Archivos por Etiqueta: dia con nome

21 X | Día Europeo da Música

Día Europeo de la Música_vigo_noticiasvigo.es_ilcanallarubens_01_Vigo

A vida sen música non é vida, a música dá vida senón escoita o corazón e escoitaras música.

O Día Europeo da Música ten a súa orixe no ano 1982, cando o entón Ministro de Cultura francés, Jack Lang, instaurou a Festa da música no seu país. Pero non foi ata o ano 1985 cando se instituyó como festa europea co fin de promover o intercambio cultural entre os distintos países a través da música. É celebrado cada solsticio de verán, o 21 de xuño.

Trátase dunha xornada cultural que fomenta a diversidade e está aberta a todo tipo de músicas e músicos, tanto profesionais como afeccionados.

En España, as institucións públicas e privadas participan neste gran evento organizando actividades para todos os públicos en distintos lugares e escenarios urbanos. Durante este día, nas principais cidades españolas realízanse, por exemplo, concertos sinfónicos ao aire libre, festivais e maratóns musicais, espectáculos de ópera gratuítos, sesións de DJ na rúa, concursos de maquetas, recitais de estudantes, etc…

A Música

Pódese definir á música como a arte que consiste en dotar aos sons e os silencios dunha certa organización. O resultado desta orde resulta lóxico, coherente e agradable ao oído.

A característica fundamental da música é que non está rifada nin en xénero, idade, condición social, sexual, ideolóxica ou relixiosa; pertence ao ser humano desde case sempre e serviu e serve para trasladar coñecemento, revindicar situacións sociais e xerar sensacións, entre outras.

Coa música móvense os sentimentos, as emocións; coa música é capaz de trasladarte a outro lugar, de sentir e vivir, de coñecer e compartir, es capaz de empatizar cos teus iguais e co doutra especie. Coa música comunícaste, é outra linguaxe compartida por todos.

E como diría Friedrich Nietzsche…“Sen música a vida sería un erro”.

3M | Día Mundial da Liberdade de Prensa: Por que se celebra o 3 de maio?

Cada ano, o 3 de maio é unha data na que se celebran os principios fundamentais da liberdade de prensa. Esta data brinda a oportunidade de avaliar a liberdade de prensa a nivel mundial, de defender os medios de comunicación dos ataques sobre a súa independencia, así como de render homenaxe aos xornalistas que perderon as súas vidas no desempeño da súa profesión.

O Día Mundial da Liberdade de Prensa foi proclamado pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas en 1993, en cumprimento dunha recomendación aprobada na 26ª reunión da Conferencia Xeral da UNESCO en 1991. Isto, á súa vez, foi unha resposta a un chamamento dos xornalistas africanos que en 1991 elaboraron a histórica Declaración de Windhoek sobre o pluralismo e a independencia dos medios de comunicación.

A liberdade de prensa e a liberdade de expresión constitúen o núcleo do mandato da UNESCO. A UNESCO considera que estas liberdades permiten o entendemento mutuo para construír unha paz sustentable.

Serve de ocasión para informar os cidadáns das violacións da liberdade de prensa, un recordatorio de que en ducias de países de todo o mundo as publicacións son censuradas, multadas, suspendidas e clausuradas, mentres que os xornalistas, editores e editores son acosados, atacados, detidos e mesmo asasinados.

É unha data para fomentar e desenvolver iniciativas en favor da liberdade de prensa e para avaliar o estado da liberdade de prensa en todo o mundo.

O 3 de maio serve para lembrar aos gobernos a necesidade de respectar o seu compromiso coa liberdade de prensa e é tamén un día de reflexión entre os profesionais dos medios de comunicación sobre cuestións relacionadas coa liberdade de prensa e a ética profesional. Igualmente importante, o Día Mundial da Liberdade de Prensa é un día de apoio aos medios de comunicación que son obxecto da restrición ou a abolición da liberdade de prensa. Tamén é un día de recordo para os xornalistas que perderon a vida na procura dunha historia.

MESAXE DA DIRECTORA XERAL

“A liberdade de prensa é a pedra angular das sociedades democráticas. Todos os Estados, todas as nacións, fortalécense mediante a información, o debate e a confrontación de puntos de vista. Nun momento en que se multiplican os discursos de desconfianza e deslegitimación da prensa e o labor xornalístico, resulta fundamental garantir a liberdade de opinión mediante o libre intercambio de ideas e de información baseada en verdades fácticas. O tema desta 26ª edición é “Medios de comunicación para a democracia: xornalismo e eleccións en tempos de desinformación”.”

— Mensaxe da Sra. Audrey Azoulay, Directora Xeral da UNESCO, con motivo do Día Mundial da Liberdade de Prensa

Descargue a mensaxe completa en formato PDF :

English Français Español Русский العربية 中文

A 26ª edición da celebración do Día mundial da liberdade de prensa é organizada conxuntamente pola UNESCO, a Unión Africana e o Goberno da República Democrática Federal de Etiopía. O evento principal terá lugar en Adís Abeba do 1 ao 3 de maio, na sede da Unión Africana. Co tema “Medios para a democracia: Xornalismo e Eleccións nos Tempos da Desinformación”, a edición 2019 do Día Internacional discute os desafíos actuais que a prensa enfronta en tempos electorais, así como o papel do xornalismo nos procesos de paz e reconciliación. A UNESCO é a única axencia das Nacións Unidas co mandato especifico de promover “a libre circulación de ideas por medio da palabra e da imaxe”.

Por iso, a UNESCO traballa para fomentar unha prensa libre, independente e plural, do mesmo xeito que promover a seguridade dos xornalistas.

7A | Día Mundial da Saúde

A OMS dedica este ano ao Día Mundial da Saúde 2019 á cobertura sanitaria universal, debido a que millóns de persoas seguen sen acceso.

É un dos bens máis prezados, a saúde. Este 7 de abril celébrase o Día Mundial da Saúde 2019 para tomar conciencia á hora de adquirir uns hábitos máis saudables. A cobertura sanitaria universal é o obxectivo primordial da OMS. Para logralo é crucial que todas as persoas poidan ter a atención que necesitan, cando queiran que a necesiten, no seo mesmo da comunidade.

Por este motivo, a OMS dedica este ano ao Día Mundial da Saúde 2019 á cobertura sanitaria universal, debido a que millóns de persoas seguen sen acceso algún á atención de saúde. A cobertura sanitaria universal permite a todos acceder a servizos que atenden as causas máis importantes das enfermidades e a morte, e asegura que a calidade deses servizos sexa suficientemente boa para mellorar a saúde das persoas que os reciben.

As razóns do porqué celébrase cada 7 de abril débense precisamente ao nacemento desta organización, A Organización Mundial da Saúde, OMS, que se creou o 7 de abril de 1948 en Xenebra, Suíza. Leste mesmo día a Asemblea das Nacións Unidas determinou que fose cando se celebraría en todo o mundo o Día Mundial da Saúde.

A OMS é o organismo da Organización das Nacións Unidas (ONU) especializado en xestionar políticas de prevención, promoción e intervención en saúde a nivel mundial. O total de 196 Estados Membros da OMS gobernan a Organización por medio da Asemblea Mundial da Saúde.

Entre as súas actividades cabe destacar as seguintes:

Harmonización e codificación.

Tomar medidas sanitarias para deter unha epidemia e medidas sanitarias sobre as viaxes internacionais (como a vacinación).

Asistencia aos Países Menos Avanzados (PMA).

Un programa estatal de loita contra a sida.

Garantir o acceso a medicamentos de boa calidade, seguridade e eficacia mediante o programa de pre-avaliación de medicamentos.

O Día Mundial da Saúde estendeuse, en moitas partes, como a semana da saúde, na que varios días realízanse diversidade de actos e actividades contorna a algo prioritario como é a saúde. Todos os axentes e colectivos implicados niso lembran a importancia de coidarse e de establecer hábitos saudables co fin de estar mellor cada día.

Sobre a campaña

O que tratamos de conseguir coa campaña

Esta campaña ten por obxecto axudar ás persoas para entender mellor o que significa a cobertura sanitaria universal: os servizos e apoios que deberían estar dispoñibles e onde. Achegaremos material visual para que as persoas que teñen acceso a unha atención sanitaria alcanzable e de calidade poidan entender como é a vida de quen non teñen tanta sorte e defender a igualdade de acceso á atención, en todas partes.

Os profesionais da saúde desempeñarán unha función importante na campaña, axudando ás instancias decisorias do sector da saúde para recoñecer as necesidades das persoas en materia de saúde, especialmente no nivel da atención primaria.
A campaña ofrece ademais aos ministros de saúde e outras instancias decisorias das administracións públicas a oportunidade de comprometerse a adoptar medidas para emendar as deficiencias en materia de cobertura sanitaria universal nos seus países, e a poñer de relevo os progresos que xa se lograron.
Para o Día Mundial da Saúde presentaremos a publicación anual da OMS sobre datos sanitarios, o informe sobre as Estatísticas Sanitarias Mundiais, que incluirá información sobre as tendencias sanitarias en ámbitos específicos, como a saúde dos recentemente nados e os nenos, as enfermidades non transmisibles, a saúde mental e os riscos ambientais, así como datos sobre a cobertura sanitaria universal e os sistemas de saúde.

Cobertura sanitaria universal: perspectiva ampla

O Día Mundial da Saúde 2019 ten lugar a medio camiño entre a Conferencia Mundial Sobre Atención Primaria de Saúde, celebrada en Astaná ( Kazajstán) en outubro de 2018, e a Reunión de alto nivel sobre a cobertura sanitaria universal, que se celebrará na Asemblea Xeral das Nacións Unidas en setembro de 2019. É unha efemérides que ofrece moitas oportunidades para transmitir a importancia da equidade nos servizos de atención de saúde, tanto pola saúde das persoas como pola saúde das economías e da sociedade en xeral.

2A | Día Internacional do Libro Infantil 2019: “Os libros inspiran pausa”

Desde 1967, o 2 de abril, coincidindo coa data do nacemento do escritor danés Hans Christian Andersen, o IBBY promove a celebración do Día Internacional do Libro Infantil co fin de promocionar os bos libros infantís e xuvenís e a lectura entre os máis novos.

Cada ano, unha sección nacional do *IBBY ten a oportunidade de ser a patrocinadora internacional do Día do Libro Infantil e selecciona un escritor representativo e a un recoñecido ilustrador do seu país para que elaboren a mensaxe dirixida a todos os nenos do mundo e o cartel que se distribúe por todo o mundo, e promóvase a celebración nas bibliotecas, centros escolares, librerías, etc.

Este ano correspóndelle á sección de Lituania (en 2018 foi Letonia), que difunde a mensaxe e a ilustración de Kęstutis Kasparavičius (1954), algúns de cuxos libros publicou en español Fondo de Cultura Económica e Thule.

A continuación ofrecémosche a tradución da mensaxe publicado en la web de la OEPLI.

Os libros inspiran pausa

“Vou con présa!”, “Non teño tempo!”, “Adeus!”… Expresións semellantes poden oírse quizá a diario, non só en Lituania —no centro mesmo de Europa—, senón en moitas partes do mundo. E con frecuencia parecida óese dicir que vivimos na idade da abundancia de información, a présa e a precipitación.

Con todo, tomas un libro entre as mans e, dalgunha maneira, séntesche distinto. E é que os libros teñen unha estupenda calidade: inspíranche serenidade. Cun libro aberto e mergullado nas súas tranquilas profundidades, xa non temes que todo che pase de lado a toda velocidade, sen chegar a apreciar nada. Empezas a crer que non será preciso lanzarse como tolo a tarefas de dubidosa urxencia. Nun libro todo sucede *sigilosamente, en orde e segundo unha secuencia. Será talvez porque as súas páxinas están numeradas e as follas ao pasar *crujen tranquilamente e cun suave efecto relaxante? Nun libro os acontecementos pasados atópanse plácidamente cos que han de vir.

O mundo do libro é moi aberto; a súa realidade sae ao encontro amigable co enxeño e a fantasía, e ás veces xa non sabes moi ben onde —se nun libro ou na vida— notaches de que maneira tan bela caen ao derretirse as pingas do tellado nevado, ou de que forma tan encantadora cobre o brión a preto do veciño. Foi nun libro ou na realidade onde experimentaches que as bagas do *serbal non son só belas, senón amargas? ¿Seica sucedeu no mundo dos libros, ou de verdade estabas tombado sobre a herba no verán, e despois sentado coas pernas cruzadas, contemplando as nubes que sucaban o ceo?

Os libros axudan a non acelerarse, ensinan a observar; os libros convidan, mesmo obrigan a acomodarse, pois case sempre os lemos sentados, poñéndoos na mesa ou no colo, non é así?

E seica non experimentastes outra marabilla: que cando ledes un libro, o libro levos a vós? Si, si, os libros tamén saben ler. Lenvos a fronte, as cellas, as *comisuras dos beizos, que agora soben, agora baixan; sobre todo, por suposto, lenvos os ollos. E polos ollos entenden… adiviñan… Bo, vós mesmos sabedes que!

Non teño dúbida de que aos libros parécelles moi interesante estar sobre o voso colo, pois unha persoa que le —sexa neno ou adulto— só por iso xa é bastante máis interesante que a que se resiste a tomar un libro entre as mans, que a que —sempre con présa— non chega a sentar e non ten tempo de fixarse en case nada. Este é o meu desexo para todos no día internacional do libro infantil: Que existan libros interesantes para os lectores e lectores interesantes para os libros!

(Texto orixinal e ilustración: : Kęstutis Kasparavičius. Traducción: Carmen Caro Dugo)

Na  web del IBBY podes ler a mensaxe orixinal en inglés, e tamén podes descargar o cartaz en tamaño A3 e o folleto en español e nos idiomas autonómicos, con información adicional sobre o autor e o ilustrador.

Bibliotecas, librerías e outras entidades celebran habitualmente o Día Internacional do Libro Infantil mediante a organización de exposicións, encontros con escritores e ilustradores, presentacións de libros, sesións de libro-forum e actividades de animación á lectura. Desde as catro seccións da OEPLI anímase, principalmente ás librerías e bibliotecas, para que organicen actos ao redor da figura de Andersen. Na web de OEPLI podes ver a listaxe de adhesións e as bases e formulario para participar.

2A | Día Mundial do Autismo

As Nacións Unidas resolveron en 2007 que cada 2 de abril sería o día de visibilizar o autismo.

Como cada ano, o 2 de abril celébrase o Día Mundial do Autismo 2019, así que, hoxe, é o momento perfecto para visualizar este trastorno que afecta a un bo número de persoas en todo o planeta.

Con todo, non sabemos se a elección desta data ten algunha finalidade ou non. Tan só transcende que, no seo da ONU, a Asemblea Xeral, consciente da problemática que supón o trastorno en gran cantidade de nenos, e preocupada pola súa prevalencia, aprobou un 18 de decembro de 2007 a resolución 62/139 por unanimidade para que cada 2 de abril desde o ano 2008 celebrásese a nivel mundial o Día internacional do Autismo.

A idea ao impoñer esta data era a concienciación da poboación mundial para que as sociedades do planeta tomasen medidas á hora de facilitar a integración destes nenos.

Que facer o Día Mundial do Autismo 2019

Hoxe, Día Mundial do Autismo 2019, poderemos ver algúns edificios que se tinguen de azul. Esta é unha forma de chamar a atención á sociedade para conciencíese da necesidade de mellorar a calidade de vida das persoas que sofren autismo, de maneira que poidan integrarse e levar unha existencia plena e gratificante.

Por iso, hoxe, todos os estados membros da ONU están convidados a través das súas organizacións competentes a chamar á sociedade civil e ao sector privado para aumentar a conciencia pública sobre o trastorno para que adopten e apliquen medidas que realmente conciencien á sociedade a nivel familiar, persoal, etc.

Outras persoas soben fotos e vídeos explicativos ou mensaxes nas súas redes sociais usando hastags especialmente creados para este importante día que implica axudar a nenos e maiores autistas a vivir unha integración o máis plena posible.

Por iso, grazas a iniciativas como esta, na última década aumentou sensiblemente a forma de ver a estes nenos e adultos, cuxos dereitos están consagrados na Convención das Nacións Unidas.

De feito, xa en 2015 os líderes mundiais acordáronse deles cando se adoptou a Axenda 2030 para o Desenvolvemento Sustentable, asinando o seu firme compromiso para tomar medidas inclusivas que lles fagan a vida máis accesible tentando que ninguén quede atrás.

Sen dúbida, hoxe é o día de apoiar ás persoas con autismo que, grazas a estas medidas e os avances tecnolóxicos, viven cada vez máis integrados nunha sociedade que é plenamente consciente da necesidade de velos como actores importantes no noso mundo.

Que é o autismo?

O autismo: definición, síntomas e indicios

O Trastorno do Espectro Autista (TEA) é un trastorno neurobiológico do desenvolvemento que xa se manifesta durante os tres primeiros anos de vida e que perdurará ao longo de todo o ciclo vital.

Os síntomas fundamentais do autismo son dous:

• Deficiencias persistentes na comunicación e na interacción social.

• Patróns restritivos e repetitivos de comportamento, intereses ou actividades.

Os indicios que poden ser indicativos do TEA nos nenos son:

• No parvulario e na escola, hai falta de interese polos outros nenos.

• Non comparten intereses (non afán sinalar co dedo aquilo que lles chama a atención para compartilo cos demais).

• Ausencia de xogo simbólico (dar para comer a bonecas, facer cocinitas, xogar a coches coma se fosen de verdade, etc.).

• Establécese pouco contacto visual e non observan a expresión da cara do interlocutor cando xuntos están a ver algunha cousa inusual. Non afán realizar o sorriso social.

• A súa linguaxe, se existe, é literal (non entenden as bromas, os chistes, os dobres sentidos nin as metáforas).

• Evitan o contacto físico ou lles gusta máis ben pouco. Afán ter hipersensibilidad táctil, olfativa, gustativa e auditiva. Frecuentemente existe pouca sensibilidade á dor.

• Reaccionan pouco ante a voz dos seus pais, o que pode facer sospeitar dun déficit auditivo.

• Presentan intereses inusuais. Ademais, son repetitivos e non compartidos.

• Poden mostrar comportamentos estraños, repetitivos e auto estimulantes como o abalo, o movemento de aleteo de mans ou camiñar no bico dos pés entre outros.

• Os que presentan máis nivel intelectual, notan que son diferentes e non entenden que lles pasa. Son a peza do quebracabezas que non sabe axustarse nin encaixar no taboleiro social.

 

24M | Día mundial da Tuberculose

Cambiemos de marcha para acabar coa tuberculose, con motivo do Día Mundial da Tuberculose, o 24 de marzo, a OMS pide novos compromisos e accións na loita mundial contra esta enfermidade, que é unha das principais causas infecciosas de morte. Houbo enormes avances nos últimos anos, e o mundo está en camiño de alcanzar o Obxectivo de Desenvolvemento do Milenio consistente en comezar a reducir a propagación da tuberculose para 2015. Pero iso non basta.

En 2013, 9 millóns de persoas enfermaron de tuberculoses e 1,5 millóns morreron por esta causa. Está claro que todos temos de facer algo máis. A estratexia para poñer fin á epidemia mundial de tuberculose a Asemblea Mundial da Saúde aprobou unha ambiciosa estratexia que abarca un período de 20 anos (2016-2035) para poñer fin á epidemia mundial de tuberculose.

Hoxe é o momento de poñer en marcha esa estratexia. A estratexia da OMS para poñer fin á tuberculose aspira a un mundo sen tuberculose no que esta enfermidade non sexa causa de mortalidade, morbilidad e sufrimento.

Na estratexia fíxanse obxectivos e perfílanse distintas medidas que haberán de adoptar os gobernos e os asociados para prestar unha atención centrada no paciente, implantar políticas e sistemas que posibiliten a prestación de atención á tuberculose e a súa prevención, e impulsen a investigación e a innovación necesarias para acabar coa epidemia e eliminar esta enfermidade.

O Día Mundial da Tuberculose é unha oportunidade para que os pacientes de tuberculoses, as comunidades afectadas, os gobernos, as organizacións da sociedade civil, os profesionais sanitarios e os asociados internacionais poidan chegar, tratar e curar a todas as persoas que están enfermas.

O 24 de marzo de 2016 é o día para cambiar de marcha e redobrar os esforzos para poñer fin á tuberculose de forma definitiva.

25M | Día Internacional de Solidariedade cos membros do persoal detidos ou desaparecidos

dc3ada-internacional-da-solidariedade-co-persoal-detido-e-desaparecido
Ao 15 de marzo de 2015 as autoridades estatais de 15 países detiveran a 33 funcionarios das Nacións Unidas ou membros do persoal conexo. Un funcionario atópase desaparecido e dous contratistas seguen en poder de secuestradores. O Día Internacional de Solidariedade cos membros do persoal detidos ou desaparecidos conmemórase todos os anos con ocasión do aniversario do secuestro do Sr. Alec Collett, ex xornalista que traballaba para o Organismo de Obras Públicas e Socorro das Nacións Unidas no Próximo Oriente cando foi secuestrado por elementos armados en 1985.
O seu corpo foi atopado no val de Bekaa en Líbano en 2009. Nos últimos anos, o Día Internacional de Solidariedade cos membros do persoal detidos ou desaparecidos cobrou unha importancia aínda maior coa intensificación das agresións contra as Nacións Unidas.
Trátase dun día para impulsar a adopción de medidas, esixir xustiza e reforzar a nosa decisión de protexer aos funcionarios e ao persoal de mantemento da paz das Nacións Unidas, así como aos nosos colegas da comunidade de organizacións non gobernamentais e a prensa. Este ano celébrase este 25 de Marzo e o pasado ano celebrouse o 24 de Marzo.
«Con ocasión deste Día Internacional, intensifiquemos nosa demanda de xustiza e fortalezamos a nosa determinación de protexer aos funcionarios das Nacións Unidas e ao persoal de mantemento da paz, así como aos nosos colegas da comunidade non gobernamental e os medios de comunicación.»
Mensaxe do Secretario Xeral Ban Ki-moon

Toda persoa que, con base en información fidedigna de familiares, persoas próximas ou vinculadas a ela, dérona por desaparecida de conformidade co dereito interno, o cal pode estar relacionado cun conflito armado internacional ou non internacional, unha situación de violencia ou disturbios de carácter interno, unha catástrofe natural ou calquera situación que puidese requirir da intervención dunha autoridade pública competente.

Aínda cando se conta cun Rexistro Nacional, é necesario que leven a cabo máis medidas para a localización das persoas desaparecidas no noso país.

 

21M | Día Mundial da Síndrome de Down

A síndrome de Down é unha combinación cromosómica natural que sempre formou parte da condición humana, existe en todas as rexións do mundo e habitualmente ten efectos variables nos estilos de aprendizaxe, as características físicas ou a saúde.

O acceso adecuado á atención da saúde, aos programas de intervención temperá e ao ensino inclusiva, así como a investigación adecuada, son vitais para o crecemento e o desenvolvemento da persoa.

En decembro de 2011, a Asemblea Xeral designou o 21 de marzo Día Mundial da Síndrome de Down.

Con esta celebración, a Asemblea Xeral quere aumentar a conciencia pública sobre a cuestión e lembrar a dignidade inherente, a valía e as valiosas contribucións das persoas con discapacidade intelectual como promotores do benestar e da diversidade das súas comunidades. Tamén quere resaltar a importancia da súa autonomía e independencia individual, en particular a liberdade de tomar as súas propias decisións.

O 21 de marzo de 2016 celébrase o 11º aniversario do Día Mundial da Síndrome de Down. O tema de 2016 é: «Os meus Amigos, A miña Comunidade. Os beneficios das contornas inclusivos para para os nenos do presente e dos adultos do mañá».

A Conferencia do quinto Día Mundial da Síndrome de Down, terá lugar o luns 21 de marzo sobre o tema «Os meus Amigos, A miña Comunidade. Os beneficios das contornas inclusivos para para os nenos do presente e dos adultos do mañá.» na sede das Nacións Unidas en Nova York.

A continuación, recompilamos 10 curiosidades que probablemente non coñecías sobre esta síndrome, entre as que incluímos tres incribles historias de superación que sen dúbida che emocionarán.
1. De onde vén o termo “Down”?
Down significa literalmente en inglés “abaixo”, pero esta síndrome non se chama así porque a súa capacidade intelectual estea por baixo do resto, senón polo nome do seu descubridor, o médico, John Langdon Down. Leste foi o primeiro en describir esta alteración génetica en 1856.
2. Cromosoma 21
O tipo máis común de síndrome de Down é o denominado trisomía 21, resultado dun erro xenético que ten lugar moi pronto no proceso de reprodución celular.
Para entender mellor este proceso, primeiro debemos saber que o óvulo e o espermatozoide conteñen, cada un deles 23 cromosomas , de tal forma que ao unirse producen unha nova célula coa mesma carga xenética que calquera outra célula humana, é dicir, 46 cromosomas divididos en 23 pares. Un destes pares determina o sexo do individuo e os outros 22 denomínanse autosomas. Durante este complicado proceso é cando ocorren a maioría das alteracións que dan lugar á síndrome de Down xa que o par cromosómico 21 do óvulo ou do espermatozoide non se separa como debe e algún dos dous gametos contén 24 cromosomas en lugar de 23.
3. Cociente intelectual
Hai só uns anos pensábase que o cociente intelectual da maioría das persoas con SD situábase entre 25 e 55, o que equivalería a un atraso entre moderado e severo. Demostrouse que é un erro total xa que estudos demostraron que o CI da maioría sitúase entre 40 e 70.
4. Millóns no mundo
A síndrome de Down é a principal causa de discapacidade intelectual e a alteración xenética humana máis común. No mundo hai 6 millóns de persoas aproximadamente con síndrome de Down. 1 de cada 800 bebés que nacen cada ano padecen a síndrome.
5. Non é unha enfermidade
A síndrome de Down non é unha enfermidade senón unha unha anomalía xenética. Por tanto, non require ningún tratamento médico. Prodúcese de forma espontánea, sen que exista unha causa desta alteración xenética sobre a que se poida actuar para impedilo. Tampouco existen graos de síndrome de Down.
6. Teñen unha gran capacidade de adaptación
Non hai nada que lles impida alcanzar o éxito. Os investigadores descubriron que as persoas con síndrome de Down teñen unha gran capacidade de adaptación. Isto permítelles ter éxito no día a día e nas competencias laborais. Todas e cada unha das persoas teñen potencial, especialmente aqueles con síndrome de Down porque, despois de todo, naceron cun pequeno extra.
7. Total autonomía
Como comentabamos antes é importante outorgarlles a autonomía que se merecen e que eles mesmos demandan. O acceso adecuado á atención da saúde, aos programas de intervención temperá e ao ensino inclusivo son vitais para o crecemento e o desenvolvemento da persoa.
É por iso que son capaces de vivir sós. Algúns adultos prefiren quedar coa familia, pero outros gozan a liberdade de independizarse. É unha decisión diferente dunha persoa a outra, pero na gran maioría dos casos non hai ningún fundamento para asumir que alguén con síndrome de Down necesitará asistencia sempre.
8. Katie Meade é a primeira modelo dunha marca de beleza
A estadounidense Katie Meade ten 33 anos e é a primeira persoa con SD en ser a cara dunha campaña dunha marca de beleza. A marca en cuestión é Beauty & Pin- Ups, que se dedica ao coidado capilar. A través de Best Buddies, ONG da cal é embaixadora global, que se dedica a promover amizades entre persoas con discapacidade, coñeceu ao director da empresa. Leste pensou nela como imaxe da súa nova liña chamada Fearless (valente en inglés) pola súa valentía e coraxe.
Meade nunca había modelado antes pero o seu amor pola moda levoulle a emprender este camiño. Ela mesma declarou: “Quero que a xente saiba que a beleza nos pertence a todos. É divertido mostrarlle a todos que se tes unha discapacidade, tamén podes ter capacidades“.
9. Noelia Garella, a primeira mestra con Síndrome de Down en Arxentina
Noelia Garella ten 31 anos e leva catro traballando como mestra nunha escola de preescolar en Córdoba (Arxentina). Desde xaneiro de 2016, está a cargo da clase de primeiro ano do Xardín Maternal Jeromito. É unha das poucas persoas no mundo con esta síndrome que desempeñe un traballo similar.
Noelia sufriu discriminación cando era nena pero agora destaca pola súa autoestima e optimismo a proba de calquera prexuízo. Ela mesma recalca a importancia da educación nos nenos: “Eu o que quero é que lean, que escoiten, porque na sociedade hai que escoitar“.
Toda a súa comunidade apoia o seu labor e loitan contra os problemas que se presentan desde algunhas institucións. A integración e naturalización coa que asumen o seu traballo, tanto os seus compañeiros como os pequenos e os seus pais é un ensino de vida.
10. Ángela Bacharel, a primeira concelleira española con SD
Ángela Bacharel converteuse en xullo de 2013, con 30 anos, na primeira concelleira dunha concello español. Un feito pioneiro no país en cuestión de igualdade de oportunidades e un paso máis adiante cara á normalización de persoas con discapacidade.
Estudou un grao de formación profesional e traballaba como auxiliar administrativo desde facía algúns anos na área de Servizos Sociais do Concello de Valladolid, onde presentou a súa candidatura nas listas municipais polo Partido Popular.
Ángela, ademais de traballar, é unha moza inquieta e gustosa por aprender que estuda inglés e piano. Ela mesma declarou: “Non hai que preocuparse, senón ocuparse“.

 

 

 

21M | Día Mundial da Poesía

A poesía é unha manifestación da diversidade no diálogo, da libre circulación das ideas por medio da palabra, da creatividade e da innovación. A poesía contribúe á diversidade creativa ao cuestionar de maneira sempre renovada a forma en que usamos as palabras e as cousas, e os nosos modos de percibir e interpretar a realidade. Mercé ás súas asociacións e metáforas e á súa gramática singular, a linguaxe poética constitúe, pois, outra faceta posible do diálogo entre as culturas.

Cada ano, o 21 de marzo, a UNESCO celebra o Día Mundial da Poesía e convídanos a reflexionar sobre o poder da linguaxe poética e o florecemento das capacidades creadoras de cada persoa. De acordo coa decisión da UNESCO, o principal obxectivo desta acción é apoiar a diversidade lingüística a través da expresión poética e dar a oportunidade ás linguas ameazadas de ser un vehículo de comunicación artística nas súas comunidades respectivas.

Por outra banda, este Día ten como propósito promover o ensino da poesía; fomentar a tradición oral dos recitais de poéticos; apoiar ás pequenas editoriais; crear unha imaxe atractiva da poesía nos medios de comunicación para que non se considere unha forma anticuada de arte, senón unha vía de expresión que permite ás comunidades transmitir os seus valores e foros máis internos e reafirmarse na súa identidade; e restablecer o diálogo entre a poesía e as demais manifestacións artísticas, como o teatro, a danza, a música e a pintura.

A decisión de proclamar o 21 de marzo como Día Mundial da Poesía foi aprobada pola UNESCO durante o seu 30º período de sesións, que se celebrou en París en 1999. A UNESCO anima aos Estados Membros a tomar parte activa na celebración do Día Mundial da Poesía, tanto a nivel local como nacional, coa participación das ONG e das institucións públicas e privadas: autoridades locais, escolas, asociacións poéticas e culturais, museos, editoriais, etc.

Día Mundial da Xustiza Social, por que é necesario lembrar esta efeméride?

 

O concepto de xustiza social fai referencia á necesidade de lograr unha repartición equitativa dos bens sociais. Nunha sociedade con xustiza social, os dereitos humanos son respectados e os grupos da sociedade máis desfavorecidos contan con oportunidades de desenvolvemento. Hoxe, 20 de febreiro celébrase o Día Mundial da Xustiza Social para lembrar a importancia de que se imparta no mundo.

A xustiza social no mundo actual

O mundo cambiou drasticamente. Xa non vivimos nun mundo deshabitado, con relativamente poucos seres humanos cos seus utensilios. Agora vivimos na “era do Antropoceno”, nun mundo de abundancia; nunha era na que a actividade humana está a alterar drasticamente os seus sistemas ecolóxicos de subsistencia. Os nosos conceptos e modelos económicos tradicionais foron desenvoltos nun mundo “”baleiro”. Se queremos crear unha prosperidade sustentable, se buscamos “mellorar o benestar humano e a equidade social, reducindo significativamente os riscos ambientais e a escaseza ecolóxica”, imos necesitar unha nova visión da economía e a súa relación co resto do mundo, unha visión que se adapte mellor ás novas condicións ás que nos enfrontamos.

Imos necesitar unha economía que respecte os límites do planeta, que renove a dependencia do benestar humano coas relacións sociais e a xustiza, e que recoñeza que o obxectivo final é o benestar humano real e sustentable, non só o crecemento do consumo material.

A nova visión recoñece que a economía está integrada nunha sociedade e unha cultura que á súa vez están integradas nun sistema ecolóxico vital, e que a economía non pode crecer para sempre neste planeta finito.

A celebración do Día Mundial da Xustiza Social busca apoiar o labor da comunidade internacional encamiñada a erradicar a pobreza e promover o emprego pleno e o traballo decente, a igualdade entre os sexos e o acceso ao benestar social e a xustiza social para todos.

A xustiza social é un principio fundamental para a convivencia pacífica e próspera, dentro os países e entre eles. Para as Nacións Unidas, a procura da xustiza social universal representa o núcleo da súa misión na promoción do desenvolvemento e a dignidade humana.

A adopción pola Organización Internacional do Traballo (OIT) da Declaración da Organización Internacional do Traballo sobre a xustiza social para unha globalización equitativa é un bo exemplo deste compromiso. A Declaración céntrase en garantir resultados equitativos para todos a través do emprego, a protección social, o diálogo social, e os principios e dereitos fundamentais no traballo.

O logro desta xustiza social está tamén estreitamente vinculado cos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable..

Se queres paz e desenvolvemento, traballa pola xustiza social

A xustiza social é un principio subxacente para a coexistencia pacífica e próspera entre as nacións.

A OIT estima que na actualidade ao redor de 2000 millóns de persoas viven en situación de fraxilidade e ven afectadas por conflitos, das cales máis de 400 millóns teñen entre 15 e 29 anos.

A creación de emprego de maior calidade e un mellor acceso ao traballo para o 40 por cento dos máis desfavorecidos podería significar un aumento dos ingresos e contribuír a que as sociedades estivesen máis cohesionadas e fosen máis equitativas. Por este motivo, son importantes para previr conflitos violentos e abordar os desafíos posteriores ao conflito.

A xustiza social é un principio fundamental para a convivencia pacífica e próspera, dentro os países e entre eles. Para as Nacións Unidas, a procura da xustiza social universal representa o núcleo da súa misión na promoción do desenvolvemento e a dignidade humana.