Por unha nova vida para o Couto Wagner

ICR-Photographer© Rande 339

En Badalona (Barcelona) hai unha ponte que data do 1879, inicialmente dito ponte foi construído en madeira co propósito de transportar petróleo e hidrocarburos. Durante os anos 60 unha nova compañía española, CAMPSA, decidiu construír á beira desta ponte antiga o que hoxe é considerado un dos monumentos da cidade anexa a Barcelona, o Pont do Petroli sendo a cuarta plataforma construída destas características  en España.

Nos anos 90 a ponte deixou de servir como punto de descarga da coñecida petroleira CAMPSA, o que permitiu que se crease un ecosistema submarino único no litoral catalán. Este feito fixo que durante esta época grandes grupos de mergulladores mergullásense na praia de Badalona para deleitarse do prodixio submarino.

No ano 2001 xurdiu a noticia de que a ponte ía ser desmontado. Josep Valls, un pasteleiro de Badalona, foi contrario a esta idea e tentou buscar apoios para que o Pont do Petroli constituíse parte do patrimonio local. Foi secundado por diversas plataformas de mergulladores, fotógrafos e diversos seguidores desta estrutura. No 2003 conseguiu o seu propósito, a propiedade da ponte pasou a mans do concello que se comprometeu a rehabilitalo para que os visitantes puidésense pasear pola estrutura.

Tras diveras fases de rehabilitación, a ponte abriuse ao público o 13 de xuño de 2009. Tres anos máis tarde, no 2012, integrouse co resto do Paseo Marítimo engadíndose á entrada do mesmo unha estatua dedicada ao mono da marca de anís que leva o seu nome e é que xusto en fronte desta estrutura poderemos ver a fábrica modernista do Anís del Mono, hoxe o Pont do Petroli é visitado polos seus veciños e veciñas como por turistas que o poden observar unhas vistas panorámicas da cidade condal e de parte do litoral catalán. É unha das imaxes máis fotografadas da cidade de Badalona e é que a parte da súa fotoxénia é único no litoral catalán.

Este cargadero é coñecido como “Couto Wagner”, situado na vila de Rande pertencente ao concello de Redondela, o cargadero funcionaba para dar saída a materia prima procedente das minas da zona do Bierzo, Ponferada, alí o “O Coto Wagner” dispoñía dunha concesión mineira orientada a extraer as ricas vetas de mineral de ferro.

Aínda que estes depósitos xa se encontran décadas antes localizados non é ata 1919 que se funda a empresa Mineiro Siderúrxica de Ponferrada S.A. (MSP), que adquire unha serie de pequenas concesións anteriores entre as que se encontra a do Couto, pasando a formar parte de MSP, entre melloráselas para rendibilizar a explotación encóntrase dar mellor saída de material mediente o seu transporte para facelo máis competitivo, vital para rendibilizalo.

En 1948 iníciase a explotación do Couto, a saída por mar camiño á industria europea realízase principalmente neste cargadero de Vigo, sendo outros puntos de saída menores cargaderos Da coruña e Asturias. Deixou de estar en servizo no 2009

É moi pouco recomendable como dicir non recomendable acceder a este vello cargadero de mineral, a pasarela a modo ponte na actualidade atopase carcomida polo oxido polo efecto do salitre do mar, esto debese a que non ten ningun tipo de mantemento,  tamén e un perigo polos fortes ventos os cales poden facer que se teña un accidente.

Porque non facer o mesmo con o Coto Wagner o vello cargadero de mineral situado na Ría de Vigo?

ICR-Photographer©Rande 00 ICR-Photographer©Rande 001ICR-Photographer©Rande 002

No Faro de Vigo este pasado día 6 de Xuño lanzaba un titular que decía:

O PSOE tacha de “atrocidade” que o cargadero de Rande acolla barcos en mal estado

Baixo ese titular decia o proxecto da Autoridade Portuaria de Vigo de converter o antigo cargadero de mineral de Rande en punto de amarre para barcos ruinosos e avariados é unha “atrocidade”, segundo o PSOE de Redondela. O concelleiro socialista Leonardo Cabaleiro expresou o seu malestar por este anuncio do Porto, que choca con acordos plenarios adoptados para definir o uso do cargadero.

Así, o pasado decembro o PSOE presentou unha moción para recuperar o patrimonio industrial de Redondela, concretamente o cargadero de Rande. Propoñíase mellorar e rehabilitar a estrutura en desuso, que forma parte da contorna do museo Meirande. “Esa moción foi aprobada por unanimidade polo pleno de Redondela”, lembran os socialistas.

Máis recentemente, na sesión plenaria do 24 de maio, o PSOE preguntaba ao goberno de Javier Bas (PP) polas xestións realizadas neste sentido. “A resposta non aclaraba as dúbidas, pois se limitaron a dicir que estaban á espera da declaración como BIC (Ben de Interese Cultural) da contorna do castelo de Rande”, indicou onte Cabaleiro.

Ao desvelarse o proxecto da Autoridade Portuaria de trasladar barcos avariados ao cargadero, o PSOE critica que se converta “un ben histórico nun vertedoiro”, ademais en plena Rede Natura 2000. “Se os barcos afean o porto de Vigo non se pode permitir que se trasladan á beira do Meirande, nun espazo natural que debe protexerse”, di o edil socialista, que pide ao PP que “loite polos intereses de Redondela e cumpra os acordos plenarios”.

Na Voz de Galicia este pasado día 7 de Xuño lanzaba un titular que decía:

Bas pide ao Porto preservar o cargadero de Rande

Baixo ese titular decia que o alcalde de Redondela informou o presidente do porto, Enrique López Veiga de que o Concello solicitou oficialmente en data 7 de febreiro de 2013 á Consellería de Cultura e Educación a declaración de Ben de Interese Cultura do cargadero de mineral de Rande. Enrique López Veiga manifestou que descoñecía dita solicitude polo que pediu ao alcalde que se remita copia de toda a documentación para o seu estudo. López manifestou o seu interese, segundo Faro de Vigo, de desmantelar o cargadero de mineral para converter a zona nun peirao para reparar barcos en mal estado.

No día 8  de Xuño no Atlantico Diario lanzaba un titular que decía:

O Porto descarta o uso de Coto Wagner para barcos vellos.

E baixo ese titular decia que o presidente da Autoridade Portuaria garantiu onte nunha reunión mantida co alcalde de Redondela, Javier Bas, a paralización do proxecto de creación dunha pasarela de amarre de longa duración no peirao de Coto Wagner. O rexedor mostrou o seu total desacordo con este novo uso e lembrou a pretensión do Concello de Redondela de solicitar a declaración de BIC (Ben de Interese Cultural) da fortaleza de Rande e dos bens culturais asociados a ela, entre os que se atopa o propio cargadero de mineral.

O alcalde informou o presidente de que o Concello solicitou oficialmente en data 7 de febreiro de 2013 á Consellería de Cultura e Educación a apertura de expediente para declaración de BIC. Ante esta información Enrique López Veiga manifestou que descoñecía dita solicitude polo que pediu ao alcalde que se remita copia de toda a documentación para o seu estudo. Javier Bas declarou que “o presidente da Autoridade Portuaria ha entendido a importancia que para Redondela ten a zona de Meirande e que desde o noso Concello queremos preservar ese espazo natural e toda a súa contorna. Agradezo a súa comprensión ante a polémica suscitada e a súa rápida contestación ás nosas demandas”.

Os partidos políticos da oposición no Concello, antes de coñecer a renuncia ao proxecto por parte da Autoridade Portuaria, fixeron unha fronte común en defensa da estrutura. Desde o PSOE, que no mes de decembro presentou unha moción para protexer este espazo que contou co apoio de todos os concelleiros, a proposta era “unha atrocidade”, lembrando ademais que se atopa na Rede Natura 2000 e o seu valor histórico e patrimonial.
Este último argumento tamén é resaltado desde a Agrupación de Electores de Redondela, que defendeu fai tres anos nunha moción a declaración de Ben de Interese Cultural para toda a envolvente na que se atopa o peirao de carga de minerais. En febreiro deste ano solicitaron a comparecencia do concelleiro de Cultural para interesarse sobre o proceso. Naquel momento souberon que o castelo de Rande xa era BIC, pero que no caso do resto “requiría unha declaración como lugar histórico ou similar”.

No caso do BNG, os nacionalistas cren que de levarse a cabo significase “ou finquito dá Ría”. O PSOE, a través do concelleiro Leonardo Cabaleiro, afirmou que a medida transformase o lugar nun “vertedoiro de barcos” a escasos metros do museo Meirande e en plena enseada de San Simón. O edil lembrou que “levamos anos apostando por esta contorna e non podemos consentir que a Autoridade Portuaria faga esta atrocidade, ou PP debe loitar polos intereses de Redondela”.

O PSOE presentou o ano pasado unha emenda aos orzamentos do Estado “para mellora deste patrimonio, as cales foron rexeiteadas e finalmente levamos unha moción en Redondela en prol dá posta en valor do patrimonio non só industrial, senón cultural”, lembraron.

No día 8  de Xuño na Voz de Galicia lanzaba un titular que decía:

Colectivos de Redondela descobren que o proxecto de Rande non existe

E baixo ese titular decia que a Federación de Veciños, a Plataforma de Defensa da Ría e a Asociación Cultural de Rande descubriron que o proxecto de peirao para barcos de longa duración no antigo cargadero de Rande anunciado por outro xornal non existe.

«O pasado martes 7 de xuño presentámonos na Autoridade Portuaria de Vigo como acción pública parte interesada para ver o expediente e presentar as correspondentes alegacións. Cal foi nosa sorpresa de que non existe expediente algún. Ou sexa, de momento todo é fume», sinala Antonio Lores, portavoz dos colectivos que se reuniron para manifestar a súa oposición ao proxecto.

Os colectivos recordaron que a Autoridade Portuaria no ano 2004 concedera permisos en leste mesmo lugar a empresa Duchess para construír unha fábrica de cemento. Os colectivos mencionados realizaron unha campaña e co apoio da poboación pararon o proxecto.

O concelleiro de Cultura, Xabier Alonso, aproveitou a ocasión para pedir que se acelere a declaración como Bens de Interese Cultural do cargadero de mineira de Rande. Esta petición conta co respaldo da Agrupación de Electores de Redondela e leva tres anos agardando a resposta da administración.

Na zona atópase a Fábrica do Alemán, construída no ano 1836 polo empresario catalán Sebastián Carsí e o cargadero, chamado Cotto Wagner, construído pola empresa Mineiro Siderúrxica de Ponferrada, S.A. na década de 1960. Ademais existe un conxunto de casas mariñeiras tradicionais.

Ante todo estas ultimas novas desde este humilde blogue doulle ao Concello de Redondela máis a Autoriedade Portuaria de Vigo esta idea de converter o COUTO WAGNER nun lugar polo que se poda transitar sen medo e facelo un enclave coma o PONT DO PETROLI.

Rubens Rocha

Video

ICR-Photographer© Rande 624

2015-08-04 13.05.20

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: