ை Declaracións a un gorro de la negro.

IlCanallaRubens_OCalvario_VigoAndando polo calvario considerando no anoitecer as sombras
Gústame baixar polo calvario polo lado esquerdo mentres observo
Sempre co meu cigarro na man vendo o fume esvaendo
Gústame sentir o abrir e pechar os ollos e sentir que estou vivo
Mentres non teña que vermas coas bagoas das nubes
Entón o meu camiñar faise máis levadeiro e máis heteroxéneo
Así non teño que esquivar os paraugas das sombras con medo
Sen medo a estrelarme nas xardineiras ou nos bancos ou no empedrado
Vivir contemplando as sombras subindo e baixado é ver a vida en movemento
Creo que esta forma de considerar a vida é abecés moi compricado
Porque vivimos en tempos que onde todos contra todos
En tempos onde os egoístas saen baixo pedras como os mesquiños
En tempos onde sempre estamos sós pensando que acompañados
Ás veces dá as ganas de declararse incompetente ou marxinado
Sinto moito frio pola brisa serante que se mete dentro meu
As voces das sombras empezan a incomodarme, porque son berros
Declárome un tipo sensible ata o punto de ser moi inocente
Ás veces pénsome declarar un tipo duro e moi desalmado
Andando polo calvario considerando no anoitecer as sombras
Gústame baixar polo calvario polo lado esquerdo mentres observo
Esquézeime os auriculares para o meu mp3 máis teño que aguantar eses berros
Ao principio do calvario unha sombra fai espaventos e acelero o meu camiñar
Pouco a pouco achégome e pouco a pouco a sombra transfórmase ata ter identidade
O meu rostro máis concretamente a miña boca debúxase un sorriso explosivo
Facía moito tempo que quería encontrarme a esa identidade diante meu
Estaba ben fermosa con ese gorrito de la negro e o seu chaleco branco solidario
Empecei titubeante xa que a súa aura me impón un pouquiño bastante
Os minutos do reloxo mentres que avanzaban máis cómodo sentíame
O calvario empezou a cobrar unha luz radiante e pura que ata hoxe perdura
A súa presenza cando máis a desexaba e non ma esperaba congratulábame
Se algunha vez me cruzas pola rúa regálame o teu bico sen espaventos
Se ves que estou a pensar noutra cousa non é nada malo porque estou a pensarte
Penso en ti dende o mesmo día que te coñecín con esas zapatillas rosadas
Morro por volver encontrarte morro por volver escoitarte e ver ese gorro de la negro
Es o teu todo o que quero para camiñar pola vida sen présa cun lindo sorriso

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: