Día da Lingua Autóctona do Peru

ilcanallarubens_Día da lingua autóctona en Peru_2016

Cada 27 de maio no Perú, celébrase o “Día do Idioma Nativo” ou “Día da Lingua Autóctona”, unha xornada oficial (Decreto Lei 21156, do 27 de maio de 1975) en recoñecemento de tan importante manifestación de multiculturalidad.

Así, o protagonismo de este “Día de téñeno” linguas como o Quechua, o Aimara, o Uro, o Culle, o Muchick, o Shipibo, o Campa ou o Huitoto, por exemplo.

Segundo algunhas estatísticas, o 50% da poboación do Perú fala só o castelán, o 35% é bilingüe (español- quechua) e un 12% só fala o quechua ou aimara, e o 3% restante, linguas selváticas.

Esta celebración promove o recoñecemento e respecto polos os idiomas nativos: quechua, aymara ou linguas selváticas. Os mesmos son parte da cultura de miles de peruanos que viven nas rexións de serra e selva do Perú.

O goberno de Juan Velasco Alvarado en 1975 oficializou o Quechua con recoñecemento do legado ancestral das culturas peruanas. Con respecto á escritura se oficializó o alfabeto quechua e aimara segundo R.M. Nº 1218-85-ED, a súa data 24 de de decembro de 1985.

Cabe reflexionar sobre o fala das linguas Quechua e Aymara na súa patria. Estívose escoitando en moitos eventos que o problema no Perú é de actitudes, respecto das linguas nativas das suas crianzas, mozos prefiren falar máis o Español que o Aymara ou o Quechua, a pesar que son falantes quechuas ou aimaras debido ao prexuízo do pouco valor da súa lingua nativa tal como pasa na Galiza. Así mesmo obsérvase hoxe en lugares de fala Quechua e Aymara que non todos falan a súa propia lingua nativa para comunicarse en todas as circunstancias e situacións cotiás. A gran maioría dos fillos descendentes senten que identificarse como parte conformante entre falantes Quechuas leva a sufrir discriminación, non conduce ao desenvolvemento, por iso prefiren pertencer ao grupo falantes da lingua o Español. Cando unha lingua non ten falantes simplemente tende a desaparecer, a UNESCO en marzo do 2009 na publicación de Atlas “das linguas en perigo” sinalou que o Aymara e o Quechua son linguas que corren o risco de desaparecer.

A súa rexión Cajamarca son varios os esforzos que se realizan ultimamente para rescatar o Quechua e grazas ao compromiso de moitas persoas interesadas niso conseguíronse algúns logros en certa media, con todo é preciso continuar con esa proposta para evitar que do mesmo xeito que tantas outras manifestacións culturais propias da súa rexión desaparezan.

Rubens Rocha

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: