Archivos en la Categoría: Editoriais | Criticas

Seguridade alimentaria na ración de polbo?

Algo que nunca entenderei, a consellería de sanidade hai un tempo atrás prohibiu o uso de estes pratos de madeira pero aínda a día de hoxe úsanos para dar a ración de polbo.

Cabe sinalar tamén que cando un sácase o carné de manipulador de alimentos nun dos apartados do temario di que queda totalmente prohibido o emprego de materiais de madeira para elaborar/servir alimentos, esta prohibición xa estaba antes que a consellería de sanidade prohibíseo.

Cónstame porque fun a varias festas do polbo en Galiza na que a ración cha poñen nun prato de plástico ou nunha bandeixa de aceiro inox.

O que me chama a atención que as forzas de seguridade do estado vexan como estas pulperas ou pulperos sirvan o polbo no prato de madeira e non sancionen, como tamén me chamen a atención como ditas forzas estando presente vexan como limpan os pratos de madeira baixo unhas condicións pouco hixiénicas como é o coller o prato que uso unha familia e estes collan o prato déanlle por encima cun papel e logo métano onde cociñaron o polbo e este déanllo a outro cliente mais non sancionen.

Porque esta prohibido o emprego de madeira para os alimentos? A madeira é porosa, por iso aínda que lavemos os utensilios de cociña deste material despois de ser utilizados, estes absorben restos dos alimentos e supoñen un niño perfeito para un chea de bacterias. Ter un foco de infeccións en contacto continuo cos alimentos non é san…

Ante todo a seguridade alimentaria debese cumprir pola parte dos hosteleiros/cociñeiros como tamén os corpos do estado sancionar baixo as directrices da inspeción sanitaria sen previa denuncia dun cidada.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]
Todo isto saíu a relucir nun típico coloquio de bar.

Quen pagara o non gañado na festa de San Roque 2018?

Este mércores publique a noticia do peche dos postos na romaría de San Roque, pois moitos usuarios e usuarias da social media increpáronme dicindo que era falsa.

 
Pois ao día seguinte os medios locais e autonómicos fixéronse eco da noticia, pois ben, como dixera na información lanzada en “noticiasvigo” “A poucas horas do comezo da festa de San Roque a Policía Local de Vigo pechou todos os tenderetes de fora da leira de San Roque baixo, “Non hai plan de evacuación” así o manifestan os comerciantes.
Cabe sinalar que a comisión de festas non tramitou todos os permisos necesarios para a festa. A orde de peche ben dende o concello”
 
Pois no día de onte púxenme en contacto con organizacións de festas en Vigo, as cales me atenderon moi ben ás cal llo agradezo e moito. Estas comentáronme que o concello de Vigo non informo a estas sobre a nova lei de espectáculos de Galicia, algunhas enteraronse pola prensa, o concello ten a obriga de informar.
 
Non me estraña que o ocorrido este mércores a culpa non a ten a comisión de festas xa que esta entrego toda a documentación como en pasados anos, só que neste ano fáltolle entregar o novo documento, o da lei de espectáculos de Galicia.
 
Agora ben, os comerciantes da festa perderon un día de traballo, será o concello quen pague o que non puideron gañar por non informar á comisión de festas do novo documento? sera a comisión de festas quen pague o que non puideron gañar pola orde do concello? porque o concello non informa as organizacións de festas en Vigo? preguntas que seguro non atopar respostas xa que o concello de Vigo non responde nunca a noticiasvigo.
 
Nunha editorial na miña conta de facebook perosal a cal tamén aquí no wordpress publiquei decia “O de hoxe no ocorrido na gran festa de Vigo como é a de San Roque é lamentabel, e lamentabel que lles pechen os tenderetes aos comerciantes, comerciantes que pagaron para estar na festa e que estes lle pechen os tenderetes desde o Concello por falta de documentación que non entregou a comisión de festas cando o concello ten que informar a todos os que organizan eventos da nova lei de espectáculos de galicia”…”o que me resulta curioso que esto so afecte aos de fora e non aos que estan dentro da leira de San Roque cando dita leira e pública como tamén o é a rúa Felipinas, que curioso… e que mal polos que estan dentro da leira en non solidarizarse cos comerciantes de afora, que mal, xa que sen o actrativo de fora non van ter tantas gañanzas bueno eles saberan”
 
Vin na prensa local os comentarios á noticia que demos en noticiasvigo primeiro, a xente pregunta porque esta en decadencia a festa de San Roque e tamén piden unha nova comisión de festas para que esta reviva, cousa curiosa que eses comentarios foran ao dia seguinte da noticia eu dixera no día da noticia na miña editorial “San Roque precisa dunha renovación urxente, tanto pola banda da asociación como da comisión de festas (e o que pide moita veciñanza pero ninguen atrevese a decilo)… estan deixando morrer a festa e vai a rematar como pasou no Berbés.
O 2011 foi o ultimo ano dos fogos artificiais o espetaculo mais importante despois do de Bouzas.
Desde o 2011 a cantidade de actracións e postos de fora da leira vai decaindo.
E que falar dos recortes pola parte do concello na festa”.
 
Xa non teño máis que decir, todo esta dito.
Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

A festa do Barrio de San Roque en decadencia.

Atopome ben desolado.

Eu medrei en tres barrios da cidade, San Roque, A Pastora e O Calvario, pois ben o primeiro hoxe esta máis que triste, un barrio ao caron da miña vivenda.

Non sei que demos pasa, pero o barrio vai en decadencia dende o 2010, oito anos de decadencia, cada vez menos servizos, cada vez mais horfo… 

O de hoxe no ocorrido na gran festa de Vigo como é a de San Roque é lamentabel, e lamentabel que lles pechen os tenderetes aos comerciantes, comerciantes que pagaron para estar na festa e que estes lle pechen os tenderetes desde o Concello por falta de documentación que non entregou a comisión de festas cando o concello ten que informar a todos os que organizan eventos da nova lei de espectáculos de galicia… 

Na festa de San Roque, cada 16 de agosto, o santo milagreiro converte o barrio que rodea o pazo de San Roque (onde se garda a súa figura) na maior romaría urbana de Vigo. A celebración mantén todos os costumes das festas campestres tradicionais.

Cada ano, son miles os fieis que se dan cita nos arredores da Praza de España, no barrio de San Roque, para manter viva a maior romaría de Vigo. Os exvotos son o máis típico desta celebración: o costume manda comprar a reprodución en cera da parte do corpo enferma e pedir a San Roque que a cure. Os fieis aseguran que o ‘santo milagreiro’ é capaz de sandalo todo.

Bueno despois de botarlle flores o que me resulta curioso que esto so afecte aos de fora e non aos que estan dentro da leira de San Roque cando dita leira e pública como tamén o é a rúa Felipinas, que curioso… e que mal polos que estan dentro da leira en non solidarizarse cos comerciantes de afora, que mal, xa que sen o actrativo de fora non van ter tantas gañanzas bueno eles saberan.

San Roque precisa dunha renovación urxente, tanto pola banda da asociación como da comisión de festas (e o que pide moita veciñanza pero ninguen atrevese a decilo)… estan deixando morrer a festa e vai a rematar como pasou no Berbés.

O 2011 foi o ultimo ano dos fogos artificiais o espetaculo mais importante despois do de Bouzas.
Desde o 2011 a cantidade de actracións e postos de fora da leira vai decaindo.
E que falar dos recortes pola parte do concello na festa.

En fin, estou desolado, moi desolado. E lamentabel o ocorrido hoxe… e todo polo que pasou no O Marisquiño xa que se non pasara hoxe poderiamos decir que estabamos de festa.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

A leira de San Roque, un lugar cheo dunha historia e maxia

Vin anunciando nas miñas redes sociais que faría unha entrada especial sobre a illa urbana da leira de San Roque, unha área da Detroit Viguesa cheo de historia e maxia.

Esta illa componse por tres áreas; o pazo, a leira e a capela.

Irei describindo dando información cada unha das áreas pero antes debo de dicir que esta illa aínda respírase ese Vigo rural, é unha das zonas que mellor conservadas, aínda que haxa moitas leiras en abandono en fase de especular nas que sobrevoa por encima ese ser do urbanismo salvaxe e cando este sobrevoa pon en perigo as boas conservadas.

Bueno vou a entrar en detalle das tres áreas da leira e deixarei para outro pos o dito anteriormente. Á leira accédese grazas a un portalón de pedra cun amplo panel, cun oco con dinteles decorado con brasóns. Ten unha superficie de 17.000m².

O PAZO

Pazo de San Roque, un dos pazos máis antigos de Vigo, levantouse a finais do século XVII e foi habitado pola familia Méndez de Sotomayor. O Comandante de Mariña de Vigo Francisco Xavier Quiroga foi o último conde que residiu no pazo, xa que, en 1925 foi adquirido pola Caixa de Aforros Municipal de Vigo.

Despois das obras de reparación e conservación realizadas por Banco Nova Galicia, o pazo conta con dúas plantas ( semisótano e planta baixa) cunha superficie total de 640 metros cadrados ( semisótano de 218 metros cadrados e planta baixa de 422 metros cadrados).

As dependencias e instalacións coas que conta o pazo son as seguintes:

Na planta semisótano: vestíbulo, aseos, almacén, cociña e salón-comedor.

Na planta baixa: vestíbulo, zona de recepción de autoridades, aseos, gardarroupa, despacho, sala de xuntas e dúas salas de conferencias.

Os seus espazos poden ser alugados por entidades públicas e privadas, así como por organizacións non gobernamentais que desempeñen actividades acordes coa filosofía do centro.

Tras a conclusión das obras, nas dependencias do pazo leva a cabo actividades do Instituto de Desenvolvemento Banco Nova Galicia, cursos da Escola de Negocios Novacaixagalicia para altos directivos, cursos de formación de Novacaixagalicia, encontros empresariais, reunións de traballo de empresas, actos institucionais e recepcións de empresas. Para iso, as instalacións do pazo están dotadas dos máis modernos medios audiovisuais, como ordenadores con acceso a internet, canón de vídeo, medios para realizar videoconferencias…

O pazo alberga importantes mostras do patrimonio artístico e cultural da Galiza.

O Pazo de San Roque, xestionado por un equipo de excelentes profesionais con ampla experiencia na organización de actos, é un lugar único para celebrar de maneira exitosa os seus eventos ou reunións de traballo.

A LEIRA

A leira de San Roque aparece por primeira vez contemplada como parque no Plan de Extensión de Vigo elaborado por Antonio Palacios e aprobado polo Concello en 1935. Trátase dun fermoso parque urbano de máis de 17.000 metros cadrados.

No seu interior hai un rico mostrario de especies vexetais, con máis de 28 variedades de árbores, arbustos e plantas, entre as que podemos citar o carballo, o castiñeiro, o camelio, a cerdeira, o bidueiro, o magnolio, o abeto, o loureiro ou a acacia. Sobre todo esta contorna vexetal acometéronse accións de melloras para recuperar aqueles especímenes que están deteriorados e repoñer os que, polo paso dos anos, son irrecuperables.

A CAPELA

Dentro da leira está siutada a capela dedicada a San Roque, patrón da cidade. A construción veu motivada tras a peste que azoutou Vigo en 1598 e na contabilizáronse máis de 2.000 vítimas. Aos poucos foi cedendo e esta normalización atribuíuse a San Roque, polo que o pubelo levantou unha ermida na súa honra. A tradición de celebrar a festividade de San Roque o día 16 de agosto data do século XVIII, data de gran devoción para os vigueses e viguesas.

A capela, de uso da Diocese, comunícase co pombal do pazo a través dunha construción ponte. Esta construción, que se asenta sobre un arco, servía de corredor á familia da casa para acceder á tribuna da ermida. A restauración da capela consistiu no saneamento dos muros e na rehabilitación dos elementos existentes incluíndo os tres retablos que datan do século XIX.

A contorna da capela e xardins son de aceso público os 365 días do ano, recomendo visitar por detrás Detras da capela cara a Avenida de Madrid onde se pode gozar dunhas fermosas vistas do interior da cidade e os seus arredores para min un lugar mais que maxico.

A REHABILITACIÓN

A rehabilitación da casa e da capela e o acondicionamento da leira comezaron no ano 2001. Construíuse na propiedade un novo palco, baixo o que se habilitaron oficinas para a irmandade de devotos do santo. A leira constitúe un céntrico lugar de esparexemento público.

COMO CHEGAR

Autobuses. Líñas: 12B, L14, C3.  Información da estación de autobuses de Vigo.

Estación de tren Guixar: R/ Areal, s/n Vigo. Información da estación de trens Vigo-Guixar.

Aeroporto: a 16 km de distancia. Información do aeroporto de Peinador.

INFORMACIÓN E RESERVAS DO PAZO

Se tes algunha dubida cos espacios, ou se che gustaría facer unha reserva, contacta no seguinte telefono 986 120 082 ou no correo electrónico socioculturales@afundacion.org

DATO IMPORTANTE

Moitos vigueses e viguesas din que San Roque é o patrón da cidade e cabe sinalar que non o é, San Roque non é o patrón de Vigo. Como tampouco o é o Cristo da Vitoria. Sinálase como patroa da cidade a Santa María, que a Igrexa celebra un día antes, o 15 de agosto, coa festividade da Asunción. O segundo erro é máis grave, pero non tan fácil de comprender. Porque a cidade de Vigo non ten ningún patrón. Como sinala a Constitución de 1978, vivimos nun Estado aconfesional. Polo tanto, Santa María é patroa só para os vigueses católicos. Nada máis (e nada menos). Non o é para quen profesa outra confesión relixiosa; ou simplemente, ningunha. E tampouco o é oficialmente da cidade. Vigo ten escudo, ten bandeira e ten lema. Pero non ten nin patrón nin patroa. É un erro común dar carácter oficial a un patronazgo que existe. Porque se mañá un musulmán decidise que estamos baixo a protección do arcanxo Gabriel ou un hindú proclamase que nos amparan Shiva ou Visnú, o resultado tería o mesmo carácter oficial que o católico: ningún.

Aclarado a lea, entramos na festividade máis popular da cidade. Porque a romaría de San Roque transpórtanos ao Vigo rural, nunha cidade que aínda conta cunha cabana gandeira cifrada, segundo o último censo, en 309 vacas, 409 porcos e 526 cabalos. O número de ovellas pode calcularse observando as que ocasionalmente pastan nalgunhas leiras de Navia ou da avenida de Madrid.

Este Vigo rural, que aínda pervive, conserva na leira de San Roque a súa romaría de verán, do mesmo xeito que o fai no inverno en Bembrive coa festa de San Blas. Desde tempos remotos, o evento celébrase os días 15, 16 e 17 de agosto. A primeira data chamábase  “vésperas”, a segunda San Roque” e a terceira “O Can”. Esta última, de despedida, rendía homenaxe ao can chamado Rouna que, na imaxinería relixiosa, acompaña ao santo de Montpellier lamiendo as súas feridas. Segundo as crónicas antigas, O Can, o día de peche, a festa era bastante máis “rachada que nas dúas xornadas precedentes.

O día 15 comezaba cun gran repique de campás na parroquia á tardiña. Nese momento saía a procesión da Virxe do Rosario, que era recibida na capela pola imaxe de San Roque. Ambas se reunían logo baixo un fornelo e expúñanse durante os tres días que duraba a romaría.

O día de San Roque celebrábase unha misa, a cuxo termo se iniciaba a procesión, que percorría as rúas de San Roque, Couto Piñeiro, Rola e Santa Rita. Ao concluír a marcha, lanzábanse foguetes. Describe a estampa da xornada de hai un século Amador Montenegro: «O número de casetas instaladas con atraccións de todas clases, e con gran número, en que constantemente se servían refrescos e comidas, animaba e atraían xentes en cantidade ata altas horas da madrugada, postos que co abono do canon fixado, pagaban con fartura os gastos da festa».

O 17 de agosto, popularmente coñecíase como O Can. Nesta xornada, unha nova procesión devolvía á Virxe do Rosario coa mesma cerimonia e lanzamento de bombas de palenque.

O médico Nicolás Taboada e Leal, primeiro cronista oficial da cidade de Vigo, xa destacaba en 1840, na súa «Descrición topográfico-histórica da cidade de Vigo, a súa ría e arredores», que a romaría de San Roque era unha de «as máis famosas e de máis nombrandía». Na súa crónica, aludía á «abundancia de froitas, sandías, melones, recoiro, tamboriis, gaitas, danzas e a algarada e o bulicio».

«Á distancia dun curto paseo desta cidade áchase unha extensa e ben poboada dehesa de robustos carballos, en cuxo sitio se solemniza a súa festividade», engade Taboada, que considera grato «observar os xúbilos públicos, os varios corros con danzas do país, e pola noite asisten aos fogos artificiais» cabe sinalar que desde o 2011 estes fogos se deixaron de facer. Consérvanse gravados con estas tradicións, como unha estampa na que se ve o baile da hogaza, que era un clásico en San Roque ata o século XIX.

Agora, as tómbolas, o tiro ao branco e certa obsesión polo pasodobre, fronte á música tradicional galega, talvez fágannos esquecer o pasado tradicional de San Roque. Pero non custa moito atopar as pegadas dunha festa ancestral, que aínda conecta a cidade coa súa antiga identidade rural. Así que haberá que ir festexar, aínda que non a honrar a patroa nin patrón algún. Porque Vigo, xa queda dito, non ten patrón.

Fotos da leira de San Roque

 

A hipocrisía do WIFI no Concello de Vigo

No ano 2010, o Concello de Vigo gastouse 700.000 eurazos en instalar un servizo wifi gratuíto no seu Casco Lanuxe. Durante tres anos, devandito servizo funcionou de forma pésima, pero funcionou. Desde 2013 en diante, devandito servizo, sinxelamente deixou de funcionar. Agora decatámonos de que desde o Concello, anúnciase aos catro ventos, numerosas conexións WIFI en diversas zonas da cidade, pero os medios de comunicación, parecen ser olvidadizos. Casualmente, a conexión wifi para o Casco Vello Vigués foi promovida polo Tenente de Alcalde Santiago Domínguez, naquela divertida etapa bicefálica, en que todos os investimentos municipais (incluídos os bancos en que sentar), levaban o sinal de Alcaldía ou Tenencia de Alcaldía en función de quen as promovese. Pero isto é algo que non ten nada de divertido: Os contribuíntes de Vigo, gastáronse 700.000 euros nunha infraestrutura de comunicacións que só funcionou 3 anos e mal.

Tamén cabe sinalar outra conexión WIFI que puxo o concello en marcha na rúa Coruña que hoxe en día é inexistente e non sei se sera por esa rivalidade absurda que o concello ten contra Coruña para que esta xa non exista.

Que dicir do servizo WIFI das orugas verdes (vitrasas) que a súa conexión é como o sol na cidade que na súa malloria das veces esta agochado xa que como citaba a banda de rock Siniestro Total na súa mítica canción de “Galicia Canival” ” Miña terra galega onde o ceo é sempre gris, miña terra galega”.

Mencionar que a WIFI que mellor funciona é a que se atopa diante do mercado do Calvario, na zona onde esta o monumento aos emigrantes. Alí sentan a mocidade e non mocidade absortos ante o seu smartphone. É un dos puntos de maior potencia da rede wifi gratuíta do Concello de Vigo. A operadora do teléfono de información municipal 010 explica que o acceso gratis sen necesidade de subscribirse ou inscribirse. Unha vez sentado no devandito banco, hai que rastrexar co móbil ou portátil as redes dispoñibles ata dar con wifi_vigo, lembrade que a WIFI esta e como o ceo de Vigo moitas veces gris e pouco sol.

Esta editorial toda ben grazas a o titular que deu o diario dixital metropolitano que decía «Vigo optará a tener wifi gratis y de alta velocidad en parques y plazas» o resto do artigo o poden ler na seguinte ligazón https://metropolitano.gal/enfoque/vigo-wifi4eu-wifi-gratis-parques-plazas/

Por certo cabe sinalar que

O concello de Ponteareas tivo este servizo da wifi a cal chamo a wifi hipócrita a cal funcionou moi ben pero moi ben, era a envexa dos vigueses e viguesas por aquel enton e foi un pretexto de do vigues novo e viguesa nova abandoar Vigo para instalarse en PONTEAREAS aparte dos temas de impostos e alguer de vivenda e as novas vivendas, logo da envexa empezou a ser un problema para o concello polo tema dos arquivos P2P, arquivos pasados por ferramentas como Emule/Ares/Kazaa/Bittorrent xa que moitas das productoras e empresas adicadas ao audivisual viron ameazado o seu negocio… ate o punto que houbo xuizos de veciños da vila e condeas pola piratería.

Desmontando o bulo de Abel Caballero | «As partículas algodonosas dos chopos non son alerxénicas»

«As partículas algodonosas dos chopos non son alerxénicas»

A xefa do servizo de Alergoloxía do Complexo Hospitalario Universitario de Vigo (Chuvi) explica que os chopos emiten partículas algodonosas con pole que poden resultar irritantes.

«Poden irritar as vías respiratorias e afectar ás mucosas oculares ou nasais», admite a doutora. Con todo, descarta por completo a capacidade dos grans de pole desta especie arbórea como responsable de calquera tipo de alerxia. «Non son alerxénicos», sentencia a responsable da área de Alerxia dos hospitais de Vigo. A doutora apóiase en estudos avalados pola comunidade científica, polo que desmente a afirmación do alcalde de Vigo, Abel Caballero, que aseguraba onte que estas árbores producían alerxias.

Abel Caballero volve a pingar mal a comunidade cientifica “El alcalde de Vigo, Abel Caballero, proclamó ayer su intención de erradicar esta especie arbórea del espacio urbano de la ciudad. El regidor argumenta que se trata de una especie «nefasta, que emite algodones que producen alergias y que da sensación de agobio». Los jefes del servicio de Alergología de los principales hospitales de Galicia e ingenieros forestales no solo desmontaron la tesis municipal, sino que pusieron en valor la importancia de esta especie en las ciudades para reducir la contaminación y el ruido”.

No xornalismo uno dos seus puntos mais elementais e fundamentais é contrastar se o suxeito ao que se lle esta dando voz di toda a verdade facendo a proba da veracidade, mentres tanto o diario decano da cidade de Vigo o Faro de Vigo non se digno de tal… non se dignou a mostrar a outra cara da información, información que nos afecta a todos e todas as cidadás de Vigo, a saúde que nos dan os arboles grandes non a dan a saúde dos arboles fracos ou como denomino eu mesmo “as arboles anorexicas” que esta a poñer o concello de Vigo desde o ano 2007 cando se desatou a febre de humanizar.

Ligazón no que me baseo para dicir que non contrasta a información: «Adiós a los chopos de Vigo» https://www.farodevigo.es/gran-vigo/2018/07/05/adios-chopos-vigo/1923469.html

Mentres tanto a Voz de Galicia vén contrastar que o dndito polo alcalde da cidade é unha mentira facendo así desmontar o HOAX ( Bulo) que Abel Caballero difunde aos seus veciños e veciñas.

Ligazón no que me baseo para decir tal cousa, que por certo, a Voz de Galicia contrasta a información dita polo alcalde vigues: Caballero: «Todos los chopos tienen que caer» https://www.lavozdegalicia.es/noticia/vigo/vigo/2018/07/06/chopos-caer/0003_201807V6C3991.htm

Mentres tanto cabe sinalar

As árbores no medio ambiente urbano

As árbores son moi beneficiosos para o medio ambiente urbano. Cumpren varias funcións que favorecen á cidade e, polo tanto, aos seus habitantes. En primeiro lugar, melloran a calidade do aire pois son axentes activos que reducen a contaminación atmosférica. Se nas grandes cidades non houbese árbores, o tráfico faría case imposible vivir nelas.

As árbores xeran osíxeno, absorben dióxido de carbono e reteñen os pos e partículas que se manteñen no ambiente. Pero, ademais, tamén reducen o molesto ruído que se produce na maioría das grandes cidades, tráfico, cláxones, sirenas, berros, obras, todos estes molestos sons resultan atenuados polas follaxes das árbores, que fan un labor de barreiras antisonido, de illantes acústicos, atrasando ou, mesmo, detendo as ondas sonoras.

Ademais, regulan e actúan sobre o clima, xa que aumentan a humidade do ambiente e diminúen a temperatura no verán e auméntana no inverno, ademais de xerar correntes de aire e constituír pantallas contra o vento, a choiva, a neve, a saraiba ou os raios solares. Así mesmo, as árbores que non están rodeados de formigón e cemento, purifican as augas que se filtran polo chan, pois as súas raíces actúan como descontaminantes, retendo nutrientes e axentes patógenos. Tamén hai que pensar que as árbores serven como morada de aves, que alegran a cidade coa súa presenza e cantos.

A importancia das árbores

1.Unha árbore grande pode absorber ata 150 kg de CO2 ao ano, por tanto son de gran importancia nunha cidade onde a contaminación adoita ser unha problemática importante. As árbores poden mellorar a calidade do aire, facendo das cidades lugares máis saudables para vivir.

2.Ademais, i na mesma liña que no punto 1, as árbores grandes son excelentes filtros para contaminantes urbanos e partículas finas. Absorben gases contaminantes como monóxido de carbono, óxidos de nitróxeno, ozono e óxidos de sulfuro. Tamén filtran partículas finas como po, sucidade ou fume do aire atrapándoos sobre as follas e a cortiza.

3.As árbores xogan un papel importante no aumento da biodiversidade urbana, proporcionando ás plantas e animais un hábitat, alimento e protección.

4.A localización estratéxica das árbores nas cidades pode axudar a arrefriar o aire entre 2 e 8 graos Celsius, reducindo así o efecto de “illa de calor” urbana, unha acumulación de calor polo inmensa mole de formigón, e demais materiais absorbentes de calor.

5.As investigacións demostran que vivir preto dos espazos verdes urbanos e ter acceso a eles pode mellorar a saúde física e mental, por exemplo diminuíndo a tensión arterial alta e a tensión. Isto, á súa vez, contribúe ao benestar das comunidades urbanas.

6.As árbores maduras regulan o fluxo da auga e desempeñan un papel crave na prevención de inundacións e na redución de riscos de desastres naturais. Un perennifolio ou árbore madura de folla verde permanente, por exemplo, pode interceptar máis de 15 000 litros de auga ao ano.

7.A colocación correcta das árbores ao redor dos edificios pode reducir a necesidade de aire acondicionado nun 30 por cento e reducir as facturas de calefacción no inverno entre un 20 e 50 por cento.

8.As árbores poden contribuír ao aumento da seguridade alimentaria e nutricional local, proporcionando alimentos como froitas, froitos secos e follas tanto para o consumo humano como para a forraxe. A súa madeira, á súa vez, pódese utilizar para cociñar e quentar.

9.A planificación de paisaxes urbanas con árbores pode aumentar o valor dunha propiedade nun 20 por cento.

A verdade é que as árbores e o medio ambiente terían que ser tan respectados nas grandes cidades como as propias persoas.

#AbelCaballeroMinte #Vigo #Galiza
#SOSarbores #SOSsaude #VigoVerde
#ForaHOAX #Informando #VigoVerdade
Foto: Atlántico Diario

A miña solidariedade cos CSO de esquerdas e a miña condena ás cargas policiais

 

O que defende as cargas policiais, a que defenda as cargas policiais, cargas sen sentido, cargas contra persoas, defende a represión.

Facendo un balance das últimas cargas policiais como as do Rodea ao Congreso, Rotonda de Coia, Contra a Plataforma Afectados pola Hipoteca, CSOA Escarnio e Maldizer, 1O, CSO A Insumisa e as que virán xa que isto non terán fin xa que aí segue a lei MORDAZA.

O que defende a integridade dun inmoble ATACADO, a que defende a integridade dun inmoble ATACADO, integridade material, cousa que non defendo ataques a sucursais partidarias con violencia, esta defendendo ao capital.

Os CSO ou movementos sociais son persoas, persoas que loitan polos dereitos, dereitos que hoxe en día cada vez quedan menos, a esas persoas que integran espazos como CSO A quinta dá Carminha e CSO Escarnio e Maldizer e CSO A Insumisa e CSO RSP Vigo estes tres xa desaparecidos, os seus labores para coa sociedade son fundamentais, espazos horizontais, espazos asemblearios 101%, loitan polos dereitos.

Hai certas persoas integrantes de partidos de esquerdas que se declaran anticapitalistas agora solidarízanse por un local que foi atacado, se, un local atacado, unha acción que non apoio tanto o ataque ao local como a defensa ao local, pero esas persoas deben de poñerse na pel dos que foron agredidos fisicamente, esas persoas que se que loitan pola maioría social agredida… cargas policiais antes da data estipulada para o abandono do recinto, por iso falo cargas policiais sen sentido, considérome un activista e como activista vin cousas, sentin cousas que esas persoas integrantes de partidos xamáis sentirán xa que son activistas de sofá ou expertos en escritura ou futuros premios literarios estes últimos que fan charlas sobre o mundo AUTOXESTIONADO e LIBERAR ESPAZOS e logo non levan a practica.

Alén da simpatía de cada quen coa dirección de cada proxecto, a formulación de Centros Sociais co carácter de Okupados (os coñecidos como CSO) desafiaron dende o principio a lóxica única do capitalismo e a súa máquina especuladora, en canto levan anos poñendo en cuestión a existencia da mesma propiedade privada. Pareme esencial que dende diferentes frontes se poñan en marcha proxectos de combate que lle fagan fronte a un sistema patriarcal e capitalista que nos quere pequenas e manexables. Cada un dos proxectos son piar da unidade popular tan necesaria e que hoxe é quen a ten máis longa.

En fin son un activista pacifista facendo revolución desde abaixo e sempre condenar as cargas policiais sen sentido xa que como din por aí as cargas policiais son un fracaso do quen ordena o ataque.

CondenO a brutalidade policial, as porras extensibles (prohibidas), ás responsables deste ataque ao movimento social e a todo intento de someter ás persoas que traballan día a día pola transformación social e os espazos comunitarios.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

» Cargas no Rodea o Congreso https://www.youtube.com/watch?v=U4RacmFg8eI
» Cargas na Rotonda Coia https://www.youtube.com/watch?v=dD1_mEskpbg
» Cargas no CSO A Insumisa https://www.youtube.com/watch?v=x8mEwww7fPA
» Cargas no CSOA Escarnio e Maldizer https://www.youtube.com/watch?v=Kum-CObJHxw

Hipocrisía polo goberno de Vigo por Rande

 

 

A foto do 30/12/2017 foi cando se inauguraba a ampliación da ponte de Rande.
A foto do 20/05/2018 é da protesta dos concellos do Morrazo contra as molestias que estan acarrear aos seus veciños e veciñas pola culpa da ampliación da ponte de Rande.

Na foto do 30/12/2017 nun circulo aparece o Concelleiro delegado de Área, membro dá Xunta de Goberno Local e 2º Tenente de Alcalde de Vigo, David Regades.
Na foto do 20/05/2018 nun circulo aparece o Concelleiro delegado de Área, membro dá Xunta de Goberno Local e 2º Tenente de Alcalde de Vigo, David Regades.

Se sabia en se dende o principio que a ampliación da ponte de Rande tería problemas, o concello de Vigo mostrábase contento polas obras da ponte e a súa ampliación. Esta semana pasada o concello de Vigo poñía os servizos xurídicos a disposición das persoas que quedaran atrapadas na ponte por un atasco, o alcalde de Vigo non alentou aos seus seareiros que fosen manifestarse pola gran chapuza dos últimos tempos xunto ao porto exterior da Coruña en Galiza na inauguración, mentres 9 valentes persoas concentráronse na inauguración e foron sancionadas con 100€ durante a inauguración da ampliación, e o concello de Vigo tampouco fixo un chamamento aos seus seareiros para solidarizarse co Morrazo na protesta do día 20.

Saquen vosas conclusións as miñas téñoas claras.
E resumo o papel de Vigo como HIPÓCRITA.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Video protesta 20 de maio de 2018

Unha alternativa ao PROXECTO CINTAS MECÁNICAS da Gran Vía

 

Unha alternativa para a “Pasarela mecánica da Gran Vía” a cal Abel Ramón Caballero non pensou. Por sentido común, coherencia e viabilidade medioambiental, a Rúa VAZQUEZ VARELA sería a idónea para facer a pasarela mecánica, tanto pola conexión ca estación do “futuro” AVE (falso AVE) e autobuses, a vía verde da antiga vía do tren e como pola comunicación directa ca futura cidade da xustiza… evitando así o impacto medioambental e con elo a talla das árbores na Gran Vía.

»Requisitos

ESO SÍ, a pasarela tería que ser con baixo consumo catalogada como A+++, tería que contar tamén cun equipo auxiliar en caso de fallo de enerxía, tería que contratar o concello de Vigo a xente especializada en manipulación en cadeiras de rodas e cocheciños de bebe para que estas podan ser empregadas por ese sector da cidadanía, instalación de máis árbores e plantas e unha pequena praza do número 1 ao 9, esta praza seria para o disfrute dos veciños e veciñas como os futuros maiores da futura residencia de anciáns e o novo hotel da zona.

»Hemeroteca Recente

NoticiasVigo.es sacaba o día 10 de Maio de 2018: Novo pau a Abel Caballero, a obra de Gran Vía

• A Cadena Ser informaba o día 11 de Maio de 2018: Segundo o informe dos técnicos de patrimonio da Xunta, o proxecto non respecta a contorna da rúa Gran Vía, nin a harmonía do espazo, ao non respectar o valor do conxunto urbano. Os 15 millóns de financiamento europeo quedan agora no aire.

•La Voz de Galicia sacaba o día 12 de Maio de 2018: Caballero busca unha saída para non perder os fondos europeos da Gran Vía

Tras o pau da Xunta, obrigando ao goberno municipal a cambiar o proxecto de reforma da Gran Vía, o alcalde, Abel Caballero, busca unha solución para non perder os fondos europeos cos que ía financiarse a obra, enmarcada no plan Edusi. «Non podo dicir si están en perigo ou non. Hai un proxecto presentado e hai que gastar os fondos», sinalou o rexedor. Europa concedeu a Vigo 15 millóns para fomentar a mobilidade e a accesibilidade dentro do denominado Vigo Vertical. Dese montante, 9 millóns son para remodelar a Gran Vía.

Patrimonio dá un prazo de quince días ao goberno local para que formule as súas alegacións e propostas porque considera que o actual proxecto non é compatible coa contorna.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, manifestouse onte sobre o particular: «Ningún político pode modificar unha decisión técnica da Dirección Xeral de Patrimonio. Polo tanto, correspóndelle ao Concello. E eu espero que adecúe o proxecto ás prescricións dos técnicos da dirección xeral. Non podo dicir outra cousa porque sería non actuar conforme a dereito».

O alcalde de Vigo, Abel Caballero, non puido aclarar si o novo proxecto que lle esixe a Xunta para Gran Vía estará redactado e aprobado no curto prazo de semanas. «En quince días faremos moitas cousas» dixo Caballero, que non as concretou.

Desde a Xunta sinalaron que o Concello pode enviar un escrito solicitando un prazo máis amplo para redactar un novo proxecto. En calquera caso ten que haber comunicación oficial antes de tres meses porque en caso contrario, a Administración autonómica arquivará o expediente da obra e haberá que reinicialo máis adiante, dilatando máis o proceso, co consecuente risco de non ter financiamento.

Segundo o rexedor, a arquitecta da Xunta que informou o proxecto «en ningún momento» recomenda paralo, polo que cre que a decisión partiu desde instancias superiores á funcionaria por motivos «políticos» co fin suposto de que a obra non estea concluída para as próximas municipais. O alcalde sostén que a parte técnica do informe de Patrimonio da Xunta que ordena paralizar o proxecto de Gran Vía «non di unha soa palabra sobre parar a obra e non menciona incompatibilidade algún co contorno». A técnica di literalmente: «Ou conxunto urbano do que forma parte a Gran Vía non que cabe identificar valores socias e culturais (…) debe ser preservado facendo compatibles a conservación deste patrimonio urbano co súa transformación, integrando harmónicamente as intervencións»

Na reunión na que Patrimonio analizou o proxecto de Gran Vía, tamén se informou sobre Porta do Sol e o palco de Bouzas, pero estas dúas últimas resolucións aínda non chegaron ao Concello, polo que Caballero considerou «sorprendente» a rapidez en enviar o informe do bulevar.

O rexedor deu conta dun nutrido número de expedientes municipais que levan moitos meses en Patrimonio e están sen resposta mentres que o da rampla emitiuse cunha «présa desmesurada». Trátase dun «escándalo sen precedentes, unha decisión política, sen aval ou sustento técnico algún», opinou.

O proxecto de Gran Vía aprobouse o 21 de decembro e foi notificado á Xunta o 8 de xaneiro. O 27 de marzo, a Administración autonómica enviou un escrito explicando que «dado que é un espazo singular, parece que o instrumento urbanístico non dáa cobertura» e, a continuación, desde Patrimonio Histórico reclamárono telefonicamente. O Concello enviouno o 11 de abril e «a partir de aí comeza a mobilización política», segundo Caballero. Vinte días despois, en tempo marca» chega esta decisión política, rematou o rexedor.

Prema

A oposición urxiu ao alcalde a presentar« canto antes» un novo proxecto para a Gran Vía que sexa acorde co conxunto arquitectónico con moitos edificios catalogados pola Xunta, segundo dixo a portavoz do PP, Elena Muñoz. A concelleira confía en que non se perdan os fondos europeos si tramítase un novo proxecto. E subliñou que o Concello sabía que o informe de Patrimonio era obrigatorio.

Marea de Vigo insistiu en que en lugar da rampla hai que volver instalar un tranvía circular que percorra a avenida. Para o portavoz Rubén Pérez, «a reforma non debe implicar a talla de árbores nin unha rampla no medio».

»Recado de Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Pois a alternativa para a “Pasarela mecánica da Gran Vía” a cal Abel Ramón Caballero non pensou acábolla de dar eu, espero que bueno que pense e recapacite.

 

ICR-Photographer©

ICR-Photographer©

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

 

Para esta entrada elixín un bo titulo como tamén unha boa imaxe que é a mostra de que o medio ambiente aos cidadáns e cidadás de Vigo como á institución que representa tal cidade impórtalles ben pouco como dicir nada o MEDIO AMBIENTE. Esta é unha editorial/artigo na que fío palabras e feitos reais.

 

Despois da introdución imos á cuestion

 

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

A cidadanía viguesa é un tanto rara ao que é coidar o medio ambiente xa que consigo arrastan a denominada síndrome anos 70, esa síndrome que é o de construír unha cidade sen orde con tal de construír sen importar o que leve por diante xa que o que importa é poñer formigón e ladrillo, así é cidadanía rara por dicilo de forma branda con ese sindrome.

A ciudadania viguesa é esa que se acorda da importancia do medio ambiente cando as súas costas sofren un atentado ou cando os seus bosques son invadidos por eucaliptos cando arden xa que devanditos arboles son os mistos para os bosques.

O curioso disto que mencione anteriormente é ver cando esta cidadanía concienciada cando pasan eses desastres é a capacidade de mutación que ten pasadas unhas semanas, porque digo iso de pasadas unhas semanas? porque pasadas unhas semanas esa cidadanía posiciónanse a favor de botar formigón en bosques… posiciónanse a favor de destruír bosques para construír centros comerciais como “PORTO CABRAL” e ” Recare” este ultimo foi clave para que o PXOM aprobado polo actual alcalde e a concelleira de urbanismo cando o bipartito da Xunta fósese abaixo por non respectar o medio ambiente.

Esas mesmas persoas que se posicionan a favor deses centros comerciais abalados polo alcalde o cal quixo facerse o heroe nos pasados incendios forestais sucedidos en Vigo o pasado ano no mes de outubro, ese alcalde que é un experto en que os cidadáns repitan os seus mantras esquecendo o pasado recente dos seus mantras.

Ese alcalde que pasado uns meses da catástrofe mais recente de Vigo vénselle á cabeza a idea de facer un anel contra lumes natural é o mesmo que dixo aquilo “MENTRES NON HAXA PXOM NON HABRA PORTO CABRAL!”, afirmación totalmente incompatible coa creacion dese anel que prometio que brindara a seguridade da cidadanía xa que realmente Vigo dispón dunha coroa a cal brinda de saúde aos e as viguesas a cal nun dos seus eixos sitúase onde queren construír dito macro proxecto do centro comercial e lecer PORTO CABRAL, proxecto que seria no parque forestal de Cabral- Liñeiriños parque fundamental nesa coroa saudabel… polo cal se cumpre iso de que dito alcalde acórdase da importancia do medio ambiente cando o ve en perigo pero logo tal como di o refraneiro “se che e visto non me acordo”.

O alcalde que temos en Vigo é fanático de “HUMANIZAR” as rúas para mostrarlle ao mundo unha nova imaxe da cidade ao exterior pero eso si humanizar sen integrar os bens naturais que xa hai xa que máis de 4.000 árbores segundo el se puxeron onde xa habia polo cal 4.000 tallas “baixo a escusa de estar enfermos” árbores que se poden salvar pero eso e custoso e segundo el ás árbores son “adornos“, cousa que non esta nada mal pero bueno sigo fiando fino, humanizacións que van cos seus correspondentes xardineiras e as súas respectivas árbores escobillas así é como lles denomino eu aos que poñen para substituír aqueles árbores que levan décadas e centenares de anos na cidade, arboles sans, arboles grandes que en se teñen a súa gran importancia, a cal desenvolverei mais tarde pero isto agora no momento fiando fino, humanizacións que fai pero logo ditas humanizacións non se manteñen xa que hai moitas delas co granito totalmente roto e xardineiras con ervas salvaxes e algunhas sen nada e outras esnquizadas… bueno iso non che ten moita importancia xa que o que máis importancia ten é que este alcalde que temos é tamén fanático de tallar arboles grandes, de onde vén iso de tallar as árbores grandes? pois vén desgraciadamente cando Vigo foi prexudicado por un temporal, cando un deses arboles caiu na Avenida de Castelao enrriba dun coche dun amigo do alcalde e empresario (así o dixo no seu programa Vigo de Cerca da canle localia televigo), pasado o temporal daquel suceso onde só houbo danos materiais empeza a talla indiscriminada de CHOPOS da Avenida de Castelao e logo progresivamente foi tallando outras partes da cidade na que dicía que moitos das árboles estaban enfermos mentres que enxeñeiros e expertos forestais que colaboran en movementos cidadáns e en organizacións non gobernamentais concienciadas co medio ambiente contradicían ao alcalde polas súas decisións de talla de arboles baixo supostamente que estaban enfermos.

O máis recente ao tema de talla de árbores e que as 128 árbores plantados no tramo da Gran Vía comprendido entre Urzaiz e a praza de España desaparecerán coa transformación que planea o Concello para dotar de ramplas mecánicas a esta rúa.

Sen voz o noso verde Gran Vía pende dunha motoserra que borre todos os castiñeiros de indias, non tan indios, nin castiñeiros, pero moi queridos polos vigueses que colleitabamos como o maior dos tesouros as súas castañas dás bruxas. Comentarvos que non se se axudará moito esta curiosidade para salvalos pero aos cabalos (non os pétreos de praza España) resúltanlles especialmente agradables estas castañas, tanto que coñecen esta árbore por media Europa como horse chestnut ou castaña de cabalo.

Aquí líbrase unha batalla contra outras moitas cousas, afirma o grupo creado en Facebook “Salvemos a Gran Vía de Vigo”: o que non nos deixen sen forzudos rederos e que non nos pinten tan de gris o progreso.

No proxecto da obra recolle que quedaremos sen 45 camelios e 29 naranxos do bulevar e sufriremos vendo como os 41 castiñeiros das Indias e os 13 tilos das beirarrúas laterais tállanse, e o alcalde di que poñeran no seu lugar 300 árbores novos “arbores escobilla”.

O futuro da nosa cidade ha de ser para nós verde esperanza. O proxecto contempla o traslado dos 74 camelios e naranxos e a talla doutros 54.

Non saben se conseguirán parar ao xigante de ferro, o que si está claro que ata os Dinosetos indígnanse ante tan pouco sentimento que non é outro que o de sacar para poñer outros miniárbores máis substanciosos, aínda que non para nós, o palmatum, cornus florida, magnolia loebneril ou cotinus coggygria, o ginkgo biloba ou algunhas magnolia kobus, onde vai parar, nada que ver cos nosos queridos aesculus hippocastanum pertencentes á robusta familia dos arces.

O futuro sempre estará nas mans dos que ven máis aló aínda que sempre teñen ese peso do que dita unha sentenza en beneficio, non dicimos nin propio nin impropio porque agora sae á luz co proxecto un “as árbores están malitos e por se caen cortámolos moito antes” e ante isto, confiar na boa fé do que fai o estudo, é o que nos queda para que a talla de 128 árbores de Gran Vía sexa menos dolorosa e en conciencia limpa, veremos o que pasa porque xa vos van avisando que estas escaleiras traerannos á parte de comodidade gastos e contaminación aí van os datos que se manexan, que asustan, e moito.

A cifra final da emisión de CO2 traduciríase en 30 toneladas ao ano. Case ná.

As árbores no medio ambiente urbano

As árbores son moi beneficiosos para o medio ambiente urbano. Cumpren varias funcións que favorecen á cidade e, polo tanto, aos seus habitantes. En primeiro lugar, melloran a calidade do aire pois son axentes activos que reducen a contaminación atmosférica. Se nas grandes cidades non houbese árbores, o tráfico faría case imposible vivir nelas.

As árbores xeran osíxeno, absorben dióxido de carbono e reteñen os pos e partículas que se manteñen no ambiente. Pero, ademais, tamén reducen o molesto ruído que se produce na maioría das grandes cidades, tráfico, cláxones, sirenas, berros, obras, todos estes molestos sons resultan atenuados polas follaxes das árbores, que fan un labor de barreiras antisonido, de illantes acústicos, atrasando ou, mesmo, detendo as ondas sonoras.

Ademais, regulan e actúan sobre o clima, xa que aumentan a humidade do ambiente e diminúen a temperatura no verán e auméntana no inverno, ademais de xerar correntes de aire e constituír pantallas contra o vento, a choiva, a neve, a saraiba ou os raios solares. Así mesmo, as árbores que non están rodeados de formigón e cemento, purifican as augas que se filtran polo chan, pois as súas raíces actúan como descontaminantes, retendo nutrientes e axentes patógenos. Tamén hai que pensar que as árbores serven como morada de aves, que alegran a cidade coa súa presenza e cantos.

A importancia das árbores

1.Unha árbore grande pode absorber ata 150 kg de CO2 ao ano, por tanto son de gran importancia nunha cidade onde a contaminación adoita ser unha problemática importante. As árbores poden mellorar a calidade do aire, facendo das cidades lugares máis saudables para vivir.

2.Ademais, i na mesma liña que no punto 1, as árbores grandes son excelentes filtros para contaminantes urbanos e partículas finas. Absorben gases contaminantes como monóxido de carbono, óxidos de nitróxeno, ozono e óxidos de sulfuro. Tamén filtran partículas finas como po, sucidade ou fume do aire atrapándoos sobre as follas e a cortiza.

3.As árbores xogan un papel importante no aumento da biodiversidade urbana, proporcionando ás plantas e animais un hábitat, alimento e protección.

4.A localización estratéxica das árbores nas cidades pode axudar a arrefriar o aire entre 2 e 8 graos Celsius, reducindo así o efecto de “illa de calor” urbana, unha acumulación de calor polo inmensa mole de formigón, e demais materiais absorbentes de calor.

5.As investigacións demostran que vivir preto dos espazos verdes urbanos e ter acceso a eles pode mellorar a saúde física e mental, por exemplo diminuíndo a tensión arterial alta e a tensión. Isto, á súa vez, contribúe ao benestar das comunidades urbanas.

6.As árbores maduras regulan o fluxo da auga e desempeñan un papel crave na prevención de inundacións e na redución de riscos de desastres naturais. Un perennifolio ou árbore madura de folla verde permanente, por exemplo, pode interceptar máis de 15 000 litros de auga ao ano.

7.A colocación correcta das árbores ao redor dos edificios pode reducir a necesidade de aire acondicionado nun 30 por cento e reducir as facturas de calefacción no inverno entre un 20 e 50 por cento.

8.As árbores poden contribuír ao aumento da seguridade alimentaria e nutricional local, proporcionando alimentos como froitas, froitos secos e follas tanto para o consumo humano como para a forraxe. A súa madeira, á súa vez, pódese utilizar para cociñar e quentar.

9.A planificación de paisaxes urbanas con árbores pode aumentar o valor dunha propiedade nun 20 por cento.

A verdade é que as árbores e o medio ambiente terían que ser tan respectados nas grandes cidades como as propias persoas.

Non descarto en facer a segunda parte desta editorial/artigo xa que da para moito o asunto do MALTRATADO MEDIO AMBIENTE EN VIGO e MENOS PREZADO polo habitante da cidade xa que ten esa bipolaridade reflectida neste humilde blogue da DETORIT VIGUESA e deste home chamado Rubens Rocha.

 

 

Algunas das fontes

La Vanguardia | Ecologia verde | Hemeroteca FdV