Archivos en la Categoría: Cultura na rede

Sabes que cear para durmir ben? | Aquí todo o que queres saber

Se dormes mal e non logras conciliar o soño á hora de meterche en cama, incorporar certos alimentos á túa cea é unha práctica que pode botarche un cable para mellorar o teu descanso. Hoxe recompilamos 10 alimentos crave para durmir ben.

Sabemos que para obter o adecuado descanso debemos cumprir unha serie de condicións, como respectar o número de horas suficientes de soño, manter unha rutina estable -sen oscilacións bruscas nos horarios-, evitar o consumo a última hora de sustancias estimulantes, ignorar os dispositivos tecnolóxico antes de durmir debido á acción que exerce a luz das pantallas ou atopar a postura adecuada. Ademais de todas estas claves, a alimentación e os produtos que nos levamos á boca antes de durmir tamén constitúen unha variable importante que debes ter en conta.

En primeiro lugar, lembra que darche un atracón, cear demasiado tarde e meterche enseguida en cama ou optar por unha cea demasiado pesada e abundante ou con exceso de picante, graxa ou azucre non che producirá ningún efecto afagador ao durmir, podendo provocarche pesadelos e indigestión. Por suposto, irse á cama sen cear tampouco é unha práctica nada recomendable. O idóneo é optar pola solución equilibrada e preparar unha cea lixeira e saudable, que che produza sensación de saciedade e que estea composta por alimentos pouco graxos e de fácil dixestión. Ademais, é recomendable esperar ao redor de dúas horas para meterche entre as sabas.

Hoxe queremos recomendarche algúns alimentos ricos en triptófano, un aminoácido necesario para producir serotonina e melatonina, cuxos niveis inflúen de forma directa no soño. Moitos alimentos ricos en proteínas contéñeno, como as carnes e peixes, os froitos secos ou os ovos. Tamén necesitarás ácidos graxos como o Omega 3, presente en verduras de folla verde, salmón ou noces. A continuación, anota que produtos deben ser unha constante nas túas ceas para durmir ben.

10 alimentos para durmir ben

Leite: Considerada de forma popular como un remedio contra o insomnio de xeración en xeración, unha cunca de leite quente é o broche perfecto á xornada se queres durmir ben. Isto débese á presenza de triptofano, que axuda aos neurotransmisores do ciclo do soño e ao calcio, idóneo para asimilar esta sustancia. E se o leite non che gusta, podes optar polo iogur.

Cereixas: Estas zumentas e doces froitas de óso, de tempada alta no verán, constitúen unha fonte natural de melatonina, que ademais de contribuír á mellora dos teus hábitos de soño protexen o corazón, estimulan a circulación, son o alimento do cerebro por excelencia e teñen propiedades antiinflamatorias e diuréticas.

Mel: Engadir unha cucharadita de mel ao teu tazón de leite ou á túa infusión botarache unha man para durmir, xa que contén glicosa, a cal lle indica ao cerebro que debe diminuír a función da orexina, unha sustancia directamente relacionada coa vixilia.

Chocolate negro: Ademais de que comelo semanalmente contribúe a unha mellor función cerebral, o chocolate negro, rico en antioxidantes e flavonoides, estimula a produción de serotonina, que permite que o teu corpo e a túa mente reláxense antes de durmir.

Avena: Tamén recomendada para o almorzo, é fundamental para o teu sistema cardiovascular e estimula a produción de melatonina, axudándoche a conciliar o soño.

Plátano: Esta froita, considerada un superalimento pola súa enorme riqueza nutritiva, tamén provoca a estimulación melatonina e a serotonina, claves para a calidade de soño. O seu contido en magnesio e potasio, sustancias que actúen como relaxantes musculares e nerviosos, fan do plátano unha sobremesa ou tentempié delicioso para a cea.

Carne de pavo ou pito: Entre todas as carnes, estas caracterízanse por ser baixas en graxa, cun alto valor proteico, ricas en triptófano e fáciles de dixerir. Son ideais para cear lixeiro e garantirche un soño espléndido.

Pan integral, arroz e pasta: Os hidratos de carbono en racións moderadas e coneoonembinados coas proteínas son inducen o soño porque potencian a utilización de triptófano para a segregación de serotonina e melatonina.

Noces e améndoas: Entre os múltiples beneficios do consumo de froitos secos atópase a súa capacidade para inducirche un soño reparador debido a que conteñen triptófano e magnesio. Ademais, a achega de ácidos graxos poliinsaturados, como o ácido linoleico, favorecen a prevención do insomnio.

Infusións de herbas: Tés como o de manzanilla, melisa, lavanda, pasiflora, tilo, ou limón se caracteriz polas súas propiedades relaxantes e sedantes que axudan a que o teu organismo alcance o soño máis rápido e obteña un mellor descanso.

Stalkear: o perigoso deporte de moda

De seguro, cando estabas chiquit@ asomábaste pola xanela ou che escondías detrás da árbore camiño á escola para espiar á moza ou ao mozo que che gustaba; ou espiabas aos teus papás cando saían da casa para facer tropelías cos teus amigos. É curioso como hai anos o espiar a alguén era algo reprimido, mal visto, obsesivo, reprochable e mesmo enfermizo.

Stalkear é bo ou malo?

Facelo é algo que de conciencia sería reprobable, con todo hoxe en día, unha gran cantidade de persoas levan a cabo prácticas moi semellantes valéndose das redes sociais, e agora xa non só non se nos fai raro, senón que mesmo, sen prexuízos de ningún tipo, o espiar -chámanlle espía cebernético ou Stalker- converteuse no deporte de moda de moitos homes e mulleres que tentan ser investigadores privados e que o único que queren saber é “todo” sobre alguén.

En especial chegando inclusive a stalkear -converteuse en verbo- stalkear ao meu ex, stalkear ao meu crush ou stalkear a unha persoa para saber con espírito masoquista que fai, con quen anda, se publica comentarios do seu novo amor ou espiando as súas fotos para saber se seguen solter@s. Otr@s fano con todos os seus contactos, só porque son chismos@s e senten a necesidade de estar ao corrente con contrasinal da vida dos demais.

Eu son dos que din que pois o que faga isto ten que ir urxente a un profesional xa que pois esta patoloxia e moi dificil de subsanar soa.

Stalkear que é?

O termo Stalkear é un anglicismo que moitos cibernautas usan sen sequera saber a que se refire realmente. Segundo o dicionario, significa axexar, vixiar ou espiar, perseguir ou seguir a pista de alguén; por tanto, o stalker pode ser considerado como aquela persoa que, ao estar obsesionada con outra -por admiración, despeito, curiosidade, etc.-, tende a acosala, visitando moitas veces con frecuencia obsesiva, os seus perfís nas redes sociais e estando ao pendente de todos os seus movementos na internet.

Identifícaste con algún destes tipos de Stalker?

O Metiche ou a meticha

É o Stalker que se mete a ver os perfís de todo e con todos métese. Se “patrocina” só e aínda que non saiba nada dos temas, faise notar por levar a contra en todo. Manda mensaxes ou fotos a través de WhatsApp desde un celular con chip pirata para acosar aos seus “victimas” ou botar de cabeza ao “amigo” coa noiva, cando se foron de antro con chavas.

O Amargado o amargada

É aquel que sente que toda a súa vida é negra, moi amargada, solitaria, sen amigos, illada, enclaustrado nos seus pensamentos; de todo quéixase, nada o comprace ou fai feliz. Stalkea nas redes sociais dos famosos ou dos seus amigos, só por envexa e para “mitigar” as súas frustracións. Agrega os perfís dos teus contactos máis próximos para decatarse de todo o que din de ti.

O Indigno ou a indigna

Esta categoría identifícase por catalogar aos Stalkers que lle dan click a “gústame” en todo. Non che ten como amigo ou si, pero entra a ver todas as túas publicacións e fotos. É insistente e ata fastidioso en buscar encontros “casuais” co acoso e descúlpanse dicindo: “Quen che manda andar publicando tanta cousa”.

O Fisgón ou fisgona

A pesar de non mostrar moito movemento nas súas redes sociais, permanece día e noite conectado e só se dedica a esculcar e investigar nos perfís dos seus contactos. Se queres estar decatado dun chisme ou queres saber cal foi a última viaxe do teu ex e con quen, non dubides en preguntarlle, pois posúe arraigado o don da stalkeada e ademais non tenta negalo.

O Troll

Son conflitivos e poden vir en moitas formas e tamaños, non importa como os mires, non contribúen en lograr confianza. Eles son malos, rencorosos e brutáns. Un Stalker Troll só busca problemas e controversia. Non confundir cun virus que invade o chat ou o muro tomando a personalidade de alguén que non molesta.

O Valente ou a valente

O Valente é o abandonado ou resentido que le conversacións vellas e escoita cancións ferintes para argumentar que é “macho”. Inmólase só, non lle ten medo a nada, di afrontar o que veña, sexa bo ou malo, con decisión. Non lle importa morrer de dor ao coñecer verdades, as busca, pero á vez, non quere decatarse delas.

A figura do “PRECEPTOR” nas escolas e universidades

 

Sobre esta materia escribin moito no meu facebook persoal, exisindo que dita figura se poña nos centros educativos de primaria, secundaria e universitarios a nivel nacional. Nunca cheguei a escribir no meu blogue sobre dita figura, o cal era unha materia pendente para a min e bueno hoxe decidinme facelo e a quitarme dita materia, e todo grazas ao programa de laSexta chamado “la sexta noche” concretamente grazas a un dos seus tertulianos no debate do bulling escolar a Antonio Maestre que falou dun profesor especializado en solucionar conflictos dos alumnos e alumnas nos centrso e me viu a cabeza a figura do “PRECEPTOR” culla levo moito tempo tendo en alta estima e valoración.

Pois iso hoxe véñolles falar dunha das figuras que algunhas persoas descoñecen a súa existencia, esa é a do “PRECEPTOR“, persoa que se dedica fundamentalmente a tratar condutas negativas dos alumnos e alumnas dos centro educativos de primaria, secundaria… pero tamén dita figura atópase no ámbito educativo da universidade.

Pode tamén dicirse que dita figura educativa recorrían a ela a clase adiñeirada que a contrataban para orientar e instruír a algún dos seus fillos. Así por exemplo pode citarse que François Fénelon (1651-1715) foi preceptor do duque de Borgoña (o neto do rei Luís XIV).

 

Significado de PRECEPTOR no ambito educativo

Preceptor é un termo que, a nivel xeral, utilízase para nomear ao individuo que se dedica a ensinar algo. Na antigüidade, informa o dicionario da Real Academia Española (RAE), o preceptor focalizábase na gramática do latín.

Orixes

Na Idade Media tamén nos atopamos coa existencia de preceptores. Uns dos máis habituais eran os que se achaban formando parte de ordes relixiosas, concretamente como figuras fundamentais para o mantemento dos principios e normas das mesmas. Así, por exemplo, a Orde do Amorne tivo aos seus preceptores, que se encargaban basicamente non só de apoiar á Igrexa nos ámbitos que podían senón tamén de “guiar” aos seus irmáns para que non desfallecieran e mantivesen sempre os alicerces desta orde militar cristiá.

Dato interesante

É interesante coñecer máis en detalle as funcións do preceptor en por exemplo a “Escola de Gramática” de Madrid, cando Juan López de Hoyos alí foi preceptor entre 1568 e 1583. « Neses días, o encargado ou preceptor do estudo era un bachiller ou un licenciado, acompañado ás veces por un repetidor que repasaba e tomaba aos alumnos as leccións impartidas por aquel. O contrato para “ler gramática nesta vila” (así se denominaba á impartición das clases) adoitaba comezar o 18 de outubro, día de San Lucas; as vacacións eran dun mes, desde o 16 de xullo ao 16 de agosto. Accedíase ao posto mediante oposición, pero cando escaseaban os opositores interesados, o Consexal adxudicábao directamente á persoa que consideraba idónea. Os preceptores obrigábanse a residir na vila e a non abandonala mentres durase o contrato. podéndose descontar do seu salario o correspondente aos días de ausencia. Desde mediados do século XVI estableceuse un réxime de inspeccións por comisarios municipais. Unha parte dos salarios do preceptor e do repetidor proviñan das arcas municipais e consistía dun salario anual en diñeiro e en especias. Xunto a este diñeiro achegado polo Consello, o preceptor percibía de cada un dos seus alumnos (fillos de cabaleiros e homes bos na súa maioría) unha cantidade mensual, aínda que tiña a obrigación expresa de non cobrar nada aos pobres.»

Na educación

Nalgúns países, noméase como preceptor á persoa que se encarga da vixilancia e do control dos estudantes nun centro educativo e normalmente é un ex alumno que guía ao alumnado actual do centro a opter conductas positivas tentando eliminar as conductas negativas. Neste sentido, o concepto é sinónimo de celador.

Por exemplo: “Ofrecéronme un traballo como preceptor na escola do meu barrio”, “O preceptor retoume porque cheguei tarde a clases”, “Por favor, entrégalle esta nota ao preceptor do teu curso”,”O perceptor dixome que humillar a unha compañeira non é o bo camiño”.

Así, dita figura encárgase de orientarlles, acompañarlles, supervisarlles e conducirlles para que poidan actuar e realizar as súas funcións establecidas da mellor maneira posible.

En moitos casos, a tarefa do preceptor resulta informal xa que as súas tarefas e obrigacións non se atopan sistematizadas. Pode dicirse que o preceptor encárgase de garantir o bo comportamento dos alumnos dentro do horario escolar pero fóra de clases, é dicir, cando o profesor non se atopa presente.

Os preceptores, por tanto, coidan e controlan aos estudantes antes do ingreso do profesor ao salón, nos recreos ou tempos libres e nos actos. É frecuente que conten coa potestade de impoñer sancións aos alumnos se estes non os obedecen.

Un preceptor, por outra banda, desenvolve diversas tarefas administrativas que son imprescindibles no funcionamento da escola. Pode tomar asistencia, xestionar e autorizar certos permisos ou canalizar reclamos dos estudantes ante as autoridades do establecemento.

O preceptor, en definitiva, é un titor dos alumnos e auxiliar dos docentes cuxo traballo permite o desenvolvemento normal do proceso educativo.

En moitas universidades de Estados Unidos segue existindo a figura do preceptor, que se converteu nunha peza fundamental para o funcionamento diario das institucións. E é que aquel o que fai é asistir a profesores, xa sexan titulares ou auxiliares, para que poidan impartir as súas clases da mellor maneira posible, asesorándolles, apoiándolles en calquera actividade que lles sexa solicitada e mesmo levando a cabo traballos de investigación.

Nalgunhas desas universidades os preceptores son alumnos, fundamentalmente voluntarios e de cursos superiores. Con todo, noutras aqueles son profesores especializados nunha materia concreta que apoian o labor do docente en prol da aprendizaxe dos seus estudantes.

En Arxentina, o preceptor é un Auxiliar Docente nos institutos de ensino secundario e nas escolas de primaria.

O preceptor é membro do equipo docente da escola e, por tanto, participa nos procesos de construción, implementación e avaliación da proposta educativa das institucións segundo o seu nivel ou modalidade. É un integrante activo que achega unha mirada e unha intervención particular que, desde a súa especificidade, favorece o proceso se ensino e de aprendizaxe, promovendo e acompañando tanto a alumnos como a docentes na proposta educativa de cada institución.

É o referente máis próximo que teñen os alumnos dentro da institución, controla a asistencia, a conduta e o cumprimento das normas; e é a quen recorre primeiro os adolescentes cando se presenta algunha dificultade. A función do preceptor non se limita só a cumprir con tarefas administrativas. O preceptor realiza o contacto cotián co alumno e é unha peza crave dentro da institución.

Antigamente chamáballo Celador e asociáballo ao modelo prusiano de organización escolar, de vixiar e castigar.

Son funcións do preceptor:

– Coidado e seguimento dos alumnos, procurando a súa integración grupal, interesándose polos problemas que teñan os mesmos e orientándoos na procura de solucións.
– Colaborar co profesor do curso no acompañamento e formación integral dos alumnos.
– Colaborar cos profesores a fin de facilitar un mellor desenvolvemento das clases e da actividade pedagóxica (entrega do grupo, condiciones da aula, entrega de materiais).
– Permanecer cos alumnos ao seu cargo, mantendo a orde ata entregar a clase ao profesor respectivo. Comunicar de inmediato ao seu Superior a ausencia do docente correspondente, para os efectos de tomar as medidas necesarias.
– Atender aos alumnos, en caso de ausencia do profesor, organizando propostas previamente planificadas que permitan un mellor aproveitamento dese tempo.
– Cumprir e facer cumprir aos alumnos as pautas acordadas nos Acordos Institucionais de Convivencia.
– Fomentar o cumprimento das normas legais vixentes que regulan o funcionamento escolar (Réxime de avaliación, cualificación e promoción, asistencia, puntualidade, reincorporación, convivencia, etc.).
– Supervisar o ingreso e saída dos alumnos.
– Xerar accións tendientes a que o alumnado permaneza no establecemento durante o horario escolar, salvo casos contemplados na normativa escolar vixente.
– Tomar os recaudos necesarios para favorecer a asistencia e puntualidade dos alumnos.
– Comunicar ás autoridades escolares calquera situación de carácter grave que afecte os alumnos e/ou calquera circunstancia que requira de medidas especiais ou de prevención.
– Cumprir tarefas de organización e coidado dos alumnos durante actos escolares, saídas didácticas, etc.
– Cumprir tarefas de coidado dos alumnos durante os recreos en todos os espazos nos que os mesmos estean presentes.
– Fomentar e controlar o debido coidado das instalacións e bens da escola.
– Nos institutos de ensino terciario da Cidade Autónoma de Buenos Aires e nas Universidades da República

Arxentina en xeral denomínase bedel ao auxiliar docente que cumpre as mesmas funcións do preceptor ou do xefe de preceptores da secundaria.

PREGUNTA: Crees que seria preciso que esta figura estivera no ensino do país?

A MIÑA RESPOSTA: eu sen dubida algunha penso e creo e afirmo que “SI!”, si seria preciso, os mestres e as mestras terian un bo aliado para facer que as crianzas e adolescentes cara a madurez vaian por un bo camiño e sexan bos para o futuro.

Facebook mentiu ao comprar WhatsApp

A empresa de Mark Zuckerberg deberá pagarlle á Comisión Europera 110 millóns de euros.

O regulador antimonopolio da Unión Europea multou este xoves a Facebook en 110 millóns de euros (US$ 122 millóns) por difundir información enganosa sobre a súa compra do servizo de mensaxería WhatsApp en 2014, tras o cal a popular rede social asegurou que os seus “erros” non foron “intencionados”.

A Comisión Europea, que actúa como supervisor da competencia, cualificou á multa como “proporcional e disuasoria”, e sostivo que Facebook expresara que non podía unir contas de usuarios automaticamente entre a rede social coa súa mesmo nome e WhatsApp, pero dous anos despois lanzou un servizo que fixo exactamente iso, indicou un cable da axencia de noticias Reuters.

“A Comisión atopou que, fronte ás declaracións de Facebook no proceso de fusión de 2014, a posibilidade técnica de asociar automaticamente identidades de usuarios de Facebook e WhatsApp xa existía en 2014, e que o persoal de Facebook sabía desa posibilidade”, sinalou o organismo.

Pola súa banda, Facebook asegurou que a súa actuación foi “de boa fe” e ademais que os seus “erros” non foron “intencionados”:

“Actuamos de boa fe desde o principio da nosa interacción coa Comisión Europea (CE) e tratamos de proporcionar información precisa en cada momento”, afirmou un voceiro da rede social a través dun comunicado as semana pasada na axencia EFE, citado hoxe neste humilde blogue.

A compañía fundada por Mark Zuckerberg ratificou que “os erros” cometidos en 2014 nas solicitudes enviadas á CE “non foron intencionados” e que este organismo “confirmou que non afectaron o resultado da avaliación da adquisición”.

“O anuncio de hoxe pon fin a este asunto”, resumiu o voceiro.

A multa non cambiará a decisión da Comisión de aprobar a compra de WhatsApp, e non ten relación con investigacións separadas en asuntos de protección de datos, segundo informouse.

Coñece a nova fraude do “WhatsApp de cores”

Queres cambiar a cor de WhatsApp no teu teléfono móbil? Pénsaoo dúas veces antes de aceptar calquera invitación sospeitosa.

Unha nova fraude que promete personalizar a cor da popular aplicación de mensaxería está a circular a través de celulares de todo o mundo.

Trátase dunha páxina web co logo e aparencia de WhatsApp -pero en azul en lugar de verde- e un nome moi parecido: шһатѕарр.com.

O falsa URL usa caracteres do alfabeto cirílico (a “?” e a “?&quot”) para facerse pasar pola orixinal e convida os usuarios de dispositivos iOS, Android, Blackberry e Windows Phone a “cambiar WhatsApp e deixalo coa súa cor preferida”.

Con todo, contén un virus que enche os terminais de avisos publicitarios.

Contote como funciona e como evitar caer na trampa.

A estafa funciona da seguinte maneira:

O primeiro paso é “verificarse na web”. Para iso, o usuario debe enviar a URL enganosa a 12 dos seus contactos ou a sete dos seus grupos de WhatsApp.

Unha vez realizado isto, debe activar unha ligazón. Pouco despois, aparece unha mensaxe: as novas cores de WhatsApp só están dispoñibles para a aplicación de escritorio.

Entón, o usuario ten que instalar unha extensión de Google Chrome -o navegador máis usado do mundo- cuxo nomes é “BlackWhats”.

A páxina web falsa só é accesible desde o dispositivo móbil e é, en realidade, unha plataforma de adware, “un software malicioso que mostra constantemente avisos publicitarios no teu navegador”, explicou no sitio tecnolóxico Reddit un usuario afectado.

A este tipo de engano coñéceselle como “pishing” e ten como obxectivo acceder aos datos persoais do usuario a través do teléfono ou correo electrónico.

Por iso non é recomendable facer clics en webs pouco fiables ou descargar extensións descoñecidas.

Como evitar caer neste tipo de fraudes:

Comproba a dirección web: que unha web acabe en .org non garante que sexa oficial. Tómache dous minutos para revisar a páxina e fíxache en todos os caracteres.

https vs http: aínda que non sempre é unha garantía, comproba se aparece ao principio o protocolo https, a versión segura do http.

Non descargues extensións sospeitosas: exponche se realmente necesitas instalar a extensión e por que é un requisito.

Revisa a gramática: os fallos de ortografía son habituais neste tipo de estafas.

Desconfía se che obriga a compartilo cos teus contactos: adoita ser unha estratexia común para distribuír virus adware.

Pero quen está detrás desta estafa?

Non hai nomes vinculados ao rexistro de шһатѕарр.com, pero si unha dirección en Arizona, EE.UU. segundo WHOIS, a base de datos que permite determinar o propietario dun dominio ou dirección IP na internet, explican no diario online International Business Times.

Esta non é a primeira vez que os usuarios de WhatsApp son vítimas de estafas.

Algunhas aseguran que se volverá unha aplicación de pago, outras che convidan a subscricións gratuítas de Netflix ou a gañar diñeiro moi facilmente.

WhatsApp suxire no seu sitio web non facer caso de aplicacións que che piden reenviar a mensaxe ou que prometen facerche gañar diñeiro a través da plataforma.

“Sempre advertimos bloquear ao remitente, ignorar a mensaxe e borralo”, di a compañía.

#EscribirNaInternet

30 abreviaturas para sobrevivir en Twitter

Twitter é un dos sistemas de comunicación, para algúns rede social, máis de moda entre os internautas. Un ecosistema dixital no que as mensaxes están limitados a un máximo de 140 caracteres. A brevidade é vital, por iso as abreviaturas son básicas para aforrar letras pero, á vez, poden facer máis confusos as mensaxes. Aquí tes as máis utilizadas.

Abreviaturas relacionadas coa propia ferramenta e o seu funcionamento:

  • – RT: retweet, ‘reenviar un tuit’ (mensaxe de Twitter). Unha mensaxe doutro usuario que che gusta ou che interesa envíalo aos teus seguidores. Colócanse esas siglas diante da mensaxe orixinal que queremos tuitear. «RT mensaxe».
  • +1: Se ademais de volver publicar a mensaxe queremos apoialo adóitase colocar diante +1: «+1 RT mensaxe». Se se quere salientar engádense máis ceros “+1000”
  • MT: modified tweet, ‘tuit modificado’. Como o retweet, pero indicando que introduciches algunha modificación ao orixinal: «MT mensaxe».
  • PRT: partial retweet. O tuit que se envía é outro truncado ou acurtado polo usuario: «PRT mensaxe cortada…».
  • DM: direct message, ‘mensaxe directa’. “Envieiche un DM”.
    Se colocamos ao principio do tuit un D seguida do nome do destinatario sen a arroba diante («D usuario mensaxe») envía un tuit só a ese destinatario que os demais non ven.
  • @: At. á atención de Colocado… ao principio dun tuit envía unha mensaxe ao destinatario indicado (@usuario) que só ven os seguidores comúns de emisor e receptor. Moita xente cando quere que a mensaxe o vexa todo o mundo ademais dos mutuos seguidores coloca un punto, ou calquera outro signo ou letra, diante da @ («.@»).
    Ademais, a @. ten outro uso, como equivalente do at inglés, ‘en ,’referido a un lugar. Colócase diante da localidade, sitio ou rúa. «@ Praza Maior: Na Praza Maior».
  • TT: trending topic, ‘tema do momento’. Os termos máis comentados polos usuarios en cada momento. Poden ser palabras soltas, grupos de palabras (dúas) ou etiquetas (hastag hashtag) que comezan co signo numeral (#).
  • TL: timeline, en español cronoloxía. Referencia á pantalla principal de Twitter na que van aparecendo as mensaxes daquelas persoas ás que se segue.

Relacionadas coa cortesía nos tuits:

  • CC: carbon copy. É o equivalente a esa utilidade no correo electrónico cando queremos asegurarnos que un usuario vexa un tuit. Colócase o nome do usuario detrás das siglas cc («cc @usuariodestino»). Os tuiteros adoitan mirar unha zona de Twitter na que aparecen as mencións que outros lles fan. Con cc asegurámonos que o noso tuit apareza nesa lista do destinatario.
  • EN :english. Normalmente colocado entre paréntese ou corchetes e antes dunha ligazón para indicar que o contido ao que se fai referencia está en inglés. («[EN] ligazón»).
  • – FA (nova)follow always. Recoméndase seguir a alguén apaixonadamente, sen dúbidas, en calquera momento.
  • FF: follow friday. Unha tradición en Twitter é recomendar os venres a quen seguir. As boas prácticas aconsellan non recomendar máis dun ou dous por venres e engadir os motivos («FF @usuario1 @usuario2»).
  • – NSFW (nova)not safe for work. Adoita ir acompañando a unha ligazón que pode ser perigoso abrir no posto de traballo, ben porque ten son, ben porque o contido non é moi adecuado.
  • PDF: postcript portable document format. Tipo de documento moi frecuente que vén ser unha fotocopia dixital dun documento impreso (un formulario, un folleto, un xornal). Normalmente colocado entre paréntese ou corchetes e antes dunha ligazón para indicar que o contido ao que se fai referencia está nese formato. («[PDF] ligazón»). Sen ser abreviaturas adóitase facer o mesmo con gráficos, fotos e vídeos, colocándose estas palabras antes do hiperenlace.
  • – RT: o retuit mencionado antes é un dos elementos básicos de cortesía porque cita publicamente á fonte dun tuit.
  • – ♺: Esta icona (reciclaxe) tamén se utiliza como sinónimo de retuit. Afórrase un carácter.
  • RTRL: retuit real life. Cando alguén envía unha mensaxe recolleita xeralmente dunha conversación na vida real a Twitter.
  • – Vía: cita expresamente a un usuario polo que conseguimos a información. Adoita colocarse ao final do tuit («via @usuario»). A orixe non ten por que ser outro tuit, pode ser un libro, unha páxina web, etc.

Nos diálogos:

  • – FYI: for your information, ‘para a túa información’. Úsase moito no correo electrónico xunto coa variante FYIO (for your information only) que aquí, que case todo é público, ten menos sentido.
  • – LOL: laughing out loud, ‘rindo a gargalladas’.
  • – ROFL: rolling on floor laughing, ríndose moito máis que con LOL, xa que aquí rodamos polo chan de risa.
  • TKS: thanks, ‘grazas’.
  • WTF: what the f…!, ‘¡pero que…!’. Abreviatura moi popular para expresar sorpresa ante algo inesperado ou moi rechamante por raro, surrealista ou sorprendente.
  • XD: En realidade non é unha abreviatura senón un emoticono que representa uns ollos pechados (coa X) e unha boca aberta ríndose (a D). Hai que velo de lado. É unha gargallada maior que o clásico sorriso 🙂

Sobre ferramentas da internet e aparellos varios:

  • BB: Blackberry
  • FB: Facebook.
  • IP: iPhone / dirección da internet
  • LI: LinkedIn.
  • PS: Playstation
  • TW: Twitter.
  • YT: YouTube.
  • EM: email, correo electrónico.

Montoro, tras os pasos dos youtubers: múdanse a Andorra para tributar só o 10% das súas ganancias

Facenda pon a lupa nos ingresos dos youtubers e blogueros de éxito. Algúns poden chegar a cobrar 10.000 euros se conseguen que un vídeo seu véxano medio millón de seguidores. Moito diñeiro que levou a moitos youtubers a seguir o camiño de artistas e deportistas de elite: trasladarse a Andorra.

Son aclamados por millóns de persoas na rede e cando triunfan, tamén o fan no mundo non virtual. Bloguers ou youtubers de éxito a quen Facenda comezou tamén a seguir. “O contribuínte ten que xustificar a que corresponden eses ingresos” , sinala Vanesa Rodríguez, asesora fiscal.

A clave está en cuantos máis seguidores e visitas, máis ingresos, información que a Axencia Tributaria rastrexa para reclamar os impostos. “Na maioría de casos por descoñecemento non se declara cando si que constitúe ou pode constituír unha actividade económica”, asegura Javier Abril, avogado.

Os que máis gañan son os youtubers: uns 10.000 euros por medio millón de seguidores e se o vídeo ten un millón de visitas, facturan 1.000 euros por peza. Así que cunha conta que sobe a un ritmo frenético, como xa publicou ‘Voz Pópuli’ algúns deciden trasladar a súa residencia a Andorra porque alí só tributan o 10%.

A estes ingresos hai que sumar os contratos publicitarios. Un negocio que ninguén se quere perder, e deuse conta o repartidor da ‘cara anchoa’. Despois de darlle unha labazada a un youtuber reclámalle agora máis da metade das ganancias.

Fonte laSexta

É Telegram a mellor app da historia? entra e descubrelo

A resposta é SE.

Telegram Messenger chegaba aos mercados de aplicacións en 2013 como unha alternativa segura a WhatsApp. Desde entón a aplicación non deixou de crecer e implementar funcións tan rechamantes como as videollamadas e mesmo a posibilidade de realizar pagos a través dos seus sistema. Con todo, moitos aínda descoñecen algúns dos mellores trucos de Telegram.

A compañía anunciaba recentemente o fito de alcanzar 100 millóns de usuarios mensuais activos, o cal é unha cifra extraordinaria, pero segue estando moi por detrás da marca de mil millóns de usuarios activos en WhatsApp. Aínda así, Telegram é a plataforma de mensaxería instantánea preferida por moitos debido ás súas características de seguridade e a súa dispoñibilidade na maioría das plataformas.

Por que a batería do teu smartphone xa non dura como antes

Sabes por que dura tan pouco a batería da túa smartphone? A ciencia leva anos estudando a degradación das baterías de litio, e aínda que xa había unha forte base teórica, non se explicaron do todo as causas da degradación das mesmas. Hoxe, imos contarche por que se degradan estas baterías, dunha forma bastante precisa.

Acabamos de coñecer certos datos sobre a degradación das baterías que che farán descubrir cousas bastante interesantes, así que se queres saber máis acerca deste tema, queda connosco.

Así é a degradación dunha batería de litio

Seguro que viviches a seguinte situación. Cómprasche un smartphone, estás contento coa batería porque che aguanta o día completo de uso, o esperado. Co paso do tempo, ves como a batería vai durando menos e menos, ata que, tras 2 ou 3 anos, nin sequera chega á hora para comer. Isto débese á degradación da batería, cuxa base científica é bastante interesante.

Os investigadores co Departamento de Enerxía de EE.UU cren descubrir un dos mecanismos que leva a esta grave deterioración da batería, e mesmo cren que poderán detelo co paso do tempo, aínda que claro, non sabemos se os fabricantes interpoñeranse nesta medida anti obsolescencia.

Nunha batería de iones de litio, estes móvense entre dous eléctrodos nunha solución electrolítica, creando un fluxo de electróns, que son os que proporcionan a enerxía ao dispositivo. O volume destes iones é a capacidade da batería, polo que se este diminúe, a capacidade da batería tamén o fará.

O equipo de investigación, descubriu que o material que compón os dous eléctrodos adóitase romper, facendo que certos iones váianse bloqueando. Isto, diminúe o volume de iones que se desprazan, coa consecuente perda de capacidade de batería. Ata agora, non se coñecía este problema, polo que aseguran que non sería demasiado difícil solucionar o problema, xa que se coñece o por que do desgaste.

Esperamos que, nun futuro, as nosas baterías aguanten moito máis tempo que agora, xa que hai terminais que ben poderían ter unha vida útil de 4 ou 5 anos, pero que quedan inutilizables por culpa da batería.

É malo cargar un smartphone toda a noite? 8 datos dos smartphones interesantes que debes saber

1. Cando estrees móbil, descárgalo a tope

Antigamente as baterías tiñan un efecto coñecido como “memoria”. Por culpa disto, cando usabamos unha carga a metade, esta sufría un proceso de deterioración que reducía a súa duración, acabando por deixar inútil a súa función. Pero iso foi ata que apareceu os novos almacenadores de ion-litio, que grazas a unha nova tecnoloxía eliminaban este efecto. Grazas a iso xa non era preciso utilizar a carga ao completo na primeira carga. De feito recoméndase que se deixe sempre entre o 40 e o 80% para prolongar a súa vida útil.

2. Non uses o móbil mentres o cargas

O proceso de carga funciona exactamente igual independentemente do uso que se lle estea dando ao mesmo. O único que hai que ter en conta é que cando estamos nese proceso, se utilizamos algunha aplicación que cargue en exceso o procesador, imos estar descargando a batería a unha maior velocidade. Isto vai supoñer unha carga moito máis lenta. O que si pode suceder é que se eleve a temperatura se lle damos un uso con aplicacións pesadas.

3. A primeira carga debería ser de 24 horas

Que sucede se a cargas 23h? E se é só de 12h? Realmente a carga sempre debe oscilar, como xa dixen anteriormente entre o 40 e o 80, polo que este feito é completamente falso. Aínda que canta máis alta sexa a carga, máis tempo imos poder gozar do noso terminal, tamén estamos a propiciar unha situación de tensión innecesaria ao noso aparello. Por iso deberiamos tratar de atopar un equilibrio entre o tempo de carga e descarga correcto. Pero en canto compremos o terminal podemos usalo sen medo algún e sen que con iso perdamos parte da súa capacidade.

4. Deixar o móbil conectado se xa se atopa cargado

É moi común deixar o móbil en carga durante toda a noite para garantir que ao espertar a nosa carga atópase ao 100 % da súa capacidade. A verdade é que facer isto ten unha contrapartida. Grazas á moda, os terminais teñen unha cuberta protectora que adoita evitar as roturas, pero que tamén aumenta a temperatura ao non permitir a correcta transpiración do aparello. Por iso ao cargar o terminal adoitamos atoparnos cun quecemento excesivo que SI é moi doloso para a batería.

5. Hai que descargar o móbil antes de cada carga

Isto non é certo do todo. Aínda que ao facelo axudamos a que a batería se calibre, tamén fomentamos a diminución da esperanza de vida do aparello. Simplemente cando vexamos que alcanza un estado do 40% xa poderemos poñelo de novo en carga. Cando máis tempo estea no “momento óptimo”, máis posibilidades teremos de que acabe por converterse nun aparello lonxevo. Con todo tamén se recomenda un período completo de carga polo menos unha vez ao mes para garantir o correcto funcionamento.

6. O efecto memoria xa non é un problema

Como xa mencinei anteriormente, grazas á aparición das baterías de ion-litio este problema pasou á historia. Cando se realizaban cargas incompletas producíase un dano considerable nos nosos acumuladores pola aparición duns diminutos cristais que danaban o aparello. Pero isto só sucedía con algunhas do tipo Níquel-Cadmio ou Níquel-metal hidruro, polo que salvo que o teu teléfono teña moitos anos xa, non tes que preocuparche por ese defecto.

7. Carga normal ou carga rápida?

Unha das novidades que nos ofrecen os teléfonos de última xeración é a incorporación de cargas ultrarápidas que nos auguran un menor tempo de espera. Pero isto ten un defecto considerable, pois acaban por reducir o tempo de vida da nosa batería, polo que só é recomendable utilizalo en ocasións de emerxencia. Se podemos elixir e temos tempo, sempre será mellor utilizar unha carga lenta para fomentar o uso correcto e evitar a tensión no aparello.

8. Carga inalámbrica?

Outro dos elementos máis novos que nos atopamos é o uso da carga inalámbrica. Coma se tratásese de maxia, o noso aparello recibe corrente eléctrica a distancia sen que teñamos que ter un cable conectado, exponiendolo a roturas. Pero como contrapartida atopámonos que se precisa de maior tempo de carga e dun posible sobrecalentamiento dos dispositivos. Isto redunda nun menor tempo de vida, xa que canto maior temperatura teña un aparello electrónico, menor será a súa duración real.