Archivos por Etiqueta: arbores

Unha alternativa ao PROXECTO CINTAS MECÁNICAS da Gran Vía

 

Unha alternativa para a “Pasarela mecánica da Gran Vía” a cal Abel Ramón Caballero non pensou. Por sentido común, coherencia e viabilidade medioambiental, a Rúa VAZQUEZ VARELA sería a idónea para facer a pasarela mecánica, tanto pola conexión ca estación do “futuro” AVE (falso AVE) e autobuses, a vía verde da antiga vía do tren e como pola comunicación directa ca futura cidade da xustiza… evitando así o impacto medioambental e con elo a talla das árbores na Gran Vía.

»Requisitos

ESO SÍ, a pasarela tería que ser con baixo consumo catalogada como A+++, tería que contar tamén cun equipo auxiliar en caso de fallo de enerxía, tería que contratar o concello de Vigo a xente especializada en manipulación en cadeiras de rodas e cocheciños de bebe para que estas podan ser empregadas por ese sector da cidadanía, instalación de máis árbores e plantas e unha pequena praza do número 1 ao 9, esta praza seria para o disfrute dos veciños e veciñas como os futuros maiores da futura residencia de anciáns e o novo hotel da zona.

»Hemeroteca Recente

NoticiasVigo.es sacaba o día 10 de Maio de 2018: Novo pau a Abel Caballero, a obra de Gran Vía

• A Cadena Ser informaba o día 11 de Maio de 2018: Segundo o informe dos técnicos de patrimonio da Xunta, o proxecto non respecta a contorna da rúa Gran Vía, nin a harmonía do espazo, ao non respectar o valor do conxunto urbano. Os 15 millóns de financiamento europeo quedan agora no aire.

•La Voz de Galicia sacaba o día 12 de Maio de 2018: Caballero busca unha saída para non perder os fondos europeos da Gran Vía

Tras o pau da Xunta, obrigando ao goberno municipal a cambiar o proxecto de reforma da Gran Vía, o alcalde, Abel Caballero, busca unha solución para non perder os fondos europeos cos que ía financiarse a obra, enmarcada no plan Edusi. «Non podo dicir si están en perigo ou non. Hai un proxecto presentado e hai que gastar os fondos», sinalou o rexedor. Europa concedeu a Vigo 15 millóns para fomentar a mobilidade e a accesibilidade dentro do denominado Vigo Vertical. Dese montante, 9 millóns son para remodelar a Gran Vía.

Patrimonio dá un prazo de quince días ao goberno local para que formule as súas alegacións e propostas porque considera que o actual proxecto non é compatible coa contorna.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, manifestouse onte sobre o particular: «Ningún político pode modificar unha decisión técnica da Dirección Xeral de Patrimonio. Polo tanto, correspóndelle ao Concello. E eu espero que adecúe o proxecto ás prescricións dos técnicos da dirección xeral. Non podo dicir outra cousa porque sería non actuar conforme a dereito».

O alcalde de Vigo, Abel Caballero, non puido aclarar si o novo proxecto que lle esixe a Xunta para Gran Vía estará redactado e aprobado no curto prazo de semanas. «En quince días faremos moitas cousas» dixo Caballero, que non as concretou.

Desde a Xunta sinalaron que o Concello pode enviar un escrito solicitando un prazo máis amplo para redactar un novo proxecto. En calquera caso ten que haber comunicación oficial antes de tres meses porque en caso contrario, a Administración autonómica arquivará o expediente da obra e haberá que reinicialo máis adiante, dilatando máis o proceso, co consecuente risco de non ter financiamento.

Segundo o rexedor, a arquitecta da Xunta que informou o proxecto «en ningún momento» recomenda paralo, polo que cre que a decisión partiu desde instancias superiores á funcionaria por motivos «políticos» co fin suposto de que a obra non estea concluída para as próximas municipais. O alcalde sostén que a parte técnica do informe de Patrimonio da Xunta que ordena paralizar o proxecto de Gran Vía «non di unha soa palabra sobre parar a obra e non menciona incompatibilidade algún co contorno». A técnica di literalmente: «Ou conxunto urbano do que forma parte a Gran Vía non que cabe identificar valores socias e culturais (…) debe ser preservado facendo compatibles a conservación deste patrimonio urbano co súa transformación, integrando harmónicamente as intervencións»

Na reunión na que Patrimonio analizou o proxecto de Gran Vía, tamén se informou sobre Porta do Sol e o palco de Bouzas, pero estas dúas últimas resolucións aínda non chegaron ao Concello, polo que Caballero considerou «sorprendente» a rapidez en enviar o informe do bulevar.

O rexedor deu conta dun nutrido número de expedientes municipais que levan moitos meses en Patrimonio e están sen resposta mentres que o da rampla emitiuse cunha «présa desmesurada». Trátase dun «escándalo sen precedentes, unha decisión política, sen aval ou sustento técnico algún», opinou.

O proxecto de Gran Vía aprobouse o 21 de decembro e foi notificado á Xunta o 8 de xaneiro. O 27 de marzo, a Administración autonómica enviou un escrito explicando que «dado que é un espazo singular, parece que o instrumento urbanístico non dáa cobertura» e, a continuación, desde Patrimonio Histórico reclamárono telefonicamente. O Concello enviouno o 11 de abril e «a partir de aí comeza a mobilización política», segundo Caballero. Vinte días despois, en tempo marca» chega esta decisión política, rematou o rexedor.

Prema

A oposición urxiu ao alcalde a presentar« canto antes» un novo proxecto para a Gran Vía que sexa acorde co conxunto arquitectónico con moitos edificios catalogados pola Xunta, segundo dixo a portavoz do PP, Elena Muñoz. A concelleira confía en que non se perdan os fondos europeos si tramítase un novo proxecto. E subliñou que o Concello sabía que o informe de Patrimonio era obrigatorio.

Marea de Vigo insistiu en que en lugar da rampla hai que volver instalar un tranvía circular que percorra a avenida. Para o portavoz Rubén Pérez, «a reforma non debe implicar a talla de árbores nin unha rampla no medio».

»Recado de Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Pois a alternativa para a “Pasarela mecánica da Gran Vía” a cal Abel Ramón Caballero non pensou acábolla de dar eu, espero que bueno que pense e recapacite.

 

ICR-Photographer©

ICR-Photographer©

Anuncios

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

 

Para esta entrada elixín un bo titulo como tamén unha boa imaxe que é a mostra de que o medio ambiente aos cidadáns e cidadás de Vigo como á institución que representa tal cidade impórtalles ben pouco como dicir nada o MEDIO AMBIENTE. Esta é unha editorial/artigo na que fío palabras e feitos reais.

 

Despois da introdución imos á cuestion

 

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

A cidadanía viguesa é un tanto rara ao que é coidar o medio ambiente xa que consigo arrastan a denominada síndrome anos 70, esa síndrome que é o de construír unha cidade sen orde con tal de construír sen importar o que leve por diante xa que o que importa é poñer formigón e ladrillo, así é cidadanía rara por dicilo de forma branda con ese sindrome.

A ciudadania viguesa é esa que se acorda da importancia do medio ambiente cando as súas costas sofren un atentado ou cando os seus bosques son invadidos por eucaliptos cando arden xa que devanditos arboles son os mistos para os bosques.

O curioso disto que mencione anteriormente é ver cando esta cidadanía concienciada cando pasan eses desastres é a capacidade de mutación que ten pasadas unhas semanas, porque digo iso de pasadas unhas semanas? porque pasadas unhas semanas esa cidadanía posiciónanse a favor de botar formigón en bosques… posiciónanse a favor de destruír bosques para construír centros comerciais como “PORTO CABRAL” e ” Recare” este ultimo foi clave para que o PXOM aprobado polo actual alcalde e a concelleira de urbanismo cando o bipartito da Xunta fósese abaixo por non respectar o medio ambiente.

Esas mesmas persoas que se posicionan a favor deses centros comerciais abalados polo alcalde o cal quixo facerse o heroe nos pasados incendios forestais sucedidos en Vigo o pasado ano no mes de outubro, ese alcalde que é un experto en que os cidadáns repitan os seus mantras esquecendo o pasado recente dos seus mantras.

Ese alcalde que pasado uns meses da catástrofe mais recente de Vigo vénselle á cabeza a idea de facer un anel contra lumes natural é o mesmo que dixo aquilo “MENTRES NON HAXA PXOM NON HABRA PORTO CABRAL!”, afirmación totalmente incompatible coa creacion dese anel que prometio que brindara a seguridade da cidadanía xa que realmente Vigo dispón dunha coroa a cal brinda de saúde aos e as viguesas a cal nun dos seus eixos sitúase onde queren construír dito macro proxecto do centro comercial e lecer PORTO CABRAL, proxecto que seria no parque forestal de Cabral- Liñeiriños parque fundamental nesa coroa saudabel… polo cal se cumpre iso de que dito alcalde acórdase da importancia do medio ambiente cando o ve en perigo pero logo tal como di o refraneiro “se che e visto non me acordo”.

O alcalde que temos en Vigo é fanático de “HUMANIZAR” as rúas para mostrarlle ao mundo unha nova imaxe da cidade ao exterior pero eso si humanizar sen integrar os bens naturais que xa hai xa que máis de 4.000 árbores segundo el se puxeron onde xa habia polo cal 4.000 tallas “baixo a escusa de estar enfermos” árbores que se poden salvar pero eso e custoso e segundo el ás árbores son “adornos“, cousa que non esta nada mal pero bueno sigo fiando fino, humanizacións que van cos seus correspondentes xardineiras e as súas respectivas árbores escobillas así é como lles denomino eu aos que poñen para substituír aqueles árbores que levan décadas e centenares de anos na cidade, arboles sans, arboles grandes que en se teñen a súa gran importancia, a cal desenvolverei mais tarde pero isto agora no momento fiando fino, humanizacións que fai pero logo ditas humanizacións non se manteñen xa que hai moitas delas co granito totalmente roto e xardineiras con ervas salvaxes e algunhas sen nada e outras esnquizadas… bueno iso non che ten moita importancia xa que o que máis importancia ten é que este alcalde que temos é tamén fanático de tallar arboles grandes, de onde vén iso de tallar as árbores grandes? pois vén desgraciadamente cando Vigo foi prexudicado por un temporal, cando un deses arboles caiu na Avenida de Castelao enrriba dun coche dun amigo do alcalde e empresario (así o dixo no seu programa Vigo de Cerca da canle localia televigo), pasado o temporal daquel suceso onde só houbo danos materiais empeza a talla indiscriminada de CHOPOS da Avenida de Castelao e logo progresivamente foi tallando outras partes da cidade na que dicía que moitos das árboles estaban enfermos mentres que enxeñeiros e expertos forestais que colaboran en movementos cidadáns e en organizacións non gobernamentais concienciadas co medio ambiente contradicían ao alcalde polas súas decisións de talla de arboles baixo supostamente que estaban enfermos.

O máis recente ao tema de talla de árbores e que as 128 árbores plantados no tramo da Gran Vía comprendido entre Urzaiz e a praza de España desaparecerán coa transformación que planea o Concello para dotar de ramplas mecánicas a esta rúa.

Sen voz o noso verde Gran Vía pende dunha motoserra que borre todos os castiñeiros de indias, non tan indios, nin castiñeiros, pero moi queridos polos vigueses que colleitabamos como o maior dos tesouros as súas castañas dás bruxas. Comentarvos que non se se axudará moito esta curiosidade para salvalos pero aos cabalos (non os pétreos de praza España) resúltanlles especialmente agradables estas castañas, tanto que coñecen esta árbore por media Europa como horse chestnut ou castaña de cabalo.

Aquí líbrase unha batalla contra outras moitas cousas, afirma o grupo creado en Facebook “Salvemos a Gran Vía de Vigo”: o que non nos deixen sen forzudos rederos e que non nos pinten tan de gris o progreso.

No proxecto da obra recolle que quedaremos sen 45 camelios e 29 naranxos do bulevar e sufriremos vendo como os 41 castiñeiros das Indias e os 13 tilos das beirarrúas laterais tállanse, e o alcalde di que poñeran no seu lugar 300 árbores novos “arbores escobilla”.

O futuro da nosa cidade ha de ser para nós verde esperanza. O proxecto contempla o traslado dos 74 camelios e naranxos e a talla doutros 54.

Non saben se conseguirán parar ao xigante de ferro, o que si está claro que ata os Dinosetos indígnanse ante tan pouco sentimento que non é outro que o de sacar para poñer outros miniárbores máis substanciosos, aínda que non para nós, o palmatum, cornus florida, magnolia loebneril ou cotinus coggygria, o ginkgo biloba ou algunhas magnolia kobus, onde vai parar, nada que ver cos nosos queridos aesculus hippocastanum pertencentes á robusta familia dos arces.

O futuro sempre estará nas mans dos que ven máis aló aínda que sempre teñen ese peso do que dita unha sentenza en beneficio, non dicimos nin propio nin impropio porque agora sae á luz co proxecto un “as árbores están malitos e por se caen cortámolos moito antes” e ante isto, confiar na boa fé do que fai o estudo, é o que nos queda para que a talla de 128 árbores de Gran Vía sexa menos dolorosa e en conciencia limpa, veremos o que pasa porque xa vos van avisando que estas escaleiras traerannos á parte de comodidade gastos e contaminación aí van os datos que se manexan, que asustan, e moito.

A cifra final da emisión de CO2 traduciríase en 30 toneladas ao ano. Case ná.

As árbores no medio ambiente urbano

As árbores son moi beneficiosos para o medio ambiente urbano. Cumpren varias funcións que favorecen á cidade e, polo tanto, aos seus habitantes. En primeiro lugar, melloran a calidade do aire pois son axentes activos que reducen a contaminación atmosférica. Se nas grandes cidades non houbese árbores, o tráfico faría case imposible vivir nelas.

As árbores xeran osíxeno, absorben dióxido de carbono e reteñen os pos e partículas que se manteñen no ambiente. Pero, ademais, tamén reducen o molesto ruído que se produce na maioría das grandes cidades, tráfico, cláxones, sirenas, berros, obras, todos estes molestos sons resultan atenuados polas follaxes das árbores, que fan un labor de barreiras antisonido, de illantes acústicos, atrasando ou, mesmo, detendo as ondas sonoras.

Ademais, regulan e actúan sobre o clima, xa que aumentan a humidade do ambiente e diminúen a temperatura no verán e auméntana no inverno, ademais de xerar correntes de aire e constituír pantallas contra o vento, a choiva, a neve, a saraiba ou os raios solares. Así mesmo, as árbores que non están rodeados de formigón e cemento, purifican as augas que se filtran polo chan, pois as súas raíces actúan como descontaminantes, retendo nutrientes e axentes patógenos. Tamén hai que pensar que as árbores serven como morada de aves, que alegran a cidade coa súa presenza e cantos.

A importancia das árbores

1.Unha árbore grande pode absorber ata 150 kg de CO2 ao ano, por tanto son de gran importancia nunha cidade onde a contaminación adoita ser unha problemática importante. As árbores poden mellorar a calidade do aire, facendo das cidades lugares máis saudables para vivir.

2.Ademais, i na mesma liña que no punto 1, as árbores grandes son excelentes filtros para contaminantes urbanos e partículas finas. Absorben gases contaminantes como monóxido de carbono, óxidos de nitróxeno, ozono e óxidos de sulfuro. Tamén filtran partículas finas como po, sucidade ou fume do aire atrapándoos sobre as follas e a cortiza.

3.As árbores xogan un papel importante no aumento da biodiversidade urbana, proporcionando ás plantas e animais un hábitat, alimento e protección.

4.A localización estratéxica das árbores nas cidades pode axudar a arrefriar o aire entre 2 e 8 graos Celsius, reducindo así o efecto de “illa de calor” urbana, unha acumulación de calor polo inmensa mole de formigón, e demais materiais absorbentes de calor.

5.As investigacións demostran que vivir preto dos espazos verdes urbanos e ter acceso a eles pode mellorar a saúde física e mental, por exemplo diminuíndo a tensión arterial alta e a tensión. Isto, á súa vez, contribúe ao benestar das comunidades urbanas.

6.As árbores maduras regulan o fluxo da auga e desempeñan un papel crave na prevención de inundacións e na redución de riscos de desastres naturais. Un perennifolio ou árbore madura de folla verde permanente, por exemplo, pode interceptar máis de 15 000 litros de auga ao ano.

7.A colocación correcta das árbores ao redor dos edificios pode reducir a necesidade de aire acondicionado nun 30 por cento e reducir as facturas de calefacción no inverno entre un 20 e 50 por cento.

8.As árbores poden contribuír ao aumento da seguridade alimentaria e nutricional local, proporcionando alimentos como froitas, froitos secos e follas tanto para o consumo humano como para a forraxe. A súa madeira, á súa vez, pódese utilizar para cociñar e quentar.

9.A planificación de paisaxes urbanas con árbores pode aumentar o valor dunha propiedade nun 20 por cento.

A verdade é que as árbores e o medio ambiente terían que ser tan respectados nas grandes cidades como as propias persoas.

Non descarto en facer a segunda parte desta editorial/artigo xa que da para moito o asunto do MALTRATADO MEDIO AMBIENTE EN VIGO e MENOS PREZADO polo habitante da cidade xa que ten esa bipolaridade reflectida neste humilde blogue da DETORIT VIGUESA e deste home chamado Rubens Rocha.

 

 

Algunas das fontes

La Vanguardia | Ecologia verde | Hemeroteca FdV

A importancia das árbores no medio ambiente

As árbores son fonte de vida. Non só no tocante aos ecosistemas naturais, senón tamén para a supervivencia do ser humano. O seu uso para alimentarse, quentarse e construír unha infinidade de obxectos supón unha explotación que, entre outros factores, dispara a deforestación e, con ela, a destrución do hábitat.

De feito, a vida tal e como a coñecemos comeza coas plantas. Moito antes, fai ao redor de catro mil millóns de anos, formáronse as primeiras moléculas, consideradas as formas de vida máis primitivas. Pero non foi ata que se produciu a fotosíntesis oxigénica, fai ao redor de 3.500 millóns de anos, cando se empezou a osixenar a atmosfera.

Por tanto, as primeiras plantas terrestres, que xurdiron fai ao redor de 450 millóns de anos non foron pioneiras en realizar o proceso da fotosíntesis e liberar osíxeno á atmosfera. Aínda que si é certo que a radiación solar aproveitábase para formar azucres a partir da auga e do dióxido de carbono da atmosfera, clave da fotosíntesis, e que a partir daqueles desenvolvéronse as primeiras células vexetais, antecesoras das algas e das plantas.

As plantas empezaron a ser erectas e a crear a madeira tras unha gran seca, primeiro como herbas ou arbustos, e logo como árbores. Os seres humanos, pola súa banda, proveñen dos hominoideos, cuxos fósiles superan os 6 millóns de anos. E, como é ben sabido, a nosa historia, indubidablemente, vincúlase ás árbores desde os seus inicios.

Os pulmóns do planeta

Á marxe das utilidades inmediatas que obtemos das árbores, a súa existencia é clave para a nosa supervivencia, así como para infinidade de seres vivos.

En cifras, as árbores son necesarios para a supervivencia de nove de cada dez das especies coñecidas, e a porcentaxe probablemente aumentaría se imos máis aló do hábitat e centrámonos na produción de osíxeno.

As árbores, así é, axúdannos a respirar. Só as algas e outras plantas mariñas producen ao redor do 70 por cento, pero as árbores son decisivos para que a atmosfera sexa respirable polos humanos. Noutro caso, sería un aire enrarecido.

Só unha árbore pode producir suficiente osíxeno para 18 persoas, aínda que varía moito en función de especies e tamaños. Xunto co resto das plantas, son responsables dunha quinta parte do osíxeno do planeta.

Se se lles coñece como pulmóns do planeta tamén se debe ao seu importante rol no ciclo do carbono. Actuar como xigantescos sumidoiros de carbono, tal e como o fai o océano, retarda o quecemento global.

Sumidoiros de carbono

O papel das masas arbóreas no ciclo do carbono, deste xeito, é un aspecto capital á hora de entender a súa importancia para o medio ambiente.

A mesma fotosíntesis é a que fai que absorban o CO2 presente na atmosfera, liberando osíxeno a cambio. É dicir, a reforestación, así pois, constitúe unha maneira eficaz de loitar contra o cambio climático. Non en balde, o dióxido de carbono ou CO2 é un dos gases de efecto invernadoiro que máis contribúen ao seu avance.

Por pasiva, a deforestación supón un aumento dos gases de efecto invernadoiro. Non só porque moitos deles descompóñense e liberan boa parte do CO2 que absorberon, senón tamén porque a súa transformación industrial pon en marcha unha cadea de produción que tamén multiplica a contaminación.

Estímase que unha quinta parte das emisións dos gases de efecto invernadoiro é consecuencia da deforestación na Amazonia, distintas zonas de Asia e outras rexións.

Refuxio de biodiversidade

Ademais da deforestación provocada pola industria, as árbores sofren a constante ameaza da agricultura e a perda de recursos hídricos.

A súa desaparición leva a redución do hábitat, o cal supón un duro golpe á biodiversidade, poñendo contra as cordas a numerosas especies.

A perda constante de hábitats debido á deforestación levou aos científicos para considerar o planeta unha contorna hostil que camiña cara á sexta extinción masiva. Segundo publicou en 2014 a revista Science, estamos ao bordo deste debable ambiental, que á súa vez ameaza con ser un punto e final para a especie humana.

De acordo con ecólogos da Universidade de Duke, en Estados Unidos, a actividade humana está provocnado unha desaparición de especies dez veces máis rápido do que pensabamos. Ou, se se quere, mil veces máis do que o facían nas orixes do ser humano, cando tampouco se estaba quietecito, precisamente.

Meses antes, a NASA daba a razón a estudos anteriores concluíndo que a destrución planetaria nun futuro próximo, e cada certo tempo novas investigacións apoian leste mesmo argumento. En xuño de 2015, por exemplo, anunciábase o colapso da civilización humana para 2100, segundo un estudo publicado en Science Advances.

En definitiva, son moitos os estudos que falan dunha extinción masiva que ameaza a existencia humana, e todos coinciden en que, xunto co cambio climático, a perda de hábitat é unha das súas principais causas.

Ambos os problemas asociados á constante perda de masa forestal. Para que nos fagamos unha idea, a vida que bole nos ecosistemas arbóreos, en só unha hectárea de bosque tropical pode haber ao redor de 500 especies vexetais e, por exemplo, chegouse a atopar que nunha soa árbore vivían 43 especies de formigas.

No que se refire aos vexetais e animais terrestres, o 90 por cento deles atopan refuxio nas árbores ou nos seus arredores. E as aves non necesitan comentarios respecto diso.

Ademais, a deforestación e a extinción corren parellas, e a maior parte das especies que sofren un crecente risco de extinción áchanse en zonas que tamén recibiron un forte pau. De novo, o mesmo panorama: redución do hábitat que implica árbores decapitadas e especies de animais agonizantes.

Sen eles, a biodiversidade mundial caería en picado pois, ademais do apuntado axudan a regular o ciclo hídrico mundial e a previr a erosión e reter a humidade dos chans.

A conta atrás?

O ritmo de desaparición das árbores é alarmante. Os informes presentados anualmente pola ONU sobre a deforestación mundial non permite ser optimista. Moi ao contrario, as previsións dos últimos estudos son apocalípticas.

Se proseguimos co ritmo de deforestación actual, as consecuencias serán nefastas. De acordo cun estudo recentemente publicado na revista Nature, nuns 300 anos non quedará nin unha soa árbore sobre a face da Terra.

Hoxe 21 de Marzo no día Internacional dos Bosques

Os bosques e a enerxía

Este día de celebración mundial dos bosques bríndanos a oportunidade de concienciarnos sobre a importancia de todos os tipos de ecosistemas boscosos e árbores, e de celebrar as diferentes maneiras nas que os bosques nos manteñen e protexen. Este ano subliñamos como a dendroenergía (aquela que provén das árbores) contribúe de maneira significativa a mellorar a vida das persoas, fomentar o desenvolvemento sustentable e mitigar o cambio climático.

A madeira é unha importante fonte de enerxía renovable – A madeira proporciona máis enerxía que a xerada polo sol, a auga ou o vento. Actualmente, representa aproximadamente o 45 % da subministración de enerxía renovable no mundo (27% en África, 13% en Latino América e o Caribe e 5% en Asia e Oceanía). Desempeña un papel importante tanto nos países en desenvolvemento como nalgúns industrializados. Ao redor da metade da produción mundial de madeira (uns 1860 millóns de metros cúbicos) utilízase como fonte de enerxía para cociñar, quentarse e xerar electricidade. Iso significa que, grazas aos combustibles provenientes das masas boscosas (ou dendrocombustibles), 2400 millóns de persoas poden cociñar, ferver auga e quentar os seus fogares.

A dendroenergía é un motor do desenvolvemento económico – Case 900 millóns de persoas, principalmente nos países en desenvolvemento, dedícanse ao sector de enerxía de orixe forestal a tempo completo ou parcial. A modernización deste sector enerxético pode axudar a revitalizar as economías rurais e estimular o desenvolvemento empresarial: un aumento dos investimentos na produción de dendroenergía e dendrocombustibles avanzados pode proporcionar ingresos para financiar unha mellor xestión forestal, máis bosques en crecemento e máis postos de traballo.

As árbores contribúen a unha maior calidade de vida e ao aforro enerxético nas zonas urbanas – A colocación estratéxica de árbores nas zonas urbanas pode arrefriar o aire entre 2 e 8º C.

A dendroenergía mitiga o cambio climático e fomenta o desenvolvemento sustentable – Os bosques do planeta conteñen dez veces máis enerxía que a que se consome anualmente a nivel mundial. A dendroenergía é, por tanto, un recurso renovable de enorme potencial para satisfacer a demanda enerxética do globo. As masas boscosas proporcionan, ademais, aire limpo, auga e enerxía renovable con efecto neto neutros en canto ás emisións de dióxido de carbono. A xestión sustentable dos bosques condúcenos a un futuro máis ecolóxico.

Os bosques son fonte de enerxía, agora e nunha futura economía verde mundial – Un maior investimento en innovación tecnolóxica e na xestión sustentable dos bosques é a clave para aumentar o papel destes ecosistemas como fonte principal de enerxía renovable. Desta forma investimos no noso futuro sustentable, no cumprimento de varios Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable e no fomento dunha economía verde. Un aumento da superficie de arboledas sustentables, familiares e comunitarias, e o uso de cociñas de leña non contaminantes e eficientes poden facilitar o acceso de millóns de persoas máis dos países en desenvolvemento a enerxía barata, fiable e renovable.

 

ை Tallan novamente varias árbores na Detroit Viguesa.

Ilcanallarubens_ICR-Photographer_Tallas_Rua Serafín Abeldaño

Foto E.I. [12-05-2015] // F.V. [22-07-2015]

Este humilde blog leva denunciando dende fai un bo tempo a talla indiscriminada de arbores na cidade de Vigo, desta vez as tallas foron no terreo que hai entre a autoestrada AP-9 e a rúa Serafín Avendaño foron este ano un pasado máis alá, sempre coa escusa de limpeza que cada ano se realiza. E é que en lugar das habituais rozas e eliminación de árbores de pequeno porte, mediano porte e gran porte, este ano se está a proceder a tallar os exemplares de maior magnitude. Segundo denuncian algúns veciños, que temen que poida haber corrementos, cortouse un gran plátano de paseo, loureiros ou varias acacias. A zona está sinalizada baixo o terraplén, onde se impide aparcar así expóñeno, ante poñen o aparcadoiro á natureza, e os traballos manteranse ata o día 24.

Vigo segue mostrando ao mundo que é unha cidade que non aposta pola natureza nin polos espazos verdes senón a súa grande aposta é polo empedrado de granito.

Hai que recordar que esta zona atopase no distrito 36201 da cidade de Vigo, o barrio faise chamar Canadelo Baixo, un barrio de clase obreira, é unha das illas urbanas cun encanto especial. Este barrio esta conformado polas ruas Serafín Avendaño, Rúa do Canadelo Baixo, Rúa Eira, Rúa Callao e Travesía Callao.

O barrio de Canadelo Baixo máis o de Canadelo Alto son dous dos barrios máis esquecidos da cidade concretamente levan máis de 30 anos abandonados polas instrucións, tan so se presentan as instucións para facer os desbroces e as tallas de árbores sans, os asfaltados por dicirse así ou mellor dito parcheados que teñen os devandito barrio son feitos cos cartos dos veciños, veciños que traballan nas tarefas de parcheados como no arranxo das beirarrúas.

Estas zonas de Vigo posúen algúns inmobles daquel Vigo de antes, con casas unifamiliares con pequeñitas parcelas como tamén parcelas onde cultivan eles mesmos hortalizas e hai outras cousas máis.

Dende o meu humilde blog solicito se isto o le alguén das instrucións que non se esqueza deste barrio, barrio que levan pedindo os seus veciños unhas melloras, levan moitos anos solicitando melleoras, melloras que son escoitadas, despois de ser escoitadas prométenlles que farán o que solicitan humildemente pero esas promesas non se traducen a feitos e realidades.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை O exterminador de arbores sans da Detroit Viguesa

ilcanallarubens_viadelnorte_Vigo_2015

Foto Diego Prada

O fin de semana deixou estragos ambientais, unha vez máis, e desta vez no talude da estación de tren da cidade de Vigo, diante da varanda da rúa vía do norte. Vigo segue mostrando a España e ao mundo que non ten escrúpulos pola natureza que os antepasados deixaron.

O alcalde da cidade de Vigo xa ten bastantes antecedentes de tallas na cidade inxustificadas, o afán do capricho e dilapidación do alcalde chega xa a extremos inamisibles de destruír arbores da cidade que levan entre os vigueses e viguesas máis de 100 anos, as árbores talladas víronse que gozaban de boa saúde e que non eran un perigo para a vida dos vigueses e viguesas.

Non é comprensible que nin se queira transplántense, sen que, tras arrancalos son cargados en camións cara a unha área que hai preto do parque forestal de Coruxo para a súa suposta destrución; estas actuacións feitas por Abel Ramón Caballero que, por suposto, non ten que ver nada co concepto dunha cidade sostible e da que presume o socialista e xa que a cidade sostible só existe na súa imaxinación xa que as políticas ambientais do alcalde non son de todo ambientais senón atentados contra o medioambiente e para mostra a concesión de 30 anos para o Jonathans.

Diante da varanda de vía do norte cara á estación Vigo Urzaiz encontrábanse castiñeiros de moitos anos de vida como salgueiros e acacias, se o propósito era limpala non era necesario esnaquizar todo levándose por diante os arbores.

As escusas que leva dicindo sobre o tema da talla de arbórelos nos seus oito anos de rexedor é a herdanza recibida, achacando aos seus antecesores de non ter coidado arbórelos da cidade.

O seu anterior precedente foi a talla arbores da rúa Rosalía de Castro, os cales substitúo por unhas laranxeiras e unhas oliveiras (entre 1.200 e 4.000 euros cada oliveiras), cuxos arbores son caros e mellores tal como o dixo, os arbóres que salvou da rúa Rosalía de Castro os transplantou no barrio de Navia, unha totalidade de oito arbores, que están situados na rotonda onde comeza a VG-20. Por certo as arbores de Rosalía de Castro tiañan tan so 18 anos.

O día que empezaron a talla de árbores da rúa Rosalía de Castro os veciños da rúa chamaron o 010 para dar conta do que estaban a facer como tamén se queixaron dicindo que as árbores estaban en perfectas condicións que non estaban en malas condicions. Isto da rúa Rosalía de Castro tampouco é algo novo xa que aconteceu en moitas outras rúas humanizadas. En Martínez Garrido optouse por eliminar plátanos frondosos e de gran porte polos supostos problemas que xeraban ao subsolo cousa que co paso do tempo da humanización non era tal como a alcaldía dixo.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]