Archivos por Etiqueta: C’S

As eleccións serían o 10 de novembro

ELECCIONS XERAIS
Case cinco meses despois das eleccións do 28 de abril, nas que o presidente Pedro Sánchez (PSOE) resultou o candidato máis votado, aínda que sen chegar a unha maioría propia, España prepárase para repetir os comicios.
 
O Rey Felipe VI deu por pechadas este martes as negociacións cos principais líderes políticos. Tras constatar que ninguén reúne o apoio necesario para ser investido presidente antes do 23 de setembro —que era a data límite—, o monarca decidiu non presentar a ningún candidato para que sexa votado polo Congreso dos Deputados.
 
“A súa Maxestade o Rey concluíu as consultas que, en cumprimento do artigo 99 da Constitución, desenvolvéronse durante os días 16 e 17 do presente mes de setembro (…) Tras recibir a información que lle trasladaron os representantes designados polos grupos políticos con representación parlamentaria que compareceron nas consultas, constatou que non existe un candidato que conte cos apoios necesarios para que o Congreso dos Deputados, no seu caso, outórguelle a súa confianza”, informou a Casa do Rey nun comunicado.
 
“Nese sentido e de acordo co exposto o pasado 12 de setembro na convocatoria destas consultas, A súa Maxestade o Rey comunicou á Señora Presidenta do Congreso, Dona Meritxell Batet Lamaña, que non formula unha proposta de candidato á Presidencia do Goberno. Todo iso para os efectos do previsto no artigo 99 da Constitución”.
 
O mencionado artigo constitucional estipula que se dous meses despois da primeira votación de investidura ningún candidato é confirmado polo Congreso, o Rey debe disolver ambas as cámaras lexislativas e convocar novas eleccións. Ese prazo cúmprese o luns 23 de setembro, dado que Sánchez non logrou o apoio necesario na sesión de xullo.
 
Aínda que é legalmente posible que haxa algún acordo de último momento nos próximos días, a mensaxe do monarca parece dar por terminado o tempo das negociacións. As eleccións serían o 10 de novembro.
 
A decisión de Felipe VI tivo lugar despois de que hoxe reuniuse con Sánchez e cos líderes dos principais partidos políticos con representación parlamentaria. O bloqueo debeuse a que o PSOE de Sánchez non logrou forxar un acordo de Goberno coa formación esquerdista Unidas Podemos (UP).
 
“Tentámolo todo, pero fixéronnolo imposible”, dixo Sánchez tras coñecer a decisión do Rey. “Propuxemos un goberno progresista que non dependese de forzas independentistas. Desgraciadamente, o señor Pablo Iglesias (líder de UP) bloqueou coa súa abstención a formación dese goberno. Vai camiño dun récord: nunca houbo en Europa un partido de esquerda que vaiche catro veces a formación dun goberno socialista”.
 
A insistencia do presidente de formar un Goberno monocolor con apoio parlamentario de UP, e o empeño de Iglesias de entrar nun Executivo de coalición foron a clave dese desencontro. Pola súa banda, o conservador Partido Popular (PP) e o liberal Cidadáns ( C’ s) mantiveron a súa intención de votar contra Sánchez, como xa fixeron en xullo, e rexeitaron a opción dunha abstención que permitise formar un goberno e saír da inestabilidade.
 
“Dígolles aos españois que o próximo 10 de novembro temos a posibilidade de dicir as cousas máis claras. Pode haber un goberno moderado e progresista que tenda pontes. Pero iso terano que elixir os españois o próximo 10 de novembro”, dixo Sánchez. “España necesita un goberno que dure, cun apoio parlamentario estable. Os españois viron que UP e a dereita bloquearon iso”.

PSOE e Podemos, a horas de quedar sen acordo: a quen beneficiarían os novos comicios en España?

pedro e iglesias 2

Este martes vence o prazo para formar goberno que teñen as dúas forzas de esquerda. Se non o logran, haberá novas eleccións o 10 de novembro

España conta as horas para o anuncio dunhas novas eleccións. A incapacidade de alcanzar un acordo de goberno entre o presidente en funcións, o socialista Pedro Sánchez, e o líder da formación de esquerdas Unidas Podemos, Pablo Iglesias, podería abocar ao país para volver ás urnas o 10 de novembro por cuarta vez no últimos catro anos.

O PSOE sería unha vez máis o vencedor nas urnas nese hipotético escenario, segundo as enquisas e a opinión dos expertos consultados por este medio. Con todo, serviría esa vitoria para desbloquear a situación actual?

“Para contestar a esa pregunta temos que acudir ao precedente de 2016, cando se produciu a primeira repetición de eleccións en España. O único partido que subiu entón lixeiramente foi o conservador Partido Popular (PP), o resto mantívose punto arriba punto abaixo. Aínda que foi significativo o descenso da participación no voto, a necesidade de establecer pactos continuou exactamente igual”, di a Infobae a experta en comunicación política Verónica Fumanal.

Se a experiencia recente demostra que nada cambiou, por que o socialista Sánchez non evita por todos os medios volver a eleccións? “Quizá a estratexia de repetición electoral non cambie significativamente os números pero pode ser unha ferramenta de presión ao PP para que faga o mesmo que o PSOE en 2016, é dicir, que apoie á forza máis votada ou polo menos abstéñase para desbloquear a parálise”, prosegue Fumanal.

Ese escenario sería unha sorpresa pois desde o renovado Partido Popular liderado por Pablo Casado tacharon a Sánchez de ser un perigo para o futuro de España , cualificándoo publicamente como “traidor”, ” felón”, “ilexítimo” e “mentireiro compulsivo”.

Por outro flanco do arco político da dereita, o do partido Cidadáns, tampouco parece posible a estas alturas un apoio que permita aos socialistas non ter que depender da extrema esquerda de Podemos nunhas próximas eleccións. O seu líder Albert Rivera chamou “indecente” (entre outros descualificativos) a Sánchez por dialogar coas forzas independentistas en Cataluña e a dirección do partido négase a facilitar un goberno do PSOE.

Salvo un xiro de guión todo parece conducir a un regreso ao mesmo punto no que España está agora mesmo: a necesidade dun pacto entre PSOE e Podemos. Unha opción que se demostrou complexa. “Sánchez quere evitar custe o que custe que suceda o mesmo que en Italia con Matteo Salvini e un ministro alleo á súa formación sabotee desde dentro do seu goberno decisións de importancia nacional”, opina Fumanal.

Esa falta de confianza entre ambos os líderes, expresada abertamente por Sánchez nos medios, é o dique que bloquea o goberno.

Para comprender o escenario actual hai que analizar os cambios que experimentou recentemente a sociedade española. “A aparición de novos partidos políticos desde todas as correntes, incluída a extrema dereita de VOX, ha fragmentado o voto como nunca antes en España”, apunta a Infobae Juan Rodríguez Teruel, profesor de ciencia política na Universidade de Valencia e editor da medio Axenda Pública.

Antes do fin do bipartidismo, uns poucos anos atrás en España, cando PSOE e PP aglutinaban o 70% do electorado, ambos apenas necesitaban alcanzar acordos puntuais para chegar ao poder, na maioría das veces xunto a forzas rexionalistas con escaso peso a nivel nacional.

Rodríguez Teruel cre que a inédita situación política que atravesa España é tamén produto do conflito independentista en Cataluña. “As forzas nacionalistas desa comunidade, que historicamente pactaran cos partidos tradicionais españois para formar goberno e desbloquear situacións como a que hoxe vivimos, perderon influencia a nivel nacional”.

Para este analista, se finalmente celébranse eleccións xogarán un papel crave tanto o voto útil do electorado -que podería favorecer a PP e PSOE en detrimento de VOX e Podemos, respectivamente- como o que xurda a partir do descontento.

“O votante de centro de Cidadáns, que quizá non é maioritario pero aínda existe, pode estar molesto de que o seu partido bloquease a formación dun goberno que deixase fóra aos independentistas. Se esa masa apoia aos socialistas podería xerar un cambio que agora mesmo as enquisas non detectaron”, di.

Os datos estimados de voto que se coñecen polo momento -o PSOE fluctúa entre un 29.7% e un 33.4% mentres que o PP, que sería a segunda forza máis votada, oscila entre o 11.6% e o 19.5%- confirman que o electorado non pensa castigar a Pedro Sánchez por non lograr formar goberno, a pesar de que a cidadanía española ha manifestado un rexeitamento maioritario á repetición de eleccións.

“Hai unha razón que explica ese aparente paradoxo: a ideoloxía é o máis importante. O cidadán español valora a calidade de xestión do seu políticos pero na súa decisión de voto pesan máis as súas crenzas. A alternativa de que gobernen os teus rivais ideolóxicos sempre será peor, un pensamento que se adapta ben á lóxica actual de división en bloques da política”, razoa para Infobae o sociólogo Jorge Galindo, editor do grupo de análise Politikon.

Galindo cre que Podemos ten máis que perder que o PSOE fronte a unhas novas eleccións. E introduce un posible xiro de guion. “Se eu fose Iglesias faríalle unha advertencia a Sánchez: en 2016 a esquerda se desmovilizó tras a repetición de eleccións, non hai nada que nos faga pensar que agora non vai pasar o mesmo. Se a dereita que suman PP, Cidadáns e VOX decide unirse, poderían arrebatarlles o goberno”.

Igual que o resto de voces consultadas, insiste en que aínda hai espazo para un acordo in extremis que evite a convocatoria dunhas novas eleccións. “A situación é impredicible porque se converteu nunha loita de egos entre líderes políticos, os de Sánchez e Iglesias en primeiro plano, pero tamén os de Casado, Rivera e Santiago Abascal de Vox”.

O prazo máis perentorio é este martes 17 de setembro, cando o Rey Felipe VI desde o seu cargo como xefe de Estado culmine unha rolda de consultas coas distintas forzas políticas para comprobar se é posible a formación de goberno ou se decide disolver as Cortes para a celebración dunhas novas eleccións. No imprevisible clima político que atravesa España todo parece posible.

Por José Fajardo

Alexandra a Rajoy: “En Marea traballará para que os galegos nos axuden a dar un xiro”

ilcanallarubens_alexandra-en-marea-758x505

“Señor Rajoy, hoxe sumará a derrota en diferido do 20-D que é ao mesmo tempo a derrota do PP en Galiza.  Perante este pacto suicida, nós votaremos NON para impedir que continúen mercantilizando as nosas vidas”.

A portavoz de En Marea no Congreso dos Deputados, Alexandra Fernández, subiu á tribuna da Cámara Baixa para explicitar o total rexeitamento de En Marea á investidura de Rajoy e levar a Galiza ao debate que se iniciou onte.

A portavoz de En Marea reprochou a Rajoy o seu discurso resumido en “nós ou o caos” e instou ao PP a “deixar a traxicomedia porque o estado español leva un ano sen goberno e todo continúa igual que cando gobernaban. Nas democracias de baixa intensidade que hoxe existen na UE o piloto automático asegura que a inercia da orde das cousas continúe sen sobresaltos”, afirmou. Nese sentido, advertiu que o “a desbrozadora do Estado de Benestar continúa a facer o seu traballo”.

Acordo PP-Cs: “pacto entre a vella e nova dereita”

En relación ao Acordo con Ciudadanos, a parlamentar de En Marea acusou ao PP de “tratar de ocultar as implicacións reais sobre a vida da xente. Fixeron da banalidade a materia fundamental do acordó das dereitas”. Máis, alertou, “si existe algo que lles obriga a alixeirar o ritmo: Bruxelas, que xa ten preparado un novo calendario de recortes para os vindeiros anos”.

Tildou o Acordo de “pacto entre a vella dereita e a nova, entre a tradición dos que naceron para mandar o cortello a golpe de sobres e a última reencarnación posmoderna dos Chicago Boys” e puxo de manifesto que o obxectivo é “pisar o acelerador dos recortes e as privatizacións”.

Para En Marea a urxencia é a axenda da maioría social

Porén, subliñou que as urxencias para as maiorías sociais son outras moi distintas. “Para esa maioría que segue a pagar a consecuencia dunha crise que non provocou,  a urxencia é ter un traballo con condicións laboráis dignas, ter vivenda, dispór de servizos públicos de calidade”. Nesa liña, salientou que ese será o obxectivo de En Marea, “traballaremos para que a axenda da maioría social sexa a que marque o ritmo das institucións”.

“O único medo é que sigan gobernando”

Alexandra Fernández salientou que “o único medo é que vostedes continúen gobernando e aplicando o Programa da Grande Desigualdade, de perda de dereitos, de depredación ambiental, de violencia contra as mulleres, de exilio económico e precarización de emprego”.

PP e “o hooliganismo patriótico español”

Criticou “o hooliganismo patriótico español do PP, que lle impide recoñecer a realidade plur¡nacional do estado e que impón reformas recentralizadoras”. Engadiu que “para vostedes toda diversidade é unha ameaza, e todo exercicio de libre decisión un atentado contra a súa autoridade”. Acusou a Rajoy de encarnar o “desprezo ao autogoberno, polo idioma e a cultura da terra na que naceu”.

“Hoxe sumará a derrota en diferido do 20-D que é a derrota do PP en Galiza”

A continuación, a portavoz de En Marea centrouse en Galiza, “un país onde Feijoó foi xunto a vostede, un aluno avantaxado no cumprimento dos dogmas cos que actúa o piloto automático desta democracia de baixa intensidade”. Ironizou sobre Feijoó afirmando que “o campión do cumprimento do défice é o campión dos recortes”, e pasou a enumerar algúns dos recortes como os sanitarios que exemplificou no hospital Cunqueiro de Vigo, no terreo da loita contra o lume resaltando as pésimas condicións laboráis e técnicas dos traballadores anti incendios, ter asentado un modelo de explotación ao servizo de ENCE, os baixos prezos do sector lácteo que non cubren os custes de producción, os recortes que coñecen ben “as persoas desempregadas, as precarias, as autónomas, as hipotecadas, os pensionistas que en Galiza teñen as pensións máis baixas do estado”.

Aludiu á corrupción sinalando que “todo o mundo sabe que vostedes corrompéronse por riba das nosas posibilidades”.

Rematou explicitando o voto negativo, o total rexeitamento de En Marea á súa candidatura a ser investido. “Señor Rajoy, hoxe sumará a derrota en diferido do 20-D que é ao mesmo tempo a derrota do PP en Galiza.  Perante este pacto suicida, nós votaremos NON para impedir que continúen mercantilizando as nosas vidas e hipotecando o noso futuro”.

A portavoz de En Marea rematou sinalando que “fronte ao seu medo, Galiza será unha vez máis vangarda política na unidade da esquerda transformadora. En Marea traballará para que os galegos e as galegas nos axuden a dar un xiro ao rumbo erróneo dun piloto automático que nos leva contra as rochas”. Expresou a necesidade de emprender “unha singladura na que ninguén fique atrás por culpa dunha crise de escala continental que non se agravará porque haxa ou non novas elecións, senón pola súa ación de  goberno ao servizo da especulación”.

ை Resultados das lexislativas españolas 2011/2015

ilcanallarubens_eleccions xerais 2011 e 2015 españa_comparativa

Resultados 2015

07.215.530 Votos PP (PARTIDO POPULAR).
05.530.693 Votos PSOE (PARTIDO SOCIALISTA OBRERO ESPAÑOL).
03.500.445 Votos C’s (CIUDADANOS-PARTIDO DE LA CIUDADANÍA).
03.181.952 Votos PODEMOS.
00.927.940 Votos EN COMÚ PODEM.
00.923.105 Votos IU-UPeC (UNIDAD POPULAR: IZQUIERDA UNIDA, UNIDAD POPULAR EN COMÚN).
00.671.071 Votos PODEMOS-COMPROMIS.
00.599.289 Votos ERC-CATSI (ESQUERRA REPUBLICANA DE CATALUNYA-CATALUNYA SÍ).
00.565.501 Votos DL (DEMOCRÀCIA I LLIBERTAT. CONVERGÈNCIA. DEMÒCRATES. REAGRUPAMENT).
00.405.370 Votos EN MAREA PODEMOS ANOVA-EU.
00.301.585 Votos EAJ-PNV (EUZKO ALDERDI JELTZALEA-PARTIDO NACIONALISTA VASCO).
00.218.467 Votos EH-Bildu (EUSKAL HERRIA BILDU).
00.219.181 Votos PACMA (PARTIDO ANIMALISTA CONTRA EL MALTRATO ANIMAL).
00.081.750 Votos CC-NC-PNC (COALICIÓN CANARIA – PARTIDO NACIONALISTA CANARIO).

Resultados 2011

10.830.693 Votos PP (PARTIDO POPULAR).
06.973.880 Votos PSOE (PARTIDO SOCIALISTA OBRERO ESPAÑOL).
01.680.810 Votos IU (IZQUIERDA UNIDA).
01.140.242 Votos UPYD (UNION PROGRESO Y DEMOCRACIA).
01.014.263 Votos CiU (CONVERGÉNCIA I UNIÓ).
00.333.628 Votos AMAIUR (EUSKO ALKARTASUNA, ALTERNATIVA, ARALAR, SORTU).
00.256.393 Votos ER-CASTSI (ESQUERRA REPUBLICANA DE CATALUNYA-CATALUNYA SÍ).
00.323.517 Votos EAJ-PNV (EUZKO ALDERDI JELTZALEA-PARTIDO NACIONALISTA VASCO).
00.183.279 Votos BNG (BLOQUE NACIONALISTA GALEGO)
00.143.550 Votos CC-NC-PNC (COALICIÓN CANARIA – PARTIDO NACIONALISTA CANARIO).
00.125.150 Votos COMPROMÍS-Q.
00.101.557 Votos PACMA (PARTIDO ANIMALISTA CONTRA EL MALTRATO ANIMAL).
00.042.411 Votos GBAI (PARTIDO NACIONALISTA VASCO, ATARRABIA TALDEA, ZABALTZEN).

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Fonte 2015 Fonte 2011

ை O PP e Rajoy perden en mencións en Twitter

Seguimento de #hevotado , o hashtag máis usado o 20D.

Seguimento de #hevotado , o hashtag máis usado o 20D.

Máis aló do número de votos, non resulta en absoluto fácil discernir quen é o verdadeiro gañador das eleccións xerais que onte se celebraron en España. O mesmo candidato máis votado, Mariano Rajoy (PP), que obtivo un 28,72% dos votos, falaba onte á noite dun país “ingobernable”. Pero é que nin Rajoy nin o seu partido nin practicamente ninguén logrou vencer en todos os ámbitos.

E houbo un campo de batalla que aos populares resistíuselles durante toda a campaña e que onte seguiu facéndoo: Twitter. Exemplo de que as redes sociais convertéronse nunha útil ferramenta para os novos partidos como Podemos e Cidadáns pero non tanto para os tradicionais, a conversación na rede social do pajarito, que alcanzou 1,8 millóns de tuits, onte tivo un perdedor: o Partido Popular, cuarto en mencións de todas as formacións políticos, e quinto na lista de candidatos.

Segundo as estatísticas compartidas pola propia plataforma, o partido de Mariano Rajoy nin sequera figura entre as tres agrupacións políticas máis mencionadas polos usuarios durante a xornada electoral.  O podio ocúpano Podemos, con 74.203 mencións, Esquerda Unida, con 65.770 e Cidadáns, con 34.491. Séguenlles o Partido Popular, con 31.515 mencións, e o PSOE, con 23.464.

1.    @ahorapodemos con 74.203 menciones

2.    @iunida con 65.770 menciones

3.    @CiudadanosCs con 34.491 menciones

4.    @PPopular con 31.515 menciones

5.    @PSOE con 23.464 menciones

E tampouco lle foi moi ben ao PP na lista dos candidatos máis referidos durante o día de onte. Rajoy ocupa a quinta posición, con 30.189 mencións, adiantado por Alberto Garzón (EU-Unidade Popular), quen, a pesar de obter só dous escanos gozou de gran repercusión e apoio online durante toda a campaña; Pablo Iglesias, líder da terceira forza política e obxecto de 45.363 mencións; Sánchez Castejón, do PSOE, con 41.130, e Albert Rivera, de Cidadáns, con 32.491.

1.    @agarzon con 46.999 menciones

2.    @Pablo_Iglesias_con 45.363 menciones

3.    @sanchezcastejon con 41.130 menciones

4.    @Albert_Rivera con 32.941 menciones

5.    @marianorajoy con 30.189 menciones

A comparecencia de Rajoy tampouco foi un dos “minutos de ouro” da noite electoral tuitera, isto é, os picos de maior actividade na rede social, fito que si lograron a comparecencia do socialista Pedro Sánchez ás 23.45, a de Albert Rivera, ás 23.56, e a de Pablo Iglesias ás 23.10.

Os resultados demostraron que as urnas non sempre lle dan a razón ás redes sociais, pero as estatísticas recollidas por Twitter si reflicten, con todo, que son un bo compás para as tendencias. Proba diso é que o emoji que Twitter puxo a disposición de #podemos foi o máis utilizado desde que arrincou a campaña (en 76.761 ocasións), e que Pablo Iglesias (82.865 novos seguidores) e a súa agrupación (57.175) son, respectivamente, o candidato e a formación que máis followers sumaron aos seus perfís oficiais nesta semana. Ao candidato da coleta séguelle, aquí si en segunda posición, Mariano Rajoy, aínda que nunha gran distancia en seguidores.

1.    @Pablo_Iglesias_: 82.865 nuevos seguidores

2.    @marianorajoy: 46.777 nuevos seguidores

3.    @agarzon : 44.348 nuevos seguidores

4.    @Albert_Rivera: 42.384 nuevos seguidores

5.    @sanchezcastejon: 26.846 nuevos seguidores

6.    @Herzogoff: 2.472 nuevos seguidores

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Final do bipartidismo abre etapa de incerteza en España

ilcanallarubens_españa_Eleccións xerais_2015

As eleccións lexislativas en España deron ao gobernante Partido Popular (PP, centrodereita) un triunfo escaso e deseñaron un novo escenario político, no que as maiorías requirirán amplos acordos e esixirán un novo esforzo de diálogo.

A incerteza apoderouse da política española tras as eleccións xerais celebradas o domingo que confirmaron o final do monopolio exercido no país desde fai tres décadas polos dous grandes partidos, o Partido Popular (centrodereita) e o seudos socialistas do PSOE.

PP e PSOE seguirán sendo, por esa orde, as dúas primeiras formacións no novo Parlamento español, pero á conta dunha auténtica sangría de votos e escanos que foi aproveitada por dúas forzas emerxentes moi críticas coa “vella política”, o esquerdista Podemos e o centrista de dereitas de Cidadáns.

A partir deste momento a partida en España non se xogará xa a dúas, senón a catro, e serán necesarios pactos entre tres ou máis forzas para asegurar a gobernabilidade dun país que se enfronta a un dobre reto: a consolidación do crecemento económico e o pulso exposto polo independentismo en Cataluña, unha das súas rexións máis ricas.

A incerteza provén do feito de que ningún dos dous grandes partidos logrou esta vez unha maioría folgada para gobernar. Descartada de antemán unha “gran coalición” á alemá, o escenario complícase porque ningunha das dúas hipotéticas alianzas, a do Partido Popular con Cidadáns ou a do PSOE con Podemos, chega tampouco á maioría absoluta.

No seu discurso de agradecemento ante milleiros de simpatizantes, o presidente do Goberno en funcións, Mariano Rajoy, asegurou que, a pesar do insuficiente da súa vitoria, tentará formar goberno, porque o PP foi con todo a forza máis votada, e superou en case sete puntos á segunda, os socialistas.

“España necesita seguridade, estabilidade, certidumbre e confianza”, asegurou Rajoy na súa comparecencia desde o balcón da sede do PP no centro de Madrid, e anunciou que na nova etapa que se abre no país será necesario “dialogar moito e chegar a acordos”.

A pesar dos sacrificios e recortes provocados pola grave crise económica, os españois volveron dar a vitoria ao Partido Popular (PP), pero cunha representación parlamentaria de só 123 escanos, moi reducida respecto da maioría absoluta de 186 que logrou nas eleccións anteriores de 2011.

Rajoy baseara a súa campaña case exclusivamente no éxito da súa xestión económica, que permitiu á cuarta economía da zona euro esquivar un rescate case seguro en 2012 e converteuna nunha das que máis crece actualmente do bloque europeo.

Pero unha cadea de casos de corrupción que involucraron a destacados dirixentes populares penalizou severamente nas urnas ao partido da dereita española.

ilcanallarubens_resultados das xerais 2015

Resultados Oficiais

Un apoio natural dos populares serían os centristas de Cidadáns (C’s), pero a suma de ambos os -163 deputados- queda aínda a 13 escanos da maioría absoluta, e non hai outro potencial socio que poida achegar os votos que faltan.

Cidadáns, que irrompe no Congreso dos Deputados cun amplo grupo de 40 deputados, algo menor do que lle prognosticaban as enquisas máis optimistas, deixou claro que non pactará en ningún caso coa dereita nacionalista catalá ou vasca, porque quere “romper España”.

No outro lado do espectro, unha alianza de esquerdas entre o PSOE (90 escanos) e Podemos (42 escanos) tampouco chega á maioría absoluta (176 escanos), e necesitaría da suma de varios partidos separatistas ou radicais, o que pode situar ao líder socialista, Pedro Sánchez, ante unha decisión fatal. Mentras En marea a coalicion galega feita por Anova Irmandade Nacionalista, Podemos, Esquerda Unida e a plataforma Marea Galega conseguiron (6 escanos) e a primeira vez que na historia Galiza ten un grupo parlamentar propio. Unidad Popular/Izquierda unida conseguiu (2 escanos).

Podemos, un partido anti austeridade nacido hai apenas dous anos, logrou máis do 20 por cento dos votos -ao redor de cinco millóns de sufraxios- e converteuse na primeira forza en Cataluña e o País Vasco e a segunda en Madrid, Valencia, Navarra, Baleares e Galiza.

Sánchez, que encaixou o peor resultado electoral na historia recente do seu partido, considerou que “España quere esquerda e quere cambiar”, pero admitiu que “os españois decidiron que a primeira forza sexa o PP”.

O líder de Podemos, Pablo Iglesias, un dos triunfadores da noite do 20D, asegurou que “España votou un cambio de sistema” e iso ten unha implicación “irrenunciable, imprescindible e inaprazable”, que é a reforma constitucional para converter a España nun “estado plurinacional”.

Os 123 escanos conseguidos polo PP supoñen, con todo, unha minoría de bloqueo que podería frear calquera reforma da Constitución que pretenda levar a cabo sen o consenso dos conservadores.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை PSOE, Podemos e C’s logran 500.000 euros para a Lei de Protección Animal e Sacrificio Cero

ilcanallarubens_Para a Lei de Protección Animal e Sacrificio Cero_2015

Imaxe quieroadoptarunamascota.org

Os Grupos Parlamentarios de PSOE, Podemos e Cidadáns na Asemblea de Madrid alcanzaron un acordo polo que se destinarán 500.000 euros nos orzamentos rexionais de 2016 para facer fronte aos compromisos da lei de Protección Animal e Sacrificio Cero aprobada neste período de sesións.

En declaracións aos medios na Asemblea de Madrid, o portavoz de Podemos en materia de Medio ambiente, Alejandro Sánchez, explicou que os tres grupos da oposición acordaron unha emenda transaccional pola que se destinará medio millón de euros para que protectoras de animais poidan cumprir os compromisos da lei de sacrificio cero, que naceu sen partida orzamentaria.

Así, en diálogo coas protectoras de animais que, segundo indicou, son as que en boa parte levan a cabo este labor na Comunidad de Madrid, decatáronse de que “non contaban cos recursos suficientes” para facer fronte ao requirimento da lei, que pasa por medidas como a ampliación de instalacións para coidar a animais.

Por iso presentaron esta emenda para dotar presupuestariamente esta lei e fixérono mediante as protectoras de animais “para que non haxa tentación a que ao final se fagan subcontratas” municipais, porque é unha competencia basicamente municipal.

Ao seu xuízo, a Comunidade “axuda moi pouco e faio xestionando o dos municipios de menos de 5.000 habitantes e a axuda que presta ao resto dos concellos é practicamente nula”.

Para Sánchez, a lei é autonómica pero “haberá que axudar aos concellos a que se cumpra” e Podemos quere que se cumpra coas entidades protectoras de animais de carácter municipal.

Segundo informou Podemos, lograron que se aproben algunhas outras emendas que presentaron no apartado de medio ambiente, como é o caso de 1,5 millóns de euros para instalacións de reciclaxe e puntos limpos para concellos.

Dáse o visto e prace a un aumento de 25.000 a 225.000 euros do orzamento para proxectos de investigación ambiental, e a partida destinada a axudas ambientais pasa de de cero a 100.000 euros.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Primeiras respostas dos partidos ás “Esixencias da PAH” para as eleccións do 20D

ilcanallarubens_PAH dado frente a os paralmentos_01_2015

Despois de oito anos de nefastas políticas para abordar a emerxencia habitacional, de políticas para a galería pero que en ningún momento garantiron o dereito á vivenda, o pasado mes de setembro o día 8 presentaron publicamente a campaña Esixencias PAH.

As eleccións xerais abren a posibilidade dunha nova correlación de forzas que permita superar os límites da maioría absoluta do Partido Popular, a cal só seguiu os ditados da banca e as empresas subministradoras. Queren asegurarse que todos os candidatos e partidos que se presentan ás eleccións xerais comprométanse cuns mínimos para garantir o dereito á vivenda e poñer fin dunha vez por todas aos desafiuzamentos e a pobreza enerxética. E que ninguén apoie nin vote aos partidos que non asuman plenamente ese compromiso. Lles interpelaron para que se comprometan con medidas concretas e deixen claro o cando e o como as aplicaran.

Contando co amplísimo apoio da sociedade ás esixencias da PAH e co convencemento de que ban a gañar o dereito á vivenda, lanzaron este órdago aos partidos políticos e facedo unha chiscadela á cidadanía para que os apoie para as próximas eleccións do 20D. Lembro que as “ExigenciasPAH” pódense resumir en cinco puntos:

  1. Dación en pago retroactiva.Mecanismos de segunda oportunidade, condonación da débeda, liberar aos avais e eliminar as cláusulas abusivas.
  1. Aluguer estable e alcanzable.Modificar a lei para que os contratos do aluguer sexan máis estables e seguros.
  1. Vivenda accesible.Paralización dos desafiuzamentos e creación dun parque de vivenda público de vivenda a través da mobilización da vivenda baleira.
  1. Subministracións básicas garantidas.Evitar cortes e responsabilizar ás subministradoras.

Durante a primeira fase desta campaña se reuniron cos partidos que se presenten ás eleccións. Nunha segunda fase e antes do 20D, se activa a presión cara a quen non asuman as Esixencias PAH. Ata a data se reuniron con PSOE, Podemos e Cidadáns. A continuación detallo o resultado das reunións.

O PSOE preséntase á reunión sen facer os deberes. Non nos concretan en que sentido pretenden lexislar. Aínda que é certo que se escusan porque están a discutir e elaborando o programa, falan dalgúns puntos que lles expoñeron, pero sen sen especificar. En canto aos mecanismos de segunda oportunidade, expoñen a inmediata paralización dos procedementos de execución hipotecaria en marcha para revisar e eliminar cláusulas abusivas, reestruturar a débeda a través de quitas e a dación en pago retroactiva, pero sen liberar aos avalistas, que terán que seguir sufrindo o proceso de perda da súa casa. En canto ao reacollo, o PSOE expón que debe ser a Administración Pública quen o asuma, e non as entidades financeiras ou os grandes tenedores de vivenda, é dicir, seguirian como ata agora. En canto aos alugueres, móstranse abertos a ampliar a 5 anos, pero non concretan máis. Cando lles exponeron a opción de mobilizar vivenda baleira a través da cesión obrigatoria ou o aluguer social obrigatorio para os grandes tenedores de vivenda e entidades financeiras, responderon que só contemplan responsabilizar aos bancos que fosen rescatados, pero non a actores como Blackstone, que na práctica xa se está quedando con boa parte da carteira inmobiliaria das antigas caixas. Doutra banda, expoñen que todos os pisos da SAREB xestionaranse como aluguer social, menos o 15% que cren que é o que se debe dedicar a facer negocio. Seguen apostando polo Fondo Social de Vivendas. Para finalizar, coa reivindicación de garantir as subministracións básicas, non son capaces de concretarnos medidas.

En xeral o primeiro contacto con PSOE é decepcionante e alarmante: non concretan medidas para abordar a emerxencia habitacional e non ven unha clara formulación no cal cambiemos a lóxica dos últimos anos de transferir recursos públicos a entidades financeiras ou subministradoras. Lle volveran a interpelar publicamente para que unha vez traballasen con máis profundidade as demandas que lles fan, concrétan medidas e se apostan por unha liña de continuidade coas medidas do PP ou por un rescate cidadán.

Podemos detallan unha batería de medidas concretas, que van en liña ás demandas da PAH para abordar cada un dos puntos que expuseron en Esixencias PAH. Expoñen mecanismos de segunda oportunidade, con retroactividad, incluíndo aos avais, así como a eliminación das cláusulas abusivas. En canto ao aluguer, lles expoñen o compromiso de ampliar a duración dos contratos de aluguer a un mínimo de 5 anos e din estar a estudar como reformular a Lei de Arrendamentos Urbanos para dar máis seguridade aos inquilinos, ademais de fomentar fórmulas de tenencia alternativas, como as cooperativas de vivenda.

Doutra banda, lexislarán para paralizar os desafiuzamentos de primeira e única vivenda, e na mesma liña responsabilizarán a entidades financeiras e grandes tenedores a ofrecer alugueres sociais cando vaian executar un desafiuzamento. E obrigarán á Administración Pública ao reacollo en todos os casos. Estas medidas irán acompañadas da mobilización da vivenda baleira a través de impostos, sancións e cesión obrigatoria, destinando tamén toda a vivenda da SAREB a aluguer social. Un factor para resaltar tamén é a despenalización do uso de vivendas baleiras e en desuso/abandonada. Na formulación de Esixencias da PAH entra que o dereito á vivenda non só é ter un teito, senón poder gozar do acceso a subministracións básicas. Podemos expón evitar cortes a través do principio de precaución, a tarifa social e din estar a estudar como responsabilizar ás subministradoras á hora de asumir o custo daquelas familias que non poden asumir o pago total de subministracións.

En xeral, neste primeiro contacto con Podemos, as medidas que expoñen veñen dar resposta ás demandas que desde a PAH que lles fan. Aínda que é certo que falta concretar tempos e que fagan este compromiso público, a primeira valoración é positiva. Agora ben, debe de quedar claro que esta valoración non é un aval nin a Podemos, nin a ningún outro partido. O que pretendemos é forzar a inclusión das demandas nos programas dos partidos políticos e sinalizar aos que non se comprometan con abordar a emerxencia habitacional e sigan apostando pola violación de Dereitos Humanos.

A última reunión que mantiveron ata o momento foi con Cidadáns. Para a nosa sorpresa, envían a un deputado catalán de Cidadáns que non se había nin mirado o documento de Esixencias PAH. Despois da experiencia coa ILP Catalá  a PAH vai con pés de chumbo, pois en Catalunya dixéronnos en todo momento que darían apoio íntegro ás demandas, e logo o mesmo Albert Rivera abstívose poñendo en risco dous puntos vitais da lei (medidas de segunda oportunidade para o sobreendeudamiento e mobilización de vivenda baleira da banca), que finalmente se aprobou porque o resto de partidos menos o PP, votaron a favor. Non concretan ningunha medida, pero si que lles expoñen liñas xerais de por onde van tirar. Cando lles expuseron a dación en pago retroactiva, a resposta é negativa, non se expoñen a retroactividad da medida. A PAH lle extraña que se aliñen co PP nese punto, é dicir, deixando a máis de 600.000 fogares condenados a unha débeda para sempre, á economía mergullada e a exclusión social. O outro punto sobre o que lles mostran un posicionamento claro é o de ampliar o parque público de vivendas a través da compra de vivendas aos bancos. É dicir, seguen a liña do PP de transferir recursos públicos ás entidades financeiras, ás que tampouco se expoñen facerlles que asuman responsabilidades á hora de executar desafiuzamentos, obrigándoas a facer aluguer social, volven expor que todo o peso recaia sobre o erario público, diñeiro de todos.

En xeral, o primeiro contacto con Cidadáns lles alarma, pois non expón políticas diferentes ás levadas a cabo nos últimos anos polo PP, mostra pouca predisposición e ningunha medida concreta para abordar a emerxencia habitacional.

Como era de esperar o Partido Popular nin respondeu á petición de reunión das máis de 200 PAHs de todo o estado. Os políticos do PP mostraron sistematicamente que só responden as chamadas da banca e as subministradoras. Nos próximos días reunirán tamén con Esquerda Unida. Despois do encontro faran pública unha valoración, como se fixo cos outros partidos.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Resultados nos últimos periodos electorais 2012-2014-2015.

ilcanallarubens_ datos ultimas eleccions _2015

Nas eleccións Autonómicas máis recentes 2015 faltando comunidades como a Galega e a Vasca.

06.405.125 Votos PP.

06.126.032 Votos PSOE.

02.718.778 Votos PODEMOS.

02.202.573 Votos C’s.

01.620.973 Votos Junts pel Sí.

01.054.376 Votos IU (Izquierda Unida).

00.452.654 Votos Compromis.

00.336.375 Votos CUP.

00.232.917 Votos UPYD.

00.189.465 Votos BNG nas últimas municipais.

Eleccións a Europeas 2014 estes os resultados:

04.074.363 Votos PP.

03.596.324 Votos PSOE.

01.562.567 Votos LA IZQUIERDA PLURAL.

01.245.948 Votos PODEMOS.

01.015.994 Votos UPYD.

00.594.149 Votos CiU.

00.495.114 Votos C’s.

00.106.189 Votos AGE (Esquerda Unida+Anova IN+Espazo Ecosocialista).

00.079.732 Votos BNG.

00.009.641 Votos CxG.

Eleccions Europeas 2014 resultados votos na Galiza os resultados:

00.354.743 Votos PP.

00.219.207 Votos PSOE.

00.106.189 Votos AGE (Esquerda Unida+Anova IN+Espazo Ecosocialista).

00.084.216 Votos PODEMOS.

00.079.732 Votos BNG.

 

Eleccions ao Parlamento de Galiza  resultados 2012.

00.661.281 Votos PP.

00.297.585 Votos PSdeG PSOE.

00.200.828 Votos AGE (Esquerda Unida+Anova IN+Espazo Ecosocialista+Equo ).

00.146.027 Votos BNG.

00.021.335 Votos UPYD.

00.014.583 Votos CxG.

Rubens Rocha [@ilcanallarubens]