ை Un mal día para la democracia.

ilcanallarubens_amordazado_nonaleimordaza_2015O Partido Popular e o ministro do Interior, Jorge Fernández Díaz, fixeron oídos xordos ante o rexeitamento social xerado polas reformas do Código Penal e a Lei de Seguridade Cidadá. Unhas reformas que terán graves repercusións sobre varios dereitos fundamentais. Decidiron permanecer xordos ante o rexeitamento das organizacións e movementos sociais, de institucións internacionais de protección dos dereitos humanos, de asociacións de avogados, xuíces e fiscais, de partidos políticos. fotoxornalistas e xornalista ou ata de sindicatos policiais.

Non só non escoitan, senón que seguen insistindo en que non se recortan os dereitos fundamentais.

O ministro Fernández segue no seu mundo irreal onde existe un grave problema de seguridade cidadá e onde estas leis nacen como resposta a unha demanda social. Imaxinan unha historia de ficción de rúas que se enchen de violentos. Por iso hai que deter a quen cometa un delito… e tamén a quen se sospeite que podería cometelo ou, por que non, a quen rolde polos arredores. Ata 30.000 euros por concentrarse fronte a un parlamento autonómico ou ata 600.000 euros por convocar unha marcha a unha central nuclear sen comunicación previa.

Esta lei será unha ferramenta para que o Goberno e os seus “amigos”, que dirixen as políticas ambientais e enerxéticas no noso país, o teñan máis doado para aplicar os seus obxectivos sen a acción incómoda da sociedade civil.

Greenpeace estivo esta mañá ante o Congreso para mostrar o seu rexeitamento á nova Lei. “E imos seguir loitando a todos os niveis para asegurar a súa derrogación” di Greenpeace. “Xunto a outras organizacións seguiremos mobilizándonos para expoñer a desproporcionalidade das leis, e, por suposto, continuaremos exercendo a nosa liberdade de expresión mediante a protesta pacífica” asegura Greenpeace nesta mañá.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Dous accidentes de motos en menos de media hora na cidade de Vigo na pasada noite.

ilcanallarubens_accidenteCastelao_2015_marzoO accidente de Castelao produciuse arredor da 1 da madrugada cando, segundo unha testemuña, o motorista, chocou contra uns valos de obra que, esa mesma testemuña afirmou que carecían de sinalización luminosa. Esto e ben normal nestes intres no periodo electoral, obras a tutipleni e sen direccion e control.

De seguro que o concello abrir as dilixencias e pedirá responsabilidades e declarase responsabilidades a contrátaas que ten a obra situada nese tramo da Avenida de Castelao para que a obra co seu seguro cubra o devandito accidente.

Pola súa banda, o ferido de gravidade na Avenida Atlántida, un home de 50 anos, sufriu o accidente pouco antes de media noite, á altura do número 98, polo mesmo motivo: unha colisión contra os valos de obra. Os devanditos valados na zona Atlántida como na zona de Castelao están mal sinalizadas xa que non dispoñen de dispositivos lumínicos, os valos están en zonas con lámpadas cálidas as cales co valado de cor amarela non se diferencian.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Os xornalistas de investigación séntense vixiados en EEUU.

ICR-Photographer_Ilcanallarubens_XornalistasTraballando_2015Recentemente o Pew Research Center e o Tow Center for Digital Journalism de la Universidad de Columbia fixeron pública unha enquisa realizada entre o 3 e o 28 de decembro a 671 xornalistas membros da asociación de Editores e Reporteiros de Investigación (IRE polas súas siglas en inglés), acerca das percepcións destes no relativo á súa vulnerabilidade fronte á vixilancia por parte das autoridades.

Cabe sinalar que ao redor de dúas terceiras partes (un 64%) dos xornalistas de investigación enquisados por Pew Research Center cren que probablemente o Goberno dos Estados Unidos recompilou datos sobre as súas chamadas telefónicas, intercambios de correos electrónicos e comunicacións online, e oito de cada dez sosteñen que ser xornalista aumenta a probabilidade de ser vixiado. Aqueles que traballan en reportaxes relacionadas coa seguridade nacional, as relacións exteriores e o Goberno Federal estadounidense son particularmente propensos a crer que as autoridades xa recompilaron datos sobre as súas comunicacións electrónicas.

Ata o momento, estas sospeitas non se traduciron, na maioría dos casos, en abandonos por parte dos xornalistas das investigacións que viñan realizando: só o 14% asegura ter tido que abandonar unha historia ou renunciar ao acceso a unha fonte a causa da inquietude por unha posible vixilancia. Non obstante, case a metade (o 49%) si chegou ao extremo de alterar a forma en que almacena ou comparte documentos sensible; un 29% alterou o modo en que se comunicaba con outros xornalistas, ou cos seus editores / produtores; e un 38% fixera o propio á hora de comunicarse coas súas fontes.

Cando se trata de buscar protección externa contra ameazas dixitais como a vixilancia e o roubo de documentos, os xornalistas non conceden moita confianza aos seus ISP (provedores de acceso a Internet): só o 2% confía moito nestas compañías, fronte ao 71%, que desconfían destas. As distintas clases de organizacións vinculadas coa información reciben valoracións contrapostas á hora de xulgar a súa capacidade para protexer a seguridade das comunicacións dos seus empregados. Entre os 589 enquisados que traballan para algunha delas, un 50% afirma que non fan todo os suficiente para protexer aos xornalistas e as súas fontes da ameaza da vixilancia das autoridades, mentres que o 47% afirma o contrario.

Relevante: máis da metade (un 54%) asegura non ter recibido ningunha clase de formación -máis ou menos formal- respecto a temas de seguridade electrónica por parte de actores vinculados ao periodismo (axencias, asociacións de periodismo, medios, etc). En xeral, os datos da enquisa presentan un panorama complexo no que unha maioría de xornalistas de investigación se senten vulnerables á vixilancia estatal e o roubo de datos, aínda que non sempre alteran as súas propias prácticas de acordo a tal ameaza. Finalmente, o 97% recoñece que a día de hoxe, os beneficios da comunicaciónonline (correo electrónico, smartphones) superan aos riscos.

Traducción de: Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Articulo de:  [@mmerino]

ை Diálogos con Sor Lucía Caram

ICR-Photographer_Ilcanallarubens_SorLuciaCaram_Coia2015_ParroquiaDoCristoDaVictoria_Vigo

O pasado venres día 20 Vigo tivo a visita de Sor Lucía Caram, a iso das 20h a Parroquia do Cristo de la Victoria abrían as portas do salon de actos para a televisiva monxa de clausura, o acto empezou ás 20:30h, o salón de actos da parroquia se quedo ben pequeno, e se vostedes se perderon a charla do venres tamén tiñan outra oportunidade o sábado ás 17 h pero se tamén perderon esa oportunidade aquí poderana gozar aínda que dicirlles que tiven uns pequenos inconvenientes técnicos e non puiden gravala o inicio como o final, pero algo é algo e espero que o gocen como o tamen o fixen eu.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Carta a Emilio párroco da Parroquia o Cristo de la Victoria.

Ilcanallarubens_CartaAEmilio_GalardoneadoAViguesDestinguido2015 copiaNo mes de decembro do pasado ano comezaba a seguir unha loita cidadá, a loita polos dereitos sociais e a dignidade dun barrio. A miña intención tan só era cubrila pero pouco a pouco fun deixando cubrir esta loita e me uninm a ela. A clave desta loita tivérona catro persoas, tres coñecíaas, pero non as coñecía a fondo, na loita empecei a coñecelas de verdade.

Unha das persoas era Bea unha muller a cal a vida lle deu un revés pero con loita e tesón logro darlle a ese revés un xiro, a súa forza interior é descomunal ata un punto que a adquires. Outra persoa é Esther unha muller a cal loita contra as causas inxustas cun gran compañeiro ese é Diego, estas dúas persoas dan todo o que posúen por axudar a persoas que están en risco de exclusión social. E a cuarta e fundamental, Emilio, Emilio adoitábao ver cada vez que había un acto ou asembleas da plataforma de afectados da hipoteca (PAH) onde adoitan facer na parroquia como outras plataformas máis ás cales son un máis pero non o coñecía de falar ou tratar.

Séntome orgulloso de terte coñecido, de ti en pouco tempo aprendín moito, no tempo que estivemos dentro da rotonda, a rotonda na que convivimos xuntos e loitado por unha gran causa, a causa de loitar polos dereitos sociais e as necesidades dun barrio que é Coia no cal a crise se cebou inxustamente con el. Vostede Emilio é un referente para todas as persoas que loitamos na rotonda da vergoña, sempre nos alentou e nos fixo pasar o tempo mais ameno co seu grande humor, sabendo por compañeiros que vostede é un soporte para as persoas que non ten nada grazas ao servizo á comunidade que desenvolve.

Dende que o empecei a coñecer a través de escoitalo e tratalo quero que teña presente que a miña visión cara á igrexa á cal representa cambiou un pouco, a igrexa e esta cidade necesitan a máis xente como vostede, grazas á escoita puiden facer que cambiase a miña capacidade de compresión e esa capacidade xamáis cambiara xa que vostede dentro meu estará ata o que quede de vida. débolle de dar as grazas totais por abrirme as portas á súa parroquia e coñecer a grandes xentes como Bea, Diego,Esther, Roxana, David, Berto, Roi, Maria, Adrian, Juan, Serafin,Xose, Mon, Eloy, Maia, Paula, Jose, Lucas, Fini, Xurxo, Lola, XoanPablo, Xesús, Manuel, Manolo, Gabriela, Roberto, Nahiara, Carmen, Violeta e un longo elenco respectables grandes loitadores dos dereitos sociais e da xustiza social, ou sexa xente comprometida de verdade.

Risas, bágoas, horas interminables conversando ata quedar case sen voz. Obtiven tanto de vostede que creo que con esta carta que estou tipeando no meu vello computador do 2004 e posteando nesta paxina miña persoal non poderei pagalo polo tanto que vostede me deu e agora simboliza para a miña persoa moitisimo, dubido que poida superar alguen o outra persoa a sua esencia deixou na miña vida. Coa súa sabedoría e o seu ben estar fixo que eu crecese como persoa tanto ou o suficiente como para converterme nunha mellor persoa, aínda que moitas das leccións fosen moi amargas polas aparicións de homes vestidos de negro na nosa loita.

Quero trasmitirlle que os nosos camiños non remataran que non se separaran, quero camiñar polo seu camiño aínda que estou consciente de que eu non teño o control sobre iso xa que hai un destino que en ocasions é bastante caprichoso. O único que podo e quero facer é prometer que nunca me perderá xa que aquí estou para o que poida axudalo, porque quero a súa parroquia e vostede poidan contar cando máis o necesiten.

Decáteime grazas a unha mensaxe nun mensaxeiro moi coñecido que é candidato a Vigues Distinguido, decáteime por esa vía xa que debo de confesarlle que non adoito visitar o diario chamado Faro de Vigo por cuestións éticas e morais vostede xa me entende. Vostede para o min xa é gañador dese galardón xa que se gañou moito na miña persoa e en moitas outras da parroquia á cal dá o seu servizo e non só para os da parroquia senón para ese grupo que estivemos na rotonda dende o mes de Decembro ata o día bochornoso do traslado do buque á rotonda da vergoña da Detroit Viguesa, esas persoas que estamos unidas, persoas que lle agradecemos o seu bo estar e ese corazón grande e fermoso que ten, grazas a vostede formouse esta gran familia.

E con isto voume despedindo de vostede dicíndoo que todo o que vostede me soubo dar e demostrar coas súas ocorrencias e sabedoría, fixo que a miña vida sexa moito máis feliz. De non contar coa súa amizade e o seu compañeirismo a contar agora, creo que hai moito tempo eu perdera o rumbo e grazas a vostede agora teño o control de todo, grazas a vostede puiden transformarme nunha mellor versión de min mesmo. Felicidades por esa nominación e grazas totais por todo Emilio.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

PD. Algúns como eu temos de referente a Ernesto Guevara “o Che” pois tamén teño como referente a Emilio un dos parrocos da Parroquia do Cristo de la Victoria e tal como dicía o Che “ata a vitoria sempre”. Emilio mereces que a cidade che recoñeza o teu traballo, e para min eres un gran referente porque non hai ninguén como o ti en Vigo que loite sen cesar.

ை Vigo segue celebrando oficialmente unha festa equivocada.

ilcanallarubens_EscenaReconquistaVigo2012_2015A data correcta para a celebración da Reconquista de Vigo sería o 4 de agosto de 1823.

Onde estaban os abades de Couto e Valladares chamando ás armas cando os 100.000 franceses de Angulema invadiron España en 1823? Onde estaban os patriotas de Vigo cando Morillo se pasou ao invasor? Onde estaban os heroes de 1809 cando os liberais eran perseguidos e fusilados en Redondela? Onde estaban aquel día que Morillo recibe a rendición das autoridades constitucionais da leal e valorosa cidade?

Á parte das consagradas mentiras sobre o que realmente pasou, xa que a crónica oficial malamente casa co que sobre a chamada “Reconquista de Vigo” escribiron reputados investigadores, especialmente sobre o decisivo papel das fragatas inglesas, cada ano repítese a mesma historieta, algo mellorada nalgún dos seus contidos. Por exemplo, xa non se alza a bandeira portuguesa, bandeira republicana de 1909 como insignia do tenente Almeida, aínda que si bandeiras de Galiza que non existían como tales naquel tempo e outras curiosidades.

Onde está o valor didáctico e cidadán dunha falsificación ou, en todo caso, unha celebración que resalta a reposición do Rei absoluto en nome da alianza do trono o altar. A finais de xuño de 1923, o xeneral Morillo chega a Lugo á fronte de Cuarto Exército de Operacións. Álzase contra a rexencia, instalada en Sevilla e reúne en torno seu a un escollido grupo de elementos reaccionarios, con abundancia de representantes do clero ultramontano. O xeneral Quiroga e o coronel do Rexemento de Aragón ínstanlle, sen éxito a manterse leal á Constitución de 1812, pero o traidor ten outros plans.

Morillo foi un eficaz instrumento da represión contra os elementos liberais en Galiza. O 4 de agosto de 1823, entra en Vigo. A rendición da cidade recíbea en Redondela, onde é agasallado polos elementos menos comprometidos da política liberal. Ao mesmo tempo, as bandas realistas entréganse a todo tipo de excesos. Despois de dúas semanas de estanza en Vigo, Morillo avanza sobre A Coruña, cidade na que entra o día 21. Aquí tiveron máis tempo para escapar os elementos liberais, que lograron fuxir a Inglaterra.

Outro personaxe de maior relevo dramático desta historia segue sendo o cura de Valladares Juan Rosendo Arias Enríquez e outros dous monxes franciscanos. Non se esqueza que as proclamas do cura de Valladares e Troncoso, o home do marqués da Romana, recrutaron a súa xente baixo a inmediata ameaza de fusilar a todos aqueles que non se aprestasen á loita voluntaria. E o obxectivo era devolver o trono ao rei absoluto, non outra cousa. A estes curas o que os impulsaba era o temor a que prendesen as ideas da Revolución Francesa.

Pero que o Concello patrocine esta festa e a veciñanza se sume a ela, esquecendo os verdadeiros heroes de 1823, é unha evidencia da propia incultura cidadá que, asombrosamente, patrocinan o alimón os chamados “progresistas” do PSOE e do Bloque.

Vigo, co rei José Bonaparte, foi capital de provincia e iniciou un proceso de modernización que foi cortado en seco cando regresa o rei felón, Fernando VII; un rei que por certo, felicitaba a Napoleón polas súas vitorias sobre os españois que trataban de devolverlle o trono, e que mentres os franceses abandonaban Vigo, el se declaraba fillo de Napoleón e lle pedía unha princesa da Casa Imperial por esposa.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Concentración: solidariedade coa loita polos dereitos sociais, solidariedade con Diego!

ilcanallarubens_AsembleaAbertaDeCoia_2015Tras as mentiras dos axentes da policía local, que están a empregar a presunción de veracidade que se lles supón en contra da veciñanza, este mércores o noso compañeiro Diego acode aos xulgados para explicar o acontecido o 15/12 na rotonda de Coia.

Non estará só xa que a Asemblea Aberta de Coia convoca unha concentración diante do edificio novo dos xulgados baixo o lema: Solidariedade coa loita polos dereitos sociais, solidariedade con Diego!

Será este mércores 18 de marzo a partires das 9:30.

Condenaron a Xurxo con mentiras, e agora queren facer o mesmo con Diego. A violencia, o medo e as súas mentiras non conseguirán acalar unha protesta chea de razóns: non se poden tirar os cartos nunha rotonda, cando unha maioría sofre gravísimos problemas para cubrir as necesidades básicas.

Axentes da policía local acusan a este traballador social dun delito de atentado por unha agresión inexistente. Non sabemos que move a estes axentes a manter unha versión que nada ten que ver co acontecido nesa data, pero non estamos dispostas a soportar esta vulneración de dereitos que castiga e reprime ás que defenden os dereitos da comunidade fronte aos intereses dunha minoría.

O goberno de Caballero non ten razóns para defender esta obra “faraónica” e pensa que pola forza poderá impor a desfeita que supón chantar un barco na rotonda dun dos barrios máis castigados polo empobrecemento.

Xuntas volveremos a berrar: Xustiza social. Nin cartos na rotonda nin estado policial!

Asemblea Aberta de Coia

ை Manifestación para esixir a readmisión dos 13 despedidos de Povisa

Ilcanallarubens_ICR-Photographer_ManifestacionPovisa_Marzo2015

Baixo unha fría brisa que empezaba aparecer na praza dos cabalos da Detroit Viguesa centenares persoas achegábanse para manifestarse neste venres, a manifestación trascurrió baixando a Gran Vía por paso da rúa Urzaiz pasando pola rúa Colon rumbo cara á porta do sol, os manifestantes esixían a readmisión dos 13 traballadores despedidos pola dirección do hospital Povisa como tamén en apoio dos tres membros do comité de empresa que están en folga de fame dende o martes.

A marcha en torno dunhas 2500, que ten saliu ás 20:20 horas, os manifestantes corearon consignas contra a política de recortes da dirección do hospital e contra a actitude da Xunta e o Sergas de “mirar para outro lado”.

Ao final da manifestación leuse un manifesto como é ben habitual en cada manifestación como tamén en cada concentración, os convocantes recordaron que levan ” máis de 6 anos sufrindo despedimentos, reducións de xornada, quendas que non deixan conciliar a vida laboral e familiar, e a redución de salarios ata un 22 por cento”.

“Povisa fai da saúde un negocio” berraron no transcurso da manifestación como tamén na lectura do manifesto, tamén fixeron alusións á “complicidade” da Xunta e do PP; e denunciaron as “ameazas, coaccións e despedimentos da dirección”. Non nos van amedrentar! “, exclamaron, e reprocharon á Inspección de Traballo “que non sancione”, ao Sergas que “permita a precariedade asistencial e laboral”, aos xulgados por non “lles obrigar a cumprir as sentenzas”, e á Xunta “por premialos a pesar da diminución de persoal e da calidade asistencial”.

“Isto non é un conflito dos traballadores de Povisa, é unha loita de toda a cidadanía en contra das políticas que permiten acabar con todo o conquistado pola clase traballadora”, sinalaron os voceiros do equipo, e fixeron un chamamento aos cidadáns pacientes de Povisa para que esixan ser atendido polo mesmo persoal que se fosen ao Hospital Xeral ou ao Hospital Meixoeiro“.

Mentres os manifestantes estaban na rúas tres traballadores de Povisa en folga de fame manteñen a súa protesta no vestíbulo da planta baixa do hospital, onde permanecen dende o martes e están a ser sometidos a controis periódicos para vixiar a súa saúde, unha responsable sindical do comite de empresa comentoume que estan sufrindo boikot con cortes constantes de luz haciendoles desistir da súa protesta.

«Fontes do hospital, pola súa banda, confirmaron a Europa Press que “non” hai marcha atrás” no que respecta aos despedimentos, que enmarcan dentro dun plan de choque para recortar gastos, coa vista posta nunha previsión de perdas de 5 millóns de euros para 2015.»

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Asemblea Aberta de Coia convoca unha concentración este xoves.

ilcanallarubens_concentracion_todossomosdiegoexurxo_2015Asemblea Aberta de Coia convoca unha concentración, o xoves, ás 9 e media da mañá diante dos xulgados de Vigo coincidindo coa declaración de dous policías locais no Xulgado de Instrucción número 4, en relación coa denuncia por un ‘delito de atentado’ contra Diego Lores, durante as concentracións contra a colocación do Bernardo Alfageme na rotonda de Alcampo.

A asemblea afirma que o goberno de Caballero e a súa Policía Local seguen na procura de castigos “exemplarizantes” para acalar as protestas de Coia en contra do barco na rotonda.

“Logo das mentiras que remataron na condena de Xurxo, agora van a por Diego”acusado dun delito de atentado. Dous axentes do 092, supostamente lesionados nas protestas do 15 de decembro na rotonda, están citados para prestar declaración, como denunciantes e prexudicados, este xoves ás 10 e 10 e media.

A asemblea subliña que “estes axentes aínda están a tempo para deter esta maquinaria. Se teñen vontade de facelo é doado: contar na declaración do xoves a verdade que non contaron nos atestados, isto é, que non houbo ningún tipo de agresión cara eles, nin por parte de Diego, nin por parte de ningún outro membro da Asemblea Aberta de Coia. Os alí presentes sabemos que esa é a verdade, e por isto, convocamos unha concentración de apoio a Diego, e de rexeitamento á manipulación policial”.

Asemblea Aberta de Coia

ை Willy Toledo e Diego Cañamero hoxe estarán en Vigo no Barrio de Teis

ilcanallarubens_MarchasDaDignidade_2015_Vigo_ActoWilly Toledo e Diego Cañamero estiveron onte nun acto en apoio da columna galega das Marchas da Dignidade na Coruña, hoxe  estarán en Santiago de Compostela e logo en Vigo.

E hoxe día 10 de marzo as 11 da mañan, estaran no obradoiro (Diante da escalinata da Catedral), acompañando a representantes da Columna Galega das marchas da Dignidade nunha rolda de prensa e pola tarde participarán no acto programado as 20h no Centro Cívico de Teis na Detroit Viguesa.

Willy Toledo, actor, e Diego Cañamero, portavoz do Sindicato Andaluz de Traballadores (SAT), co obxecto de presentar publicamente a participación da Columna Galega nos actos e nas mobilizacións que terán lugar o vindeiro 21 de Marzo en Madrid en defensa do “Pan, Traballo e Teito” que veñen reivindicando e no marco da campaña: “Voltamos a Madrid”. Xa pola tarde estarán noutro acto en Vigo , no Centro Cívico de Teis. Ás 20:00 h.

No acto de Vigo falaran:
Willy Toledo (Actor)
Tereixa Otero (Marcha Mundial das Mulleres)
Manolo Camaño (Portavoz da CUT)
Xulia Alonso (Portavoz da P. A. Hepatitis C)
Diego Cañamero (Portavoz do SAT)
Acto presentado:
Mónica Camaño (Actriz)

O 21 DE MARZO AS MARCHAS DA DIGNIDADE VOLVERAN A TOMAR AS RÚAS DE MADRID. CAMIÑANDO CARA A FOLGA XERAL. PAN, TRABALLO E TEITO.

O pasado 6 de marzo, a Asemblea pola Unidade, recentemente constituída en Cangas de Morrazo para acadar unha fronte popular municipal que remate coas políticas de dereita e co Partido Popular, deu o seu apoio á plataforma das Marchas da Dignidade. Este proxecto político, que xuntou na súa primeira asemblea a arredor 150 membros, recolleu a petición veciñal  de secundar as mobilizacións do colectivo que representa Diego Cañamero como altofalante dos movementos sociais e do sindicalismo alternativo.

A Asemblea pola Unidade manifestou sentirse inspirada polo carácter unitario e popular da nosa plataforma. Tamén aproveitou a ocasión pra animar os demais colectivos da comarca e do país a incorporarse á Columna Nacional Galega que se desprazará en tren á gran manifestación que teñen programada as Marchas en Madrid para o 21 de marzo vindeiro.

Rubens Rocha apoia e participa nas Marchas da Dignidade [@IlCanallaRubens]

Seguir

Recibe cada nueva publicación en tu buzón de correo electrónico.

Únete a otros 1.718 seguidores