A pregunta de Lidia formulouse a raiz da polémica que houbo coa vacina do papiloma que mesmo tivo que ser retirada debido á alta porcentaxe de casos de efectos adversos

As cousas hainas que poñer en contexto. A pregunta de Lidia formulouse a raiz da polémica que houbo coa vacina do papiloma que mesmo tivo que ser retirada debido á alta porcentaxe de casos de efectos adversos. O debate é se os medicamentos pasan todos os controis que deberan antes de chegar ao mercado ou se por interese das farmaceuticas a veces os procesos “aceléranse” artificialmente. O cal era basicamente o 1º punto da pregunta de Lidia. Dito isto o 2º punto presentado no que se cuestiona a utilidade historica das vacinas é un erro e sobra totalmente. As vacinas ben usadas conseguiron erradicar enfermidades mortais no planeta e reducir a mortandade infantil a niveis de menos do 1% na maioría dos paises do mundo. Pero non porque o 2º punto da pregunta de Lidia non sexa correcto debemos deixar de interesarnos polo 1º. E dende logo había de ver eu a moita xente que critica a Lidia tan alegramente ter un historial de traballo coma ela. O que ten boca pode equivocarse, o que non fai nada, mais que poñer paus nas rodas, mellor que esté calado e, sobre todo vendo o historial.
 
O mesmo que Lidia puxo en entredito en AGOSTO e hoxe sacades como que foi recientemente e ben feo porque o debate sobre o papiloma humano sacouse en MARZO.
PODEMOS. “Podemos propone un fondo nacional para pagar “daños” provocados por vacunas” A portavoz de Sanidade de Unidos Podemos-En Comú Podem-En Marea viña a decir o 08 de marzo de 2017 “preguntas ao ministerio se vai desenvolver “algunha mellora nos sistemas de detección e vixilancia” de efectos adversos de vacinas”. Todo na ligazon da redaccion medica que tedes a continuación.
 
Podemos tal como aí puxen a ligazón que discrepan sobre a vaciña do Papiloma Humano tamén IU que polo 2009 facia a campaña en contra dita vaciña recollida na web infosalus “Izquierda Unida apuesta por apoyar la moratoria de la campaña de vacunación contra el virus del papiloma humano
Anuncios

A miseria da cidade fermosa | #VigoVerdade 14

Foto do Vigo 04 decembro de 2017 ás 9:40h | Rúa Rosalía de Castro – Vigo

Esta semana pasada deuse a coñecer as notas ás cidades con máis de 200.000 habitantes en tema de servizos sociais, pois ben, como esta sección só é de ámbito local, digamos que só Vigo, debo de dicir publicamente que a cidade de Vigo a Asociación de Directores e Xerentes de Servizos Sociais de España deulle unha nota de “PRECARIA” no que a servizos sociais refírese.

Pois ben, segundo o concello da cidade na súa voz máis autorizada, voz procedente de Abel Ramón Caballero o seu alcalde di que Vigo é a cidade que máis inviste en servizos sociais, pois digamos que iso NON se cingue á verdade xa que o Ministerio de Facenda di que a cidade de Vigo está situada no posto 2495 entre todos os concellos do Estado Español e que iso o diga o Alcade dos Alcaldes non lle deixa en bo lugar, canto inviste o concello por habitante en servizos sociais? segundo Asociación de Directores e Xerentes de Servizos Sociais de España é de 42,43€ este ano 2017, no ano 2015 era de 66,70€, pero non dicía Caballero que era o Concello de Vigo o que máis investía en servizos sociais? aí os datos vosas as conclusións.

Pola miña banda cabe e sinalar que dita voz tamén presume de que o concello ten débeda CERO non se porque baixaron entón desde o 2015 a 2017 a axuda por habitante de 24,27€, e logo dito concello se queixa como o seu partido o PSOE que non poden contratar a máis xente pola culpa da lei Montoro cando o máis normal e común é presentar nas cortes a derrogación de dita lei cousa que polo de agora NON presentaron dita derrogación.

A foto que encabeza esta pequena editorial desta humilde sección chamada “A miseria dá cidade fermosa” foi tomada o 4 Decembro ás 9:40 h, unha persoa á entrada dunha superficie de alimentación soportando unha temperatura naquel momento de 4º, seguro que moitos de vós diredes que en Vigo hai albergues, se os hai, pero lamentablemente non pode dar subministración á alta demanda que hai nestes días onde as temperaturas son xelidas, de feito o luns cando foi tomada esta foto non había prazas do Domingo a Luns, non había prazas no albergue de rúa Marqués de Valterra.

Numerosos colectivos sociais da cidade de Vigo veñen denunciando a falta de camas desde o ano 2007 no transcurso deses anos puxéronse numerosos parches que co tempo vese que ditos parches non son suficiente, e por non mencionar que hai mecanismos nos cales por emerxencias climatolóxicas pódense habilitar outros espazos onde poñer camas e comida, o concello ten a sua diposición numerosos baixos e locais que no día de hoxe estan no esquecemento e abandono.

E volvo decir ““Non me vou a dar por vencido e denunciarei publicamente a pobreza da cidade de Vigo””

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Día Mundial da EPOC 2017

O Día Mundial da Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica (EPOC) é unha data auspiciada pola OMS e a Iniciativa Mundial contra a Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica (GOLD), este ano celebrase o 15 Novembro. Con esta data téntase promover en todo o mundo unha profunda comprensión da enfermidade e unha mellor atención aos pacientes.

EPOC son as siglas que corresponden a Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica, a única patoloxía relacionada co tabaco cuxa mortalidade segue en aumento. A OMS prevé que para o ano 2030 esta doenza erixiuse na terceira causa máis importante de mortalidade en todo o mundo. Os principais factores de risco son o tabaquismo, a contaminación do aire, tanto en espazos pechados como no exterior, e a inhalación de partículas de po e sustancias químicas no lugar de traballo.

O Día Mundial, organizado pola Iniciativa Mundial contra a Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica (GOLD), acompáñase dunha serie actividades a cargo de profesionais da saúde e grupos de pacientes de todo o mundo.

Debido a que a EPOC é unha causa importante de morbimortalidad en todo o mundo e que organizacións como a OMS prevé que para 2030 esta doenza erixiuse na terceira causa máis importante de mortalidade en todo o mundo, no Día Mundial da EPOC, impulsado por Iniciativa Mundial contra a Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica (GOLD), tenta promover en todo o mundo unha máis profunda comprensión da enfermidade e unha mellor atención aos pacientes.

Guia sobre EPOC

 

Grazas Carlos Tena por ensinarnos a moitos o verdadeiro significado da esquerda

Tras sete anos sendo referente para moitos e moitas o blogue de Carlos Tena, Carlos decidu pechalo, referente para moitos e moitas os que verdadeiramente nos sentimos da esquerda orixinal e comunistas convencidos.

As ultimas verbas dun gran referente

“Tras máis de sete anos de continua actividade -explica Tena – hoxe véxome na necesidade de clausurar este blogue”.

“As razóns para iso – continúa expoñendo Carlos Tena – entre as que se atopan unha certa fatiga física e recentes intervencións cirúrxicas que me impiden estar nas mellores condicións para manter aberta e activa esta páxina, pertencen ao patrimonio da privacidade”.

Na súa despedida

O xornalista expresou o seu agradecemento “a todos os que me animastes coa vosa presenza e comentarios, a manter acendida esta pequena chama de rebeldía que outros/as recollerán na rede de redes e que millóns de compañeiros/as ao longo e ancho dos cinco continentes manteñen viva, para seguir enfrontando ao neoliberalismo “democrático criminal”, mentres unha esquerda contemplativa apontoa ese réxime político, económico e social, tan afastado dos dereitos do pobo como enfangado no fascismo máis delirante”.

Carlos manifesta

“Nunca me considerei – continúa explicando Tena – unha persoa das que Bertolt Brecht chamaba boas, mellores ou imprescindibles, nin o pretendín xamais. Cando, tras a xubilación, deixei o meu traballo en Cuba, regresei a esta España neofranquista que os medios xornalísticos de alcance nacional continúan defendendo como “un estado de dereito”, conscientes (pero sen mostrar o menor rubor) de que é a maior mentira que pode esgrimirse desde un medio informativo. Ante ese panorama, dispúxenme a abrir o blogue de Carlos sabendo que chegaría o momento de clausuralo”.

Carlos agradece

“As forzas e a boa saúde van abandonando, así que decidín facer mutis polo foro, reiterando sincera e fraternalmente o meu agradecemento pola vosa presenza, coraxe, apoio, amizade, afecto e ánimo, recibidos desde comezos de 2010 ata hoxe”.

“Máis de 5 millóns de visitas compensan as miles de horas que dediquei a esta páxina. Pero desde agora serei unicamente lector empedernido” -conclúe na súa despedida o xornalista.

Grazas, grazas de corazón deste Canalla/Radical/Revolucionario por ensinarme tanto e darnos tanto cos teus textos e as túas explicacións. Ata sempre camarada.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

PD. Sempre lembrarei estas verbas do camarada: Hoxe resulta indiscutible o triunfo da prostitución xornalística global, financiada por empresarios sen escrúpulos nin deontología profesional, que contratan mercenarios para que sementen noticias baseadas na manipulación e a mentira.

Os medios de alcance nacional e global substituíron aos tribunais de “xustiza”, converténdose en cómplices do terrorismo mediático, aliado voluntario do yihadismo aleitado en Washington, Bruxelas, Tel-Aviv, Doha e Riad.

A diferenza dos xuíces, que en calquera proceso brindan oportunidade ao “acusado” para defenderse de presuntos delitos, as Mafias e Seitas xornalísticas españolas eríxense en maxistrados e fiscais que condenan sen probas nin evidencias, negando a voz e a defensa a aqueles a quen decidiu enviar ao patíbulo.

No seu destrutivo labor, negan mesmo as normas máis elementais da profesión, referidas ao rigor, a veracidade e o contraste imprescindible desas miles de “noticias” que lanzan a través da prensa escrita, a radio, internet e TV, cuxa lixo verten sobre dirixentes e gobernos que loitan contra o fascismo, que dan a súa vida polas revolucións populares, pola xustiza, a verdade, a paz e unha verdadeira democracia.

paxina non atopada de calros tena_ilcanallarubens

Cando as pequenas empresas non son tomdas en conta pola esquerda

Canto de vós leichedes pola parte da esquerda, “a coz, o falo, etc..” descualificando aos ditos diarios polo mero feito de que din que están subvencionados e os manexan xentes con intereses? seguro que moitos e moitas de vostedes, con isto non estou a defender ditos diarios pero bueno seguemos.

Cantas veces vedes nese sector civil que comparten ligazóns de medios alternativos/independentes/autoxestionados? Nunca, case nunca.
Cantas veces vedes nese sector civil que comparten ligazóns de medios subvencionados/manexados por xentes con intrereses? Os vereis sempre, pero sempre.
Logo falan de empregarse, de xerar medios alternativos/autoxestinados/independentes, se desde a esquerda non se colabora en axudar en que os medios pequenos existentes autoxestionados crezan, sabendo que ditos medios son medios que o curran e moito mais que os medios que adoitan compartir as súas ligazóns xerándolles cartos… pois hai parte do discurso que a esquerda leva dicindo é un discurso hipócrita.
E todo isto que veño manifestar é unha realidade e fode moito que eu sendo de esquerdas pois escribir estas cousas, ante todo sempre coherencia e atenerse aos feitos . Isto o tenia que dicir xa que levo un bo tempo tragándomo

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Comentario dun home Prol-PortoCabral

Como sabedes e é publico e notorio que eu o autor deste blogue esta totalmente en contra o proxecto Liñeiriños comunmente chamado Porto Cabral, bueno, buscando pola rede de redes queria dar cun comentario dun home nun fío dunha publicación dun dos diarios de tirada local viguesa polo ano 2013 cando pois se anunciou aos catro ventos, un comentario que pois o lembraba moito e tiña gañas de sacalo.

Porque tiña gañas de sacalo e me parece oportuno publicalo no meu blogue? porque mostra realmente o que é en se o significado da palabra MAMERTO e mostra en se tamén o grao de intoxicación que se fixo por aquel entón na poboación viguesa que lamentablemente hoxe en dia volve espertar ese dinosauro que levaba un tempo morto pero coa campaña PROL PORTO CABRAL resucitou e grazas ese revivir aínda se pode atopar discursos como o que poderán ler acontinuación ou discursos similares.

Significado de Mamerto: Persoa que ten escasa intelixencia ou habilidade. Exemplo “a estupidez dos mamertos tena escravizado”, sinonimo: Bobo.

Dito comentario estaba en castelan pero tiven tempo para traducilo ao Galego.

Eu estou a favor do Portos de Cabral, porque? porque mira fágovos o exemplo, un habitante de Cabral da zona Marcote, ese habitante chama para pedir unha pizza ao telepizza da rotonda de Genaro de la Fuente e Gregorio Espino, o telefonista cóllelle o pedido, á hora de dicirlle a dirección o telefonista dille; síntoo estas fóra de área de cobertura de entrega a domicilio, isto que digo é real… Non só pasa iso con telepizza senón con outras pizzerias da cidade polo cal se quere unha pizza desexa pizza para comer ou cear ten que agarrar o seu vehículo se é que ten vehículo e trasladarse á máis próxima.

Poñereivos outro exemplo, o centro comercial de travesía de Vigo, os habitantes de travesía de Vigo manifestábanse conxunto aos do Barrio de Candean para non ter o centro comercial de travesía de Vigo, segundo os balances da cámara de comercio de Vigo é o centro comercial que máis gaña de todo Vigo por estar situado nun gran barrio obreiro, tenda que abriu tenda que quedou por e para sempre e vende e vende, soamente hai un caso excepcional que é a de animais foise, a cal viu que o baixo que adquiriran quedaba pequeno e trasladáronse a García Barbón onde o negocio vai vento en popa a toda ver.

Os que se manifestaban son asiduos ao centro comercial travesía de Vigo. Isto que che argumento é certo, os vin eu nas manifestacións dos de Candean e travesía de Vigo e esas persoas hoxe son compradoras do centro comercial.

Cabral que ten? un GYM que está de capa baixa ao ver que non teñen áreas de consumo preto, un estadio de fútbol que só ten transito en días de partido porque en días de adestro soamente van os que aí practican fútbol, varios colexios. Porque está de capa baixa o GYM? Pola sinxela razón, porque non teñen centros de consumo alimenticio, cousa que din moitos que alí ían exercitarse, o máis próximo están en Ramón Neto ao principio desta avenida co Eroski e o Froiz.

As tendas pequenas como os colmados que pechan porque a xente prefire ir consumir ao Alcampo ou ao Mercadona ou Lidel da avenida de Madrid? ou tamén pechan porque se xubilan.

Eses de Cabral que tanto se queixan son persoas que se van a comprar a Coruña ao Marineda City e non só ao Marineda City senón a Porto. Canto diñeiro deixaron en Coruña e no Porto? moito, o gasto dos produtos que adquiren + o combustible + mais alimentarse… non só compran en Ikea como adoitan dicir senón tamén compran en Primark xa que cando van os vigueses é para matar dous paxaros dun tiro.

O proxecto de Cabral é idéntico pero idéntico tal como tiven o pracer de ver ao de XANADU pero este con mais aparatos, Xanadu está en Madrid, en Xanadu concéntranse franquías de diversas marcas como tamén unha pista de Esquí, este centro comercial ou área comercial e lecer está entre Navalcarnero e Móstoles, similar está este que pretenden en Vigo construír devandito centro comercial e lecer entre Vigo e Mos. Xanadu é dos máis rendibles da comunidade madrileña segundo a cámara de comercio de Madrid.

Os de Cabral din que farán un impacto horrible na natureza, pero?? o recinto industrial de Valladares non houberon manifestacións pagaron aos que lles expropiaron terreos… Ese recinto industrial hoxe en día dá moita pena xa que de dez empresas que alí estaban agora está a metade e ese centro foi un gran impacto natural e ninguén pero ninguén en Vigo botouse ás rúas ou os veciños de Valladares e ningún de Cabral queixouse polo impacto natural.

Eu non apoiei o centro comercial praza E e tampouco apoiei o centro comercial A LAXE e Camelias xa que eses centros comerciais elitistas para a raza denominada adiñeirada e non só iso, senón que cando acudín a descargar material para a obra sentín que non tiña alma e espírito iso que cando entras a un lugar e non mais que sentes é frió non sentes esa calor especial tampouco non me convenceu moito o centro comercial de Gran Vía xa que cando alí acudín a descargar material para a obra tal como fixen nos outros dous centros comerciais notei a mesma sensación, note que carecía de alma e espírito… sentín unha frialdade tremenda soamente iso experiménteo cando algún ser querido íase de xira no cemiterio.

Eu sen ningunha dúbida vendo o proxecto do de Cabral convénceme e gústame polas áreas que alí queren estar. A primeira vez que pisei o de XANADU namórome gústome por esa calor esa alma e espírito que ten o centro comercial. Nese centro comercial teñen moitos empregados cousa que a cidade de Vigo necesita xa que é a Cidade onde máis desempregados hai na actualidade a nivel galego.

P.D. Os manifestantes aínda non viron o proxecto e dou fe diso.

Pois o que acaban de ler é verídico e moita xente segue co mantra ese que lle venderon cando pois realmente non coñecen en se o que hai detrás de devandito CCT, Liñeiriños é unha coroa que é fundamental para os vigueses e viguesas e a súa área, é importante para a súa saúde publica, pero como ben é sabido o mamerto só estará a favor do capital e os mantras falsos que lles insere o capital.

Vou deixar unha pregunta aberta, cando a poboación vai deixar de ser mamerta e cando van a rematar os lumbreras e lumbreras mal informado?

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

 

O documental «SOS Comuneiros de Cabral»

Hoxe sábado noticiasvigo.es publicaba o documental co titulo «SOS Comuneiros de Cabral» no seu facebook, documental realizado no 2013. O cal din que pensan que é un bo plan para este sábado xa que a climatoloxia non acompaña moito con intervalos nubosos chuvascos e sol. O documental explica moi ben o que hai detrás do proxecto liñeiriños coñecido como “Porto de Cabral!”, información ca veciñanza da cidade de Vigo e a sua área ten que coñecer.

Guión de Alfonso Álvarez | Realización e Montaxe de Xisela Franco

Unha pequena reseña do que se pode atopar nel sen facer un espoiler

A historia que se narra a continuación é a dá mobilización veciñal de Cabral, unha parroquia na periferia de Vigo, cuxos montes veciñais están en perigo de seren expoliados pola construción dun macro centro comercial por parte dá empresa inglesa “Eurofund”. Ou parque forestal dá Becerreira, un dous máis grandes e fermosos dá cidade, quedaría arrasado, e a propia comunidade perdería unha grande parte dá propiedade comunal. Esta operación marcaría ou inicio dun importante pelotazo urbanístico que interesa promocionar tanto ao Concello de Vigo como aos medios de comunicación locais, que silencian esa discordia. Tamén é a historia dá participación nesa especulación inmobiliaria dá Xunta Reitora desa comunidade, que probablemente cegada por intereses económicos, actúa contra ou seu propio monte enfrontando a veciños e exercendo un papel cheo de irregularidades.

 

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Se gusta Comparte / Espalla / Divulga

Fonte: Porto Cabral “O monte non se vende

Cal é o segredo mais profundo e escuro? Ese que non lle contaron a ninguén?

Cal é o segredo mais profundo e escuro? Ese que non lle contaron a ninguén? non sei, quizais abusaron da confianza dun amigo ou dun anonimato nun foro da internet ou roubaron nun gran almacén quizais morran por deitarse cun contacto do Whatasapp ou da rede social á cal son mais asiduos e esa persoa esta emparellada ou casada ou comprometida, ocultar roubas diñeiro e lle mintes a xente nun proxecto, síntoo acertei por casualidade, e vostede o que me esta lendo esconde un segredo? agora mesmo o noso cerebro esta librando unha batalla presumo que a cortiza do cíngulo desexa dicir a verdade pero… a cortiza prefrontal orbital esta disimulando o mal que sairán as cousas se nos imos da lingua ou dos dedos neste caso, se a cortiza prefrontal orbital gana aumentase o nivel de hormonas da tensión se a do cíngulo gana diminuirá o nivel de tensión de modo que se é bioloxicamente máis san confesar o noso segredos porque a nosa natureza humana impídenos loita incesablemente a ter os nosos segredos ocultos quizais o ser humano que di ser sincero e honesto non o é tanto senón totalmente o contrario e a iso chámaselle hipocrisía.

Tal como escribín eu fai un bo tempo atrás nun estado do meu facebook persoal “Froiz dixo ante ano ningún mortal pode gardar ningún segredo se os seus beizos están selados fala coas xemas dos dedos rezuma traizón por todos os poros da pel o sen ningunha dúbida descubriu algo máis que interesante sen dúbida descubriu o efecto da mentira sacala á verdade. Aínda que esteamos moi desesperados por ocultar os nosos segredos canto mais empeñémonos en enterralos mais rápido sairán á superficie estamos obrigados neurologicamente a confesar e iso é bo pois porque o confesar é bo para o organismo para o cerebro pero mesmo pode ser san para a alma sempre cando creamos nesas cousas”.

Non hai nada peor que un mentireiro ou mentireira, todos opinan o mesmo… Verdade? Pero porque? Porque sentímonos tan ofendidos por alguén que nos dá gato por lebre? Porque é repugnante literalmente, a incredulidade procésase na codia cingular e a illa anterior do sistema límbico, as mesmas rexións cerebrais que xeneran as mesmas porcións viscerais como o sufrimento e o noxo… iso non só explica que detestamos aos embusteiros senón que como seres humanos anhelamos en algo no que crer xa sexa Xesucristo ou o Ratoncito Pérez ou a Liberdade de Expresión ou nunha Democracia igualitaria ou nun líder político ou nun presidente moi honrrado ou como tamén nun feito científico como a gravidade, o noso cerebro nos recompensa emocionalmente cando temos fe, crer fainos sentirnos ben, sentirnos amparados pero como podemos fiarnos do noso sistema de crenzas cando ao noso cerebro nos fai sufrir subornos emocionais? equilibrándoo con raciocinio e con razoamentos analíticos cuestionándonos todo e estando sempre, sempre abertos a calquera posibilidade.

Decembro é o mes, e lembren este escrito.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

A Salgueira e unha herdanza

Os herdeiros e propietarios segundo consta no Rexistro da Propiedade de Pontevedra,  Antón Salgado Clavo esta recibindo ofertas de compra polas cinco cales que constan ao seu nome na Cidade de Vigo, Barrio da Salgueira… Iso si, ata o momento ningunha de Amancio Ortega, dono de Inditex.

A propiedade das cinco cales xorde dos antepasados de D. Antón Salgado, veciño da Coruña aínda que de orixe viguesa, cuxa herdanza materna e paterna concédelle por testamento directo a propiedade de cinco vías urbanas que forman parte do rueiro da maior cidade galega no Barrio da Salgueira, don os seus veciños descoñecen que as súas vías son de propiedade privada.

Todas elas, no viario denominado Baixada á Leira Dona Concha, foron incluídas no inventario municipal sen contar cos herdeiros e donos do terreo, polo que agora o Concello vese imposibilitado en exercer a pretendida propiedade, sen que tampouco faga nada por liquidar o problema.

O Concello de Vigo, mostrando a súa forza de administración pública ratificou no pleno do 31 de xaneiro de 2013 un acordo polo que considera súas as cinco cales, pero o herdeiro e verdadeiro propietario Antón Salgado mostra os documentos legais que sinalan todo o contrario das pretensións do Sr Abel Caballero e confírmanlle como propietario de vías públicas, polo que acusa o alcalde de Vigo de apropiarse de forma ilegal do que lle pertence ao e a súa familia.

Iso si Salgado ten o recibo de pagar a facenda 6.000 euros que lle reclama da propiedade das cinco cales, o que entusiasma ao Sr Abel Caballero, ao propiciar que o herdeiro lle pague tamén os tributos.

Antón Salgado ten escrituradas como propias as leiras onde se asintan as cinco cales. Xa tentei todo co Concello, pero lávanse as mans, por que son conscientes de que para reclamar coas taxas de Gallardón teño que arruinarme e eles páganlles os cidadáns cos seus tributos os seus tropelías de forza bruta contra os contribuíntes.

É máis, por comentarios próximos ao alcalde o Sr Abel Caballero, chéganlle comentarios ao herdeiro vigués de que nas súas pretendidas peticións de solución, reciben como única resposta ?ese Sr é un morros?, dando a resposta de arranxo por finalizada.

Os veciños da Salgueira están que botan fume, quéixanse de estar en total desamparo ante o alcalde de Vigo con esta situación e aseguran que ninguén lles informou de que residían nunha zona onde as súas rúas son privadas.

Rende a alarma no Barrio pola información dos pretendidos investimentos estranxeiros sobre as cinco cales de Vigo.

Nada máis decatarse das intencións de grupos de investimento estranxeiros, os veciños sente “alarmados” ao descoñecer onde acabará todo isto pola “deixamento” do alcalde de Vigo, enfrascado en asuntos que lle renden máis votos que en propiciar a debida xestión de vélos públicos.

Consultoras especializadas e responsables do sector inmobiliario ao coñecer a propiedade privada das cinco cales contactaron co Sr. Antón Salgado Clavo, para interesarse pola documentación da propiedade e a herdanza, sobre todo interesáronse pola posibilidade de realizar aparcadoiros subterráneos ou a posibilidade de construír algún centro comercial, afirmando nas súas conversacións que buscan propiedades e empresas en venda en Galicia coa idea de facerse con elas a prezos de saldo e sobre todo este tipo de propiedades que unha vez compradas xeran discordia e poderían forzar a través dos seus gabinetes xurídicos ao Alcalde de Vigo ou ao Concello a indemnizacións multimillonarias.

Este crecente interese de empresarios do outro lado do Atlántico e de Rusia pon en evidencia coincide ademais coa compra destes últimos días de investimentos inmobiliarios por todo o Mundo de Amancio Ortega, sen que se interesou de momento por cálelas propiedade de Antón salgado e os seus herdeiros.

A especulación como transfondo da pretendida compra das 5 rúas

O perfil destes investidores é buscar sobre todo oportunidades para investir coa compra de parkings, hoteis, centros comerciais e inclusive como método de venda para regularizar a situación da nacionalidade.

Segundo Salgado, nas primeiras conversacións, destacan o ben preparados e coñecedores da situación sobre os bens públicos.

Pódese adquirir a propiedade en litixio de supostos bens públicos por realizar construcións neles?

Unha das formas de adquirir o dominio dun ben é a posesión interrompida do ben por certo tempo, ou a compra mediante escritura notarial co seu asentamento no rexistro da propiedade.

O Rexistro ten por obxecto a publicidade rexistral: todo o que conste no mesmo inscrito presúmese que é certo, de público coñecemento e merecedor, por tanto, de protección.

Primeiramente inscríbense as leiras, e despois os actos contratos, títulos e dereitos subxectivos que ás mesmas afecten (compravendas, arrendamentos, hipotecas, servidumes…).

Para que un dereito poida inscribirse no Rexistro debe ser outorgado, salvo excepcións, mediante un documento público (escritura notarial, sentenza xudicial…).

Principio básico da organización do rexistro é o chamado “tracto sucesivo”: trátase de que os actos de transmisión e adquisición de dereitos inscritos formen no rexistro unha cadea perfecta na orde legal, sen solución de continuidade, nin saltos, de forma que o rexistro reflicta o historial completo de cada leira inmatriculada.

Aquí cabería a pregunta do por que, o responsable do Concello de Vigo négase a cumprir a Lei, presuntamente prevaricando:

Que pode motivar que non se inscriba un pretendido dereito ante o rexistro, se todo parecen vantaxes?

As respostas son moi variadas: ou ben non se quere un coñecemento público sobre o dereito, ou ben se queren abaratar custos, ou ben hai un ánimo de evitar efectos fiscais, o que en calquera caso deixa ao descuberto o modo e as formas de xestión pública do alcalde de Vigo o Sr Abel Caballero.

Que pasa cando esiximos un dereito que pode ser inscrito no rexistro –por exemplo unha compravenda discutida–  pero a parte contraria non está disposta a acudirse na notaria, o que orixina un preito? Resposta: a anotación preventiva da demanda (o que se traduce en que no rexistro constará que existe un preito pendente de resultado, e por iso calquera que inscriba –a propósito do xuízo pendente–  asume as consecuencias da sentenza que finalmente poida recaer).

Aquí é onde xogan a moeda os interesados inversionistas en comprar as 5 rúas ao propietario de Vigo, provocar un procedemento xudicial contra o Concello de Vigo no que os contribuíntes poderían ser condenados a pagar millóns de euros de indemnización.

O Sr. Salgado, afirma estar á marxe destes pretendidos negocios, e que o único que pretende é sacarse de encima a laxa cun peso de cinco cales, polo que esta aberto a calquera oferta, inclusive propón para evitar que a propiedade caia en mans estranxeiras, que os veciños realicen unha colecta e compren ou negocien eles mesmos as rúas, converténdose desta forma nun recinto privado ou urbanización doe o Concello de Vigo, perdería todos os tributos que lle corresponden polo seu pretendido dominio público.

A miseria da cidade fermosa | #VigoVerdade 13

Foto do Vigo 29 outubro de 2017 | Rúa X – Vigo

Gústame andar por lugares abandonados e iso é publico e notorio, gústame gravar e fotografar eses lugares abandonados a iso se chama Urbex, o urbex é un dos subtipos de exploración que habitualmente se practican e que pode incluír a visita a lugares abandonados ou non. Normalmente trátase da exploración de zonas afastadas dos núcleos urbanos, zonas industriais, ou abandonadas. A exploración urbana é tamén coñecida comunmente como infiltración, aínda que algúns consideran que a infiltración está máis estreitamente asociada coa exploración de zonas activas ou sitios habitados. Para realizar esta práctica, os exploradores accederán aos devanditos lugares impensables para a maioría, como por exemplo, pola rede de sumidoiros ou por xanelas situadas a tres metros de altura.

Nós os exploradores urbanos, sempre imos ben equipados, e expoñémonos tamén a riscos comúns en lugares con claros signos de decadencia. A natureza desta actividade presenta diversos riscos, incluídos os riscos físicos e a posibilidade da detención e castigo. Moitas, pero non todas, as actividades relacionadas coa exploración urbana poden ser consideradas violación ou violacións das leis locais ou rexionais.

Por parte física, corremos o risco de sufrir accidentes. Outro risco común, poden ser as persoas sen teito póñanse agresivas por ver que estamos a invadir o seu lugar de vida pero en moi poucas ocasións pasa isto xa que pois sempre se mostran colaborativas e fanche de guia pero o mais perigoso son os desprendementos nas edificacións e para iso sempre se ten que ter coñecementos e sempre recomendamos as persoas que non teñen ese coñecemento que non o fagan, coma tamén cando facemos urbex deixamos todo tal como esta non roubamos nin destrozamos o destrozo que xa hai, sempre deixando o lugar tal como o atopamos.

No último que estiven volvín atoparme con outro lugar que a pesar que esta abandonado alberga vida dunha forma moi insalubre.

A pobreza non se ve porque hai institucións que as tenta esconder para non dar unha mala imaxe dunha cidade cara ao turista e iso fala da hipocrisía que existe nesta cidade onde resido que é esa que dicían que era a cidade amigo esa chamada Vigo.

A pobreza non se esconde se combate, se combate con políticas sociais reais non de espellismo… con programas de inserción reais, con vivenda en réxime de aluguer social, con obradoiros de emprego, con emprego… e un longo etc…

Os choupanos non tendrían que existir en lestes tempos, como tampouco as regras ruines e mezquinas dos albergues da cidade, albergues que volvo lembrar que tan só pódense pernoitar 10 días seguidos, dez no albergue da rúa Marques de Valterra e dez no albergue da rúa de Galicia e un mes ten 30 días polo cal pasan 10 ao raso… con ese regulamento moitos deciden non volver porque senten aves migratorias que teñen que ir dun lado ao outro e sintense vilipendiadas.

E volvo decir Non me vou a dar por vencido e denunciarei publicamente a pobreza da cidade de Vigo””

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]