A CIG-Ensino esixe que non se lle outorgue o título de ‘Vigués distinguido’ a centros que segregan alumnado por xénero

A CIG-Ensino vén de amosar o seu máis rotundo rexeitamento á decisión do Concello de Vigo de outorgarlle o título de ‘Vigués distinguido’ aos centros de ensino privados concertados Montecastelo e As Acacias, pertencentes ao Opus Dei e que segregan alumnado por razón de xénero.

Dende a central sosteñen que este tipo de centros, que con diñeiro público segregan o alumnado por razón de xénero, “impiden a convivencia, a escolarización de persoas de distinto sexo, do alumnado LGTBI e desterran a coeducación”.

Neste senso, lembran que se trata de centros elitistas que seleccionan as familias por ideoloxía e patrimonio, desbotando o alumnado con necesidades específicas de apoio educativo.

“Son centros concertados, pagados totalmente con diñeiro público, cuxos concertos foron obxecto de recurso pola CIG-Ensino e declarados ilegais polo Tribunal Supremo por segregar o alumnado por razón de xénero, o que non foi impedimento para que o PP os legalizase mediante a LOMCE”, indican.

Así, entenden que con este recoñecemento o Concello de Vigo non só reforza un modelo educativo confesional e reaccionario que contribúe á desigualdade e a perpetuar a sociedade patriarcal, “senón que tamén está avalando a LOMCE, lei que está sendo combatida en Vigo e en toda Galiza con folgas e manifestacións secundadas maioritariamente pola comunidade escolar”.

Modelos educativos excluíntes

Consideran tamén que con esta distinción estanse afianzando modelos educativos relixiosos e excluíntes que desprezan a diversidade e impiden un ensino laico, coeducativo, científico e inclusivo. “Unha institución pública como é o Concello de Vigo está favorecendo prácticas educativas e sociais desprezábeis e optando por apoiar centros ultracatólicos e de extrema dereita, pertencentes ao Opus Dei, tal como constatan as súas páxinas web”.

Deste xeito, cren que é totalmente inaceptábel que, mentres se distingue este tipo de centros que non representan a maioría social da poboación viguesa, non se distinga o labor de ningún centro público da cidade.

Por todo o exposto, a CIG-Ensino esíxelle á corporación viguesa -con maioría absoluta do PSOE- que non lle outorgue o título de ‘Vigués distinguido’ aos devanditos centros Montecastelo e As Acacias, pertencentes ao Opus Dei e que segregan o alumnado por razón de xénero.

Rexeitan a entrega do ‘Vigueses distinguidos’ ao dono de Povisa por despedir 80 persoas e precarizar as condicións laborais

A CIG-Saúde de Vigo vén de amosar o seu rexeitamento á entrega do título de ‘Vigués dinstinguido’ a José Silveira Cañizares, propietario do hospital privado Povisa. Dende a federación lembran que o empresario despediu máis de 80 traballadores/as dende 2009 e precarizou as condicións laborais no hospital viguésm, polo que din non entender cales son os méritos que xustifican esta distinción.

Dende a CIG-Saúde din non entender como é posíbel que se lle faga esta distinción a unha persoa que ten despedido máis de 80 traballadoras/es desde o ano 2009, ademais de reducirlle a xornada a 35 horas a todo o colectivo de auxiliares de hospitalización, limpadoras/es, celadores/as e administrativos/as.

Ademais, lembran que en os salarios do persoal do centro médico permanecen conxelados dende o 2011, ao tempo que ten aumentado a carga de traballo e fixado quendas penosas especialmente no colectivo de auxiliares (TECAES). Tamén subcontratou o servizo de limpeza tras despedimento de 27 limpadoras/es. “En definitiva, esta persoa é responsábel do empeoramento das condicións de traballo, incrementando a precariedade laboral na empresa”.

Ao mesmo tempo, dende a central denuncian que todo isto sucede mentres o consello de administración de Povisa subiuse o salario un 74.91% no ano 2010, un 13.02% en 2012, un 0.37% en 2013 e un 10.75% en 2015, segundo datos do Rexistro Mercantil.

Diante disto, dende a CIG-Saúde pregúntanse que é o que lle debe a veciñanza de Vigo para que se lle conceda tal distinción e consideran que “hipotecar o desenvolvemento da sanidade pública da área sanitaria precarizando as condicións de traballo do seu persoal non debera ser obxecto de ningunha distinción”.

 

O sistema sanitario público galego en estado crítico tralos recortes do 18% do orzamento sanitario

 

A grave situación do sistema sanitario público galego en estado crítico tralos recortes do 18% do orzamento sanitario, eliminación de máis de 1.800 postos de traballo dos que 513 foron prazas de médicos, 200 de enfermeira ou de máis de 450 camas; a utilización da colaboración Público Privada para financiar e xestionar os novos centros sanitarios como o Novo Hospital Alvaro Cunqueiro de Vigo que sufriu un recorte do 30% de camas, quirófanos, servizos de urxencias, superficie ou calidade do equipamento; o desmantelamento da Atención Primaria co abandono de máis de 60 centros de saúde e de máis de 1.000 prazas de traballadores; a privatización de servizos esenciais como o Laboratorio Central de Galicia, a docencia ou a planificación das actividades do SERGAS e a Conselleria de Sanidade; ou o abandono do Plan dá Muller, Drogodependencias ou Saude Mental e etc…

Mentras tanto

Dos encontros de da plataforma SOS Sanidade pública cos líderes políticos do PS-PSOE, BNG e En Marea (Leiceaga, Pontón e Villares) expresaron o seu apoio ao proceso de información á cidadanía e os traballadores sanitarios e a convocatoria posterior de mobilizacións en defensa do sistema, no que participarán as organizacións sociais, sindicais, profesionais e políticas.

Subliñouse

Subliñouse a importancia de que neste estratexia terá un papel é esencial a colaboración da Plataforma SOS e Xuntas de Persoal representativas dos traballadores sanitarios das diferentes áreas sanitarias de Galicia.

Carta de un profesional del servicio de RAYOS del H. Meixoeiro

Hola a tod@s

Hoy toca reflexionar sobre la “CRÓNICA AGÓNICA DE UNA MUERTE ANUNCIADA “…

O por lo menos, en una situación, que vivimos día a día, los que trabajamos en nuestro policlínico MEIXOEIRO.

Desde que se hizo efectivo el traslado al HAC. La decadencia de este hospital es pública y notoria… Cientos y cientos de códigos SERGAS fueron desapareciendo, para formar parte de la dotación del HAC.  De lo que queda no se mantiene… pero hoy le toca hablar del servicio de radiología. El cual se ha convertido en un despojo donde todo lo que se está a renovar es de segunda o tercera mano y lo que deja de funcionar para la chatarra que se va.

CRONOLOGÍA:

Hace ya más de un año una de las salas que realizaba los estudios de radiología de trauma y específicamente las radiografías en bipedestación, se averió y fue desmontada.

Al mismo tiempo desmontan la sala dos, dado que nos traen una de las salas de la doblada bien usada.

Nos montan otro aparato que estaba en la doblada para hacer la radiología de tórax.

Se avería el telemando que se utiliza para hacer digestivos ,tránsitos y enemas baritados… Y NO SE REPARA.

Se desmonta la sala de intervencionismo… la cual pasados unos meses se monta un telemando que había en las salas del XERAL aparato de finales de los años 90.

Se avería el TAC 2 y no se repara, se desmonta y sigue la sala vacía.

Se avería la SALA1, que es la sala dedicada a las urgencias y la única dotada para hacer los pacientes ingresados, las camillas y todo tipo de pacientes con movilidad reducida o nula y pacientes encamados.

Los que trabajamos en rayos sufrimos el día a día de nuestro trabajo con resignación y haciéndonos cargo de que es un mal momento y que el SERGAS tiene múltiples garos con la apertura del HAC.

Somos plenamente conscientes aguantamos en condiciones insalubres nuestro trabajo diario poniendo en riesgo nuestra salud y la de los compañeros y pacientes.

Hablando de esta situación con nuestros superiores y en una conversación informal con el Sr. Julio García Comesaña el cual ante esta dramática situación nos dijo que había que sacar esta sala a concurso público y había que espera sobre tres meses, para dar solución al problema… y que claramente se hacía cargo de la situación…. nos pide paciencia y colaboración…

Ciertamente entendimos la situación y no quisimos hacer leña del árbol caído, dadas las circunstancias que se estaban viviendo en ese momento. Rompimos una lanza a su favor, a la espera de resultados…

A día de hoy sabemos que lo que nos viene es un aparato que estaba en el XERAL que fue trasladado para el NICOLÁS PEÑA y que ahora lo trasladan para el MEIXOEIRO…

Lo que en consecuencia nos está quedando para realizar nuestro trabajo son aparatos en su mayoría obsoletos, que ponen claramente en manifiesto las pocas ganas que tiene esta gerencia de invertir en un hospital, que se cae a trozos, que no se mantiene y para lo único que lo destinan es para derivar todo lo que en el HAC no quieren para las peonadas de los Sres doctores.

Si esta es la idea que el Sr. Julio García Comesaña de ser un hospital con futuro… que Dios nos coja confesados ya que lo que está pasando en el “MEIXUEIRO NO TIENE NOMBRE”.

Como profesional me siento totalmente defraudado con esta situación, que hace insostenible la colaboración con una gerencia, que consigue que con su actitud de hundimiento de la infraestructura. Sea inviable, prestar un servicio de calidad e igualitario para todos y cada uno de los pacientes de nuestra área sanitaria.

DA MUCHA PENA, COMO PROFESIONAL. POR FALTA DE MEDIOS. DAR UN SERVICIO MEDIOCRE. POR FALTA DE MEDIOS A NUESTRO ALCANCE.

SALUDOS

Por Miguel Alonso

Carta denuncia de María del Mar, diagnosticada con 14 anos de retraso

A paciente María del Mar quere denunciar publicamente a súa situación.

Cun grado de discapacidade dun 67% e dores continuos, foi diagnosticada con 14 anos de retraso. A pesares dos seus dores incapacítantes, e tras interpoñer diferentes reclamacións para a realización dunha proba urxente a principios deste ano, a xerencia contestoulle que mantén a cita para Novembro.

Acude a falar coa Subdirectora de Atención ao Paciente, a doutora Olveira Lorenzo. Non estaba, e a persoa que estaba no servizo díxolle que o comunicaba e que a chamaría cando puidese. Pasan dúas semanas e acude de novo a esta subdirección, e novamente coméntanlle que a doutora non estaba e que estaban a estudar o seu expediente, sabendo como así dixeron, que esta paciente interpuxera  unha queixa ante a Valedora do Pobo.

Unha vez mais asistimos por parte dos responsables da xerencia, ao desprezo cara unha paciente que só pide o que lle corresponde: ser atendida coa dilixencia á que ten dereito, dada su situación.

14 anos de retraso nun diagnóstico, cos dolores e a angustia sufridas,  non só merecen unha explicación e desculpas, senón ser atendida o antes posible.

Axuntamos o relato de María del Mar, no que reflicte todo o sufrido durante este tempo.

Mi historia comienza en el verano de 1999 cuando me aparecen unas ampollas en ambos brazos y en Dermatología del hospital Abente y Lago de A Coruña me realizan una biopsia, me comunican que no es nada pero que debo ir a ENDOCRINOLOGIA porque salen mal unos valores en la analítica. Soy diagnosticada de HIPOTIROIDISMO DE HASHIMOTO (tiroiditis autoinmune) control anual por el médico de familia con una analítica.

El 30/03/2000 ingreso en el CHUAC por un Pneumotórax espontáneo primer episódio en el que se aprecia de antecedentes el HIPOTIROIDISMO

El 26/06/2003 ingreso en el CHUAC por Pneumotórax espontáneo segundo episódio en el que se aprecia el Hipotiroidismo, rinitis y migrañas (que ya me están empezando a seguir en neurología)

El 16/07/2003 ingreso en el CHUAC por Pneumotórax espontáneo tercer episódio. Se sigue apreciando como historial la rinitis y el Hipotiroidismo.

En diciembre de 2003 las migraña no paraba ni mi malestar con lo que comienzo una baja médica y el médico de familia me deriva al psiquiatra y sigo mis consultas con neurología.  En una de ellas el neurólogo dice que las migrañas pueden ser parte de un lupus, pero tampoco le da importancia.

24/12/2004 ingreso con una HEMORRAGIA CEREBRAL SURACNOIDEA secundaria y aneurisma de arteria silviana derecha que me embolizan. Tengo control de angiografía en agosto de 2005  y en febrero de 2006 me vuelven a embolizar el aneurisma por haber un resto. Tengo nuevo control en noviembre 2006 y me dan de alta para pasar a consultas de neurología con control anual con resonancia.  

ES IMPORTANTE RESALTAR QUE MI HISTORIA CLINICA REFLEJA HIPOTIROIDISMO, SINDROME ANSIOSO, PNEUMOTORAX, EL ANEURISMA Y LAS MIGRAÑAS.

A parte de mis controles ingreso en mayo del 2008 por gran migraña y visión doble (diplopía). Desde ese momento la diplopía va en aumento y lo comento en cada consulta de neurología que tengo, así como la gran fatiga y que el párpado del ojo derecho se cae. Pues durante años, lo único que me hicieron eran resonancias y como el aneurisma estaba sellado, prácticamente me hacían sentir que era imposible y que me lo inventaba. Hasta que en ABRIL 2013 una neuróloga encarga unas pruebas que dan como resultado de MIASTENIA GRAVIS OCULAR SERONEGATIVA que es diagnosticada el 14/10/2013. Con lo que estamos hablando de un retraso en el diagnóstico de 5 años como mínimo.

El doctor Marey, al darme el diagnóstico en octubre 2013 me explica que es una enfermedad autoinmune, y que puede ser parte de un lupus…

LUPUS… LUPUS… segunda vez que oigo esa palabra con lo que me empiezo a informar y a indagar sobre ello.

He de decir que paralelamente a esto me surge un dolor en la ingle y me deriva mi médico de familia al especialista vascular 26/04/2013.

Debido a mi empeoramiento físico, mis limitaciones y mi no aceptación de mis enfermedades que no tienen cura, sino solo tratamiento paliativo comienzo a ir al psiquiatra y psicóloga.

También tengo cita para dermatología en febrero de 2014 porque me salen unos papilomas en los pies. Rondándome en la cabeza la palabra LUPUS y viendo sus síntomas voy al médico de familia y le explico que de 11 síntomas tengo 7 y entonces me hace un volante para MEDICINA INTERNA, para que me evalúe un internista. Tengo consulta el 13/02/2014. Al principio de la consulta no me hizo mucho caso, sino que me dijo que debía leer menos, me dijo que cómo había llegado a tal conclusión y le expliqué que por dos veces me lo dijeron los neurólogos, miró en la historia y no vio nada y así me lo comunicó, pero de repente me pregunta si había tenido algo cutáneo y le dije que me habían hecho una biopsia en el brazo miro y APARECE UNA BIOPSIA DE AGOSTO DE 1999 DONDE PONE COMPATIBLE CON LUPUS, cambia la actitud y me dice que le cuente toda la historia y me encarga unas analíticas.

Paralelamente el 25/02/2014 tengo cita en dermatología y me tratan los papilomas, a la doctora le llama la atención una llaga que tengo en la nariz y me la examina, y le digo que parece ser que hay una biopsia del 99 que pone compatible con lupus, la mira y me dice que compatible nada QUE ES LUPUS y se asombra de que nadie me haya seguido en mi enfermedad, me dice que vaya el 27/02 a su despacho para hacerme una encuesta y otra biopsia.

CONCLUSION: TENGO LUPUS DESDE 1999 Y ME LO DIAGNOSTICAN EN FEBRERO DE 2014 HABIENDO UNA BIOPSIA DE 1999 DICIENDO QUE LO TENIA.  15 AÑOS DE RETRASO EN DIAGNOSTICO, varios ingresos por diferentes patologías y  jamás nadie se dio cuenta de esa biopsia.

Continuando con el despropósito; sigo con los dolores en la ingle y cadera y me dan volante para el reumatólogo con lo que voy el 26/06/2014 que me deriva al traumatólogo y me indica que haga radiografías porque tengo caderas en resalte.

El 17/07/2014 el traumatólogo me ve y el 11/09 la radiografía revela BURSITIS TRONCANTER BILATERAL, me infiltran y como no consiguen resultados me operan 27/06/2016.

CONCLUSION: DESDE QUE VOY AL VASCULAR EN ABRIL DEL 2013 A SEPTIEMBRE DE 2015 OTRO RETRASO EN EL DIAGNOSTICO DE 3 AÑOS.

Continuamos:

Me llevan los siguientes especialistas:

OFTALMOLOGIA- Mi visión empeora y la diplopía se hace más patente cuando comienzo a fijarme en algo. Hago controles anuales.

OTORRINOLARINGOLO: Tengo hipoacusia degenerativa. Hago controles anuales

NEUROLOGIA: Me controlan la miastenia gravis, el aneurisma me hacen controles y también me controlan la medicación de las migrañas

REUMATOLOGIA: Me controla la actividad lúpica a nivel general con analíticas, también el hipotiroidismo

DERMATOLOGIA: Me controlan y me tratan el lupus perniótico y discoideo así como el raynaud

TRAUMATOLOGIA: Me controlan las bursitis, he sido operada de la derecha pero la izquierda empieza a molestar, así como grandes molestias en la derecha.

MEDICINA INTERNA: Cuando alguno de los síntomas anteriores no les cuadra a ningún especialista me derivan allí.

PSIQUIATRIA

PSICOLOGIA

GINECOLOGIA: Tengo hongos reincidentes y resistentes a cualquier tipo de medicación y creen que es debido a la gran cantidad de medicamentos que ingiero a diario.

PUES ESTE ES EL PROBLEMA: QUE ME LLEVAN MUCHOS Y NINGUNO. TODOS ME PASAN DE UNOS PARA OTROS COMO UNA PELOTA.

EJEMPLO RECIENTE:

Llevo con febrícula más de un año. Lo comento en reumatología 17/09/2015 y me dice que es de la miastenia que se lo diga a la neuróloga. Se lo comento a la neuróloga el 25/02/2016 y me manda a medicina interna. Voy a medicina interna el 08/03/2016 y me encarga analíticas y que debe ser relacionada con mi patología autoinmune.

RESULTADO: SIGO CON LA FEBRICULA Y NADIE SABE NADA

En octubre de 2016 me empecé a sentir peor, dolores articulares en la columna, cuello que me bajan por la ingle y me llega a la rodilla. Tengo cita en reumatología el 24 de noviembre se lo comento y me dice que es de la miastenia que vaya a la neuróloga, la busco sin cita y me presento en el servicio de consultas externas el 13/12 en el que me atiende el dr. Marey y me dice que lo que le estoy contando es imposible, porque la miastenia no duele y que no crea que juegan conmigo, pero que me “vendría bien el psiquiatra”, le digo que ya acudo, y me dice que en petit comité “mi neuróloga estará el 19/12 en el centro de especialidades el Ventorrillo”.

Con el dolor que tenía el 14/12 me voy a mi centro de salud y me dice que cree es una lumbalgia. Espero al 19 y voy a la neuróloga, la Dra. García Antelo, la cual me examina y me hace una petición de un electromiograma y analítica, pero dice que no me sube más la medicación porque tomo mucha.

Como no puedo aguantar el dolor el 20/12/2016 me voy a urgencias donde me hacen unas radiografías y concluyen con dolor ostomuscular en probable relación con cambios degenerativos, me sextuplican la dosis de calmantes.

Como había pedido informe el 26/12 el traumatólogo vio las radiografías del día 20 y emite informe con discreta esclerosis en las articulaciones. Como tengo cita de revisión el 03/02/2017 y controlada con los calmantes espero esa cita para saber que tratamiento me asigna. Pues bien, me dice QUE EL ES CIRUJANO Y QUIEN ME TIENE QUE ATENDER ES REUMATOLOGIA.  Le digo que tengo cita para noviembre y me dice que no puedo esperar tanto por lo que me hace un volante y recibo la cita por correo PARA LA MISMA FECHA QUE YA TENIA.

CONCLUSION: DE REUMATÓLOGO a NEURÓLOG a MÉDICO DE FAMILIA a NEURÓLOGO a URGENCIAS y a TRAUMATÓLOGO PARA DERIVARME OTRA VEZ AL REUMATÓLOGO.

¿Se puede actuar con menos celeridad y más negligencia? Creo que no es posible.

El 9/12/2016 harta ya de mi periplo por la sanidad pública gallega, después de 3 demoras de diagnósticos, con la consecuencia de padecimientos tanto físicos como psíquicos hago un escrito para que me deriven a BARCELONA AL CLINIC ya que existe una unidad de ENFERMEDADES AUTOINMUNES y yo padezco tres. Hablado con el clinic me dicen que me admiten siempre que el SERGAS me incluya en el sistema SIFCO. Hago el escrito y me viene DENEGADO, porque según el SERGAS estoy siendo bien atendida.

El 21/02/2017 presento un segundo escrito al mismo tiempo que imploro revisen mi caso.

He de constatar que en mayo de 2014 me conceden un grado de discapacidad del 42%, que revisado en febrero de 2016, se eleva al 67%. ” 

Pouco queda por engadir ante a historia de Maria del Mar. Só que os responsables da xerencia e subdirección de atención ao paciente amosan, co seu comportamente, unha total falta de empatía cara o sufrimento alleo.

Pola coordinadora Antiprivatización da Sanidade Pública da Coruña 

Uns hackers ameazan con borrar datos de 300 mil Iphones.

Coma se tratásese dunha estraña película de ciencia ficción, combinada con acción policiaca, un grupo de hackers lanzoulle unha ameaza a Apple, que poñería en risco a 300 mil iPhones no mundo, e un deses pode ser o teu…

Segundo estes extorsionadores, contan cunha enorme cantidade de datos de iCloud e de varias contas de e-mail de Apple, co que poderían borrar a información desa enorme cantidade de teléfonos…

Os hackers, coñecidos como “Turkish Crime Family”, están a ameazar con resetear unha serie de contas de iCloud e destruír remotamente datos dos dispositivos de Apple, con data límite do 7 de abril, a menos que Apple entregue a cantidade solicitada…

O que están a pedir (e tamén é algo un pouco raro) son 75,000 dólares en Bitcoins, ou ben, 100,000 dólares en tarxetas de agasallo de iTunes…

Aseguran ter acceso a miles de contas de usuarios, o que sería un caos, pois a maioría ten cousas moi persoais, como fotografías, vídeos, mesmo documentos, que se puidesen perder, ou ben, subirse a internet…

Algúns especialistas xa manifestaron que non hai que tomar esta ameaza como algo menor, e piden que os usuarios deste tipo de teléfonos tomen as precaucións necesarias para apoiar a súa información e por suposto, cambiar os contrasinais.

Segundo Motherboard, un dos hackers manifestou:

“Só quero o meu diñeiro, e penso que sería un informe interesante, que moitos usuarios de Apple estarían interesados en ler e escoitar.”

Todo comezou cando Motherboard

Todo comezou cando Motherboard contou en exclusiva que un membro do grupo dixo: ?Só quero o meu diñeiro e pensei que esta sería unha noticia interesante que a moitos clientes de Apple interesaríalles ler e escoitar?. A modo de proba, esta persoa compartiu co portal de noticias algunhas capturas que virían ser de correos que se enviou co equipo de seguridade de Apple; ademais, brindou acceso a unha conta de email supostamente usada para estas comunicacións.

Cando desde a compañía pediron unha mostra dos datos “secuestrados”, a resposta foi un vídeo demostrando como este grupo lograba acceder a unha das contas roubadas, sendo perfectamente capaz de borrar o contido do dispositivo asociado en forma remota.

Segundo unha das capturas que viu Motherboard, unha resposta que parecía provir de Apple afirmaba: “En primeiro lugar solicitamos amablemente que elimine o vídeo que subiu á súa canle de YouTube xa que busca atención non desexada, en segundo lugar gustaríanos que saiba que non recompensamos aos cibercriminales por quebrantar a lei”. Logo, engadíase que estas comunicacións serían enviadas ás autoridades.

Agora ben, hai algunhas inconsistencias nesta historia, a saber

Para Graham Cluley, especialista en seguridade informática en Reino Unido

“Se é certo que os hackers están a tratar de involucrarse cos medios de comunicación, nun intento de aumentar as súas posibilidades dun pago substancial, entón iso estaría en liña cunha técnica cada vez máis común despregada polos extorsionadores”.

“O que non sabemos é se os intercambios de correos electrónicos entre os piratas informáticos e Apple son reais ou falsos”, e, de feito, se a chamada “Turkish Crime Gang” realmente ten acceso a un gran “número de credenciais dos usuarios de Apple”.

O número de contas roubadas

Comezou sendo 200 millóns, pero uno dos correos dicía 300 millóns e terminaron dicíndolle a Motherboard que eran 559 millóns. Con todo, segundo un dos últimos tuits de Turkish Crime Family, “o número de credenciais de Apple aumentou de 519 millóns a 627 millóns, estamos convencidos de que seguirá crecendo ata o 7 de abril de 2017”.

A conta de Twitter

A canle polo que Turkish Crime Family comunica as súas novidades é unha conta de Twitter que foi creada ben preto da publicación inicial de Motherboard onte e, ata agora, ten apenas 13 tuits. A maioría son de difusión de artigos xornalísticos que contan sobre este caso, e un moi particular ofrece unha dirección de correo electrónico para “consultas de prensa”.

Isto dá a sensación de que o grupo quere dar a coñecer esta historia e atopa fascinante a promoción en portais de noticias. Que busquen obter diñeiro por vía de información roubada non nos sorprende, dado que é o clásico comportamento cibercriminal; e que busquen involucrarse cos medios de comunicación claramente é un intento de aumentar as súas posibilidades de recibir diñeiro, en consonancia coas técnicas dos extorsionistas.

A falta de evidencia

Fóra das capturas e o vídeo que compartiron con Motherboard, non hai nada que aos demais permítanos comprobar se os datos roubados son válidos e supoñen un risco verdadeiro. E se o son, como os obtiveron? Atoparon unha vulnerabilidade nalgunha das aplicacións web públicas que usa Apple, lograron acceso root aos servidores de iCloud, ou infectaron a algún colaborador da empresa cun código malicioso que lles permitiu acceder á súa información e desa maneira á rede? Non o sabemos.

O que si sabemos: como podes protexerche

Máis aló de que polo momento non podamos comprobar a veracidade das afirmacións de Turkish Crime Family, esperamos que esta historia axúdeche a entender a importancia de estar protexido coas medidas que están ao teu alcance.

Se o teu contrasinal é robusta e segura e non se repite noutros servizos, probablemente sexa máis difícil de roubar. Pero, aínda se obteñen o teu contrasinal, ter habilitada a autenticación de dobre factor no teu IDE de Apple, así como a verificación en dous pasos de Apple (son dúas funcións diferentes) axudarache. Por que? Porque impedirá que un atacante poida ingresar, alterar os axustes e borrar o contido do teu dispositivo, xa que non conta co código de verificación necesario.

A modo preventivo, ademais, recomendamos que cambies o teu contrasinal de iCloud. Ten en conta que se xa resgardaches a túa conta cunha clave segura e habilitaches o dobre factor de autenticación, a túa identidade dixital está moito máis protexida.

Os 12 perfís de traballo que máis se van a demandar en 2017

Se non tes traballo e non sabes moi ben a que dedicarte, poida que isto interésete. Publicouse o ‘VIII Informe Adecco, Onde atopar emprego se estás en paro?’, no que explica cales son os perfís de traballo que van experimentar unha maior demanda por parte das empresas este ano.

En concreto, son 12 perfís: camareiro de banquetes, xestor comercial de banca, médico especializado en medicamento do traballo, teleoperador de venda, vendedores especialistas na construción, técnico en mantemento de parques eólicos, mozo de almacén, Front Line Manager, ambientador e atrezzista, operario de produción e fabricación, operario especialista ou condutor de pista.

Con este estudo, Adecco pretende dar pistas sobre cales son os sectores que presentan mellores perspectivas de emprego en España, co obxectivo de orientar aos desempregados na procura dun posto de traballo ao longo deste ano. Así, no caso da hostalería, a firma concluíu que houbo un repunte do sector dos eventos que se traduciu nunha maior actividade e nunha maior demanda de profesionais, como é o caso do camareiro de banquetes, que dá servizo na sala de eventos. Para ser camareiro de banquetes necesítase un grao en hostalería e restauración, unha experiencia media duns dous anos, un bo trato ao cliente e traballo en equipo.

O xestor comercial de banca, no caso do sector de Banca e Seguros, encárgase principalmente de atender ao cliente nas oficinas e de vender produtos financeiros. Para este posto é necesario ter un grao ou lincenciatura en empresariais, economía, ADE, dereito, relacións laborais ou márketing.

O perfil de médico especializado en medicamento do traballo é un dos que ten maior demanda neste momento pola escaseza de médicos formados neste perfil. Estes profesionais, que se sitúan de forma maioritaria en mutuas de traballo, necesitan ter un grao ou licenciatura en medicamento e cirurxía coa especialización de medicamento de traballo vía MIR (Médico Interno Residente).

Pola súa banda, o teleoperador de venda, que non require dunha formación concreta, será o perfil máis demandado do sector do Contact Center pola alta demanda das empresas e pola complexidade na súa sección. A súa función é vender o produto ou servizo que ofrece a empresa a clientes e non clientes.

A RECUPERACIÓN DA CONSTRUCIÓN, MOTOR DO EMPREGO

A pesar de que o sector da construción foi un dos sectores máis afectados pola crise económica, 2017 preséntase, segundo Adecco, como un bo ano de recuperación da construción que terá o seu efecto no mercado laboral. En concreto, prevese que o perfil de especialista en fontanería, electricidade e carpintería estarán entre os máis solicitados en 2017 por parte das empresas.

Pola importancia estratéxica do sector enerxético, todo apunta a que en 2017 este sector necesitará de técnicos en mantemento de parques eólicos para revisar, reparar e manter de forma preventiva os aeroxeradores, para localizar e corrixir fallos e para poñer en marcha aeroxeradores, entre outras funcións.

O mozo de almacén, no caso da loxística e o transporte, será o perfil máis necesario polo crecemento que está a experimentar o e-commerce. Estes deberán recibir, verificar, supervisar, situar e rexistrar no sistema informático produtos e materiais.

E no ámbito da alimentación, a sorte estará de parte dos ‘front line manager’, especialistas que son capaces de levar equipos de 5 a 20 persoas na liña produtiva das fábricas. Para este posto, é necesario ser enxeñeiro técnico ou superior con especialidade en mecánica ou electrónica. Así mesmo, o aumento de cadeas e plataformas de televisión fixeron imprescindibles o traballo dos ambientadores e atrezzista. Para exercer este posto é imprescindible ter estudos en dirección de arte, deseño ou belas artes.

A industria farmacéutica, capaz de xerar uns 200.000 empregados ao ano, necesitará de operarios de produción e fabricación, posto que se encargará de realizar procesos de fabricación nas liñas de produción, limpeza de salas e maquinaria e preparación de sala, entre outras funcións.

No caso da automoción e dos aeroportos, os postos que máis falta farán serán o de operario especialista no primeiro caso, para realizar tarefas de montaxe de compoñentes; e o de condutor de pista para empresas de catering aeroportuario, no segundo caso.

Miles de cidades de todo o mundo apagarán con WWF no décimo aniversario da Hora do Planeta

A Hora do Planeta escurecerá o mundo hoxe sábado, 25 de marzo, entre as 20:30 e 21:30, hora local na Galiza.

A Hora do Planeta, xa se superaron as previsións de WWF. Esta décima edición xa conta coa participación de máis de 150 países e de case 7.000 cidades en todo o mundo. En España, 326 cidades e case 150 empresas xa están inscritas nesta edición tan especial da maior campaña de mobilización sobre medio ambiente. En España, a Hora do Planeta 2017 unirá a todo o país para esixir ao Goberno que cumpra os seus compromisos de loita contra o cambio climático aprobados no Acordo do Clima de París.

Desde a Torre Eiffel, en París, o Empire State Building de Nova York, o Taipei 101, en Taiwan, e a ópera de Sidney, ata o Palacio Real de Madrid,  ou a Sacra Familia de Barcelona, miles de edificios emblemáticos escureceranse durante 60 minutos a medida que os individuos, comunidades e organizacións de todo o mundo dean a coñecer o seu potencial para frear o cambio climático.

2017 marca o décimo aniversario da Hora do Planeta, que comezou como un evento simbólico en Sydney en 2007 e que este ano xa conta, ata o momento, con máis de 150 países. Co lema ‘O Planeta primeiro. Que ninguén che pare’, este apagamento xa é o movemento máis grande do mundo que pretende protexer o medio ambiente e loitar contra o cambio climático. WWF congregará por centos de millóns de persoas en todo o mundo para promover a acción climática tamén durante os 365 días do ano.

En España, WWF pide a todas as cidades que participen na Hora do Planeta apagando as luces dos seus monumentos máis emblemáticos durante 60 minutos solidarios, pero tamén que impulsen medidas locais para facer fronte ao desafío global. A organización tamén anima aos cidadáns para que poñan o seu nome á fronte da loita contra o cambio climático a través da web http://www.horadelplaneta.es participando na Marcha polo Planeta e ás empresas para que volvan asumir, como noutras edicións, o seu compromiso contra o cambio climático e adhíranse á campaña.

Ademais, WWF despregará eventos na rúa con diversas actividades en Alacante, Alto Sil (León), Barcelona, Córdoba, Selecta, Guadalaxara, Madrid, Marmolejo (Xaén), Málaga, Sevilla, Tenerife, Valencia, Zaragoza para celebrar este décimo aniversario. Ver listaxe completa de actividades por cidades (http://horadelplaneta.es/web/agendaciudades/)

Juan Carlos do Olmo, secretario xeral de WWF España, alerta: “Con temperaturas en máximos históricos, tanto no verán como no inverno, o Planeta está a lanzarnos unha mensaxe clara e temos que responder de forma urxente e contundente. Pola contra, as consecuencias serán irreversibles”. E engade: “O Acordo de París é esperanzador, por iso agora, máis que nunca, é o momento de actuar e pedir a todos que cambien polo clima. En España pedimos ao Goberno que cumpra os seus compromisos de loita contra o cambio climático e que aprobe de forma urxente unha lei de transición enerxética para un futuro renovable”.

Día internacional de Solidariedade cos membros do persoal detidos ou desaparecidos

O Secretario Xeral da ONU, Ban Ki-moon, declarou sobre este día: “O 25 de marzo de 1985, Alec Collett foi secuestrado por varios homes armados cando traballaba no Líbano para o Organismo de Obras Públicas e Socorro das Nacións Unidas para os Refuxiados de Palestina no Próximo Oriente (OOPS).

Durante máis de 24 anos, a súa esposa e a súa familia mantivérono nas súas oracións e aferráronse á esperanza de que fose atopado con vida ata que finalmente atopáronse e identificaron os seus restos en 2009.

Cada ano, neste día, honramos a memoria de Alec Collett e todos os demais funcionarios que desapareceron, sido detidos ou mesmo asasinados mentres traballaban para a Organización. A bandeira das Nacións Unidas, que representa a esperanza, a seguridade e unha vida mellor para os máis vulnerables, nalgúns lugares converteuse agora en branco de ataques. O persoal das Nacións Unidas é cada vez máis vulnerable no desempeño do seu labor.

Segundo os informes preliminares, en 2012 uns 200 funcionarios das Nacións Unidas foron detidos polas autoridades nacionais e outros 30 foron secuestrados por axentes non estatais; 15 deses secuestros debéronse a motivos políticos e deron lugar a situacións de toma de reféns. Todos foron liberados sans e salvos.

Catorce anos despois da súa entrada en vigor, a Convención sobre a Seguridade do Persoal das Nacións Unidas e o Persoal Asociado foi ratificada por menos da metade dos Estados Membros, e máis de catro de cada cinco Estados Membros aínda non ratificaron o seu Protocolo de 2005, que amplía a protección ao persoal das Nacións Unidas que presta asistencia humanitaria, política ou para o desenvolvemento. A inmensa maioría dos casos de funcionarios arrestados, detidos ou desaparecidos non dan lugar a axuizamento. Insto os Estados Membros que aínda non o fixeran a que asinen e ratifiquen a Convención e o seu Protocolo Facultativo. Garantir a seguridade dos funcionarios é un asunto primordial.

En leste e todos os días, rendamos homenaxe á valentía e a dedicación de todos os colegas das Nacións Unidas que tanto arriscan para axudar aos menos afortunados. Nunca se debería pedirlles que sacrifiquen a súa liberdade ou a súa vida por estes nobres obxectivos”.

O Día Internacional de Solidariedade cos membros do persoal detidos ou desaparecidos conmemórase todos os anos con ocasión do aniversario do secuestro do Sr. Alec Collett, ex xornalista que traballaba para o Organismo de Obras Públicas e Socorro das Nacións Unidas no Próximo Oriente cando foi secuestrado por elementos armados en 1985. O seu corpo foi atopado no val de Bekaa en Líbano en 2009.

Nos últimos anos, o Día Internacional de Solidariedade cos membros do persoal detidos ou desaparecidos cobrou unha importancia aínda maior coa intensificación das agresións contra as Nacións Unidas. Trátase dun día para impulsar a adopción de medidas, esixir xustiza e reforzar a nosa decisión de protexer aos funcionarios e ao persoal de mantemento da paz das Nacións Unidas, así como aos nosos colegas da comunidade de organizacións non gobernamentais e a prensa.

Hoxe 22 de Marzo e o día Mundial da auga

A humanidade necesita auga

Unha pinga de auga é flexible. Unha pinga de auga é poderosa. Unha pinga de auga é máis necesaria que nunca.

A auga é un elemento esencial do desenvolvemento sustentable. Os recursos hídricos, e a gama de servizos que prestan, xogan un papel crave na redución da pobreza, o crecemento económico e a sustentabilidade ambiental. A auga propicia o benestar da poboación e o crecemento inclusivo, e ten un impacto positivo na vida de miles de millóns de persoas, ao incidir en cuestións que afectan á seguridade alimentaria e enerxética, a saúde humana e ao medio ambiente.

Na actualidade máis de 663 millóns de persoas viven sen subministración de auga potable preto de casa, o que lles obriga a pasar horas facendo cola ou trasladándose a fontes afastadas, así como a facer fronte a problemas de saúde debido ao consumo de auga contaminada.

«Por que desperdiciar auga?»

Este ano, concentrámonos no desperdicio da auga e en como reducir e reutilizar ata unha 80% da auga que malgastamos nas nosas casas, cidades, industrias e agricultura e que flúe de volta á natureza, contaminando o medio ambiente e perdendo nutrientes valiosos.

Necesitamos aumentar a recolección e tratamento das augas residuais e reciclalas dunha forma segura. Ao mesmo tempo, necesitamos reducir a cantidade de auga que contaminamos e malgastamos para axudar a protexer o medio ambiente e os recursos hídricos.

O Obxectivo de Desenvolvemento número 6 Garantir a dispoñibilidade de auga e a súa xestión sustentable e o saneamento para todos, inclúe unha meta de reducir á metade a proporción de auga dilapidada e aumentar a súa reciclaxe.

Datos destacados

  • Mundialmente, máis do 80% das augas residuais que xeramos volve aos ecosistemas sen ser tratada nin reciclada.
  • 1800 millóns de persoas usan unha fonte de auga contaminada por material fecal, poñéndoas en risco de contraer o cólera, a disentería, o tifus ou a polio. A auga non potable, e unhas pobres infraestruturas sanitarias, así como a falta de hixiene, causa ao redor de 842 000 mortes ao ano.
  • As oportunidades de explotar as augas residuais como un recurso son enormes. A auga tratada dunha forma segura é unha fonte sustentable e alcanzable de auga e enerxía, así como para obter nutrientes e outros materiais recuperables.

O Día Mundial da auga está coordinado por UN-Water, un mecanismo de colaboración da ONU para temas relacionados coa auga potable no que participan gobernos e outras entidades.