ை Van catro meses de zozobra na fronteira con Venezuela

Foto EFE

Foto EFE

A falta de liquidez, polo peche do veciño país, xa se empeza a notar na cidade. Algúns sectores afirman que será un fin de ano austero. O contrabando caeu substancialmente.

O que era impensable para todos os habitantes da fronteira colombo-venezolana converteuse en realidade: o peche da mesma completou catro meses e a súa apertura vese cada día máis difícil polas circunstancias políticas, económicas e sociais que vive Venezuela.

A ambos os dous lados da liña limítrofe entre Norte de Santander e Táchira a suspensión do paso fronteirizo vívese de maneira diferente. Cúcuta, unha urbe con 800.000 habitantes na súa área metropolitana, resiste pero viu resentida a súa economía, mentres que as poboacións de San Antonio e Ureña viven un drama social e económico poucas veces visto.

Na capital de Norte de Santander é innegable que a economía se ha afectado e farao aínda máis se non se establecen medidas para aumentar ou manter a liquidez de efectivo na área metropolitana.

GOLPEADOS 

Os sectores golpeados seguen sendo o carbón, do cal se está exportando un pouco menos da terceira parte do que se facía por Venezuela; as casas de cambio formais, que dependen enteiramente do comercio bilateral e a súa actividade descendeu ata 95 por cento, están a planear o peche definitivo se a situación continúa; o sector de hoteis e restaurantes mantén unha baixa de 10 por cento nas súas facturacións desde antes da crise; o transporte de carga pesada decaeu 60 por cento, e as axencias de viaxes, cuxo principal mercado era a illa de Margarita no Caribe venezolano, viron as súas vendas diminuídas ata 50 por cento para a tempada do Nadal. En cambio, para as estacións de servizo, supermercados, algúns produtos do sector agropecuario como arroz e carne, e droguerías as vendas mantéñense en altos niveis ao non ter que competir con produtos de contrabando.

Debido a que cada vez chegan menos produtos de maneira ilegal desde Venezuela, o custo de vida na cidade aumentou 0,54 por cento en novembro, acorde co nivel do país, nunha zona onde a inflación adoitaba ser mesmo negativa.

Pero a situación é completamente dramática nas poboacións fronteirizas venezolanas de San Antonio e Ureña, onde o peche implementado polo presidente Nicolás Maduro incrementou o desabastecemento de produtos, o desemprego, a informalidade, o peche do comercio e a industria.

É tal a situación que os alcaldes dos municipios fronteirizos con Colombia pídenlle a Maduro a reapertura da fronteira, coas súas respectivas medidas de seguridade.

Domingo Teres, presidente da Cámara de Comercio de Ureña, asegura que o mandatario venezolano está a gobernar contra a poboación ao crear máis pobreza.

MILITARES E POLICÍAS PRESOS NO VECIÑO PAÍS 

Un oficial da policía colombiana apostado na zona de fronteira, e que pediu reserva do seu nome, asegura a Portafolio que o paso de contrabando a Colombia diminuíu en parte pola loita das autoridades venezolanas contra a corrupción nas súas propias filas.

O oficial asegura que desde o peche da fronteira foron apresados máis de 100 militares venezolanos de todos os rangos por estar involucrados en contrabando. “En só agosto e setembro encerraron a 58”, asegura.

Hai unhas semanas, un noticiero de televisión venezolano deu a coñecer que o xeneral encargado da operación na loita contra o contrabando na fronteira pediu o cambio de todos os policías dos caserios O Palotal e Tienditas, ‘por ser un antro de corrupción’, e minguou o paso de contrabando.

O fenómeno continúa por trochas pola poboación de Porto Santander, nos arredores de Cúcuta, aínda que xa non en camións pero si en carros pequenos e o que a xente poida cargar a pé. O bachaqueo (contrabando por quilos) continúa a través do río Táchira entre San Antonio e Vila do Rosario, con pagos á garda e Exército venezolanos e a páiralos en territorio colombiano.

OS INFORMAIS DESAPARECERON 

Como cidade fronteiriza con bonanzas e malos tempos, a xente aparece e desaparece por ondas.

É esa Follaxe,  que describía Gabriel García Márquez na novela do mesmo nome, neste caso composta por moitos dos que se dedicaban a vender gasolina nas rúas e vías, os mototaxistas que pasaban persoas dun lado a outro da fronteira e os cambistas de bolívares que se apostaban nas pontes internacionais.

Chegaron buscándose a vida e así como chegaron fóronse.

“Ninguén sabe que se fixeron. Din que algúns se foron para outras partes do país, pero non volvemos ver a ningún”, comenta unha persoa que afacía velos e falar con eles todos os días.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: