Archivos por Etiqueta: Dereitos

O río que ten os mesmos dereitos que as persoas!

Foto: James Shook

O Whanganui converteuse nunha persoa xurídica tras un acordo asinado polo parlamento en Nova Zelandia. Este río, que é o terceiro máis grande do país e é adorado polo pobo maorí, terá os mesmos dereitos que unha persoa.

O río Whanganui é un dos máis importantes de Nova Zelandia, e atópase na reserva natural co mesmo nome. A tribo maorí dos Whanganui está situada na Illa Norte de Nova Zelandia e por máis de 140 anos loitaron cos políticos do seu país para que o río Whanganui, a terceira fonte hídrica máis grande dese país, sexa recoñecida como un antepasado, é dicir, como unha entidade viva.

Eses desexos milenarios fixéronse realidade cunha decisión do parlamento desa nación. “Sei que algunhas persoas inclinaranse inicialmente a dicir que é sumamente estraño dar a un recurso natural unha personalidade xurídica”, díxolle ao diario New Zealand Herald, Chris Finlayson, o ministro a cargo das negociacións. “Pero non é máis estraño que facelo cos fideicomisos familiares, as compañías ou as sociedades anónimas”.

Con este acordo, o río terá todos os dereitos, deberes e obrigacións da personería xurídica. É dicir, se alguén lle fai dano ao río, é coma se fixéselle dano a unha persoa da tribo que leva o seu nome.

Para Gerrard Albert, o xefe negociador dos Whanganui iwi, o final deste preito xurídico representa o recoñecemento da visión do mundo do pobo ao que representa. A pelexa comezou fai máis dun século: en 1870.

Nesa comunidade, o río é parte da súa xenealoxía, é un devanceiro, tal como os avós ou bisavós humanos. De feito, a comunidade ten un devandito tradicional que evidencia a súa estreita relación con esas augas: “Eu son o río e o río son eu”.

“Loitamos para que desde a lei, outros poidan entender que desde a nosa perspectiva, tratar ao río como unha entidade viva é a forma correcta de achegarse ao problema. Queremos que se entenda como un todo indivisible, en lugar do modelo tradicional que durante os últimos 100 anos viuno desde a perspectiva da propiedade e a administración”, dixo Albert no diario The Guardian.

A decisión implica que o Whanganui poida presentarse nos estrados xudiciais a través dos seus dous representantes, un da tribo Whanganui iwi e outro da comunidade Crown. Para o parlamentario indíxena Che Tai Hauauru, esta decisión recoñece que o benestar das tribos relaciónase de forma directa co do afluente.

Esta non é a primeira vez que en Nova Zelandia recoñécenselle dereitos a recurso natural. En 2013, o Parque Nacional Che Urewera foi recoñecido como unha entidade legal cos dereitos dunha persoa. Aínda que a terra non ten dono, é manexada en conxunto polos Crown e os Tuhoe.

O río Whanganui reúne augas dos Monte Ngaruhoe e Ruapehu nas súas orixes. Logo descende pola meseta Central Vocánica para chegar a Taumarunui.

A decisión de darlle dereitos e deberes a este río, aínda que soa desatinada, enmárcase nunha tendencia mundial de recoñecer outras visións dos recursos naturais, a fauna e a flora. Para non ir moi lonxe, en Latinoamérica tamén hai exemplos de dereitos outorgados aos recursos naturais.

A nova constitución que rexe a Ecuador desde o ano 2008, sinala no seu artigo 71 que “a natureza ou Pacha Mama, onde se reproduce e realiza a vida, ten dereito a que se respecte integralmente a súa existencia e o mantemento e rexeneración dos seus ciclos vitais, estrutura, funcións e procesos evolutivos”. Ese artigo foi regulado por leis en 2010 e 2012.

Que o Whanganui sexa recoñecido ante a lei como unha persoa reabre o debate sobre a forma como os seres humanos conciben a súa relación cos recursos naturais. Tras o seu triunfo no parlamento, o líder maorí Gerrard Albert, referiuse a este asunto: “En lugar de pensarnos como amos do mundo natural, debemos crer que somos parte del. Non estamos en contra do desenvolvemento, nin contra o uso económico do noso río, senón que queremos que empecemos a velo como unha entidade viva e, desde aí, pensar o seu futuro”.

Rolda de asembleas nos centros sanitarios de Galicia

ilcanallarubens_asembleas-informativas-sanidade_-dereitos-laborais-_-recortes-_-2017

Os sindicatos, como anunciaron o pasado día 1 en Santiago, inician unha rolda de asembleas nos centros sanitarios de Galicia.

En Vigo, a primeira será o martes día 7 ás 11 horas no Hospital do Meixoeiro. O venres no Hospital Álvaro Cunqueiro ás 11 horas e o Luns 13 será no Nicolás Peña ás 11 horas.

Nas asembleas INFORMARAN das suas demandas de recuperar o recortado nos últimos anos os traballadores-as do SERGAS e da decepcionante reunión co conselleiro de sanidade Vázquez Almuiña, así como das primeiras medidas de presión-mobilización.

Cartaz

cartaz-asembleas-informativas-sindicatos-sanidade_vigo_2017

 

 

Centos de persoas apoian a absolución do activista de Coia Diego Lores

diego_absolucioncorA Asemblea Aberta de Coia conseguiu reunir o apoio de centos de persoas de todo o Estado en prol da absolución do activista e referente social Diego Lores. Nun manifesto publicado no segundo aniversario da loita veciñal na rotonda, o colectivo reiterou na súa inocencia e insistiu na falta de probas aportadas pola acusación de cara o xuízo do próximo 17 de xaneiro. Lores enfronta unha pena de tres anos e medio de prisión e 30.356 euros de responsabilidade civil pola denuncia dun axente municipal, que o acusa sen probas de agredilo e lesionalo.

Os feitos ocorreron o pasado 15 de decembro de 2014 durante unha das cargas policiais contra a veciñanza. “Diego sempre foi unha das caras máis visibles da loita da rotonda de Coia, polo que creemos que o seu procesamento non é casual. Pretenden que pague por toda a veciñanza, para que quede claro que sucede coas voces disonantes”, consideran desde a Asemblea Aberta, e recordan que iniciaron a protesta pacífica contra este “proxecto megalómano e esperpéntico” porque representaba “un insulto e unha provocación” ante a falta de fondos para emerxencias sociais.

O comunicado sinala o “cúmulo de contradicións e incongruencias por parte da acusación particular (a Policía Local)” durante toda a instrución do procedemento. De feito, a propia Fiscalía determinou en dúas ocasións que non existen indicios de delito, polo que pediu o sobresemento do caso. O Ministerio fiscal determinou que as probas aportadas eran insuficientes e que non queda “acreditado debidamente que por parte do acusado se cometese a infracción criminal da que se lle acusa”.

Por estes motivos, centos de artistas, representantes públicos e profesionais de todos os ámbitos veñen de amosar o seu apoio e solidariedade coa absolución de Lores. “O que nós berrabamos hai dous anos, seguímolo berrando agora: as nosas armas son a razón, as arelas de xustiza social, a utopía dun mundo mellor. Non precisamos nin da forza nin da violencia”, apuntan desde o colectivo veciñal, que sufriu numerosas multas e detencións, así como a condena do activista Xurxo Romero, pola súa defensa dos dereitos sociais da veciñanza de Vigo simbolizada na rotonda do Alfageme.

Listaxe de apoios:

“As abaixo asinantes manifestamos o noso apoio a Diego ante o proceso que está a piques de comenzar, solicitando a súa libre absolución. Sabemos da súa inocencia, e afirmamos a nosa decidida aposta pola desobediencia pacífica e a nonviolencia como ferramentas de traballo na loita por unha sociedade baseada na xustiza social e a igualdade”.

  • Teresa Forcades (Doutora, teóloga feminista e monxa beneditina)
  • Carlos Taibo (Escritor e profesor na Universidade Autónoma de Madrid)
  • Yayo Herrero (Directora de FUHEM e Ecoloxistas en Acción)
  • Manuel Rivas (Escritor e xornalista)
  • Laura Bugalho (Sindicalista e activista)
  • Xosé Manuel Beiras (Anova Irmandade Nacionalista)
  • Anna Gabriel (Deputada CUP-CC)
  • Arcadi Oliveres (Economista e profesor, activista de Justícia i Pau)
  • Miren Etxezarreta (Economista e catedrática emérita da Universidade Autónoma de Barcelona)
  • Raúl Zibechi (Escritor e pensador activista uruguaio)
  • María Reimóndez (Escritora, tradutora e feminista)
  • Jorge Riechman (Profesor de Filosofía da UAM e poeta)
  • María López Vigil (Xornalista e teóloga feminista)
  • Luis Villares (Deputado En Marea)
  • Ana Miranda (Europarlamentaria BNG)
  • David Fernàndez (Xornalista, ex deputado da CUP-CC)
  • Lidia Senra (Eurodeputada Anova)
  • Andrés Torres Queiruga (Teólogo)
  • Miren Koldobike Velasco Vázquez (Traballadora social e profesora de Traballo Social da Universidade de A Palmas de Gran Canaria)
  • Xosé Luis Méndez Ferrín (Escritor)
  • Alexandra Fernández (Parlamentaria En Marea)
  • Javier Baeza (Cura en San Carlos Borromeo)
  • Olalla Rodil (Xornalista e parlamentaria BNG)
  • Josep Manel Busqueta (Economista, panadeiro, Seminari d’Economia Crítica “Taifa”, ex deputado da CUP-CC)
  • Fermín Muguruza (Músico)
  • Carmen Santos (Deputada En Marea)
  • Francisco Sampedro (Filósofo e escritor)
  • Beatriz Campos (Actriz Migallas Teatro)
  • Fran Lorenzo (Escritor e xornalista)
  • María Campuzano (Alianza contra a Pobreza Enerxética)
  • Luis González Reyes (Ecoloxistas en Acción)
  • Alba María (Música)
  • Miguel Brieva (Debuxante)
  • Ohiana Etxebarrieta (Deputada EH Bildu)
  • Pepe Carreiro (Debuxante)
  • Albert Sales (Profesor de Ciencias Políticas da Universidade Pompeu Fabra)
  • Sechu Sende (Escritor)
  • García Mc (Músico, educador independente e activista social)
  • Belén Gopegui (Escritora)
  • Anxo Angueira (Filólogo, escritor e estudoso literatura galega)
  • Paula Quinteiro (Deputada En Marea)
  • Pedro Ramírez Pérez (OMAL)
  • Manolo Camaño Fandiño (Secretario xeral da CUT)
  • María González Reyes (Ecoloxistas en Acción e escritora)
  • Oleguer Presas (Economista, Crida per Sabadell, Seminari d’Economia crítica “Taifa”)
  • Lola Sánchez Caldentey (Europarlamentaria de Podemos)
  • Leo i Arremecaghoná (Músico)
  • Ruben Pérez Correa (Concelleiro Marea de Vigo)
  • Emiliano Tapia (Cura da parroquia de Buenos Aires – Salamanaca)
  • Clara Griera (Cooperativista L’Olivera)
  • Joserra Olarieta (Profesor da Universidadr de Lleida (ETSEA), Som lo que Sembrem)
  • Luis Correa “O Caruncho” (Músico)
  • Meritxell Domingo (Enxeñeira agrónoma, Som lo que Sembrem)
  • Emma Gascó (Debuxante e ilustradora)
  • José Iglesias Fernández (Economista)
  • Antonio Orihuela (Poeta)
  • Óscar García Jurado (Autonomía Sur)
  • Erika González Briz (OMAL)
  • Paco Segura (Coordinador de Ecoloxistas en Acción)
  • Nerea Ramírez Piris (Coordinadora de Ecoloxistas en Acción)
  • Elvira Cámara (Coordinadora de Ecoloxistas en Acción)
  • Alberto García-Teresa (Poeta)
  • Tom Kucharz (Ecoloxistas en Acción)
  • Pau Llonch ( Vocal do grupo AT Versaris, PAH Sabadell e Seminari d’economia crítica “Taifa”)
  • Samuel Martín-Sosa Rodríguez (Responsable de Internacional de Ecoloxistas en Acción)
  • Ivan Gordillo (Economista e membro Seminari d’economia crítica “Taifa”)
  • Ana Vega (Escritora)
  • Gonzalo Escarpa (Escritor e performer)
  • Ana Grandal Martín (Tradutora científica)
  • Patxi Zabalo (Profesor da Universidad do País Vasco)
  • Juan Hernández Zubizarreta (Profesor da Universidade do País Vasco)
  • Luis Nieto Pereira (Asesor do Concello de Madrid)
  • Ferrán Fernández (Editor e poeta)
  • Joan Turu (Debuxante)
  • Eduardo Rodriguez Cunha “Tatán” (Titiriteiro e actor)
  • María Ángeles Maeso (Escritora)
  • Eladio Méndez Fernández (Poeta)
  • Viviana Paletta (Poeta)
  • Matías Escalera Cordero (Escritor e profesor)
  • Marta Sanz (Escritora)
  • Núria Vidal de Llobatera (Ecoloxistas en Acción de Girona e Rede Anti-represión de familiares de detenidas)
  • Martin Mantxo (Ekologistak Martxan)
  • Lucía Bárcena Menéndez (Coordinadora Campaña #NoalTTIP en Ecoloxistas en Acción – Cataluña)
  • Marta Pascual Rodríguez (Ecoloxistas en Acción)
  • Antón Gómez Reino-Varela “Tone” (Parlamentario En Marea)
  • Xose Luis Xácome (Concelleiro Marea de Vigo)
  • Marga López Barreiro (Concelleira de Marea de Vigo)
  • David Carballal (Anova Irmandade Nacionalista)
  • Eva Solla (Deputada En Marea)
  • Juan Fajardo (Deputado En Marea)
  • Marcos Cal (Deputado En Marea)
  • Juan J. Merlo (Deputado En Marea)
  • Ánxeles Cuña (Deputada En Marea)
  • David Rodríguez (Deputado En Marea)
  • Antón Sánchez García (Deputado En Marea)
  • Luca Chao (Deputado En Marea)
  • Jose Manuel Lago (Deputado En Marea)
  • Magdalena Barahona (Deputada En Marea)
  • Francisco Casal (Deputada En Marea)
  • Paula Vázquez (Deputada En Marea)
  • Jesús Arteaga “Jipy” (Músico e activista)
  • Manolo Saez Bayona (Baladre)
  • Guillermo Contreras (Movimiento Antirrepresión de Córdoba, Plataforma Córdoba Aire limpio e Ecoloxistas en Acción)
  • Luis Fernando Jiménez Fuentes (Ecoloxistas en Acción Andalucía)
  • Sergi Saladie (Xeógrafo e deputado da CUP-CC)
  • Cristina Contreras Jiménez (Ecoloxistas en Acción Córdoba)
  • Carme Pagès Pallisé
  • Jordi figuerola i Solà
  • Javier Sáez Ibarra (Poeta)
  • Fernando Cembranos (Psicólogo e sociólogo)
  • Constantino Bertolo (Crítico e editor)
  • Carlos Gómez Gil (Profesor da Universidade de Alicante)
  • Jorge Fonseca (Profesor da Universidade Complutense de Madrid)
  • Rosana Acquaroni (Poeta)
  • Belén García Nieto (Poeta)
  • Ana Pérez Cañamares (Poeta)
  • Juanjo Álvarez (Bibliotecario)
  • Luis Miguel Uharte (Profesor da Universidade do País Vasco)
  • Jaime Pastor (Profresor da UNED)
  • Mikel de la Fuente (Colaborador honorífico da PUV/EHU)
  • Eladio Orta (Poeta)
  • Ana Cibeira (Poeta)
  • Jesús Carrión (Coordinador do Colectivo Ronda)
  • Joan Teran (Politólogo i documentalista, CUP-CC)
  • Vidal Aragonés (Avogado laboralista, profesor de dereito UAB, Concelleiro de En Comú crida per Cornellà)
  • Lucía Medina Navarro (Baladre)
  • Benet Salellas (Avogado e deputado da CUP-CC)
  • Diosadado Toledano (Marea de Mareas)
  • Josep Garganté (Sindicalista, concelleiro da CUP-CC no concello de Barcelona)
  • Isabel Vallet (Avogada, ex deputada da CUP-CC)
  • Mireia Vehí ( Socióloga, deputada da CUP-CC)
  • Rubens Rocha (Fotoxornalista-Fotoactivista)

“Non se descarta a folga” no comercio de alimentación de Pontevedra

ilcanallarubens_mercadona-rua-aragon-as-fontes_centro-comercial-bandeira_vigo_2016

Agresividade patronal para conseguir un novo convenio regresivo e precarizador

Camiño da decimoquinta reunión negociadora, as patronais ASAP e FECOIN insisten nas súas propostas agresivas para o Convenio do Comercio de Alimentación da provincia de Pontevedra, tentando laminar logros anteriores e impor recortes coa excusa da competitividade. As centrais sindicais rexéitano de forma unánime e “non descartan ir á folga” se “se tocan puntos innegociábeis”.

“O que pretenden é liquidar os avances que logramos no anterior convenio”, afirma a CIG-Servizos, para quen a unidade sindical conseguida axudará a tumbar as intencións precarizadoras dunha patronal capitaneada por GADIS e FROIZ, algo que xa se logrou tras a folga de 2013.

A listaxe de retrocesos é ampla en contido e tamén en tempo, pois a proposta empresarial contempla nada menos que cinco anos de duración, con exiguos aumentos salariais do 0,50% para 2016 e 2017 e do 1% anual até 2020. Ademais, pretenden conxelar a antigüidade a cambio de 20 euros mensuais durante os dous primeiros anos de vixencia, non consolidábeis. As centrais demandan, pola contra, unha suba de 50 euros liñais ao mes con revisión salarial e para o caso dos pluses, un 4%.

No tocante a xornada, a actual de 40 horas semanais sería modificada pola de 1826 horas anuais co ánimo de distribuílas baixo criterios de flexibilidade, fronte ás reivindicacións sindicais de 38 horas e media con 20 minutos de pausa e xornada continuada “naqueles centros onde sexa factíbel”.

Os descansos semanais, pola súa parte, perderían a mellora contemplada no actual convenio, podendo acumularse en períodos de até 14 días. Tamén se eliminaría o descanso diario de 12 horas entre fin e inicio da xornada seguinte. Os almacéns non pecharían no mediodía, pasando a abrir mañá e tarde. En contraste, para a representación das traballadores é fundamental o peche a partir das 15h en días como o 24 e 31 de decembro por cuestións de conciliación.

O complemento para acadar o 100% do salario desde o inicio da baixa desaparecería, cubríndose só o 75%.

Eliminación da promoción automática

Unha das propostas máis regresivas sería a da eliminación da promoción automática, mediante a cal aos tres anos se ascende á categoría superior. A nova clasificación de persoal contempla a creación de catro grupos “moi amplos” para “forzar unha mobilidade funcional absoluta”, reducindo a especialización.

Contratos de obra e servizo sen limitacións

O actual convenio limita os contratos de obra e servizo “só a novos establecementos” e exclúe a posibilidade de celebralo “máis dunha vez co mesmo traballador/a” para evitar a “picaresca” anterior, cando a patronal trasladaba o persoal a diferentes filiais para impedir a acumulación de antigüidade. Agora pretenden ampliar esta modalidade a calquera suposto.

Vacacións e horarios

No que atinxe ás vacacións, preténdese que o 45% do persoal as disfrute entre o 15 de maio e 30 de setembro de maneira rotativa, cun periodo continuado de 14 días para o 50% do total do persoal da empresa. A parte sindical reivindica 27 días laborais do 15 de xuño ao 15 de setembro para todo o persoal dun centro de traballo e que o período de disfrute comece en luns.

Rebaixaríanse, tamén, os pagamentos das horas extra, pasando no caso das ordinarias dun 75% ao 50%, e no caso de domingos e festivos do 125% ao 75%.

Licenzas e permisos

A patronal quere que os dous días de asuntos proprios sen demora pasen a partir agora a requerir xustificación. Tamén que os catro días de permiso por falecemento, accidente ou hospitalización para parentes de até segundo grao teñan vigor unicamente para o primeiro grao, ficando os de segundo con dous.

Compensación por desistimento de traslados

Até o momento, esta indeminzación supón o equivalente salarial de 40 días por ano de servizo, cun máximo de 30 mensualidades. Coa proposta empresarial pasaría a 20 cun tope de 12 meses, o que facilita un mecanismo encoberto de despedimento.

Contratos a tempo parcial e horas extra

Contrastando con todas estas regresións, para as centrais é fulcral a regulación dos contratos a tempo parcial -que atinxen por volta dun cuarto do total- incrementando e regulando as horas complementarias e regulando as horas extra.

Asembleas multitudinarias

Vigo, Pontevedra e Vilagarcía acolleron o domingo pasado asembleas multitudinarias convocadas de forma conxunta por CIG (central maioritaria, co 39%), UGT, CCOO e USO, concluíndo non só que “non se tolerarán rebaixas ao convenio vixente”, se non que calquera nova proposta “será votada de xeito colectivo polos traballadores e traballadoras do sector”.

Deste xeito, e se a actitude patronal non muda radicalmente, “non descartan a convocatoria de folga”, que no caso de efectivizarse “podería ter lugar a inicios de decembro”, segundo a CIG-Servizos.

Con todo, desde a federación agardan que o empresariado rectifique na súa tentativa de precarizar aínda máis os máis de 20.000 traballadores/as de supermercados -excluíndo os de convenio propio estatal, como Mercadona, LIDL, Carrefour ou Alcampo- mercados, peixarías, carnizarías ou froitarías, entre outras, aos que afecta este convenio de ámbito provincial.

ை Cláusulas máis habituais e abusivas no contrato de aluguer.

ilcanallarubens_STOPdesafiuzamentos_INFORMACION_ cláusulas abusivas máis habituais nos contratos de aluguer _2015

Antes de formalizar un contrato de aluguer dunha vivenda, hai que revisar se contén as chamadas cláusulas nulas ou abusivas, as que establecen limitacións aos dereitos dos inquilinos. Non sempre as cláusulas son válidas, afirma o portal Idealista. Estas son algunhas delas:

Falsos arrendamentos de tempada: Unha das “trampas” habituais entre arrendadores é asinar arrendamentos de 11 meses coa intención de evitar a aplicación da normativa de arrendamentos de vivenda, ao facelo pasar por un arrendamento de tempada. O arrendatario ten dereito a estar ata tres anos se o inmoble é unha vivenda habitual. Para que un arrendamento poida ser considerado de tempada, debe haber unha causa que xustifique esa temporalidade e a existencia dun domicilio permanente do arrendatario distinto á vivenda que se arrenda.

Negativa á prórroga legal: Outra cláusula habitual é aquela que sinala que o arrendamento ten unha duración dun ano, transcorrido o cal as partes poderán decidir prorrogalo. A prórroga legal establece que se prorrogará obrigatoriamente para o arrendador e de forma voluntaria para o arrendatario ata un máximo de 3 anos.

Obrigado cumprimento do primeiro ano: Outra cláusula é a que di que o primeiro ano é obrigatorio, fixando unha penalización no caso contrario. Pero a lei establece que o arrendatario ten dereito a dar por rematado o contrato en calquera momento unha vez pasados os seis primeiros meses, e a penalización, de habela, estará limitada ao que a lei establece.

Pagamento por adiantado de máis dun mes de renda: O arrendador non pode esixir o pagamento por adiantado de máis dunha mensualidade de renda. Por iso, se o contrato previse que o arrendatario ten que aboar 2 ou 3 meses de renda por adiantado, o arrendador non poderá desafiuzalo se non o fai. Non hai que confundilo con outros pagamentos, como fianza, garantías adicionais ou a prima da opción.

Traslado do deber de conservación da vivenda: O arrendador ten obriga de realizar as obras necesarias para a axeitada conservación da vivenda. O traslado destas obrigas ao arrendatario pode ser contrario á LAU.

Acceso á vivenda polo arrendador: O arrendador non pode entrar á vivenda para comprobar o seu estado. A devandita cláusula é contraria á inviolabilidade do domicilio establecida na Constitución.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Concentración: VELORIO polos DEREITOS SOCIAIS

IlCanallaRubens_AsambleaAbertaDeCoia_VelorioPolosDereitosSociais

A Asemblea Aberta de Coia convoca o MARTES 20 de xaneiro de 2015 ás 19:00 unha CONCENTRACIÓN na ROTONDA de COIA baixo o lema: VELORIO POLOS DEREITOS SOCIAIS

A Asamblea Aberta de Coia di:
Os dereitos sociais están mortos! Mellor dito, os están a matar!
Os matan acotío con recortes, privatizándoos, quitándolles orzamentos, deixándoos en mans da caridade…
Nese asasinato colaboran todos: empresas, gobernos (central, Xunta e concellos), troika…
No caso de Vigo, os cartos que din que non hai para políticas sociais, si que aparecen agora para chantar un barco nunha rotonda, para empresas amigas, para horas extras da policía…

Por todo isto, velamos os nosos dereitos nunha rotonda, para obrigalos a falar:
– do colapso do departamento de Benestar Social
– dos atrasos na tramitación de axudas como a RISGA
– dos meses de espera por unha cita coa traballadora social
– das tensións que sofren as propias traballadoras sociais municipais
– da insuficiencia dos orzamentos para políticas sociais
– das denegacións inxustificadas das axudas de emerxencia
– da miseria e precariedade na que vivimos unha gran parte desa cidade que eles din que fermosa e que nos precisamos xusta antes de falar de estética.

NON PODE SER OS CARTOS NA ROTONDA E A XENTE SEN COMER!! NIN CARTOS NA ROTONDA, NIN ESTADO POLICIAL!!

Asamblea Aberta de Coia