ை Vigo flashback: A Cidade do Frió

Ilcanallarubens_CiudadFrio_VigoNo ano 2006 se presento ao grande o proxecto da Cidade do Frío, que formulaba o traslado das industrias frigoríficas situadas no ámbito de Beiramar ao chan habilitado na parroquia de Matamá, que Zona Franca convertirtiria nun gran polígono. A idea foi recolocar as empresas do conxelado que agora ocupan a franxa de Beiramar, que hai tempo comunicaron a súa dispoñibilidade a liberar este espazo e utilizar o aproveitamento urbanístico da zona para facer posible o paso das súas naves ata o polígono de Matamá.

O plan de Zona Franca parte da base de que o traslado das empresas situadas entre as rúas Jacinto Benavente e Marqués deValterra implicaba unha operación urbanística que reportaria os ingresos suficientes aos propietarios para facer viable e mesmo rendible o cambio de situación. No ano 2004 os empresarios impulsores do proxecto constituíron unha sociedade, Cidade da Pesca S.L., que contaba entre os seus integrantes coas firmas Freiremar, Albo, Frigoríficos do Berbés, Pescapuerta, Cardomar,Pescanova, Pereira e industrias auxiliares.

O seu plan urbanístico para a zona consistía en dedicar a primeira liña de Beiramar, ocupada por empresas en terreos de concesión portuaria, a zona comercial e de ocio. En segunda liña, na rúa Jacinto Benavente (detrás de Beiramar), ocupada actualmente por empresas en réxime de propiedade, construiríanse bloques de vivendas, logo de recualificación do chan.

Os empresarios de Beiramar chegaron a entregar no Concello un estudo de viabilidade para crear na franxa portuaria que vai de Casa Mar a Barreiras un gran centro comercial e de ocio. O complexo tería unha superficie de 64.000 metros cadrados e localizaríase sobre os terreos que ocupan 18 concesións portuarias.

Esta iniciativa tiña dous obxectivos, por un lado agrupar nun polígono dotado de modernas instalacións a todas as industrias das zonas e dar entrada a outras novas, e por outro, “fai cidade” nunha zona privilexiada rodeando o que é hoxe o Auditorio Mar de Vigo.

O proxecto encóntrase agora aparcado polo parón da actividade inmobiliaria. A construción de edificios e a venda de vivendas sería o motor económico que permitiría o traslado e a construción da Cidade do Frío. “Todo paralizouse coa chegada de Corina Porro á Autoridade Portuaria e cremos que foi porque a proposta partiu do seu antecesor e rival político Abel Caballero. As disputas políticas entre a cidade e o porto fixeron moito dano aos empresarios”, argumentan os expertos que participaron na redacción do proxecto.

“Eu tiña a proposta do traslado de todas as industrias á Cidade do Frío pero o Porto rexeitou o proxecto de humanización de Beiramar, deixándoo como estaba sen facer nada e eliminando o proxectoNouvel. O túnel de Beiramar ten que ser un túnel que enlace coa rúaCoruña, que leve aparcadoiros e que deixe a superficie peatonalizada, con respecto absoluto ao tráfico pesqueiro portuario”, sinalaba Abel Caballero o pasado 18 de maio.

Os promotores do cambio de situación -entre os que se encontran os principais empresarios do sector do frío industrial da cidade- cren que o proxecto é agora irrealizable a curto prazo.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை A Columna Viguesa das marchas da dignidade volveu tomar a rúa

Ilcanallarubens_ICR-Photographer_Pan_Traballo_e_Teito_25_Febreiro_2015

Entorno a unhas 150 persoas da marcha Viguesa da dignidade saíron á rúa no día de onte baixo unha fina chuvia, esta manifestación que saliu dende a praza de Fernando ou Católico ás 20h co seu fin baixo o Siereno na Porta do Sol, foi o caletamento previo para volver tomar Madrid o día 21M.

O lema foi “O 21M VOLVEMOS A MADRID”, non só houbo manifestacion na cidade da Detroit Viguesa senón que foi simultaneo noutras cidades como Pontevedra, Ourense, Lugo, Ferrol, A Coruña e Compostela.

Na rolda de prensa feita previamente deron información sobre os motivos que nos levaron a convocar un calendario de movilizacións para 2015, a nivel estatal, e que comenzará ca VOLTA SOBRE MADRID o vindeiro 21 de Marzo para o que, dende Galiza, estamos a negociar o alquiler de tres trenes a Renfe así como autobuses que partiran de todos os currunchos do país.

A multitude de actos organizados para difundir a mobilización da Columna Galega sobre Madrid, (pancartas, cartelería, megafonía, concertos, debates, etc..) súmase o apoio de Diego Cañamero e Willy Toledo que estaran presentes nun acto que terá lugar en Vigo o vindeiro 10 de marzo, as 20:00 horas no Centro Cívico de Teis.

Será unha nova proba de forza para unha Columna Galega que logrou encher o Obradoiro o pasado 29 de novembro e que colleu músculo tras ser impulsada por varios sindicatos como a CUT, CGT, Sindicato Ferroviario ou Sindicato da Elevación e á que se foron sumando organizacións como SLG, STEG, Anova IN, FPG, Esquerda Unida ou Espazo Ecosocialista, así como de numerosos movementos sociais e veciñais, plataformas de Stop Desafiuzamentos, Frente Cívico, colectivos feministas, Ecoar ou a Plataforma Galega de Artes Escénicas, entre outros.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Rosalía de Castro e a súa poesía foi homenaxeada por Google

Ilcanallarubens_RosailiaDeCastro_2015_Doodle

“Adiós, ríos; adiós, fontes; adiós, regatos pequenos; adiós, vista do meus ollos…” (Adiós, ríos; adiós, fuentes; adiós, arroyos pequeños; adiós, vista de mis ojos), rezo onte a páxina de inicio do listing Google en España, dedicada á poetisa galega Rosalía de Castro, de cuxo nacemento se cumplian 178 anos este pasado 24 de febreiro. O próximo 15 de xullo fará cen da súa morte.

O doodle de mostraba un busto da escritora, que loce o pelo recollido e ese abrigo de grandes solapas co que tantas veces foi vista en retratos. De fondo, os verdes e regados montes de Galiza.

A importancia de Rosalía De Castro é vital tanto na literatura española do século XIX coma na literatura galega contemporánea. Os seus Cantares Galegos son entendidos como a primeira grande obra desta última, e iniciaron o camiño que rematou por convertela en musa e símbolo do súa nación, nación de Galiza.

Ao empezar a escribir en galego, Rosalía de Castro tomou unha decisión que axudou a dignificar a lingua do seu pobo, entón relegada ao papel de dialecto e desprezada como canle de expresión oral, onde a tradición escrita parecía cada vez máis afastada. Nada parecía presaxiar entón que hoxe moitas clases nas universidades galegas se impartirían neste idioma, un idioma que esta na actualidade en decadencia por culpa das instrucións, instrucións como a Xunta de Galiza como polo Estado Español.

Rosalía De Castro é unha das principais que Google hoxe en día ofreza os seus servizos no idioma Galego.

Follas Novas e Nas beiras do Sar completan a triloxía fundamental das súas obras, onde exhibiu o poderoso simbolismo dos seus versos -en galego na primeira; en castelán na segunda-, decisivo na poesía moderna española. Nas beiras do Sar, obviadas pola crítica na súa época e condicionada polas dificultades que experimentou Rosalia De Castro nos últimos anos da súa vida, é considerada hoxe como unha das creacións poéticas máis importantes do século XIX e emblema do nacionalismo Galego xunto a Castelao.

A pesar de que nos últimos anos as obras de Rosalía de Castro foron traducidas a distintas linguas, entre elas, o francés, o alemán, o ruso e o xaponés, este doodle só se mostro onte para os usuarios españois de Google. Noutros lugares do mundo, Google conmemora estes días outros aniversarios, como o 230º aniversario da existencia de Praga como capital ou o Día da Independencia da República Dominicana.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Detidos nunha redada no ámbito da Pedra.

ilcanallarubens_APedra_Vigo_2015

Os axentes incautáronse de cen bolsos de imitacion de marca. A policia detivo o pasado mediodía varias persoas de orixe Africana por presunta estanza irregular na cidade da Detroit Viguesa. A operación policial desenvolveuse na zona de postos ambulantes do ámbito da Pedra, tal como se amosa na fotografía. Os axentes incautáronse ademais de cen bolsos de firmas internacionais presuntamente imitadas. Nesta intervención participaron membros do UPR, a brigada das policía xudicial e dúas dotacións da policial local de Vigo.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: O Centro Beiramar

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Nas municipais do 2006 os candidatos se atopaban na campaña electoral, os candidatos Corina Porro, Abel Caballero e Santiago Domínguez de aquela aproveitan calquera oportunidade para saír nos medios. É especialmente era moi rechamante a “batalla mediática” que levan a cabo Porro e Caballero. Día non paraban de sair varias veces en informativos, prensa local, radio… Todo valia para rabuñar algún voto.

Sempre nas eleccions presentan os megaproxectos urbanísticos xa que son un punto referente nas campañas electorales xa que son como o ouro e costa o seu seu peso en ouro.

De aquela o presidente da Autoridade Portuaria de Vigo, Abel Caballero, presentaba ao grande o seu proxecto para revitalizar a zona de Beiramar: o Centro Beiramar. Centro do cal hoxe vou a falarlles.

Trátabase dun complexo comercial de cristal de 24.000 metros cadrados que iría dende o futuro Auditorio / Pazo de Congresos de Beiramar ata a rúa Coruña.

O edificio acritalar tería forma de onda e segundo Caballero decia que altura máxima seria igual á do Auditorio. Na súa parte superior tería tres bloques de disposición simétrica, que os arquitectos quixeron identificar con bateas, e outro con forma de vela onde se instalaría unha biblioteca e unha zona miradoiro.

Ademais, proxéctase construír un paseo axardinado ao aire libre cunha superficie de 25.000 metros cadrados e un carril bici de 1.200 metros. Baixo o paseo construiríase un túnel de 1,4 quilómetros (cuxo custo se calculalaba nuns 35 millóns de euros) de catro carrís, dous por sentido, e unha anchura total de 17 metros.

Como adoita acontecer nestes casos o centro iría a tope de “extras”: locais de restauración e degustación de produtos delicatessen, supermercado 24 horas, planetario, torre miradoiro, piscina olímpica, 2.000 prazas de aparcadoiro, cines, centro comercial, biblioteca, pista de patinaxe, xardín botánico, etc.

O edificio ademais, albergaría un World Trade Center converténdose nun centro de negocios non sei que mania ten os candidatos politicos de querer por na cidade da Detroit Viguesa un World Trade Center pero ao parecer e constante.

Segundo Caballero, este proxecto sería totalmente compatible coa actividade do Porto e non afectaría para nada no seu desenvolvemento. O custo sería de 134 millóns de euros e financiaríanse coa explotación comercial do centro. As empresas que actualmente teñen a súa situación na zona afectada trasladaríanse ao Porto Seco de Salvaterra ou a futura Cidade do Frio. A cidade do Frio sera o seguinte post que pondrei.

Os empresarios de aquela recibiron a proposta con satisfacción, ao igual que o Presidente da Xunta de aquel enton Emilio Pérez Touriño: “É un piar fundamental, xunto ao Auditorio, para abrir cada vez máis a cidade ao mar”. Pola contra, a alcaldesa Corina Porro non se mostrou tan compracida: “o proxecto é pouco rigoroso e fantasioso. Ademais non é novo e carece de estudos de viabilidade” e canta razon tiña porro ao afirmar eso.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: A torre Nouvel ou Plan Nouvel

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Hoxe falarei daquel proxecto chamado a torre Nouvel. O proxecto era para renovar a fachada central do porto, tras os axustes no Plan Nouvel se conservaria os principais signos de identidade do porto tal como o coñecedes agora.
O edificio en forma ía ter forma de “monolito” en homenaxe á cultura celta, un monolito de cen metros de altura e o seu uso seria portuario en vez de hoteleiro.

O monolito tería un restaurante panorámico con cafetaría. O plan foi naquel entón consensuado coa comunidade portuaria.

O peirao de trasatlánticos duplicaría a súa lonxitude, co que superaría os mil metros de liña de atraque, aínda que tería 200 menos do formulado; e sobre a ampliación construirase o chamado “Xardín das mareas”, un paseo que cambia de forma en función do nivel do mar. O porto deportivo dobraría as súas prazas, pero sofre unha sensible tesoirada, xa que tería 800 en vez das 1.650 previstas, xa que os técnicos conclúen que se adecúa así á demanda real e, doutro modo, prexudicaría a actividade do peirao deComercio e o Transversal. O investimento total quedaba fixado naquel entón este proxecto en 250 millóns, 38 menos dopresupostado na primeira proposta, e a obra inauguraríase, se se cumprirían os prazos a principios de 2013 cousa que nunca se fixo.

A Autoridade Portuaria encargou ao equipo de Nouvel un proxecto básico a partir da proposta inicial do Premio Pritzker, gañador do concurso de ideas convocado pola institución rexíaa Abel Caballero, daquel entón Abel Caballero quería remodelar toda a fachada central e converter a Vigo en “referente mundial”, ao nivel de cidades como Barcelona ou Marsella. A definición do plan tiña como fin axustar os espazos públicos sen prexudicar a actividade dos peiraos e as dársenas do ámbito.

A torre de Nouvel, que estaba prevista que cos seus cen metros de planta se situaría na punta do novo peirao de cruceiros, cara Á Guía. Ta torre acollería oficinas e instalacións portuarias en vez de aloxar un hotel. Alí trasladarase o Centro de Control do Porto e a sede da Capitanía, que na actualidade están agora na Estación Marítima. As actuais instalacións da Estación Marítima manteríanse con usos do Porto aínda que cunha gran liberación de espazo permitirá outras actividades.

O monolito mantén o seu oco central, como o esbozou o arquitecto galo, e o edificio estaría iluminado de noite. Aínda Que o hotel que se previa que facer no monolito desaparece, habería un restaurante panorámico con cafetaría, e un miradoiro nas súas plantas superiores. O edificio, ao igual que todos os que se proxectan, se construirían en granito.

Balneario de auga mariña.

A prolongación do peirao de trasatlánticos, construída cun sistema de caixóns, permite o atraque de tres buques, e no espazo central habería dous edificios -unha piscina e un balneario de auga mariña-. Entre estes e o menhir está prevista unha segunda estación de cruceiros, de menor tamaño, e o “Xardín das mareas”, outro dos elementos centrais da proposta de Nouvel. O paseo está formado por un xogo de terrazas iluminadas que cambia de aspecto, e de rutas, en función do nivel do mar. A maior parte do peirao será de acceso aos cidadáns. O deseño prevé a instalación dun sistema de transporte público eléctrico dende A Laxe ata a torre.

O tráfico queda suprimido en superficie na terminal, xa que pasaría a derivarse por un vial subterráneo ao longo do peirao de cruceiros. A ambas as dúas marxes desta rúa sitúase un aparcadoiro. Algunhas partes do proxecto de Nouvel rebáixanse de forma considerable. Desaparece a gran ponte de aceiro que uniría a prolongación de Concepción Areal e Colón en dirección Á Guía e conectaría con peirao de cruceiros. En vez desa estrutura, segundo as fontes consultadas, optouse, por unha pasarela levadiza para a entrada e saída dos grandes veleiros. O paso é de tránsito peonil, co que a terminal de cruceiros gaña outro acceso.
O porto deportivo actual, de 436 amarres, reestrutúrase, e pasa a ter 803. Suma prazas na dársena da Laxe, onde se libera o espazo ocupado agora polos barcos do transporte de ría, os remolcadores e outros buques do Porto. Tamén incorpora peiraos cara ao outro extremo, o peirao de comercio.

A Estación de Ría trasládase ao peirao de buques e o atraque, á dársena do Berbés.

Unha das novidades da operación portuaria é a construción dunha nova Estación de Ría, agora no ámbito da piscina do Náutico, á terminal de buques, entre o edificio de control marítimo e o de sesións da Autoridade Portuaria. Alí Nouvel formulaba un complexo residencial e institucional que desaparece coa revisión. Agora deséñase un conxunto de edificacións en granito para aloxar os despachos, tendas, cafetaría, restaurante e outras dotacións, coa posibilidade de incluír un centro de interpretación do Parque Nacional das Illas Atlánticas que complemente o da sede do organismo, en fase de construción no casco histórico, preto de alí.
Os barcos da liña regular que une Vigo co Morrazo e os da ruta ás Illas Cíes, que agora atracan na Laxe, pasarían á dársena pesqueira, detrás do centro comercial e na cara interna do peirao de buques.

Degustación.

O plan completábase cunha zona de degustación e venda ao público de peixe onde agora se encontran as casetas do Berbés. Estas derrubaríanse e deixarían espazo á nova edificación. A nova planificación mantén a actuación, cun centro en dúas plantas. A baixa estaría destinada á degustación, e a superior á venda.

A ampliación do porto deportivo á Laxe obriga, ademais, a trasladar os remolcadores, os barcos dos prácticos e outros buques do servizo portuario que atracan agora no interior do peirao detrasatlánticos. Pasan, coa operación de rexeneración da fachada central, á cara externa do peirao que delimita o futuro porto deportivo á altura do peirao de Comercio. O número de amarres para veleiros redúcese en 800 respecto á previsión inicial para evitar que afecten á operatividade deste peirao e o Transversal. Neste punto instalarase un porto seco e un travel-lift para varar embarcacións.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]IlCanallaRubens_PlanNouvel

ை Vigo flashback: A ponte segunda ponte ou túnel sobre a Ría de Vigo

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Estrea nova sección a cal fixen chamar Vigo flashback, a cal vai dedicada a eses proxectos da cidade de Vigo que foron totalmente moi disparatados ata mesmo algo de ciencia ficción. E a primeira entrada facendo memoria atras me acorde duns disparatados proxectos do Concello de Vigo. Eses foron o de facer unha segunda ponte ou un tunel sobre a Ría de Vigo.

Sobre a ponte: Proponenian unha estrutura que voaría 1.852 metros sobre o mar dende Alcabre (en Vigo) ata punta Balea (Ou Morrazo), a case 80 metros de altura. Tería tres carrís de circulación en cada sentido, cunha pasarela peonil acritalar e cuberta no medio e cun caixón central baixo a calzada polo que nun futuro podería circular un metro lixeiro.
O sono custa 400 millóns de euros e os empresarios afirman ter financiamento abondo como para abordar a obra sen axuda das Administraciones. A cambio, queren recuperar o seu investimento cunha peaxe branda que desaparecería unha vez amortizado o custo de semellante estrutura.
Enlazaría en Vigo coa circunvalación e en Cangas coa vía rápida do Morrazo.
Permitiría pechar un grande anel viario de só 45 minutos de percorrido entre Pontevedra, Marín, Bueu, Cangas e Vigo. Ademais, desconxestionaría definitivamente a ponte de Rande e facilitaría un maior fluxo social e empresarial entre o cinto vigués e O Morrazo.

Sobre o tunel: Os expertos sitúan o subterráneo a unha profundidade de 40 metros baixo o manto mariño, e pensan na opción dun dobre túnel paralelo como a máis eficaz, tanto dende un posto de vista técnico e construtivo, como para lograr un mellor uso da devandita infraestrutura. E onde situalo? Todo dependería da condición e características do chan. Co túnel non hai o condicionamento das pontes, que priorizan a busca da menor distancia posible,por o que habería mais alternativas de trazado para o túnel.
O dobre túnel construiríase con tuneladoras que partiría de ambos os dous extremos. As propias máquinas, presurizadas para evitar a entrada de auga, xa deixarían colocadas as doelas de formigón do esqueleto do paso subterráneo.
O gasto de semellante obra non ten por que ser, segundo ambos os dous expertos, maior que o da ponte ideada pola CEP (os empresarios cífrano en 400 millóns de euros e a Xunta en 1.200 millóns), aínda que todo depende do tipo de chan que se encontraria.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Concentración: A pobreza que Caballero quere tapar con mentiras

ilcanallarubens_AsambleaAbertaDeCoia_ConcentracionContraAMentiraA Asemblea Aberta de Coia convoca á cidadanía a participar nunha concentración baixo o lema: “A pobreza que Caballero quere tapar con mentiras”.

O luns 23 de febreiro ás 10:30 diante do Concello de Vigo volvemos á praza do Rei, nun día de pleno municipal, para representar aquelas situacións de pobreza que o goberno municipal, e tamén o autonómico, queren tapar con mentiras e medias verdades.

Nos últimos tempos o alcalde repite como unha ladaíña esta mensaxe: “Vigo es el Ayuntamiento con más política social de España”. Propaganda, mentira, simulación, manipulación… para quen sufrimos estas políticas son ideas que nos veñen á cabeza ao escoitaren as palabras de Caballero.

Din que destinan unha fartura de cartos ás políticas sociais, como se non soubesen que cada día máis persoas acudimos aos servizos sociais e alí nos atopamos co labirinto da exclusión social. Un labirinto feito a base de “non hai cartos”, de semanas de agarda por unha cita coa traballadora social, de moreas de requisitos; por nomear algúns dos atrancos que os poderes utilizan ao relacionarse coa xente máis empobrecida.

Presentamos algúns datos da política social municipal nestes anos de malgoberno:
– Vigo ocupa o posto 2.945 no Estado no ránking municipal de protección social (fonte: http://vigodixital.opennemas.com/articulo/social/vigo-ocupa-posto-2-945-no-ranking-gasto-social-concellos-espanois/20141221125225000753.html)
– As Axudas de Emerxencia Municipais (AEM) en palabras de Isaura Abelairas, concelleira de Benestar Social, sufriron unha situación de “colapso” durante meses do pasado ano até 3000 expedientes estiveron á espera de resposta. Lembremos que estas axudas de “emerxencia” están destinadas a cubrir as necesidades básicas de persoas, por exemplo: pagamento do alugueiro, recibos de luz, gas ou auga, alimentación básica…
– Neste comezo de ano o concello foi a xuízo en dúas ocasión debido á demanda de dúas compañeiras que o denunciaron ante a denegación de AEM, nun caso para vivenda e noutro para o pagamento de recibos de luz e gas. A falla de procedemento, a demora (superior a 3 meses), a falla de motivación legal… é o cotiá que sofren as persoas que acoden a estas axudas na procura de solucións.
– Insuficiente número de traballadoras sociais de atención primaria (17) que incumpre o ratio fixado na lei. A raquítica plantilla provoca longos tempos de espera polas citas, demoras na tramitación de axudas ou mesmo colapso do departamento. Porén non todos os departamentos municipais están nas mesmas condicións. Temos por exemplo 58 GOAS (os antidisturbios da policía local) case tantos como todo o persoal de benestar social contando xefes, administrativos, bedeis…
Os problemas de saúde que lles provoca esta situación levaron ao persoal do departamento á rúa ante a negativa do goberno de dar resposta as denuncias presentadas.
– Peche do programa SEREOS. O local situado preto da porta do Sol foi pechado á calada deixando a moita xente da rúa sen un punto de encontro no que se daban bocatas, café, preservativos e xiringas. Máis tarde e co apoio de Érguete (A súa presidenta Carmen Avendaño, militante do PSOE) o retoman, primeiro nunha furgoneta e desde hai pouco nun autobús en Jacinto Benavente. O peche de Sereos provocou forte rexeitamento na cidade.
– 1,2 millóns van para CEDRO, dos 30 empregados a metade están a cargo de CLECE. O lema “Mesmo traballo, mesmo salario” non lle di nada ao concello que permite que enfermeiras, traballadoras sociais, médicos… compartan tarefas pero con diferente remuneracion ao estaren algunhas a cargo da empresa de Florentino Pérez.
– Tampouco hai que esquecer a privatización dos servizos sociais. En mans de CLECE están o servizo de axuda no fogar (2.900.000) e o programa de intervención familiar (500.000). Dous programas que pasaron a mans da empresa de Florentino Pérez e que nese tránsito os traballadores padeceron cando non o deterioro das condicións laborais, a precariedade e mesmo despidos.
– O albergue municipal tamén privatizado está en mans do grupo 5. Arrebatado ao goberno municipal por anos de loitas ofrece un número de prazas insuficientes para a demanda da cidade. A xente só pode estar 10 días seguidos, logo que teñen que volver á rúa ou ás prazas que ofertan entidades privadas que teñen requisitos semellantes. O orzamento para 2015 é de 700.000.

Asemblea Aberta de Coia

ை Escaleiras mecánicas excluíntes de Vigo

IlCanallaRubens_EscalerasMecanicasVigo_critica_opinion.jpg

Este articulo de opinión que empezo a relatar vai dirixido a esas persoas que defenden o gobernante da torre do concello da cidade da cidade Detroit Viguesa.

O gobernante da torre do concello de Vigo inauguro as escaleiras mecánicas o día 3 de xaneiro de 2015, as inaguro como un neno con zapatos novos. Eufórico mostrouse no dia da apertura ao publico o alcalde Abel Caballero ao ser o primeiro veciño de Vigo en pisar o chanzo de arranque dos dous tramos da nova escaleira mecánica que conecta o centro da cidade co Concello de Vigo, estas escaleiras foron instaladas na rúa da Segunda República, entre a Porta do Sol e Abeleira Menendez.

Este acto significou o arranque duns dos proxectos estrela do gobernante socialista: o Vigo Vertical, que terá continuidade ao longo deste ano coa instalación do terceiro tramo das escaleiras, unha vez que estean listos os presupostos de 2015.

As devanditas escaleiras mecánicas son soamente de suba, unhas escaleiras mecánicas que son excluíntes xa que as devanditas escaleiras mecánicas non as poderán usar os pais con fillos en cocheciño de rodas xa que nos seus sinais indicativos poñen prohibido o uso das escaleiras como tamén non poderán usar as persoas con mobilidade reducida.

O alcalde da cidade no seu programa chamado VIGO DE CERCA e en diversos diarios dixitais como prensa escrita dicía que serian as primeiras escaleiras mecánicas ao aire libre de todo Galiza e recordarlle que o que afirmaba é totalmente falso, o 20 de decembro de 2014 foi posta a primeira escaleira mecánica ao aire libre en Galiza na cidade da Coruña situada na rúa Plaza, nas inmediacións do mercado de San Agustín.

Como ben saberán vostedes o alcalde da cidade de Vigo ten unha manía tremenda a Coruña cando este sendo ministro no primeiro goberno de Felipe Gonzalez, ministro de Transportes, Turismo e Comunicacións de España, foi o que fortaleceu o aeroporto da Coruña facendo unhas melloras das súas instalacións e debido a iso a cidade da Coruña nomeárono “FILLO ADOPTIVO DA CORUÑA e senón o sabían acábollo de dicir, Caballero leva moito tempo intentando salvar o aeroporto de Peinador da cidade de Vigo cando foi un dos principais artificies de que o aeroporto da cidade se encontre nas circunstancias nas que se encontra actualmente debido ao que fixo no aeroporto da Coruña.

Creo que esta manía lla colleu cando o mesmo se presento como deputado para a Coruña e non conseguiu o cargo de deputado.

Agora volvendo ao acto da inauguración das escaleiras excluíntes da cidade de Vigo, un acto que foi feito realmente rápido e correndo xa que aínda lle queda facerlle a cuberta para que as inclemencias meteorolóxicas da cidade non as boten a perder, esa cuberta empezase facerse a finais de Febreiro tal como o alcalde dixo.

No acto feito rápido e correndo non foi todo o bonito que o alcalde desexo xa que foi amenizado polos berros de representantes de movementos sociais de Coia e dá a cidade que clamaron encontra do proxecto que o tildaron dun gasto inoportuno e un proxecto excluínte. O gasto que se fixo nesas escaleiras mecánicas foi de 1.200.000 €.

Mentres que na cidade da Coruña despois de que inaugurasen as súas escaleiras mecánicas aos poucos días despois o alcalde da cidade Carlos Negreira anunciou que non serian as primeiras escaleiras que contaría a cidade senón que vai poñerse mais escaleiras na cidade.

As seguintes escaleiras mecánicas da cidade da Coruña asegurou o alcalde sera dunha escaleira mecánica de cinco tramos, salvará os 99 chanzos que van da rúa Juan Flórez a Sinforiano Lópezos.

Curiosamente este proxecto do concello coruñés encargóullelo a dous arquitectos vigueses chamados Lucas Gándara e Juan Pons. O proxecto foi premiado con 10.000 € nun concurso convocado polo goberno local, formula para a céntrica rúa Maestro Clavé a colocación desta escaleira mecánica que salva un desnivel do 22% e que, ao mesmo tempo, une dous barrios desta cidade.

Ademais delo, Gándara e Pons, recomendaron o uso dunha escaleira patentada polo enxeñeiro catalán, Jesús Sánchez que permite ser utilizada por todos os públicos con só pulsar un botón.

Grazas ao pulsar o botón os chanzos adáptanse para poder acceder cos coches de bebé, carros da compra e en cadeira de rodas. Cousa que na cidade de Vigo se esqueceron do devandito sector da poboación.

O proxecto destas escaleiras mecánicas custan algo máis de 1 millón de euros, garante que as escaleiras funcionarán as 24 horas do día, mentres que ao día seguinte da inauguración da escaleira da cidade de Vigo se estragaron e arranxadas ao día seguinte, a avaría aconteceu ámbito as 20h, despois de ser arranxadas e postas en funcionamento ese mesmo día ámbito as 21h deixaron de funcionar xa que as devanditas escaleiras contan cun sensor de humidade que fai que as escaleiras se paralicen e ao non contar coa cuberta ten máis probavilidades de ser avariadas.

IlCanallaRubens_EscalerasMecanicasVigo_Averiadas.jpg

Mentres as escaleiras novidosas en Galiza da cidade da Coruña irán tanto en sentido de suba coma de baixada para salvar un desnivel de 18 metros.

Estes dous arquitectos son moi coñecedores como bos vigueses da orografía e as características da cidade, propoñían solucións similares para Vigo, en especial para mellorar a comunicación transversal entre Camelias, López Mora, Pi e Margal, Torrecedeira ou Berbés.

Din que “Habería que facer un estudo do tipo de poboación ao que se pretende beneficiar, e á vista deste, formular que como é posible salvar eses desniveis, sexa con puntos de unión como prazas, rúas, escaleiras mecánicas, ramplas, chanzos convencionais e mesmo ascensores”. Cousa que o alcalde da cidade se lle debeu de esquecer.

Este articulo de opinión respecto ás escaleiras mecánicas da cidade da Detroit Viguesa é un articulo no cal quero deixar patente que unha cidade bonita e fermosa se debe facer contando con toda a poboación sen excluír ningún sector desta.

O alcalde mentiu dicindo que as primeiras escaleiras mecánicas de Galiza se puxeron en Vigo e que beneficiarían á poboación a salvagardar os números desniveis da cidade, cando as escaleiras que puxo son excluíntes mentres tanto creo que tomase boa nota das escaleiras novidosas da cidade da Coruña xa que non son excluíntes son de suba e baixada, adecuadas para garantir o seu uso por persoas con mobilidade e con mobilidade reducida, que funcionarán as 24 horas do día e elaborado por arquitectos de Vigo.

Congratúlame que este proxecto da Coruña fose elixido como o que mellor se adapta a Coruñaquizais Caballero debería formularse recibilos, sentarse con eles e considerar seriamente as máis de cen ideas que teñen para aplicalas aquí, na súa cidade na cidade onde eu tamén vivo.

Por certo a posta das escaleiras mecánicas non excluintes da A CORUÑA arrancara no mes de XUÑO.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Facebook permitirá xestionar os perfís de persoas falecidas

ilcanallarubens_facebookDead_2015

Facebook empeza a sentar as bases para responder a unha dúbida que dende hai tempo asaltaba os usuarios das redes sociais: que pasará cos nosos perfís online cando xa non esteamos aquí para facernos cargo deles? Por fin, a rede social, que xa suma ao redor de 1.600 usuarios en todo o mundo, está a implementar un mecanismo para deixar pechado algo que poderiamos chamar un testamento online.

Aínda Que de momento só estará dispoñible para os usuarios estadounidenses, a plataforma engadiu ao seu menú de configuración unha opción que permitirá aos usuarios deixar constancia de se queren que o seu perfil desapareza cando eles morran, ou se ben prefiren que algún dos seus contactos se faga cargo del.

Facebook terá constancia do falecemento dun dos seus usuarios a través dunha ferramenta que xa existía e funcionaba, chamada en español “Solicitude de conta conmemorativa”. A través dela, pódese enviar ao equipo de Facebook unha mensaxe na que se notifica o falecemento dalgún usuario con perfil e a data deste. Unha vez revisada a solicitude, a rede social converte a súa conta en conmemorativa, mostrando a frase En memoria de xunto ao nome da persoa no seu perfil e permitindo que os seus amigos e familiares a utilicen como un lugar dende o que recordar a persoa desaparecida. Non obstante, ata agora, nada deses perfís se podía modificar: todo permanecía tal e como o seu titular o deixou antes de morrer.Ilcanallarubens_facebook_contacto_legado

A nova funcionalidade que Facebook puxo en marcha permite que nomeemos un contacto de legado; isto é, un amigo, familiar ou coñecido en Facebook ao que designaremos como o responsable do noso perfil na rede social unha vez falezamos. Este poderá, entón, escribir un post que encabezará a conta conmemorativa a xeito de titular, actualizar as fotos de perfil e de portada e xestionar as novas solicitudes de amizade que cheguen despois do falecemento.

Así mesmo, no momento de elixir ao seu contacto de legado, os usuarios poderán decidir se lle dan permiso para descargar todas as fotos e información que compartiron en Facebook. En calquera caso, o que nunca poderá facer un contacto de legado é iniciar sesión na rede social usurpando a persoa falecida e acceder, por exemplo, ás súas mensaxes privadas.

Esta actualización nas opcións para xestionar as contas de persoas que faleceron chega, segundo explica o equipo de Facebook nunha entrada no seu blog de noticias, tras conversar con usuarios que experimentaran a perda de seres queridos. “Descubrimos que podiamos facer máis para apoiar aqueles que atravesan unha fase de duelo e aos que queren ter voz no que pase co seu perfil despois da súa morte”.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Seguir

Recibe cada nueva publicación en tu buzón de correo electrónico.

Únete a otros 1.649 seguidores