Archivos por Etiqueta: arbores

A importancia das árbores no medio ambiente

As árbores son fonte de vida. Non só no tocante aos ecosistemas naturais, senón tamén para a supervivencia do ser humano. O seu uso para alimentarse, quentarse e construír unha infinidade de obxectos supón unha explotación que, entre outros factores, dispara a deforestación e, con ela, a destrución do hábitat.

De feito, a vida tal e como a coñecemos comeza coas plantas. Moito antes, fai ao redor de catro mil millóns de anos, formáronse as primeiras moléculas, consideradas as formas de vida máis primitivas. Pero non foi ata que se produciu a fotosíntesis oxigénica, fai ao redor de 3.500 millóns de anos, cando se empezou a osixenar a atmosfera.

Por tanto, as primeiras plantas terrestres, que xurdiron fai ao redor de 450 millóns de anos non foron pioneiras en realizar o proceso da fotosíntesis e liberar osíxeno á atmosfera. Aínda que si é certo que a radiación solar aproveitábase para formar azucres a partir da auga e do dióxido de carbono da atmosfera, clave da fotosíntesis, e que a partir daqueles desenvolvéronse as primeiras células vexetais, antecesoras das algas e das plantas.

As plantas empezaron a ser erectas e a crear a madeira tras unha gran seca, primeiro como herbas ou arbustos, e logo como árbores. Os seres humanos, pola súa banda, proveñen dos hominoideos, cuxos fósiles superan os 6 millóns de anos. E, como é ben sabido, a nosa historia, indubidablemente, vincúlase ás árbores desde os seus inicios.

Os pulmóns do planeta

Á marxe das utilidades inmediatas que obtemos das árbores, a súa existencia é clave para a nosa supervivencia, así como para infinidade de seres vivos.

En cifras, as árbores son necesarios para a supervivencia de nove de cada dez das especies coñecidas, e a porcentaxe probablemente aumentaría se imos máis aló do hábitat e centrámonos na produción de osíxeno.

As árbores, así é, axúdannos a respirar. Só as algas e outras plantas mariñas producen ao redor do 70 por cento, pero as árbores son decisivos para que a atmosfera sexa respirable polos humanos. Noutro caso, sería un aire enrarecido.

Só unha árbore pode producir suficiente osíxeno para 18 persoas, aínda que varía moito en función de especies e tamaños. Xunto co resto das plantas, son responsables dunha quinta parte do osíxeno do planeta.

Se se lles coñece como pulmóns do planeta tamén se debe ao seu importante rol no ciclo do carbono. Actuar como xigantescos sumidoiros de carbono, tal e como o fai o océano, retarda o quecemento global.

Sumidoiros de carbono

O papel das masas arbóreas no ciclo do carbono, deste xeito, é un aspecto capital á hora de entender a súa importancia para o medio ambiente.

A mesma fotosíntesis é a que fai que absorban o CO2 presente na atmosfera, liberando osíxeno a cambio. É dicir, a reforestación, así pois, constitúe unha maneira eficaz de loitar contra o cambio climático. Non en balde, o dióxido de carbono ou CO2 é un dos gases de efecto invernadoiro que máis contribúen ao seu avance.

Por pasiva, a deforestación supón un aumento dos gases de efecto invernadoiro. Non só porque moitos deles descompóñense e liberan boa parte do CO2 que absorberon, senón tamén porque a súa transformación industrial pon en marcha unha cadea de produción que tamén multiplica a contaminación.

Estímase que unha quinta parte das emisións dos gases de efecto invernadoiro é consecuencia da deforestación na Amazonia, distintas zonas de Asia e outras rexións.

Refuxio de biodiversidade

Ademais da deforestación provocada pola industria, as árbores sofren a constante ameaza da agricultura e a perda de recursos hídricos.

A súa desaparición leva a redución do hábitat, o cal supón un duro golpe á biodiversidade, poñendo contra as cordas a numerosas especies.

A perda constante de hábitats debido á deforestación levou aos científicos para considerar o planeta unha contorna hostil que camiña cara á sexta extinción masiva. Segundo publicou en 2014 a revista Science, estamos ao bordo deste debable ambiental, que á súa vez ameaza con ser un punto e final para a especie humana.

De acordo con ecólogos da Universidade de Duke, en Estados Unidos, a actividade humana está provocnado unha desaparición de especies dez veces máis rápido do que pensabamos. Ou, se se quere, mil veces máis do que o facían nas orixes do ser humano, cando tampouco se estaba quietecito, precisamente.

Meses antes, a NASA daba a razón a estudos anteriores concluíndo que a destrución planetaria nun futuro próximo, e cada certo tempo novas investigacións apoian leste mesmo argumento. En xuño de 2015, por exemplo, anunciábase o colapso da civilización humana para 2100, segundo un estudo publicado en Science Advances.

En definitiva, son moitos os estudos que falan dunha extinción masiva que ameaza a existencia humana, e todos coinciden en que, xunto co cambio climático, a perda de hábitat é unha das súas principais causas.

Ambos os problemas asociados á constante perda de masa forestal. Para que nos fagamos unha idea, a vida que bole nos ecosistemas arbóreos, en só unha hectárea de bosque tropical pode haber ao redor de 500 especies vexetais e, por exemplo, chegouse a atopar que nunha soa árbore vivían 43 especies de formigas.

No que se refire aos vexetais e animais terrestres, o 90 por cento deles atopan refuxio nas árbores ou nos seus arredores. E as aves non necesitan comentarios respecto diso.

Ademais, a deforestación e a extinción corren parellas, e a maior parte das especies que sofren un crecente risco de extinción áchanse en zonas que tamén recibiron un forte pau. De novo, o mesmo panorama: redución do hábitat que implica árbores decapitadas e especies de animais agonizantes.

Sen eles, a biodiversidade mundial caería en picado pois, ademais do apuntado axudan a regular o ciclo hídrico mundial e a previr a erosión e reter a humidade dos chans.

A conta atrás?

O ritmo de desaparición das árbores é alarmante. Os informes presentados anualmente pola ONU sobre a deforestación mundial non permite ser optimista. Moi ao contrario, as previsións dos últimos estudos son apocalípticas.

Se proseguimos co ritmo de deforestación actual, as consecuencias serán nefastas. De acordo cun estudo recentemente publicado na revista Nature, nuns 300 anos non quedará nin unha soa árbore sobre a face da Terra.

Anuncios

Hoxe 21 de Marzo no día Internacional dos Bosques

Os bosques e a enerxía

Este día de celebración mundial dos bosques bríndanos a oportunidade de concienciarnos sobre a importancia de todos os tipos de ecosistemas boscosos e árbores, e de celebrar as diferentes maneiras nas que os bosques nos manteñen e protexen. Este ano subliñamos como a dendroenergía (aquela que provén das árbores) contribúe de maneira significativa a mellorar a vida das persoas, fomentar o desenvolvemento sustentable e mitigar o cambio climático.

A madeira é unha importante fonte de enerxía renovable – A madeira proporciona máis enerxía que a xerada polo sol, a auga ou o vento. Actualmente, representa aproximadamente o 45 % da subministración de enerxía renovable no mundo (27% en África, 13% en Latino América e o Caribe e 5% en Asia e Oceanía). Desempeña un papel importante tanto nos países en desenvolvemento como nalgúns industrializados. Ao redor da metade da produción mundial de madeira (uns 1860 millóns de metros cúbicos) utilízase como fonte de enerxía para cociñar, quentarse e xerar electricidade. Iso significa que, grazas aos combustibles provenientes das masas boscosas (ou dendrocombustibles), 2400 millóns de persoas poden cociñar, ferver auga e quentar os seus fogares.

A dendroenergía é un motor do desenvolvemento económico – Case 900 millóns de persoas, principalmente nos países en desenvolvemento, dedícanse ao sector de enerxía de orixe forestal a tempo completo ou parcial. A modernización deste sector enerxético pode axudar a revitalizar as economías rurais e estimular o desenvolvemento empresarial: un aumento dos investimentos na produción de dendroenergía e dendrocombustibles avanzados pode proporcionar ingresos para financiar unha mellor xestión forestal, máis bosques en crecemento e máis postos de traballo.

As árbores contribúen a unha maior calidade de vida e ao aforro enerxético nas zonas urbanas – A colocación estratéxica de árbores nas zonas urbanas pode arrefriar o aire entre 2 e 8º C.

A dendroenergía mitiga o cambio climático e fomenta o desenvolvemento sustentable – Os bosques do planeta conteñen dez veces máis enerxía que a que se consome anualmente a nivel mundial. A dendroenergía é, por tanto, un recurso renovable de enorme potencial para satisfacer a demanda enerxética do globo. As masas boscosas proporcionan, ademais, aire limpo, auga e enerxía renovable con efecto neto neutros en canto ás emisións de dióxido de carbono. A xestión sustentable dos bosques condúcenos a un futuro máis ecolóxico.

Os bosques son fonte de enerxía, agora e nunha futura economía verde mundial – Un maior investimento en innovación tecnolóxica e na xestión sustentable dos bosques é a clave para aumentar o papel destes ecosistemas como fonte principal de enerxía renovable. Desta forma investimos no noso futuro sustentable, no cumprimento de varios Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable e no fomento dunha economía verde. Un aumento da superficie de arboledas sustentables, familiares e comunitarias, e o uso de cociñas de leña non contaminantes e eficientes poden facilitar o acceso de millóns de persoas máis dos países en desenvolvemento a enerxía barata, fiable e renovable.

 

ை Tallan novamente varias árbores na Detroit Viguesa.

Ilcanallarubens_ICR-Photographer_Tallas_Rua Serafín Abeldaño

Foto E.I. [12-05-2015] // F.V. [22-07-2015]

Este humilde blog leva denunciando dende fai un bo tempo a talla indiscriminada de arbores na cidade de Vigo, desta vez as tallas foron no terreo que hai entre a autoestrada AP-9 e a rúa Serafín Avendaño foron este ano un pasado máis alá, sempre coa escusa de limpeza que cada ano se realiza. E é que en lugar das habituais rozas e eliminación de árbores de pequeno porte, mediano porte e gran porte, este ano se está a proceder a tallar os exemplares de maior magnitude. Segundo denuncian algúns veciños, que temen que poida haber corrementos, cortouse un gran plátano de paseo, loureiros ou varias acacias. A zona está sinalizada baixo o terraplén, onde se impide aparcar así expóñeno, ante poñen o aparcadoiro á natureza, e os traballos manteranse ata o día 24.

Vigo segue mostrando ao mundo que é unha cidade que non aposta pola natureza nin polos espazos verdes senón a súa grande aposta é polo empedrado de granito.

Hai que recordar que esta zona atopase no distrito 36201 da cidade de Vigo, o barrio faise chamar Canadelo Baixo, un barrio de clase obreira, é unha das illas urbanas cun encanto especial. Este barrio esta conformado polas ruas Serafín Avendaño, Rúa do Canadelo Baixo, Rúa Eira, Rúa Callao e Travesía Callao.

O barrio de Canadelo Baixo máis o de Canadelo Alto son dous dos barrios máis esquecidos da cidade concretamente levan máis de 30 anos abandonados polas instrucións, tan so se presentan as instucións para facer os desbroces e as tallas de árbores sans, os asfaltados por dicirse así ou mellor dito parcheados que teñen os devandito barrio son feitos cos cartos dos veciños, veciños que traballan nas tarefas de parcheados como no arranxo das beirarrúas.

Estas zonas de Vigo posúen algúns inmobles daquel Vigo de antes, con casas unifamiliares con pequeñitas parcelas como tamén parcelas onde cultivan eles mesmos hortalizas e hai outras cousas máis.

Dende o meu humilde blog solicito se isto o le alguén das instrucións que non se esqueza deste barrio, barrio que levan pedindo os seus veciños unhas melloras, levan moitos anos solicitando melleoras, melloras que son escoitadas, despois de ser escoitadas prométenlles que farán o que solicitan humildemente pero esas promesas non se traducen a feitos e realidades.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை O exterminador de arbores sans da Detroit Viguesa

ilcanallarubens_viadelnorte_Vigo_2015

Foto Diego Prada

O fin de semana deixou estragos ambientais, unha vez máis, e desta vez no talude da estación de tren da cidade de Vigo, diante da varanda da rúa vía do norte. Vigo segue mostrando a España e ao mundo que non ten escrúpulos pola natureza que os antepasados deixaron.

O alcalde da cidade de Vigo xa ten bastantes antecedentes de tallas na cidade inxustificadas, o afán do capricho e dilapidación do alcalde chega xa a extremos inamisibles de destruír arbores da cidade que levan entre os vigueses e viguesas máis de 100 anos, as árbores talladas víronse que gozaban de boa saúde e que non eran un perigo para a vida dos vigueses e viguesas.

Non é comprensible que nin se queira transplántense, sen que, tras arrancalos son cargados en camións cara a unha área que hai preto do parque forestal de Coruxo para a súa suposta destrución; estas actuacións feitas por Abel Ramón Caballero que, por suposto, non ten que ver nada co concepto dunha cidade sostible e da que presume o socialista e xa que a cidade sostible só existe na súa imaxinación xa que as políticas ambientais do alcalde non son de todo ambientais senón atentados contra o medioambiente e para mostra a concesión de 30 anos para o Jonathans.

Diante da varanda de vía do norte cara á estación Vigo Urzaiz encontrábanse castiñeiros de moitos anos de vida como salgueiros e acacias, se o propósito era limpala non era necesario esnaquizar todo levándose por diante os arbores.

As escusas que leva dicindo sobre o tema da talla de arbórelos nos seus oito anos de rexedor é a herdanza recibida, achacando aos seus antecesores de non ter coidado arbórelos da cidade.

O seu anterior precedente foi a talla arbores da rúa Rosalía de Castro, os cales substitúo por unhas laranxeiras e unhas oliveiras (entre 1.200 e 4.000 euros cada oliveiras), cuxos arbores son caros e mellores tal como o dixo, os arbóres que salvou da rúa Rosalía de Castro os transplantou no barrio de Navia, unha totalidade de oito arbores, que están situados na rotonda onde comeza a VG-20. Por certo as arbores de Rosalía de Castro tiañan tan so 18 anos.

O día que empezaron a talla de árbores da rúa Rosalía de Castro os veciños da rúa chamaron o 010 para dar conta do que estaban a facer como tamén se queixaron dicindo que as árbores estaban en perfectas condicións que non estaban en malas condicions. Isto da rúa Rosalía de Castro tampouco é algo novo xa que aconteceu en moitas outras rúas humanizadas. En Martínez Garrido optouse por eliminar plátanos frondosos e de gran porte polos supostos problemas que xeraban ao subsolo cousa que co paso do tempo da humanización non era tal como a alcaldía dixo.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]