Empeza unha campaña de recollida de sinaturas nunha plataforma dixital contra a implatación das cintas transportadoras na Gran Vía

Ángeles De Andrés unha veciña de Vigo empezou a recoller sinaturas contra a colocación das cintas transportadoras na Gran Vía de Vigo, esta veciña da cidade ven dirixir unha carta ao alcalde da cidade Abel Ramón Caballero no que relata o seguinte.

“Estimado Alcalde de Vigo, D.Abel R Caballero; con estas sinaturas, nos diriximos a vostede para pedirlle que o conxunto escultórico coñecido como “Os Rederos” sito na confluencia Gran Vía- Urzáiz de Vigo; NON SEXA RETIRADO para implantar unha pasarela automáticaque podería arrincar un pouco máis arriba, xusto diante do que tras máis de 25 anos erixido, converteuse en moito máis que un ornamento urbano. Neste momento, “Os Rederos” son EMBLEMA DE VIGO. Por ela pasaron motivos festivos, reivindicativos e ata duelos. Simbolizan A FÓRZA TESÓN CAPACIDADE E POTENCIA DE VIGO e os seus cidadáns. Tras un cuarto de século, “Os Rederos” pertencen e son MOI QUERIDOS por tres xeracións de vigueses. Fai moito que pasaron de ser “unha estatua”A PATRIMONIO CREMATÍSTICO DE VIGO QUE PERTENCE AOS VIGUESES E HA DE QUEDAR FÓRA DE DECISIÓNS E ARBITRIOS POLÍTICOS. Non me imaxino a Carmena trasladando a fonte de Neptuno para colocar a pantalla de plasma circular como a nosa naquela rotonda.

Estimado ALCALDE, os asinantes desta petición solicitamos reconsidere a súa decisión e postura.”

Se desexas participar nesta recollida de sintautras tan so tes que ir a esta ligazón e votar “SALVEMOS AOS REDEIROS!

Anuncios

Construcción Pontevedra ven a abrir unha enquisa cidadá respeto se cambiarias os Rederos polo PezSeto

NoticiasVigo.es en colaboración con Construcción Pontevedra ven a abrir unha enquisa sobre o tema de moda da cidade olivica, CAMBIARÍAS OS REDEROS POLO PEZSETO?.

Nos últimos días xerouse en Vigo un importante debate pola intención do Concello, de substituír con motivo da reforma de Gran Vía, a emblemática escultura de “os rederos” por un ornamento vexetal con forma de peixe. O autor da obra Ramón Conde, mostrou as súas reticencias a esta decisión municipal. Por estas declaracións, o Alcalde de Vigo cualificou ao artista de “prepotente” e lembroulle que “en Vigo mandan os cidadáns”. Como en Vigo mandamos os cidadáns, queremos darvos a oportunidade de que votedes, a enquisa finaliza en 6 días e noticiasvigo.es anímavos a participar.

Para facer o voso voto tan so tedes que entrar nesta ligazón.

 

Por que se lembra o 27 de xaneiro o Día Internacional da Conmemoración do Holocausto?

O 27 de xaneiro de cada ano a UNESCO rende tributo ás vítimas do Holocausto. Nesta data conmemórase a liberación en 1945 polas tropas soviéticas do campo de concentración e extermino nazi de Auschwitz- Birkenau.

Durante a Segunda Guerra Mundial, o réxime nazi e os seus colaboradores asasinaron a uns seis millóns de xudeus, -homes, mulleres e nenos-, nun intento de aniquilar sistematicamente á comunidade xudía de Europa.

Aquel 27 de xaneiro de 1945 o exército soviético abría as portas do inferno en Auschwitz- Birkenau, onde aínda se atopaban algo máis de 7.500 prisioneiros, que recuperaban a liberdade tras sobrevivir ao horror dos campos de concentración nazis, onde Adolf Hitler puxo en práctica con mortífero éxito a súa “solución final”.

A Asemblea Xeral das Nacións Unidas estableceu o 1 de novembro de 2005, na Resolución 60/71 designar o 27 de xaneiro Día Internacional de Conmemoración en Memoria das Vítimas do Holocausto. No texto da resolución cítase que, a Asemblea Xeral reafirmando a Declaración Universal de Dereitos Humanos, en que proclama que toda persoa ten todos os dereitos e liberdades enunciados nela, sen facer distinción algunha por motivos de raza, relixión ou de ningunha outra índole.

Lémbrase o artigo 3 da Declaración Universal de Dereitos Humanos, no que se afirma que todo individuo ten dereito á vida, á liberdade e á seguridade da súa persoa.

O artigo 18 da Declaración Universal de Dereitos Humanos e o artigo 18 do Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos, nos que se proclama que toda persoa ten dereito á liberdade de pensamento, de conciencia e de relixión.

Tendo presente que o principio en que se funda a Carta das Nacións Unidas “de preservar ás xeracións vindeiras do flagelo da guerra” testemuña o vínculo indisoluble que existe entre a Organización e a traxedia sen parangón da segunda guerra mundial.

O Holocausto non só afectou profundamente os países onde se cometeron crimes nazis, senón que tamén repercutiu en moitos outros lugares do mundo. Sete decenios despois dos feitos, os Estados Membros comparten a responsabilidade colectiva de abordar os traumas remanentes, manter medidas que permitan unha conmemoración eficaz, coidar dos lugares históricos e promover a educación, a documentación e a investigación. Esta responsabilidade obriga a educar sobre as causas, as consecuencias e a dinámica de tales delitos, así como a fortalecer a *resiliencia dos mozos contra as ideoloxías de odio. O 70º aniversario da Convención para a Prevención e a Sanción do Delito de Xenocidio é máis pertinente que nunca xa que o xenocidio e os crimes atroces séguense repetindo en diversas rexións do mundo.

 

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

A reserva de auga desalinizada máis grande do mundo

Os Emiratos Arabes Unidos construíron a reserva de auga desalinizada máis grande do mundo, baixo un deserto.

En 1960, os Emiratos Árabes Unidos tiñan ao redor de 90,000 persoas. Hoxe, ten 100 veces máis. Iso non sucedería simplemente porque alguén atopou petróleo no deserto. Os residentes do país necesitan auga e moita. O petróleo axudou, por suposto. Permitiu que o país constrúa plantas de desalinización grandes, custosas e que consomen moita enerxía. Tal é o amor de EAU pola auga que agora figura entre os maiores consumidores de auga do mundo, en ao redor de 600 litros por día por persoa.

Hoxe (15 de xaneiro), no lanzamento do Cume Internacional da auga de 2018 en Abu Dhabi, o país deu un paso grande e audaz para garantir a seguridade da auga para os seus residentes. A Autoridade de Auga e Electricidade de Abu Dabi deu a coñecer a reserva máis grande do mundo de auga desalinizada artificialmente. A reserva existe nun acuífero baixo o deserto de Liwa no extremo sur do país, a un 160 km de distancia das plantas de desalinización situadas na costa.

Contén ao redor de 26 mil millóns de litros de auga, e necesitou 26 meses para enchelo. En caso de emerxencias, a reserva pode proporcionar ao redor de 100 millóns de litros de auga por día aos residentes do país. A auga que a reserva pode proporcionar cada día é só unha fracción do 6 mil millóns de litros de consumo diario do país. Isto débese a que o consumo total inclúe usos que van máis aló do estritamente necesario, como regar os numerosos campos de golf do país, utilizar piscinas cubertas de quenllas e enormes parques de entretemento. Mesmo antes de pensar na escala da empresa, é alucinante considerar que hai un país no planeta cuxa estratéxica reserva de auga xace baixo un deserto. A planificación para construír a reserva comezou en 2002, e custou ao redor de $ 450 millóns.

A auga desalinizada transpórtase a través de tubaxes grandes (de aproximadamente 1 metro de diámetro), que se ensamblaron xuntas no deserto mediante soldadura de alta precisión para que sexan a proba de fugas durante polo menos 50 anos. A auga logo vértese a uns 80 metros baixo terra a través de tubaxes perforadas, onde se filtra máis profundamente no acuífero. Hai ao redor de 300 pozos para recargar, recuperar e observar a auga do acuífero. “As plantas de desalinización poden ser pechadas por tormentas, un mal funcionamento, unha balsa ao azar e mesmo o fenómeno da marea vermella que se viu exacerbado polo cambio climático”, dixo Saif Saleh Ao Seairi, que dirixe ADWEA.

Imaxe satelital da Reserva Estratéxica de Auga de Liwa nos EAU. Os puntos verdes son localizacións de bombas para encher e drenar a reserva. (ADWEA)

O fenómeno de marea vermella é outra frase para describir unha floración de algas, que ocorre con maior frecuencia a medida que os mares se quentan. A investigación de ADWEA mostra que as floracións de algas son unha ameaza nova e potencialmente grave para a seguridade da auga na rexión. “O goberno deuse conta da necesidade dunha subministración alternativa para cubrir as nosas necesidades (e) tamén mitigar os riscos climáticos”, continuou. Ao Seairi dixo que as leccións aprendidas na construción da reserva compartiranse cos “socios rexionais”. É probable que estas leccións axuden a que o seguinte proxecto sexa un pouco máis barato. Mesmo entón, aínda que Ao Seairi non o dixo explicitamente, eses socios rexionais só poden incluír estados petroleiros que poden permitirse unha reserva tan custosa. Para a maioría das persoas que enfrontan escaseza de auga, non hai diñeiro do petróleo para axudar.

Galiza non existe politicamente a ollos de Madrid

Galiza non existe politicamente a ollos de Madrid. Tampouco a ollos de Bruxellas. Non nos miran porque non nos queren ver. É o custe da irrelevancia política á que a submisión e docilidade partidadia dun Feixóo máis preocupado en exercer de delegado provincial do goberno que de presidente de Galiza, nos ten levado. Non precisamos dun recadeiro obediente. Precisamos dunha presidenta que defenda, por riba de todo, os intereses colectivos da nación que representa. Se vai estar Zaragoza, Valladolid e Madrid e non vai estar Vigo, Pontevedra ou Coruña, podían ter a decencia de non lle chamar “corredor Atlántico” por aquelo de non se rir de nós a cara… en difinitiva somos unha colonia que nin máis nin menos que se lembran que existimos cando pois hai unha desgraza medioambiental ou aí un suceso con sangue por medio.

Máis de mil sinaturas para esixir a Bas que negocie con Vigo unha solución para os usuarios do Vitrasa

Os afectados pola eliminación da tarxeta verde acordaron continuar coa recollida de sinaturas e trasladar ao pleno do concello unha moción para demandar ao alcalde de Redondela que negocie co seu homólogo en Vigo unha solución ante a inminente eliminacións das bonificacións aos usuarios do Vitrasa non empadroados nesa cidade. Malia as afirmacións dende o goberno local sobre a “incapacidade xurídica de Vigo para limitar ditas bonificación”, en palabras da popular Carmen Amoedo, os veciños reclaman un compromiso do goberno e “que asuman o custe a maiores que terán que pagar os veciños de Redondela cando a eliminación das bonificación sexa efectiva”.

A moción será debatida no pleno ordinario do vindeiro xoves logo de que os partidos políticos da oposición se comprometeran cos veciños a trasladar as súas demandas a este debate político. Explica o presidente da Asociación de Veciños, Marcial Pérez que o malestar é patente entre os usuarios do Vitrasa que non entenden que dende o goberno local non se estea a facer nada ante un problema inminente. “Estannos usando de arma para esixir a Vigo que se sume ao transporte da área metropolitana, non os interesas estas disputas, o único que queremos e que tanto uns como outros negocien e arranxen o problema”.

Conclúe Marcial Pérez afirmando que “non nos fiamos das palabras da concelleira Carmen Amoedo, así que non podemos dar por válidas as declaración nas que asegura que Vigo non pode restrinxir as bonificacións no uso do Vitrasa. Queremos compromisos firmes de que o custe que nos vai supoñer o uso do transporte unha vez se elimine a tarxeta nos será devolto polo concello”.

Adeus Tarxeta Verde, ola PASSVIGO | A tarxeta da discordia

Como nos gusta promover o transporte público, queremos informarvos que o próximo 31 de marzo os cartóns de Vitrasa actuais deixarán de funcionar, e as novas son só para os vigueses. Nin que dicir ten que nesta parroquia, como noutras de Redondela, hai usuarios que serán afectados, pois a tarifa actual é de 1,35 € cando coa tarxeta é de 0,89 € máximo, un incremento de 51% en cada billete, é mais cun billete ordinario non podes facer transbordos, xa que sen tarxeta quedan anulados.

Débense de buscar solucións, xa que se o teu hospital, administración e outros organismos teñen a súa sede en Vigo, como non podes gozar das tarifas do transporte cando pasa pola parroquia de Chapela?, porque este trato? Non esquezamos que en Chapela úsase o transporte público para conectar “arriba” con “abaixo”, para acudir ao médico, bancos, correos, instituto, pavillón, escola de música…..

Como sempre alguén se esquece do cidadán, e non é responsabilidade do Concello de Vigo, senón da administracións no seu conxunto, iso si… temos a peaxe e a mellor autoestrada de España.

REIVINDÍCATE E MOBILÍZATE, ISTO É OUTRO ABUSO MÁIS.

Comparte esta ligazón e esixamos ao alcalde de Vigo Abel Caballero que de marcha atrás neste ataque a xente que fai que Vigo funcione economicamente, e esa xente son xente dos concellos de Redondela, Nigrán, Mos, O Porriño, Cangas do Morrazo, Moaña e Do Maio e San Adrian de Cobres…

O goberno de Vigo estima repartir un total de 75.000 tarxetas PassVigo

Abel Caballero avanzou que esta semana se enviarán a domicilios unhas 40.000 PassVigo, na súa gran maioría para os usuarios das tarxetas verdes ordinarias do autobús urbano, co que o total previsto se achegará ás 75.000. Desde o 26 de decembro ata o 14 de xaneiro, 47.000 viaxes de bus foron abonados coa nova PassVigo.

Máis sobre esta noticia aquí 

Xa é a hora da senda verde Vigo-Redondela pola antiga vía do tren?

Xa é a hora da senda verde Vigo-Redondela pola antiga vía do tren?? facemos un repaso desde que se anuncio ata o ultimo do último.

O Concello de Vigo polo mes de Xuño do 2014 propoñía dar unha volta ao proxecto de converter nun corredor verde a vella e xa abandonada vía do tren de acceso á estación de Urzáiz e suscitaba incluír nela un carril exclusivo para o transporte público, ademais doutro para bicicletas que se sumarían ao espazo reservado previsto para o tránsito de peatones. Esta formulación recollíao xa no primeiro Plan de Movilidad Urbana Sostenible que se acaba de sacar a exposición pública como unha das propostas para potenciar no futuro o transporte colectivo e a intermodalidad. Neste caso, a Concellería de Transportes abogaba por esta alternativa para agilizar o acceso cara á futura estación do AVE dos buses interurbanos.

Mentres tanto na actualidade a antiga vía de tren amosa o que veredes no video feito no día de onte, leveime unha sorpresa ao ver que dun ano para outro van desaparecendo as travesas da vía, a semana que ven irei na procura de información ao respeto de ditas desaparicións.

Sigo co que anunciu o Concello por aquel entón, deciase que a formulación municipal pasaba por que se compaxinar o tránsito do transporte público, ciclistas e peatones sobre a antiga vía do ferrocarril desde a conexión da autopista AP-9 en Bos Aires ata Urzáiz. Serían algo máis de dous quilómetros. “Esta proposta aúna funcionalidad lúdica (paseo/bicicleta) nun corredor arbolado, coa posibilidade para os autobuses interurbanos de acceder á nova estación intermodal nas horas punta sen sufrir atrasos asociados ao tráfico da AP-9”, se argumentaba no citado estudo. En todo caso, a idea non pasaba por desviar todo o transporte público por este vial verde. “A intensidade sería suficientemente reducida como para non resultar molesto para os viandantes e ciclistas”, subliñaban os técnicos naquel entón.

Eu por aquel entón me manifestei que é incompatibel acometer o combo de paseo peonil, transporte público e carril bicicleta tan so por dimensións cabería o peonil e un carreiro de bicicletas.

Pero por aquel enton no concello decia que para conseguir esta tripla funcionalidad serían necesarios polo menos dez metros de ancho, dimensión á que non se chega en varios tramos, aínda que o informe contemplaba xa fórmulas para a súa ampliación. “No corredor actual identifícanse zonas de sección moi reducida, en especial nas inmediaciones dos pasos superiores, que se reducen ata por baixo dos 5 metros […]. Poderíase ascender ata 10 no suposto de construción de muros nalgunhas seccións”, sinalaban.

E no video veran que pois non se pode anchear nalgunhas zonas coma as pontes elevadizas do traxecto.

Segundo esta proposta, a senda quedaría distribuída ao ancho por un arcén non transitable (0,5 metros), o carril para o transporte público (4 metros), mediana (1 metro), carril bici (2,5 metros), mediana verde (1 metro) e beirarrúa (2 metros). Os técnicos contemplaban unha segunda formulación que eliminaría o espazo reservado para bicicletas en favor dos peatones.

O pouco espazo dispoñible obrigaría tamén a que houbese só un carril para o transporte público, que tería que ser reversible e estar aberto nun ou outro sentido en función das horas e as necesidades. No citado informe se recomiendaba, no entanto, que se só de entrada á cidade. “Aumenta a seguridade e facilita a súa lectura por parte dos potenciais usuarios, especialmente en caso de ser utilizado para servizos de transporte público urbano e taxis”.

Esta solución -agregaban os técnicos- sería compatible tamén coa implantación nun futuro dun metro lixeiro nos 4 metros de carril reservado para transporte público, aínda que isto eliminaría a posibilidade de que circulasen autobuses.

Nas ultimas elecións municipais, ás da do 2015, a coalición EQUOPiratas Vigo aposta, como un dos seus principais proxectos, desenvolver en colaboración con ADIF un proxecto de construción dunha vía verde polo percorrido da antiga vía do tren de discorre entre a antiga estación de Chapela e a nova estación do AVE no centro de Vigo.

A coalición decia “o proxecto que presentamos tratase dunha real via verde con prohibición de paso de vehículos a motor, soamente deberíase permitir o paso de vehículos de emerxencia sanitaria e de mantemento, e que intenta recuperar este espazo para a mobilidade individual tanto en bicicleta como a pé e incorporar instalacións que permitan o uso deportivo destes espazos, así como o aumento das zonas verdes de lecer neses barrios, tan carente de este tipo de espazos, lembremos que travesía de Vigo non posúe ningún espazo verde para disfrute e relax dos seus veciños”.

Maís información do que a coalición EQUOPiratas prometia naquelas eleccións aquí: https://www.noticiasvigo.es/proxecto-senda-verde-vigo-urzaiz-chapela/

E onte o concello de Vigo decía: O alcalde amosouse este luns satisfeito pola decisión de ADIF de desafectar os terreos, paso previo á sinatura dun convenio que permitirá ao Concello habilitar unha senda verde na antiga vía do tren desde Teis ata Urzáiz. Caballero adiantou que o goberno que preside xa traballa no deseño para os catro quilómetros.

Maís información do que foi onte noticia ao respeito da antiga e vella vía do tren: https://www.noticiasvigo.es/concello-inicia-deseno-da-nova-via-verde-vigo-desde-teis-ata-urzaiz/

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

 

Vigo 1987 «Case matamos os Reis Magos»

Retomo a sección do meu blogue “Vigo Flashback”, esta entrada estas inspirada grazas ao programa da cadea SER#LaVidaModerna” que emitiu o pasado 12 xaneiro de este mesmo ano un programa homenaxeando a cabalgata de reis do 1987 de Vigo, cabalgata que case lle custa a vida aos Reis Magos de oriente.

O curioso de todo isto foi ver un titular no que se basearon nese programa de radio da cadea SER, é o titular do artigo escrito por “Eduardo Rolland” decía “Case matamos os Reis Magos” e no subtitulo poñía “A cabalgata de 1987 foi a máis disparatada cos Magos naufragando nun globo na ría“.

Paso a copiar e pegar o artigo ao completo publicado na “Voz de Galicia” o 9 de xaneiro de 2017

Cúmprense 30 anos do día en que case matamos os Reis Magos. Porque o 5 de xaneiro de 1987 Vigo estivo a piques de liquidar ás súas Maxestades de Oriente. E cometer o crime, ademais, diante de miles de nenos, atónitos en plena cabalgata, crendo que Melchor, Gaspar e Baltasar estaban a afogarse no medio da ría nos seus fociños.

A idea xurdiu en 1987 durante a alcaldía de Manoel Soto, que acababa de triunfar coa iniciativa Madrid escríbese con V de Vigo. Só tres meses antes, en setembro, chegaba á cidade un tren cargado de modernos entre os que se contaban Alaska, Carlos Berlanga, Ana Curra, Alberto García Alix ou Fabio Macnamara quen, na festa de clausura daquela apoteose da movida, lanzou un botellazo a unha colega, que terminou no Hospital Xeral con tres puntos de sutura na cabeza. A anécdota dá unha idea do ton de tan magno encontro.

Madrid con V de Vigo tivera unha gran repercusión mediática. E, talvez por iso, no Concello estaban lanzados. Así que, para a cabalgata do 5 de xaneiro, pareceulles unha gran idea traer aos Reis Magos en globo sobre a ría de Vigo.

Melchor e Gaspar eran aquel ano os actores Manquiña e Morris. Baltasar, un amigo. Á hora sinalada, vestidos coas súas barbas, coroas e roupaxes, os nosos heroes subíronse ao aeróstato e despegaron. Os nenos de Vigo foran convocados na chaira do Náutico, onde debían aterrar As súas Maxestades. Pero o tempo aquel día era moi malo. Así que, cando se atopaban no medio da ría, levantouse un vento enorme e o globo zozobró. O aparello precipitouse ao mar, cos magos de Oriente a bordo.

Vendo a catástrofe, os miles de nenos que se apiñaban en As Avenidas comezaron a chorar, convencidos de que os Reis Magos habían perecido afogados nos seus fociños. «Os reis morréronse!», xemían aqueles infantes, hoxe roldando a corentena.

Os pais tampouco sabían moi ben que explicación dar, porque a realidade é que As súas Maxestades de Oriente estiveron a piques de morrer. O actor Morris lembra hoxe que, con aquelas túnicas, turbantes, plumas e bixuterías, apenas podían nadar. Manquiña, tras desprenderse da súa barba, logrou agarrarse á barquilla do aeróstato.

A cousa púxose moi fea. Ata o punto de que tivo que saír o Remolcanosa 5 a rescatar aos Reis Magos. Unha vez en terra, xunto ao piloto do globo, na chaira do Náutico foron aplaudidos polo xentío, nenos incluídos. Aínda que xa non levaban nin barbas, nin coroas, nin túnicas. «Os reis meigos están vivos!», exclamaban os nenos sorbéndose as bágoas e os mocos.

A cabalgata que seguiu a todo aquilo foi tamén apoteósica. Ao bordo da hipotermia tras permanecer no mar durante longo tempo, os Reis Magos tomáronse unhas copas para combater o frío. Tanto Morris como Manquiña lembran que pasaron do susto para ir cunha alegría bastante importante. De feito, Baltasar seguiu bebendo no seu mesma carroza e fumando cigarros á vez que tiraba caramelazos aos nenos. Algún, despois do desgusto, levou de propina un croque.

Agora cúmprense 30 anos da cabalgata de reis máis surrealista da historia. Foi o 5 de xaneiro de 1987, o día en que en Vigo estivemos a piques de matar os Reis Magos, FIN DO ARTIGO.

Acontinuación poderedes disfrutar do programa homenaxeando aquel suceso da Detroit Viguesa ao completo, este ano esta sección chamada “Vigo Flashback” vai a ter moitos contidos agardando que canda un deles vos guste tanto como me gusta a min facer este blogue.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

NoticiasVigo.es non ten teito, segue medrando día a día e todo iso grazas a ti.

A mediados do 98 iniciábame nisto da internet, estamos no 2018, 20 anos de experiencia. Un día de casualidade nesta rede social vin un diario dixital que publicaba as miñas fotos e iso poñíame ben por unha banda porque as valoraban e outra que non pedían permiso e ese diario era noticiasvigo.es, nun fío dunha conversación me cague en todo e derrepente salio un tal Borja García a calmarme.

Borja díxome que se quería colaborar no seu portal de noticias, e eu díxenlle que tenia un blogue que me levaba moito tempo e bo ao final rendinme e dixen que se.

Os meus primeiros post en noticiasvigo.es eran artigos de opinión moi nacionalistas tal como son eu.

Logo deixei pasar un bo tempo sen escribir, ofrecinme á competencia, a vigoalminuto e Vigo última hora o que é agora vigoe, ofrecinme para dar un novo estilo de informar xa que o que estaba a observar nese período de tempo que os diarios estaban a facer unha cobertura moi similar ás dúas follas parroquiais como Atlántico Diario e Faro de Vigo, vigoalminuto declinou os meus servizos como fotógrafo e Vigo última hora distanciouse da miña persoa.

Despois disto todo díxenlle a Borja se podía cambiar radicalmente o diario publicando novas seccións, todo isto díxenllo dicindo claramente algo, ese algo é que quería facer de noticiasvigo.es o diario dixital referente da área de Vigo, Borja se me cagó de risa literalmente dicindo que estaba a ser un chalado comprometéndome con iso, tal como iniciei este texto que estou a publicar hoxe día 14 teño 20 anos de experiencia nas redes e sei como alcanzar as metas rápidamente e perpetuar esa meta establecéndoa sobre unha liña.

Podo dicir que o esforzo que estou a facer en noticiasvigo.es levándoo enteiramente eu esta sendo recompensado xa que aos poucos esa referencia coa cal me comprometín despois de dicirlle a Borja o cambio radical do diario esta a piques de ser alcanzada XA que hoxe somos os SEGUNDOS, son un home que sabe o que pode dar, son un home que sabe o que pode alcanzar máis nunca falo por falar ou me comprometo por quedar ben senón máis ben comprométome por valores, eses valores que os meus pais déronme e o que a rúa me deu e eses valores non os traizoo nin abandono xa que son fiel a eles.

Borja grazas por delegar en min esta resposabilidade e esta responsabilidade non vouna a traizoar…

Este ano dareiche cousas novas e verás que esas cousas novas acadaran ese compromiso e poderas ver ese soño cumprido como o meu que o mesmo.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]