Archivos en la Categoría: Actualidade en Xeral

Vulcano na década dos 2010

vulcano vigo

Tal como fíxose vaise, pero iso si as instalacións quedarán, abandonadas mentres se especulan con elas tal como é o ADN da cidade de Vigo no eido co patrimonio industrial.

E o persoal que aínda traballaba nel? pois nestes meses saberase que será del, aínda hoxe e un gran dilema.

Historia

O estaleiro foi fundado no ano 1919 por Enrique Lorenzo Docampo​ e o enxeñeiro belga Ludovico Morlon no barrio de Teis, na cidade de Vigo.

No ano 2011 debido a diversos problemas económicos provocados pola quebra da súa filial Juliana, empresa situada na cidade de Xixón, e á cancelación de dous contratos, o estaleiro vese obrigado a presentar voluntariamente un concurso de acredores. Saíndo do mesmo no ano 2012, o que permite ao estaleiro volver ao mercado de construción de buques.

No verán de 2015 a empresa diversifica a súa actividade adxudicándose os contratos para a construción dunha rampla Ro-Ro no Porto de Vigo, a cal está destinada ao acceso da carga rodante aos buques que cobren os roteiros de transporte da Autoestrada do mar entre Vigo e Nantes/Saint Nazaire (Francia). E tamén a instalación dun xerador a gas natural no ferry Abel Matutes da naviera Baleària, sendo o primeiro estaleiro español que realiza unha obra desas características nun buque.

En 2016 a empresa volveu correr serio perigo de peche ante a falta de actividade e ao quedar fóra da licitación para a construción das dovelas das obras de ampliación da ponte de Rande, finalmente en setembro dese mesmo ano o estaleiro esquivou a liquidación grazas á venda dun ferry a medio construír á naviera Trasmediterránea, que naquela época pertencía ao grupo empresarial Acciona. A construción do buque foi iniciada polos desaparecidos Estaleiros de Sevilla e o casco inacabado do mesmo trasladouse a Vigo no ano 2013, unha vez o estaleiro sevillano entrou en proceso de liquidación. En abril do ano 2017 e tras varios meses de negociación entre as partes implicadas, asinouse o contrato definitivo para a construción do ferry, a operación foi financiada polo Banco Santander, entidade propietaria do buque tras o peche do estaleiro sevillano.

En marzo de 2018 a empresa inicia unha colaboración co estaleiro West Sea Estaleiros Navais, situado na localidade de Viana do Castelo, os traballos realizados por Factorías Vulcano para o estaleiro luso foi a fabricación de bloques metálicos para un cruceiro fluvial construído na instalacións do estaleiro portugués.

No 2019 acabouse a viaxe. Factorías Vulcano acaba de poñer fin a cen anos de azarosa traxectoria coa solicitude de liquidación voluntaria no Xulgado do Mercantil 3, con sede en Vigo. O seu último e único pedido no 2019, o Villa de Teror, que partiu con destino Motril (Granada).

Nas dúas últimas décadas, protagonizou tres soados procesos concursais tal como citei que derivaron en máis de 200 millóns de euros en quitas. Pola quebra da súa exfilial Factorías Juliana foi condenada en firme polo Tribunal Supremo a unha multa de 25 millóns de euros; tras a aplicación de quítaa, a sanción rebaixouse a cinco millóns.

Fotos dos períodos 1908/1955

13416878_10209152582946655_7457790553234442836_o13458714_10209152581186611_4222421575338984246_o

13422369_10209152603667173_3874600370075840549_o13418503_10209152602827152_1232704116805805688_o13247838_10209152601427117_4028324739353644244_o13415426_10209152599667073_6327696880904104161_o13433099_10209152604827202_2583568532581006556_o13443047_10209152678429042_7817443341158493602_o13417002_10209152596747000_3038824027457756687_o13482819_10209152600227087_266857902264094129_o13422381_10209152589786826_3132540084236667757_o

29X |Día Internacional dos Trópicos, por que se celebra esta efeméride?

Día Internacional de los Trópicos
Os trópicos abarcan o 40% da superficie total do globo terráqueo e albergan aproximadamente o 80% da diversidade biolóxica do mundo e gran parte da súa diversidade lingüística e cultural. Esta rexión alberga unha extraordinaria riqueza e é por iso que cada 29 de xuño celébrase o Día Internacional dos Trópicos.
 
Esta efeméride celébrase para recoñecer a súa gran diversidade e dar a coñecer os retos e as oportunidades aos que se enfrontan os pobos que os habitan. Así mesmo, brinda a ocasión de avaliar os progresos realizados, compartir historias e experiencias do trópico e recoñecer a diversidade e o potencial da rexión, recolle a ONU.

Un lugar no mundo moi diverso

Os trópicos son a rexión da Terra comprendida entre os paralelos denominados trópico de Cancro, no hemisferio boreal, e trópico de Capricornio, no austral, equidistantes do ecuador, situados a 23° 27′ de latitude norte e sur respectivamente.

Esta rexión alberga unha extraordinaria riqueza: aproximadamente o 80% da diversidade biolóxica do planeta e gran parte da súa pluralidade lingüística e cultural.

Con todo, as zonas tropicais enfróntanse a diversos desafíos que requiren unha atención especial, como o cambio climático, a deforestación, a explotación madeireira, a urbanización e os cambios demográficos.

Celebramos o Día Internacional dos Trópicos para recoñecer a súa gran diversidade e dar a coñecer os retos e as oportunidades aos que se enfrontan os pobos que os habitan. Así mesmo, bríndanos a ocasión de avaliar os progresos realizados, compartir historias e experiencias do trópico e recoñecer a diversidade e o potencial da rexión.

Características e datos sobre os trópicos

Ecosistema

Aínda que a topografía e outros factores contribúen á variación climática, polo xeral, podemos dicir que as rexións tropicais son cálidas e as estacións están pouco marcadas polo cambio das temperaturas. Unha característica das zonas máis próximas ao ecuador é a prevalencia das choivas. Por outra banda, a estacionalidade das precipitacións aumenta a medida que nos distanciamos da latitude cero.

Os trópicos abarcan o 40% da superficie total do globo terráqueo e albergan aproximadamente o 80% da diversidade biolóxica do mundo e gran parte da súa diversidade lingüística e cultural.

O 95% da superficie de manglares do planeta e o 99% das especies de manglares atópanse nas rexións tropicais. A área de manglares tropicais diminuíu desde 1980.

O 54% das reservas de auga renovables do mundo atópanse no trópico. Con todo, case a metade da poboación sofre escaseza de auga.

A biodiversidade nas rexións tropicais é maior en case todos os grupos taxonómicos. Da mesma maneira, a proporción de especies ameazadas tamén é máis alta. Segundo os datos dispoñibles, a perda de biodiversidade é máis alta nos trópicos que no resto do mundo.

Poboación

En concordancia cos altos niveis de pobreza da rexión, nos trópicos hai máis persoas malnutridas que noutras partes do mundo.

A proporción de poboación urbana que vive en barrios marxinais é maior que noutras rexións do planeta.

Calcúlase que para 2050 nos trópicos vivirá a maior parte dos habitantes do planeta e, en concreto, case dous terzos da poboación infantil.

Calcúlase que para 2050 nos trópicos vivirá a maior parte dos habitantes do planeta e, en concreto, case dous terzos da poboación infantil.

Segue en Twitter este día na etiqueta #DíaDeLosTrópicos.

29X |Día Mundial da Esclerodermia

29 junio Día Mundial de la Esclerodermia

O 29 de xuño celébrase o día mundial da ESCLERODERMIA, para concienciar a todo o mundo, incluíndo a comunidade médica, sobre esta enfermidade rara e descoñecida por moitos. Nese día, elixido en conmemoración da morte do famoso artista Paul Klee, cuxa liña artística viuse fortemente influenciada pola esclerodermia que padeceu, os afectados de esclerodermia únense para reclamar igualdade de dereitos con respecto a todos aqueles pacientes que padecen outra enfermidade, de condicións menos raras: que este tipo de enfermidades raras non se esquezan, senón que se merezan a consideración, entendemento e atención prestadas a outras moitas enfermidades comúns, en resumo, igualdade de oportunidades en investigación, diagnóstico, tratamentos e coidados, igualdade de oportunidade para unha vida plena e sen dor a pesar de sufrir dunha condición crónica incurable. Para iso, FESCA (Federación de Asociacións Europeas de Esclerodermia), as súas asociacións membro entre as que se atopa a ASOCIACIÓN ESPAÑOLA DE ESCLERODERMIA, apoiadas por asociacións de pacientes no mundo enteiro organizan, de forma coordinada durante o mes de xuño, campañas de concienciación e eventos especiais de información e divulgación, co obxectivo de dar a coñecer esta enfermidade, contribuír ao seu diagnóstico precoz e transmitir o que significa padecer esta enfermidade discapacitante.
A esclerodermia é unha enfermidade rara, cunha prevalencia estimada de 3/10.000 habitantes sendo máis frecuente en mulleres que en homes, e cuxo nome significa literalmente “pel dura”. É autoinmune, pertence ás enfermidades catalogadas como reumáticas, e produce alteracións a nivel do sistema vascular, do tecido conectivo e do sistema inmune. Estas alteracións provocan que se depósito un exceso de colágeno no tecido conectivo, o que se traduce nun endurecemento dos tecidos, que pode limitarse á pel nos casos máis leves ou tamén afectar vasos sanguíneos e órganos internos nos casos máis graves (pulmóns, corazón, riles, intestino, etc.). Presenta unha ampla diversidade de síntomas e características clínicas e bioquímicas que se traducen nunha gran disparidade na súa evolución en cada paciente. Esta heteroxeneidade fai da esclerodermia unha enfermidade de difícil diagnóstico, e por iso é imprescindible un bo coñecemento da enfermidade e dos seus síntomas por parte dos médicos para recoñecer os primeiros signos de alarma que poidan suxerir un estudo máis profundo e asegurar así o seu diagnóstico precoz, primordial para empezar canto antes o tratamento adecuado para deter o progreso da enfermidade.
Actualmente non se coñece a súa causa nin existe curación total, aínda que si tratamentos eficaces para deter o progreso da esclerodermia, sendo aplicable cada un deles a síntomas moi específicos. Aínda que queda aínda moito camiño por percorrer nestes campos debe ser esperanzador indicar que se están levando a cabo importantes proxectos de investigación sobre o desenvolvemento de novos tratamentos e o estudo da súa orixe e dos factores que desencadean a enfermidade.
Paralelamente ás manifestacións puramente clínicas, a esclerodermia ten un forte impacto emocional no paciente polos importantes cambios físicos que produce a enfermidade, mesmo de fisonomía, que adoitan duros de aceptar. Neste campo é onde a Asociación Española de Esclerodermia realiza un importante labor, desde a súa fundación no ano 1995 con carácter benéfico e sen ánimo de lucro, sendo o seu fin informar sobre a enfermidade, axudar aos afectados e os seus familiares así como promover a concienciación e a mellora da prevención e os tratamentos. Adscrita á Concellería de Sanidade do Concello de Rózalas, e con sede na c/Rosa Chacel, nº1 – 28230 Las Rozas, os seus voluntarios atenden a todos aqueles afectados ou familiares que se poñen en contacto coa Asociación, na propia sede (martes e xoves de 11 h a 14 h), no teléfono 91 710 32 10 ou por correo electrónico a Esta dirección de correo electrónico está a ser protexida contra os robots de spam. Necesita ter JavaScript habilitado para poder velo..”> a.e.esclerodermia@wanadoo.es. A Asociación tamén publica na súa web http://www.esclerodermia.org ou páxina de Facebook http://www.facebook.com/esclerodermia. espanola o detalle dos seus programas e actividades, entre elas as previstas para a celebración do día mundial da esclerodermia.

Este ano

Este ano o lema da campaña: “ Da man, para un futuro mellor” e que seguimos e apoiamos a nivel nacional en todos os países para maior unión e impacto. Toda a campaña baséase sobre a colaboración entre afectados e non afectados, tentando transmitir o importante papel dos non afectados para un mellor futuro dos afectados.

MESAS INFORMATIVAS DÍA MUNDIAL

O noso principal obxectivo coa celebración deste día, é dar a coñecer de forma coordinada en todos os países membros da Unión Europea con algunha asociación de Esclerodermia pertencente a FESCA, esta gran descoñecida para unha mellor identificación, tratamento e evolución conxunta entre o paciente e a enfermidade así como unha maior sensibilidade e concienciación pública sobre a Esclerodermia.
Facemos campaña a favor dun mundo no cal se poida ofrecer a enfermos deEsclerodermia igualdade de dereitos, tratamentos e coidados, e no que este tipo deenfermedad rara non se esquezan, senón que se merezan a consideración e atención prestadas aotras moitas enfermidades.
Día tras día a Asociación de Esclerodermia Castelló (ADEC) axuda a pacientes con estaenfermedad en todos os seus estadios de evolución.
ADEC estivo con Mesas Informativas en Valencia e en Castelló dando visibilidade, informando, e repartindo material divulgativo sobre a Esclerodermia: dípticos informativos, adhesivos, revistas, etc. En ambas as mesas, a Delegación valenciana da Federación Española de Enfermidades Raras (FEDER) estivo representanda polo seu Delegado, Juan Carlos Gonzalez Coll.

QUE É A ESCLERODERMIA?

É unha enfermidade que afecta esencialmente á pel, pero tamén na súa forma xeneralizada ou sistémica, os órganos internos (pulmóns corazón, riles, esófago, vasos sanguíneos e articulacións, etc.). Os tecidos dos órganos implicados vólvense duros e fibrosos impedindo que funcionen de forma eficaz, podendo así poñer en xogo o prognóstico funcional e vital do enfermo.
O termo de “esclerodermia” describe en por si o principal signo ou síntoma da enfermidade. Do grego “ skleros” duro e “ derma” pel, significa por tanto “endurecemento da pel”.
Esta considerada unha “Enfermidade Rara” baséase no criterio de prevalencia de 5 afectados por cada 10.000 persoas. CAUSAS son debidas a unha acumulación de colágeno producido en exceso por algunhas células do organismo. Normalmente o sistema inmune do corpo produce uns sinais químicos no sangue chamadas citokinas que coordinan a defensa do corpo contra bacterias, virus e organismos estraños. Nos pacientes con esclerodermia o funcionamento do sistema inmunológico está alterado, de forma que reacciona non contra invasores estraños, senón contra os tecidos sans do propio corpo, producindo citokinas que estimulan a sopreproducción de colágeno, especialmente na pel e os pulmóns. Estas citokinas tamén inducen un crecemento da capa interna das arterias e unha maior reactividade ao frío ou ao stress, producindo espasmos con palidez nos dedos e estreitamentos nas arterias cuxa consecuencia final son úlceras e contracturas articulares. Os síntomas aparecen entre a terceira e a quinta década e as mulleres ven afectadas nove veces máis que os homes.

21 X | Día Europeo da Música

Día Europeo de la Música_vigo_noticiasvigo.es_ilcanallarubens_01_Vigo

A vida sen música non é vida, a música dá vida senón escoita o corazón e escoitaras música.

O Día Europeo da Música ten a súa orixe no ano 1982, cando o entón Ministro de Cultura francés, Jack Lang, instaurou a Festa da música no seu país. Pero non foi ata o ano 1985 cando se instituyó como festa europea co fin de promover o intercambio cultural entre os distintos países a través da música. É celebrado cada solsticio de verán, o 21 de xuño.

Trátase dunha xornada cultural que fomenta a diversidade e está aberta a todo tipo de músicas e músicos, tanto profesionais como afeccionados.

En España, as institucións públicas e privadas participan neste gran evento organizando actividades para todos os públicos en distintos lugares e escenarios urbanos. Durante este día, nas principais cidades españolas realízanse, por exemplo, concertos sinfónicos ao aire libre, festivais e maratóns musicais, espectáculos de ópera gratuítos, sesións de DJ na rúa, concursos de maquetas, recitais de estudantes, etc…

A Música

Pódese definir á música como a arte que consiste en dotar aos sons e os silencios dunha certa organización. O resultado desta orde resulta lóxico, coherente e agradable ao oído.

A característica fundamental da música é que non está rifada nin en xénero, idade, condición social, sexual, ideolóxica ou relixiosa; pertence ao ser humano desde case sempre e serviu e serve para trasladar coñecemento, revindicar situacións sociais e xerar sensacións, entre outras.

Coa música móvense os sentimentos, as emocións; coa música é capaz de trasladarte a outro lugar, de sentir e vivir, de coñecer e compartir, es capaz de empatizar cos teus iguais e co doutra especie. Coa música comunícaste, é outra linguaxe compartida por todos.

E como diría Friedrich Nietzsche…“Sen música a vida sería un erro”.

13X | Día Internacional de Sensibilización sobre o Albinismo

Día Internacional de Sensibilización sobre o Albinismo_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_Vigo_2018

As persoas con albinismo son discriminadas en moitas partes do mundo. Son vítimas da ignorancia da sociedade e mesmo da comunidade médica. A aparencia das persoas con esta condición deu lugar a falsas crenzas e actitudes supersticiosas, que fomentaron a súa marxinación e exclusión social.

Nalgunhas comunidades, as crenzas erróneas e os mitos, baixo a enorme influencia da superstición, poñen en perigo constante a seguridade e a vida das persoas con albinismo. Trátase de crenzas e mitos centenarios presentes nas actitudes e prácticas culturais en todo o mundo.

O 18 de decembro de 2014, a Asemblea Xeral adoptou a resolución A/RES/69/1970, que proclama que a partir de 2015, celébrese o Día Internacional de Sensibilización sobre o Albinismo o 13 de xuño.

Resolucións e mandato

O Consello de Dereitos Humanos aprobou unha resolución (A/ HRC/RES/23/13) en 2013 que urxe a previr os ataques e a discriminación contra as persoas con albinismo. Por outra banda, en resposta ao chamamento das organizacións da sociedade civil que avogan por considerar ás persoas con albinismo como un grupo específico con necesidades específicas e que requiren unha atención especial, o 26 de marzo de 2015, o Consello creou o mandato dun experto independente sobre o goce dos dereitos humanos deste grupo.

Experta Independente sobre o goce dos dereitos humanos das persoas con albinismo

En xaneiro de 2016, Ikponwosa Ero, experta independente das Nacións Unidas sobre o goce dos dereitos humanos das persoas con albinismo, presentou o seu primeiro informe (A/ HRC/31/63) sobre albinismo ao Consello de Dereitos Humanos da ONU. Completando a información contida no informe (A/71/255) de xullo de 2016 á Asemblea Xeral, o último informe (A/71/255) foi presentado ao Consello de Dereitos Humanos en 2017 e incluíu un enfoque na bruxería como causa fundamental de ataques contra persoas con albinismo.

Campións da causa

Descobre aos campións da causa do albinismo e as súas historias.

Coa cabeza ben alta

O tema do Día Internacional de Sensibilización sobre o Albinismo é “Coa cabeza ben alta”. É un chamamento para recoñecer, celebrar e solidarizarse coas persoas con albinismo no mundo. Así mesmo, serve para mostrar apoio á súa causa, desde os seus logros e prácticas positivas ata a promoción e protección dos seus dereitos humanos. As persoas con albinismo sufriron, e seguen padecendo, distintos obstáculos e desafíos que socavan gravemente o pleno goce dos seus dereitos humanos. Desde o estigma e a discriminación, ata as barreiras en saúde, educación e a súa invisibilidade nos ámbitos sociais e políticos. Ademais, en moitos países son vítimas de ataques e asasinatos atroces. A pesar de todo iso, as persoas con albinismo seguen mantendo un actitude positiva e camiñan coa cabeza ben alta!

Únete ti tamén á súa causa. Podes seguir o Día nas redes sociais baixo as etiquetas #DerechosHumanos e #DíaDelAlbinismo.

A Vicesecretaria xeral, Amina Mohammed, xunto a Mme Ikponwosa Ero (avogada e defensora nixeriana dos dereitos das persoas con albinismo.) e M. Lazarus Chigwandali (músico e activista de Malawi).

albinismo

12X |Día mundial contra o traballo infantil

Día mundial contra o traballo infantil_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_2019_00

O Día mundial contra o traballo infantil 2019: Os nenos non deberían traballar no campo, senón nos seus soños!

En 2019, a Organización Internacional do Traballo celebra 100 anos promovendo a xustiza social e promovendo o traballo decente.

Os nenos non deberían traballar no campo, senón nos seus soños. Con todo, hoxe en día, 152 millóns de nenos aínda se atopan en situación de traballo infantil. O traballo infantil existe en case todos os sectores, con todo, 7 de cada 10 nenos en situación de traballo infantil traballan no sector da agricultura.

Este ano, o Día mundial contra o traballo infantil examinará os avances logrados ao longo dos 100 anos de apoio da OIT aos países para loitar contra o traballo infantil. Desde a súa fundación en 1919, a protección dos nenos inscribiuse na Constitución da OIT (Preámbulo) . Un dos primeiros convenios adoptados pola OIT era relativo á idade mínima na industria (Convenio núm. 5, 1919).

“A explotación da infancia constitúe o mal máis espantoso e insoportable para a alma humana. Un labor serio en materia de lexislación social empeza sempre coa protección da infancia.”
Albert Thomas, primeiro Director da OIT

Neste Día mundial, tamén miraremos con interese cara á Meta 8.7 dos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable das Nacións Unidas, a cal foi establecida pola comunidade internacional e insta a adoptar medidas inmediatas e eficaces para eliminar o traballo infantil en todas as súas formas de aquí a 2025. Para soster a Alianza 8.7 , solicitamos que se tomen ditas medidas para levar a cabo os últimos desafíos, de modo que a comunidade mundial poida avanzar firmemente cara á eliminación do traballo infantil. Un informe da OIT publicado recentemente achanda o camiño para os enfoques e respostas en materia de políticas.

O ano 2019 é o vixésimo aniversario da adopción do Convenio sobre as peores formas de traballo infantil da OIT, 1999 (núm. 182) . Con só uns poucos países que aínda non o ratificaron, este Convenio está preto da ratificación universal. Neste Día mundial, pedimos a plena ratificación e aplicación do Convenio núm. 182 e do Convenio da OIT sobre a idade mínima, 1973 (núm. 138) . Tamén alentamos a ratificación do Protocolo de 2014 do Convenio sobre o traballo forzoso, que protexe tanto aos adultos como aos nenos.

O Día mundial contra o traballo infantil conta co apoio xeral dos gobernos, as organizacións de empregadores e de traballadores, os organismos das Nacións Unidas e moitos outros interesados na loita contra o traballo infantil. Gustaríanos convidalo a vostede e á súa organización para ser parte do Día mundial. Únase a nós e anada a súa voz ao movemento mundial contra o traballo infantil. Para máis información, contacte a childlabour@ilo.org.

Protexamos aos nenos do traballo infantil

Uns 168 millóns de nenos e nenas son vítimas do traballo infantil. A Organización Internacional do Traballo (OIT) lanzou o “Día mundial contra o traballo infantil” en 2002 para concienciar acerca da magnitude deste problema e axuntar esforzos para erradicar esta realidade. O 12 de xuño de cada ano temos a oportunidade de fomentar e coordinar as iniciativas dos gobernos, as patronais e sindicatos, a sociedade civil, os medios de comunicación e moitos outros actores locais, como escolas e concellos, na loita contra o traballo infantil.
En 2015, os dirixentes mundiais adoptaron os Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable ( ODS), que incluían un renovado compromiso para acabar co traballo infantil. En particular, a Meta 8.7, fai un chamamento á comunidade internacional para “adoptar medidas inmediatas e eficaces para erradicar o traballo forzoso, poñer fin ás formas contemporáneas de escravitude e trátaa de seres humanos, e asegurar a prohibición e eliminación das peores formas de traballo infantil, incluídos o recrutamento e a utilización de nenos soldados, e, para 2025, poñer fin ao traballo infantil en todas as súas formas”.
poster-2019

Como empezou a problemática da proliferación de mesas e cadeiras na vía publica en Vigo?

praza da constitucion_praza da vila_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_Vigo_2018

Todo comezou coa ditosa “taxa cero” entrou en vigor no 2011 para compensar os prexuízos que para o sector da hostalería provocaba a lei antitabaco, que impedía fumar no interior de todos os establecementos. Oito anos despois, coa lei completamente implantada e en aras de crear unha nova normativa para regular, nesta ocasión, o uso de cigarros electrónicos, as solicitudes de terrazas caeron nun 30 por cento, con 421 en 2012 e tan só 360 en 2013, pasado o tempo concretamente no 2017 censo de terrazas en la calle se quintuplicó desde as humanizacións e a recadación total deste exercicio foi 205.720,67 euros.

Esta última cifra segue sendo superior á rexistrada en 2010, con 300 solicitudes, antes da entrada en vigor da práctica gratuidade da taxa municipal para terrazas, que pasou de 106,8 euros por metro cadrado aos 5,34 que se pagan na actualidade por metro cadrado nunha rúa do centro da cidade.

A media de cada velador actualmente no 2019 (unha mesa e catro cadeiras) é duns 105 euros todo o ano, unha cantidade que sen dúbida amortizan os hostaleiros en pouco tempo, especialmente no verán.

Con esta medida, Vigo pasou de ser a cidade máis cara de Galicia á máis barata, con prezos que van desde os 2,74 euros por metro cadrado en rúas de segunda categoría ata os 0,75 euros que se cobran aos establecementos emprazados nas zonas rurais do municipio, dentro da categoría seis. Ademais, a ordenanza municipal prohibiu nas terrazas a presenza de aparellos de venda automática, fotografías, básculas e similares.

Foi Pontevedra a que colleu a substitución de Vigo e converteuse na cidade coas taxas para terrazas máis caras, con prezos que superan os 100 euros por metro cadrado. Por detrás está Ferrol, que con todo cobra 41 euros por metro cadrado, menos da metade que o Concello pontevedrés polas terrazas. Na Coruña, pola súa banda, os hostaleiros puxéronse en pé de guerra desde que a partir do ano pasado cóbraselles 25 euros por metro cadrado cando ata entón tan só pagaban por solicitar a terraza, independentemente da zona na que esta se situase.

No 2017 denunciábase o incrementou o modelo de cubertas, con estufas e mantas engadidas e novos elementos que converteron estes espazos en recintos case permanentes e unha “extensión” do local. Poñer coto a este fenómeno é unha das intencións que as oposicións Marea de Vigo e Bloque Nacionalista a día de hoxe 2019 desexan unha renovación da devandita ordenanza.

A día de hoxe descoñocese o censo de cantas terrazas e licencias hai, como tampouco se fixo publicas as sancións a locais hosteleiros da cidade.

Moitos e moitas viguesas mostranse moi molestos polos inconvintes que hai a hora de transitar polas rúas da cidade xa que os hosteleros coparon as humanizacións realizadas na cidade até o punto de ser intransitables las beirarúas e invasión das estradas co perigo que conleva a ser atropelado/a.

7X | Día Mundial da Inocuidade dos Alimentos

Día Mundial da Inocuidade dos Alimentos_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_01_2019

Que é a inocuidade alimentaria?

A inocuidade dos alimentos é a ausencia, ou niveis seguros e aceptables, de perigo nos alimentos que poden danar a saúde dos consumidores. Os perigos transmitidos polos alimentos poden ser de natureza microbiolóxica, química ou física e con frecuencia son invisibles a primeira ollada; bacterias, virus ou residuos de pesticidas son algúns exemplos.

A inocuidade dos alimentos xoga un papel fundamental á hora de garantir a seguridade dos alimentos en cada etapa da cadea alimentaria: desde a produción ata a colleita, no procesamento, o almacenamento, a distribución; ata o final da cadea, na preparación e o consumo.

Cunha estimación anual de 600 millóns de casos de enfermidades transmitidas por alimentos, os alimentos nocivos son unha ameaza para a saúde humana e as economías, afectando desproporcionadamente ás poboacións vulnerables e marxinadas, especialmente as mulleres e os nenos, e as poboacións afectadas polos conflitos e a migración.

Preto de tres millóns de persoas en todo o mundo, tanto en países desenvoltos como en países en desenvolvemento, morren cada ano por enfermidades transmitidas pola auga e os alimentos, e millóns de persoas enferman. Os alimentos son o punto de partida da nosa enerxía, saúde e benestar. A miúdo, damos por sentado que son inocuos, pero nun mundo cada vez máis complexo e interconectado onde as cadeas de valor alimentarias son cada vez máis longas, as normas e regulacións convértense en vitais para garantir a nosa seguridade.

Seguridade alimentaria, un asunto que é cousa de todos

O tema inaugural do Día Mundial da Inocuidade dos Alimentos deste ano convídanos a recoñecer que a seguridade e sanidade alimentaria é asunto de todos. A forma na que os alimentos se producen, almacenan, manipulan e consomen, afecta á seguridade dos nosos alimentos.

Cumprir coas normas alimentarias globais, establecer regulacións de control de alimentos efectivas que inclúan preparación e resposta ante emerxencias, proporcionar acceso a auga potable, aplicar boas prácticas agrícolas (terrestres, acuáticas, gandeiras, horticultura), fortalecer o uso de sistemas de xestión de seguridade alimentaria por parte dos operadores das empresas alimentarias, e educar ao consumidor na elección de alimentos sans, son algunhas das formas nas que os gobernos, as organizacións internacionais, os científicos, o sector privado e a sociedade civil traballan para garantir a inocuidad dos alimentos.

Este Día Mundial da Seguridade Alimentaria, en Nova York, ofrecerá por primeira vez unha oportunidade para:

Compartir os resultados das dúas conferencias sobre inocuidad alimentaria.

Discutir formas en que a inocuidad dos alimentos pode incentivar dietas saudables.

Discutir como as Nacións Unidas en Nova York poden apoiar aínda máis os esforzos para mellorar a inocuidad dos alimentos.

Interesado ou interesada en asistir ao acto en Nova York para coñecer máis sobre o tema? Descobre o programa so Dispoñible en inglés.

A ONU e os alimentos inocuos

Manter os alimentos inocuos é un proceso complexo, que comeza na granxa e termina co consumidor. Hai que ter en conta todas as etapas da cadea alimentaria, desde a produción, recolección e almacenamento, ata a preparación e o consumo. A Organización da ONU para a Alimentación e a Agricultura (FAO) é a única organización internacional que supervisa a inocuidad dos alimentos en todas as etapas da cadea de alimentos.

A través dunha xa longa colaboración, a FAO e a Organización Mundial da Saúde (OMS) apoian a inocuidade alimentaria a nivel mundial e protexen a saúde dos consumidores. Polo xeral, a FAO aborda os problemas de inocuidad dos alimentos ao longo da cadea alimentaria durante a produción e procesado, mentres que a OMS supervisa habitualmente as implicacións a nivel da saúde pública. Con todo, o proceso de garantir que os alimentos sexan inocuos para comer non acaba coa compra. En casa, os consumidores deben asegurarse de que o que comen segue sendo seguro.

Coñecedora da urxente necesidade de crear conciencia a todos os niveis e promover e facilitar a adopción de medidas en prol da inocuidad dos alimentos mundial, sobre a base de principios científicos, a Asemblea Xeral decide proclamar o día 7 de xuño como o Día Mundial da Inocuidade dos Alimentos.

Segue o día nas redes sociais baixo as etiquetas #InocuidadAlimentaria, #HambreCero e #AlimentoSeguro.

5 claves para a inocuidad dos alimentos

5kys_Spanish

5X | Día Internacional da loita contra a pesca ilegal, non declarada e non regulamentada

DÍA INTERNACIONAL DA LOITA CONTRA A PESCA ILEGAL, NON DECLARADA E NON REGULAMENTADA_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_2019

O 5 de decembro de 2017, a Asemblea Xeral das Nacións Unidas aprobou unha resolución proposta pola FAO sobre pesca sustentable, declarando o 5 de xuño como o Día Internacional da Loita contra a Pesca Ilegal, Non Declarada e Non Regulamentada (INDNR).

O primeiro Día Internacional da Loita contra a Pesca Ilegal, Non Declarada e Non Regulamentada (INDNR) celebrouse o 5 de xuño de 2018. A FAO liderou a conmemoración deste novo día internacional. Elixiuse esta data porque o 5 de xuño de 2016 entrou en vigor o primeiro tratado internacional destinado a poñer fin á pesca ilegal, o Acordo da FAO sobre medidas do Estado reitor do porto.

Este día internacional é unha oportunidade importante para destacar os esforzos que levan a cabo a nivel mundial, rexional e nacional para combater a pesca ilegal. Aplaudimos todos os esforzos dos países membros, organizacións de pescadores, organizacións da sociedade civil, a industria pesqueira e os grupos de consumidores para subliñar a importancia da loita contra a pesca ilegal neste día internacional.

Prácticas para promover o uso sustentable dos recursos pesqueiros

A pesca proporciona unha fonte vital de alimentos, traballo, lecer, comercio e benestar económico ao longo do globo. Nun mundo onde o crecemento da poboación é constante e a fame un problema persistente, o peixe converteuse nun importante produto para conseguir a seguridade alimentaria. Con todo, os esforzos da comunidade internacional para asegurar a pesca sustentable ven ameazados por actividades pesqueiras ilegais, non declaradas e non regulamentadas.

Segundo a Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura (FAO), a pesca ilegal, non declarada e non regulamentada é responsable da perda de 11 a 26 millóns de toneladas anuais de peixe, o que equivale a un valor económico estimado de 10 a 23 miles de millóns de dólares. Para reducir este impacto, a Meta 4 do Obxectivo 14 da Axenda do Desenvolvemento Sustentable adoptada en 2015 pola Asemblea Xeral da ONU, aprema á comunidade internacional a «regular eficazmente a explotación pesqueira e poñer fin á pesca excesiva, ilegal, non declarada e non regulada e ás prácticas pesqueiras destrutivas» para o 2020.

Para conseguir este ambicioso obxectivo requírese un enorme labor de concienciación para captar a atención do público xeral sobre os impactos negativos das actividades pesqueiras ilegais, non declaradas e non regulamentadas. Unha actividade na que a FAO participou activamente.

Pesca ilegal, non declarada e non regulamentada.

Para promover a conservación a longo prazo e o uso sustentable dos recursos pesqueiros, a Conferencia da FAO de 1995 adoptou o Código de Conduta para a Pesca Responsable da FAO.

O Código é voluntario e expón principios e estándares internacionais de actuación para prácticas responsables co fin de asegurar a conservación efectiva, a xestión e o desenvolvemento dos recursos acuáticos vivos, co debido respecto polo ecosistema e a biodiversidade.

En 2009, a Conferencia da FAO adoptou o Acordo sobre Medidas do Estado Reitor do Porto Destinadas a Previr, Desalentar e Eliminar a Pesca Ilegal, Non Declarada e Non Regulamentada. O Acordo é vinculante e estipula unhas medidas mínimas do Estado Reitor do porto para previr, desalentar e eliminar a pesca ilegal, non declarada e non regulamentada. Entrou en vigor o 5 de xuño de 2016.

5X |Día mundial do medio ambiente

dia mundial do medio ambiente_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_2019

«É hora de actuar con contundencia. A miña mensaxe aos gobernos é claro: gravar a contaminación, deixar de subvencionar os combustibles fósiles e deixar de construír novas centrais de carbón. Necesitamos unha economía verde, non unha economía gris». António Guterres, Secretario Xeral da ONU

Protexamos o noso medio ambiente

O ser humano é á vez obra e artífice do medio que o rodea, o cal lle dá o sustento material e bríndalle a oportunidade de desenvolverse intelectual, moral, social e espiritualmente. Na longa e tortuosa evolución da especie humana neste planeta chegouse a unha etapa en que, grazas á rápida aceleración da ciencia e a tecnoloxía, as persoas adquiriron o poder de transformar, de innumerables maneiras e nunha escala sen precedentes, canto as rodea.

As Nacións Unidas, conscientes de que a protección e o mejoramiento do medio humano é unha cuestión fundamental que afecta o benestar dos pobos e ao desenvolvemento económico do mundo enteiro, designaron o 5 de xuño “Día Mundial do Medio Ambiente“.

A celebración deste día bríndanos a oportunidade de ampliar as bases dunha opinión pública ben informada e dunha conduta dos individuos, das empresas e das colectividades inspirada no sentido da súa responsabilidade en canto á conservación e a mellora do medio. Este día foi gañando relevancia desde que comezou a celebrarse en 1974 e, agora, é unha plataforma mundial de divulgación pública con ampla repercusión en todo o globo.

O país anfitrión do Día Mundial do Medio Ambiente, onde teñen lugar as celebracións oficiais, varía anualmente. Este ano é China.

Unidos por un planeta sen contaminación do aire

Cada Día Mundial do Medio Ambiente céntrase nun tema con que concienciar ao público sobre un asunto ambiental particularmente apremiante. O tema para 2019 xira ao redor da “Contaminación do aire”; unha chamada á acción con que axudar a combater un grave problema que afecta a millóns de persoas en todo o mundo.

Coa elección deste tema, China, o organizador do Día Mundial do Medio Ambiente deste ano, convídanos a considerar os cambios que podemos facer no noso día a día para reducir a contaminación do aire que xeramos na nosa vida cotiá. O obxectivo é, nin máis nin menos, que eliminar de forma progresiva nosa contribución individual ao quecemento global e, deste xeito, deter os seus perniciosos efectos na nosa saúde, e a do planeta.

Que causa a contaminación do aire?

Entender os diferentes tipos de contaminación, e como afectan á nosa saúde e ao medio ambiente, axudaranos a tomar medidas para mellorar o aire que respiramos. A miúdo nin sequera pódese ver, pero a contaminación atmosférica está en todas partes. Nove de cada dez persoas en todo o mundo están expostas a niveis de contaminación que superan os niveis de seguridade sinalados pola Organización Mundial da Saúde (OMS). Que non caiba dúbida; temos que facer algo xa.

ES_AIR_POLLUTION_infography

 

Fogar: A principal fonte de contaminación no ambiente das casas é a queima en interiores de combustibles fósiles, madeira e outros combustibles de biomasa para cociñar, quentar e acender lumes. Ao redor de 3.8 millóns de mortes prematuras son causadas pola contaminación do aire interior cada ano, a gran maioría en países en desenvolvemento.

Industria: En moitos países a produción de enerxía é unha fonte importante de contaminación do aire. As centrais eléctricas que queiman carbón son un emisor importante, mentres que os xeradores diesel supoñen unha preocupación crecente en áreas desconectadas da rede eléctrica.

Transporte: O sector do transporte mundial representa case un cuarto das emisións de dióxido de carbono relacionadas coa enerxía, unha proporción que está a aumentar. As emisións do transporte relacionáronse con case 400,000 mortes prematuras.

Agricultura: Hai dúas fontes principais de contaminación do aire proveniente da agricultura: o gando, que produce metano e amoníaco, e a queima de residuos agrícolas. Ao redor do 24% de todos os gases de efecto invernadoiro emitidos en todo o mundo proveñen da agricultura, a silvicultura e outros usos do chan.

Residuos: A queima de residuos ao descuberto e os refugallos orgánicos nas entulleiras liberan á atmosfera dioxinas nocivas, furanos, metano e carbono negro. A nivel mundial, estímase que 40% dos residuos quéimase ao aire libre, un problema que resulta máis grave nas rexións que se están urbanizando e nos países en desenvolvemento.

Outras fontes: Non toda a contaminación do aire provén da actividade humana. As erupciones volcánicas, as tormentas de po e outros procesos naturais tamén causan problemas.

O medio ambiente e os Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable

A Axenda 2030 para o Desenvolvemento Sustentable Documento declara a nosa determinación para «garantir unha protección duradeira do planeta e os seus recursos naturais». En concreto, os obxectivos 14 e 15 céntranse na conservación dos ecosistemas mariños e terrestres, así como no uso sustentable destes recursos.