ை Greenpeace mostra a súa preocupación por Canarias.

ilcanallarubens_nuncamais_vigoconcanarias_soscanarias_2015• A organización greenpeace considera que esta situación é consecuencia dunha cadea de malas decisións e demanda ao Goberno que intensifique os medios, pero polo visto o goberno español á fronte de Mariano Rajoy esta máis pendente de cambiar a súa estratexia de comunicación que polo que esta pasando nas costas canarias.

Esta mañá greenpeace volveu sobrevoar onde se afundiu o pesqueiro ilegal Oleg Naydenov para documentar a situación da vertedura. No voo, a bordo do helicóptero do Goberno de Canarias, constatamos a presenza dunha mancha densa de entre 4 e 5 quilómetros de lonxitude e que se segue estendendo cara a ao sur. Levan varios días desplazadose nas zonas costeiras afectadas, pide un incremento de medios para limpar tanto a zona costeira coma a mancha afastada cando as condicións o permitan.

A chegada de hidrocarburos ás costas fai imprescindible activar todos os medios técnicos e humanos para evitar que os impactos sexan máis graves. Ata agora, o Ministerio de Fomento é o que levou o peso do operativo, pero é esencial que o Ministerio de Medio se poña a traballar activamente, declarou o voceiro de Greenpeace Julio Barea dende a zona afectada.

O ámbito da praia de Veneguera é dos poucos espazos que quedan sen urbanizar na illa. Está incluído na Rede Natura 2000 (Franxa Mariña de Mogan), protexido pola Unión Europea pola presenza de tartarugas e o ameazado delfín mular ilcanallarubens_delfinmanchadodechapapote_canarias_2015(Tursiops truncatus). Ademais, este tramo da costa, conforma o Parque Rural do Nublo, un espazo singular onde coinciden varios valores naturais que xustifican a súa protección.

A escasas millas do porto de Puerto Rico (Sur de Gran Canaria) dun delfín mular adulto (Tursiops truncatus) coa aleta dorsal impregnada de petróleo e con outras manchas pequenas visibles no morro. A organización a rescatado varias tartarugas manchadas de chapapote.

O barco segue soltando fuel. E é crucial poñer máis medios para limpar a mancha e extraer o antes posible o fuel que quede nos tanques. Pola contra, é só cuestión de tempo que o fuel chegue á costa e o dano sexa aínda maior.
Por sorte nas últimas horas non se volveu reportar unha chegada importante de máis fuel ás costas, só pequenos regueiros de fuel moi dispersos. Onte sábado realizaron un recoñecemento marítimo pola costa entre o Porto de Mogán e o Cabo Descojonado, e puideron comprobar que os acantilados estaban moito mellor do que se podería esperar.

Pero a mancha de chapapote segue estendéndose polo océano, dende as 15 millas, fronte ás costas de Maspalomas, encontrándose xa a primeira mancha a preto de 200 millas da costa, segundo informou hoxe o Ministerio de Fomento. Chegue ou non á costa, os danos que pode sufrir o ecosistema mariño e costeiro son moi importantes se non se atalla a vertedura de inmediato.

Solicítase ao Ministerio de Fomento e o Goberno de Canarias que integren proactivamente nas tarefas de coordinación e vixilancia da vertedura aos colectivos e entidades sociais da illa, posto que son o que mellor coñecen o terreo e sofren de primeira man os impactos das verteduras.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo municipais 2015. Enquisa.

Ilcanallarubens_Enquisa Municipais2015_Vigo

A enquisa desexada dende hai un tempo, así están as cousas segundo A VOZ DE GALICIA nas municipais de Vigo 2015.

Abel Caballero asegura a maioría absoluta e esmaga o Partido Popular, O partido popular fai xa un mes nunha reunión mantida coa candidata Elena Muñoz confesábase comigo dicíndome que as eleccións as dá como perdidas e que se centraría nas próximas municipais. O candidato do PSOE apunta á histórica cifra de 14 concelleiros e o PP pode baixar de 13 a só 8.

A previsible vitoria de Caballero debuxa un escenario inédito. O socialista poderá igualar a marca de Manoel Soto de 12 anos como alcalde, pero xa non precisará do apoio de ningún partido no seu terceiro mandato. O candidato socialista fagocita os seus rivais a dereita e esquerda (o BNG perderá dous dos seus tres concelleiros) e emulará a única maioría absoluta que se deu en Vigo nuns comicios locais. Alcanzouna o popular Manuel Pérez no ano 1995 aproveitando entón a onda de Aznar. A de Caballero terá máis mérito, pois se dá nun momento difícil do PSOE estatal.

A enquisa que hoxe publica La Voz apunta que na próxima corporación municipal se coarán dúas novas formacións: o emerxente Ciudadanos irrompería con tres concelleiros e Marea deVigo (capitaneada por IU e da que se descolgou Podemos) lograría un.

ilcanallarubens_candidatosalcaldia2015VigoSondaxe ofrece outros datos claves no resultado. A Caballero coñéceo o 98% do electorado, que aproba a súa xestión cunha nota de 5,8. Á candidata do PP, Elena Muñoz, só coñécea o 34% e suspende cun 4,3.

ை Vigo flashback: A Cidade do Mar

Ilcanallarubens_ciudaddelmar_vigo_etea_teisCaños_2015Roldaba o 3 de maio de 2007 cando o presidente Touriño presentou a futura cidade do mar nos terreos da ETEA. A devandita cidade custaría 100 millóns, tería 125 grupos de investigación científica e segundo o dixo sería un referente mundial.

Os terreos portuarios da IEO acollería o campus científico-tecnolóxico da cidade do mar, o maior centro investigador, operativo e de servizos oceanográficos de España. Este proxecto da cidade do mar os representantes do Ministerio de Ciencia e Innovación (MICINN) asinaron un convenio naquel entón que permitirá a súa instalación na cidade, este proxecto contaría cun núcleo de importantes achegas dos investigadores españois en materia de ciencias mariñas.

A Cidade do Mar achegaría as investigacións mariñas á sociedade e ao mundo empresarial e económico de Vigo. Seria un proxecto urbanístico de gran complexidade que recuperaría para uso científico uns 41.000 m2 de zona portuaria que antes tiñan un uso totalmente militar (a ETEA). O lugar combinará instalacións científicas con espazos dedicados ao ocio e ao deporte.

O Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e o Instituto Español de Oceanografía (IEO) estarían estreitamente vinculados ao proxecto xunto ao apoio do MICINN, que tería dous compromisos principais: a creación do Centro Atlántico de Investigacións Mariñas (CUME), cuxo proxecto técnico está en fase de elaboración, e a constitución da Unidade Oceanográfica (UO), unha instalación técnica de xestión concibida como base oceanográfica.

A principal actividade da Cidade do Mar seria a investigación mariña que aglutiria os campos de estudo como a genómica, a biotecnoloxía mariña, ou a limnoloxía. O novo espazo tamén permitirá avanzar en áreas de coñecemento como a saúde, a enerxía ou a pesca.

Ademais, a Cidade do Mar proporcionaria soporte loxístico e tecnolóxico aos grandes buques oceanográficos españois, eacogeria, entre outros, ao Cornide de Saavedra, á Vide de Gamboa, ao Mytilus ou ao novo buque de 45 metros o IEO.

Dentro do novo centro, a Unidade Oceanográfica estariaconsiderada “Instalación Científica e Técnica Singular”, cuxo custo de construción rolda os 100 millóns de euros, que asumirán previsiblemente o MICINN e a Xunta de Galicia.

Potencial investigador de excelencia internacional

A Cidade do Mar seria a única infraestrutura española que agrupe todas estas funcións. Coa firma do convenio entre a Xunta de Galicia, o Concello de Vigo e o Consorcio da Zona Franca de Vigomaterialízase a dispoñibilidade dos terreos e regúlanse os seus accesos.

O proxecto “creará masa crítica investigadora e evitaria que a riqueza dos estudos mariños en España se fragmente”, explicou naquel entón Carlos Martínez Alonso, Secretario de Estado de Investigación.

Tamén aumentaria a visibilidade mundial dos estudos e investigadores galegos, impulsando o seu rol como “referencia internacional en materia de ciencias do mar”.

As ciencias mariñas “esconden algúns dos maiores descubrimentos científicos que están por vir”, dixo naquel entón Martínez.

Para o Secretario Xeral de Política Científica e Tecnolóxica daquel entón José Manuel Fernández de Labastida, a Cidade do Mar seria “unha demostración das grandes capacidades de investigación que ten a comunidade galega en ciencias do mar, un sector con enorme potencial investigador”.

O proxecto está parado, tanto que o presidente Feijóo xa pediu a delegada da Xunta en Vigo que prepare outro para os terreos da antiga Escola da Armada.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: O túnel de Beiramar

ilcanallarubens_beiramar_vigo_2015

A construción do túnel de Beiramar, que agora avala a comunidade portuaria de forma expresa -tras aceptarse as súas alegacións sobre o tránsito de vehículos en superficie e sobre O Berbés- só se iniciará se hai un acordo institucional a tres bandas entre a Consellería de Medio, a Autoridade Portuaria e o Concello para garantir o seu financiamento. Noutro caso, o proxecto seguirá durmindo nun caixón, onde se encontra dende hai máis de seis anos, concretamente dende o 2006 cando foi presentado por CORINA PORRO.

Fontes da Consellería fixáronse no custo: uns 70 millóns de euros, que é o que supoñería construír a autovía Vigo-Morrazo, prioridade absoluta, e no modelo de colaboración doutras obras relevantes na zona urbana, comezando por Abrir Vigo ao Mar, froito da colaboración institucional. Na Coruña xa se executa unha actuación espectacular no bordo marítimo que conta co acordo e o respaldo de Xunta,Concello e Porto, que asinaron, o acordo. Neste caso, a Xunta achega 10 millóns para o túnel do Parrote (e dous o concello coruñés) en tanto que os 10 millóns do túnel de La Marina se financian entre o Concello de Coruña e o Porto.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Sería posible un pacto similar? Dende a Consellería de Medio só se apunta, pero non parece doado. Pola súa banda no Porto de Vigo mantense total mutismo -o presidente do ente non quixo falar ao respecto- e no concello insístese en que se trata dunha actuación que lle corresponde á Xunta. De feito foi inicialmente así pero en 2006, en pleno ciclo alcista.

A idea de Beiramar supoñería un cambio radical e que os 30.000 coches que a diario circulan pola franxa marítima poidan facelo con rapidez, en apenas cinco minutos para ir dende Teis ata Bouzas. Para iso habería que investir uns 70 millóns de euros para un tramo de 1.300 metros, que estendería o subterráneo actual que parte dende a confluencia de Sanjurjo Badía con García Barbón ata máis alá da rúa Coruña. O pleno do Concello de Vigo, por unanimidade, e os representantes da comunidade portuaria manifestáronse a favor do seu desenvolvemento. Non obstante o departamento de obras públicas da Administración autonómica mantén que para iso é necesario que se manifeste un consenso claro. En 2007 e 2008, cando a Xunta presentara o proxecto, a Federación de Usuarios do Porto e a Cooperativa de Armadores, formularon alegacións que paralizaron a execución do paso inferior que completaría a rolda do mar. Advertiron de que non podía eliminarse por completo a circulación na superficie de Beiramarporque condenaría o porto pesqueiro a quedar illado. A proposta foi aceptada pola Xunta, aínda que a partir de entón, coa crise e os axustes, retirou a actuación dos seus presupostos. Para 2015, cero euros.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Google está no punto de mira da Comisión Europea.

ilcanallarubens_google_googlelupa_comisioneuropea_2015Google está no punto de mira da Comisión Europea. A nova ofensiva antimonopolio da UE que xa empeza a recordar aos tempos da polémica con Microsoft.

De que acusa a UE a Google?

A Comisión Europea acusa a Google de “abuso de posición dominante”, ao vulnerar as normas antimonopolio da UE para favorecer sistematicamente os resultados do seu comparador de prezos fronte aos dos seus rivais. A comisaria europea de Competencia, Margrethe Vestager, chegou a afirmar “Non creo que figuren máis arriba os resultados que máis favorecen ao consumidor”, pois os expertos entenden que os prezos en Google Shopping son máis altos que os da competencia.

Porque outros asuntos investigan a Google?

Outros buscadores especializados de Google, como Google Flights, poderían sufrir a mesma sorte que Google Shopping. Pero as investigacións das institucións europeas sobre Google teñen un ámbito moito maior, con ramificacións que afectarían á compañía estadounidense en varios campos.

Así, o executivo comunitario estaría a investigar a Google tamén por realización de ‘scraping’ (copia de contido online da competencia) e imposición de cláusulas de exclusividade a anunciantes da plataforma Google AdWords (e de trabas aos que pretenden abandonala). Pero se hai unha posible polémica que pode afectar a Google na súa liña de flotación é a que rodea a Android.

E é que a Comisión Europea tamén pensa que Google podería ter obstaculizado o desenvolvemento de competidores ao seu sistema operativo móbil, líder do sector ao estar instalado no 80% dos smartphones do mundo. Unha investigación en marcha trata de establecer se Google puido obrigar ou incitado aos fabricantes de smartphones e tablets a preinstalar exclusivamente as apps de á compañía.

Como reaccionou Google ás acusacións?

A compañía pronunciouse ao respecto no seu blog, poñendo en dúbida a súa ‘posición dominante': “Aínda que Google quizais sexa a ferramenta de busca máis usada, pero a xente agora pode encontrar e acceder á información de numerosas formas, e as alegacións de dano aos consumidores e competidores están moi lonxe da realidade. (…) Compañías como Axel, Springer, Expedia, TripAdvisor e Yelp alegaron que a práctica de Google de incluír resultados especializados nas buscas danou significativamente o seu negocio.

Pero o seu tráfico, ingresos e beneficio revelan unha historia moi diferente (…) E se miramos as compras queda claro que hai moita competencia -incluíndo Amazon e Ebay, dous dos maiores portais de compras do mundo. Google tampouco evita falar da polémica en torno a Android: “A Comisión Europea cuestionou os nosos acordos con fabricantes. É importante recordar que son voluntarios- podes usar Android senGoogle-, pero proporcionan beneficios reais aos usuarios de Androide aos desenvolvedores (…) Android foi clave en alentar a competencia no mundo do móbil, baixando os prezos e incrementando a elección para todo o mundo,”.

Defensa dos consumidores? Ou mera política?

Recentemente, Barack Obama acusou á Unión Europea de investigar as multinacionais tecnolóxicas estadounidenses unicamente co fin de defender os seus propios intereses comerciais. Vestager rexeitou as devanditas acusacións na súa rolda de prensa desta semana, pero Günther Oettinger, comisario de Economía e Sociedade Dixitais, declarou en máis dunha ocasión que Europa debe “romper ocuasimonopolio” que permitiu exercer a EUA en Internet ata agora. AUE xa ten un historial de intentar promover competidores de Googlea golpe de erario… unha estratexia que non xerou máis que custosos fracasos, polo que podería ter optado por pasar ao Plan B: obrigar por lei a Google a fragmentarse en varias empresas. Esta opción é a gran baza negociadora de Vestager a día de hoxe.

Ten sentido a política antimonopolio da UE?

O analista español Enrique Dans facíase eco no seu blog dun artigo publicado en The New York Times no que se formula unha postura polémica: a rápida evolución do desenvolvemento tecnolóxico podería estar a converter nunha trangallada a regulación europea de monopolios. A famosa sentenza contra Microsoft revelouse como algo bastante irrelevante a longo prazo en comparación coa man invisible -pero moi tanxible- da innovación tecnolóxica e o favor dos consumidores.

Dans conclúe o seu post con esta aseveración: “Á velocidade que vai isto, é máis que posible que o dominio de Google chegue á súa fin e a situación se corrixa soa, antes mesmo de que a Comisión Europea chegue a algún acordo. Postos a impedir que se vulnere a lei, Europa terá que preocuparse non só de quen domina o mercado hoxe, senón de quen ameaza con dominalo mañá”.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Chega a as costas de Canarias galletas de chapapote.

ilcanallarubens_nuncamais_vigoconcanarias_2015O fuel do Oleg Naydenov chegou á costa canaria. É a constatación visible dun desastre ambiental que é á súa vez consecuencia directa dos erros cometidos na cadea de decisións dende que o buque se incendiou. Prodúcese ademais nun espazo natural protexido pola Unión Europea pola presenza de tartarugas e o ameazado delfínmular. O tramo de costa afectado conforma o Parque Rural do Nublo, un espazo de singular riqueza biolóxica.

Galiza solidarízase co pobo canario ao igual que con greenpeace e o seu esforzo que esta desenvolvendo para a protección da illa e omedioambiente, Galiza no ano 2002 sufriu o maior atentado ambiental da súa historia ao afundirse o petroleiro PRESTIGE, a igual que paso en canarias Galiza a consecuencia directa dos erros cometidos na cadea de decisións dende que o buque empezou a romperse, naquel entón as decisións tómoas ALBAREZ CASCOS xunto ao que hoxe é o presidente de España MARIANO RAJOYnas tarefas de limpeza da costa estivo a botar moita xente canaria ao país.

Greenpeace desprazouse á zona afectada en canto se afundiu o Oleg para ser testemuñas e poder ofrecer información independente a toda a sociedade. A organizacion documentou a vertedura dende aire e dende o mar e hoxe estan na praia afectada (Veneguera, en Gran Canaria) para constatar a magnitude e as súas consecuencias no medio e a poboación local.

A greenpeace acompañárono investigadores da Universidade de Las Palmas, cos que tomaron mostras que serán analizadas. As mostras tomáronse en diferentes puntos posicionados por GPS e calculan os procesos que sufriron nesa distancia. Estudasen a dispersión física e biodegradación química do chapapote.

Agora mesmo, esta vertedura ten tres frontes abertas: a zona do afundimento, a mancha de case 200 km de extensión que se afasta ao sueste e a zona costeira de Mogán. Por iso din que e fundamental incrementar canto antes os efectivos para que poidan estar a actuar nos tres puntos e coñecer con antelación a posible chegada de novas manchas a terra. Ata agora, o Ministerio de Fomento é o que levou o peso do operativo, pero é esencial que o Ministerio de Medio se poña a traballar activamente.

Que o fuel do Oleg Naydenov chegase á costa canaria só é a constatación visible dun desastre ambiental que ten consecuencias desastrosas aínda que non o vexamos, afirma greenpeace. Chegue ou non á costa, 1.409 toneladas de fuel, 30 toneladas de gasóleo e 70 de lubricantes foron liberadas no fondo mariño, o cal vai ter un grande impacto na biodiversidade da zona tal como pasou na Galiza.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Monsanto, retratado diante da OMS.

ilcanallarubens_glifosato_nonaoTTIP_2015Finalmente e logo de anos de reclamos de cidadáns e organizacións ambientais e sociais de todo o mundo, a Organización Mundial da Saúde (OMS) anunciou hai poucos días que o glifosato, o herbicida máis vendido do mundo, podería xerar cancro.

Nas últimas dúas décadas aumentaron as sospeitas sobre a perigosidade do glifosato para os seres humanos. Non obstante, o que para vostedes e para min é un potente sinal de alarma, é para Monsanto, o seu principal produtor, a súa fonte de ingresos máis importante. E por iso buscan defender o produto máis alá de todas as informacións que nos alertan sobre os altos riscos do seu uso. En 2014, mentres este produto químico afectou preto de 90 millóns de hectáreas e miles de pobos latinoamericanos, os ingresos  de Monsanto foron de 15.900 millóns de dólares. O mesmo ano, en Arxentina utilizáronse máis de 200 millóns de litros de glifosato. Non podemos permitir que a cobiza sen límites desta multinacional norteamericana sexa máis importante que a saúde dos habitantes do mundo.

Os gobernos do mundo que toman seriamente a publicación da OMS están a discutir que facer. O glifosato que se encontre no aire, os ríos, a chuvia e os nosos alimentos podería xerar cancro. As autoridades deben desintoxicar os nosos campos e promover a agroecoloxía.

Monsanto está furioso tratando de desacreditar este estudo, as súas accións xa caeron un 2.9% dende que a OMS publicou a súa avaliación. Tristemente, o glifosato é só a punta do iceberg – é un das decenas de miles de insumos cos que a industria química logrou a adicción da nosa agricultura. Para protexer os agricultores, os consumidores de alimentos e o medio buscamos un mundo no que todos os insumos agroquímicos de empresas como Monsanto se eliminen e os gobernos poden establecer políticas que promovan a tecnoloxía e as prácticas da agricultura ecolóxica.

Hoxe, no día post da Terra, debemos aproveitar este impulso para protexela. O goberno de Brasil está a considerar re-avaliar a clasificación de toxicidade do glifosato para limitar o seu uso. É un primeiro paso pero aínda insuficiente.

Unha e outra vez, xente de todo o mundo loitaron contra Monsanto e os seus aliados para protexer o noso sistema alimentario. Aproveito esta oportunidade para dicir NON AO TTIP. E se é necesario marchemos novamente polas rúas para dicir basta xa.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Día Internacional da Nai Terra

ilcanallarubens_salvalatierra_2015_DiaMadreTierra22AbrilHoxe mércores, 22 de abril, cúmprense 45 anos do primeiro Día da Terra. Un día como hoxe, en 1970, o senador estadounidense Gaylord Nelson quixo crear unha conciencia común aos problemas ambientais, a raíz da súa frustración porque este tema tan delicado non ocupaba ningún lugar nas axendas dos políticos estadounidenses, así que decidiu crear o Día da Terra, fixado no 22 de abril.

Esta data coincidía con co aniversario de Vladimir Lenin, unha coincidencia que fixo pensar a moitos que o Día da Terra se trataba dunha conspiración comunista. “O obxectivo de Lenin era destruír a propiedade privada, obxectivo que tamén comparten os ambientalistas” alegou en 2004 a web Capitalism Magazine.

Non obstante, e a pesar destas acusacións, o primeiro día dedicado ao noso planeta en 1970 conseguiu unha participación de máis de vinte millóns de persoas en EE.UU e, hoxe en día, máis de mil millóns de persoas en 180 países son partícipes desta celebración, segundo os datos que achega Rogers.

En xeral, adóitase dicir que todos os días da nosa vida deberían estar dedicados ás actividades que se programan para este día, como consumir produtos ecolóxicos, concienciar os nosos achegados ou pasar un día na natureza, desconectando das tecnoloxías, para protexer, en certa forma, o medioambiente do noso planeta.

Existe un refrán que di “todos os días son o día da Terra”, non obstante, os defensores desta celebración alegan que se trata dun día concreto ao ano para conectar coa natureza e ser un pouco máis conscientes dos problemas que causamos no planeta con comportamentos habituais aos que non damos demasiada importancia. A saúde do noso planeta soamente depende de ti, conciénciate.

Grazas a que en 1970 se proclamou o 22 de abril como o Día da Terra, propiciado por unha preocupación crecente durante os anos 60, empezáronse a crear organismos, como por exemplo a Axencia de Protección Ambiental de EE.UU, e o ecoloxismo pasou de ser unha cuestión marxinal a unha preocupación xeral.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Streaming a moda da nova política e youtubers.

ilcanallarubens_streaming_2013_AGEeuropa_VigoTes un evento entre mans que queres que chegue a todo o planeta? Buscas darlle visibilidade a un determinado contido e non sabes cómo? Streaming é a palabra clave, unha tecnoloxía que xa leva anos democratizándose entre os internautas e os políticos da nova política xa que permite retransmitir un sinal de vídeo (obtida xa sexa cunha videocámara profesional, cun móbil ou co propio webcam do ordenador) a través da Rede para ser recibida por todo o planeta… ou uns poucos escollidos se así o prefires.

Ao principio era tremendamente complicado facer streaming, xa que requiría crear un servidor dende o que se emitise o sinal a Internet. Non tardaron en aparecer solucións que realizaban todo este proceso de forma automática. Non obstante, gran parte das plataformas de streaming que existe na actualidade están orientadas a retransmitir eventos corporativos en vivo e teñen custos autenticamente desorbitados. Pero, case ao mesmo tempo foron proliferando ferramentas gratuítas (ou polo menos con plans sen custo para usos domésticos) que cumpren á perfección coa súa tarefa, mesmo con máis calidade que os sistemas de pagamento.

Ustream.

Entre elas quizais a máis coñecida sexa Ustream, unha aplicación que conta con versión para escritorio e para dispositivos móbiles, tanto iOS coma Android. A través desta solución, podemos retransmitir en apenas uns poucos pasos dende calquera lugar, co único requirimento de contar cunha conexión Internet cun ancho de banda abondo. Todos os vídeos que se emitan aparecen reflectidos na súa web, aínda que logo poden embeberse ou inserirse doadamente coma se dun vídeo de YouTube se tratase.

Google Hangouts.

O xigante das buscas tamén ofrece a posibilidade de facer streaming a través de Google+ e a súa funcionalidade Hangouts, que se sincroniza con YouTube para que se poida compartir e gozar na popular plataforma de vídeos. Unha das súas grandes vantaxes fronte aos seus rivais é que poden unirse varias persoas a un mesmo streaming, facendo o que podería denominarse unha “emisión multicámara” ou en mosaico. Ademais, é completamente gratuíta para todos aqueles que teñan unha conta de Google.

Twitch.

Se o que che vai é facer streaming non de eventos ou sucesos da vida real senón de videoxogos e partidas online en tempo real, Twitch é a túa ferramenta. Trátase dunha plataforma de emisións en directo deste tipo de contidos que ademais conta cunha fervente comunidade de jugones e geeks moi activos que comentan todos e cada un dos vídeos que soben ao portal. Ademais, todos os vídeos quedan almacenados para que poidan ser recordados en calquera momento.

Younow.

Moitos coñeceredes esta plataforma polo seu anterior nome, BlogTV. Agora, baixo a súa nova marca comercial, YouNow segue ofrecendo un interesante servizo gratuíto de streaming, doado de utilizar grazas a senllas apps móbiles para iOS e Android. Trátase dunha aplicación que, por exemplo, está a obter un grande éxito entre o público novo e adolescente en Estados Unidos, os cales ademais poden comentar todos os vídeos en tempo real a través do chat que aparece na parte lateral da súa web.

Livestream.

Moi similar a Ustream, tamén dispón de apps para iOS e Android e permite transmitir vídeo en directo de forma gratuíta e ver o que outros están a compartir. Ao igual que no caso das anteriores, Livestream incorpora opcións de pagamento con funcionalidades avanzadas de control e para inserir estes ‘broadcasts’ en calquera páxina web profesional.

Livestream.

Moi similar a Ustream, tamén dispón de apps para iOS e Android e permite transmitir vídeo en directo de forma gratuíta e ver o que outros están a compartir. Ao igual que no caso das anteriores, Livestream incorpora opcións de pagamento con funcionalidades avanzadas de control e para inserir estes ‘broadcasts’ en calquera páxina web profesional.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை O Tribunal Supremo acaba de dar a coñecer as novas sentenzas sobre as cláusulas chan.

ilcanallarubens_stopabusosbancarios_2015O Tribunal Supremo acaba de dar a coñecer as novas sentenzas sobre as cláusulas chan, confírmase anulidade e devolución dende o 9 de maio de 2013.

O Tribunal Supremo apelou ao “trastorno económico” que supoñería para a banca devolver todo o cobrado de máis polas cláusulas chan de hipotecas declaradas abusivas e resolveu de forma definitiva a discrepancia entre os xuíces sobre o asunto, ao concluír que se restituirán aquelas dende o 9 de maio de 2013.

Ese día, o Supremo ditou unha sentenza na que declaraba nulas todas as cláusulas chan que non cumprisen cos criterios de transparencia, mesmo se o cliente se beneficiou “durante un tempo” de caídas no euríbor e declaraba a irretroactividade da súa decisión.

As dúas novas sentenzas do Supremo (138/2015 e 139/2015) establecen claramente que “cando en aplicación da doutrina fixada na sentenza de Pleno do 9 de maio de 2013, ratificada pola do 16 de xullo de 2014, e a do 24 de marzo de 2015, declárese abusiva e, por ende, nula a cláusula chan insire nun contrato de préstamo con tipo de xuro variable, procederá a restitución” ao prestamista dos intereses que tivese pagado” “en aplicación da devandita cláusula a partir da data de publicación da sentenza do 9 de maio de 2013″.

A nova sentenza do Supremo conta, ademais, co voto particular do maxistrado Francisco Javier Orduña, partidario de ter distinguido a acción individual da colectiva e de devolver as cantidades íntegras cando se anule unha destas cláusulas.

Considera que hai dous anos os seus compañeiros condenaron as entidades de crédito a cesar na aplicación das cláusulas chan e absterse de utilizalas no futuro, pero “en ningún caso” se pronunciaron “en relación á restitución das cantidades indebidamente cobradas”.

Por iso, opina que é necesario examinar cada caso individual e, de declararse a nulidade, deberá ter un “efecto devolutivo” das cantidades percibidas pola aplicación da cláusula.

“Todo iso, sen contar que o verdadeiro motivo da limitación do denunciado efecto retroactivo da nulidade da cláusula, no seu momento, non foi outro que o posible risco de trastornos graves ou sistémico nas entidades financeiras; risco que na actualidade desapareceu grazas ao saneamento financeiro efectuado”, conclúe.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Seguir

Recibe cada nueva publicación en tu buzón de correo electrónico.

Únete a otros 1.765 seguidores