ை Carta a Emilio párroco da Parroquia o Cristo de la Victoria.

Ilcanallarubens_CartaAEmilio_GalardoneadoAViguesDestinguido2015 copiaNo mes de decembro do pasado ano comezaba a seguir unha loita cidadá, a loita polos dereitos sociais e a dignidade dun barrio. A miña intención tan só era cubrila pero pouco a pouco fun deixando cubrir esta loita e me unin a ela. A clave desta loita tivérona catro persoas, tres as coñecía, pero non as coñecía a fondo, na loita empecei a coñecelas de verdade.

Unha das persoas era Bea unha muller a cal a vida lle deu un revés pero con loita e tesón logro darlle a ese revés un xiro, a súa forza interior é descomunal ata un punto que a adquires. Outra persoa é Esther unha muller a cal loita contra as causas inxustas cun gran compañeiro ese é Diego, estas dúas persoas dan todo o que posúen por axudar a persoas que están en risco de exclusión social. E a cuarta e fundamental, Emilio, Emilio adoitábao ver cada vez que había un acto ou asembleas da plataforma de afectados da hipoteca (PAH) onde adoitan facer na parroquia como outras plataformas máis ás cales son un máis pero non o coñecía de falar ou tratar.

Séntome orgulloso de terte coñecido, de ti en pouco tempo aprendín moito, no tempo que estivemos dentro da rotonda, a rotonda na que convivimos xuntos e loitado por unha gran causa, a causa de loitar polos dereitos sociais e as necesidades dun barrio que é Coia no cal a crise se cebou inxustamente con el. Vostede Emilio é un referente para todas as persoas que loitamos na rotonda da vergoña, sempre nos alentou e nos fixo pasar o tempo máis ameno co seu grande humor, sabendo por compañeiros que vostede é un soporte para as persoas que non ten nada grazas ao servizo á comunidade que desenvolve.

Dende que o empecei a coñecer a través de escoitalo e tratalo quero que teña presente que a miña visión cara á igrexa á cal representa cambiou un pouco, a igrexa e esta cidade necesitan a máis xente como vostede, grazas á escoita puiden facer que cambiase a miña capacidade de compresión e esa capacidade xamáis cambiara xa que vostede dentro meu estará ata o que quede de vida.

Débolle de dar as grazas totais por abrirme as portas á súa parroquia e coñecer a grandes xentes como Bea, Diego,Esther, Roxana, David, Berto, Roi, Maria, Adrian, Juan, SerafinXose, Mon, Eloy, Maia, Paula, Jose, Lucas, Fini, Xurxo, Lola, XoanPablo, Xesús, Manuel, Manolo, Gabriela, Roberto, Nahiara, Carmen, Violeta e un longo elenco respectables grandes loitadores dos dereitos sociais e da xustiza social, ou sexa xente comprometida de verdade.

Risas, bágoas, horas interminables conversando ata quedar case sen voz. Obtiven tanto de vostede que creo que con esta carta que estou tipeando no meu vello computador do 2004 e posteando nesta paxina miña persoal non poderei pagalo polo tanto que vostede me deu e agora simboliza para a miña persoa moitisimo, dubido que poida superar alguen o outra persoa a sua esencia deixou na miña vida. Coa súa sabedoría e o seu ben estar fixo que eu crecese como persoa tanto ou o suficiente como para converterme nunha mellor persoa, aínda que moitas das leccións fosen moi amargas polas aparicións de homes vestidos de negro na nosa loita.

Quero trasmitirlle que os nosos camiños non remataran que non se separaran, quero camiñar polo seu camiño aínda que estou consciente de que eu non teño o control sobre iso xa que hai un destino que en ocasions é bastante caprichoso. O único que podo e quero facer é prometer que nunca me perderá xa que aquí estou para o que poida axudalo, porque quero a súa parroquia e vostede poidan contar cando máis o necesiten.

Decáteime grazas a unha mensaxe nun mensaxeiro moi coñecido que é candidato a Vigues Distinguido, decáteime por esa vía xa que debo de confesarlle que non adoito visitar o diario chamado Faro de Vigo por cuestións éticas e morais vostede xa me entende. Vostede para o min xa é gañador dese galardón xa que se gañou moito na miña persoa e en moitas outras da parroquia á cal dá o seu servizo e non só para os da parroquia senón para ese grupo que estivemos na rotonda dende o mes de Decembro ata o día bochornoso do traslado do buque á rotonda da vergoña da Detroit Viguesa, esas persoas que estamos unidas, persoas que lle agradecemos o seu bo estar e ese corazón grande e fermoso que ten, grazas a vostede formouse esta gran familia.

E con isto voume despedindo de vostede dicíndoo que todo o que vostede me soubo dar e demostrar coas súas ocorrencias e sabedoría, fixo que a miña vida sexa moito máis feliz. De non contar coa súa amizade e o seu compañeirismo a contar agora, creo que hai moito tempo eu perdera o rumbo e grazas a vostede agora teño o control de todo, grazas a vostede puiden transformarme nunha mellor versión de min mesmo. Felicidades por esa nominación e grazas totais por todo Emilio.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

PD. Algúns como eu temos de referente a Ernesto Guevara “o Che” pois tamén teño como referente a Emilio un dos parrocos da Parroquia do Cristo de la Victoria e tal como dicía o Che “ata a vitoria sempre”. Emilio mereces que a cidade che recoñeza o teu traballo, e para min eres un gran referente porque non hai ninguén como o ti en Vigo que loite sen cesar.

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: