Archivos en la Categoría: Actualidade en Xeral

Hoxe 31 de agosto é o día internacional da SOLIDARIEDADE

O 31 de Agosto celébrase o Día Internacional da Solidariedade, conmemorando a data de fundación do sindicato polaco “Solidarno”7;ć”. Esta conmemoración pretende promover e fortalecer os ideais de solidariedade como valores fundamentais para as relacións en e entre as nacións, os pobos e as persoas.

O movemento social Solidariedade ( Solidarno”7;ć) fundado no ano 1980, cuxa importancia mundial foi recoñecida, en particular coa concesión do Premio Nobel da Paz ao seu lendario dirixente Lech Walesa, e que se baseou nos ideais da solidariedade, converteuse nun importante impulsor do cambio, non só en Polonia, senón tamén nun contexto máis amplo ao lograr finalmente derrubar o muro de Berlín e desembocar no renacemento da democracia máis aló do pano de aceiro. Este movemento tamén contribuíu a atraer a atención dos pobos de todos os continentes cara á importancia crecente da solidariedade como valor fundamental das relacións entre os individuos, os pobos e as nacións.

E é que a solidariedade non só é un requisito de carácter moral, senón tamén unha condición previa para a eficacia das políticas dos países e os pobos. É unha das garantías da paz mundial. Vivimos un período de grandes diferenzas entre os ricos e os pobres. O verdadeiro progreso non se logrará sen a cooperación entre todas as nacións e os pobos para acabar coa pobreza e sen a solidariedade cos desposuídos. Debemos asumir a responsabilidade ante os que non poden obter os recursos suficientes para o desenvolvemento, cuxos dereitos humanos e dignidade non se respectan. Todos eles son a nosa preocupación común.

Por conseguinte, debemos aspirar a que o século XXI sexa a era das nacións, os pobos e os individuos consagrados á solidariedade. Un camiño en solitario leva inexorablemente ao illamento. As estruturas supranacionais, fundadas precisamente no principio da solidariedade co debido respecto ás particularidades locais e a diversidade cultural, ofrecen a posibilidade dun desenvolvemento pleno e estable.

A proclamación do 31 de Agosto como Día Internacional da Solidariedade, para coincidir co aniversario do inicio do movemento “Solidariedade” que inspirou e abriu camiño aos cambios mencionados anteriormente, contribuirá a promover e fortalecer os ideais de solidariedade como valores fundamentais.

A solidariedade ten dimensións diversas e manifestacións en varios niveis, por iso é polo que o proxecto de resolución proposto pola ONU sinale a posibilidade de conmemorar o día de formas diversas e por diversos medios con arranxo ás necesidades locais, rexionais e internacionais.

Este empeño do sindicato Solidariedade é o empeño que Nacións Unidas quixo difundir a través do establecemento dun día dedicado á solidariedade, para dar un verdadeiro significado a esta palabra e para dar a coñecer o incrible traballo realizado por este sindicato polaco para que sirva de exemplo a outras nacións.

Hoxe é o día Internacional do Gato | Sinalo algunha curiosidade

Seguramente xa che decataras de que este mércores 8 de agosto é o Día Internacional do Gato. Con todo, non todo o mundo celebra esta data, xa que hai persoas que prefiren festexalo outros dous días.

No caso do 8 de agosto, é unha cita sinalada no calendario desde o ano 2002, cando o Fondo Internacional para o Benestar Animal promoveu esta iniciativa.

Doutra banda, moitos internautas prefiren o 20 de febreiro como Día do Gato debido a que tal data faleceu Socks, o coñecido como «Gato da Casa Branca» e un dos máis populares dos últimos anos. Pero a festa de michos máis famosa en Europa é a do 29 de outubro. Esta celebración tivo como impulsora á experta en mascotas Collen Paige e púxose como obxectivo conseguir un total de 10.000 adopcións de gatos anualmente.

Curiosidades dos gatos

Deixando ao carón a festa gatuna que prefiras celebrar, repasamos a continuación algunhas curiosidades e detalles sobre estes animais que quizá non coñezas.

1. Os gatos teñen máis ósos que os humanos: 230 contra 206.

2. O seu corazón latexa ao dobre de velocidade que o dos humanos.

3. A lenda das súas sete vidas é porque soportan graves caídas grazas a que poden darse a volta no aire e caer coas catro patas.

4. Se ronronea non quere dicir que estea tranquilo. Pode significar que está enfermo ou asustado, e que o fai para tranquilizarse.

5. Son capaces de saltar unha distancia sete veces maior á súa propia altura.

6. Perciben sons próximos aos dous oitavos máis altos que os humanos.

7. A súa lingua está formada por pequenos ganchos que empregan para atrapar e desgarrar o alimento.

8. Camiñan movendo ao mesmo tempo as patas traseiras e dianteiras de cada lado, un método que só utilizan ademais deles os camelos e as xirafas.

9. Con 5 anos chegan á madurez e con 10 anos a vellos.

10. Non entenden o que é un castigo, pero si as recompensas por facer algo correctamente.

Científicos confirman que ver vídeos de gatitos é bo para a saúde

Se buscas en Youtube “vídeos divertidos de gatos” a cantidade de rexistros e compilacións dos mellores parecen ser infinitas, e en cada un deles a cantidade de reproducións non para de crecer diariamente.

A verdade é que son moitos os que -amantes dos felinos ou non- non poden conter as gargalladas ante algúns estraños comportamentos destes animais que acompañaron á humanidade por miles de anos. Desde 2007 lanzáronse distintos estudos de ADN —como o da revista Nature Ecology and Evolution, ou o publicado polos Museos Nacionais de Escocia— onde se atopou que os gatos non comezaron o seu poderío durante os tempos dos Exipcios, fai catro mil anos, senón que desde os pobos antigos de Mesopotamia estes animais tiveron un papel relevante dentro da nosa sociedade.

Pero volvamos ao tema dos vídeos, porque tamén foi obxecto de múltiples análises científicas, o feito de que as persoas gozan vendo estes rexistros.

Segundo a Universidade de Indiana, este tipo de contidos simplemente estimulan a enerxía e as emocións positivas ao mesmo tempo que manteñen afastados os sentimentos negativos.

Nesta liña, a profesora Jessica Gall Myrick, quen liderou a investigación, entrevistou a máis de 6.500 persoas para analizar como os vídeos de gatitos modificaba o estado de ánimo de quen os vía.

No seu traballo concluíu que unha alta porcentaxe dos participantes mostraron un maior nivel de enerxía, mellor humor, máis empatía cara aos demais e unha maior predisposición para continuar co seu traballo tras unha pequena dose de distracción felina.

Barrio do Cura: cronoloxía da especulación en pleno corazón de Vigo

O pasado mércores 19 Vigo levantábase cunha sorpresa, o proxecto do Barrio do Cura resucitava ao acordar Concello e unha promotora retomar o plan de 2014.

Este humilde blogue publicara diferentes entradas ao respecto do Barrio do Cura.

1º Entrada: 30 novembro, 2011 » Barrio do Cura flashback.

2º Entrada: 28 setembro, 2013 » O Barrio do Cura.

3º Entrada: 28 xuño, 2014 » O concello de Vigo e o sua socia chamada Xentrificacion, a mostra o Barrio do Cura.

4º Entrada: 24 xulio, 2015 » Testemuño dun Vigues que reside nun inmoble en ruínas.

5º Entrada: 28 xuño, 2016 » Vigo flashback: Presentación do proxecto Barrio do Cura.

6º Entrada: 20 xuño, 2018 » O real Barrio do Cura e a sua situación.

Pois ben imos ir ao gran despois desa sorpresa, este proxecto está a piques de volver á vida despois de alcanzarse un acordo entre Concello e o fonod Autonomy Global Opportunities para reactivar un proxecto de recuperación que leva máis dunha década tratando de poñerse en marcha.

Segundo informo Carlos Prego en FdV o convenio recollerá as obrigacións de ambas as partes na recuperación do Barrio do Cura e en Urbanismo farase unha modificación puntual do PXOM de 1993 para adaptalo á lei. O trámite desta nova etapa da actuación urbanística levará un ano e a execución, catro. Un lustro que se se suma a unha historia que arrincou na principios do século XXI:

2004 » Os primeiros pasos do proxecto. En 2004, fai xa case unha década e media, Karpin lanza un ambicioso proxecto para recuperar o Barrio do Cura tras comprar a maior parte das parcelas. O investimento estimado que se facilita entón ascende a 130 millóns. Valery asóciase con Míchel Salgado e José Crespo.

2007 » Diferenzas sobre a vivenda protexida. O proxecto queda en suspenso tres anos despois de lanzarse, a finais de 2007, debido a diferenzas entre o promotor e o Concello sobre a porcentaxe de vivenda protexida. O Concello a fixa nun 29%, mentres Karpin afirma que con ese dato a operación non é viable.

2010 » Reactivación do plan con novo financiamento. O promotor logra novo financiamento co BBVA e o Santander. A firma chega mesmo a presentar o seu proxecto en sociedade na sede do Círculo Financeiro de Vigo. O desenvolvemento do Barrio do Cura volve atrasarse con todo debido a diferenzas en Patrimonio.

2012 » Acordo municipal e poxas en cernes. O Concello e o promotor da actuación asinan un protocolo para desbloquear o proxecto e elabórase un plan especial. A principios de 2013 con todo os bancos estiveron a piques de executar varias veces poxas xudiciais de bens que botarían por terra a actuación.

2014 » Novo investimento para relanzar o proxecto. Grazas a intensas negociacións, a empresa consegue aprazar as poxas. Karpin presenta un novo investidor ruso interesado en entrar na operación. A aprobación do plan preséntase entón como o paso necesario para salvar o proxecto urbanístico.

2015 » Anulación do Plan Xeral de 2008. A finais de 2015 o Tribunal Supremo estima un recurso presentado pola asociación Alternativa Veciñal contra a formulación urbanística, en vigor desde 2008, e anula o Plan Xeral de Ordenación Municipal dese ano. Retómase o PXOM de 1993.

2016 » O Superior anula o PERI do barrio. A principios de febreiro de 2016 transcende a decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia de anular o Plan Especial de Reforma Interior (PERI) de Barrio do Cura ao excluír unha parcela da Casa da Caridade de Vigo Hogar San José.

Agora aten cabos vostedes e miraran e respiraran a esencia da Xentrificación.

 

 

 

Unha vela da cabeza de Trump acéndese para unha causa moi nobre

Un colectivo de creativos en Los Ángeles, California, deseñou unha vela que se acende para apoiar causas que ao presidente de EE. UU. non parecen importarlle. Canto tempo pode durar Donald Trump como presidente de EE. UU? Esa é a pregunta detrás de The Trump Candle (a vela de Trump), un proxecto que aborda con humor (e algo de esperanza) algo que millóns de persoas pregúntanse cada día.

“Creamos esta veladora para pedir ao universo que Trump deixe a presidencia e regrese á súa vida de mansións extravagantes e campos de golf […] é só cuestión de tempo”, di a proposta orixinal de The Trump Candle, un proxecto do arxentino Juan Pablo Oubiña e o español Curro Chozas, fundadores de o-1 Agency, unha axencia publicitaria en Los Ángeles, California.

O obxectivo? Crear un movemento que provoque un efecto tipo facho olímpico, convidando á xente para acender a vela, xa sexa virtualmente – compartindo este vídeo a través das redes sociais– ou comprando unha para acendela na súa casa ou negocio.

Oubiña di que el e o seu socio doarán o 30 por cento dos ingresos derivados da venda destas velas a organizacións sen fins de lucro que apoian causas como dereitos dos inmigrantes, as mulleres, os grupos LGTB e a protección ao medio ambiente.

No vídeo aquí abaixo podes facer un rápido percorrido por algunhas das “barbaridades” que nos regalou o presidente de EE. UU., incluíndo a súa famosa diatriba contra os mexicanos e mofanándose de como un home poderoso pode facer o que queira coas mulleres.

 

E así, coa esperanza de desatar un movemento global –e pedir por un milagre colectivo– a vela de Trump está a botar man do poder dos medios sociais, creando unha páxina especial en YouTube e contas dedicadas en Facebook, Instagram e Twitter.

E vostedes, que din? Apagarase a presidencia de Donald Trump tan rápido como esta vela?

Por que se lembra o 27 de xaneiro o Día Internacional da Conmemoración do Holocausto?

O 27 de xaneiro de cada ano a UNESCO rende tributo ás vítimas do Holocausto. Nesta data conmemórase a liberación en 1945 polas tropas soviéticas do campo de concentración e extermino nazi de Auschwitz- Birkenau.

Durante a Segunda Guerra Mundial, o réxime nazi e os seus colaboradores asasinaron a uns seis millóns de xudeus, -homes, mulleres e nenos-, nun intento de aniquilar sistematicamente á comunidade xudía de Europa.

Aquel 27 de xaneiro de 1945 o exército soviético abría as portas do inferno en Auschwitz- Birkenau, onde aínda se atopaban algo máis de 7.500 prisioneiros, que recuperaban a liberdade tras sobrevivir ao horror dos campos de concentración nazis, onde Adolf Hitler puxo en práctica con mortífero éxito a súa “solución final”.

A Asemblea Xeral das Nacións Unidas estableceu o 1 de novembro de 2005, na Resolución 60/71 designar o 27 de xaneiro Día Internacional de Conmemoración en Memoria das Vítimas do Holocausto. No texto da resolución cítase que, a Asemblea Xeral reafirmando a Declaración Universal de Dereitos Humanos, en que proclama que toda persoa ten todos os dereitos e liberdades enunciados nela, sen facer distinción algunha por motivos de raza, relixión ou de ningunha outra índole.

Lémbrase o artigo 3 da Declaración Universal de Dereitos Humanos, no que se afirma que todo individuo ten dereito á vida, á liberdade e á seguridade da súa persoa.

O artigo 18 da Declaración Universal de Dereitos Humanos e o artigo 18 do Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos, nos que se proclama que toda persoa ten dereito á liberdade de pensamento, de conciencia e de relixión.

Tendo presente que o principio en que se funda a Carta das Nacións Unidas “de preservar ás xeracións vindeiras do flagelo da guerra” testemuña o vínculo indisoluble que existe entre a Organización e a traxedia sen parangón da segunda guerra mundial.

O Holocausto non só afectou profundamente os países onde se cometeron crimes nazis, senón que tamén repercutiu en moitos outros lugares do mundo. Sete decenios despois dos feitos, os Estados Membros comparten a responsabilidade colectiva de abordar os traumas remanentes, manter medidas que permitan unha conmemoración eficaz, coidar dos lugares históricos e promover a educación, a documentación e a investigación. Esta responsabilidade obriga a educar sobre as causas, as consecuencias e a dinámica de tales delitos, así como a fortalecer a *resiliencia dos mozos contra as ideoloxías de odio. O 70º aniversario da Convención para a Prevención e a Sanción do Delito de Xenocidio é máis pertinente que nunca xa que o xenocidio e os crimes atroces séguense repetindo en diversas rexións do mundo.

 

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Galiza non existe politicamente a ollos de Madrid

Galiza non existe politicamente a ollos de Madrid. Tampouco a ollos de Bruxellas. Non nos miran porque non nos queren ver. É o custe da irrelevancia política á que a submisión e docilidade partidadia dun Feixóo máis preocupado en exercer de delegado provincial do goberno que de presidente de Galiza, nos ten levado. Non precisamos dun recadeiro obediente. Precisamos dunha presidenta que defenda, por riba de todo, os intereses colectivos da nación que representa. Se vai estar Zaragoza, Valladolid e Madrid e non vai estar Vigo, Pontevedra ou Coruña, podían ter a decencia de non lle chamar “corredor Atlántico” por aquelo de non se rir de nós a cara… en difinitiva somos unha colonia que nin máis nin menos que se lembran que existimos cando pois hai unha desgraza medioambiental ou aí un suceso con sangue por medio.

Arxentina récord insólito, 45000 piquetes en 9 anos

 

O 2017 foi outro ano conflitivo. Aínda que a cantidade de piquetes caeu 19% respecto de 2016, o número de protestas rueiras mantense por encima das 5.000 ao ano.

Segundo o informe anual do consultora Diagnóstico Político (DP), en decembro pasado houbo 495 bloques de tránsito, sendo o terceiro mes máis conflitivo do ano detrás de marzo (518) e novembro (547). “En 2017 observouse unha evolución oscilante en materia de cortes, con tendencia en ascenso cara ao fin de ano”, destacou o reporte estatístico.

Aínda que 2017 foi o ano con menos piquetes desde 2011, en total contabilizáronse 5.221 cortes, contra 6.491 do ano anterior. O 2014 mantense como o período récord desde 2009, con 6.805 bloqueos anuais. No últimos nove anos houbo rexistráronse 44.797 piquetes na Arxentina.

“Non obstante a significativa baixa observada, 2017 foi o quinto ano consecutivo no que se rexistraron máis de 5.000 piquetes a nivel nacional. Por iso pode dicirse que a antidemocrática cultura do piquete segue gozando de boa saúde en Arxentina”, remarcou a análise do politólogo Patricio Giusto.

“A xestión de Mauricio Macri, que xa leva dous anos na Presidencia contando gobernos aliados na Cidade e na Provincia de Buenos Aires, aínda non logrou resolver este grave problema”, agregou o traballo da consultora.

• Ránking provincial

A provincia de Buenos Aires volveu liderar o ránking anual con máis cantidade de cortes (1.146), aínda que finalizou cunha leve baixa de 4% respecto de 2016. En segundo lugar tamén volveu situarse a Cidade (849), cun forte aumento de 32% respecto ao ano anterior. “A Capital foi o único distrito do país onde os piquetes aumentaron, aínda que cabe destacar que case o 80% das protestas non estiveron dirixidas contra o Goberno porteño”, aclarou o informe de DP.

Só os distritos de Provincia e Capital concentraron o 38% dos piquetes a nivel nacional. Durante 2017 rexistráronse 3 cortes por día en territorio bonaerense e 2 nas rúas porteñas.

A listaxe de provincias conflitivas segue con Santa Fe (328), Neuquén (327) e Santa Cruz (322), as tres repetindo as posicións de 2016. Máis atrás situáronse Río Negro (218, mantivo o 6° posto), Misións (193, subiu do 8° ao 7° lugar), Entre Ríos (190, caeu unha posición) e Jujuy (189, tamén caeu un lugar). A provincia menos conflitiva volveu ser San Luís (16), seguida de preto por Santiago do Estero (22) e San Juan (32). O terruño dos Rodríguez Saá “mantense como a provincia que menos piquetes contabilizou desde 2009 á data”, recalcou.

• Sectores protestantes

Os traballadores estatais volveron liderar a táboa de protagonistas dos piquetes, con 1.145, seguidos polas organizacións sociais, con 1.036. Os veciños autoconvocados mantivéronse no terceiro lugar (789), aínda que cunha baixa de 28% na cantidade de cortes fronte a 2016. “Isto explícase, basicamente, pola abrupta caída de piquetes por cortes de luz, sobre todo na Capital e o conurbano bonaerense”, explicou Diagnóstico.

A pesar de que non houbo grandes cambios nesta táboa respecto do ano pasado, unha das “grandes sorpresas” foron as forzas político-partidarias, que con 675 bloqueos rubiron do sexto ao cuarto lugar, case duplicando as súas protestas de 2016. “É un claro indicador da crecente politización que tivo a protesta social durante 2017”, salientou o estudo. A lista de actores continúa cos traballadores privados (638), desocupados e cesanteados (597) e outros protagonistas, como aborígenes, ruralistas, ambientalistas, estudantes e xubilados, con 341 interrupcións de tránsito.

 

 

Hebe de Bonafini: “Espero que caia a pedazos o Goberno, non que se vaia, o quero ver caído”

Hebe de Bonafini volveu arremeter contra o goberno de Mauricio Macri, na primeira rolda dos xoves do ano en Praza de Maio.

A titular de Nais estivo acompañada, entre outros, polo intendente de Enseada, Mario Secco, investigado pola xustiza tras irromper violentamente na Lexislatura bonaerense.

Mario Secco, o cuestionado intendente de Enseada, acompañou a Hebe de Bonafini.

“Espero que caia a pedazos o Goberno, non que se vaia, quéroo ver caído”, advertiu Bonafini.

“Escoitar a Macri mentir e dicir que os nosos fillos e netos non teñen que pagar a débeda deume noxo”, agregou, e definiu como ” cínico” ao presidente.

“Macri é un cínico que lle fai crer á xente que as cousas que di son verdade”. ” Cínico é unha persoa que mente con total descaro, impudicia e está sempre mentindo. Cunha cara que ninguén pode crer, isto vai por conta miña, porque a cara que pon tamén ten que ver. Macri é exactamente iso, un cínico que lle fai crer á xente que as cousas que di son verdade”, sostivo.

“Eu non quero que Macri se vaia, quero que caia a pedazos. Que o vexamos caído así a xente dáse conta a quen votou”, continuou Hebe, á vez que denunciou un “acordo entre o Goberno e os militares”. “Sabiamos que os ían a soltar a todos”, resaltou.

A titular de Nais de Praza de Maio referiuse doutra banda a unha posible reunión entre Macri e Hugo Moyano, á que condenou. ” Moyano é un traidor, máis traidor que nunca. Moyano tamén se vai a caer a pedazos, como se vai a caer Macri”, aseverou. “Temos algo que eles non: historia. Ninguén se esqueceu de Perón e Evita e ninguén se vai a esquecer de Néstor e Cristina. Esa historia é a base de saír á rúa, encher as prazas. De estar permanente convocados detrás dun proxecto nacional e popular que nos pertence, porque a Patria é nosa”, completou Hebe.

O coche eléctrico sueco “vén con 5 anos” de electricidade

Uniti ten a misión de crear un coche eléctrico pequeno e intelixente deseñado para facilitar o transporte urbano. E acaban de asociarse coa empresa enerxética E. ON para garantir que a fonte de electricidade é limpa, ofrecendo aos clientes suecos cinco anos de enerxía solar gratuíta para a carga. O Uniti está a un par de días da súa presentación mundial.

A sustentabilidade impulsa a Uniti, e eles querían dar un paso máis aló da fabricación dun coche eléctrico, tendo en conta tamén a súa fonte de electricidade. A súa asociación con E. ON significa que os seus clientes compran un coche Uniti en Suecia e obteñen unha vantaxe: cinco anos de electricidade gratuíta garantida a través da enerxía solar.

Tobias Ekman, xerente de innovación de Uniti, dixo nunha declaración:”Este é tamén un novo enfoque. Sabemos que a maior parte da carga, especialmente para este tipo de coches, realizarase en casa. Por tanto, este tipo de solucións son particularmente sustentables“.

O coche eléctrico biplaza de Uniti está composto por un corpo de fibra de carbono reciclable, cun interior de composto orgánico. A empresa traballou para dixitalizar a experiencia de conducir de moitas maneiras, describindo o seu vehículo como o coche do smartphone. No interior hai unha pantalla con funcións de navegación e seguridade, e os condutores interactúan co coche de forma máis parecida a como o farían cos seus teléfonos utilizando puntos de interacción dixitalizados. A dirección electrónica está deseñada para facer a condución máis divertida e aumentar a seguridade.

A compañía planea vender o coche dalgunha maneira como un smartphone podería ser vendido : xa sexa directamente online para a entrega na casa dun cliente, ou nos contornas comerciantes polo miúdo de electrónica de consumo, por exemplo Media Markt, que exhibirá e aceptará reservas deste coche eléctrico.

A empresa organizou unha presentación do seu modelo One na mesma planta onde se fabricará en Landskrona, ao sur de Suecia. O dous mil asistentes puideron ver algunhas das particularidades do vehículo (como o control opcional mediante joystick en lugar de volante) e coñecer características como a súa alta eficiencia enerxética, que lle proporciona 300 km de autonomía cunha batería de só 22 kWh (comparativamente un Smart ForTwo Electric Drive ten unha batería de 17,6 kWh e 160 km de autonomía.)

O Uniti acelera de 0 a 80 km/ h en 3,5 segundos (unha medida nada común, pero bo) e alcanza o 130 km/ h. Estará dispoñible en versións con 2, 4 e 5 prazas e ademais da batería principal (que se carga na súa totalidade en algo máis de 3 horas; 30 minutos para unha autonomía de 200 km) conta cunha batería auxiliar que che podes levar a casa ou á oficina ou a casa da túa nai e cargala alí, e que proporciona 30 km de autonomía adicionais.

Xa recibiron case 1.000 pedidos e seguen recibíndoos no seu sitio web, hai que depositar 1,399 coroas suecas (equivalentes a €149).

Esperan cumprir os seus compromisos en 2019. A versión máis cara da gama ten un prezo de 19.900€, incluída a batería.

Apoiarías un boicot a AUDASA da que ABANCA é accionista? | Participa, dános a túa opinión xa que a túa opinión conta e moito.

O diario “La Región“, faise eco dunha campaña existente en redes sociais para boicotear as peaxes galegas.

“Orgullo galego” promove unha campaña en Facebook para “boicotear” as peaxes galegas

O perfil da rede social gravou subido nun coche como un condutor logra pasar unha peaxe sen pagar polo “excesivo prezo por quilómetro”.

Leva xa case 300.000 visitas e compartido máis de 5.500 veces. O Facebook “Orgullo *galego” grava un paso entre Pontevedra e Rande nun coche e explica como “boicotear” as peaxes de Audasa.

 

O condutor explica que “cando chego xunto o portelo digo que non teño diñeiro e solicito o dereito de paso”. O traballador pídelle o carné de conducir e o domicilio. O condutor explica que “o domicilio non estou obrigado a dalo”. E engade: “Nunca me reclamaron nunca fixeron nada”. Para finalizar o vídeo, o condutor reivindica o excesivo prezo e anima a xente que pase pola cabina e solicite o dereito de paso.

O malestar da poboación, ante o elevado custo das peaxes en Galiza, percíbese tamén respecto de ABANCA quen mantén un silencio cómplice a pesar de ser accionista do Grupo ITINERE, propietario de AUDASA.

A falta de pagamento da peaxe, non impide que a concesionaria poida exercer accións legais para reclamar xudicialmente aos condutores as cantidades debidas xunto cos intereses de demora. Pero se o boicot tivese un elevado seguimento entre os galegos, provocaría un colapso nos xulgados que obrigaría ao Ministerio de Fomento, a tomar decisións políticas para frear a indignación social.

É por iso, que desde a páxina Construción Pontevedra desexa dispoñer de datos estatísticos que poidan achegarnos a todas información fiable, sobre o grao de apoio social que ten esta campaña de boicot.

Para participar é preciso que entres nesta ligazón e votes «Aquí»