Archivos por Etiqueta: dia con nome

Día da Fibromialxia e da Síndrome da Fatiga Crónica 2017

Hoxe, 12 de Maio, celébrase o Día Mundial da Fibromialxia e da Síndrome de Fatiga Crónica (Fibromyalgia and Chronic Fatigue Syndrome Awareness Day) celébrase todos os anos o 12 de Maio.

Orixes da celebración

En 1993, designouse o 12 de maio como o Día Internacional de Concienciación das Enfermidades Neurológicas e Inmunológicas Crónicas, en conmemoración do nacemento de Florence Nightingale, a enfermeira inglesa que inspirou a fundación da Cruz Vermella. Nightingale contraeu unha enfermidade paralizante ao redor dos 35 anos e pasou os últimos 50 anos da súa vida prostrada nunha cama. Pero isto non lle impediu fundar a primeira escola de enfermería do mundo.

Apoio

A Federación Española de Enfermidades Raras (FEDER) adhírese á celebración deste día mostrando o seu apoio a todas as persoas afectadas por estas patoloxías e ás súas familias.

Son enfermidades desconsideradas xa que non manifestan ningún marcador físico claro, co que o seu diagnóstico non é sinxelo. Ademais quen a sofre parece que deban ir demostrando a súa enfermidade publicamente para non ser “tildados” de farsantes.

A Fibromialxia e a síndrome de Fatiga Crónica afectan aproximadamente a un 3% da poboación. A primeira delas caracterízase por dor xeneralizada en diferentes partes do corpo e esgotamento. A segunda, é un trastorno caracterizado por unha falta de forzas, cansazo ou fatiga acentuada que se prolonga no tempo e que interfere nas actividades cotiás da persoa.

A fibromialxia (FM) é unha enfermidade complexa e crónica que cursa con dor xeneralizada e fatiga, así como cunha variedade doutros síntomas. A pesar dos numerosos estudos realizados e das múltiples teorías en canto á etioloxía actualmente séguese sen coñecer cal é a causa dese cadro.

A fibromialxia non pode diagnosticarse mediante probas de laboratorio. Os resultados de radiografías, análises de sangue e biopsias musculares son normais. Por tanto, o diagnóstico baséase nos antecedentes clínicos do paciente (dor musculoesquelético xeneralizado, rixidez, parestesias, soño non reparador e tendencia a cansarse con facilidade) e nunha detallada exploración física.

Este ano destacaron algunhas publicacións: o estudo de Dr. VanElzakker, da universidade TUFTS de Massachussetts, suxire que o SFC podería provir dunha infección do nervio vagal central, non detectable polos métodos tradicionais. Investigadores do Instituto RIKEN, a Universidade de Osaka e a Universidade Kansai de Xapón atoparon probas claras de neuroinflamación nos pacientes con sfc/em.

Están a desenvolverse máis estudos, aínda que aínda seguen sen determinarse as orixes destas enfermidades, nin recomendacións de tratamentos comúns.

Principais reivindicacións

Os afectados, a través das súas distintas asociacións, piden:

1. Mellora de dotacións e atención sanitaria pública adecuada

As carencias da sanidade pública obrigan a moitos enfermos para acudir ao medicamento privado, co sobrecusto que iso leva.

É imprescindible a creación de unidades de referencia en hospitais públicos, que permitan a realización sistemática e profesional do diagnóstico, tratamento e seguimento dos pacientes por médicos expertos.

Actualmente, a sanidade pública non realiza as probas necesarias para graduar a gravidade dos pacientes e poder así establecer con obxectividade a discapacidade e/ou incapacidade laboral.

No caso da SQM, adicionalmente, son necesarios protocolos de adaptación ambiental en consultas “brancas”, libres de axentes sensibilizadores, en atención hospitalaria e de urxencias.

Un pequeno paso adiante constitúeo o feito de que, o pasado mes de novembro de 2013, o Grupo Popular solicitou ao Goberno a inclusión da Sensibilidade Química Múltiple na clasificación internacional de enfermidades.

2. Recoñecemento por parte da Seguridade Social e autoridades laborais

O carácter incapacitante destas enfermidades ten que ser recoñecido pola Seguridade Social. Normalmente, a incapacidade laboral ha de conseguirse por vía xudicial.

Por outra banda, é necesario actualizar os baremos de avaliación de discapacidade e avanzar na adaptación do posto de traballo para os enfermos máis leves.

3. Apoio das administracións á investigación sobre causas e tratamento

Solicítase ás administracións competentes o maior apoio posible á investigación para detectar causas e posibles tratamentos

Día mundial do Lupus

Orixes do Día Mundial do Lupus

No ano 2001, durante o Congreso Internacional de Lupus representantes de múltiples organizacións internacionais pediron o establecemento dunha Semana Mundial de Lupus, para centrar a atención das organizacións de saúde do Mundo sobre as descoñecidas necesidades dos pacientes de Lupus e os seus especialistas. Discutíronse os plans iniciais e deseñáronse os logotipos. Desafortunadamente, non se obtiveron fondos para implementar o programa e este quedou en hibernación.

Durante ese mesmo ano, 2001, A Fundación Americana de Lupus (LFA) obtivo unha subvención de Pfizer para o programa “Fortalecemento das Organizacións de Pacientes de Lupus por todo o Mundo” para formar un Panel Asesor Internacional composto por representantes de asociacións de Lupus de oito países dos cinco continentes. A Federación Española de Lupus formou parte do devandito panel.

Baixo ese programa, este grupo de países foi enquisado para identificar os retos, os temas que consideraban de interese sobre as súas propias organizacións e sobre os pacientes de Lupus nas súas respectivas comunidades. Acordaron que as maiores necesidades detectadas eran a realización de campañas de sensibilización sobre a enfermidade e a educación para pacientes recentemente diagnosticados. Realizouse un taller para o seu desenvolvemento e os materiais para desenvolver estas áreas de necesidade detectadas, que posteriormente se remitiron aos países integrantes do panel internacional.

No ano 2003, como unha continuación do traballo comezado no 2001, a Fundación Americana de Lupus obtivo unha segunda subvención para lograr maior unión das organizacións de pacientes de Lupus por todo o Mundo. Estableceron o Programa de Cohesión da Sensibilización e Divulgación en todo o Mundo sobre Lupus, Día Mundial do Lupus. O obxectivo deste novo programa era comezar e fortalecer as actividades globais gobernamentais a favor do Lupus, para apoiar a investigación na enfermidade, servizos de atención da saúde e educación.

O 10 de maio de 2004 presentouse por primeira vez globalmente o Día Mundial do Lupus (World Lupus Day), durante unha rolda de prensa no VII Congreso Internacional de Lupus Eritematoso Sistémico e outras Enfermidades Relacionadas na cidade de Nova York. Desde entón e anualmente celébrase este Día Mundial do Lupus o 10 de maio a nivel internacional.

O Día Mundial do Lupus céntrase na mellora dos servizos de saúde ofrecidos aos pacientes, aumentar a investigación sobre as causas e unha cura para o Lupus, mellorar o diagnóstico e o tratamento, e mellores estudos epidemiolóxicos do impacto global do Lupus.

Claves do Día Mundial do Lupus

Comité Organizador Internacional
O Día Mundial do Lupus, está baixo a dirección dun Comité Organizador Internacional formado por 11 persoas, representando a 21 países de múltiples continentes. Os membros deste Comité Organizador están comprometidos no fortalecemento de iniciativas políticas para pacientes de Lupus nos seus propios países e son capaces de axudar a outras organizacións de Lupus a facer o mesmo no seu país. A Federación Española de Lupus forma parte do devandito comité.

Este comité foi o encargado de desenvolver os materiais promocionais do Día Mundial do Lupus, que son o comunicado para os medios, a Información Mundial sobre Lupus, o Cartel, o Manifesto e os Logotipos.

Manifesto do Día Mundial do Lupus

O Comité Organizador do Día Mundial do Lupus desenvolveu un Manifesto como un elemento crítico para conseguir o apoio dos gobernos ás necesidades dos pacientes de Lupus. Pódese ver e descargar o Manifesto nesta páxina. Descargar PDF -> español | inglés |

Materiais Promocionais do Día Mundial do Lupus

No ano 2001, durante o Congreso Internacional de Lupus representantes de múltiples organizacións internacionais pediron o establecemento dunha Semana Mundial de Lupus, para centrar a atención das organizacións de saúde do Mundo sobre as descoñecidas necesidades dos pacientes de Lupus e os seus especialistas. Discutíronse os plans iniciais e deseñáronse os logotipos. Desafortunadamente, non se obtiveron fondos para implementar o programa e este quedou en hibernación.

Durante ese mesmo ano, 2001, A Fundación Americana de Lupus (LFA) obtivo unha subvención de Pfizer para o programa “Fortalecemento das Organizacións de Pacientes de Lupus por todo o Mundo” para formar un Panel Asesor Internacional composto por representantes de asociacións de Lupus de oito países dos cinco continentes. A Federación Española de Lupus formou parte do devandito panel.

Baixo ese programa, este grupo de países foi enquisado para identificar os retos, os temas que consideraban de interese sobre as súas propias organizacións e sobre os pacientes de Lupus nas súas respectivas comunidades. Acordaron que as maiores necesidades detectadas eran a realización de campañas de sensibilización sobre a enfermidade e a educación para pacientes recentemente diagnosticados. Realizouse un taller para o seu desenvolvemento e os materiais para desenvolver estas áreas de necesidade detectadas, que posteriormente se remitiron aos países integrantes do panel internacional.

No ano 2003, como unha continuación do traballo comezado no 2001, a Fundación Americana de Lupus obtivo unha segunda subvención para lograr maior unión das organizacións de pacientes de Lupus por todo o Mundo. Estableceron o Programa de Cohesión da Sensibilización e Divulgación en todo o Mundo sobre Lupus, Día Mundial do Lupus. O obxectivo deste novo programa era comezar e fortalecer as actividades globais gobernamentais a favor do Lupus, para apoiar a investigación na enfermidade, servizos de atención da saúde e educación.

O 10 de maio de 2004 presentouse por primeira vez globalmente o Día Mundial do Lupus (World Lupus Day), durante unha rolda de prensa no VII Congreso Internacional de Lupus Eritematoso Sistémico e outras Enfermidades Relacionadas na cidade de Nova York. Desde entón e anualmente celébrase este Día Mundial do Lupus o 10 de maio a nivel internacional.

O Día Mundial do Lupus céntrase na mellora dos servizos de saúde ofrecidos aos pacientes, aumentar a investigación sobre as causas e unha cura para o Lupus, mellorar o diagnóstico e o tratamento, e mellores estudos epidemiolóxicos do impacto global do Lupus.

Claves do Día Mundial do Lupus

Comité Organizador Internacional
O Día Mundial do Lupus, está baixo a dirección dun Comité Organizador Internacional formado por 11 persoas, representando a 21 países de múltiples continentes. Os membros deste Comité Organizador están comprometidos no fortalecemento de iniciativas políticas para pacientes de Lupus nos seus propios países e son capaces de axudar a outras organizacións de Lupus a facer o mesmo no seu país. A Federación Española de Lupus forma parte do devandito comité.

Este comité foi o encargado de desenvolver os materiais promocionais do Día Mundial do Lupus, que son o comunicado para os medios, a Información Mundial sobre Lupus, o Cartel, o Manifesto e os Logotipos.

Manifesto do Día Mundial do Lupus

O Comité Organizador do Día Mundial do Lupus desenvolveu un Manifesto como un elemento crítico para conseguir o apoio dos gobernos ás necesidades dos pacientes de Lupus. Pódese ver e descargar o Manifesto nesta páxina, en español e en inglés.

Actos Promocionais do Día Mundial do Lupus na Galiza

  • Ourense: Hospital Santa María Nai
  • A Coruña: Nuevos Ministerios, Juzgados, Juan Florez, Ramón y Cajal y Cantón Grande+ Obelísco
  • Lugo: Hospital Universitario Lucus Augusti, Cafetería Groliños (Av Divina Pastora 4) y Ayuntamiento
  • Santiago: Hospital Clínico de Santiago
  • Vigo: Alcampo de Coia

16 de abril | Día contra a escravitude infantil

Cúmprese o aniversario da morte do neno Iqbal Masih que foi asasinado con tan só 12 anos.

Iqbal Masih

Iqbal Masih era un neno que foi vendido polo seu pai cando tan só tiña 4 anos co obxectivo de pagar unha débeda de 600 rupias (8,66 euros ou 9.24 dólares). Esta débeda foi contraída para pagar a voda do seu fillo maior. Iqbal pasou toda a súa infancia traballando nunha fábrica nun réxime de semiesclavitud. Con todo, con 10 anos escapou da fábrica e converteuse nun activista que loitaba contra a explotación laboral infantil.

Denunciou centros onde traballaban nenos e conseguiu pechar varias empresas. Debido ao seu gran labor foi premiado en varios países e con todo o diñeiro que conseguiu logrou abrir unha escola. Mesmo chegou a gañar un premio de Reebok, unha multinacional que segundo moitas persoas estaba a utilizar man de obra infantil (algo que sen dúbida resulta bastante curioso). Iqbal quería ser avogado pero o seu soño truncouse cando o 16 de abril de 1995, á idade de 12 anos, foi asasinado mentres volvía a casa coa súa bicicleta.

Co obxectivo de renderlle unha homenaxe o 16 de abril (o día no que foi asasinado) estableceuse como o día Mundial contra a escravitude Infantil.

Escravitude infantil

A día de hoxe existen moitas organizacións e moitas persoas que denuncian e traballan contra o traballo infantil. A pesar diso, os datos presentados por RTVE son alarmantes xa que poñen de manifesto que uno de cada seis nenos no mundo ven obrigados a traballar. Asia e África subsahariana son os lugares onde máis nenos traballan segundo tamén esta mesma fonte.

Tamén se debe ter en conta o que se considera traballo infantil e as consecuencias que ten. Segundo UNICEF débense ter en conta os rangos de idade e as horas semanais traballadas. Entre os 5-11 anos unha hora de traballo remunerado ou 28 horas de traballo doméstico; entre 12-14 anos 14 horas de traballo remunerado ou 28 horas de traballo doméstico; e entre os 15-17 anos polo menos 43 horas de traballo remunerado ou de traballo doméstico.

Estímase segun UNICEF que hai máis de 168 millóns de menores no mundo afectados por traballos escravos en todo o mundo, así que reflexiona.

Reflexión

A pesar de que o día mundial é o 16 de abril deberiamos cada día loitar contra o traballo infantil e seguir cos progresos que fixo Iqbal Masih á súa curta idade. Esa é a mellor maneira de renderlle homenaxe.

 

Hoxe 22 de Marzo e o día Mundial da auga

A humanidade necesita auga

Unha pinga de auga é flexible. Unha pinga de auga é poderosa. Unha pinga de auga é máis necesaria que nunca.

A auga é un elemento esencial do desenvolvemento sustentable. Os recursos hídricos, e a gama de servizos que prestan, xogan un papel crave na redución da pobreza, o crecemento económico e a sustentabilidade ambiental. A auga propicia o benestar da poboación e o crecemento inclusivo, e ten un impacto positivo na vida de miles de millóns de persoas, ao incidir en cuestións que afectan á seguridade alimentaria e enerxética, a saúde humana e ao medio ambiente.

Na actualidade máis de 663 millóns de persoas viven sen subministración de auga potable preto de casa, o que lles obriga a pasar horas facendo cola ou trasladándose a fontes afastadas, así como a facer fronte a problemas de saúde debido ao consumo de auga contaminada.

«Por que desperdiciar auga?»

Este ano, concentrámonos no desperdicio da auga e en como reducir e reutilizar ata unha 80% da auga que malgastamos nas nosas casas, cidades, industrias e agricultura e que flúe de volta á natureza, contaminando o medio ambiente e perdendo nutrientes valiosos.

Necesitamos aumentar a recolección e tratamento das augas residuais e reciclalas dunha forma segura. Ao mesmo tempo, necesitamos reducir a cantidade de auga que contaminamos e malgastamos para axudar a protexer o medio ambiente e os recursos hídricos.

O Obxectivo de Desenvolvemento número 6 Garantir a dispoñibilidade de auga e a súa xestión sustentable e o saneamento para todos, inclúe unha meta de reducir á metade a proporción de auga dilapidada e aumentar a súa reciclaxe.

Datos destacados

  • Mundialmente, máis do 80% das augas residuais que xeramos volve aos ecosistemas sen ser tratada nin reciclada.
  • 1800 millóns de persoas usan unha fonte de auga contaminada por material fecal, poñéndoas en risco de contraer o cólera, a disentería, o tifus ou a polio. A auga non potable, e unhas pobres infraestruturas sanitarias, así como a falta de hixiene, causa ao redor de 842 000 mortes ao ano.
  • As oportunidades de explotar as augas residuais como un recurso son enormes. A auga tratada dunha forma segura é unha fonte sustentable e alcanzable de auga e enerxía, así como para obter nutrientes e outros materiais recuperables.

O Día Mundial da auga está coordinado por UN-Water, un mecanismo de colaboración da ONU para temas relacionados coa auga potable no que participan gobernos e outras entidades.

Hoxe é día 21 de Marzo o día Internacional da Eliminación da Discriminación Racial

O rumbo racista e a incitación ao odio, en particular, no contexto da migración

Todos temos os mesmos dereitos humanos, sen discriminación algunha. Os dereitos á igualdade e á non discriminación son pedras angulares dos dereitos humanos. Con todo, en moitas partes do mundo, a incitación ao odio e as prácticas discriminatorias por razóns de raza, étnica, relixión, nacionalidade, entre outras, están moi estendidas.

Enténdese por utilización de perfís raciais e étnicos «o recurso dos axentes das forzas da orde, de seguridade e de control fronteirizo a criterios baseados na raza, a cor da pel, a ascendencia ou a orixe nacional ou étnica como motivo para someter a persoas a rexistros detallados, controis de identidade e investigacións, ou para determinar se realizan actividades delituosas», de acordo co recente informe Documento PDF presentado ao Consello de Dereitos Humanos polo Relator Especial sobre as formas contemporáneas de racismo, discriminación racial, xenofobia e outras formas de intolerancia.

En particular, os refuxiados e os migrantes son obxecto de controis baseados en perfís raciais e da incitación ao odio. Na Declaración de Nova York para os Refuxiados e os Migrantes Documento PDF, aprobada en setembro de 2016, os Estados Membros das Nacións Unidas condenaron enerxicamente os actos e as manifestacións de racismo, discriminación racial, xenofobia e formas conexas de intolerancia contra os refuxiados e os migrantes, e comprometéronse a tomar medidas para combater esas aptitudes e comportamentos, especialmente os delitos motivados por prexuízos, o discurso de odio e a violencia racial.

A campaña «XUNTOS» iniciouse durante o Cume das Nacións Unidas sobre os Refuxiados e os Migrantes, celebrada en setembro de 2016. É unha iniciativa das Nacións Unidas, liderada polo Secretario Xeral, para promover o respecto, a seguridade e a dignidade dos refuxiados e os migrantes en todo o mundo. En colaboración cos Estados Membros, a sociedade civil e o sector privado, o obxectivo da campaña é cambiar as percepcións e as actitudes negativas cara aos refuxiados e os migrantes.

A Oficina de Dereitos Humanos pide ás persoas de todo o mundo: «Defende hoxe os dereitos dos demais!». A campaña, lanzada o Día dos Dereitos Humanos de 2016, ten como fin fomentar e apoiar accións na nosa vida cotiá dirixidas a defender os dereitos humanos dos demais. Dondequiera que esteamos, podemos cambiar as cousas. Depende de cada un de nós.

Outras iniciativas relacionadas son: «Loitemos contra o racismo!» e o «Decenio Internacional para os Afrodescendientes». #jointogether #standup4humanrights #fightracism #AfricanDescent

Hoxe día 21 de marzo e o día Mundial da Síndrome de Down

A síndrome de Down é unha combinación cromosómica natural que sempre formou parte da condición humana, existe en todas as rexións do mundo e habitualmente ten efectos variables nos estilos de aprendizaxe, as características físicas ou a saúde.

O acceso adecuado á atención da saúde, aos programas de intervención temperá e ao ensino inclusiva, así como a investigación adecuada, son vitais para o crecemento e o desenvolvemento da persoa.

En decembro de 2011, a Asemblea Xeral designou o 21 de marzo Día Mundial da Síndrome de Down (A/RES/66/149 Documento PDF).

Con esta celebración, a Asemblea Xeral quere aumentar a conciencia pública sobre a cuestión e lembrar a dignidade inherente, a valía e as valiosas contribucións das persoas con discapacidade intelectual como promotores do benestar e da diversidade das súas comunidades. Tamén quere resaltar a importancia da súa autonomía e independencia individual, en particular a liberdade de tomar as súas propias decisións.

O 21 de marzo de 2017 celébrase o 12º aniversario do Día Mundial da Síndrome de Down. O tema de 2017 é: «#MiVozMiComunidad – Habilitar ás persoas con síndrome de Down para que poidan expresarse, ser escoitados e influír na política e a acción do goberno, co fin de que se integren plenamente nas comunidades».

Hoxe 14 de novembro celebrase o Día Mundial da Diabetes

ilcanallarubens_dia-mundial-da-diabetes_2016

O Día Mundial da Diabetes creouse en 1991 como medio para aumentar a concienciación global sobre a diabetes. É unha oportunidade perfecta para dirixir a atención do público cara ás causas, síntomas, complicacións e tratamento desta grave afección, que se atopa en constante aumento en todo o mundo.

Que é o Día Mundial da Diabetes?

O Día Mundial da Diabetes (DMD) é a campaña de concienciación sobre a diabetes máis importante do mundo. Foi instaurado pola Federación Internacional de Diabetes (FID) e a Organización Mundial da Saúde (OMS) en 1991, como resposta ao alarmante aumento dos casos de diabetes no mundo. En 2007, Nacións Unidas celebrou por primeira vez este día tras a aprobación da Resolución en decembro de 2006 do Día Mundial da Diabetes, o que converteu ao xa existente Día Mundial da Diabetes nun día oficial da saúde da ONU.

O seu propósito é dar a coñecer as causas, os síntomas, o tratamento e as complicacións asociadas á enfermidade. O Día Mundial da Diabetes lémbranos que a incidencia desta grave afección áchase en aumento e continuará esta tendencia a non ser que emprendamos accións desde agora para previr este enorme crecemento.

Como empezou todo?

O Día Mundial da Diabetes foi introducido pola Federación Internacional de Diabetes (FID) e a Organización Mundial da Saúde (OMS) en 1991, ante o preocupante aumento na incidencia da diabetes ao redor do mundo. Desde entón, o evento aumentou en popularidade cada ano.

Cando se celebra?

O Día Mundial da Diabetes celébrase cada ano o 14 de novembro. Escolleuse esta data sendo o aniversario de Frederick Banting quen, xunto con Charles Best, concibiu a idea que lles conduciría ao descubrimento da insulina, en outubro de 1921. Mentres moitos eventos desenvólvense durante ou ao redor dese día, a campaña desenvólvese ao longo de todo o ano.

Onde se celebra?

En todo o mundo!

O Día Mundial da Diabetes reúne a millóns de persoas en máis de 160 países para aumentar a concienciación sobre a diabetes, incluíndo nenos e adultos afectados pola diabetes, profesionais sanitarios, individuos con poder de decisión en materia sanitaria e os medios de comunicación. Numerosos eventos locais e nacionais son organizados polas asociacións membro da Federación Internacional de Diabetes e outras organizacións vinculadas coa diabetes, profesionais sanitarios, autoridades sanitarias e individuos comprometidos coa diabetes. O Día Mundial da Diabetes une á comunidade mundial da diabetes producindo unha voz potente de concienciación sobre a diabetes. En España, a Sociedade Española de Diabetes e a Federación Española de Diabetes son asociacións membros da Federación Internacional de Diabetes.

Como se celebra?

A comunidade internacional da diabetes, que inclúe ás asociacións membros da Federación Internacional de Diabetes, as organizacións da diabetes, ONG, departamentos sanitarios e empresas, desenvolven unha ampla variedade de actividades, dirixidas a diversos grupos. Algunhas das actividades organizadas cada ano son:

  • Programas de radio e televisión
  • Actividades deportivas
  • Proxeccións gratuítas sobre a diabetes e as súas complicacións
  • Encontros informativos públicos
  • Campañas de carteis e folletos
  • Exposicións e talleres sobre a diabetes
  • Roldas de prensa
  • Artigos en xornais e revistas
  • Actividades para nenos e adolescentes
  • Iluminación de monumentos
  • Círculos azuis humanos
  • Marchas
  • Carreiras
  • Carreiras de bicicleta

Hai un tema especial para cada ano?

Ata o ano 2007 si, cada ano o Día Mundial da Diabetes viraba ao redor dunha idea central, un tema que era centro de especial atención. En 2007 tomouse a decisión de estender por máis tempo os temas da campaña.

A Federación Internacional de Diabetes (FID) lanza a campaña do Día Mundial da Diabetes (DMD) este ano 2016 esta baixo o tema Ollo coa Diabetes.

O logotipo do Día Mundial da Diabetes

O logotipo do Día Mundial da Diabetes é un círculo azul – o símbolo mundial da diabetes que foi creado como parte da campaña de concienciación “Unidos pola Diabetes”. O logotipo foi adoptado en 2007 para conmemorar a aprobación da Resolución de Nacións Unidas sobre o Día Mundial da Diabetes. O significado do símbolo do círculo azul é incriblemente positivo. En moitas culturas, o círculo simboliza a vida e a saúde. A cor azul representa o ceo que une a todas as nacións, e é a cor da bandeira de Nacións Unidas. O círculo azul simboliza a unidade da comunidade internacional da diabetes en resposta á pandemia da diabetes.

Hoxe hai 195 anos. Vigo era a Capital da Provincia

ilcanallaruebens_o-verdaderio-vigo_vigo_2016

Un dia como hoxe o 13 de xullo de 1821 establécese en Vigo a capitalidade da provincia do seu nome

Un dia como hoxe o 13 de xullo de 1821 establécese en Vigo a capitalidade da provincia do seu nome, cuxa extensión territorial era igual á da actual provincia de Pontevedra. A revolución liberal de 1820 trouxo grandes cambios na división administrativa de España e Vigo destacou pola posición claramente progresista das súas autoridades nese momento. As sete antigas provincias do Reino de Galicia quedaron reducidas ás catro actuais, e a que é agora Pontevedra foi inicialmente Vigo, como queda dito, desaparecendo a de Tui.

Esta cidade elevou, sen éxito, repetidas protestas, ata o restablecemento do absolutismo, (invasión da península polos Pireneos dos 100.000 fillos de san Luis, enviados polo monarca Borbón francés para apoiar a Fernando VII) en 1823, perdendo entón Vigo a súa recente capitalidade.

O campión da capitalidade viguesa fué o deputado a Cortes don Javier Martínez, quen a defendeu con gran suma de argumentos económico-políticos na sesión do día 14 de outubro, ata obter a aprobación da súa proposta por unha gran maioría. O primeiro xefe político da provincia de Vigo fué don Joaquín Escario, sendo secretario don Juan Durán e intendente don Juan Recalde.

Ao Goberno Militar da nova provincia pasou con esta data o Brigadier da Armada don Ramón Romay. Creados por este tempo os Xulgados de Primera Instancia da súa nova estruturación, o primeiro que ocupou o devandito cargo en Vigo foi don Fernando Novoa.

13 de xullo de 1821. Xosé María Álvarez Blázquez. “A Cidade e os Días. Calendario histórico de Vigo” (Edicións Monterrey, 1960).

Na división territorial de xaneiro de 1822, realizada durante o Trienio liberal, establécense catro provincias en Galicia: A Coruña, Lugo, Ourense e Vigo. A provincia de Villafranca del Bierzo, que incluía a comarca do Bierzo, tamén incluía a Comarca de Valdeorras, hoxe no extremo oriental da provincia de Ourense. Esta división deu lugar a problemas polos límites e as capitalidades, e co retorno do absolutismo en 1823, quedou sen validez.

En 1833 co decreto de Javier de Burgos estableceuse a actual división de provincias, onde se considera a Pontevedra a cidade máis idónea para ostentar a capitalidade da súa provincia por motivos xeográficos e históricos.

Fotografía. Folleto editado polo Concello de Vigo.

Rubens Rocha

Hoxe e 21 de Xuño e é o Día Mundial da Esclerose Lateral Amiotrófica – ELA

ilcanallarubens_Día Mundial da Esclerose Lateral Amiotrófica_2016

Baixo o lema “A vida non se recorta. A ELA existe” , a Plataforma de Afectados dela celebra o Día Mundial da loita contra a Esclerose Lateral Amiotrófica (ELA).

A ELA é unha enfermidade neurodexenerativa na que as neuronas que controlan os músculos do movemento voluntario (motoneuronas) morren. A consecuencia é unha debilidade progresiva que avanza ata a parálise total do enfermo, incluída a capacidade para comer, falar, respirar… normalmente mórrese por insuficiencia respiratoria nun termo de 2 a 5 anos nun 80% desde o inicio da enfermidade, aínda que nalgúns casos o problema continúa durante numerosos anos.

Na actualidade a ELA non ten causa nin cura coñecida, os enfermos esperamos que avance a investigación que traia esa tan esperada solución. Mentres tanto o soporte que recibimos por parte das asociacións é o único recurso con que contamos para paliar nosa difícil situación, di a plataforma.

A plataforma pide que:

  • A fisioterapia, imprescindible para manter un mínimo de mobilidade e evitar espasmos e rixidez; a fisioterapia só a présta a Seguridade Social en Catalunya, no resto de comunidades é un servizo que ofrecen as asociacións.
  • Axudas técnicas, como os sistemas de apoio á comunicación, é dicir, os sistemas informáticos que permiten seguir comunicándose ao afectado que perdeu a mobilidade e o fala. Sen comunicarse non se pode vivir e estes sistemas non están incluídos no Catálogo de prestacións da Seguridade Social.
  • Apoio psico-social, asesoramento e acompañamento para os afectados e as súas familias, a ELA é unha enfermidade moi complicada na que se fai necesario non só un soporte psicolóxico para afrontar esta durísima situación, senón asesoría e orientación nas diferentes situacións, tanto médicas como legais e sociais que se van expondo en cada fase da enfermidade.

Por todo iso a Plataforma de Afectados pola ELA manifesta:

  • Que é imprescindible invístase o diñeiro público suficiente para avanzar na investigación para atopar as causas desta enfermidade e curala. Non se poden aplicar recortes en investigación cando dela dependen miles de vidas. Os enfermos non podemos esperar.
  • Non se poden recortar axudas e subvencións a asociacións que favorecen non só unha mellor calidade de vida dos enfermos senón un alongamento real da mesma.

Rubens Rocha

Web da Plataforma de Afectados pola ELA: http://www.plataformaafectadosela.org/

Hoxe é 20 de xuño o Día Mundial das persoas Refuxiadas

ilcanallarubens_dia das persoas refuxiadas_2016

Nun mundo onde a violencia obriga por centos de familias a fuxir cada día, A Axencia das Nacións Unidas para os Refuxiados actualmente cre que agora é o momento para mostrar aos líderes mundiais que o público global está aliado cos refuxiados, e por tanto, presentará a súa petición de #ConLosRefugiados o 20 de xuño para enviar unha mensaxe aos gobernos que deben traballar xuntos e facer o seu parte cos refuxiados.

A petición #ConLosRefugiados será entregada na sede da ONU en Nova York con ocasión da sesión da Asemblea Xeral do 19 de setembro. A petición pide aos gobernos que:

  • Garantan que todos os nenos refuxiados teñan acceso á educación.
  • Garantan que todas as familias refuxiadas teñan un lugar seguro onde vivir.
  • Garantan que todos os refuxiados poidan traballar ou formarse para adquirir novas competencias e así poder contribuír positivamente ás súas comunidades.

Como unha expresión de solidariedade con África, continente que alberga á maioría dos refuxiados do mundo, a Asemblea Xeral das Nacións Unidas, adoptou a resolución 55/76 Documento PDF o 4 de decembro de 2000, na que declaraba o 20 de xuño Día Mundial do Refuxiado, facéndoo coincidir así co aniversario da Convención sobre o Estatuto dos Refuxiados de 1951 Documento PDF.

Eventos

Luns, 21 de xuño na Sede da ONU
13:00 a 14:00 horas

Shared_Studios e a Oficina do Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados (ACNUR) están a organizar o Zaatari Portal dialogue Documento PDF en inglés (diálogo no Portal Zaatari). Portals Video en formato Real en formato Real é unha rede de colectores de transporte equipados con tecnoloxía audiovisual que conectan ás persoas en todo o mundo. Cando se ingresa no portal, atópasche cara a cara e en vivo, con alguén noutro portal no estranxeiro e pódese conversar coma se estivesen na mesma habitación.

18:00 a 20:00 horas

Apertura da recepción da exposición sobre os refuxiados Documento PDF en inglés en inglés organizada polo Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados en colaboración coa Campaña de actividades relacionadas cos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable e o Departamento de Información Pública.

Rubens Rocha