ை Respecto ao Bernardo Alfageme Señor alcalde.

IlCanallaRubens_BernardoAlfageme_RobertoSolano

Lectores e lectoras do meu espazo web. hoxe veño a esribiros do respecto, cousa que na cidade onde eu vivo non o hai aos seus propios emblemas ou obxectos históricos.

Como ben esta semana pasada e a anterior lévovos informando de que o alcalde da cidade de Vigo quere poñer un buque histórico nunha rotonda e este buque foi un emblema da historia pesqueira e conservera da cidade. O buque chámase Bernardo Afageme o cal escribireivos a súa importancia histórica co que conlleva a ser respectado e recoñecido.

O Bernardo Afageme é un barco pesquero do tipo arrastreiro, buque histórico onde os allá, construído nos astilleros de Hijos J. Barreiras de Vigo, data do ano 1944 nos astilleros Barreras, o Bernardo Alfageme é o único barco de pesca de altura da primeira metade do século XX que se conserva mentres tanto o alcalde empéñase de poñelo nunha rotonda, logo de estar totalmente abandonado e afundido en Bouzas por falta de mantemento, foi novamente recuperado e restaurado nos astilleros de Cardama onde esta actualmente.

Pero neste momento volve estar nuevamente abandonado tal como ben na foto do meu compañeiro Roberto Solano, segue á espera de que o Concello de Vigo lle dé un destino final honroso como buque histórico e poñerlle todos os seus pertrechos de pesca os aparellos e habilitar o seu interior tanto na sala de maquinas como as seus camarotes e ponte de goberno para que poida ser visitado polo público e vexa en situ as condicións en que traballaban os marineros nos anos 40, aínda que son malos tempos non se debería abandonalo á súa sorte outra vez, o mellor destino ideal sería nas instalaciones do Museo do Mar de Vigo.

O buque contaba cunha tripulación de catorce tripulantes, o buque tiña capacidade para facerse á mar con 65 toneladas de gasoil, 70 de xeo e sal, 30kg de víveres e 17 de auga potable e nas súas neveras podía almacenar ata 70 toneladas de peixe.

O buque faenó durante moitos anos no caladero do Gran Sol, e as últimas mareas foron realizadas no sur de Portugal, e despois paso a ter a súa base no porto de Marín onde foi dado de baixa no ano 1988 e uns anos despois cedido ao Concello para a súa restauración e o sua posible incorporación ao Museo do Mar, pero aínda non hai nada claro xa que desde fai dúas semanas a Asemblea Aberta de Coia se esta opoñendo que se poña na rotonda do barrio mentres que o alcalde segue insistindo a través dos seus programas de televisión e radio como declaracións aos medios escritos de que se vai poñer si ou si o buque na rotonda faltando ao respecto doblemente aos cidadáns que se opoñen a que o buque póñase nunha rotonda cando os cartos da obra podiase destinar a fins sociais. O alcalde lle falta ao respecto á historia que ten o buque pero mentres tanto o histórico pesquero segue aínda nos peiraos de Bouzas esperando a que alguén o recupere definitivamente.

Aínda que non hai unha concreta definición de respecto para describilo, pódello designar como a consideración que se dispensa ou ten a unha persoa, grupo, asociación, institución, entre outros, polos valores que representan ou pola traxectoria de anos que os avalan, neste caso o Bernardo Alfageme que NON esta sendo respectado xa que desexan darlle un final moi triste poñéndoo nunha rotonda.

O alcalde da cidade de Vigo rogaríalle que tivese respecto ante este buque histórico e emblema da Conservera Miau Alfageme unha conservera histórica da cidade. Rogarlle tamén que escoite aos cidadáns que desexamos que o buque teña mellor final que nunha rotonda xa que o seu millor final seria nun museo onde se poida facerse un recoñecemento ao seu valor institucional e incalculable na historia da cidade, cidade históricamente considerada mundialmente unha das capitais máis importantes mundiais da pesca.

E que millor final que no museo onde cidadán ou cidadá poida ilo a visitar? Asi os cidadans terían o dereito e o pracer de entrar para ver como se traballaba e vivía no único buque dos anos 40 que existe aínda aínda sen desarmar mentras que nunha rotonda non se poderla aceder a el ou estar a uns centimetros del. Respecto soamente respecto Alcalde e un recoñecemento digno nun museo non nunha rotonda.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Imáxes do Buque Bernardo Alfageme na Actualidade.

ை O Bernardo Alfageme ten que ser respetado e valorado.

Ilcanallarubens_MuseDoMar

Estimados lectores e lectoras do meu espazo web, como ben saben na rotonda de Coia queren poñer o barco Bernardo Alfageme contarlles algo que seguro que para a maioría de vostedes non saberán pero bueno malo será que desde agora deixe de existir ese descoñecemento.
Na Vila de Bouzas e no seu contorno Alcabre, como saberán hai un museo denominado do MAR, no paseo dos peixes de Bouzas nos primeiros pantalanes hai unha mostra incrible de embarcacións históricas de madeira, a cal os cidadáns poden gozar totalmente e gratuitamente, descoñezo o custo de manteamiento desa mostra de embarcacións de madeira xa que iso é o de menos, o importante é que esa parte da historia do naval pode ser gozado polo pobo mentres que no caso do Bernardo Alfageme poñéndoo nunha rotonda non o poderá ser gozado pola cidadanía.

Segun o pleno do concello do ano 2002, nese pleno foi onde se acordou por unanimidad aceptar a donación do Bernardo Alfageme para dedicalo a fins culturais. Ata onde me chega o sentido común o devandito anteriormente de fondear o barco nunha rotonda como forma de ornamento non pode ser entendido como un fin cultural. Salvo que aos vigueses e viguesas tómennos como aves e podamos voar desde a beirarrúa ata a rotonda ou en caso extremo que nos tomen como parvos.

Creo personalmente que o buque Bernardo Alfageme construído nos anos 40 nos astilleros BARRERAS, un buque histórico que partiu desde o porto de Vigo e fixo longas travesías polos mares do mundo debería estar na contorno do museo do MAR que xa como o comentado anteriormente estaría moi ben que os vigueses e viguesas poidan gozar e se cumprise o pactado no pleno do concello como tamen se pode gozar das embarcacións que hai no paseo.

O Bernardo Alfageme podería ser visitado como se fan noutros museos como o que hai na vila de Bueu da conservera Masso, onde asisten os escolares a mirar a historia da súa cidade como tamén os turistas que se acheguen a esa vila, onde se poida usar o barco como unha escola como fan nas granxas esocolas que hai por toda a nación de Galiza con fins culturais non como ornamento nunha rotonda.

Por outra banda cando o museo do MAR abriu as súas portas por alo do ano 2000 logo de dous anos e medio de obras, cando acedias polo recinto do museo máis baixando a súa rampa o primeiro co que che atopabas era cunha maqueta do museo onde podías ver como estaba distribuído, a man dereita unha embarcación histórica a cal hoxe en día non existe non esta e non se sabe a donde foi parar e esa embarcación é esa embarcacion e a que encabeza esta nota, eu descoñezo a seu paradero e iso que estiven preguntar e preguntar, esta embarcación estaba posta naquela parede que estaba adornada con nomes, pero bueno no museo do MAR actualmente non esta posto cara o publico non esta desde fai un bo tempo.

E con isto termino o que é esta nota, espero e agardo que o buque histórico Bernardo Alfageme non termine como o barco tristemente en paradero descoñecido que encabeza esta nota.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Imaxes do pantalán onde poden gozar da exposición das embarcacións de madeira.

ை Predecible a túa aparición

ilcanallarubens_portadosolVigo

Brillante é a noite, cando o ti saes
ilumínasnos coa túa presenza, todo o brindas
facilítasme ocultar a timidez de neno que teño
do min sae outro ser o que desexo sempre ser.

Predecible e a túa aparición que á vez é desaparición
hai unha conexión que nos une, séntote dentro
tanto como o contrario do amor que é tan impredicible…

Hoxe non che vexo pero se que estas, só o meu sentimento
é testemuña da túa existencia, a túa enerxía a miña vida
con todo, a túa presenza é tal como unha nova vida
que se sente aínda que non esteas.

Colosal fenómeno distante e próximo!!!
por un momento a dúbida invádeme e sae a timidez
impaciente ansío que volvas porque débil síntome
sen advertir que logo anhelo a túa máxica ausencia.

E aínda que a túa luz non me toca síntoa nas miñas venas
é tal como un raio que me penetra suavemente
pracer e contemplar as olas que fas coa tua enerxia
cando che perturban a túa luz transfórmame no ser que desexo ser.

Volveu todo á normalidade
normalidade para quen?
Quizais alguén gozo da túa presenza
cando aquí a túa ausencia foi a miña desesperación.

Predecible e a túa aparición que á vez é desaparición
hai unha conexión que nos une, séntote dentro
tanto como o contrario do amor que é tan impredicible…

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Non ao barco na rotonda de Coia.

ilcanallarubens_nonaobarconarotondadecoia

A veciñanza do barrio Coia e da cidade paramos ás máquinas! E non marcharemos até que os centos de miles de euros que pensaban tirar nesta obra vaian destinados a cubrir as necesidades das persoas!

Levamos máis dunha semana na rotonda, e malia os intentos do alcalde e do seu goberno, aquí permaneceremos até que manifesten que o barco ficará no mar, ou á súa beira, e os cartos irán destinados a cubrir as necesidade da xente. Son momentos nos que o desemprego, os recortes, a insuficiencia das axudas sociais… están a deixar a moitas persoas sen uns mínimos para vivir con dignidade. Sen consultar a ninguén,e saltándose un acordo do pleno, pensaban tirar os cartos nunha obra de sospeitosa legalidade.

A nosa loita non é so por evitar que chanten o barco nesta rotonda, vai máis alá. É un berro, unha expresión do cansanzo cidadá ante as políticas duns gobernantes que viven moi afastados das necesidades reais que temos as persoas. Eles viven nesa “cidade fermosa” dos grandes cruceiros, das obras faraónicas, mentres que nós vivimos nos
barrios, nas rúas onde os meses son demasiado longos e os cartos, ao igual que os nosos dereitos, son sempre escasos.

Estes días lonxe de se escoitar o ruído das máquinas na rotonda, escoitáronse as voces e os berros dun barrio, dunha cidade que aposta por construír vida desde abaixo, desde a xente. Os zapatistas que saben escoitar moi ben, así o din:Es el sonido de su mundo derrumbándose.

Que hoxe este berro escóitese ben forte:

NON PODE SER, O BARCO NA ROTONDA E AS FAMILIAS SEN COMER!!

NON PODE SER, O BARCO NA ROTONDA E AS FAMILIAS SEN COMER!!

O luns seguiremos na rotonda e animamos a todos os colectivos e persoas que acodan á asemblea aberta que ás sete celebraremos para pensar en común como continuar coa loita.

Imaxes da manifestación do día 12 de decembro de 2014.

ை Atopar o amor na historia verdadeira

IlCanallaRubens_asilobarriodocuravigo

Escura Detroit Viguesa do inventado, do perdido, terei que buscar, non cesar, soidade, amor, a cegas, confiarei na capacidade dos meus oídos para lograr atopar o perdido e poñelo onde inventan cousas pero o ruído nos meus oídos crávanse como coitelos.
Detroit Viguesa tratarei de escoitarte para distinguir os teus pasos entre ruídos, paren as humanizacions, paren as demolicions, aínda que mo poñas difícil, recoñecereite, sen verte, asegúrocho, polo triste queixume da historia que intentan sepultar baixo o granito rosa Porriño, o teu corazón ferido tratarei de recompoñelo.
¡Corazón extraviado!
Como o meu, que moito sabe de amor polo perdido, entre o granito e o formigón loitaré pola túa honradez, se que é amar a loita por unha nación sen estado, se que é o amor porque o vivi e espero volvelo a vivir, dende un tempo loito por poñer a historia verdadeira e botar a esa estafa de historia da Detroit Viguesa.
Reunámonos entre as sombras para renacer á luz e deixar de lado o tacto do diaño, para dar lugar ao cruzamento pupilar que mantén viva a esperanza de que algún día o perdido sexa a maldición para aqueles especuladores e corruptos sexan recordádevos como falsos habitantes da Detroit Viguesa.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Música e o que dásme día a día

IlCanallaRubens_riadevigo

Nunca deixes de abrirche,
porque censurar consome,
non deixes de rirte,
porque o teu sorriso vida dá,
non che cubras de soidade.

E si o medo derrúbache,
déixame coidarte e levarte,
si a túa lúa non aluma,
deixa que este sol alúmeche,
si o teu corpo xa non dá máis
entenderei que necesitas descansar
eu esperarche ao espertar.

Non che deixes desanimar,
xa abonda de chorar,
para un pouco a túa mente e ven comigo
déixache levar e conquistar
respectarche e guiarche á felicidade.

Estas farta de ver os diarios,
estas farta dos horarios,
estas farta de non ter emprego,
estas farta de estar onde vives
eu daría todo para vivir xunto a ti.

Xa non escoitas o canto da ría,
xa non soñas con ver lindos lugares
déixame guiarte para volver escoitar a ria
déixame levarte a ver eses lindos lugares
pero aínda non é o teu tempo para descansar.
Mentres viva eu vida eu dareite.

Non che deixes desanimar,
non che deixes matar,
non che censures mais,
quedan tantas mañás por andar
e moitas tardes que conquistar
e moitas noites que gozar.

MÚSICA É O QUE DÁSME DÍA A DÍA.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Quedan 24 horas para que o PP aprobe en solitario a #LeiMordaza.

ilcanallarubens_fotoperiodistaQuedan 24 horas para que o PP aprobe en solitario a #LeiMordaza, e nos obsequie aos cidadáns con multas de ata 30.000 euros por tratar de impedir un desafiuzamento, por difundir imaxes de antidisturbios golpeando manifestantes, ou por non se identificar ante a policía. Pero un xigantesco clamor público xusto agora pode forzar ao PP a parar esta mordaza anti-cidadá.

O PP sabe que con tantas políticas impopulares está a perder a batalla fronte á opinión pública, e con esta Lei de Seguridade Cidadá busca anular as voces dos que denunciamos os delitos dos corruptos e esiximos responsabilidades. Pero aínda podemos parar esta proposta absolutamente anti democrática, forzando ao goberno a elixir entre aferrarse á súa axenda represora ou enfrontarse á maior desfeita electoral na historia da nosa democracia.

É hora de crear unha campaña cidadá sen precedentes e levantar un clamor que resoe en todo o país. Se non actuamos agora, en 24 horas terán ferido de morte o noso dereito a expresarnos e protestar pacificamente.

Segundo cifras oficiais, en 2012 houbo 4.000 manifestacións en Madrid. Só en 12 rexistráronse actos violentos. Non obstante, e mentres a corrupción devora España, o Goberno intentará aprobar nas próximas 24 horas unha nova Lei de Seguridade Cidadá repleta de novas infraccións que sancionan as protestas pacíficas antes mesmo de tramitar o paquete de medidas para limpar de corruptos a nosa democracia.

Pero non é só a flagrante desproporcionalidade das devanditas medidas o que está a provocar a crítica da oposición case en bloque, e de asociacións de xuíces, xornalistas, e mesmo do sindicato maioritario da policía. Tamén é alarmante o feito de que estas multas se poidan tramitar no ámbito administrativo, sen intervención xudicial, e por iso sen as suficientes garantías de protección dos dereitos do cidadán.

Unha vez máis o PP está disposto a facer valer a súa maioría parlamentaria — esta vez para sufocar as voces dunha cidadanía que apenas conta coa protesta organizada para protexer os seus dereitos. Pero sabemos que o que máis lle preocupa ao goberno é frear a sangría de perda de votos que as súas políticas están a causar. Por iso, se respondemos con forza agora, decataranse de que esta lei podería ser a súa tumba electoral e non terán máis remedio que dar marcha atrás.

Como cidadáns alarmados polo desmantelamento dos servizos públicos, a corrupción xeneralizada e o trato de favor a banqueiros e empresarios, lles esiximos que respecten noso dereito a expresarnos libremente e de forma pacífica e retiren inmediatamente o proxecto de Lei de Seguridade Cidadá. A imposición de multas astronómicas a cidadáns que só queren defender os seus dereitos e intereses lexítimos equivale a criminalizar o exercicio das nosas liberdades. É hora de que castiguen corruptos e defraudadores e gobernen en beneficio da cidadanía.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Erradiquemos a cultura da violencia machista

IlCanallaRubens_ErradiquemosACulturaDaViolenciaMachistaA CIG coa colavoracion da Concelleira de Igualdade, Politicas de Benestar e Normalizacion Linguistica do concello de Vigo o luns 24, ás 19.00 horas, convocou unha concentración ante o museo arte contemporánea M.A.R.C.O.. A cal asistirión un centenar de persoas co motivo do “Día Internacional de eliminación da violencia contra as mulleres”.
O sindicato convocou baixo ou lema “Erradiquemos a cultura da violencia machista”. Nesta concentración se realizou unha representación en repulsa contra a violencia de xenero, durante todo o mes de novembro, os locais da CIG acolleron sete siluetas a tamaño real polas mulleres asasinadas en Galiza e outra por todas as que están desaparecidas estas mesmas tamén estiveron na entrada ao museo.
Esta concentracion feita pola Secretaría da Muller da CIG que ven denunciando a eliminación da violencia contra as mulleres, foi unha xornada nacional de loita con concentracións nas sete cidades. As mobilizacións realizaronse o propio martes 25, agás no caso este de Vigo que está foi convocada para luns 24, coincidindo co peche do curso de Empoderamento.
A campaña da CIG baixo o lema “Erradiquemos a cultura da violencia machista” ten por obxectivo visibilizar publicamente este feminicidio, identificando comportamentos, actitudes e ideas discriminatorias, que forman parte da cultura da violencia contra as mulleres, entendendo que “para erradicar a violencia machista é preciso detectar o machismo, crear conciencia e mudar condutas”, en palabras da Secretaria da Muller da CIG, Margarida Corral.
A pretensión da central sindical é que cada quen, mulleres e homes, fagan unha auto avaliación, identificando actitudes habituais que agochan un claro ou sutil machismo, “xeitos non evidentes de reproducir roles sexistas”, tendo presente que o machismo non é só a agresión física a unha muller. “A violencia non só implica golpes, tamén inclúe as ameazas, a arrogancia, as descualificacións, a discriminación, o abuso verbal, o abuso emocional, o acoso…”, afirma.
Ademais, con esta campaña quérese lembrar as 7 mulleres galegas asasinadas a mans das súas parellas e exparellas. “Na súa honra, durante todo o mes de novembro nos locais sindicais da CIG das 7 cabeceiras de comarca temos colocado 7 siluetas dun metro sesenta de altura, identificadas co seu nome e o nome de quen as asasinou, en lembranza e homenaxe ás 7 vítimas do machismo”, explicou Corral.

ை Concentración contra a discriminación laboral das embarazadas no Sevizo Galego de Saude

ilcanallarubens_sergasConcentracion de Non á discriminación laboral das embarazadas no Sevizo Galego de Saude, que tivo lugar as 11 da maña de este día 20 de agosto na entrada de urxencias do Hospital Xeral de Vigo amosando a repulsa a este feito no cal se leeu este comunicado que vades a leer.

Non á discriminación laboral das mulleres embarazadas no SERGAS.

Este verán nas contratacións do Hospital Xeral aconteceu un feito moi grave. A unha
celadora embarazada non lle deixaron asinar o contrato tras o informe da unidade de prevención de riscos laborais (UPRL) declarandoa non apta, cando o procedemento a seguir seria adecuarlle o posto de traballo ou facilitarlle a baixa por maternidade. Tratase de protexelas e non de mandalas para a casa negandolles o dereito a un posto de traballo.
Estar embarazada nom é estar enferma, e tense todo o dereito a un posto de traballo, o contrario é cometer un acto de discriminación laboral e sexista vulnerando un dereito fundamental.
Dende o Poder, dende os que gobernan a economía e pretenden gobernar as nosas vidas, decidiron que o modelo de igualdade de mulleres e homes, o modelo da independencia e da autonomía das mulleres non é rentable para os seus intereses, e pretenden impor un modelo tradicional, no que as mulleres asuman o rol familiar e os homes sustentadores o de ‘cabeza de familia’. Un acordo da dereita política e económica que vai, por suposto, da man da Conferencia Episcopal sempre esperando a súa oportunidade para esmagar vidas e liberdades.
Neste modelo vai afondando o Partido Popular, no estado e na Galiza, con cada norma, con cada reforma, con cada recorte, cada vez que un dos seus fala libremente para amosar “a súa superioridade intelectual fronte a unha muller”. Así son e así se manifestan.
Queren que volvamos a ter a consideración de mulleres coidadoras, pechadas na casa, incapaces de decidir, mulleres dependentes e necesitadas esperando a que nos digan o que podemos ou non podemos facer. Mais hoxe, as mulleres traballadoras, as mulleres que enfrontamos as nosas vidas, con toda a enerxía e coraxe, non estamos dispostas a dar ningun paso atrás na conquista dos nosos dereitos.
Por eso dende a Plataforma Galega polo Dereito Aborto e dende os Sindicatos: CCOO, CIG-Saúde e UGT fazemos un chamado a denunciar enerxicamente o feito, de negarlle a unha muller no SERGAS o dereito a un posto de traballo por estar embarazada, pois sentaria un precedente gravísimo en recortes de dereitos das mulleres e do dereito ao traballo que non estamos dispostas nin dispostos a tolerar.

Convocaron:
Plataforma Galega polo Dereito ao Aborto, CCOO, CIG-Saúde, UGT.

Rubens Rocha [@ilcanallarubens]
#DiscriminacionCero #Sergas #EmbarazosSergas #Vigo
 

ை La formula ideal

ilcanallarubens_diaorgullogayvigo.pngAndando y andando por una multitud de gentes, un día especial, una concentración especial, un ambiente genial, yo incomodo estaba, pero luchaba para no encontrarme peor aun todavía, algo en mi me decía que encontraría la formula ideal, una formula para sacarme ese estado, no me gustaba mi estado, mi estado es otro normalmente, mis manos mi cámara de fotos, música de batucada en mis oídos, andando y andando por la multitud, colores mil entre la multitud, buscando esa formula ideal, un paso y otro paso, aspirando oxigeno y echando el quemado, compañeros fotógrafos intentando sacarme una sonrisa, en mi nuca los presentes gritando, mi mano grabando lo que sucedía, suspiraba y suspiraba sin parar, en un momento me quede sin respiración, sentí que estaba cerca de esa formula ideal, de repente la nostalgia hizo presencia en mi, nostalgia en forma de mujeres, mujeres que no veía desde hace muchos años, nos pusimos hablar del pasado del presente y del futuro, me puse andar una vez mas, andando y andando, un altar frente a mi me encontré, no dude en subir, me puse a grabar el frente y los lados por los colores que se veían alrededor, una mujer se pone hablar en el altar, mis oídos abiertos y mi mano grabando hacia esa mujer, mis ojos buscando y buscando entre la multitud multicolor, de repente deje de escuchar a la mujer, mis oídos sintonizaron un tema de Fito Paez, el tema Mariposa Tecknicolor, respire profundo ya que el agobio iba a mayores, la canción se estaba terminando, baje del altar, me puse a la izquierda del, luego me puse a andar entre la gente allí asistente, me pare varias veces a saludar, gente conocida y amiga salía a mi paso, yo a punto del colapso, andando de derecha a izquierda de arriba a bajo, me paro, vapeo, tomo fotos, guardo la cámara, vapeo, vapeo, empiezo a sentir que mi estado cambia, la paz y tranquilidad empiezan a volver a mi, alado un compañero, giro la cabeza para la izquierda, allí tres muchachas, tres amigas, dos de ellas no me trasmitían nada, una si, una mujer con el cabello bien largo, cabello negro, una sonrisa como ver por la mañana nacer el sol, una sonrisa espectacular, una sonrisa radiante, una piel suave y blanca, una figura maravillosa, pero eso no es lo que me llamo la atención, sino su alma entera, un alma llena de riqueza, ella me hablo, yo la hable, me sentí que volaba, nos tomamos una foto juntos, le tome una foto a ellas, las deje temporalmente, fui a un establecimiento a buscar una servilleta de papel, en el medio me encontré a unas compañeras políticas, les pedí un bolígrafo, escribí mi usuario de twitter, devolví el boli, le entregue el papel a la alma que estaba buscando, ella era la formula idea, para hacer mas tiempo aguarde hasta el final, quería que ese día continuase, mis ojos no hacían mas que observarla, mi cara esbozaba una sonrisa, sonrisa rara en mi, ella deseaba hacerse una foto con la estrella de la noche, yo quería capturar el momento en que dos estrellas estarían en cada uno de mis ojos, ella luego se despido, cada uno para su casa, en el camino yo pensando en ella, ahora ella actualmente es importante en mi vida, compañera de la fotografía, compañera en voluntariado, compañera para todo el resto de mi vida. 

» Gracias por estar gracias por venir gracias totales por estar en mi.

Rubens Rocha [@ilcanallarubens]
#Vigo #Simbiosis #Compañerismo #Amistad #Sentimiento

Seguir

Recibe cada nueva publicación en tu buzón de correo electrónico.

Únete a otros 1.245 seguidores