Archivos por Etiqueta: España

Grazas prensa espaola, grazas tertulianos de programas de televisión

Grazas prensa espaola, grazas tertulianos de programas de televisión como “Al rojo vivo” “El objetivo” “Las mañanas de cuatro” “El programa de Ana Rosa” “Espejo publico”.

GRAZAS PORQUÉ? As grazas son por estar a lle facer a campaña perfecta para un partido político que ata antes de que sucedese o 1Ou en Catalunya era unha forza política residual, falo de VOX que nestes días para aumentado a súa base de afiliación nun 20%.

Estas creando un monstro que vai ser logo difícil de erradicar xa que cando agarran forza pois son imparables e só hai unha solución á cal espero que non se chegue polo ben de todas.

O monstro Vox é un partido político español adscrito á ultra dereita política, fundado a finais de 2013 e liderado na actualidade por Santiago Abascal.

Santiago, anteriormente militou no Partido Popular, desde 1994 ata 2013, sendo parlamentario vasco por esta formación entre 2004 e 2009. Foi fundador da Fundación para a Defensa da Nación Española, da cal foi presidente varios anos. Así mesmo é autor de varios ensaios políticos onde mostra a súa persoa con tintes machistas, xenofogos, homofogos.

De verdade vos estades a dar conta do que estades a facer? de verdade?

Non so a prensa digolle isto senon tamén a todos eses que agora nos vosos perfis pusechedes o corazón metade Catalunya e metade España, ese corazón saido da factoría de ideas autoritarias de C´s e das sua filial “sociedad civil catalana” filial que en si tamén financia o PP de Catalunya.

Nas vosas conciencias estara que o monstro non creza xa que crece vos seredes os culpabels de un conflicto os cales os demócratas queremos que xa pare e que se faga caso a poboación catalana e que esa “carta magna” chamada constitución se mude co consenso actual popular e non mudala con nocturnidade e alevosía como o fixo o PSOE E PP nunha noite para sacar da crise estafa no cales eles nos meteron facendo esa reforma vendendo soberania.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

NOTA e POST DATA: A mostra do que esta a pasar, mostra que a ultra dereita non so medra en europa senon no estado español.

Anuncios

Muguruza unha tenista incrible, Diego un xogador de fútbol incrible, ambos creceron deportivamente en España

Muguruza unha tenista incrible, Diego un xogador de fútbol incrible, ambos creceron deportivamente en España.

Garbiñe Muguruza Blanco (Caracas, Venezuela, 8 de outubro de 1993) é unha xogadora de tenis hispano-venezolana. Dado que ten a dobre nacionalidade (española por parte paterna e venezolana por nacemento) elixiu representar a España para disputar os torneos da WTA e formar parte do Equipo español da Cópa Federación de Tenis da ITF. Na actualidade é a tenista nº 1 do ránking WTA, desde o 11 de setembro de 2017.

Diego dá Silva Costa (Lagarto, Brasil, 7 de outubro de 1988) é un futbolista brasileiro nacionalizado español, internacional con esta selección. Xoga de dianteiro e o seu club actual é o Club Atlético de Madrid da liga Santander. Ao non disputar ningún partido oficial coa selección brasileira e ter a nacionalidade española debutou coa Selección española de fútbol en 2014 e disputou o Mundial de Brasil ese mesmo ano.

Dous deportistas nacionalizados españois, a un mais ben concretamente a unha a mentan como ESPAÑOLA ao outro o tachan de APROVEITADO polos xornalistas españois que reparten en se carnes de quen é máis patriota que quen.

Diego empezou xogar en España na tempada 2007-08 no Real Club Celta club residente na cidade de Vigo.

Cando Diego Costa decidiu tomar partido en nacionalizarse español a prensa española deportiva mostrouse totalmente contraria a que este se nacionalizase xa que había españois que o merecía mais que el mesmo, empezou unha campaña moi ruin moi mezquina contra este xogador, unha campaña baseada na xenofobia.

Cando Muguruza alcanzou o numero un do tenis mundial xunto a Rafa Nadal enxalzárona polo aire pero cun pequeno matiz, os medios enxalzaron máis a Nadal que a Muguruza pero bueno xa se sabe que o da igualdade nos MASS MEDIA é imposible xa que nas súas paxinas están cheas de MACHISMOS e moito PATRIARCADO.

Por certo a prensa apollaria máis a Muguruza por que é filla por parte paterna dun español? non sei, descoñezo pero se chegase a ser así realmente é ben feo.

En fin isto é unha pequena mostra que os MASS MEDIA en España son dados a repartir CARNES DE ESAPAÑOLIDAD.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

NOTA e POST DATA: Non caer na campaña xenofoga que a prensa deportiva española empezou a desenvolver a raiz das declaracións de Gerard Pique cando foi a votar empregando o seu dereito democrático de querer tomar decisións, declaracións que en si foron moi manipuladas.

A figura do “PRECEPTOR” nas escolas e universidades

 

Sobre esta materia escribin moito no meu facebook persoal, exisindo que dita figura se poña nos centros educativos de primaria, secundaria e universitarios a nivel nacional. Nunca cheguei a escribir no meu blogue sobre dita figura, o cal era unha materia pendente para a min e bueno hoxe decidinme facelo e a quitarme dita materia, e todo grazas ao programa de laSexta chamado “la sexta noche” concretamente grazas a un dos seus tertulianos no debate do bulling escolar a Antonio Maestre que falou dun profesor especializado en solucionar conflictos dos alumnos e alumnas nos centrso e me viu a cabeza a figura do “PRECEPTOR” culla levo moito tempo tendo en alta estima e valoración.

Pois iso hoxe véñolles falar dunha das figuras que algunhas persoas descoñecen a súa existencia, esa é a do “PRECEPTOR“, persoa que se dedica fundamentalmente a tratar condutas negativas dos alumnos e alumnas dos centro educativos de primaria, secundaria… pero tamén dita figura atópase no ámbito educativo da universidade.

Pode tamén dicirse que dita figura educativa recorrían a ela a clase adiñeirada que a contrataban para orientar e instruír a algún dos seus fillos. Así por exemplo pode citarse que François Fénelon (1651-1715) foi preceptor do duque de Borgoña (o neto do rei Luís XIV).

 

Significado de PRECEPTOR no ambito educativo

Preceptor é un termo que, a nivel xeral, utilízase para nomear ao individuo que se dedica a ensinar algo. Na antigüidade, informa o dicionario da Real Academia Española (RAE), o preceptor focalizábase na gramática do latín.

Orixes

Na Idade Media tamén nos atopamos coa existencia de preceptores. Uns dos máis habituais eran os que se achaban formando parte de ordes relixiosas, concretamente como figuras fundamentais para o mantemento dos principios e normas das mesmas. Así, por exemplo, a Orde do Amorne tivo aos seus preceptores, que se encargaban basicamente non só de apoiar á Igrexa nos ámbitos que podían senón tamén de “guiar” aos seus irmáns para que non desfallecieran e mantivesen sempre os alicerces desta orde militar cristiá.

Dato interesante

É interesante coñecer máis en detalle as funcións do preceptor en por exemplo a “Escola de Gramática” de Madrid, cando Juan López de Hoyos alí foi preceptor entre 1568 e 1583. « Neses días, o encargado ou preceptor do estudo era un bachiller ou un licenciado, acompañado ás veces por un repetidor que repasaba e tomaba aos alumnos as leccións impartidas por aquel. O contrato para “ler gramática nesta vila” (así se denominaba á impartición das clases) adoitaba comezar o 18 de outubro, día de San Lucas; as vacacións eran dun mes, desde o 16 de xullo ao 16 de agosto. Accedíase ao posto mediante oposición, pero cando escaseaban os opositores interesados, o Consexal adxudicábao directamente á persoa que consideraba idónea. Os preceptores obrigábanse a residir na vila e a non abandonala mentres durase o contrato. podéndose descontar do seu salario o correspondente aos días de ausencia. Desde mediados do século XVI estableceuse un réxime de inspeccións por comisarios municipais. Unha parte dos salarios do preceptor e do repetidor proviñan das arcas municipais e consistía dun salario anual en diñeiro e en especias. Xunto a este diñeiro achegado polo Consello, o preceptor percibía de cada un dos seus alumnos (fillos de cabaleiros e homes bos na súa maioría) unha cantidade mensual, aínda que tiña a obrigación expresa de non cobrar nada aos pobres.»

Na educación

Nalgúns países, noméase como preceptor á persoa que se encarga da vixilancia e do control dos estudantes nun centro educativo e normalmente é un ex alumno que guía ao alumnado actual do centro a opter conductas positivas tentando eliminar as conductas negativas. Neste sentido, o concepto é sinónimo de celador.

Por exemplo: “Ofrecéronme un traballo como preceptor na escola do meu barrio”, “O preceptor retoume porque cheguei tarde a clases”, “Por favor, entrégalle esta nota ao preceptor do teu curso”,”O perceptor dixome que humillar a unha compañeira non é o bo camiño”.

Así, dita figura encárgase de orientarlles, acompañarlles, supervisarlles e conducirlles para que poidan actuar e realizar as súas funcións establecidas da mellor maneira posible.

En moitos casos, a tarefa do preceptor resulta informal xa que as súas tarefas e obrigacións non se atopan sistematizadas. Pode dicirse que o preceptor encárgase de garantir o bo comportamento dos alumnos dentro do horario escolar pero fóra de clases, é dicir, cando o profesor non se atopa presente.

Os preceptores, por tanto, coidan e controlan aos estudantes antes do ingreso do profesor ao salón, nos recreos ou tempos libres e nos actos. É frecuente que conten coa potestade de impoñer sancións aos alumnos se estes non os obedecen.

Un preceptor, por outra banda, desenvolve diversas tarefas administrativas que son imprescindibles no funcionamento da escola. Pode tomar asistencia, xestionar e autorizar certos permisos ou canalizar reclamos dos estudantes ante as autoridades do establecemento.

O preceptor, en definitiva, é un titor dos alumnos e auxiliar dos docentes cuxo traballo permite o desenvolvemento normal do proceso educativo.

En moitas universidades de Estados Unidos segue existindo a figura do preceptor, que se converteu nunha peza fundamental para o funcionamento diario das institucións. E é que aquel o que fai é asistir a profesores, xa sexan titulares ou auxiliares, para que poidan impartir as súas clases da mellor maneira posible, asesorándolles, apoiándolles en calquera actividade que lles sexa solicitada e mesmo levando a cabo traballos de investigación.

Nalgunhas desas universidades os preceptores son alumnos, fundamentalmente voluntarios e de cursos superiores. Con todo, noutras aqueles son profesores especializados nunha materia concreta que apoian o labor do docente en prol da aprendizaxe dos seus estudantes.

En Arxentina, o preceptor é un Auxiliar Docente nos institutos de ensino secundario e nas escolas de primaria.

O preceptor é membro do equipo docente da escola e, por tanto, participa nos procesos de construción, implementación e avaliación da proposta educativa das institucións segundo o seu nivel ou modalidade. É un integrante activo que achega unha mirada e unha intervención particular que, desde a súa especificidade, favorece o proceso se ensino e de aprendizaxe, promovendo e acompañando tanto a alumnos como a docentes na proposta educativa de cada institución.

É o referente máis próximo que teñen os alumnos dentro da institución, controla a asistencia, a conduta e o cumprimento das normas; e é a quen recorre primeiro os adolescentes cando se presenta algunha dificultade. A función do preceptor non se limita só a cumprir con tarefas administrativas. O preceptor realiza o contacto cotián co alumno e é unha peza crave dentro da institución.

Antigamente chamáballo Celador e asociáballo ao modelo prusiano de organización escolar, de vixiar e castigar.

Son funcións do preceptor:

– Coidado e seguimento dos alumnos, procurando a súa integración grupal, interesándose polos problemas que teñan os mesmos e orientándoos na procura de solucións.
– Colaborar co profesor do curso no acompañamento e formación integral dos alumnos.
– Colaborar cos profesores a fin de facilitar un mellor desenvolvemento das clases e da actividade pedagóxica (entrega do grupo, condiciones da aula, entrega de materiais).
– Permanecer cos alumnos ao seu cargo, mantendo a orde ata entregar a clase ao profesor respectivo. Comunicar de inmediato ao seu Superior a ausencia do docente correspondente, para os efectos de tomar as medidas necesarias.
– Atender aos alumnos, en caso de ausencia do profesor, organizando propostas previamente planificadas que permitan un mellor aproveitamento dese tempo.
– Cumprir e facer cumprir aos alumnos as pautas acordadas nos Acordos Institucionais de Convivencia.
– Fomentar o cumprimento das normas legais vixentes que regulan o funcionamento escolar (Réxime de avaliación, cualificación e promoción, asistencia, puntualidade, reincorporación, convivencia, etc.).
– Supervisar o ingreso e saída dos alumnos.
– Xerar accións tendientes a que o alumnado permaneza no establecemento durante o horario escolar, salvo casos contemplados na normativa escolar vixente.
– Tomar os recaudos necesarios para favorecer a asistencia e puntualidade dos alumnos.
– Comunicar ás autoridades escolares calquera situación de carácter grave que afecte os alumnos e/ou calquera circunstancia que requira de medidas especiais ou de prevención.
– Cumprir tarefas de organización e coidado dos alumnos durante actos escolares, saídas didácticas, etc.
– Cumprir tarefas de coidado dos alumnos durante os recreos en todos os espazos nos que os mesmos estean presentes.
– Fomentar e controlar o debido coidado das instalacións e bens da escola.
– Nos institutos de ensino terciario da Cidade Autónoma de Buenos Aires e nas Universidades da República

Arxentina en xeral denomínase bedel ao auxiliar docente que cumpre as mesmas funcións do preceptor ou do xefe de preceptores da secundaria.

PREGUNTA: Crees que seria preciso que esta figura estivera no ensino do país?

A MIÑA RESPOSTA: eu sen dubida algunha penso e creo e afirmo que “SI!”, si seria preciso, os mestres e as mestras terian un bo aliado para facer que as crianzas e adolescentes cara a madurez vaian por un bo camiño e sexan bos para o futuro.

3 Razóns para cambiarse de compañía eléctrica en España

Cada vez son máis evidentes as razóns polas que os consumidores queren cambiar de compañía eléctrica. Os abusos son a principal causa, pero a día de hoxe son moitos os que non saben que son libres de cambiar de compañía eléctrica en España.

Aquí recompilamos as razóns máis comúns do cambio, a ver se che convencemos:

Fartos de abusos por parte das grandes compañías
Seguro que a túa tamén viviches ou escoitaches algunha historia para non durmir relacionada con algunha das grandes eléctricas. A verdade é que a situación de oligopolio á que teñen sometido o mercado eléctrico español permítelles abusar dos pequenos consumidores.
Esta pode ser unha boa razón para saírche do gran armazón destas compañías e apostar por unha compañía máis honesta e transparente.

Buscar mellores prezos
Ao final as grandes compañías utilizan todo tipo de ofertas e trucos para facer que acabes pagando máis na túa factura da luz. Empezar a aforrar pode estar en cambiarche de compañía a unha con mellores prezos.
Aínda que o aforro non só está no prezo é un bo punto de partida para arrincar a carreira polo aforro.

Coidar o medio ambiente
A contorna é tamén un bo motivo para facer un cambio de comercializadora. Cada vez máis hai compañías que unicamente comercializan enerxías renovables. Unha opción válida e ao mesmo prezo que a enerxía tradicional para os que queren coidar o seu peto e tamén o medio ambiente.

Miles de cidades de todo o mundo apagarán con WWF no décimo aniversario da Hora do Planeta

A Hora do Planeta escurecerá o mundo hoxe sábado, 25 de marzo, entre as 20:30 e 21:30, hora local na Galiza.

A Hora do Planeta, xa se superaron as previsións de WWF. Esta décima edición xa conta coa participación de máis de 150 países e de case 7.000 cidades en todo o mundo. En España, 326 cidades e case 150 empresas xa están inscritas nesta edición tan especial da maior campaña de mobilización sobre medio ambiente. En España, a Hora do Planeta 2017 unirá a todo o país para esixir ao Goberno que cumpra os seus compromisos de loita contra o cambio climático aprobados no Acordo do Clima de París.

Desde a Torre Eiffel, en París, o Empire State Building de Nova York, o Taipei 101, en Taiwan, e a ópera de Sidney, ata o Palacio Real de Madrid,  ou a Sacra Familia de Barcelona, miles de edificios emblemáticos escureceranse durante 60 minutos a medida que os individuos, comunidades e organizacións de todo o mundo dean a coñecer o seu potencial para frear o cambio climático.

2017 marca o décimo aniversario da Hora do Planeta, que comezou como un evento simbólico en Sydney en 2007 e que este ano xa conta, ata o momento, con máis de 150 países. Co lema ‘O Planeta primeiro. Que ninguén che pare’, este apagamento xa é o movemento máis grande do mundo que pretende protexer o medio ambiente e loitar contra o cambio climático. WWF congregará por centos de millóns de persoas en todo o mundo para promover a acción climática tamén durante os 365 días do ano.

En España, WWF pide a todas as cidades que participen na Hora do Planeta apagando as luces dos seus monumentos máis emblemáticos durante 60 minutos solidarios, pero tamén que impulsen medidas locais para facer fronte ao desafío global. A organización tamén anima aos cidadáns para que poñan o seu nome á fronte da loita contra o cambio climático a través da web http://www.horadelplaneta.es participando na Marcha polo Planeta e ás empresas para que volvan asumir, como noutras edicións, o seu compromiso contra o cambio climático e adhíranse á campaña.

Ademais, WWF despregará eventos na rúa con diversas actividades en Alacante, Alto Sil (León), Barcelona, Córdoba, Selecta, Guadalaxara, Madrid, Marmolejo (Xaén), Málaga, Sevilla, Tenerife, Valencia, Zaragoza para celebrar este décimo aniversario. Ver listaxe completa de actividades por cidades (http://horadelplaneta.es/web/agendaciudades/)

Juan Carlos do Olmo, secretario xeral de WWF España, alerta: “Con temperaturas en máximos históricos, tanto no verán como no inverno, o Planeta está a lanzarnos unha mensaxe clara e temos que responder de forma urxente e contundente. Pola contra, as consecuencias serán irreversibles”. E engade: “O Acordo de París é esperanzador, por iso agora, máis que nunca, é o momento de actuar e pedir a todos que cambien polo clima. En España pedimos ao Goberno que cumpra os seus compromisos de loita contra o cambio climático e que aprobe de forma urxente unha lei de transición enerxética para un futuro renovable”.

Alexandra a Rajoy: “En Marea traballará para que os galegos nos axuden a dar un xiro”

ilcanallarubens_alexandra-en-marea-758x505

“Señor Rajoy, hoxe sumará a derrota en diferido do 20-D que é ao mesmo tempo a derrota do PP en Galiza.  Perante este pacto suicida, nós votaremos NON para impedir que continúen mercantilizando as nosas vidas”.

A portavoz de En Marea no Congreso dos Deputados, Alexandra Fernández, subiu á tribuna da Cámara Baixa para explicitar o total rexeitamento de En Marea á investidura de Rajoy e levar a Galiza ao debate que se iniciou onte.

A portavoz de En Marea reprochou a Rajoy o seu discurso resumido en “nós ou o caos” e instou ao PP a “deixar a traxicomedia porque o estado español leva un ano sen goberno e todo continúa igual que cando gobernaban. Nas democracias de baixa intensidade que hoxe existen na UE o piloto automático asegura que a inercia da orde das cousas continúe sen sobresaltos”, afirmou. Nese sentido, advertiu que o “a desbrozadora do Estado de Benestar continúa a facer o seu traballo”.

Acordo PP-Cs: “pacto entre a vella e nova dereita”

En relación ao Acordo con Ciudadanos, a parlamentar de En Marea acusou ao PP de “tratar de ocultar as implicacións reais sobre a vida da xente. Fixeron da banalidade a materia fundamental do acordó das dereitas”. Máis, alertou, “si existe algo que lles obriga a alixeirar o ritmo: Bruxelas, que xa ten preparado un novo calendario de recortes para os vindeiros anos”.

Tildou o Acordo de “pacto entre a vella dereita e a nova, entre a tradición dos que naceron para mandar o cortello a golpe de sobres e a última reencarnación posmoderna dos Chicago Boys” e puxo de manifesto que o obxectivo é “pisar o acelerador dos recortes e as privatizacións”.

Para En Marea a urxencia é a axenda da maioría social

Porén, subliñou que as urxencias para as maiorías sociais son outras moi distintas. “Para esa maioría que segue a pagar a consecuencia dunha crise que non provocou,  a urxencia é ter un traballo con condicións laboráis dignas, ter vivenda, dispór de servizos públicos de calidade”. Nesa liña, salientou que ese será o obxectivo de En Marea, “traballaremos para que a axenda da maioría social sexa a que marque o ritmo das institucións”.

“O único medo é que sigan gobernando”

Alexandra Fernández salientou que “o único medo é que vostedes continúen gobernando e aplicando o Programa da Grande Desigualdade, de perda de dereitos, de depredación ambiental, de violencia contra as mulleres, de exilio económico e precarización de emprego”.

PP e “o hooliganismo patriótico español”

Criticou “o hooliganismo patriótico español do PP, que lle impide recoñecer a realidade plur¡nacional do estado e que impón reformas recentralizadoras”. Engadiu que “para vostedes toda diversidade é unha ameaza, e todo exercicio de libre decisión un atentado contra a súa autoridade”. Acusou a Rajoy de encarnar o “desprezo ao autogoberno, polo idioma e a cultura da terra na que naceu”.

“Hoxe sumará a derrota en diferido do 20-D que é a derrota do PP en Galiza”

A continuación, a portavoz de En Marea centrouse en Galiza, “un país onde Feijoó foi xunto a vostede, un aluno avantaxado no cumprimento dos dogmas cos que actúa o piloto automático desta democracia de baixa intensidade”. Ironizou sobre Feijoó afirmando que “o campión do cumprimento do défice é o campión dos recortes”, e pasou a enumerar algúns dos recortes como os sanitarios que exemplificou no hospital Cunqueiro de Vigo, no terreo da loita contra o lume resaltando as pésimas condicións laboráis e técnicas dos traballadores anti incendios, ter asentado un modelo de explotación ao servizo de ENCE, os baixos prezos do sector lácteo que non cubren os custes de producción, os recortes que coñecen ben “as persoas desempregadas, as precarias, as autónomas, as hipotecadas, os pensionistas que en Galiza teñen as pensións máis baixas do estado”.

Aludiu á corrupción sinalando que “todo o mundo sabe que vostedes corrompéronse por riba das nosas posibilidades”.

Rematou explicitando o voto negativo, o total rexeitamento de En Marea á súa candidatura a ser investido. “Señor Rajoy, hoxe sumará a derrota en diferido do 20-D que é ao mesmo tempo a derrota do PP en Galiza.  Perante este pacto suicida, nós votaremos NON para impedir que continúen mercantilizando as nosas vidas e hipotecando o noso futuro”.

A portavoz de En Marea rematou sinalando que “fronte ao seu medo, Galiza será unha vez máis vangarda política na unidade da esquerda transformadora. En Marea traballará para que os galegos e as galegas nos axuden a dar un xiro ao rumbo erróneo dun piloto automático que nos leva contra as rochas”. Expresou a necesidade de emprender “unha singladura na que ninguén fique atrás por culpa dunha crise de escala continental que non se agravará porque haxa ou non novas elecións, senón pola súa ación de  goberno ao servizo da especulación”.

Alexandra Fernández deixa claro o non de En Marea a Rajoy

ilcanallarubens_alexandra fernandez_en marea_2015_Vigo

 

A portavoz de En Marea criticou a mensaxe de Rajoy de que “o PP é a única posibilidade” e puxo de manifesto que “imos seguer tendendo a mán para buscar alternativas porque sabemos que en Galiza se está a traballar por unha alternativa”

 A portavoz de En Marea no Congreso dos Deputados realizou esta tarde no Escritorio da Cámara unha avaliación do discurso de Rajoy após a súa intervención censurando o seu exercicio de autocomplacencia e acusándoo de “vivir fóra da realidade”.

A portavoz de En Marea no Congreso afirmou que “hoxe vimos de Rajoy dúas mensaxes claras: todo vai ben, aquí non pasou nada, a crise foi algo que se resolveu fugazmente grazas á súa ación de goberno, e polo tanto, tratando de negar unha realidade social que está fora  deste Parlamento”.
A outra gran lóxica que empregou, puntualizou, “é dicer que ou o PP ou o caos, unha especie de chantaxe onde a única posibilidade pasa polo PP. Negámonos a crer ambas afirmacións”.

Máis do mesmo

Alexandra Fernández afirmou que Rajoy vive absolutamente fora da realidade, “non ten ningún contacto co que pasa na rúa. Moncloa e Génova deben ser os únicos lugares onde cren que o PP gañou as elecións, cando o PP está en minoría. Está en minoría pola súa ación de goberno, pola súa prepotencia á hora de chegar a acordos, por unha forma de facer política que pasa polo rodillo. A única forza política que se lle suma ao carro é Ciudadanos que aceptou un acordo político de continuidade coas políticas do PP, de continuidade coas políticas neoliberais”.

O resto, subliñou, que “é fume non deixa de ser parole parole, bonitas palabras pero máis do mesmo”. En Marea considera que Rajoy é incapaz de saír investido e polo tanto, imos seguer a tender a mán para buscar alternativas, porque sabemos que en Galiza se está a  traballar para unha alternativa. Darémoslle o NON a Rajoy e continuaremos abrindo todas as vías posíbeis para que un goberno alternativo sexa posíbel. Negámonos á lóxica de Mariano ou o caos”.

Rubens Rocha

Galicia tan só tocáralle o 0,6% das axudas do Goberno Central para atender ás persoas refuxiadas

wellcomerefugees

A vicepresidenta do Goberno, Soraya Sáenz de Santamaría, deu conta este venres da repartición de 1,75 millóns de euros entre as comunidades autónomas para “contribuír a financiar parte do gasto sanitario engadido orixinado pola acollida de refuxiados” e que teñen “unhas necesidades específicas como poden ser intérpretes, mediadores ou outras ferramentas de comunicación”. Nesta repartición, Galicia percibirá 11.104 euros.

“Trátase dunha axuda complementaria para prestar este tipo de servizos”, concretou a vicepresidenta, que explicou que a determinación das contías fixouse por acordo do Consello Territorial do Sistema Nacional de Saúde e organízase en función do numero de solicitantes en cada comunidade durante 2015 que constan na base de datos de cartóns sanitarios.

Localizáronse “17.021 unidades de repartición” seleccionadas ponderando a idade e a vulnerabilidade de cada un dos perfís. En virtude destes cálculos, Andalucía recibirá 206.142 euros; Aragón, 41.948 euros; Asturias, 36.499; Baleares, 13.160; Canarias, 44.416; Cantabria, 89.962; Castela e León, 64.362 euros; Castela-A Mancha, 93.047; Cataluña, 272.972; Comunidade Valenciana, 211.694; e Estremadura, 4.318.

Así mesmo, Madrid recibirá 549.748 euros; Murcia, 31.770; Navarra, 12.441; País Vasco, 33.517; A Rioxa, 24.367; Ceuta, 6.580 e Melilla, 1.953 euros.

9.000 PETICIÓNS DE ASILO

A vicepresidenta presentou ao termo do Consello de Ministros un balance da situación en materia de asilo, refuxio en inmigración en España do que se desprende que 9.000 persoas pediron protección internacional tras chegar polo seu propio pé ao país durante o primeiro semestre do ano.

Segundo explicou en rolda de prensa, o ano pasado foron 20.157 as persoas que solicitaron protección en España e ata o 29 de xuño a cifra supera xa as 9.000. “Isto supón que se multiplicaron por catro as cifras nos últimos anos e que España é o quinto país onde máis se incrementaron as peticións de asilo no noso propio chan”, asegurou.

A cifra, con todo, equivale a menos do 1% do total de peticións de asilo rexistradas na Unión Europea durante o primeiro semestre do ano de acordo aos datos que recompila Eurostat en cada un dos países.

Rubens Rocha

As escolas europeas non ensinan a emprender

Imaxe TICbeat.com

Imaxe TICbeat.com

Un informe da Comisión Europea critica a falta de educación para o emprendemento nos colexios do territorio da UE.

En tempos de crises como os que vivimos, emprender converteuse nunha bo maneira de conseguir un posto de traballo. Por iso, desde todos os ámbitos alúdese á necesidade de que os centros educativos incorporen nos seus programas educativos materias relacionadas co emprendemento empresarial. Con todo, na práctica parece que a mensaxe non calou, tal e como revela un estudo da rede Eurydice, organismo europeo que coordina a información sobre Educación dos países da Unión Europea.

O estudo, denominado “A educación emprendedora nas escolas europeas”, conclúe que, a pesar de que o desenvolvemento e a promoción da educación empresarial foi un dos obxectivos fundamentais de política para a UE e os seus estados membros durante moitos anos, os resultados son escasos. Nun contexto de elevado desemprego xuvenil, crise económica e cambios radicais na economía, a UE considera que o espírito empresarial é un elemento esencial para que os mozos poidan converterse en cidadáns activos, creativos e emprendedores.

Con todo, aínda que hai diferentes niveis de compromiso entre os países integrantes, na súa maioría apenas están a empezar a abordar a educación empresarial como parte das súas políticas de educación. Así, desde o informe faise fincapé en que se debe desenvolver unha mentalidade empresarial nos cidadáns xa que isto pode ser moi positivo tanto na súa vida profesional como privada. Así, convidan os países a fomentar o desenvolvemento dun enfoque coordinado para a educación empresarial en todo o sistema de educación e formación desenvolvendo políticas transversais.

Así está a cousa en España

O informe debulla a situación de ata 33 países, incluíndo os integrantes da UE e outros de ámbito europeo como Noruega, Islandia ou Turquía. Polo que se refire ao noso país, o estudo recolle as referencias á educación en emprendemento que existen tanto na coñecida LOMCE como na Lei 14/2013 de Apoio aos Emprendedores e a súa Internacionalización, aínda que destaca sobre todo o programa Estratexia para o emprendemento e o emprego na poboación nova 2013-2016. Deste, o informe comenta que das 85 medidas incluídas no documento catro son interesantes de acordo aos obxectivos da UE. De calquera xeito, a Comisión Europea revela que non existe unha estratexia específica para a educación empresarial a nivel nacional.

A nivel rexional, o estudo comenta que algunhas Comunidades Autónomas si que desenvolveron correctamente algunhas das estratexias expostas pola UE a nivel rexional. En concreto, cítase ás comunidades andaluza, cántabra e galega por implementar estratexias específicas deste tipo. Tamén se fala de Asturias, Estremadura, Navarra e o País Vasco que desenvolveron outro tipo de accións máis amplas. Para a UE, as accións rexionais centradas no espírito empresarial deben implementarse no currículo en todos os niveis de educación así como na formación do profesorado. Ademais, débese fomentar o establecemento de redes e asociacións coas partes interesadas en que as escolas ensinen a emprender.

Máis información | Rede Eurydice

Rubens Rocha

A política enerxética do Goberno, en evidencia.

ilcanallarubens_A política enerxetica do goberno español_2016

Foto Greenpeace España

Algo non encaixa na política enerxética do noso país cando no lapso de apenas 4 días xúntanse estas dúas noticias.

A primeira, que o Tribunal Supremo admite a trámite o recurso colectivo contra o drecreto de “anti-autoconsumo” eléctrico, o chamado ‘Imposto ao sol‘. É dicir, admite o recurso de doce organizacións e autoconsumidores, entre elas Greenpeace, que denunciaron que este decreto vulnera a normativa española e varias directivas comunitarias e que é unha ferramenta do Goberno para evitar o crecemento do autoconsumo eléctrico, un sector que podía despegar sen necesidade de subvencións; unha barreira regulatoria para frear a imparable democratización da enerxía que supón o feito de que calquera poida autoabastecerse con enerxías renovables a custos inferiores que comprando a electricidade da rede eléctrica.

A segunda, un informe internacional que sinala que a enerxía solar termoeléctrica podería satisfacer ata o 12% da demanda mundial de electricidade no ano 2050. O estudo foi elaborado por Greenpeace Internacional, SolarPACES e RONSEL (Asociación Europea da Industria Solar Termoeléctrica) e pon de manifesto como a enerxía solar termoeléctrica podería fornecer o 6% da demanda de electricidade global para 2030 e alcanzar o 12% en 2050, se se dan as condicións adecuadas. O volume anual do mercado de xeración solar termoeléctrica é de ao redor de 3.000 millóns de dólares en 2015. E mentres en 2006 a capacidade instalada era de só 0,5 GW agora é de case 5 GW. No estudo realizáronse varios escenarios a futuro para o crecemento desta tecnoloxía que podería reducir en máis de 37.000 millóns de toneladas as emisións mundiais de CO2 (un cantidade equivalente a catro anos de emisións de gases de efecto invernadoiro de China).

A capacidade da enerxía solar xa é unha realidade

O potencial desta tecnoloxía pódese ver reflectido no proxecto marroquí, Noor 1, que se inaugurou a semana pasada. Este proxecto de 160 MW impulsou a economía local e reducirá as emisións de Marrocos en 240.000 toneladas anuais. Hai plans para outras dúas fases que xa están en desenvolvemento. Unha vez completado, Noor será a maior planta de produción de enerxía solar no mundo con 580 MW. “Noor 1 non é só unha escaparate para a tecnoloxía termoeléctrica,” declarou o secretario xeral de RONSEL. “Demostra que países como Marrocos poden ser líderes en enerxías renovables que traerán enormes beneficios non só para o seu sistema eléctrico e os seus usuarios, senón para a economía de todo o país”.

Mentres tanto, o noso Goberno en funcións segue apostando por proxectos como o fracking, as prospeccións na nosa costa ou mesmo arriscando a nosa saúde e seguridade para reabrir unha central nuclear obsoleta como a de Garoña, para favorecer intereses privados dos grandes actores do negocio enerxético. É necesario máis que nunca poñer agora sobre a mesa, para este Goberno e para o que veña, que o futuro pode e debe ser renovable e non responder a outros intereses que non sexan os da sociedade. Por responsabilidade, por saúde e por eficiencia. Nós seguiremos denunciando, colgándonos e presionando. Axúdanos a estar aí para seguir lembrándollo.

Rubens Rocha