Logo de dous meses, aínda non funciona a liña de autobús H3 desde Teis ao Hospital Álvaro Cunqueiro

A Asociación Veciñal de Teis, ven a denunciar publicamente, que logo de dous meses do anuncio realizado por Abel Caballero, Alcalde de Vigo, aínda non esta en funcionamento a nova liña de autobús H3, que comunique Teis co hospital Alvaro Cunqueiro.

O pasado 16 de febreiro, Abel Caballero, anunciaba aos medios de comunicación, que nun prazo de “algo de más dos semanas se habilitara una tercera linea de autobús”, deste anuncio xa pasaron dous meses e aínda non temos unha data para posta en funcionamento desta liña.

Non se pode realizar anuncios e dar prazos que logo non se cumpren, esta é unha practica moi habitual de Abel Caballero, é en Teis, temos varios exemplos; a piscina da ETEA, biblioteca,… manifestan desde a asociación veciñal.

Desde esta asociación, levan meses denunciando, convocaron 7 manifestacións, recolleron case 4 mil sinaturas, para contar cunha liña de autobús desde Teis ao hospital e con frecuencias.

A proposta da liña H3, só inclúe dous servizos ás 7:45 horas e ás 11:00 horas, con regreso ás 10:15 horas e ás 13:15 horas. A proposta de liña non recolle ningún servizo no resto da xornada, nin sábados, nin festivos.

Desde a Asociación Veciñal de Teis, xa valora como insuficientes os horarios da nova liña de autobús H3, anunciada por Abel Caballero, que comunicara Teis co hospital Álvaro Cunqueiro, pero un logro da veciñanza, logo de meses de mobilizacións.

Polas persoas desempregadas sen paga nin subsidio teñan un custo no seu bonobus de Vitrasa a 0€.

Tal como reza o titular deste artigo empezou hai mais ou menos tres semanas unha campaña na plataforma de peticións populares change.org, a campaña activada por un cidadán baixo o nome de Tito S.Remy Orta, polo de agora esta petición ten 375 asinantes e agarda acadar máis.

Como ben sabedes en Vigo só temos un medio de transporte público, este é empregado por moitas persoas, ese medio de transporte é Vitrasa (Viguesa de Transportes, S.A.). A mencionada empresa dá a posibilidade de usar un moedeiro electrónico para que as viaxes saian máis económicos, dita tarxeta é o que se chamaba antigamente bono-bus, para ter ese moedeiro electrónico é necesario cumprir uns requisitos como o estar empadroado na cidade, pedir en calquera oficina de ABANCA o impreso de solicitude da tarxeta e logo de entregar o certificado de empadroamento máis a solicitude achegar 0.87 céntimos de euro iso se esa tarxeta que adquires é a traxeta normal a denominada “Tarxeta Verde” xa que hai distintos perfís.

Vitrasa ten entre os seus perfís de usuario a tarxeta social, a tarxeta estudante, o tarxeta universitaria, as duas tarxetas de pensionistas e a tarxeta PMR, esta última esta destinada para persoas con mobilidade reducida, todos eses perfis tes que ter uns requisitos para obtela os cales podedes ver na sua paxina web.

Coa “Tarxeta Verde” a normal as viaxes sae a 0,87 céntimos, a tarxeta estudante 0,84 céntimos, a tarxeta pensionista I e II é gratuíto, a tarxeta universitaria 0,66 céntimos e a social ten un custo por viaxe de 0,67 céntimos.

O que resulta curioso tal como di o cidadán que empezou esta campaña de recollida de sinaturas que ten como destinatario ao alcalde da cidade ao Concello máis Vitrasa e que se unha persoa esta en situación de desemprego e non é estudante, universitario, nin pensionista e non cobra prestación nin subsidio por desemprego que é a situación da maioría de todos as persoas desempregadas deste país e desta cidade non poderá acceder a Tarxeta Social.

A tarxeta social é un bono únicamente que está destinado a persoas desempregadas que cobran unha prestación económica. Polo tanto a persoa desempregada necesita o bono de transporte para moverse pola cidade para acudir a cuantos lugares sexa posible para poder conseguir un ansiado posto de traballo a única solución é sacar a Tarxeta Verde a tarxeta de traballador, o bono que ten a viaxe máis cara tal como dixen anteriormente.

Por esa última razón Tito S.Remy Orta e este diario dixital, solicita ao excelentísimo alcalde da cidade de Vigo Don Abel Ramón Caballero e á empresa concesionaria do transporte público Vitrasa que a Tarxeta Social a destinen para as persoas desempregadas que non cobren ningunha prestación ou subsidio, e asi mesmo, que polo tanto a tarxeta como as viaxes realizadas coa mesma teñan un custo de 0€, sendo estas viaxes con custo 0€ prioritarios para todas aquelas persoas desempregadas que non cobren ningunha prestación económica as cales lle lembro e a maioria desta cidade e do país.

Para poder asinar esta campaña tes que tan so darlle aquí e poñer a túa sinatura, rogamos a colaboración cidada xa que é necesario para as persoas desta cidade.

Que tipo de tarxetas microSD debes elixir? Veña entra na ligazón e veras unha boa guía. Gózaa!

Cando compramos un Smartphone ou unha cámara dixital, fixámonos en aspectos como a potencia do procesador ou a resolución da pantalla, e encomiamos nas pequenas melloras. Ese procesador ten dous núcleos máis! A pantalla ten resolución 2K ou 4K! Tamén nos fixamos no espazo de almacenamento, pero non lle damos a importancia que se merece.

Hoxe en día podemos almacenar 200Gb de memoria no tamaño dunha uña. E podemos comprar unha tarxeta microSD de 32Gb por apenas 6 euros. Paráchesche a pensar no que significa? Hoxe podes almacenar 40.960 deses discos ríxidos nunha tarxeta microSD de 200Gb.

Aos poucos, as tarxetas microSD foron substituíndo a outros sistemas de almacenamento como os discos ríxidos, as memorias USB, e mesmo outros formatos de tarxetas: SD, miniSD, etc.

Úsanse en Smartphone, tablets, cámaras dixitais, reprodutores multimedia e outros moitos dispositivos, incluíndo as consolas Nintendo 3DS. Para saber como elixir unha tarxeta microSD para o Smartphone, é vital entender o que significan os números e as letras impresos na tarxeta:

Vou explicalo de forma sinxela:

1.- Os tipos de cartóns

As primeiras tarxetas microSD tiñan unha capacidade de 16Mb. Despois foron aparecendo outras extensións máis avanzadas que ofrecen máis capacidade. Son estas:

O problema xorde cando vas comprar unha. Descobres que hai unha gran cantidade de modelos e variantes. En que se diferencia unha microSD dunha microSDHC? E unha SDX? Cómprome unha de Clase 4 ou pago un pouco máis por unha de Clase 10? Que significan as siglas I e II impresas nas tarxetas? Son datos que non che podes tomar a treo, porque duas tarxetas microSD da mesma marca e coa mesma capacidade, poden ofrecer un rendemento moi diferente.

Imos explicar que tipo de tarxetas microSD existen, e como elixir a mellor para a teu Smartphone ou cámara.

Estes formatos son retrocompatibles, é dicir, unha tarxeta microSD funciona nun dispositivo SDHC e XC, unha SDHC nun lector XC, pero non ao revés. Por exemplo unha XC non funciona nun lector HC. Comproba o manual dos teus dispositivos que tipo de tarxetas microSD aceptan.

A maioría dos dispositivos usan tarxetas cun tamaño límite. Por exemplo, é posible que o teu Smartphone ou cámara acepte tarxetas de ata 64Gb. Se compras unha de 120Gb, non funcionará.

2.- A Clase de microSD

Dentro de cada estándar de tarxeta microSD existen diferentes velocidades, que se miden en función da súa Clase. Son os círculos cun número que podes atopar na caixa ou na propia tarxeta. Existen catro clases diferentes, que fixan a velocidade mínima de escritura.


É importante saber que a Clase de marca a velocidade mínima esixida, pero a velocidade real pode ser maior. Unha tarxeta de Clase 4 dunha marca punteira pode ser máis rápida que una de Clase 6 dunha marca barata. Comproba sempre a velocidade real no manual ou na caixa da tarxeta.

3.- O Bus UHS

Os formatos micro SDHC e microSDXC incorporan un bus de datos Ultra High Speed (UHS) que perminte escribir e ler información da tarxeta a unha maior velocidade. Hainos de dous tipos, UHS I e UHS II. É o número romano que aparece impreso na tarxeta. Diferéncianse no ancho de banda que pode procesar o bus é dicir a velocidade máxima de lectura/escritura.

Ten en conta que unha tarxeta con bus UHS tamén funcionara en dispositivos antigos que non usen dito bus, pero farao en 25Mb/seg como máximo.

4.- O bus UHS

Tamén ten dúas clases, que se indica coa letra U e un numero no seu interior, tal como podes ver na foto do principio do artigo desta guía. Estes números fixan a velocidade mínima de escritura que acepta o bus UHS-I ou UHS-II.


Velocidade de lectura/escritura

Cos datos anteriores podemos saber a velocidade mínima de escritura dunha tarxeta microSD, ou o ancho de banda do bus de datos. A maioría dos fabricantes tamén indican na tarxeta ou na caixa a velocidade real de lectura e escritura. Ten en conta que estes datos refírense a unha situación optima. En condicións normais de uso, será bastante menor. Pero sérvenos para comprar entre diferentes cartóns.

Algúns fabricantes indican a velocidade cun factor de multiplicación. Por exemplo 150X. O factor basee 1X é de 150KB/seg. Por tanto, 150X será 150 x 150 Kb/seg = 22Mb/seg.

O novo estándar A1

Hai apenas unhas semanas a SD Association presento un novo estándar pensado para os Smartphone. Chámase A1 e as tarxetas microSD que leven este símbolo estarán optimizadas para executar APPS. O símbolo A1 garante un rendemento de 10Mb/seg, executa 1.500 operacións de lectura por segundo e chega ata as 500 operacións de escritura por segundo. En Amazon xa están á venda.

Como elixir un cartón microSD para o Smartphone ou Cámara?

Con todos estes datos na cabeza, queda o máis difícil. Que tarxeta microSD elixir? Debes ter sempre en mente o uso que lle vas a dar, e o hardware que tes. De nada serve que compres unha tarxeta micro SDXC de Clase 10 se logo vaia a usar para gardar fotos, que copian rápido, ou nun Smartphone antigo que non aproveita a súa velocidade. Para iso cunha microSD de clase 2 ou 4 váleche. Ten en conta que tamén a velocidade do conector USB da tua computadora ao que conectas a cámara ou o móbil para mover fotos ou vídeos. Se o USB é lento non aproveitaras as tarxetas microSD mais rápidas.

As liñas xerais, para gravar vídeo a resolución 4K é recomendable unha tarxeta microSD HC ou XC de Clase 10 ou UHS de Clase 3. Para gravar vídeo a 1080p é suficiente cunha de Clase 6 ou Clase 10. Para a fotografía pode valer unha de Clase 2 ou Clase 4.

As tarxetas microSD son unha tecnoloxía difícil de fabricar. Se non teñen calidade suficiente, terminan estragándose e perdendo todos os datos. Neste tema o máis barato sae caro, así que confía só en marcas de primeiro nivel como Kingston, Samsung, SanDisk, Toshiba ou Sony.

Algúns detalles de interese…

O formato microSD foi creado por SanDisk no ano 2005. Ao principio chamábase T-Flash ou TransFlash pero cambio a microSD cando foi adoptado oficialmente pola SDA, a Asociaicon de Tarxetas SD.

Trátase da tarxeta SD máis pequena. Aquí podemos ver fronte a clásicas SD e microSD:

Con respecto as tarxetas TransFlash, as microSD son iguais (poden usarse indistintamente) salvo polo modo SDIO que incorporan estas últimas. O modo SDIO permite as tarxetas microSD usarse en labores alleos ao almacenamento, por exemplo na comunicación Bluetooth ou GPS. As tarxeta microSD son compatibles con dispositivos que só aceptan tarxetas miniSD ou SD, utilizando un adaptador. Mesmo existen adaptadores para usar tarxetas microSD como memorias USB.

Animais mais caros de manter nun zoo

Os animais máis caros do mundo para manter nun zoo varían segundo a localización e a infraestrutura do zoológico. Manter animais afeitos ao frío en rexións quentes xera grandes gastos, por exemplo, é moito máis caro ter un oso polar en América Central que ao extremo norte do planeta. A alimentación é outro factor que pesa na administración económica dun zoo, porque non depende apenas da cantidade que consome o animal, senón tamén da dificultade para conseguir a comida específica de cada especie.

Unha comida simple, pero en grandes cantidades, pode ter un custo moi alto. É o caso do elefante africano: o maior mamífero terrestrellega a comer 200 kg de ración e vexetais ao día.

Algúns animais comen pouco, pero aínda así, pesa na economía do zoo. É o caso do koala que ten unha dieta moi restrinxida, que non está dispoñible nalgúns países.

O custo para manter unha parella de osos panda en exposición supera ao millón de dólares por ano.

Hai especies que demandan moitos coidados, como os pingüíns, xa que precisan, ademais dunha temperatura fiel ao seu hábitat, un ambiente con humidade e auga dun tipo específico.

16 de abril | Día contra a escravitude infantil

Cúmprese o aniversario da morte do neno Iqbal Masih que foi asasinado con tan só 12 anos.

Iqbal Masih

Iqbal Masih era un neno que foi vendido polo seu pai cando tan só tiña 4 anos co obxectivo de pagar unha débeda de 600 rupias (8,66 euros ou 9.24 dólares). Esta débeda foi contraída para pagar a voda do seu fillo maior. Iqbal pasou toda a súa infancia traballando nunha fábrica nun réxime de semiesclavitud. Con todo, con 10 anos escapou da fábrica e converteuse nun activista que loitaba contra a explotación laboral infantil.

Denunciou centros onde traballaban nenos e conseguiu pechar varias empresas. Debido ao seu gran labor foi premiado en varios países e con todo o diñeiro que conseguiu logrou abrir unha escola. Mesmo chegou a gañar un premio de Reebok, unha multinacional que segundo moitas persoas estaba a utilizar man de obra infantil (algo que sen dúbida resulta bastante curioso). Iqbal quería ser avogado pero o seu soño truncouse cando o 16 de abril de 1995, á idade de 12 anos, foi asasinado mentres volvía a casa coa súa bicicleta.

Co obxectivo de renderlle unha homenaxe o 16 de abril (o día no que foi asasinado) estableceuse como o día Mundial contra a escravitude Infantil.

Escravitude infantil

A día de hoxe existen moitas organizacións e moitas persoas que denuncian e traballan contra o traballo infantil. A pesar diso, os datos presentados por RTVE son alarmantes xa que poñen de manifesto que uno de cada seis nenos no mundo ven obrigados a traballar. Asia e África subsahariana son os lugares onde máis nenos traballan segundo tamén esta mesma fonte.

Tamén se debe ter en conta o que se considera traballo infantil e as consecuencias que ten. Segundo UNICEF débense ter en conta os rangos de idade e as horas semanais traballadas. Entre os 5-11 anos unha hora de traballo remunerado ou 28 horas de traballo doméstico; entre 12-14 anos 14 horas de traballo remunerado ou 28 horas de traballo doméstico; e entre os 15-17 anos polo menos 43 horas de traballo remunerado ou de traballo doméstico.

Estímase segun UNICEF que hai máis de 168 millóns de menores no mundo afectados por traballos escravos en todo o mundo, así que reflexiona.

Reflexión

A pesar de que o día mundial é o 16 de abril deberiamos cada día loitar contra o traballo infantil e seguir cos progresos que fixo Iqbal Masih á súa curta idade. Esa é a mellor maneira de renderlle homenaxe.

 

Cousas que che converten nun activista de sofá

Aínda que pensemos que Facebook é unha plataforma na que os problemas mundiais solucionaranse se tan só atráese a atención de máis xente, a realidade é moi distinta. A rede social encérranos moito máis do que pensamos. Cando damos like aos nosos gustos e temos aos amigos máis próximos, é pouco probable que se nos presente unha perspectiva allea a todo o que coñecemos. Ese feito influenciou o nacemento dos chamados activistas de sofá. Aqueles que pensan que usando Internet salvarán ao mundo e néganse a ver o ineficiente que resulta o seu esforzo.

Estes activistas de sofá adoitan ter distintas ideoloxías baseadas nalgunhas cantas citas non verificadas de Marx, Lenin ou o propio Ernesto Guevara e non posúen ningún coñecemento serio sobre política ou economía (práctico ou teórico) máis aló do que ven nas noticias de TV ou nos artigos falsos que atopan na internet “a gasolina que acende a súa paixón guerreira”. Se coñeces a alguén que asegura que con outro millón de firmas en Change.org o presidente deixará o seu cargo, creei unha lista dunhas cantas das súas características:

Non van ás marchas

Un básico. O seu principal atributo é a súa inactividade na vida real. Limítanse a compartir os vídeos dos protestantes e facer unha cobertura a cada minuto do que sucede nas rúas. Se enorgullecen, pero teñen medo de saír e situarse á vangarda e enfrontar o problema. Ademais, descoñece que as marchas teñen o propósito de xerar unha acción disruptiva, non só gritar sobre o pouco que se sabe ou transformar ao mundo.

Non teñen conexión algunha con outros grupos

Guerreiros individuais detrás de monitores. Os seus únicos compañeiros son aqueles con os que fan amizade en redes sociais e non teñen nin idea de cales son as distintas persoas e organizacións que traballan fóra día a día por un cambio. Non xeran propostas e non teñen unha ideoloxía clara. Cando se atopan con outros grupos de persoas, é probable que se afasten se non concordan en todas as súas ideas.

Só comentan en redes sociais e se rehúsan a debater

Aqueles que escriben parágrafos en cada unha das noticias de Facebook desde a comodidade da súa cama, son activistas de sofá. Cren que os seus comentarios e insultos cara ao goberno farán unha diferenza, pero non serven de nada. Os individuos coa intelixencia suficiente, saberán que as redes sociais teñen un alcance e axuda limitada e que se non se xeran propostas que se materialicen en accións concretas, só parecen nenos gritándolle ao muro.

Cren que sempre teñen a razón

Aínda que a súa opinión ou solución estea chea de problemas e só sexa realizable nun mundo de fantasía, todo o tempo estarán convencidos de que teñen a razón e de que aqueles que non estean de acordo ?incluso os que teñan mellores propostas? son idiotas ou máis soñadores que eles. Ten que ver cun complexo de superioridade (consecuencia do uso de Facebook) e é inevitable atopar a estes individuos en cada post político.

Comparten noticias sen corroborar a fonte

Erro principal. Caen en case todas as trampas doutro tipo de parasitos da internet “quen só se encargan de difundir noticias falsas para manter enojados a todos os grupos sociais”. Cren fantasías que en ningún universo serían posibles só porque un sitio web publícao e explica outra característica: o seu constante manexo ineficiente dos datos.

Son ferventes seguidores da teoría da conspiración

Teñen a crenza de que cando morre alguén famoso ou ocorre algún accidente, trátase dunha cortina de fume para ocultar traballos sucios do goberno. Pensan que os líderes teñen unha sincronización perfecta cos feitos do mundo e que todo é unha conspiración, en lugar de utilizar o pensamento crítico para ir máis aló da simple especulación e non só formular o problema, senón establecer as súas posibles solucións.

Cren que Change.org cambiará o mundo e que é fácil ser Anonymous

En xeral pensan que o poder da internet é interminable e que converterse en hacker é asunto de dous días. Quizais é un pensamento positivo, pero en realidade non ocorre así. A pesar de ser un espazo recoñecido para expresar unha inconformidad sumaria, Change.org é só un sitio web con boas intencións que non ten relación algunha coas figuras xurídicas de plebiscitos ou referendos en ningunha lexislación nacional. Pode haber cen millóns de firmas na rede, pero non significa que un presidente renunciará “nin sequera un funcionario menor” se o activismo virtual non salta á realidade, ás rúas.

Cando dicimos “parasitos da internet” referímonos a que sen esa ferramenta mediática, eses peculiares personaxes non serían nada. Serían personaxes molestos lendo o xornal, pero sen o valor de saír ás rúas para expresar a súa molestia. Os activistas de sofá ocúltanse baixo unha manta, seguros na súa liña de defensa, pois cando alguén non está de acordo poden apagar a pantalla e gañar a batalla. Quen diría que persoas que buscan tanta liberdade estean tan encerrados nunha gaiola feita por eles mesmos.

China abrirá o primeiro “aeroporto” de aves migratorias

Lingang Bird Sanctuary albergará máis de 50 especies de aves, moitas delas en perigo de extinción.

Todos os anos, máis de 50 millóns de aves viaxan desde a Antártica a través da ruta migratoria de Asia Oriental e Australia. Con todo, esta importante ruta vese cada vez máis ameazada por culpa dos plans de urbanización costeira.

Pensando nisto, desde a provincia de Tianjin, en China, planean a construción dun santuario de humidais para as aves migratorias. Así, o proxecto xa foi presentado por McGregor Coxall e pretende transformar o recheo sanitario en Lingang nunha sorte de “aeroporto” de aves, o primeiro no mundo.

A idea é que este lugar poida albergar 50 especies de aves acuáticas migratorias algunhas en perigo de extinción e que poidan deterse neste lugar, alimentarse e reproducirse a salvo antes de continuar o seu traxecto pola vía migratoria. Por iso é polo que este sitio reciba o nome de “aeroporto”.

O proxecto considera 60 hectáreas do parque do humidal que tamén estará aberto para que as persoas poidan realizar distintas actividades como trekking, sendeirismo e ciclismo, ademais de converterse nunha importante reserva natural para esta cidade.

“As rutas migratorias de aves da terra son unha marabilla do mundo natural. O aeroporto proposto de aves será un santuario global importante para as especies de aves migratorias en perigo de extinción proporcionando novos pulmóns verdes á cidade de Tianjin”, sinala Adrian McGregor, director xeral e principal deseñador de McGregor Coxall.

As obras deste proyeto comezarán a finais de 2017 e espérase que estea listo durante o próximo ano.

Inforgrafía

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

En Taiwan prohiben a venda de carne de can e de gato

Xa era hora! en Taiwan prohiben a venda de carne de can e de gato.

Mentres que para os que vivimos baixo os estándares da civilización occidental, a idea de comernos ás nosas mascotas arrepíanos, o mesmo non se pode dicir dalgunhas nacións asiáticas, onde a carne de can e gato é vendida comunmente.

Países como China, empezaron a prohibir o consumo desta carne. Pero en Taiwan, deron un paso máis adiante, ao prohibir a venda, compra, consumo e posesión de carne de can e gato. Aqueles que sexan sorprendidos comprando ou vendendo carne procedente destes animais, deberán de pagar unha multa de 250 mil novos dólares de Taiwan uns 7.765€.

E todos aqueles que sexan vistos maltratando a un animal, non só deberán de pagar unha multa de dous millóns de dólares de Taiwan, xa que ademais, poderían cumprir unha condena de ata dous anos en prisión. Ademais destas novas penas, tamén se prohibiu que se amarre aos cans aos autos para pasealos.

En fin, aínda que pareza un paso minúsculo, isto axudará a aumentar os niveis de empatía da xente cara aos animais, quen sofre demasiado neses lugares.

Traballos ben pagos que podes facer no teu tempo libre

Moitos se queixan de que o día debería ter un par de horas máis para poder durmir 8 horas diarias, para poder realizar algún hobbi ou para pasar máis tempo cos seus fillos. Con todo, tamén hai moitos workaholics que o único que queren é que chegue o luns para volver desempeñar a súa gran paixón: traballar.

Neste sentido, hai quen di que na variedade está a virtude e a algúns lles gusta dedicar o seu tempo libre a aprender novas aptitudes que lle reporten un beneficio… principalmente económico.

FlexJobs, unha compañía especializada no campo do teletraballo, elaborou unha lista cos traballos mellor pagos que podes facer no teu tempo libre. Ademais, estes empregos (ou hobbies, segundo como os definas) poderás realizalos a calquera hora do día e dedicarlles o tempo que consideres oportuno. Queres saber cales son?

Monitor de Fitness

Se che gusta o deporte, probablemente este sexa o traballo dos teus soños. Terás que establecer rutinas de exercicios e elaborar clases para axudar á xente para poñerse en forma. Soldo: Poden chegar a cobrar máis de 37,68€/h | Flexibilidade: Media.

Documentalista

Quizais una das profesións máis descoñecidas sexa a de documentalista. Estes profesionais encárganse de organizar, arquivar e documentar calquera documento dun museo, medio de comunicación, empresa…Soldo: Poden chegar a cobrar 24,49€/h | Flexibilidade: Media.

Consultor de Márketing

A pesar de que é certo que en España hai centos de ‘marketinianos’ en paro, se sabes inglés as posibilidades de futuro amplíanse. Ademais, este emprego permitirache traballar desde casa e facturar como freelance. Soldo: Poden chegar a cobrar 24,49€/h | Flexibilidade: Freelance, temporal, tempo partido.

Redactor de CV

Cantas persoas buscan que o seu CV destaque? A pesar de que existen multitude de técnicas e páxinas que poden axudarnos, aínda hai moitos que teñen un currículo máis eslamiado que unha ensalada sen aderezar. Por iso, hai persoas que se dedican a axudar a outras nesta tarefa…e gañan máis do que pensas. Soldo: Poden chegar a cobrar 47,10€/h | Flexibilidade: Traballo temporal.

Redactor de viaxes

Hai compañías e gobernos que pagan especialmente ben por viaxar unha tempada a un país e falar dos seus costumes, os seus lugares emblemáticos, os seus mellores restaurantes…etc. Se chegas a converterche nun ‘influencer’ do sector, pode ser un bo futuro. Soldo: Poden chegar a cobrar 94,21€/proxecto | Flexibilidade: Freelance, teletraballo.

Asistente de proxectos

Moitas empresas contratan a asistentes temporais de proxectos para analizar/pasar bases de datos, resolver problemas ou para alixeirar cargas de traballo. Soldo: Poden chegar a cobrar 23,55€/h | Flexibilidade: Temporal, teletraballo.

Consultor

Podes ofrecerte as empresas como consultor en función da túa especialidade. Algunhas compañías están a contratar continuamente consultores para que lles boten unha man á hora de revisar proxectos e implementar melloras nos mesmos. É certo que, para este tipo de postos, debes ter unha longa e gran carreira profesional. Soldo: Poden chegar a cobrar 45,22€/h | Flexibilidade: Freelance, temporal, tempo partido.

Project Manager

Os Project Manager con experiencia son dos perfís máis demandados polas empresas cando están a se embarcar nunha nova área de negocio. Por iso, se contas cunha boa traxectoria, recomendámosche botar unha ollada a este traballo que facer no teu tempo libreSoldo: Poden chegar a cobrar 40,51€/h | Flexibilidade: Freelance, temporal.

Intérprete de linguaxe de signos

Aqueles que saiban comunicarse en linguaxe de signos, están de parabén. Soldo: Poden chegar a cobrar 34,38€/h | Flexibilidade: Tempo partido.

Deseñador Web

Se tes coñecementos de informática e sabes deseñar páxinas web, esta pode ser unha boa alternativa para sacarche un soldo extra. Soldo: Poden chegar a cobrar 32 dólares/h | Flexibilidade: Freelance, teletraballo, temporal.

Desarrollador Software

En case todas as empresas necesítase un desarrollador de software. Por iso, é un dos traballos que podes facer no teu tempo libre nos que mellor cobrarásSoldo: Poden chegar a gañar 30,14€/h | Flexibilidade: Horario flexible, teletraballo, tempo partido.

Asociado de comunicación online

Este tipo de traballo é un dos máis demandados a tempo partido. Por exemplo, como estratega Social Media, Community Manager, Redactor para blogues…Soldo: Poden chegar a cobrar 25 dólares/h | Flexibilidade: Teletraballo, tempo partido.

Contable

A pesar de que este traballo sóenos máis como un posto fixo que freelance, moitos contables ofrecen os seus servizos a empresas para levar as súas contas en momentos puntuais. Soldo: Poden chegar a cobrar 23,55€/h | Flexibilidade: Tempo partido, teletraballo.

Asesor legal bilingüe

Acórdasche cando os teus pais obrigáronche a aprender inglés/francés/alemán/chinés no colexio? É o momento de poñelo en práctica. Moitos despachos de avogados ou empresas necesitan asesoramento en momentos puntuais para revisar documentos en varios idiomas. Apúntaste? Soldo: Poden chegar a cobrar 19,78€/h | Flexibilidade: Freelance, proxecto breve.

Fotógrafo de produto

A pesar de que non todo o mundo que teña unha réflex é digno de chamarse fotógrafo, se crees que es un bo “artista” e sabes sacarlle partido aos produtos, sempre podes ofrecer os teus servizos a algunha empresa. Iso si, terás que presentarlle proxectos anteriores aos teus futuros xefes. Soldo: Poden chegar a cobrar 18,84/h | Flexibilidade: Tempo partido, freelance, temporal.

O Consulado Xeral da República Bolivariana de Venezuela en Vigo difundiu un manifesto de apoio ao Goberno venezolano ante as “agresións externas en contra do proceso revolucionario”

Movementos sociais e de partidos políticos denuncian as “agresións externas” nun comunicado difundido polo Consulado Xeral da República Bolivariana de Venezuela en Vigo.

O Consulado Xeral da República Bolivariana de Venezuela en Vigo difundiu un manifesto de apoio ao Goberno venezolano ante o que consideran “agresións externas en contra do proceso revolucionario”. O texto secúndano “movementos sociais e organizacións polítcas galegas que fan vida na localidade (en referencia á cidade olívica)”.

Representantes destas organizacións fixéronlle entrega do manifesto este mércores  a cónsul Mónica Sánchez, quen en nome do Goberno venezolano agradeceulles “o seu apoio constante”.

Comunicado completo

“ABRIL VITORIOSO

NÓS, colectivos e organizacións asinantes, proclamamos a nosa adhesión ao proceso revolucionario bolivariano.

Nun escenario de intensificación das agresións externas e internas en contra do proceso transformador da revolución bolivariana, saudamos ao bravo Pobo Bolivariano e Chavista e reafirmamos o noso compromiso solidario.

Tras 18 anos de ataques continuados, é admirable a capacidade de resistencia e avance dun Pobo capaz de conquistar a súa soberanía e cotas de progreso e liberdade nunca antes alcanzadas para tantos millóns de venezolanos.

Somos conscientes das enormes dificultades que tedes que afrontar a diario, mais tamén somos conscientes da vosa enorme capacidade de loita. Como aquel 11-12 e 13 de abril de 2002, cando, grazas á vosa determinación e unidade cívico-militar, restituístes, no seu posto de presidente, ao eterno comandante Hugo Chávez, despois do golpe de estado da alianza fascio-oligárquica. Pouco despois o Comandante proclamou a vía ao socialismo como o camiño para conseguir a verdadeira liberación humana, Socialismo Humanista Bolivariano e Latinoamericano

ABRIL VITORIOSO – ABRIL RESISTENTE – ABRIL DE UNIDADE – CHÁVEZ VIVE A LOITA SEGUE

Organizacións asinantes: Asociación Galego Bolivariana AGABO Hugo Chávez, Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil, Colectivo Nacionalista de Marín, CONFEDERACION INTERSINDICAL GALEGA (CIG), ISCA!, BNG (BLOQUE NACIONALISTA GALEGO), FPG (FRONTE POPULAR GALEGA), CUT (CENTRAL UNITARIA DE TRABALLADORES), ANOVA-IN, EU (ESQUERDA UNIDA), PCPG (PARTIDO COMUNISTA DO POBO GALEGO), MOVEMENTO GALEGO AO SOCIALISMO, MAR DE LUMES, PCG (PARTIDO COMUNISTA DE GALICIA) e XC (XUVENTUDE COMUNISTA)”.