Archivos por Etiqueta: educacion

A figura do “PRECEPTOR” nas escolas e universidades

 

Sobre esta materia escribin moito no meu facebook persoal, exisindo que dita figura se poña nos centros educativos de primaria, secundaria e universitarios a nivel nacional. Nunca cheguei a escribir no meu blogue sobre dita figura, o cal era unha materia pendente para a min e bueno hoxe decidinme facelo e a quitarme dita materia, e todo grazas ao programa de laSexta chamado “la sexta noche” concretamente grazas a un dos seus tertulianos no debate do bulling escolar a Antonio Maestre que falou dun profesor especializado en solucionar conflictos dos alumnos e alumnas nos centrso e me viu a cabeza a figura do “PRECEPTOR” culla levo moito tempo tendo en alta estima e valoración.

Pois iso hoxe véñolles falar dunha das figuras que algunhas persoas descoñecen a súa existencia, esa é a do “PRECEPTOR“, persoa que se dedica fundamentalmente a tratar condutas negativas dos alumnos e alumnas dos centro educativos de primaria, secundaria… pero tamén dita figura atópase no ámbito educativo da universidade.

Pode tamén dicirse que dita figura educativa recorrían a ela a clase adiñeirada que a contrataban para orientar e instruír a algún dos seus fillos. Así por exemplo pode citarse que François Fénelon (1651-1715) foi preceptor do duque de Borgoña (o neto do rei Luís XIV).

 

Significado de PRECEPTOR no ambito educativo

Preceptor é un termo que, a nivel xeral, utilízase para nomear ao individuo que se dedica a ensinar algo. Na antigüidade, informa o dicionario da Real Academia Española (RAE), o preceptor focalizábase na gramática do latín.

Orixes

Na Idade Media tamén nos atopamos coa existencia de preceptores. Uns dos máis habituais eran os que se achaban formando parte de ordes relixiosas, concretamente como figuras fundamentais para o mantemento dos principios e normas das mesmas. Así, por exemplo, a Orde do Amorne tivo aos seus preceptores, que se encargaban basicamente non só de apoiar á Igrexa nos ámbitos que podían senón tamén de “guiar” aos seus irmáns para que non desfallecieran e mantivesen sempre os alicerces desta orde militar cristiá.

Dato interesante

É interesante coñecer máis en detalle as funcións do preceptor en por exemplo a “Escola de Gramática” de Madrid, cando Juan López de Hoyos alí foi preceptor entre 1568 e 1583. « Neses días, o encargado ou preceptor do estudo era un bachiller ou un licenciado, acompañado ás veces por un repetidor que repasaba e tomaba aos alumnos as leccións impartidas por aquel. O contrato para “ler gramática nesta vila” (así se denominaba á impartición das clases) adoitaba comezar o 18 de outubro, día de San Lucas; as vacacións eran dun mes, desde o 16 de xullo ao 16 de agosto. Accedíase ao posto mediante oposición, pero cando escaseaban os opositores interesados, o Consexal adxudicábao directamente á persoa que consideraba idónea. Os preceptores obrigábanse a residir na vila e a non abandonala mentres durase o contrato. podéndose descontar do seu salario o correspondente aos días de ausencia. Desde mediados do século XVI estableceuse un réxime de inspeccións por comisarios municipais. Unha parte dos salarios do preceptor e do repetidor proviñan das arcas municipais e consistía dun salario anual en diñeiro e en especias. Xunto a este diñeiro achegado polo Consello, o preceptor percibía de cada un dos seus alumnos (fillos de cabaleiros e homes bos na súa maioría) unha cantidade mensual, aínda que tiña a obrigación expresa de non cobrar nada aos pobres.»

Na educación

Nalgúns países, noméase como preceptor á persoa que se encarga da vixilancia e do control dos estudantes nun centro educativo e normalmente é un ex alumno que guía ao alumnado actual do centro a opter conductas positivas tentando eliminar as conductas negativas. Neste sentido, o concepto é sinónimo de celador.

Por exemplo: “Ofrecéronme un traballo como preceptor na escola do meu barrio”, “O preceptor retoume porque cheguei tarde a clases”, “Por favor, entrégalle esta nota ao preceptor do teu curso”,”O perceptor dixome que humillar a unha compañeira non é o bo camiño”.

Así, dita figura encárgase de orientarlles, acompañarlles, supervisarlles e conducirlles para que poidan actuar e realizar as súas funcións establecidas da mellor maneira posible.

En moitos casos, a tarefa do preceptor resulta informal xa que as súas tarefas e obrigacións non se atopan sistematizadas. Pode dicirse que o preceptor encárgase de garantir o bo comportamento dos alumnos dentro do horario escolar pero fóra de clases, é dicir, cando o profesor non se atopa presente.

Os preceptores, por tanto, coidan e controlan aos estudantes antes do ingreso do profesor ao salón, nos recreos ou tempos libres e nos actos. É frecuente que conten coa potestade de impoñer sancións aos alumnos se estes non os obedecen.

Un preceptor, por outra banda, desenvolve diversas tarefas administrativas que son imprescindibles no funcionamento da escola. Pode tomar asistencia, xestionar e autorizar certos permisos ou canalizar reclamos dos estudantes ante as autoridades do establecemento.

O preceptor, en definitiva, é un titor dos alumnos e auxiliar dos docentes cuxo traballo permite o desenvolvemento normal do proceso educativo.

En moitas universidades de Estados Unidos segue existindo a figura do preceptor, que se converteu nunha peza fundamental para o funcionamento diario das institucións. E é que aquel o que fai é asistir a profesores, xa sexan titulares ou auxiliares, para que poidan impartir as súas clases da mellor maneira posible, asesorándolles, apoiándolles en calquera actividade que lles sexa solicitada e mesmo levando a cabo traballos de investigación.

Nalgunhas desas universidades os preceptores son alumnos, fundamentalmente voluntarios e de cursos superiores. Con todo, noutras aqueles son profesores especializados nunha materia concreta que apoian o labor do docente en prol da aprendizaxe dos seus estudantes.

En Arxentina, o preceptor é un Auxiliar Docente nos institutos de ensino secundario e nas escolas de primaria.

O preceptor é membro do equipo docente da escola e, por tanto, participa nos procesos de construción, implementación e avaliación da proposta educativa das institucións segundo o seu nivel ou modalidade. É un integrante activo que achega unha mirada e unha intervención particular que, desde a súa especificidade, favorece o proceso se ensino e de aprendizaxe, promovendo e acompañando tanto a alumnos como a docentes na proposta educativa de cada institución.

É o referente máis próximo que teñen os alumnos dentro da institución, controla a asistencia, a conduta e o cumprimento das normas; e é a quen recorre primeiro os adolescentes cando se presenta algunha dificultade. A función do preceptor non se limita só a cumprir con tarefas administrativas. O preceptor realiza o contacto cotián co alumno e é unha peza crave dentro da institución.

Antigamente chamáballo Celador e asociáballo ao modelo prusiano de organización escolar, de vixiar e castigar.

Son funcións do preceptor:

– Coidado e seguimento dos alumnos, procurando a súa integración grupal, interesándose polos problemas que teñan os mesmos e orientándoos na procura de solucións.
– Colaborar co profesor do curso no acompañamento e formación integral dos alumnos.
– Colaborar cos profesores a fin de facilitar un mellor desenvolvemento das clases e da actividade pedagóxica (entrega do grupo, condiciones da aula, entrega de materiais).
– Permanecer cos alumnos ao seu cargo, mantendo a orde ata entregar a clase ao profesor respectivo. Comunicar de inmediato ao seu Superior a ausencia do docente correspondente, para os efectos de tomar as medidas necesarias.
– Atender aos alumnos, en caso de ausencia do profesor, organizando propostas previamente planificadas que permitan un mellor aproveitamento dese tempo.
– Cumprir e facer cumprir aos alumnos as pautas acordadas nos Acordos Institucionais de Convivencia.
– Fomentar o cumprimento das normas legais vixentes que regulan o funcionamento escolar (Réxime de avaliación, cualificación e promoción, asistencia, puntualidade, reincorporación, convivencia, etc.).
– Supervisar o ingreso e saída dos alumnos.
– Xerar accións tendientes a que o alumnado permaneza no establecemento durante o horario escolar, salvo casos contemplados na normativa escolar vixente.
– Tomar os recaudos necesarios para favorecer a asistencia e puntualidade dos alumnos.
– Comunicar ás autoridades escolares calquera situación de carácter grave que afecte os alumnos e/ou calquera circunstancia que requira de medidas especiais ou de prevención.
– Cumprir tarefas de organización e coidado dos alumnos durante actos escolares, saídas didácticas, etc.
– Cumprir tarefas de coidado dos alumnos durante os recreos en todos os espazos nos que os mesmos estean presentes.
– Fomentar e controlar o debido coidado das instalacións e bens da escola.
– Nos institutos de ensino terciario da Cidade Autónoma de Buenos Aires e nas Universidades da República

Arxentina en xeral denomínase bedel ao auxiliar docente que cumpre as mesmas funcións do preceptor ou do xefe de preceptores da secundaria.

PREGUNTA: Crees que seria preciso que esta figura estivera no ensino do país?

A MIÑA RESPOSTA: eu sen dubida algunha penso e creo e afirmo que “SI!”, si seria preciso, os mestres e as mestras terian un bo aliado para facer que as crianzas e adolescentes cara a madurez vaian por un bo camiño e sexan bos para o futuro.

A Plataforma Galega en defensa do Ensino Público convoca mobilizacións para o 16 e o 24 de novembro

ilcanallarubens_2016-11-08-rp-pgdep

A Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público (PGDEP) anunciou este martes, en rolda de prensa, a convocatoria de mobilizacións para o día 16 de novembro –cunha concentración, ás 11:15 horas, diante da consellaría de Educación coa posterior entrega no rexistro das sinaturas recollidas contra as reválidas- e para o día 24 de novembro – con concentracións nas sete cidades ás 19:00 horas e en Cee, Vilagarcía, Carballo e probabelmente en Ribeira, ás 19:30 horas-.

O portavoz da PGDEP e secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzao, explicou que con estas mobilizacións a plataforma vén reiterar a súa exixencia á consellaría de Educación de que actúe como goberno galego e remate coa “grave situación” na que se atopa o sistema educativo, neste intre, polo que cualificou de “actitude irresponsábel” e de “desleixo” das autoridades educativas.

Por iso, respecto das mobilizacións convocadas para o día 24 de novembro, Louzao fixo un chamamento a toda comunidade escolar de secundaria, a unha xornada de loita baleirando as aulas para manifestar así non só o rexeitamento ás reválidas e á LOMCE, senón tamén para denunciar a “tiranía e crueldade” á que se somete ao alumnado ao impor unhas probas para as que o alumnado de segundo de bacharelato descoñece aínda, a estas alturas de curso, en que van consistir.

Sobre esta cuestión, o portavoz da PGDEP apuntou tamén a situación de “desconcerto” na que está o profesorado, que non sabe para que tipo de exames ten que preparar o alumnado e denunciou ademais que “vai ser a administración central a que fixe as características das probas, os estándares avaliábeis e os seus propios contidos” e que ás administracións educativas non lles vai quedar máis que a aplicación práctica das mesmas e, en todo caso, trasladar eses criterios a unha proba.

Os anuncios de cambio no BOE

Canto aos chamamentos á calma tanto do Ministro como do conselleiro de Educación, que veñen asegurando nas súas últimas comparecencias públicas que as probas van ser semellantes exixiu que “se van ser tan semellantes terán que modificar o Decreto que se publicou o 30 de xullo – por un goberno en funcións-, que o único que fai é unha definición das características xerais destas probas e trasladalo posteriormente ao BOE”.

A CIG-Ensino anuncia un curso “conflitivo” e “problemático” contra a imposición das reválidas na ESO e no Bacharelato

ilcanallarubens_13-12-11-rp-cig-ensino-grande

O secretario nacional, Anxo Louzao, denuncia a imposición dun proceso “segregador e selectivo” que é “letal” para o alumnado.

“Centraremos todas as nosas forzas en conseguir que non se realicen as reválidas de bacharelato e ESO”. Con esta contundencia se manifestaba esta mañá, en rolda de prensa, o secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzao, que non dubidou en cualificar de “letais” para o alumnado esta probas selectivas e “segregadoras”. Probas para as que a CIG-Ensino chamará á insubmisión, toda vez que este ano serán só orientativas e prescindíbeis para conseguir a titulación.

Louzao explicou que o inicio do curso escolar vén marcado pola imposición da LOMCE, coas súas reválidas na ESO e Bacharelato. Unha cuestión que xa avanzou “seguirá sendo motivo de conflito até que consigamos a súa paralización e derrogación”.

Denunciou ademais que estas probas reguláronse aproveitando o verán, por un goberno en funcións e sen que se coñeza, até o 30 de novembro en que consistirán. Diante deste despropósito asegurou que a CIG-Ensino loitará “até a extenuación” para que non se leven adiante, porque, asegurou, “poñen en cuestión o dereito á educación ao vetar a unha parte da sociedade, a máis desfavorecida, ás clases populares impedindo que poidan acadar os obxectivos. Non podemos permitir”.

Xunto a isto o secretario nacional da CIG-Ensino denunciou que, ao tempo que se impón esa lei segregadora, elitista e centralista, o PP persiste na destrución do ensino público, onde suprime 84 unidades e 13 escolas, mentres acrecenta e beneficia o ensino concertado, coa  creación de 58 novas unidades. Unha situación que, lembrou, se repite curso tras curso e que ten provocado que nos últimos 5 anos se suprimiran 411 unidades e 59 escolas no ensino público cando, nese mesmo período, se crearon 243 unidades no ensino privado concertado.

A ese respecto denunciou que “o ensino privado recibe en concertos, cada ano, máis de 245 millóns de euros” e que hai uns días recibiu un novo agasallo de 280 mil euros para os centros de educación especial. Ademais anunciou a presentación dun recurso contencioso administrativo contra un novo concerto irregular e innecesario como o que se vén de outorgar á Casa do Neno.

Falta de profesorado

O secretario nacional da CIG-Ensino advertiu ademais que continúa o recorte do profesorado en moitos centros nos que os actuais cadros docentes son xa totalmente insuficientes para atender a diversidade. Asegurou que isto mingua a calidade do ensino, con aulas masificadas e con máis de 200 unidades que superan as ratios máximas establecidas; denunciou que se acrecentaron os agrupamentos de alumnado de diferentes idades, desatendéronse  as necesidades educativas específicas e  que falta profesorado de PT, AL e Orientadores, que van compartir centros.

A isto engadiu que “malia os centros necesitar máis profesorado, o interino queda sen traballo ou pasa a ser substituto”. Unha situación que o levou a denunciar a “temporalidade, provisionalidade e inestabilidade” que padece este profesorado, abocado a unha situación de precariedade cada vez maior.

Explicou que no mes de agosto adxudicóuselle destino a 2.436 mestres (o 18% do total do profesorado do corpo de mestres), dos que 1.122 son interinos, 452 itinerantes e 326 imparten afíns; que o 62% das prazas de orientación son itinerantes.

Con respecto ao profesorado de secundaria, sinalou que “até o día 9 de setembro, a 5 días do inicio de curso en secundaria, non se lle adxudicará destino e que na adxudicación provisional déuselle destino a 4.112 dos que 806 son interinos; 1.725 substitutos e que 1.138  impartirán afíns.

Diante deste panorama denunciou que se converte o profesorado nun profesional ambulante e que esta situación impide levar a cabo programas e proxectos educativos, o que non axuda, en absoluto, a mellorar a calidade do ensino.

Persecución ao noso idioma

Anxo Louzao denunciou tamén que segue acrecentándose a persecución e marxinación do noso idioma mesmo incumprindo a consellaría a súa propia norma, que “xa é lesiva para o galego”.

Sobre esta cuestión salientou que “neste curso na ESO o ensino en galego pasa a ter unha hora menos” ao incrementarse unha hora de Matemáticas –materia sobre a que pesa a prohibición de que se imparta en galego- e réstase unha hora a Ciencias Naturais. Isto xunto o feito de que hoxe o ensino en galego é anecdótico nas Escolas Infantís das cidades ou que na FP non hai material curricular no noso idioma dá como resultado que “hoxe a maioría do alumnado non recibe sequera o 15% das aulas en galego”.

E para agravar a situación dánselles raquíticas axudas aos equipos de normalización dos centros e as escasas axudas non se fixeron públicas até estarmos a 20 días do remate do curso anterior.

Con todo isto, Louzao concluíu que isto tradúcese nun comezo de curso no que se “afonda na privatización e no que o PP continúa atacando o ensino público, no que falta profesorado, masifícanse as aulas, hai menos equidade, precarízase máis o profesorado e mingua a calidade”.

Fronte a isto demandou un cambio de rumbo para que se garanta un financiamento suficiente para o ensino público, que cifrou no 7% do PIB; a derrogación da LOMCE; o desenvolvemento dunha Lei Galega de Educación inserida na nosa realidade nacional; a defensa e aposta pola galeguización do ensino e a restitución de todos os dereitos laborais e salariais do profesorado.

Letra da copla de LOMCE NON

ilcanallarubens_CABECEIRA BLOG PLATAFORMA_2016

Non queremos esta lei

Esta lei de_educación

E por iso_é que berramos

Non á LOMCE_LOMCE non

(x2)

Queremos ensono_en galego

Galego, galego

Queremos ensino_en galego

P’ra que_o noso_idima

Non sexa_estranxeiro

(x2)

Non queremos esta lei…

Queremos que mande_o

Consello (escolar)

Consello, consello

Queremos que mande_o consello

E que non nos poñan

Director(a)_a dedo

(x2)

Non queremos esta lei…

Queremos aprobar a_etapa

Etapa, etapa

Queremos aprobar a_etapa

Sen que_unha reválida

Nos dea_a lata

(x2)

Non queremos esta lei…

Queremos mandar un recado

Recado, recado

Queremos mandar un recado

Que_o_alumnado nos

Non é_o seu mercado

(x2)

Non queremos esta lei…

Queremos e_a xente desexa

Desexa_desexa

Queremos e_a xente desexa

Que_os nosos temarios

Non os dite_a ingrexa

(x2)

Non queremos esta lei…

Queremos que na súa xestión

Xestión, xestión

Queremos que na súa xestión_non

Corte_o bacalhau

Só dirección

(x2)

Non queremos esta lei…

A LOMCE tamén ten a pega

A pega, a pega

A lomce tamén ten a pega_es-

Pañolizadore e antigalega

(x2)

Non queremos esta lei…

Queremos a lei de mellora

Mellora, mellora

Queremos a lei de mellora

Laica e que sexa

Non segregadora

(x2)

Non queremos esta lei…

Nun estado_aconfesional

“Sional”, “Sional”

Que estado_aconfesional

Que non mande_a confe-

Recia_Episcopal

(x2)

Non queremos esta lei…

(x4)

As escolas europeas non ensinan a emprender

Imaxe TICbeat.com

Imaxe TICbeat.com

Un informe da Comisión Europea critica a falta de educación para o emprendemento nos colexios do territorio da UE.

En tempos de crises como os que vivimos, emprender converteuse nunha bo maneira de conseguir un posto de traballo. Por iso, desde todos os ámbitos alúdese á necesidade de que os centros educativos incorporen nos seus programas educativos materias relacionadas co emprendemento empresarial. Con todo, na práctica parece que a mensaxe non calou, tal e como revela un estudo da rede Eurydice, organismo europeo que coordina a información sobre Educación dos países da Unión Europea.

O estudo, denominado “A educación emprendedora nas escolas europeas”, conclúe que, a pesar de que o desenvolvemento e a promoción da educación empresarial foi un dos obxectivos fundamentais de política para a UE e os seus estados membros durante moitos anos, os resultados son escasos. Nun contexto de elevado desemprego xuvenil, crise económica e cambios radicais na economía, a UE considera que o espírito empresarial é un elemento esencial para que os mozos poidan converterse en cidadáns activos, creativos e emprendedores.

Con todo, aínda que hai diferentes niveis de compromiso entre os países integrantes, na súa maioría apenas están a empezar a abordar a educación empresarial como parte das súas políticas de educación. Así, desde o informe faise fincapé en que se debe desenvolver unha mentalidade empresarial nos cidadáns xa que isto pode ser moi positivo tanto na súa vida profesional como privada. Así, convidan os países a fomentar o desenvolvemento dun enfoque coordinado para a educación empresarial en todo o sistema de educación e formación desenvolvendo políticas transversais.

Así está a cousa en España

O informe debulla a situación de ata 33 países, incluíndo os integrantes da UE e outros de ámbito europeo como Noruega, Islandia ou Turquía. Polo que se refire ao noso país, o estudo recolle as referencias á educación en emprendemento que existen tanto na coñecida LOMCE como na Lei 14/2013 de Apoio aos Emprendedores e a súa Internacionalización, aínda que destaca sobre todo o programa Estratexia para o emprendemento e o emprego na poboación nova 2013-2016. Deste, o informe comenta que das 85 medidas incluídas no documento catro son interesantes de acordo aos obxectivos da UE. De calquera xeito, a Comisión Europea revela que non existe unha estratexia específica para a educación empresarial a nivel nacional.

A nivel rexional, o estudo comenta que algunhas Comunidades Autónomas si que desenvolveron correctamente algunhas das estratexias expostas pola UE a nivel rexional. En concreto, cítase ás comunidades andaluza, cántabra e galega por implementar estratexias específicas deste tipo. Tamén se fala de Asturias, Estremadura, Navarra e o País Vasco que desenvolveron outro tipo de accións máis amplas. Para a UE, as accións rexionais centradas no espírito empresarial deben implementarse no currículo en todos os niveis de educación así como na formación do profesorado. Ademais, débese fomentar o establecemento de redes e asociacións coas partes interesadas en que as escolas ensinen a emprender.

Máis información | Rede Eurydice

Rubens Rocha

ை Un de cada 5 mozos en Latinoamérica nin estuda nin traballa

Foto yucatan.com.mx

Foto yucatan.com.mx

Así o revela o Banco Mundial, que indica que preto de 20 millóns de persoas ‘nin estudan nin traballan’. A maioría destas están en Brasil, Colombia e México.

Un de cada cinco novos en América Latina entre os 15 e os 24 anos nin estuda nin traballa, o que supón máis de 20 millóns, e dous terzos deles son mulleres, indicou hoxe un estudo do Banco Mundial.

A cifra representa o 19,3 % do total de mozos na rexión, e é especialmente elevada en Centroamérica, México e Colombia, con cifras superiores á media rexional, e onde o problema vese agravado pola presenza estendida do crime organizado, explicou Rafael de Hoyos, un dos coautores do estudo.

En América Latina, a proporción oscila desde o 10,9 por cento en Perú a máis de 25 por cento en Honduras e O Salvador. En números absolutos, a maioría dos ‘ninis’, como se denomina a este grupo, atópase en Brasil, Colombia e México, e unha ampla maioría, máis do 70 por cento, vive en cidades e ten un baixo nivel educativo.

Entre 1992 e 2013, a proporción de ninis’ ‘descendeu só marginalmente, pero o seu número absoluto incrementouse nuns 4 millóns, en gran medida impulsado polo aumento entre os novos homes.

Neste período, a porcentaxe rexional ha pasada de representar o 23,4 % ao 19,3 %, mentres que o número total creceu de 16,4 millóns aos 20,8 millóns actuais. Por iso, o organismo advertiu que se trata dun problema “persistente”, xa que a pesar do bo desempeño económico da rexión durante a primeira década do século, con altas taxas de crecemento e unha redución importante da pobreza e a desigualdade, este indicador non minguou de maneira significativa.

O vicepresidente do BM para América Latina e o Caribe, Jorge Familiar, asegurou ao presentar o informe que os países que “ofrezan unha educación de alta calidade a unha poboación nova en expansión e que conten con mercados laborais dinámicos e de bo funcionamento poderán crecer e reducir a pobreza de maneira máis rápida”.

En xeral, América Latina atópase preto da media global de ninis’, ‘que está en torno ao 23 %. Asia Oriental rexistra a maior cifra, cun 32 %; mentres que os países avanzados a menor, cun 11 %. En todo o mundo, a cifra total de mozas que nin estudan nin traballan é de 260 millóns.

EFECTOS NEGATIVOS SOBRE As ECONOMÍAS

O estudo, titulado ‘Ninis en América Latina: 20 millóns de mozos en busca de oportunidades’, revelou os efectos negativos desta problemática a longo prazo “sobre a produtividade, reducindo os salarios e as oportunidades de emprego para sempre e freando o crecemento económico en xeral”.

Un aumento do 1 % no número de “ninis” supoñerá un descenso nos ingresos do 7 % nos seguintes 20 anos, segundo os cálculos do BM.

Rubens Rocha

ை Rol do preceptor

ilcanallarubens_O Rol do preceptor_2016

Os preceptores son figuras comúns nos colexios secundarios e como nos primarios, ditas figuras adoitan ser o seu maior parte ex alumnos dos centros de ensino que coñecen as funcións do centro e os seus traballadores, estas figuras pódense atopar na educación especial e o ámbito universitario, asociado a aquela persoa que coida a disciplina, pasa lista e pon as notas no boletín, funcións que nalgunhas escolas primarias cumpre o mestre ou mestra, que ao estar todos os días cos mesmos nenos na aula e nos recreos pode ocuparse de todos eses asuntos. Aos profesores que cumpren unhas poucas horas en cada curso e se recambian dous ou tres por día resúltalles dificultoso custodiar os recreos, xa que nese tempo están en camiño a outros establecementos, e as cualificacións para informar son as de moitos docentes.

Preceptor é aquel que fai cumprir os preceptos, as normas de conduta e decoro que deben reinar nas institucións educativas. É o nexo entre os profesores e os directivos e entre aqueles e os pais dos educandos. É o que orienta aos adolescentes e escóitaos transmitindo os seus reclamos. O que queda con eles compartindo as horas libres e os momentos de lecer do recreo. É quen pon en coñecemento do docente os problemas persoais que ten algún alumno que non vén a clase ou non puido cumprir as súas tarefas. O que solicita información sobre os problemas cotiáns e elévaos á dirección, simplemente porque é o que está sempre.

As súas tarefas son administrativas (confeccionar as actas diarias de asistencia, ditar e asinar comunicados ás familias, transcribir aos boletíns de cualificación as notas postas polos docentes); de vixilancia: de xestionar o pedido de sancións formulados polos profesores ante os directivos do establecemento; coidar o bo comportamento cando os alumnos non están baixo a autoridade do docente; e de mediación como xa dixemos.
É un rol fundamental que moitas veces queda desvirtuado ao perder autoridade (como tamén ocorreu co resto dos membros da comunidade educativa).

Rubens Rocha

Figura que seria mais que fundamental para o sistema educativo español

 

ை Educando para a paz

Imaxe businessreviewamericalatina.com

Imaxe businessreviewamericalatina.com

Aulas para a Paz, do Ministerio de Educación; e Ti Elixes, do Icetex, son dos dous prográmas bandeira do Goberno Nacional en materia de Educación para o 2016.

Colombia avanzou bastante en materia de cobertura en educación e traballa para aumentar os seus niveis de calidade, pensando sempre na meta de converterse no máis educado da rexión. Resultados destacados como os que reporta a Secretaría de Educación de Bogotá, que durante o 2015 presentou a taxa de deserción escolar máis baixa dos últimos 18 anos, ou as 1.500 aulas entregadas polo Ministerio de Educación este ano, dentro do programa Aulas para a Paz, que  pretende ao 2018 edificar e entregar outras 30.000, confirman os progresos.

“Este Goberno fixouse a meta de facer de Colombia a máis e mellor educada de América Latina. Como parte dese obxectivo, necesitamos que nos colexios oficiais haxa xornada única e para logralo temos que superar o déficit que temos de 51.000 aulas. No país construíanse 380 aulas cada ano e así nos iamos a demorar 133 anos”, asegura a Ministra Gina Parody.

Ti Elixes é outro dos programas do Goberno que, a través do Icetex, permite que o aspirante empece a pagar o crédito mentres estuda; por exemplo, un mozo que decide estudar economía, sen importar o estrato social ao que pertenza, poderá pagar o 100% do seu empréstito mentres realiza os seus estudos de educación superior en pregrado ou posgrao.

É así como Bogotá, Boyacá, Cundinamarca, Huila, Meta e Tolima, departamentos do centro do país, recibiron 157.060 créditos educativos outorgados polo Icetex para igual número de estudantes para que puidesen iniciar os seus estudos superiores e empezar a transformar a súa vida e o seu futuro.

Deles, 138.859 iniciaron os seus estudos de pregrado en Colombia e outros 18.201 optaron por programas de posgrao no país e no exterior, financiados con novos créditos educativos, que este ano foron denominados co nome de Ti ‘Elixes’, unha opción que, desde xuño do 2015 brinda seis opcións de financiamento durante a carreira aos mozos e as súas familias, que oscilan entre o 10%, 25%, 40%, 60% e 100% do custo total dos estudos.

Máis clase, menos deserción

Desde 1997 non se presentaba na capital do país un nivel de deserción escolar tan baixo, segundo afirma a Secretaría de Educación Distrital, que reportou un 2,3% mentres que a nivel nacional a porcentaxe rexistrada foi de 3,1.

Segundo Patricia Buriticá, Subsecretaria de Calidade e Pertinencia da Secretaría de Educación do Distrito, hai un conxunto de políticas que contribuíron á obtención deste significativo avance para Bogotá, entre os cales se destaca a implementación da xornada completa e os seus eixos transversais de inclusión, tecnoloxía, cidadanía e convivencia.

“De feito, aínda que o descenso da deserción escolar foi xeneralizado nos colexios distritales, leste foi moito máis evidente naqueles nos que xa se desenvolve a xornada única”, asegura a funcionaria distrital.

A estudar

*Se o seu propósito é estudar unha carreira universitaria, posgrao ou terminar o bacharelato, o primeiro que ten que identificar é que quere estudar e onde.

*Na actualidade existe gran variedade de universidades e institutos aprobados polo Ministerio de Educación Nacional. Nesta entidade poderá atopar a súa mellor elección.

*O Sena e os seus programas de formación tamén se poden converter nunha boa opción á hora de pensar no seu futuro educativo e laboral para o 2016.

*Se se destacou como bo estudante, pode optar como candidato ao programa estatal ‘Ser Pilo Paga’.

*Preocúpese por obter máis coñecementos; un novo idioma pode ser unha boa opción.

*Se aínda non terminou o bacharelato pode ingresar ao programa ‘Volver á Escola’, que busca garantir a restitución do dereito á educación das persoas en condición de extra idade; é dicir, en idades avanzadas para o grao escolar que cursan, a través de mecanismos de nivelación oportunos e pertinentes para a súa situación.

Programas

‘Ser Pilo Paga’ é un programa gobernamental que busca que os mellores estudantes con menores recursos económicos, accedan a institucións de educación superior acreditadas con alta calidade.

‘Ti Elixes’ é outro dos programas de Goberno Nacional que, a través do Icetex, permite que o aspirante empece a pagar o crédito mentres estuda.

Colombia avanzou bastante en materia de cobertura en educación e traballa para aumentar os seus niveis de calidade, pensando sempre na meta de converterse no máis educado da rexión.

Rubens Rocha 

ை Un de cada dous PC en colexios estadounidenses é un Chromebook – Infografía

A pesar de que moitos deron por morto ao Chromebook, e a pesar da súa rengueante presenza no mercado de consumo xeral ou no entorno empresarial, os computadores de Google que montan o sistema operativo Chrome VOS si se conseguiron facer un importante oco no segmento educativo… polo menos en Estados Unidos.

Non en balde, e segundo informa a consultora Futuresource na infografía que atoparán ao final desta noticia, Chrome OSTÉNTAVOS xa o 51% da cota de mercado en colexios e institutos de EEUU, fronte ao 41% de Canadá ou o 13% de España. O noso país é, iso si, dos que maior adopción de Chromebooks en contornas escolares temos, por diante de Francia (3%), Reino Unido (9%), Italia (9%) ou Finlandia (9%), só por baixo de Dinamarca (23%), Suecia (20%) e o Benelux (15%). Á súa vez, Chrome VOS practicamente desaparece nos mercados emerxentes, con market ‘shares’ inferiores ao 1% en países como Brasil, México, Indica ou China.

As razóns que explican esta enorme diferenza entre Estados Unidos/Canadá e o resto do mundo son dos. A primeira son os problemas de conectividade que existen en moitas nacións (especialmente de Latinoamérica e zonas en vías de desenvolvemento) e que restrinxen moito o uso masivo de servizos na nube en áreas rurais ou con mala conectividade. A segunda razón, e esta é a que máis afecta a Europa Occidental segundo a firma responsable da análise, é a falta de escalabilidade, xa que a decisión de incorporar Chromebooks ou calquera outro equipo adoita responder en moitos casos á política que toma cada colexio de forma individual, co que os cambios se producen de forma moito máis paulatina en canto hai centros máis inmovilistas que outros.

Chrome VOS e iOS en Estados Unidos, Windows e Android no resto do mundo

A disparidade entre as tendencias que experimentan os centros educativos de Estados Unidos e os do resto do planeta tamén queda patente se examinamos que sistemas operativos están a ter un maior crecemento respecto ao ano pasado, tanto en contornas de PC como móbiles.

Así, atopámonos con que, en Estados Unidos, Chrome DISPARAR desde un 40% de cota de mercado en 2014 ata o actual 51%, en detrimento de Windows (23% actualmente) e Mac VOS X (7%). Aínda que a maior caída experimentouna iOS, que ostentaba o pasado ano un 24% dos sistemas operativos en educación e este curso apenas supón o 17%. Á súa vez, Android tamén perdeu notables posicións, desde un 3% ata un residual 1%.

A situación no resto do mundo é diametralmente oposta, con Windowscrecendo ata alcanzar o 58% de cota de mercado no segmento educativo, oito puntos porcentuais máis que o ano anterior. Mac VOS apenas ten un 2% de market ‘share’ fronte ao 1% de Linux, o escaso 3% de Chrome VOS (que segue unha tendencia plana), o 30% de Android ou o 6% de iOS.

ilcanallarubens_infografia Chromebook_2015

ை Censura no ensino Galego

IlCanallaRubens_meme_CanonAEDE_Galiza.jpg

Hai uns meses falando con tres persoas do que ía supoñer o #‎CanonAEDE‬, esas persoas me dixerón que tiña que interpretar e logo estudar cando esa forma de falar é de arrogantes o de seres superiores cando eu son un simple humilde programador en sistemas informáticos que ten de ocio documentarse durante a noite.

Cando saco documentación en reunións ou estando entre amigos nunha plazoleta case sempre me chaman esaxerado por falar sinceramente e honestamente sen filosofar xa que iso soamente o uso para cando teño o meu anaco de escritor.

Resulta que na devandita conversación dixen que os colexios de Galiza ían ter prohibido o uso de audiovisual polo devandito canon e resulta que iso nesa conversación con tres persoas o dixen en Setembro e a Consellería de Educación remitiu aos centros educativos unha circular a finais de decembro para recordalos que non reproduzan PELÍCULAS ou CALQUERA outro tipo de MATERIAL AUDIOVISUAL. E é que a nova Lei de Propiedade Intelectual insiste neste tipo de infraccións e nos últimos meses determinadas entidades que xestionan os dereitos dos produtores audiovisuais puxéronse en contacto coa consellería preocupados de que algún centro non teña suficiente coñecemento da normativa, «ou quepodería conlevar, con ou sen intencionalidade, a unha vulneración dous dereitos de propiedade intelectual».

Dende a Xunta aseguran que os centros xa non poden reproducir de forma íntegra unha obra audiovisual, polo que a circular se emitiu para que non o esquezan tras a entrada en vigor da lei. Parece que os tempos cambiaron dende que nas aulas se proxectaban películas completas, documentais ou series. Actualmente, o profesorado de educación regulada non necesitará a autorización do autor ou o editor para distribuír ou reproducir pequenos fragmentos, pero só cando o faga no ámbito educativo; en horario lectivo, é dicir, non como actividade extraescolar; non sexa un fragmento pequeno, e como pequeno se define «un extracto ou porción cuantitativamente pouco relevante sobre o conxunto desta»; e cando a obra estea xa divulgada -nada de extractos de películas sen estrear- incluíndo o nome do autor e a fonte «salvo que resulte imposible».

A circular da Consellería de Educación establece que só así os xestores de dereitos non poderán esixir autorización previa aos centros, nin compensacións económicas posteriores. Pero no caso de que se proxecten integramente sen autorización, non entraría nas excepcións que introduce o artigo 32 do Real Decreto 1/1996, do 12 de abril, e no que se permite facelo con fins educativos.

O certo é que a circular xerou debate nos foros de profesores, que recorren a documentais e películas para traballar cos alumnos distintas temáticas. Nin sequera teñen moi claro se as que non poden proxectarse son as películas que o centro ou o profesor posúe, pero si aquel material legal que está en Internet.

Dende a propia Consellería de Educación, non obstante, apuntan que non se presentaron queixas ou denuncias por parte dos xestores dos dereitos «porque os centros xa sabían que só poden exhibir fragmentos e con fins educativos».

Con isto dito a verdade que a mellor forma de falar aínda que non guste é ser claro, conciso, honestamente e sinceramente sen necesidade de empregar a filosofía ou ser un erudito, tal como di un dito: O pasado esta nos pasos dados, o presente na acción e o futuro á volta da esquina e sobre o mesmo camiño actúa canto antes.

E moi lamentable que se poña trabas no ensino dos cativos e cativas.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Fontes: A red de redes, La voz de Galicia e o meu sentimento.

#NonACensura #CanonAEDE