ை Dúas economías que resaltan debilidade do control de capital

ilcanallarubens_Dúas economías que resaltan debilidade do control de capital_2016

Arxentina elimina as restricións, mentres Venezuela afúndese máis.

Durante os últimos anos, as dúas grandes economías “de alto rendemento” do continente, Arxentina e Venezuela, implementaron controis de capital. Tal como utilízase aquí, o termo “de alto rendemento” é un eufemismo utilizado polos inversionistas para describir un país cuxos activos puidesen comercializar a curto prazo, pero no cal non investirían diñeiro de forma permanente.

Pero Mauricio Macri, favorable ao mercado, gañou as eleccións presidenciais de Arxentina a finais do ano pasado e rapidamente deuse á tarefa de desmantelar os controis de cambio de divisas e os impostos á exportación (tanto en produtos agrícolas como industriais) da súa predecesora.

Tamén está a aumentar as tarifas de servizos públicos para reducir un déficit orzamentario masivo, arranxando as manipuladas estatísticas da nación, permitíndolle ao Fondo Monetario Internacional renovar as auditorías do país e reiniciando as negociacións cos acredores internacionais.

Como resultado, espérase que se controle a desmedida inflación dos últimos anos, redúzase ao 25 por cento este ano desde unha cifra do 27 por cento o ano pasado e logo gradualmente diminúase ata alcanzar unha cifra dun só díxito en 2019; e todo iso a pesar da forte desvalorización do peso, o cal perdeu máis dun 25 por cento desde que se levantaron os controis de cambio de divisas.

Mentres tanto, novamente o crecemento está a recuperarse lentamente, sobre todo conforme as exportacións recupéranse coa axuda da debilitada moeda. O Goberno espera un pequeno aumento do produto interno bruto este ano de aproximadamente un 0.5 por cento.

Os analistas privados pensan que é máis probable que ocorra un estancamento ou unha lixeira diminución. Pero a situación a mediano prazo parece moito máis optimista conforme regresa ao país o capital estranxeiro (tanto o investimento directo como os fluxos de carteira), mentres que as empresas nacionais comezan a investir novamente.

Isto contrasta con Venezuela, a cal mantén un confuso sistema de taxas de cambio por niveis e está a limitar as vendas de dólares e as importacións do sector privado. O FMI prognostica que a inflación chegará a un 720 por cento este ano, mentres que a economía contraerase un 8 por cento sobre o 10 por cento que se contraeu en 2015. A escaseza de artigos, desde papel hixiénico ata medicamentos, é cada vez máis xeneralizada e as tensións sociais van en aumento. Para ser xustos, os controis de capital neste caso son tanto un síntoma das erróneas políticas económicas do país como unha causa directa dos seus problemas. E Venezuela depende moito máis do petróleo que Arxentina, aínda que esta última tamén exporta produtos básicos, como a soya e os cereais, os cales sufriron a diminución da demanda chinesa.

UN POLÍTICA QUE DEPENDE DE COMO SE APLIQUE

Cando os controis de capital aplíquense cunha xustificación clara e por un tempo limitado poden ter unha función válida.

Pero onde se utilizan como unha política para evitar corrixir os desequilibrios económicos subxacentes, polo xeral son unha terrible idea.

Tanto en Venezuela como en Arxentina antes de Macri, utilizáronse para tratar de ancorar a inflación e evitar a fuga de capitais.

Non lograron ningún deses dous obxectivos, pero si sufocaron a entrada de capital estranxeiro e socavaron o sector privado e, por tanto, a actividade económica.

Rubens Rocha

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: