Á propósito do pacto IU-PODEMOS: O SORPASSO? QUE SORPASSO?

ilcanallarubens_QUÉ SORPASSO_2016

“Sorpasso” é un termo de orixe italiana que significa “adiantamento”. A expresión foi utilizada polo Partido Comunista italiano, cando xa de comunista tiña moi pouco, que tiña a pretensión, a través do que eles chamaban un “compromiso histórico“, de situarse electoralmente por encima da Democracia cristiá para terminar gobernando o país.

O que sucedeu en realidade foi que, polo camiño, o Partido Comunista non só non alcanzou o goberno, senón que, pese ao enorme arraigamento que tiña na sociedade italiana, desapareceu absolutamente da vida política dese país.
Pero o termo “sorpasso” foi tamén utilizado en España polo ex Coordinador de IU, Julio Anguita, para expresar a súa aspiración de adiantar nas urnas ao PSOE.

Con todo, o que ocorreu foi que IU e o PCE, descortizados polas súas numerosas contradicións ideolóxicas, tampouco lograron cumprir ese obxectivo na década dos 90 do pasado século, chegándose a converter ambas as en formacións con moi pouca influencia nas capas populares.

Nos nosos días, os dous novos discípulos de Anguita, Iglesias e Garzón, pretenden emular ao seu mestre nunha porfiada competición electoral co PSOE, na que os tres suxeitos en litixio empezan a parecerse ideolóxicamente entre eles coma se tratásense de idénticas pingas de auga.

Vén esta explicación previa porque nun interesante artigo titulado  “Que tipo de ?sorpasso? daríase o 26J?”, publicado no dixital “Esquerda Diario”.

O seu autor, Ivan Tamajón, formúlase un conxunto de pertinentes reflexiones ao redor da chamada “Unidade da esquerda”, que pretendidamente quixo materializarse nos pactos asinados entre IU e Podemos este principio de semana.

Del recollemos algúns parágrafos que estimamos de interese para os nosos lectores.

“A noticia da candidatura unitaria – escribe Tamajón- foi recibida con ilusión por amplos sectores populares e da clase traballadora”.

“O discurso de ambas as formacións, prometendo resolver demandas sociais, convida a imaxinar unha política de esquerdas, contestataria co réxime e os seus poderes facticos”.

“Con todo, o límite evidente é que o seu discurso choca frontalmente coa súa práctica política e a experiencia demostrouno. Desde todas as demandas abandonadas no últimos catro meses de negociación, ata a actitude amigable co PSOE actualmente xa pensando nun posible pacto o post 26J”.

Con todo, precisa o autor do artigo, na actualidade existen numerosos exemplos de cal é o rol dos social-liberais nos Estados burgueses.

Destaca o exemplo de Francia, onde con Hollande á cabeza, o Partido Socialista francés lexisla en contra dos traballadores e as clases sociais menos favorecidas.

Aplica, igualmente, políticas xenófobas que poderían compararse con algunhas das propostas da mesma Marie lle Pen.

“Defender “ás clases populares” e “recuperar o país” non pasa de ningunha das maneiras por un pacto cos social-liberais.

Como tampouco pasa por unha institucionalización e desactivación das mobilizacións, nun enfrontamento discursivo coa “casta”.

Tamajón puntualiza que en Grecia, con Syriza na xefatura do goberno, partíase dunha estratexia máis á esquerda que a que hoxe propoñen Iglesias e Garzón.

E xa se ve no que finalmente se converteron: en puros xestores das políticas da Troika no país heleno: aplicación do memorándum, privatizacións de sectores estratéxicos como o porto do Pireo, ou a reforma das xubilacións, son tan só algunhas das medidas que xa obran no haber de Alexis Tsipras.

“Desde que se anunciase a posibilidade do acordo -prosegue Ivan Tamajón- , tanto Pablo Iglesias como Alberto Garzón aseguraron ante os medios que co “sorpasso” non se trata de superar electoralmente ao PSOE “senón de derrotar ao PP e alcanzar a Moncloa“.

Por iso “toda a súa campaña empeza a virar desde o mesmo momento da firma nun ataque ao PP aparcando ao partido socialista nas súas críticas“.

Con todo, segundo Tamajón, o que realmente esconde esta orientación é un forte contido político que coa experiencia deste últimos catro meses de negociación, debuxa de forma moi clara a folla de ruta desta nova coalición.
O que desde Podemos e IU veñen dicir é que a súa intención o 27J, se os resultados sitúanos por diante do PSOE, é chamar novamente a un pacto de goberno a Pedro Sánchez.

É dicir, a mesma estratexia despregada despois do 20D: gobernar coa pata esquerda do Réxime do 78 .

Manter unha estratexia de pacto coa “pata esquerda” do réxime significa nin máis nin menos que asumir a reforma laboral de Zapatero, mirar cara a outro lado na demanda do pobo catalán, aceptar a Coroa, o Senado, e en definitiva preservar toda a estrutura política deste réxime herdeiro do franquismo.

Se o lector desexase constatar se o que asegura Tamajón é algo máis que unha interpretación persoal do momento político actual, bastaríalle con repasar as 15 escuálidas páxinas que contén o programa electoral elaborado por IU-Podemos.

Na lectura do seu contido poderá atopar a resposta ás estimacións que formula o articulista.

No programa de IU-Podemos avógase, sen ambaxes, por tímidas reformas, todas elas moi respectuosas cos privilexios dos grandes capitalistas, e por unha rexeneración do Réxime do 78 desde dentro, desde os salóns e corredores do Congreso.

A folla de negociación entre ambas as formacións mantívose en segredo, polo menos os termos políticos postos a debate.

Ao longo deste curto período de negociación entre ambas as formacións o único debate que foi filtrándose á opinión pública foi a configuración das listas e o número de escanos de saída que lle corresponderán a cada formación.
“Defender “ás clases populares” e “recuperar o país” “conclúe escribindo Tamajón “non pasa de ningunha das maneiras por un pacto con lossocial-liberais. Como tampouco pasa por unha institucionalización e desactivación das mobilizacións”.

Fonte:  CANARIAS SEMANAL

Origen: A propósito del pacto IU-Podemos ¿El Sorpasso? ¿Qué Sorpasso?

Visto en Carlos Tena

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: