Archivos en la Categoría: Actualidade en Xeral

3M | Día Mundial da Liberdade de Prensa: Por que se celebra o 3 de maio?

Cada ano, o 3 de maio é unha data na que se celebran os principios fundamentais da liberdade de prensa. Esta data brinda a oportunidade de avaliar a liberdade de prensa a nivel mundial, de defender os medios de comunicación dos ataques sobre a súa independencia, así como de render homenaxe aos xornalistas que perderon as súas vidas no desempeño da súa profesión.

O Día Mundial da Liberdade de Prensa foi proclamado pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas en 1993, en cumprimento dunha recomendación aprobada na 26ª reunión da Conferencia Xeral da UNESCO en 1991. Isto, á súa vez, foi unha resposta a un chamamento dos xornalistas africanos que en 1991 elaboraron a histórica Declaración de Windhoek sobre o pluralismo e a independencia dos medios de comunicación.

A liberdade de prensa e a liberdade de expresión constitúen o núcleo do mandato da UNESCO. A UNESCO considera que estas liberdades permiten o entendemento mutuo para construír unha paz sustentable.

Serve de ocasión para informar os cidadáns das violacións da liberdade de prensa, un recordatorio de que en ducias de países de todo o mundo as publicacións son censuradas, multadas, suspendidas e clausuradas, mentres que os xornalistas, editores e editores son acosados, atacados, detidos e mesmo asasinados.

É unha data para fomentar e desenvolver iniciativas en favor da liberdade de prensa e para avaliar o estado da liberdade de prensa en todo o mundo.

O 3 de maio serve para lembrar aos gobernos a necesidade de respectar o seu compromiso coa liberdade de prensa e é tamén un día de reflexión entre os profesionais dos medios de comunicación sobre cuestións relacionadas coa liberdade de prensa e a ética profesional. Igualmente importante, o Día Mundial da Liberdade de Prensa é un día de apoio aos medios de comunicación que son obxecto da restrición ou a abolición da liberdade de prensa. Tamén é un día de recordo para os xornalistas que perderon a vida na procura dunha historia.

MESAXE DA DIRECTORA XERAL

“A liberdade de prensa é a pedra angular das sociedades democráticas. Todos os Estados, todas as nacións, fortalécense mediante a información, o debate e a confrontación de puntos de vista. Nun momento en que se multiplican os discursos de desconfianza e deslegitimación da prensa e o labor xornalístico, resulta fundamental garantir a liberdade de opinión mediante o libre intercambio de ideas e de información baseada en verdades fácticas. O tema desta 26ª edición é “Medios de comunicación para a democracia: xornalismo e eleccións en tempos de desinformación”.”

— Mensaxe da Sra. Audrey Azoulay, Directora Xeral da UNESCO, con motivo do Día Mundial da Liberdade de Prensa

Descargue a mensaxe completa en formato PDF :

English Français Español Русский العربية 中文

A 26ª edición da celebración do Día mundial da liberdade de prensa é organizada conxuntamente pola UNESCO, a Unión Africana e o Goberno da República Democrática Federal de Etiopía. O evento principal terá lugar en Adís Abeba do 1 ao 3 de maio, na sede da Unión Africana. Co tema “Medios para a democracia: Xornalismo e Eleccións nos Tempos da Desinformación”, a edición 2019 do Día Internacional discute os desafíos actuais que a prensa enfronta en tempos electorais, así como o papel do xornalismo nos procesos de paz e reconciliación. A UNESCO é a única axencia das Nacións Unidas co mandato especifico de promover “a libre circulación de ideas por medio da palabra e da imaxe”.

Por iso, a UNESCO traballa para fomentar unha prensa libre, independente e plural, do mesmo xeito que promover a seguridade dos xornalistas.

O artigo 13 son un paso adiante e dous pasos atrás, as estrelas como Lady Gaga e Paul McCartney a favor de dito artigo

O debate é intenso e os argumentos esgrimidos entre a UE e as plataformas, como Google, son unha alerta. Se por unha banda están, supostamente, os autores “defendidos” polo artigo 13, doutra banda, as plataformas dinse “en perigo”.

Google agora dará a coñecer a súa reacción á nova proposta da directiva de dereitos de autor. Segundo o xigante da internet, a directiva de dereitos de autor da UE é un paso adiante e dous pasos atrás.

Google defende que a nova directiva de dereitos de autor é prexudicial

Google, nun artigo no seu blogue, vén tomar unha posición sobre a directiva de dereitos de autor da UE. Segundo a información, o xigante das enquisas apoia a actualización das regras de dereitos de autor para a era dixital. Ademais, recoñece o valor do contido que creadores e os titulares dos dereitos producen. A empresa sinala que se preocupa profundamente polo xornalismo.

Con todo, Google, coa mensaxe reforzada polas preocupacións das asociacións de consumidores, dos creadores, pequenos editores, académicos e startups, cre que o texto final da nova directiva de dereitos de autor “atrasaría a economía creativa e dixital de Europa”. Desta forma, a realidade despois da entrada en vigor das novas directivas, onde se inclúe o artigo 11 e o artigo 13, son penalizadoras para os usuarios.

Pero só hai puntos negativos nesta nova directiva?

Segundo Google, hai puntos positivos e negativos. A empresa explica a súa posición fronte a cada un dos escenarios.

En canto aos puntos positivos, Google sinala que o texto máis recente mellora a versión adoptada polo Parlamento Europeo en setembro de 2018. Entón, sobre o artigo 13, os puntos positivos resultan nos esforzos que as plataformas que fixeron para axudar aos titulares de dereitos a identificar e protexer as obras. Así, estes non deben ser responsabilizados por cada contido que un usuario cargue, especialmente cando nin os titulares de dereitos nin a plataforma saben especificamente a quen pertence actualmente ese contido. O texto final inclúe a linguaxe que recoñece este principio.

Ao mesmo tempo, a directiva crea requisitos vagos e non probados que probablemente resultará en servizos en liña cunha sobrecarga de bloqueos para limitar o risco legal. Ademais, servizos como YouTube ao aceptar a carga de contidos con información de dereitos de autor envíos de contido con información de dereitos de autor parciais, incertas ou en disputa poden aínda representar ameazas legais.

Artigo 13: Aumento da responsabilidade das plataformas pode ser prexudicial

Desta forma, Google defende que o texto debe ser máis claro para reducir a incerteza xurídica sobre como os titulares de dereitos deben cooperar para identificar o seu contido, proporcionando ás plataformas arquivos de referencia, así como avisos de dereitos de autor con información importante como direccións URL) para facilitar a identificación e a eliminación de contido en infracción e sen eliminar o contido lexítimo.

O artigo 13 podería afectar a un gran número de plataformas, grandes e pequenas, moitas delas europeas. Algúns dos provedores de contidos poden non ser capaces de soportar estes riscos. Isto sería malo para os creadores e usuarios que ver os servizos en liña bloquean o contido de maneira incorrecta porque simplemente necesitan actuar con cautela e reducir os riscos legais.

Despois, hai o Artigo 11

De novo, Google interpreta os cambios como unha mellora fronte ás versións anteriores do texto. A empresa estadounidense di que a directiva de dereitos de autor debería dar a todos os editores o dereito de controlar os seus propios modelos de negocios facendo posible que poidan renunciar á necesidade dunha licenza comercial formal para o seu contido. E parece que a directiva dá aos editores a liberdade para conceder licenzas gratuítas, o que fai máis fácil para os editores de todos os tamaños gañar diñeiro coa obtención de máis lectores.

Con todo, esta versión máis recente prexudica aos editores pequenos e emerxentes e limita o acceso do consumidor a unha diversidade de fontes de noticias. Con esta directiva, mostrar calquera cousa ademais de meros feitos, hipervínculos e “palabras individuais e extractos moi curtos” será restrinxido. Este enfoque restrinxido creará incerteza e, unha vez máis, pode levar aos servizos en liña a restrinxir a cantidade de información que se mostra aos consumidores. Cortar o tamaño dos snippets fará máis difícil aos consumidores descubrir contido de noticias e reducir o tráfico xeral aos editores de noticias como se mostra por unha recente experiencia de procura.

Promover xornalismos de calidade ou protexer á empresa de sancións?

Google di que, tras a entrada en vigor da nova directiva, estará nun dilema. O xigante das investigacións sinala que pretende promover o xornalismo de calidade. Con todo, a definición na directiva do que se considera ” press editores” pode ter unha interpretación demasiado ampla, incluíndo calquera cousa desde guías de viaxe a sitios web de ingresos. Isto pode diluír todos os beneficios para aqueles que reúnen e distribúen os tipos de noticias máis centrais para o proceso democrático. Noutras palabras, a gran maioría dos sitios, os pequenos sitios de información, poden non ter como sobrevivir.

Por último, Google recoñece e aprecia o progreso no texto da directiva, pero segue preocupada polas consecuencias non internacionais que poden prexudicar á economía creativa de Europa nas próximas décadas. Os detalles son importantes polo que pide aos lexisladores que teñan en conta estas preocupacións antes da votación decisiva e durante a fase de implementación que se seguirá.

O youtuber Jaime Altozano explica de forma xenial o polémico artigo 13 da directiva europea de copyright no seguinte vídeo.

Tamén o explica moi ben Rodrigo Taramona que segundo di que por culpa do artigo 13 Europa será como China pero sen a comida rica. Horrible.

7A | Día Mundial da Saúde

A OMS dedica este ano ao Día Mundial da Saúde 2019 á cobertura sanitaria universal, debido a que millóns de persoas seguen sen acceso.

É un dos bens máis prezados, a saúde. Este 7 de abril celébrase o Día Mundial da Saúde 2019 para tomar conciencia á hora de adquirir uns hábitos máis saudables. A cobertura sanitaria universal é o obxectivo primordial da OMS. Para logralo é crucial que todas as persoas poidan ter a atención que necesitan, cando queiran que a necesiten, no seo mesmo da comunidade.

Por este motivo, a OMS dedica este ano ao Día Mundial da Saúde 2019 á cobertura sanitaria universal, debido a que millóns de persoas seguen sen acceso algún á atención de saúde. A cobertura sanitaria universal permite a todos acceder a servizos que atenden as causas máis importantes das enfermidades e a morte, e asegura que a calidade deses servizos sexa suficientemente boa para mellorar a saúde das persoas que os reciben.

As razóns do porqué celébrase cada 7 de abril débense precisamente ao nacemento desta organización, A Organización Mundial da Saúde, OMS, que se creou o 7 de abril de 1948 en Xenebra, Suíza. Leste mesmo día a Asemblea das Nacións Unidas determinou que fose cando se celebraría en todo o mundo o Día Mundial da Saúde.

A OMS é o organismo da Organización das Nacións Unidas (ONU) especializado en xestionar políticas de prevención, promoción e intervención en saúde a nivel mundial. O total de 196 Estados Membros da OMS gobernan a Organización por medio da Asemblea Mundial da Saúde.

Entre as súas actividades cabe destacar as seguintes:

Harmonización e codificación.

Tomar medidas sanitarias para deter unha epidemia e medidas sanitarias sobre as viaxes internacionais (como a vacinación).

Asistencia aos Países Menos Avanzados (PMA).

Un programa estatal de loita contra a sida.

Garantir o acceso a medicamentos de boa calidade, seguridade e eficacia mediante o programa de pre-avaliación de medicamentos.

O Día Mundial da Saúde estendeuse, en moitas partes, como a semana da saúde, na que varios días realízanse diversidade de actos e actividades contorna a algo prioritario como é a saúde. Todos os axentes e colectivos implicados niso lembran a importancia de coidarse e de establecer hábitos saudables co fin de estar mellor cada día.

Sobre a campaña

O que tratamos de conseguir coa campaña

Esta campaña ten por obxecto axudar ás persoas para entender mellor o que significa a cobertura sanitaria universal: os servizos e apoios que deberían estar dispoñibles e onde. Achegaremos material visual para que as persoas que teñen acceso a unha atención sanitaria alcanzable e de calidade poidan entender como é a vida de quen non teñen tanta sorte e defender a igualdade de acceso á atención, en todas partes.

Os profesionais da saúde desempeñarán unha función importante na campaña, axudando ás instancias decisorias do sector da saúde para recoñecer as necesidades das persoas en materia de saúde, especialmente no nivel da atención primaria.
A campaña ofrece ademais aos ministros de saúde e outras instancias decisorias das administracións públicas a oportunidade de comprometerse a adoptar medidas para emendar as deficiencias en materia de cobertura sanitaria universal nos seus países, e a poñer de relevo os progresos que xa se lograron.
Para o Día Mundial da Saúde presentaremos a publicación anual da OMS sobre datos sanitarios, o informe sobre as Estatísticas Sanitarias Mundiais, que incluirá información sobre as tendencias sanitarias en ámbitos específicos, como a saúde dos recentemente nados e os nenos, as enfermidades non transmisibles, a saúde mental e os riscos ambientais, así como datos sobre a cobertura sanitaria universal e os sistemas de saúde.

Cobertura sanitaria universal: perspectiva ampla

O Día Mundial da Saúde 2019 ten lugar a medio camiño entre a Conferencia Mundial Sobre Atención Primaria de Saúde, celebrada en Astaná ( Kazajstán) en outubro de 2018, e a Reunión de alto nivel sobre a cobertura sanitaria universal, que se celebrará na Asemblea Xeral das Nacións Unidas en setembro de 2019. É unha efemérides que ofrece moitas oportunidades para transmitir a importancia da equidade nos servizos de atención de saúde, tanto pola saúde das persoas como pola saúde das economías e da sociedade en xeral.

2A | Día Internacional do Libro Infantil 2019: “Os libros inspiran pausa”

Desde 1967, o 2 de abril, coincidindo coa data do nacemento do escritor danés Hans Christian Andersen, o IBBY promove a celebración do Día Internacional do Libro Infantil co fin de promocionar os bos libros infantís e xuvenís e a lectura entre os máis novos.

Cada ano, unha sección nacional do *IBBY ten a oportunidade de ser a patrocinadora internacional do Día do Libro Infantil e selecciona un escritor representativo e a un recoñecido ilustrador do seu país para que elaboren a mensaxe dirixida a todos os nenos do mundo e o cartel que se distribúe por todo o mundo, e promóvase a celebración nas bibliotecas, centros escolares, librerías, etc.

Este ano correspóndelle á sección de Lituania (en 2018 foi Letonia), que difunde a mensaxe e a ilustración de Kęstutis Kasparavičius (1954), algúns de cuxos libros publicou en español Fondo de Cultura Económica e Thule.

A continuación ofrecémosche a tradución da mensaxe publicado en la web de la OEPLI.

Os libros inspiran pausa

“Vou con présa!”, “Non teño tempo!”, “Adeus!”… Expresións semellantes poden oírse quizá a diario, non só en Lituania —no centro mesmo de Europa—, senón en moitas partes do mundo. E con frecuencia parecida óese dicir que vivimos na idade da abundancia de información, a présa e a precipitación.

Con todo, tomas un libro entre as mans e, dalgunha maneira, séntesche distinto. E é que os libros teñen unha estupenda calidade: inspíranche serenidade. Cun libro aberto e mergullado nas súas tranquilas profundidades, xa non temes que todo che pase de lado a toda velocidade, sen chegar a apreciar nada. Empezas a crer que non será preciso lanzarse como tolo a tarefas de dubidosa urxencia. Nun libro todo sucede *sigilosamente, en orde e segundo unha secuencia. Será talvez porque as súas páxinas están numeradas e as follas ao pasar *crujen tranquilamente e cun suave efecto relaxante? Nun libro os acontecementos pasados atópanse plácidamente cos que han de vir.

O mundo do libro é moi aberto; a súa realidade sae ao encontro amigable co enxeño e a fantasía, e ás veces xa non sabes moi ben onde —se nun libro ou na vida— notaches de que maneira tan bela caen ao derretirse as pingas do tellado nevado, ou de que forma tan encantadora cobre o brión a preto do veciño. Foi nun libro ou na realidade onde experimentaches que as bagas do *serbal non son só belas, senón amargas? ¿Seica sucedeu no mundo dos libros, ou de verdade estabas tombado sobre a herba no verán, e despois sentado coas pernas cruzadas, contemplando as nubes que sucaban o ceo?

Os libros axudan a non acelerarse, ensinan a observar; os libros convidan, mesmo obrigan a acomodarse, pois case sempre os lemos sentados, poñéndoos na mesa ou no colo, non é así?

E seica non experimentastes outra marabilla: que cando ledes un libro, o libro levos a vós? Si, si, os libros tamén saben ler. Lenvos a fronte, as cellas, as *comisuras dos beizos, que agora soben, agora baixan; sobre todo, por suposto, lenvos os ollos. E polos ollos entenden… adiviñan… Bo, vós mesmos sabedes que!

Non teño dúbida de que aos libros parécelles moi interesante estar sobre o voso colo, pois unha persoa que le —sexa neno ou adulto— só por iso xa é bastante máis interesante que a que se resiste a tomar un libro entre as mans, que a que —sempre con présa— non chega a sentar e non ten tempo de fixarse en case nada. Este é o meu desexo para todos no día internacional do libro infantil: Que existan libros interesantes para os lectores e lectores interesantes para os libros!

(Texto orixinal e ilustración: : Kęstutis Kasparavičius. Traducción: Carmen Caro Dugo)

Na  web del IBBY podes ler a mensaxe orixinal en inglés, e tamén podes descargar o cartaz en tamaño A3 e o folleto en español e nos idiomas autonómicos, con información adicional sobre o autor e o ilustrador.

Bibliotecas, librerías e outras entidades celebran habitualmente o Día Internacional do Libro Infantil mediante a organización de exposicións, encontros con escritores e ilustradores, presentacións de libros, sesións de libro-forum e actividades de animación á lectura. Desde as catro seccións da OEPLI anímase, principalmente ás librerías e bibliotecas, para que organicen actos ao redor da figura de Andersen. Na web de OEPLI podes ver a listaxe de adhesións e as bases e formulario para participar.

2A | Día Mundial do Autismo

As Nacións Unidas resolveron en 2007 que cada 2 de abril sería o día de visibilizar o autismo.

Como cada ano, o 2 de abril celébrase o Día Mundial do Autismo 2019, así que, hoxe, é o momento perfecto para visualizar este trastorno que afecta a un bo número de persoas en todo o planeta.

Con todo, non sabemos se a elección desta data ten algunha finalidade ou non. Tan só transcende que, no seo da ONU, a Asemblea Xeral, consciente da problemática que supón o trastorno en gran cantidade de nenos, e preocupada pola súa prevalencia, aprobou un 18 de decembro de 2007 a resolución 62/139 por unanimidade para que cada 2 de abril desde o ano 2008 celebrásese a nivel mundial o Día internacional do Autismo.

A idea ao impoñer esta data era a concienciación da poboación mundial para que as sociedades do planeta tomasen medidas á hora de facilitar a integración destes nenos.

Que facer o Día Mundial do Autismo 2019

Hoxe, Día Mundial do Autismo 2019, poderemos ver algúns edificios que se tinguen de azul. Esta é unha forma de chamar a atención á sociedade para conciencíese da necesidade de mellorar a calidade de vida das persoas que sofren autismo, de maneira que poidan integrarse e levar unha existencia plena e gratificante.

Por iso, hoxe, todos os estados membros da ONU están convidados a través das súas organizacións competentes a chamar á sociedade civil e ao sector privado para aumentar a conciencia pública sobre o trastorno para que adopten e apliquen medidas que realmente conciencien á sociedade a nivel familiar, persoal, etc.

Outras persoas soben fotos e vídeos explicativos ou mensaxes nas súas redes sociais usando hastags especialmente creados para este importante día que implica axudar a nenos e maiores autistas a vivir unha integración o máis plena posible.

Por iso, grazas a iniciativas como esta, na última década aumentou sensiblemente a forma de ver a estes nenos e adultos, cuxos dereitos están consagrados na Convención das Nacións Unidas.

De feito, xa en 2015 os líderes mundiais acordáronse deles cando se adoptou a Axenda 2030 para o Desenvolvemento Sustentable, asinando o seu firme compromiso para tomar medidas inclusivas que lles fagan a vida máis accesible tentando que ninguén quede atrás.

Sen dúbida, hoxe é o día de apoiar ás persoas con autismo que, grazas a estas medidas e os avances tecnolóxicos, viven cada vez máis integrados nunha sociedade que é plenamente consciente da necesidade de velos como actores importantes no noso mundo.

Que é o autismo?

O autismo: definición, síntomas e indicios

O Trastorno do Espectro Autista (TEA) é un trastorno neurobiológico do desenvolvemento que xa se manifesta durante os tres primeiros anos de vida e que perdurará ao longo de todo o ciclo vital.

Os síntomas fundamentais do autismo son dous:

• Deficiencias persistentes na comunicación e na interacción social.

• Patróns restritivos e repetitivos de comportamento, intereses ou actividades.

Os indicios que poden ser indicativos do TEA nos nenos son:

• No parvulario e na escola, hai falta de interese polos outros nenos.

• Non comparten intereses (non afán sinalar co dedo aquilo que lles chama a atención para compartilo cos demais).

• Ausencia de xogo simbólico (dar para comer a bonecas, facer cocinitas, xogar a coches coma se fosen de verdade, etc.).

• Establécese pouco contacto visual e non observan a expresión da cara do interlocutor cando xuntos están a ver algunha cousa inusual. Non afán realizar o sorriso social.

• A súa linguaxe, se existe, é literal (non entenden as bromas, os chistes, os dobres sentidos nin as metáforas).

• Evitan o contacto físico ou lles gusta máis ben pouco. Afán ter hipersensibilidad táctil, olfativa, gustativa e auditiva. Frecuentemente existe pouca sensibilidade á dor.

• Reaccionan pouco ante a voz dos seus pais, o que pode facer sospeitar dun déficit auditivo.

• Presentan intereses inusuais. Ademais, son repetitivos e non compartidos.

• Poden mostrar comportamentos estraños, repetitivos e auto estimulantes como o abalo, o movemento de aleteo de mans ou camiñar no bico dos pés entre outros.

• Os que presentan máis nivel intelectual, notan que son diferentes e non entenden que lles pasa. Son a peza do quebracabezas que non sabe axustarse nin encaixar no taboleiro social.

 

21M | Día Internacional da Eliminación da Discriminación Racial

Loitamos contra o racismo en todas partes, todos os días e todo o ano.

Con todo, o 21 de marzo é un día especial, proclamado pola Asemblea Xeral en outubro de 1966 como o Día Internacional para a Eliminación da Discriminación Racial.

Este ano, o Día Internacional está dedicado aos desafíos e logros da Declaración e Programa de Acción de Durban – 15 anos despois de que o documento histórico foi aprobado na Conferencia Mundial contra o Racismo, a Discriminación Racial, a Xenofobia e as Formas Conexas de Intolerancia de 2001 en Sudáfrica.

A Declaración e o Programa de Acción de Durban supón o marco máis integral de loita contra o racismo e as formas conexas de intolerancia e discriminación e representa o firme compromiso da comunidade internacional de abordar eses problemas, ademais de que serve de base para as actividades de promoción de loita contra eles en todo o mundo.

A Declaración e o Programa de Acción de Durban contén medidas de loita contra o racismo en todas as súas manifestacións e subliña os dereitos humanos de todos os grupos que padecen a discriminación racial e fai fincapé no seu dereito para participar libremente e en pé de igualdade na vida política,social, económica e cultural.

«Quince anos despois da Conferencia de Durban moi poucos progresos realizáronse na loita contra o racismo, a afrofobia, a discriminación racial, a xenofobia e as formas conexas de intolerancia», dixeron tres expertos en dereitos humanos.

Existe unha clara necesidade de poñer en práctica o que se acordou en Durban. O aniversario deste ano, tras o décimo aniversario observado en 2011, ofrece a oportunidade de renovar o compromiso de tomar as medidas presentadas na Declaración e Programa de Acción de Durban, e para que todos os países, individual e colectivamente, intensifiquen os esforzos encamiñados a reducir os casos de racismo, discriminación racial, xenofobia e formas conexas de intolerancia.

Que é a discriminación racial?

De acordo coa ONU, a discriminación racial e étnica é un fenómeno cotián que impide o progreso de millóns de persoas en todo o mundo.

“O racismo e a intolerancia poden adoptar diversas formas: desde a negación dos principios básicos de igualdade das persoas ata a instigación do odio étnico que pode levar ao xenocidio, todo o cal pode destruír vidas e fraccionar comunidades”, indica a organización.

A ONU explica o prexuízo racial como “historicamente vinculado ás desigualdades de poder, que tende a agudizarse por mor das diferenzas económicas e sociais entre os individuos e os grupos humanos e a xustificar, aínda hoxe, esas desigualdades”. A partir das ideas do filósofo martinico Frantz Fanon, o sociólogo portorriqueño Ramón Grosfoguel define o racismo como “un principio organizador de todas as estruturas sociais e relacións de dominación da modernidade, desde a división internacional do traballo ata as xerarquías epistémicas, sexuais, de xénero, relixiosas, pedagóxicas ou médicas.

Deste xeito, o racismo “divide todo entre as formas e seres superiores (civilizados, hiperhumanizados, que están arriba da liña do humano) e outras formas e seres inferiores (salvaxes, bárbaros, deshumanizados, que están debaixo da liña do humano)”.

Verbas

Estas forzas sinistras como son VOX, PP e C’s poñen en perigo os valores democráticos, a estabilidade social e a paz. Cando as persoas sofren ataques físicos, verbais ou nos medios sociais debido á súa raza, a súa relixión ou a súa orixe étnica, a sociedade enteira sae perdendo. Por iso é crucial que unamos as nosas voces para defender os principios da igualdade e a dignidade humana.
Todos debemos facer un maior esforzo por remediar as fisuras e a polarización que son tan frecuentes nas sociedades actuais. Debemos fomentar a comprensión mutua e investir para lograr que triunfe a diversidade. E debemos manifestar a nosa oposición e rexeitamento ás personalidades da política que aproveitan as diferenzas con fins electorais.
Tamén debemos preguntarnos por que hai tantas persoas que senten excluídas e atraídas polas mensaxes de intolerancia contra outros. É necesario lograr a colaboración de todos para desmontar a perniciosa e falsa noción da superioridade racial. A pesar de que xa transcorreron varios decenios desde que a seudociencia dos nazis contribuíse ao Holocausto, persiste e mesmo rexorde en todo o mundo a ideoloxía neonazi e da supremacía branca. Debemos terminar con estas mentiras dunha vez e para sempre.
Aproveitemos o día de hoxe para decidirnos a combater o racismo e a discriminación dondequiera que ocorran, reflexionando sobre o que podemos facer para fomentar a non discriminación en todos os países e a todos os niveis. Somos seres humanos e iso únenos. Somos todos iguais e todos deberiamos procurar o benestar alleo.

Día Mundial da Xustiza Social, por que é necesario lembrar esta efeméride?

 

O concepto de xustiza social fai referencia á necesidade de lograr unha repartición equitativa dos bens sociais. Nunha sociedade con xustiza social, os dereitos humanos son respectados e os grupos da sociedade máis desfavorecidos contan con oportunidades de desenvolvemento. Hoxe, 20 de febreiro celébrase o Día Mundial da Xustiza Social para lembrar a importancia de que se imparta no mundo.

A xustiza social no mundo actual

O mundo cambiou drasticamente. Xa non vivimos nun mundo deshabitado, con relativamente poucos seres humanos cos seus utensilios. Agora vivimos na “era do Antropoceno”, nun mundo de abundancia; nunha era na que a actividade humana está a alterar drasticamente os seus sistemas ecolóxicos de subsistencia. Os nosos conceptos e modelos económicos tradicionais foron desenvoltos nun mundo “”baleiro”. Se queremos crear unha prosperidade sustentable, se buscamos “mellorar o benestar humano e a equidade social, reducindo significativamente os riscos ambientais e a escaseza ecolóxica”, imos necesitar unha nova visión da economía e a súa relación co resto do mundo, unha visión que se adapte mellor ás novas condicións ás que nos enfrontamos.

Imos necesitar unha economía que respecte os límites do planeta, que renove a dependencia do benestar humano coas relacións sociais e a xustiza, e que recoñeza que o obxectivo final é o benestar humano real e sustentable, non só o crecemento do consumo material.

A nova visión recoñece que a economía está integrada nunha sociedade e unha cultura que á súa vez están integradas nun sistema ecolóxico vital, e que a economía non pode crecer para sempre neste planeta finito.

A celebración do Día Mundial da Xustiza Social busca apoiar o labor da comunidade internacional encamiñada a erradicar a pobreza e promover o emprego pleno e o traballo decente, a igualdade entre os sexos e o acceso ao benestar social e a xustiza social para todos.

A xustiza social é un principio fundamental para a convivencia pacífica e próspera, dentro os países e entre eles. Para as Nacións Unidas, a procura da xustiza social universal representa o núcleo da súa misión na promoción do desenvolvemento e a dignidade humana.

A adopción pola Organización Internacional do Traballo (OIT) da Declaración da Organización Internacional do Traballo sobre a xustiza social para unha globalización equitativa é un bo exemplo deste compromiso. A Declaración céntrase en garantir resultados equitativos para todos a través do emprego, a protección social, o diálogo social, e os principios e dereitos fundamentais no traballo.

O logro desta xustiza social está tamén estreitamente vinculado cos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable..

Se queres paz e desenvolvemento, traballa pola xustiza social

A xustiza social é un principio subxacente para a coexistencia pacífica e próspera entre as nacións.

A OIT estima que na actualidade ao redor de 2000 millóns de persoas viven en situación de fraxilidade e ven afectadas por conflitos, das cales máis de 400 millóns teñen entre 15 e 29 anos.

A creación de emprego de maior calidade e un mellor acceso ao traballo para o 40 por cento dos máis desfavorecidos podería significar un aumento dos ingresos e contribuír a que as sociedades estivesen máis cohesionadas e fosen máis equitativas. Por este motivo, son importantes para previr conflitos violentos e abordar os desafíos posteriores ao conflito.

A xustiza social é un principio fundamental para a convivencia pacífica e próspera, dentro os países e entre eles. Para as Nacións Unidas, a procura da xustiza social universal representa o núcleo da súa misión na promoción do desenvolvemento e a dignidade humana.

 

Sabías que o 12 de febreiro celébrase a independencia de Chile?

Ou’Higgins asinou a acta de Independencia recentemente en 1818, tras o primeiro aniversario da batalla de Chacabuco.

Aínda que o 12 de febreiro non diga moito para os chilenos —como o 18 de setembro ou o 21 de maio— é unha data histórica para o seu país.

A celebración do 18 de setembro ten que ver, di o especialista, con que nese día de 1810 foi a primeira xunta nacional de goberno que se organizou a través dun cabido aberto para iniciar o proceso de independencia. Logo, 8 anos máis tarde, ratificouse coa declaración da independencia de 1818. Ademais, agregou, “o 18 de setembro de 1811 celebrouse o primeiro aniversario, o que revela que xa se estaba celebrando a data”.
 
Entón, que pasa co 12 de febreiro? “Hai dúas explicacións, a vitoria da batalla de Chacabuco que se produciu nesa data o 12 de febreiro de 1817 e despois o xuramento de declaración da independencia que se produciu o 12 de febreiro de 1818”.
 
Para San Francisco, o 18 de setembro é importante porque marca o inicio do proceso de separación da monarquía española. “Antes de 1810 non se falaba de independencia, falábase doutro tipo de relación coa monarquía. Produto dos sucesos da península, fórmase unha primeira xunta de goberno e despois o concepto de independencia cambia de xiro e a independencia significa separarse da monarquía”.
 
Polo anterior, o docente é categórico coas datas: “a celebración do 18 de setembro é practicamente imposible de ser cambiada, non é a independencia, pero si é o inicio do proceso”. A victoría decisiva quedou marcada o 5 de abril onde as tropas chilenas gañaron a batalla aos soldados españois en Maipú.

Porque, ademais de ser o día no cal en 1541 fundouse Santiago, en 1818, no primeiro aniversario da batalla de Chacabuco, o Director Supremo de Chile, Bernardo Ou’Higgins, proclamou, xurou e asinou a acta de independencia. Alí, ademais, presentouse a bandeira da estrela solitaria que flamea actualmente.

Iso si, houbo que esperar ata o 5 de abril, na batalla de Maipú, para confirmar o triunfo patriota sobre o exército Realista.

Iso si, aínda hai unha disputa sobre a cidade onde realmente asinouse a acta: Concepción ou Talca?

Segundo documentos da Biblioteca Nacional, “Bernardo Ou’Higgins determinou, mediante un acto de intelixente perspectiva histórica, declarar a independencia nacional un primeiro de xaneiro de 1818 na cidade de Concepción“.

Con todo, o 12 de febreiro de 1818, aprobouse a nova acta independentista, a que se asinou na cidade de Talca.

QUE DICÍA A ACTA DE INDEPENDENCIA?

Un documento publicado en Memoria Chilena mostra que dicía exactamente o borrador da ” Problamación da Independencia de Chile”, que data de 1818 e que é asinado polo “director supremo do Estado”, Bernardo Ou’Higgins. “Declarar solemnemente a nome deles en presenza do altísimo, e facer saber á gran confederación do xénero humano que o territorio continental de Chile e as súas illas adxacentes forman de feito e por dereito un estado libre, independente e soberano e quedan para sempre separados da Monarquía de España, con plena aptitude de adoptar a forma de goberno que máis conveña aos seus intéreses”.

E a independencia de Chile proclamouse en cada cidade e pobo ao longo do seu país.

 

Día da Mocidade en Venezuela, por que se celebra esta efeméride?

Un ano máis, Venezuela enteira celebra o Día da Mocidade hoxe, 12 de febreiro, nunhas xornadas onde os estudantes son os protagonistas. Con todo, aínda que a batalla que motivou esta efeméride remóntase a 1814, na actualidade pouco ten que ver con este acontecemento.

Cada 12 de febreiro, o país coñecido polos seus arepas, a hallaca e o sancocho exalta a fazaña lograda en 1814 pola mocidade venezolana e os estudantes, que conducidos polo xeneral Félix Ribas, defenderon a súa patria ata a morte no enfrontamento militar da Guerra de Independencia de Venezuela.

Foi tras o éxito da segunda república cando, ameazada polo comandante José Tomás Boves e ante a escaseza de soldados na rexión, 800 estudantes de colexios e seminarios da capital, incluíndo o de Santa Rosa de Lima ou a Universidade Real de Caracas, saíron armados. Entón, moitas das nais opuxéronse a que os seus fillos de entre 12 e 20 anos fosen recrutados sen experiencia algunha.

Coa vitoria aos pés, para cando chegou marzo só quedaban vivos seis seminaristas e en xullo apenas un, razón pola que moitas rexións venezolanas quedaron sen sacerdotes durante anos. Por iso, o 12 de febreiro de 1947, a Asemblea Constituínte decretou celebrar cada aniversario da batalla como o Día da Mocidade para lembrar a todos os mozos que alcanzaron a vitoria.

Ata o ano 2012, moitos eran os que se reunían na praza de La Victoria ou praza José Félix Ribas baixo o monumento de Eloy Palacios. Con todo, hoxe os cidadáns saen en marchas polos estudantes mortos nas protestas contra Nicolás Maduro, que suman xa varias centenas no últimos catro anos, segundo os datos recolleitos por varias organizacións humanitarias.

Datos e Frases Soados

A Batalla de Vitoria empezou ás 7 da mañá e durou todo o día.
Cando Bolívar enterrouse da vitoria, concedeulle o título de Vencedor dos Tiranos a José Félix Ribas.
nin aínda podemos optar entre vencer ou morrer: necesario é vencer! Viva a República! – Xeneral en Xefe José Félix Ribas
A liberdade do novo mundo é a esperanza do universo. – Simón Bolívar

Eventos Importantes e Cousas Para Facer

Visitar ao escultórico de Ribas dando indicacións a uns mozos sobre o manexo dun fusil situado en La Victoria.
Ver películas que demostran a vida de Simón Bolívar como O Liberador (2013) e Bolivar (1969).
Ler un dos documentos que escribiu Bolívar (Manifesto de Cartaxena, Carta de Xamaica, Discurso de Angostura e Mensaxe ao Congreso de Colombia, entre outros).

 

A empatía é o «mellor antídoto» contra o prexuízo

Unha investigación realizada por un equipo da Facultade de Ciencias da Educación da Universidade de Córdoba (UCO) demostrou a relación indirecta entre a empatía e o desenvolvemento de prexuízos a través da personalidade e as actitudes ideolóxicas.
 
A UCO explicou que se trata dun concepto complexo de precisar e aínda máis difícil de encadrar conceptualmente como obxecto de estudo debido a que se lapela con outras calidades como a intelixencia emocional ou a amabilidade.
 
O catedrático do Departamento de Educación da Universidade de Córdoba José Luis Álvarez Castillo definiu a empatía como «a capacidade de tomar a perspectiva doutra persoa desde un punto de vista cognitivo e emocional».
 
Precisamente, o seu grupo puxo a lupa sobre o comportamento empático e tentou desentrañar o impacto e a asociación que poida existir entre a empatía e o desenvolvemento de prexuízos.
 
Segundo os resultados arroxados pola investigación, a empatía non chega a ter efectos directos sobre o prexuízo, aínda que si inflúe de forma indirecta a través da propia personalidade e as actitudes.
 
Concretamente, mediante a apertura á experiencia e o que a literatura científica denomina «autoritarismo de dereitas», unha actitude relacionada coa defensa da estabilidade social e dos valores que un percibe como propios da súa cultura.
 
Por tanto, se unha persoa é escasamente empática, existe certa probabilidade de que puntúe alto en «autoritarismo de dereitas», e indirectamente sería máis susceptible a prejuiciar e, posiblemente, a desenvolver condutas discriminatorias cara a determinados grupos.
 
Segundo explica o profesor Álvarez, a súa investigación tomou como punto de partida un modelo dual moi consolidado de predición de prexuízo desenvolto por John Duckitt, profesor emérito na Universidade de Auckland e experto en psicoloxía social.
 
Este sistema é capaz de predicir o prexuízo que pode desenvolver unha persoa tendo en conta trazos de personalidade tales como a apertura á experiencia e a amabilidade, así como dúas actitudes ideolóxicas, o xa mencionado «autoritarismo de dereitas» e a «orientación á dominancia social».
 
O grupo de investigación valeuse deste modelo que inicialmente contemplaba trazos de personalidade, visións do mundo e actitudes, e incorporou a empatía para observar como se comporta esta a a hora de predicir prexuízos cando se inclúe nun conxunto amplo de variables.
 
Durante o estudo recompiláronse datos de máis de 250 mozos cun deseño transversal no que se utilizaron instrumentos de auto informe, derivando en resultados obtidos mediante análises de ecuacións estruturais.
 
Por iso, segundo Álvarez, o estudo demostra que «a empatía segue importando aínda que se insira en modelos complexos, e segue sendo unha variable forte á hora de explicar por que unha persoa desenvolve unha avaliación negativa cara a determinados grupos», dita negativa cara determinados grupos a estigmación social chegando a aporofobia sector que fomenta «autoritarismo de dereitas».