Archivos en la Categoría: Actualidade na Detroit Viguesa.

Vulcano na década dos 2010

vulcano vigo

Tal como fíxose vaise, pero iso si as instalacións quedarán, abandonadas mentres se especulan con elas tal como é o ADN da cidade de Vigo no eido co patrimonio industrial.

E o persoal que aínda traballaba nel? pois nestes meses saberase que será del, aínda hoxe e un gran dilema.

Historia

O estaleiro foi fundado no ano 1919 por Enrique Lorenzo Docampo​ e o enxeñeiro belga Ludovico Morlon no barrio de Teis, na cidade de Vigo.

No ano 2011 debido a diversos problemas económicos provocados pola quebra da súa filial Juliana, empresa situada na cidade de Xixón, e á cancelación de dous contratos, o estaleiro vese obrigado a presentar voluntariamente un concurso de acredores. Saíndo do mesmo no ano 2012, o que permite ao estaleiro volver ao mercado de construción de buques.

No verán de 2015 a empresa diversifica a súa actividade adxudicándose os contratos para a construción dunha rampla Ro-Ro no Porto de Vigo, a cal está destinada ao acceso da carga rodante aos buques que cobren os roteiros de transporte da Autoestrada do mar entre Vigo e Nantes/Saint Nazaire (Francia). E tamén a instalación dun xerador a gas natural no ferry Abel Matutes da naviera Baleària, sendo o primeiro estaleiro español que realiza unha obra desas características nun buque.

En 2016 a empresa volveu correr serio perigo de peche ante a falta de actividade e ao quedar fóra da licitación para a construción das dovelas das obras de ampliación da ponte de Rande, finalmente en setembro dese mesmo ano o estaleiro esquivou a liquidación grazas á venda dun ferry a medio construír á naviera Trasmediterránea, que naquela época pertencía ao grupo empresarial Acciona. A construción do buque foi iniciada polos desaparecidos Estaleiros de Sevilla e o casco inacabado do mesmo trasladouse a Vigo no ano 2013, unha vez o estaleiro sevillano entrou en proceso de liquidación. En abril do ano 2017 e tras varios meses de negociación entre as partes implicadas, asinouse o contrato definitivo para a construción do ferry, a operación foi financiada polo Banco Santander, entidade propietaria do buque tras o peche do estaleiro sevillano.

En marzo de 2018 a empresa inicia unha colaboración co estaleiro West Sea Estaleiros Navais, situado na localidade de Viana do Castelo, os traballos realizados por Factorías Vulcano para o estaleiro luso foi a fabricación de bloques metálicos para un cruceiro fluvial construído na instalacións do estaleiro portugués.

No 2019 acabouse a viaxe. Factorías Vulcano acaba de poñer fin a cen anos de azarosa traxectoria coa solicitude de liquidación voluntaria no Xulgado do Mercantil 3, con sede en Vigo. O seu último e único pedido no 2019, o Villa de Teror, que partiu con destino Motril (Granada).

Nas dúas últimas décadas, protagonizou tres soados procesos concursais tal como citei que derivaron en máis de 200 millóns de euros en quitas. Pola quebra da súa exfilial Factorías Juliana foi condenada en firme polo Tribunal Supremo a unha multa de 25 millóns de euros; tras a aplicación de quítaa, a sanción rebaixouse a cinco millóns.

Fotos dos períodos 1908/1955

13416878_10209152582946655_7457790553234442836_o13458714_10209152581186611_4222421575338984246_o

13422369_10209152603667173_3874600370075840549_o13418503_10209152602827152_1232704116805805688_o13247838_10209152601427117_4028324739353644244_o13415426_10209152599667073_6327696880904104161_o13433099_10209152604827202_2583568532581006556_o13443047_10209152678429042_7817443341158493602_o13417002_10209152596747000_3038824027457756687_o13482819_10209152600227087_266857902264094129_o13422381_10209152589786826_3132540084236667757_o

O último ascensor inaugurado do Vigo Vertical non dá funcionado unha semana sen cortes

Ascensor Praza Isabel a Católica_San Salvador_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_Vigo_2019_00

O 24 de maio abriase en plena campaña eleitoral este elevador, non fai nin un mes, pois xa tivo 6 averías… non sei cando remate a garántia en canto nos vai costar a solución de problemas máis mantemento e seguro.

Estos aparellos esta ben que os subvencionen a UE para colocalos, seu custo foi 714.260.30€ dos Fondos europeos de desarrollo regional – FEDER.

Obra realizada pola empresa Oreco “Empresa Constructora”.

Parte de averias

A primeira avería foi o 25 de Maio.

A segunda avería foi o 28 de Maio.

A terceira avería foi o 31 de Maio.

A cuarta avería foi o 4 de Xuño.

A quinta avería foi o 7 de Xuño.

A sexta avería foi o 10 de xuño.

Si, nin unha semana enteira sen cortes.

Por unha banda alegrome xa que as empresas de mantemento dos elevadores terán traballo e ao ritmo que o Concello de Vigo esta plagando a cidade destas cousas as empresas terán que contratar a xente xa que non daran abasto.E por outra banda o exercicio ao corpo da vida en cambio non facelo a merma.

Non sei cando remate a garántia en canto nos vai costar a solución de problemas máis mantemento e o seguro.

Elevadores que posue Vigo na vía pública

Rúa Pi y Margall (non operativo por non ter permiso).

Rúa Camelias (operativo a tempos).

Praza Isabel a Catolíca (operativo a tempos).

Rúa Pizarro (operativo).

Rúa Marques de Valterra (operativo).

Escaleiras mecánicas

Rúa Pizarro (operativa a tempos).

Rúa Segunda República (operativas).

Agora ben, fago unhas preguntas:

1 Canto saera dos petos dos vigueses e viguesas a solución de problemas+mantemento+seguro de cada aparello destes… poderá soportar ás arcas do Concello tanta parafernalia?

Xa que non hai moita transparencia do asunto por iso rogo información ao respeito.

2 Non debería estes elevadores ser de uso exclusivo para anciáns e para persoas que teñen diferentes capacidades empregando unha tarxeta para empregalos?

Ascensor Praza Isabel a Católica_San Salvador_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_Vigo_2019_02

Ascensor Praza Isabel a Católica_San Salvador_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_Vigo_2019_03

Denuncian o estado lamentable e de abandono que mostra Navia

Abandono_Navia 20

Este é o lamentable estado no que se atopa o “lago” do parque Nelsón Mandela de Navia, a asociación veciñal “Asociación Veciñal Novo Vigo” viu a denunciar no día de hoxe ás circunstancias na que se atopa o barrio. Denuncian as perdas de auga que fan que leve varios anos sen funcionar o sistema de enchido e o cirucuíto de auga para que o novel sexa máis baixo e non bote auga por fóra polas fisuras e gretas que posue o estanque que bordea o parque Nelsón Mandela, non conforme con esto tamén podese observar a perda de pezas de gran tamaño caidas e algunha por riba das escaleiras de paso, cousa que non foi repostas polo responsabel de mantemento de dita zona.

Voltamos a estanque, estanque que posue “illas” de terra debido ás filtracións da mesma a traves das paredes que mostran unha impactante imaxe, tamén é publico e notoria a maleza de gran tamaño entre as perdas das paredes que dende a sua creación nunca tivo mantemento e nin limpeza así veñen a confirmalo a asociación veciñal.

A auga do estaque, esta sucia, dela procede un mal cheiro a cal fai un gran ecosistema no que proliferan as pragas de mosquitos as cales entran nas vivendas de Navia, picaduras e mal estar na veciñanza.

Tamén nos dan información que hai zonas sen auga desde hai máis de 2 anos tras unha limpeza que nunca se rematou de facer.

Estes son tan só algúns dos problemas máis graves do barrio vigues,  desde a Asociación Veciñal Novo Vigo esixen unha solución inmediata ante este abandono lamentable institucional do barrio, tamén manifestan que “que non sexa un lavado de cara de dous días como ata agora se non definitiva, sen descartar incluso a supresión de parte ou da totalidade do “lago” por xardíns ou zonas de lecer”.

Fotos do abandono

Navia 00Navia 01Navia 02Navia 03Navia 04Navia 05Navia 06Navia 07Navia 08Navia 09Navia 10Navia 11Navia 12Navia 13Navia 14Navia 15Navia 16Navia 17Navia 18

Como empezou a problemática da proliferación de mesas e cadeiras na vía publica en Vigo?

praza da constitucion_praza da vila_ilcanallarubens_noticiasvigo.es_Vigo_2018

Todo comezou coa ditosa “taxa cero” entrou en vigor no 2011 para compensar os prexuízos que para o sector da hostalería provocaba a lei antitabaco, que impedía fumar no interior de todos os establecementos. Oito anos despois, coa lei completamente implantada e en aras de crear unha nova normativa para regular, nesta ocasión, o uso de cigarros electrónicos, as solicitudes de terrazas caeron nun 30 por cento, con 421 en 2012 e tan só 360 en 2013, pasado o tempo concretamente no 2017 censo de terrazas en la calle se quintuplicó desde as humanizacións e a recadación total deste exercicio foi 205.720,67 euros.

Esta última cifra segue sendo superior á rexistrada en 2010, con 300 solicitudes, antes da entrada en vigor da práctica gratuidade da taxa municipal para terrazas, que pasou de 106,8 euros por metro cadrado aos 5,34 que se pagan na actualidade por metro cadrado nunha rúa do centro da cidade.

A media de cada velador actualmente no 2019 (unha mesa e catro cadeiras) é duns 105 euros todo o ano, unha cantidade que sen dúbida amortizan os hostaleiros en pouco tempo, especialmente no verán.

Con esta medida, Vigo pasou de ser a cidade máis cara de Galicia á máis barata, con prezos que van desde os 2,74 euros por metro cadrado en rúas de segunda categoría ata os 0,75 euros que se cobran aos establecementos emprazados nas zonas rurais do municipio, dentro da categoría seis. Ademais, a ordenanza municipal prohibiu nas terrazas a presenza de aparellos de venda automática, fotografías, básculas e similares.

Foi Pontevedra a que colleu a substitución de Vigo e converteuse na cidade coas taxas para terrazas máis caras, con prezos que superan os 100 euros por metro cadrado. Por detrás está Ferrol, que con todo cobra 41 euros por metro cadrado, menos da metade que o Concello pontevedrés polas terrazas. Na Coruña, pola súa banda, os hostaleiros puxéronse en pé de guerra desde que a partir do ano pasado cóbraselles 25 euros por metro cadrado cando ata entón tan só pagaban por solicitar a terraza, independentemente da zona na que esta se situase.

No 2017 denunciábase o incrementou o modelo de cubertas, con estufas e mantas engadidas e novos elementos que converteron estes espazos en recintos case permanentes e unha “extensión” do local. Poñer coto a este fenómeno é unha das intencións que as oposicións Marea de Vigo e Bloque Nacionalista a día de hoxe 2019 desexan unha renovación da devandita ordenanza.

A día de hoxe descoñocese o censo de cantas terrazas e licencias hai, como tampouco se fixo publicas as sancións a locais hosteleiros da cidade.

Moitos e moitas viguesas mostranse moi molestos polos inconvintes que hai a hora de transitar polas rúas da cidade xa que os hosteleros coparon as humanizacións realizadas na cidade até o punto de ser intransitables las beirarúas e invasión das estradas co perigo que conleva a ser atropelado/a.

Unha semana en Vigo da batalla “PIROLA VS PIROLA!”

 

Tal hora como agora pechábase o evento deportivo urbano O MARISQUIÑO 2018, tal hora como agora caíase o paseo de madeira das AVENIDAS no concerto peche de dito evento.

Unha semana na que os vigueses e viguesas fomos testemuñas da COMPETICIÓN de quen ten o MEMBRO MAIS LONGO.

Unha semana na que non houbo dimisións, unha semana sen responsables, unha semana para o esquecemento dunha cidade que non se merece que haxa batalla de PIROLA CONTRA PIROLA.

» Unha semana patética onde o PPdeVigo facia o que vén no seu ADN, iso de facer POLITICA coas vitimas.
» Unha semana patética dun Alcade do PSOE facia o que vén no seu ADN, iso de facer POLITICA empregando o ton dun conta contos.
» Unha semana patética onde os Palmeiros (prol Abel Caballero) e os CORRUPTOS (prol PPdeG) botábanse merda mutuamente.
» Unha semana patética na cal se me veu á cabeza Pepiño Blanco e M.Rajoy, pero nisto non hai un maquinista nin un capitán.
» Unha semana patética, se señores e señoras, unha semana patética, as formacións políticas da cidade que mantiveron a coherencia e manifestáronse tranquilamente sen atacar Marea de Vigo e BNG.
» Unha semana para o esquecemento pero non se pode esquecer, é difícil esquecer o ocorrido como é o meu caso que estiven a cubrir o INCIDENTE vendo aos mais mozos da nosa cidade manchados de sangue e con crise de pánico e ansiedade.
» Unha semana para o esquecemento pero non se pode esquecer, é difícil esquecer o ocorrido…

• Moitos vigueses e viguesas viñan denunciando o mal estado de onde se produciu o acidente.
• Moitos vigueses e viguesas non lle fixeron caso cando estes denunciaron o mal estado onde se produciu o acidente.
• Moitos vigueses e viguesas tiveron acidentes nese tramo do paseo e levaron o seu acidente a xustiza e esta ditou sentencia?
• Moitos vigueses e viguesas temos claro quen é o resposabel, máis esperaremos que a xustiza SEXA XUSTA por e para as citimas e os cidadans de a pé.

Dato de hemeroteca

Estes son os alcaldes de Vigo dos últimos 20 anos de abandono do paseo das avenidas.

Carlos Príncipe (PSdeG-PSOE), 1991-1995.
Manuel Pérez (PPdeG), 1995-1999.
Lois Pérez (BNG), 1999-2003.
Ventura Pérez (PSdeG-PSOE), 2003.
Corina Porro (PPdeG), 2003-2007.
Abel Ramón Caballero (PSdeG-PSOE), Desde 2007 hasta la actualidad.

Presidentes da Autoridade Portuaria de Vigo últimos 20 anos.

Elena Espinosa Mangana (PSdeG-PSOE), 1988-1996.
Juan Curral Pérez (PPdeG), 1996-1999.
Xullo Pedrosa Vicente (PPdeG), 1999-2005.
Abel Ramón Caballero (PSdeG-PSOE), 2005-2007.
Jesús Paz Arias (PSdeG-PSOE), 2007-2009.
María Corina Porro Martínez (PPdeG), 2009-2011.
Ignacio López-Chaves Castro (PPdeG), 2011-2015.
Enrique César López Veiga (PPdeG), Desde 2015 ata a actualidade.

Documentación sobre o tema

Documento do convenio asinado en novembro de 1992 onde o Concello din que ten que manter o paseo. Documento sacado de https://www.elindependiente.com/politica/2018/08/13/el-convenio-de-1992-obliga-al-ayuntamiento-de-vigo-a-mantener-la-pasarela-derrumbada/

 

Documento do BOE-A-20115312. Resolución do 16 de febreiro de 2011, aprobada pola Comisión Mixta para as Relacións co Tribunal de Contas, en relación co Informe de fiscalización das actividades realizadas polo Consorcio da Zona Franca de Vigo no período 2002-2006. Descargar BOE aquí https://www.boe.es/boe/dias/2011/03/23/pdfs/BOE-A-2011-5312.pdf

 

 

Segundo o Código Técnico de Edificación mantemento refírese a mantemento estrutural. Desgargar aquí o documento https://sedeelectronica.ayto-cnarcea.es/action/perfilcontratante?method=descarga&nombreFPublicacion=1-instrucciones%20de%20uso%20y%20mantenimiento.pdf&idDocumento=260939

Saquen as vosas conclusións.

Que a xustiza sexa XUSTA!

Video do incidente e declaracións

Camiñar o Vigo Vello

O pasado domingo estiven representando a noticiasvigo no roteiro baixo o nome “Camiñar o Vigo vello”, que é así como chámase o libro do vigues Pedro Feijoo o cal organizo este roteiro que desde noticiasvigo ten o pracer de compartir con todos vós neste video, é un paseo pola historia da cidade.

De a cabalo entre os manuais de historia e as guías turísticas, o libro de Pedro Feijoo propón un xogo diferente. É certo que, como as guías, vén cos seus planos, mapas e mesmo percorridos propostos. E que, como os libros de historia, tamén conta cun amplo relatorio de anécdotas, memorias, imaxes de época e documentos nalgúns casos inéditos a día de hoxe. Pero en realidade este libro é outra cousa… É a carta dun namorado, o convite para saír a camiñar e redescubrir a cidade a través das rúas e prazas do seu barrio vello.

A proposta de coñecer Vigo da man dun paseo que, sobre todo, se fai sen présa, devagar, deixando que os nosos pasos se perdan polo mar de anécdotas e historias que conforman a memoria da cidade. Porque, á fin e ao cabo, esa é a verdade: nada máis hai que saber onde observar con atención para descubrir que entre as luces e sombras da cidade vella aínda permanecen visibles os vestixios das moitas vidas que amalgamaron o Vigo vello. Eis a eterna vila mariñeira, si, pero tamén aqueloutra que os seus veciños defenderon a ferro e lume en máis dunha ocasión, e o Vigo industrial, e o metropolitano, e mais tamén o corsario.

Esta é a proposta que se fai neste libro: saír a camiñar o Vigo vello, e coñecelo de primeira man, a través do seu paseo.

“Camiñar ou Vigo vello” é un pretexto do escritor, que demostrou o seu apego por estas rúas nas súas exitosas novelas, para animar aos vigueses para saír á rúa e “xogar a ser turistas” na súa propia contorna. Un paseo con Feijoo polas rúas do Casco Vello é rico en anécdotas. Desde a Praza dous Pescadores, o escritor resalta ao sobrevivente que preside o lugar: “Esta oliveira é o único que garda a memoria de cando Vigo era unha cidade cuberta de oliveiras. Leva aquí toda a vida, non o trasplantó ninguén”. Esta árbore é mesmo máis antigo que o do Paseo de Alfonso XIII, sen dúbida, o máis fotografado.

O vídeo non esta completo xa que se desexas saber o seu final NoticiasVigo anima e recomenda a todos a participar nestes roteiros. Pido desculpas porque nalguns treitos do video o audio non e moi bo pero como ben sabedes traballo de forma precaria.

Quen pagara o non gañado na festa de San Roque 2018?

Este mércores publique a noticia do peche dos postos na romaría de San Roque, pois moitos usuarios e usuarias da social media increpáronme dicindo que era falsa.

 
Pois ao día seguinte os medios locais e autonómicos fixéronse eco da noticia, pois ben, como dixera na información lanzada en “noticiasvigo” “A poucas horas do comezo da festa de San Roque a Policía Local de Vigo pechou todos os tenderetes de fora da leira de San Roque baixo, “Non hai plan de evacuación” así o manifestan os comerciantes.
Cabe sinalar que a comisión de festas non tramitou todos os permisos necesarios para a festa. A orde de peche ben dende o concello”
 
Pois no día de onte púxenme en contacto con organizacións de festas en Vigo, as cales me atenderon moi ben ás cal llo agradezo e moito. Estas comentáronme que o concello de Vigo non informo a estas sobre a nova lei de espectáculos de Galicia, algunhas enteraronse pola prensa, o concello ten a obriga de informar.
 
Non me estraña que o ocorrido este mércores a culpa non a ten a comisión de festas xa que esta entrego toda a documentación como en pasados anos, só que neste ano fáltolle entregar o novo documento, o da lei de espectáculos de Galicia.
 
Agora ben, os comerciantes da festa perderon un día de traballo, será o concello quen pague o que non puideron gañar por non informar á comisión de festas do novo documento? sera a comisión de festas quen pague o que non puideron gañar pola orde do concello? porque o concello non informa as organizacións de festas en Vigo? preguntas que seguro non atopar respostas xa que o concello de Vigo non responde nunca a noticiasvigo.
 
Nunha editorial na miña conta de facebook perosal a cal tamén aquí no wordpress publiquei decia “O de hoxe no ocorrido na gran festa de Vigo como é a de San Roque é lamentabel, e lamentabel que lles pechen os tenderetes aos comerciantes, comerciantes que pagaron para estar na festa e que estes lle pechen os tenderetes desde o Concello por falta de documentación que non entregou a comisión de festas cando o concello ten que informar a todos os que organizan eventos da nova lei de espectáculos de galicia”…”o que me resulta curioso que esto so afecte aos de fora e non aos que estan dentro da leira de San Roque cando dita leira e pública como tamén o é a rúa Felipinas, que curioso… e que mal polos que estan dentro da leira en non solidarizarse cos comerciantes de afora, que mal, xa que sen o actrativo de fora non van ter tantas gañanzas bueno eles saberan”
 
Vin na prensa local os comentarios á noticia que demos en noticiasvigo primeiro, a xente pregunta porque esta en decadencia a festa de San Roque e tamén piden unha nova comisión de festas para que esta reviva, cousa curiosa que eses comentarios foran ao dia seguinte da noticia eu dixera no día da noticia na miña editorial “San Roque precisa dunha renovación urxente, tanto pola banda da asociación como da comisión de festas (e o que pide moita veciñanza pero ninguen atrevese a decilo)… estan deixando morrer a festa e vai a rematar como pasou no Berbés.
O 2011 foi o ultimo ano dos fogos artificiais o espetaculo mais importante despois do de Bouzas.
Desde o 2011 a cantidade de actracións e postos de fora da leira vai decaindo.
E que falar dos recortes pola parte do concello na festa”.
 
Xa non teño máis que decir, todo esta dito.
Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

A asociación veciñal de Teis denuncia que o Concello retira a pancarta da ETEA

A Asociación Veciñal de Teis, informa que a primeira hora desta mañá o Concello retirou a pancarta reivindicativa colocada na torre de vixilancia da ETEA, pola asociación este pasado martes.

A Asociación, quere denunciar a actitude do goberno municipal de Vigo, que en vez de preocuparse de mellorar o estado do paseo marítimo, a praia da Punta e dos espazos públicos da ETEA, a súa prioridade e retirar unha pancarta.

O paseo marítimo, realizado polo Concello de Vigo en 2011,  carece de papeleiras, non se realiza un traballo de mantemento habitual neste paseo, onde tamén abunda a vexetación.

A falta de mantemento da ETEA, provoca que a vexetación invada todo e afecta as vivendas próximas, como os edificios da rúa Doutor Corbal, lindeiros con estes terreos. Situación que se denunciou a Concellaría de Parques e Xardíns, e que depende  do Concello.

No caso do espazo do parque público e paseo marítimo, son dous espazos, cun gran potencial desaproveitados, en contacto coa praia da ETEA e A Punta.

Sorprende a rapidez do Concello de Vigo en retirar unha pancarta, pero non dar solucións as demandas veciñais, coma sempre descalificando a Asociación Veciñal de Teis.  

Mentres a preocupación do goberno municipal e retirar unha pancarta reivindicativa, os espazos públicos da ETEA, seguen abandonados pola deixadez da Xunta e do Concello de Vigo.  

O casino de Vigo xa é unha realidade

Este pasado sábado día 30 en pleno almorzo lendo a prensa chámome poderosamente a atención un titular, o titular era “Zona Franca reformará o Centro de Comercial A Laxe“, pois ben, como ben saben este blogue ten o costume de colleitar chaves, cando digo colleitar chaves é iso de usar unha chave para abrir un caixón no cal se atopa un proxecto e sempre xunto a ese proxecto hai outra chave que abre outro caixón, esa chave hai que buscar en que fechadura encaixa.

Centro Comercial A Laxe renovará a súa imaxe e tamén a súa oferta para incluír máis actividades de lecer e máis servizos, entón ao ler isto atopei onde encaixaba dita chave, concretamente esa chave lévome ao caixón do proxecto do casino en Vigo.

O primeiro intento oficial de abrir unha sala en Vigo realizouno Cirsa en xullo de 2004 cando era propietaria única do Casino La Toja. Tal foi o seu interese pola cidade olívica e a súa intención de aproveitar o mercado do norte portugués que expuxo un posible cambio de localización nos tribunais e recibiu senllos paus do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (2008) e do Tribunal Supremo (2012), que consideraban necesario convocar un novo concurso antes de conceder un cambio de localización. Respecto da apertura dunha nova sala, vía necesario unha modificación da Lei do Xogo.

O 2015 e 2016

A tramitación anunciada pola Xunta arrincará o próximo mes xunto ao Orzamento de Galicia para 2015 e quedaría o camiño despexado para iniciar a instalación dun terceiro casino xa o próximo ano. No 2016 desconocia a localización elixida para o seu novo negocio en Vigo, as súas dimensións ou a previsión de postos de traballo.

O 2018

O 18 de xuño deste mesmo ano anunciouse a localización do Casino en Vigo, a localización é no Centro Comercial A Laxe, o cal terá unha entrada propia e un interior de luxo segundo púidose desprender da información que Luckia e Cirsa entregaron no proxecto no Concello para obter a licenza para a inminente apertura do establecemento. O deseño está a cargo do prestixioso arquitecto Willy Gómez e o novo salón de xogos espera crear 105 empregos directos.

O futuro Casino de Vigo, deseñado polo prestixioso arquitecto peruano Willy Gómez, presenta como principal novidade a creación dunha entrada independente que sobresairá sobre a fachada da Laxe máis próxima ao porto deportivo. Así está plasmado no proxecto presentado no Concello polos responsables de Luckia e Cirsa para tramitar a licenza urbanística. Se todo continúa segundo o previsto, abrirá as súas portas antes da Semana Santa de 2019.

Os promotores do proxecto, que estará situado no Centro Comercial A Laxe, prevén realizar un investimento de entre 5,5 e 6 millóns de euros. As instalacións ocuparán máis de 2.000 metros cadrados, dos que 500 serán exclusivos para zona de xogo.

O establecemento terá unha estrutura similar á de coñecidos casinos de fóra e dentro das nosas fronteiras, como o Admiral Prater (Viena), Al Gadeed (El Cairo) o el Luckia de Bilbao.

Haberá a disposición dos usuarios multitude de mesas, apostas e máquinas, ademais dun bar, unha cafetería e unha zona reservada para o persoal do salón. O estudo económico prevé xerar 105 empregos directos e 75 indirectos.

Mentres tanto o 18 de xuño pero hai unha semana atrás asinouse o contrato de aluguer coa concesionaria do centro comercial para ocupar un baixo na primeira planta da Laxe durante os próximos 25 anos. Ademais, Zona Franca comprometeuse a abrir o aparcamento as 24 horas para favorecer a entrada e saída dos clientes.

Curiosidade

Este pasado sábado día 30 na prensa venian as declaracións do delegado especial do Consorcio de Zona Franca, David Regades, que se destinará investirá un millón de euros a esta reforma e actualización do centro, cando cumpre dez anos de actividade.

Un primeiro medio millón de euros consignarase xa no orzamento do consorcio para este ano, que Regades prevé aprobar en agosto. Con esta iniciativa perseguen afianzar o comercio instaurado, que ocupa o 90% da superficie, e atraer novas tendas e servizos de lecer, para chegar o próximo ano ao 100%.

Ademais, o proxecto para transformar o parking robotizado nun tradicional estará acabado no mes de setembro, para poder proceder á súa licitación e que “para o verán que vén” xa se poida utilizar. Na actualidade, ten unha ocupación dun 60% en comparación aos do resto da zona e esperan que a situación cambie con este cambio.

En canto ao aparcadoiro do propio centro comercial, ampliarase o seu horario “de forma inmediata” para atender as demandas da asociación de comerciantes e hostaleiros do Casco Vello. Estará, practicamente, as 24 horas de día

O casino

Do casino cabe sinalar que unha das particularidades do novo salón de xogos da cidade olívica é que, ao estar configurado segundo as directrices do peruano Gómez, non será parecido a ningún dos máis de 100 que xa deseñou este profesional, porque o seu estilo consiste en adaptarse aos metros cadrados dos que dispón en cada ocasión.

Emprego

O 13 de xuño anunciábase na prensa local baixo o titulo “Queres traballar no casino de Vigo? estes son os pasos que debes seguir“. O recinto do casino creará 105 empregos directos e outros 75 indirectos, unha vez que os aspirantes sexan seleccionados deberán pasar por unha escola que poñerán en marcha os propios promotores do salón. “Algunhas das profesións, por exemplo a de crupier, require dunha atención e unha técnica específica que require dunha preparación”, apuntaba González Fontes, que adianta que os candidatos poden estar “entre tres e catro meses” recibindo clases.

As miñas fontes indican que o Concello e Xunta de Galicia mais a Zona Franca puxéronse de acordo para que o casino é unha realidade co ocorrido, tras ese acordo e esas reformas anunciadas o pasado sabado as autoriedades estan en fase de busqueda de persoal, busqueda que non é nada sinxela xa que estan na procura da excelencia e profesionalidade.

Infografías do futuro Casino de Vigo

A situación

O Centro Comercial

As chaves (“As pistas”)

Hemeroteca 2015: http://www.sectordeljuego.com/noticia.php?id=84115


30 de xullo 2018https://www.farodevigo.es/gran-vigo/2018/07/30/zona-franca-destinara-millon-euros/1936773.html


Case unha década de abandono do Sanatorio “O Magnolio” coñecido como “Santa Cristina”, a súa historia

Historia do Sanatorio “O Magnolio”

Nunha das illas urbanas que hai no barrio vigués de O Calvario atópase o Sanitario Privado “O Magnolio”, situado na rúa Sagunto tamén coñecido como Santa Cristina.

“Este Sanatorio pertenceu aos Doutores Amoedo e Corbal”. O autor do deseño do proxecto foi un gran mestre da época, PACEWICZ da escola parisiense que na Exposición Universal de París, contactou con D. Paulino Yáñez importador de madeiras exóticas, que tiña almacén no Arenal á beira do Callexón do Chinito, e por este motivo viño a Vigo o aresta e aquí realizou gran parte dos mellores edificios que hoxe podemos admirar nesta cidade, tales como a Casa de Yáñez, El Moderno, Grupo de casas de Urzáiz,  Banco Español de Crédito, etc…

O edificio foi proxectado por Pacewicz no ano 1918 para residencia de D. Manuel Montes, natural de Riomao (Lavadores), coñecido na zona por O Mogino que fixo fortuna en América (Chile), onde marchou de mozo e ao regreso encargou a obra, que foi construída en canto á súa mampostería por Reboreda, canteiro que vivía na rúa Numancia e o resto polos albaneis irmáns Galegos “Os Coxos”.

Descoñécese a data, quizá ao pouco de ser construído, en que pasou a ser propiedade dos doutores Corbal e Amoedo, que o dedicaron a Sanatorio cirúrxico.

O edificio ten relevo nas súas fachadas, os seus balcóns e frontispicio de clara influencia parisiense, escola da que procedía o artista. Ten catro plantas, a baixa lixeiramente enterrada, principal ou primeira, segunda e ático superior central retranqueado. O seu destino segue sendo sanatorio cirúrxico, e o seu estado actual- con excepción do seu interior que se atopa remazado- é lastimoso xa que se cambiou a súa carpintería de madeira orixinal, por unha pouco agraciada de aluminio, e pintáronse as súas fachadas sen gusto algún, mesmo embadurnando de pintura o azulexo do frontispicio da fachada frontal.

O peche do Sanatorio

A clínica privada pechou por que se someteu a Lei Concursal no 2009, con data 19 de maio, o Boletín Oficial do Estado publicou que a sociedade limitada “O Magnolio” está sometida á lei concursal e nomea como administrador ao letrado Enrique Fonterigo.

A quebra do centro pillou aos 45 traballadores por sorpresa, 45 traballadores á rúa, o último paciente foi Miguel Pazó Figueroa, un mozo de 29 anos tetrapléxico por mor dun atropelo, este paciente tívose que desprazar fóra de Vigo concretamente a Pontevedra o curioso deste paciente esque a dirección deste sanitario comunícolle aos familiares do peche do centro a poucos días do peche.

“O Magnolio” foi unha das poucas clínicas de Vigo que non estivo sometida a ningún concerto público, tras décadas de funcionamento. Especializada en accidentes e traumatoloxía, derivada das mutuas aseguradoras, ten un centro de fisioterapia anexo. Con todo, realiza outras intervencións como cirurxías privadas.

Algunhas aseguradoras como Adeslas, que si aparecia nos datos da web por aquel entón, desvincúlanse do seu concerto coa clínica.

Persoal sanitario de Vigo por aquel enton aseguraban que tiña moitos concertos con compañías de seguros e dedicábase aos accidentes de tráfico.

Un dato interesante

O propio Plan do calvario afecta a este edificio, para construción en parte dunha praza ou centro cívico do Barrio, cando se decida no seu día polos seus propietarios, se é que non queren protexelo e conservalo”.

Sen dúbida hoxe o edificio con fisuras nas súas fachadas, fan que o seu interese decaese despois desta e outras reformas que alteraron as súas balaustradas exteriores e planta superior nas fachadas Norte e Sur, os que lle fixo perder o seu trazado equilibrado e sentido estético de conxunto.

Un recado

Pediríalle ao Concello de Vigo que comprase o inmoble e dedicáseo ao que a veciñanza pide, pide un centro cívico cunha zona de esparexemento que tanto carece o barrio.

Fotos

A ubicación

A entrada principal

Fachada principal

Fachada principal

Fachada principal

Zona privada aparcamento

Vista desde un costado Sanatorio “O Magnolio” coñecido como “Santa Cristina”

Vista desde un costado Sanatorio “O Magnolio” coñecido como “Santa Cristina”