Archivos por Etiqueta: estados unidos

Esiximos o dereito a decidir como pobo galego sobre o CETA e opoñémonos á súa aplicación provisional

Sánchez_Senra_RdPCETA1-768x486

  • Lídia Senra e Antón Sánchez advertiron en rolda de prensa na mañá do venres 8 das perigosas repercusións que tería a aprobación do CETA
  • Ábrese un calendario no que dende a cidadanía e as organizacións sociais cómpre presionar aos Estados para parar o acordo UE-Canadá

Compostela, 08 de Xullo 2016. A eurodeputada de Alternativa Galega de Esquerda en Europa (AGEe), Lídia Senra, e o coordinador nacional de Anova e vicevoceiro de AGE no Parlamento Galego, Antón Sánchez, ofreceron na  mañá de hoxe unha rolda de prensa no Parlamento Galego para abordar a repercusión que unha aprobación definitiva do CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement/Tratado de libre comercio entre a Unión Europea e Canadá) conlevaría para Galiza.

Renunciando en parte á pretensión inicial da Comisión Europea (CE) de que este negocio de liberalización comercial entre a UE e Canadá entrase en vigor contando tan só ca aprobación do Consello e o Parlamento Europeo, a Comisaria de Comercio, Cecilia Malmström anunciou este martes 5 de xullo que o texto do mesmo pasará a votación nos Estados membro.

Esta “adecuación” da CE ás circunstancias, responde ás protestas levadas adiante dende as organizacións sociais, políticas e colectivos de xuristas europeos que esixían que o CETA fora considerado un tratado mixto, ao tratarse dun texto que obriga á modificación de importantes leis estatais.

Sen embargo, como denunciou hoxe a eurodeputada galega, “non podemos afirmar que se estea a respectar o procedemento codecisorio do acordo mixto cando pretenden aprobalo primeiro a través do Parlamento Europeo e outorgarlle unha vixencia provisional previa ao pronunciamento dos Estados. Isto é unha tomadura de pelo á democracia, unha estratexia argallada pola Comisión para gañar algo de tempo co seguir avanzando no seu plan de neoliberalización comercial.”

O calendario previsto para levar adiante este proceso de ratificación comezará o vindeiro 22 de setembro no Consello informal de Ministras/os de Comercio que vai ter lugar en Bratislava. Seguidamente, o 18 de outubro o Consello deberá valorar autorizar a sinatura do acordo e, no caso de pronunciarse positivamente, o 27 de outubro os xefes/as de Estado asinaríano. O seguinte paso sería a ratificación por parte do Parlamento Europeo, previsíbelmente no pleno de febreiro de 2017.

“Ábrese agora unha batalla importante que dar a nivel social”, salientou hoxe Lídia Senra.  Cómpre acadar que os Gobernos se opoñan ao CETA na reunión do Consello o 22 de setembro e conseguir que as eurodeputadas/os manifesten unha opinión contraria a este tratado no caso de que chegue ao Parlamento Europeo -para o que esta mesma semana foi posta en marcha a campaña CETA Check dende as organizacións sociais-, apostando polo sometemento a votación en cada un dos Estados membros.

Aliás, para Senra “Galiza, como nación sen Estado dentro do contexto español, ten que ter dereito a decidir sobre o CETA ou calquera outro tratado de libre comercio a través do seu Parlamento ou ben a través dun referendo ao pobo galego”. Esta é unha situación que se dá xa en Estados coma o belga, onde se algunha das súas rexións manifesta oposición a este tipo de negocios de liberalización comercial Bélxica vese na obriga de respectala. “Se hai que modificar algunha estrutura ou lexislación para que isto sexa posíbel, que se faga”, reclamou a eurodeputada de AGEe.

Negociado dende o ano 2009 até o ano 2014 con total opacidade, “o CETA (UE-Canadá) é considerado un cabalo de Troya que facilitaría a entrada ao TTIP (UE-EEUU)”, lembrou Senra,  a día de hoxe en pleno proceso de negociación –a 14ª ronda do TTIP terá lugar o vindeiro mércores 13 de xullo en Bruxelas– no medio dun clima de fortísima contestación social.

O CETA, ao igual que o TTIP, é un tratado “pensado para darlle todo o poder ás corporacións transnacionais por riba das lexislacións, indo totalmente en contra da soberanía dos pobos”, reiterou. Así, ao igual que o TTIP co ISDS[1], o CETA incorpora o ICS, un mecanismo a través do cal unha empresa pode demandar a un Estado por aquel lucro cesante que entenda deixe de gañar debido á oposición dun Goberno[2].

A nivel galego, o recoñecemento deste poder ás empresas transnacionais “tería implicado a posibilidade de que a empresa mineira canadense Edgewater puidera demandar á Xunta de Galicia por ter paralizado a mina de Corcoesto en resposta á demanda social”, lembrou a eurodeputada.

Canda o ICS e os tribunais externos privados construídos ad hoc para estes litixios, o CETA inclúe tamén a posibilidade de que empresas públicas europeas podan ser mercadas por empresas privadas canadenses e viceversa. Asemade, o texto do tratado alberga a denominada Cláusula Trinquete, que faría practicamente imposíbel que un servizo puidera ser remunicipalizado.

A nivel do sector agroalimentario, o CETA e o TTIP poñen en entredito o recoñecemento de estándares de calidade, o que na práctica suporía, por exemplo, que no mercado europeo teríamos carne producida con hormonas permitidas en Canadá e os EEUU pero non na UE, así como unha apertura sen precedentes aos alimentos transxénicos.

Aliás, como ten respostado a Comisión Europea a preguntas rexistradas por Alternativa Galega de Esquerda en Europa, está prevista aapertura dun continxente arancelario de carne de vacún así como un incremento da vulnerabilidade das Denominacións de Orixe e as Indicacións Xeográficas Protexidas. Dentro da listaxe de 145 DO´s e IXP´s protexidas dentro da negociación do CETA, ningunha delas é galega, xa que no seu momento nin o Goberno estatal nin o galego fixeron por protexelas.

“Estamos ante un tratado extremadamente perigoso para a cidadanía de ámbalas dúas partes. Dende o pobo galego non podemos deixalo pasar”, concluíu a eurodeputada de AGEe alentando a esixir que “calquera negocio que se acorde sexa en base a garantir os dereitos das persoas e non os negocios das multinacionais, como está a pasar”.

 

[1] Para máis información consultar artigo El maquillaje del TTIP: del ISDS al ICS e/ou publicación Lucha contra el TTIP, el CETA y el ISDS: lecciones de Canadá .

[2]Entre os casos máis recentes están a demanda interposta pola empresa TransCanadá contra o Goberno dos EEUU por non ter autorizado a construción do oleoducto Keystone XL. Entre os exemplos máis controvertidos por ir claramente contra a saúde pública e por estar considerado un caso co que as multinacionais pretendían “mandar un recado” aos países que non acaten as súas normas, destacan o litixio da tabacaleraPhilip Morris contra o goberno de Uruguay por implantar medidas restritivas co consumo de tabaco.

Sete millóns de fogares pasan fame en Estados Unidos

Foto e-consulta.com

Foto e-consulta.com

Así o revela o informe de comisión de expertos constituída polo Congreso estadounidense.

Os fogares que padeceron a falta de comida nos Estados Unidos alcanzaron unha cifra próxima aos 7 millóns, que representan o 5,6% do total da poboación deste país.

Trátase de familias que non dispoñían de alimentos coa calidade e frecuencia requirida, nun período non menor a sete meses, segundo explicou a comisión de 9 expertos que creou o Congreso no 2014 para profundar sobre un asunto que golpea a un amplo segmento entre a xente máis pobre da nación.

A taxa de persoas mal alimentadas creceu a partir do 2010, cando a proporción abarco un 4,1% do total de fogares, como consecuencia dos estragos da recesión que deixou sen posto a outros 7 millóns de obreiros.

No informe titulado ‘Estados Unidos: Libre de Fame’, os expertos, procedentes da academia, o sector privado e entidades non gobernamentais, afirman de maneira enfática que non hai razón algunha para que haxa xente con fame, nun país con abundante produción, que non está afectado nin por guerras nin secas extremas en todo o seu territorio.

En resumo, a fame afecta a 1 de cada 7 residentes neste país. Sinalan que a situación sería peor se non fóra polos cuantiosos recursos gobernamentais que se orientan anualmente a programas de nutrición e alimentación gratuíta, que superaron a suma de 100.000 millóns de dólares, na vixencia do 2014.

Boa parte do diñeiro diríxese a atender con almorzos e xantares, no seu maior parte gratuítos, á poboación estudantil pobre, en máis de 100 mil escolas públicas da nación.

Outra cantidade importante está orientada ás nais lactantes e con fillos menores de 4 anos.

Un segmento adicional comprende fogares con adultos maiores de idade, moi pobres. O conxunto dos devanditos beneficios cobre unha media de 46 millóns de persoas, ao mes.

Ao anterior agrégase a significativa achega de máis de 200 bancos de alimentos, que, a través dunha rede de 60.000 despensas, regalan ao ano o equivalente de 3.000 millóns de libras de produtos para preparar e comidas elaboradas, co apoio da industria, o comercio por xunto, organizacións comunitarias, universidades, e un continxente de 60 millóns de voluntarios.

CIFRAS DA FAME

A comisión que se asesorou dun centenar de expertos en distintas especialidades, e percorreu as zonas máis pobres do país, indicou que a poboación negra é a máis afectada pola carencia de alimentos, cun total de 1,6 millóns de fogares, que equivalen a un 10,4 % da súa etnia. Séguenlle os fogares de orixe hispana, con 1,1 millóns, cunha proporción do 6,9 %, e 3,8 millóns de anglosaxóns, que representan o 4,5% na súa etnia.

A VERDADEIRA PROBLEMÁTICA

Os nenos de parellas que non forman unha familia representan un 40 % do total de nenos nados nos Estados Unidos, dos cales un 79 % non foron planeados, sinala o informe.

Faise necesario integrar todas as políticas de estado que teñen que ver coa produción, o fomento do emprego, a saúde, a educación e a vivenda, pois a fame carrexa múltiples consecuencias de tipo social e económico.

Suxiren nese sentido constituír un consello asesor permanente a nivel presidencial para integrar políticas e programas dun amplo espectro.

Cóntanse desde iniciativas para fortalecer os programas de nutrición mencionados, o reentrenamiento de traballadores mal cualificados que perden o emprego, o control da deserción escolar, a rehabilitación de mozas que regresan dos cárceres, o enganche de veteranos de guerra, de tal forma que retornen a miles de persoas, á vida produtiva do país.

Doutra parte, exponse a urxencia de evacuar leis que están en trámite, como aquela que buscar evitar o desperdicio masivo de alimentos, nun volume que se calcula anualmente en 70.000 millóns de libras, de acordo co estimado pola organización Feeding America.

Rubens Rocha

ை Quen sae gañando cos prezos baixos do petróleo?

Foto businessreviewamericalatina.com

Foto businessreviewamericalatina.com

Países importadores e sectores industriais que usan o cru e os seus derivados están a beneficiarse do contexto.

Lonxe estamos da estabilidade que o barril do petróleo alcanzou desde o 2010 ata mediados do 2014 cun prezo media de US$ 110. Hoxe, o barril rolda os 30 dólares e non ten indicios de que se recupere pronto, senón que parece achegarse á predición atrevida de 20 dólares o barril que fixo Golman Sachs o ano pasado.

Aínda que xa moi discutidas, as razóns principais da crise dos prezos do petróleo son a baixa demanda dos países asiáticos, grandes importadores de cru que sofren turbulencias económicas, e a alta produción de petróleo de esquisto de Estados Unidos que, impulsada polos avances tecnolóxicos, alagou o mercado.

Sumado a isto, a Opep tampouco se puxo de acordo para diminuír a produción e recuperar os prezos.

O contexto é pouco alentador para os países exportadores de cru que basearon o seu modelo de produción na renda do petróleo. Con todo, algúns países e sectores están a beneficiarse dos prezos baixos do petróleo e ven a situación como unha oportunidade para a súa produción.

PAÍSES IMPORTADORES

Xapón, China, India e varios países africanos e centroamericanos, do Caribe, importadores de petróleo por excelencia, víronse beneficiados polos prezos baixos do cru, a pesar doutros factores e a súa apertada situación económica. Como aseguran analistas da BBC, os baixos prezos axudaron a que, no caso dos países asiáticos, os efectos económicos das súas crises non sexan aínda peores.

En canto a India, por exemplo, que importa o 75% do seu petróleo, a caída dos prezos do cru axudou a reducir o seu déficit de conta corrente e contribuíu á redución de 2.5 billóns de dólares en subsidios que entregou en 2015.

No caso Centroamérica e o Caribe, o Banco Interamericano de Desenvolvemento estima que en países como Xamaica e Honduras, os prezos baixos do petróleo poderían traducirse nun incremento no 7% do PIB dada a redución de custos de produción nas súas industrias agroindustriais e manufactureiras que usan combustibles.

Doutra banda, dado que moitos países subsidian a gasolina (A Axencia de Enerxía Internacional estimou que en 2014 os subsidios mundiais para a gasolina foron de 500 billóns de dólares), a maioría está a sacarlle proveito á situación. Os baixos prezos do cru significan que os gobernos poden cortar os subsidios mentres que os consumidores seguen pagando os mesmos prezos.

Exipto, Indonesia, Colombia e moitos outros países están a aproveitar esta situación.

SECTORES BENEFICIADOS

Calquera sector produtivo que use derivados do petróleo presenciou o cambio positivo nos seus estados financeiros. Isto inclúe gremios como o transportador, aeronáutico, naviero, manufactureiro e agroindustrial, que usan a gasolina e os derivados do petróleo para lograr a súa actividade económica. Adicionalmente, outro sector que se viu favorecido é a industria petroquímica que fai fertilizantes, plásticos e produtos sintéticos.

Os efectos nos prezos baixos do petróleo lograron mesmo constituír unha relación directa entre o récord en vendas que tivo a industria automotriz de Estados Unidos en 2015 e os baixos prezos dos combustibles. Así o asegura o economista xefe de GM Mustafa Mohatarem, “Os elementos máis importantes (que contribuíron ao éxito en vendas) son as continuas melloras no emprego, o crecemento dos ingresos persoais e o prezo de combustibles máis baixo”.

Con todo, tanto gañadores como perdedores deberían afrontar a volatilidade de prezos como unha oportunidade para acomodar as súas economías a novos modelos de produción non tan dependentes de materias primas non renovables.

O incremento da produtividade noutros sectores da economía e o desenvolvemento de fontes alternativas de enerxía serán ferramentas importantes parar volver a un equilibrio de oferta e demanda do petróleo.

Rubens Rocha

ை O prezo do barril de petróleo caeu a mínimos de 11 anos

Imaxe radioiyambae.com

Imaxe radioiyambae.com

Os futuros do Brent caeron 80 centavos, a 36,42 dólares. Pola súa banda, o West Texas Intermediate (WTI) de Estados Unidos perdeu 79 centavos, a 35,97 dólares por barril.

O petróleo caeu máis dun 2 por cento o martes cara ao seu mínimo de 11 anos, xa que os operadores ignoraron as crecentes tensións entre dúas dos maiores produtores de cru do mundo e centráronse na fortaleza do dólar e o incremento nos inventarios en Estados Unidos.

As relacións entre Arabia Saudita e Irán colapsaron o fin de semana despois de que a execución por parte do reino dun clérigo shií xerou unha serie de protestas en Teherán.

Con todo, no canto de avivar temores sobre un trastorno da subministración, algúns delegados da Organización de Países Exportadores de Petróleo (OPEP) dixeron que a disputa podería exacerbar preocupacións dun exceso de oferta ao anular a xa mínima esperanza de que o grupo poida acordar un recorte da produción.

O mercado tivo unha presión adicional coa alza do dólar, que gañou un 0,5 por cento para alcanzar un máximo dun mes, xa que os operadores buscaron maior seguridade, e ante sinais dun maior incremento nos xa niveles récord de inventarios en Estados Unidos.

Os futuros do cru referencial Brent caeron 80 centavos, a 36,42 dólares por barril. Os prezos tocaron un mínimo de 11 anos de 35,98 dólares xusto antes de Nadal, pechando un ano onde o contrato perdeu máis dun terzo do seu valor.

Os futuros do West Texas Intermediate (WTI) de Estados Unidos perderon 79 centavos, a 35,97 dólares por barril.

Irán dixo que está disposto a moderar a produción e as exportacións, unha vez que se levanten sancións na súa contra en virtude dun acordo nuclear asinado o ano pasado, dixo a Reuters un importante funcionario da compañía National Iranian Oil Co (NIOC).

Rubens Rocha

ை O prezo dos envíos transfronteirizos dificulta o e-commerce na UE

 

ilcanallarubens_e-commerce_2015

Cada ano, en Europa realízanse case 4.000 millóns de pedidos online, que se traducen na entrega dese mesmo número de paquetes. Pero só unha pequena parte destes envíos realízase dun país a outro da Unión. Por que razón? Fundamentalmente, polos altos custos destas entregas transfronteirizas.

Os consumidores europeos poderían estar a aforrar 11.000 millóns ao anose puidesen elixir entre a gama completa de bens e servizos dispoñibles no mercado europeo. O abaratamento e transparencia dos prezos tamén alentaría, segundo a Comisión Europea, a cada vez máis comerciantes polo miúdo a vender online.

O vicepresidente Andrus Ansip, responsable do mercado único dixital, afirmaba que “hoxe en día, a miúdo custa moito máis enviar que lle envíen a casa algo que compramos noutro país da UE que cando o envío é nacional, mesmo se a distancia percorrida é a mesma. Os altos prezos e a ineficiencia dos servizos de paquetería transfronteiriza disuaden a moita xente de vender ou comprar a outros países da UE. Isto significa que o e-commerce non está a ser usado en todo o seu potencial“.

Pola súa banda, a comisaria de Mercado Interior, Industria e Emprendimiento, Ożbieta Bieńkowska, afirmaba que o seu obxectivo é que os envíos transfronteirizos sexan máis alcanzables para individuos e Pemes, pero non a través da regulación de prezos, senón aumentando a transparencia e a competencia.

Nese sentido, a Comisión Europea fará canto estea na súa man para desalentar o ‘sinsentido’ que representan as amplas diferenzas entre os prezos de entrega dentro da Unión Europea. Unha diferenza que, na maior parte dos casos, non se xustifica por razóns como salarios ou distancia xeográfica.

Que datos apoian o posicionamento da Comisión Europea?

Un novo estudo realizado pola Universidade de Saint-Louis confirma a percepción da Comisión acerca da disparidade de prezos, así como sobre a desconexión entre custo real e prezo da entrega no caso dos envíos transfronteirizos.

Exemplo con prezos de Bélxica, Países Baixos e España

Prezo interno en BE: € 6.50

Prezo interno en NL: € 6.95

Prezo interno en E: €8.58

Prezo de BE a E: € 26,10

Prezo de NL a E: €13,00

Prezo de É a BE e NL: € 32,74

Outro dos datos cos que traballa a CE é a consulta feita pública en maio deste 2015, que mostra que os prezos constitúen un problema real para consumidores e comerciantes polo miúdo ao longo de toda a UE. Uns datos que confirman as conclusións do Eurobarómetro sobre e-commerce (aquí en PDF) publicado nas mesmas datas.

Vía | Dixital Axenda for Europe

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை A FED confirmou que Estados Unidos saíu da crise

Foto eurostarshotels.com

Foto eurostarshotels.com

O cambio de rumbo monetario da Reserva Federal, que anunciou a súa primeira subida de tipos de interese desde 2006, sitúa á primeira economía mundial na senda de axuste “gradual” xusto cando os emerxentes dan sinais de debilidade.

Os mercados descontaran en gran medida a subida de tipos de interese en EEUU dun cuarto de punto, que deixou as taxas de referencia entre o 0,25 % e o 0,50 % como resultado dos sinais “ben telegrafiadas” da Reserva Federal (Fed), indicou o banco de investimentos Goldman Sachs nunha nota aos seus clientes.

“Cremos que a decisión da Fed supón un axuste cauteloso, coa mirada posta sobre a inflación e os mercados financeiros”, apuntaron os analistas de Goldman Sachs.

O banco de investimento remarcou como clave a “flexibilidade” mostrada pola presidenta da Fed, Janet Yellen, e a súa insistencia en que o futuro do proceso de axuste será “gradual” e “non predeterminado”.

A pesar de que os analistas coinciden en que o anuncio da Fed non supuxo sorpresas, o certo é que desde dentro do organismo recoñécese o excepcional do período previo.

Durante a rolda de prensa posterior á divulgación do comunicado emitido tras a reunión, Yellen subliñou que “esta acción marca o final dun período extraordinario de sete anos de tipos preto de cero para apoiar a recuperación da economía tras a peor crise financeira e recesión” en 80 anos en EE. UU.

Cando a Fed reduciu de maneira abrupta os tipos ata deixalos preto de 0 % a finais de 2008, poucos estimaban que sería o inicio de sete anos de prezo do diñeiro practicamente sen custo.

Neste sentido, o predecesor de Yellen, Ben Bernanke, recoñecía esta semana nunha entrevista con Marketwatch que a alza de tipos era un “fito” na política monetaria na primeira economía mundial e que nunca se imaxinou que as taxas a 0 % manteríanse “durante tanto tempo”.

Un dos aspectos que máis dúbidas xeran do encarecemento de prezo do diñeiro en EEUU é o novo panorama xerado de diverxencia monetaria mundial.

Por unha banda, a Fed empeza a tocar o freo, mentres que outras grandes economías avanzadas, como a zona euro e Xapón, manteñen o acelerador pulsado, ambas as inmersas en multimillonarios programas de estímulo monetario.

Como primeira consecuencia, o dólar continuará coa súa senda de apreciación fronte ao resto de moedas, algo que, sen dúbida, será benvido por Europa e Xapón, que aínda pelexan con fráxiles economías e verán un novo impulso no seu sector exportador.

Tras a decisión da Fed, tanto o yen como o euro descenderon ata marcar os seus niveis máis baixos nunha semana.

Para os emerxentes con problemas macroeconómicos e altos niveis de débeda en dólar, con todo, esta subida de tipos en EEUU “lembraralles que o seu espazo de manobra reduciuse aínda máis, e que non queda máis que avanzar en reformas estruturais”, asegurou Eswar Prassad, profesor da Universidade de Cornell University, nun artigo no diario The Wall Street Journal.

Prassad apuntou, en concreto, que as “dificultades” aumentarán en economías como as de Brasil, Rusia, Turquía ou Venezuela.

Nisto coincide Goldman Sachs, que tampouco ve “grandes movementos” de carteira cara a EE. UU. dada a pequena escala da subida nun cuarto de punto.

Ese banco apunta a que as presións sobre os activos financeiros dos emerxentes estarán marcados “máis polos prezos das materias primas, o crecemento de China e os fundamentos económicos locais” que pola política da Fed.

Polo si ou polo non, o Banco de México foi o primeiro en reaccionar e anunciou o xoves a subida en 25 puntos basee do tipo de interese de referencia e situouno no 3,25 % para evitar unha “depreciación adicional” do peso mexicano, un día despois do anuncio da Fed.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை O futuro das baterías pasa polo hidróxeno

ilcanallarubens_bateria de bacterias_2015

Imaxinen baterías que se cargan máis rápido e que teñan unha maior duración. Sen dúbida, ambas son dous das queixas máis comúns dos usuarios e unha das barreiras máis relevantes á hora de desenvolver novos dispositivos, como os coches eléctricos.

Neste sentido, as baterías de litio non logran satisfacer polo momento os requisitos que marcan os novos tempos. Pero o hidróxeno si que podería facelo.

Polo menos así o aseguran investigadores do Laboratorio Nacional Lawrence Livermore de Estados Unidos, quen descubriu que as baterías de iones de litio poden durar máis tempo e cargar máis rápido se os seus eléctrodos son tratados con hidróxeno.

Segundo informan en ComputerWorld, as baterías teñen eléctrodos positivos e negativos e os electróns flúen entre eles cando a batería está a proporcionar electricidade ou se está cargando. Nas baterías de iones de litio, a unión entre os iones de litio e o material do eléctrodo é a que determina o rendemento da batería.

Usando hidróxeno, estas unións serían moito máis rápidas, ata un 40% máis tal e como afirman desde o instituto de investigación norteamericano. Grazas a esta maior velocidade, a carga das baterías será moito maior, o que abrirá un novo mundo de posibilidades para recargas exprés mesmo de coches eléctricos ou baterías para o fogar.

Así mesmo, ao mellorarse a unión dos iones e o material dos eléctrodos poderíase reducir o desperdicio de enerxía durante a carga, o cal tamén contribúe a aumentar a eficiencia enerxética durante estes procesos de recarga das baterías.

Maior duración das baterías

Os científicos do Laboratorio Nacional Lawrence Livermore tamén aseguran que las novas baterías con hidróxeno durarán máis tempo grazas á mellor capacidade para manter a carga no interior da batería.

Aínda que se resisten a poñer unha cifra concreta ata finalizar todas as probas respecto diso, a melloría podería roldar entre un 10 por cento a un 40 por cento mellor.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Case a metade das contratacións de Apple e Intel en 2015 son mulleres e minorías étnicas

ilcanallarubens_apple_intel_logos_rivales_2015

Nos últimos anos, numerosas voces alzáronse en defensa da diversidade étnica e a igualdade entre homes e mulleres no sector tecnolóxico. Mesmo o presidente Obama entrou ao trapo deste debate, asegurando que calquera, independentemente da súa raza ou a súa condición, podería ser o próximo xenio do mundo TIC.

Entre as empresas de Silicon Valley acusadas co dedo polos seus equipos demasiado homoxéneos encóntranse as mesmas Apple,Google, Intel, Amazon ou Facebook. Todas elas xa puxeron en marcha agresivas políticas en favor da diversidade nas súas organizacións e cambiando os seus protocolos de contratación en favor dos grupos sociais menos representados.

Apple supera as súas previsións anuais de contratación de minorías e mulleres

Entre eles, Apple é un exemplo paradigmático deste cambio na mentalidade do berce da tecnoloxía mundial. Aínda que a súa forza laboral segue estando formada maioritariamente por homes e unha gran parte destes son brancos e asiáticos. Na súa clasificación por xénero a nivel global as mulleres están presentes nunha proporción minoritaria dun 30%. En cambio, o indicador de diversidade étnica para EE.UU mostra unha posición dominante dos brancos cun 55%, seguidos polos asiáticos cun 15% e hispanos cun 11%, mentres que a raza negra segue sendo entre a menos representada con só un 7%.

Todos estes datos botan unha taxa de contratación baseada na diversidade do 43%, por enriba do obxectivo marcado por Apple para este ano, situado no 40%. Así mesmo, os de Tim Cook aumentaron a súa contratación de mulleres nun 65% a nivel mundial durante o ano pasado, a máis de 11.000 profesionais deste sexo.

Dentro de Estados Unidos, os datos aínda mellores, xa que case a metade dos empregados contratados pola firma da mazá en 2015 foron mulleres, negros, hispanos ou nativos americanos. Iso si: aínda queda moito camiño por percorrer neste sentido: entre 2014 e 2015, Apple só aumentou o seu número de traballadoras do 30% ao 31%.

Intel quere ter a mesma diversidade que a vida mesma

En 2020, Intel quere que a diversidade da súa forza de traballo reflicta a mesma taxa de minorías étnicas e mulleres que a que existe na vida real. Por agora xa conseguiron que máis do 50% das súas contratacións no que vai de ano sexan deste tipo. O mítico fabricante de chips conta con 54.000 empregados, tres cuartas partes deles homes e un 56% brancos. De feito, entre este estereotipo e o resto de etnias hai unha gran diferenza, xa que os latinos apenas supoñen o 8% da súa forza laboral e os afroamericanos aínda menos, un 3,5%.

Intel xa recoñeceu que tiña unha débeda pendente coa diversidade no seu equipo no pasado CES de Las Vegas, cando Brian Krzanich anunciou que investirían 300 millóns de dólares para tratar de contar cun criadeiro de empregados máis equilibrado e igualitario. Así mesmo, Intel ofrecerá ata 4.000 dólares en bonificacións a todo aquel empregado que dea boas referencias para unha posible oportunidade profesional na empresa dunha muller, unha persoa dun grupo racial minoritario ou unha persoa de avanzada idade.

Rubens Rocha [@ilcanallarubens]

ை Estados Unidos prohibirá para sempre os impostos no acceso a Internet

ilcanallarubens_internet derecho humano imprescindible_2015

Estados Unidos dá un paso máis na consolidación de Internet como un dereito básico do home ao impedir que se cobren impostos no acceso á Rede así como en todos os servizos online que non teña un equivalente fóra do mundo dixital. Esta medida non é realmente nova, xa que se leva aplicando dende fai xa 18 anos, pero non por medio dunha prohibición permanente como a que se está a discutir agora, senón por medio dunha moratoria que se foi alongando de forma provisional e que finalizaba o próximo un de outubro.

En cambio, a Cámara de Representantes de Estados Unidos propuxo tomar esta medida sen data límite por medio do seu proxecto de lei Permanent Internet Freedom Act, que agora ten que aprobar o Senado. Esta norma impedirá pois que os distintos Estados do país poidan incluír calquera imposto relacionado co acceso a Internet (conexións e servizos de telecomunicacións) así como dos servizos 100% cibernéticos que se desenvolvan na Rede, como por exemplo o correo electrónico.

Esta medida non afectará aos servizos online que teñan equivalentes no mundo real, como por exemplo tendas de roupa, música ou electrónica. Nestes casos, a lei permitirá a cada Estado desenvolver ou non a súa propia política impositiva, como ata o momento: 45 Estados si cobran impostos ás compras online aínda que son os clientes os que deben pagar estes tributos e non as tendas, o que leva consigo a que na maioría das ocasións non se chega a efectuar o pagamento das taxas.

Prohibición sen excepcións xeográficas á recadación tributaria por Internet

A nova proposta de lei inclúe tamén unha importante novidade respecto á anterior moratoria: non hai ningún Estado que se vexa libre de saltarse a norma. Ata agora, Estados como Ohio, Texas ouWisconsin, quen xa crearan as súas leis para cobrar impostos no acceso á Rede antes de 1998, estaban exentos da moratoria e podían seguir cobrando as súas taxas relixiosamente aos internautas.

Non obstante, coa nova lei que se está a debater, estes Estados terán que eliminar a súa lexislación ao respecto e deixar de cobrar os impostos asociados a Internet. Iso levará consigo, segundo afirman os analistas do sector en EUA, unhas perdas para as arcas públicas destas zonas de ata 500 millóns de dólares ao ano.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Claves para facer os teus vídeos virais.

ilcanallarubens_viralidade_videoONLINE_2015

Hoxe en día, grazas á tecnoloxía da que dispoñemos, é moi doado gravar todo tipo de acontecementos. Calquera persoa que teña unsmartphone pode crear un vídeo e subilo ás redes sociais en cuestión de minutos. Iso é relativamente doado, pero a pregunta é: que é o que marca a diferenza para que a túa gravación teña miles de visitas?

Que é un vídeo viral

Un vídeo viral é aquel que se propaga rapidamente en pouco tempo, coma se fose un virus, de aí o nome. Compártese entre usuarios ben a través das redes sociais, por correo electrónico ou por mensaxería instantánea. España ocupa o 10º lugar no ranking mundial de inserción de vídeo online, segundo datos do artigo “5 consellos para facer unha campaña viral en Youtube“, de Ángela Villarejo para 40 de febre. Cunha cámara dixital, un portátil e unha conta en YouTube, podes producir, editar e distribuír unha película con moi baixo presuposto.

Podes difundir ideas de forma masiva nas redes sociais e en blogs doadamente. Os contidos virais adoitan estar relacionados coas emocións e o humor. Moitas veces son compartidos con amigos e coñecidos co único propósito de pasar un bo anaco, polo que o vídeo, se ten un mínimo de calidade e conecta co espectador, se estende por si só. O seu efecto viría a ser o dunha bóla de neve que cae dende o alto dunha montaña e crece exponencialmente a medida que baixa.

A cuestión é que o contido ten que ser realmente bo ou orixinal para impactar ao público, e te preguntarás que facer para conseguilo.

Características e elementos para que o teu vídeo triunfe

Non hai unha fórmula máxica, pero aquí mostrámosche elementos que ten que ter o teu vídeo para que sexa viral.

  • Para que o espectador vexa o teu vídeo tes que captar a súa atención nos primeiros 7 segundos, e manter esa tensión en todo momento. Para iso, o mellor é ser o máis breve posible, intentando que a duración non exceda dos dous minutos. É dicir, hai que buscar unha mensaxe curta e directa. Os mellores clips son aqueles onde o tema é doado de procesar.
  • A idea éo todo. Conta unha boa historia ou mostra un momento único. A trama ten máis interese cando é algo orixinal ou cando se presenta dunha forma diferente.
  • Se sorprendes, moito mellor. Un suceso inesperado fai que catives totalmente a audiencia. Como di Albert Einstein, “a imaxinación é máis importante que o coñecemento”. Ser imaxinativo é esencial.
  • Se a historia narrada é entretida ou se conta de forma humorística, tanto mellor. Fai que o espectador se divirta, así terás máis posibilidades de que se promova. Adoitan ser vídeos que se recordan con facilidade e que se mostran a outras persoas para burlarse diso ou ben para gozalo.
  • Esperta emocións, inspira. O contido ten que tocar a fibra sensible. Cando se produce unha resposta emocional, o espectador está máis disposto a propagar o vídeo.
  • Canto máis real sexa o vídeo, máis impacto ten nos espectadores. Tamén se comprobou que aqueles con participación animal son máis vistosos, espertan a tenrura, especialmente se aparecen gatos (os auténticos reis de YouTube) ou cans.
  • Se entre os teus amigos e coñecidos hai creadores de tendencias, ou ben participas en diferentes comunidades en Internet, as posibilidades de que se estenda o vídeo con maior rapidez aumentan.

Resultado obtido co teu vídeo

Para concluír, podemos dicir que non existe unha receita concreta para crear un vídeo viral, pero coñecemos os elementos necesarios que ten que ter. O resultado pode ser que te fagas coñecido e gañes un diñeiro en cuestión de pouco tempo, polo que non se perde nada por intentalo. Usa a túa imaxinación e crea un vídeo que ninguén fixese.

Pon atención ao que te rodea. Nalgún momento, por casualidade, poderías estar no sitio e no instante axeitado que che permita gravar “o vídeo do ano”.

Aínda que a sorte é un elemento fundamental, ás veces, non se sabe moi ben por que, un vídeo destaca entre outros sen ningunha razón en particular. Din que os venres é o día en que as persoas estamos de mellor humor e máis dispostos a contar un chiste, rir, compartir unha broma, por aquilo de que se achega o fin de semana. De aí o éxito que tivo o vídeo “Friday” de Rebecca Black.

Así que anímate a gravar un produto visual de forma doada, económica e dende a túa propia casa, sen demasiadas complicacións. Súbeo a todas as túas redes sociais e cruza os dedos para que se converta no vídeo do momento. Pero ten paciencia: ás veces pode tardar uns días en funcionar. E sobre todo recorda que, aínda que o primeiro vídeo non funcionase, agora xa coñeces as claves que che achegarán ao teu obxectivo. Sorte!

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]