Archivos por Etiqueta: Faro de Vigo

Xa é a hora da senda verde Vigo-Redondela pola antiga vía do tren?

Xa é a hora da senda verde Vigo-Redondela pola antiga vía do tren?? facemos un repaso desde que se anuncio ata o ultimo do último.

O Concello de Vigo polo mes de Xuño do 2014 propoñía dar unha volta ao proxecto de converter nun corredor verde a vella e xa abandonada vía do tren de acceso á estación de Urzáiz e suscitaba incluír nela un carril exclusivo para o transporte público, ademais doutro para bicicletas que se sumarían ao espazo reservado previsto para o tránsito de peatones. Esta formulación recollíao xa no primeiro Plan de Movilidad Urbana Sostenible que se acaba de sacar a exposición pública como unha das propostas para potenciar no futuro o transporte colectivo e a intermodalidad. Neste caso, a Concellería de Transportes abogaba por esta alternativa para agilizar o acceso cara á futura estación do AVE dos buses interurbanos.

Mentres tanto na actualidade a antiga vía de tren amosa o que veredes no video feito no día de onte, leveime unha sorpresa ao ver que dun ano para outro van desaparecendo as travesas da vía, a semana que ven irei na procura de información ao respeto de ditas desaparicións.

Sigo co que anunciu o Concello por aquel entón, deciase que a formulación municipal pasaba por que se compaxinar o tránsito do transporte público, ciclistas e peatones sobre a antiga vía do ferrocarril desde a conexión da autopista AP-9 en Bos Aires ata Urzáiz. Serían algo máis de dous quilómetros. “Esta proposta aúna funcionalidad lúdica (paseo/bicicleta) nun corredor arbolado, coa posibilidade para os autobuses interurbanos de acceder á nova estación intermodal nas horas punta sen sufrir atrasos asociados ao tráfico da AP-9”, se argumentaba no citado estudo. En todo caso, a idea non pasaba por desviar todo o transporte público por este vial verde. “A intensidade sería suficientemente reducida como para non resultar molesto para os viandantes e ciclistas”, subliñaban os técnicos naquel entón.

Eu por aquel entón me manifestei que é incompatibel acometer o combo de paseo peonil, transporte público e carril bicicleta tan so por dimensións cabería o peonil e un carreiro de bicicletas.

Pero por aquel enton no concello decia que para conseguir esta tripla funcionalidad serían necesarios polo menos dez metros de ancho, dimensión á que non se chega en varios tramos, aínda que o informe contemplaba xa fórmulas para a súa ampliación. “No corredor actual identifícanse zonas de sección moi reducida, en especial nas inmediaciones dos pasos superiores, que se reducen ata por baixo dos 5 metros […]. Poderíase ascender ata 10 no suposto de construción de muros nalgunhas seccións”, sinalaban.

E no video veran que pois non se pode anchear nalgunhas zonas coma as pontes elevadizas do traxecto.

Segundo esta proposta, a senda quedaría distribuída ao ancho por un arcén non transitable (0,5 metros), o carril para o transporte público (4 metros), mediana (1 metro), carril bici (2,5 metros), mediana verde (1 metro) e beirarrúa (2 metros). Os técnicos contemplaban unha segunda formulación que eliminaría o espazo reservado para bicicletas en favor dos peatones.

O pouco espazo dispoñible obrigaría tamén a que houbese só un carril para o transporte público, que tería que ser reversible e estar aberto nun ou outro sentido en función das horas e as necesidades. No citado informe se recomiendaba, no entanto, que se só de entrada á cidade. “Aumenta a seguridade e facilita a súa lectura por parte dos potenciais usuarios, especialmente en caso de ser utilizado para servizos de transporte público urbano e taxis”.

Esta solución -agregaban os técnicos- sería compatible tamén coa implantación nun futuro dun metro lixeiro nos 4 metros de carril reservado para transporte público, aínda que isto eliminaría a posibilidade de que circulasen autobuses.

Nas ultimas elecións municipais, ás da do 2015, a coalición EQUOPiratas Vigo aposta, como un dos seus principais proxectos, desenvolver en colaboración con ADIF un proxecto de construción dunha vía verde polo percorrido da antiga vía do tren de discorre entre a antiga estación de Chapela e a nova estación do AVE no centro de Vigo.

A coalición decia “o proxecto que presentamos tratase dunha real via verde con prohibición de paso de vehículos a motor, soamente deberíase permitir o paso de vehículos de emerxencia sanitaria e de mantemento, e que intenta recuperar este espazo para a mobilidade individual tanto en bicicleta como a pé e incorporar instalacións que permitan o uso deportivo destes espazos, así como o aumento das zonas verdes de lecer neses barrios, tan carente de este tipo de espazos, lembremos que travesía de Vigo non posúe ningún espazo verde para disfrute e relax dos seus veciños”.

Maís información do que a coalición EQUOPiratas prometia naquelas eleccións aquí: https://www.noticiasvigo.es/proxecto-senda-verde-vigo-urzaiz-chapela/

E onte o concello de Vigo decía: O alcalde amosouse este luns satisfeito pola decisión de ADIF de desafectar os terreos, paso previo á sinatura dun convenio que permitirá ao Concello habilitar unha senda verde na antiga vía do tren desde Teis ata Urzáiz. Caballero adiantou que o goberno que preside xa traballa no deseño para os catro quilómetros.

Maís información do que foi onte noticia ao respeito da antiga e vella vía do tren: https://www.noticiasvigo.es/concello-inicia-deseno-da-nova-via-verde-vigo-desde-teis-ata-urzaiz/

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

 

Por unha nova vida para o Coto Wagner

ICR-Photographer© Rande 339

En Badalona (Barcelona) hai unha ponte que data do 1879, inicialmente dito ponte foi construído en madeira co propósito de transportar petróleo e hidrocarburos. Durante os anos 60 unha nova compañía española, CAMPSA, decidiu construír á beira desta ponte antiga o que hoxe é considerado un dos monumentos da cidade anexa a Barcelona, o Pont do Petroli sendo a cuarta plataforma construída destas características  en España.

Nos anos 90 a ponte deixou de servir como punto de descarga da coñecida petroleira CAMPSA, o que permitiu que se crease un ecosistema submarino único no litoral catalán. Este feito fixo que durante esta época grandes grupos de mergulladores mergullásense na praia de Badalona para deleitarse do prodixio submarino.

No ano 2001 xurdiu a noticia de que a ponte ía ser desmontado. Josep Valls, un pasteleiro de Badalona, foi contrario a esta idea e tentou buscar apoios para que o Pont do Petroli constituíse parte do patrimonio local. Foi secundado por diversas plataformas de mergulladores, fotógrafos e diversos seguidores desta estrutura. No 2003 conseguiu o seu propósito, a propiedade da ponte pasou a mans do concello que se comprometeu a rehabilitalo para que os visitantes puidésense pasear pola estrutura.

Tras diveras fases de rehabilitación, a ponte abriuse ao público o 13 de xuño de 2009. Tres anos máis tarde, no 2012, integrouse co resto do Paseo Marítimo engadíndose á entrada do mesmo unha estatua dedicada ao mono da marca de anís que leva o seu nome e é que xusto en fronte desta estrutura poderemos ver a fábrica modernista do Anís del Mono, hoxe o Pont do Petroli é visitado polos seus veciños e veciñas como por turistas que o poden observar unhas vistas panorámicas da cidade condal e de parte do litoral catalán. É unha das imaxes máis fotografadas da cidade de Badalona e é que a parte da súa fotoxénia é único no litoral catalán.

Este cargadero é coñecido como “Coto Wagner”, situado na vila de Rande pertencente ao concello de Redondela, o cargadero funcionaba para dar saída a materia prima procedente das minas da zona do Bierzo, Ponferada, alí o “O Coto Wagner” dispoñía dunha concesión mineira orientada a extraer as ricas vetas de mineral de ferro.

Aínda que estes depósitos xa se encontran décadas antes localizados non é ata 1919 que se funda a empresa Mineiro Siderúrxica de Ponferrada S.A. (MSP), que adquire unha serie de pequenas concesións anteriores entre as que se encontra a do Couto, pasando a formar parte de MSP, entre melloráselas para rendibilizar a explotación encóntrase dar mellor saída de material mediente o seu transporte para facelo máis competitivo, vital para rendibilizalo.

En 1948 iníciase a explotación do Coto, a saída por mar camiño á industria europea realízase principalmente neste cargadero de Vigo, sendo outros puntos de saída menores cargaderos Da coruña e Asturias. Deixou de estar en servizo no 2009

É moi pouco recomendable como dicir non recomendable acceder a este vello cargadero de mineral, a pasarela a modo ponte na actualidade atopase carcomida polo oxido polo efecto do salitre do mar, esto debese a que non ten ningun tipo de mantemento,  tamén e un perigo polos fortes ventos os cales poden facer que se teña un accidente.

Porque non facer o mesmo con o Coto Wagner o vello cargadero de mineral situado na Ría de Vigo?

ICR-Photographer©Rande 00 ICR-Photographer©Rande 001ICR-Photographer©Rande 002

No Faro de Vigo este pasado día 6 de Xuño lanzaba un titular que decía:

O PSOE tacha de “atrocidade” que o cargadero de Rande acolla barcos en mal estado

Baixo ese titular decia o proxecto da Autoridade Portuaria de Vigo de converter o antigo cargadero de mineral de Rande en punto de amarre para barcos ruinosos e avariados é unha “atrocidade”, segundo o PSOE de Redondela. O concelleiro socialista Leonardo Cabaleiro expresou o seu malestar por este anuncio do Porto, que choca con acordos plenarios adoptados para definir o uso do cargadero.

Así, o pasado decembro o PSOE presentou unha moción para recuperar o patrimonio industrial de Redondela, concretamente o cargadero de Rande. Propoñíase mellorar e rehabilitar a estrutura en desuso, que forma parte da contorna do museo Meirande. “Esa moción foi aprobada por unanimidade polo pleno de Redondela”, lembran os socialistas.

Máis recentemente, na sesión plenaria do 24 de maio, o PSOE preguntaba ao goberno de Javier Bas (PP) polas xestións realizadas neste sentido. “A resposta non aclaraba as dúbidas, pois se limitaron a dicir que estaban á espera da declaración como BIC (Ben de Interese Cultural) da contorna do castelo de Rande”, indicou onte Cabaleiro.

Ao desvelarse o proxecto da Autoridade Portuaria de trasladar barcos avariados ao cargadero, o PSOE critica que se converta “un ben histórico nun vertedoiro”, ademais en plena Rede Natura 2000. “Se os barcos afean o porto de Vigo non se pode permitir que se trasladan á beira do Meirande, nun espazo natural que debe protexerse”, di o edil socialista, que pide ao PP que “loite polos intereses de Redondela e cumpra os acordos plenarios”.

Na Voz de Galicia este pasado día 7 de Xuño lanzaba un titular que decía:

Bas pide ao Porto preservar o cargadero de Rande

Baixo ese titular decia que o alcalde de Redondela informou o presidente do porto, Enrique López Veiga de que o Concello solicitou oficialmente en data 7 de febreiro de 2013 á Consellería de Cultura e Educación a declaración de Ben de Interese Cultura do cargadero de mineral de Rande. Enrique López Veiga manifestou que descoñecía dita solicitude polo que pediu ao alcalde que se remita copia de toda a documentación para o seu estudo. López manifestou o seu interese, segundo Faro de Vigo, de desmantelar o cargadero de mineral para converter a zona nun peirao para reparar barcos en mal estado.

No día 8  de Xuño no Atlantico Diario lanzaba un titular que decía:

O Porto descarta o uso de Coto Wagner para barcos vellos.

E baixo ese titular decia que o presidente da Autoridade Portuaria garantiu onte nunha reunión mantida co alcalde de Redondela, Javier Bas, a paralización do proxecto de creación dunha pasarela de amarre de longa duración no peirao de Coto Wagner. O rexedor mostrou o seu total desacordo con este novo uso e lembrou a pretensión do Concello de Redondela de solicitar a declaración de BIC (Ben de Interese Cultural) da fortaleza de Rande e dos bens culturais asociados a ela, entre os que se atopa o propio cargadero de mineral.

O alcalde informou o presidente de que o Concello solicitou oficialmente en data 7 de febreiro de 2013 á Consellería de Cultura e Educación a apertura de expediente para declaración de BIC. Ante esta información Enrique López Veiga manifestou que descoñecía dita solicitude polo que pediu ao alcalde que se remita copia de toda a documentación para o seu estudo. Javier Bas declarou que “o presidente da Autoridade Portuaria ha entendido a importancia que para Redondela ten a zona de Meirande e que desde o noso Concello queremos preservar ese espazo natural e toda a súa contorna. Agradezo a súa comprensión ante a polémica suscitada e a súa rápida contestación ás nosas demandas”.

Os partidos políticos da oposición no Concello, antes de coñecer a renuncia ao proxecto por parte da Autoridade Portuaria, fixeron unha fronte común en defensa da estrutura. Desde o PSOE, que no mes de decembro presentou unha moción para protexer este espazo que contou co apoio de todos os concelleiros, a proposta era “unha atrocidade”, lembrando ademais que se atopa na Rede Natura 2000 e o seu valor histórico e patrimonial.
Este último argumento tamén é resaltado desde a Agrupación de Electores de Redondela, que defendeu fai tres anos nunha moción a declaración de Ben de Interese Cultural para toda a envolvente na que se atopa o peirao de carga de minerais. En febreiro deste ano solicitaron a comparecencia do concelleiro de Cultural para interesarse sobre o proceso. Naquel momento souberon que o castelo de Rande xa era BIC, pero que no caso do resto “requiría unha declaración como lugar histórico ou similar”.

No caso do BNG, os nacionalistas cren que de levarse a cabo significase “ou finquito dá Ría”. O PSOE, a través do concelleiro Leonardo Cabaleiro, afirmou que a medida transformase o lugar nun “vertedoiro de barcos” a escasos metros do museo Meirande e en plena enseada de San Simón. O edil lembrou que “levamos anos apostando por esta contorna e non podemos consentir que a Autoridade Portuaria faga esta atrocidade, ou PP debe loitar polos intereses de Redondela”.

O PSOE presentou o ano pasado unha emenda aos orzamentos do Estado “para mellora deste patrimonio, as cales foron rexeiteadas e finalmente levamos unha moción en Redondela en prol dá posta en valor do patrimonio non só industrial, senón cultural”, lembraron.

No día 8  de Xuño na Voz de Galicia lanzaba un titular que decía:

Colectivos de Redondela descobren que o proxecto de Rande non existe

E baixo ese titular decia que a Federación de Veciños, a Plataforma de Defensa da Ría e a Asociación Cultural de Rande descubriron que o proxecto de peirao para barcos de longa duración no antigo cargadero de Rande anunciado por outro xornal non existe.

«O pasado martes 7 de xuño presentámonos na Autoridade Portuaria de Vigo como acción pública parte interesada para ver o expediente e presentar as correspondentes alegacións. Cal foi nosa sorpresa de que non existe expediente algún. Ou sexa, de momento todo é fume», sinala Antonio Lores, portavoz dos colectivos que se reuniron para manifestar a súa oposición ao proxecto.

Os colectivos recordaron que a Autoridade Portuaria no ano 2004 concedera permisos en leste mesmo lugar a empresa Duchess para construír unha fábrica de cemento. Os colectivos mencionados realizaron unha campaña e co apoio da poboación pararon o proxecto.

O concelleiro de Cultura, Xabier Alonso, aproveitou a ocasión para pedir que se acelere a declaración como Bens de Interese Cultural do cargadero de mineira de Rande. Esta petición conta co respaldo da Agrupación de Electores de Redondela e leva tres anos agardando a resposta da administración.

Na zona atópase a Fábrica do Alemán, construída no ano 1836 polo empresario catalán Sebastián Carsí e o cargadero, chamado Cotto Wagner, construído pola empresa Mineiro Siderúrxica de Ponferrada, S.A. na década de 1960. Ademais existe un conxunto de casas mariñeiras tradicionais.

Ante todo estas ultimas novas desde este humilde blogue doulle ao Concello de Redondela máis a Autoriedade Portuaria de Vigo esta idea de converter o COUTO WAGNER nun lugar polo que se poda transitar sen medo e facelo un enclave coma o PONT DO PETROLI.

Rubens Rocha

Video

ICR-Photographer© Rande 624

2015-08-04 13.05.20

ை Vigo flashback: Corredor verde da antiga vía do tren a Urzáiz

 

ilcanallarubens_infografia senda verde_Estacion VIGO-URZAIZ-TEIS_2018_Vigo_02

O Concello de Vigo polo mes de Xuño do pasado ano propoñía dar unha volta ao proxecto de converter nun corredor verde a vella e xa abandonada vía do tren de acceso á estación de Urzáiz e suscitaba incluír nela un carril exclusivo para o transporte público, ademais doutro para bicicletas que se sumarían ao espazo reservado previsto para o tránsito de peatones. Esta formulación recollíao xa no primeiro Plan de Movilidad Urbana Sostenible que se acaba de sacar a exposición pública como unha das propostas para potenciar no futuro o transporte colectivo e a intermodalidad. Neste caso, a Concejalía de Transportes abogaba por esta alternativa para agilizar o acceso cara á futura estación do AVE dos buses interurbanos.

A formulación municipal pasaba por que se compaxinar o tránsito do transporte público, ciclistas e peatones sobre a antiga vía do ferrocarril desde a conexión da autopista AP-9 en Bos Aires ata Urzáiz. Serían algo máis de dous quilómetros. “Esta proposta aúna funcionalidad lúdica (paseo/bicicleta) nun corredor arbolado, coa posibilidade para os autobuses interurbanos de acceder á nova estación intermodal nas horas punta sen sufrir atrasos asociados ao tráfico da AP-9”, se argumentaba no citado estudo. En todo caso, a idea non pasaba por desviar todo o transporte público por este vial verde. “A intensidade sería suficientemente reducida como para non resultar molesto para os viandantes e ciclistas”, subliñaban os técnicos naquel entón.

Para conseguir esta tripla funcionalidad serían necesarios polo menos dez metros de ancho, dimensión á que non se chega en varios tramos, aínda que o informe contemplaba xa fórmulas para a súa ampliación. “No corredor actual identifícanse zonas de sección moi reducida, en especial nas inmediaciones dos pasos superiores, que se reducen ata por baixo dos 5 metros […]. Poderíase ascender ata 10 no suposto de construción de muros nalgunhas seccións”, sinalaban.

Segundo esta proposta, a senda quedaría distribuída ao ancho por un arcén non transitable (0,5 metros), o carril para o transporte público (4 metros), mediana (1 metro), carril bici (2,5 metros), mediana verde (1 metro) e beirarrúa (2 metros). Os técnicos contemplaban unha segunda formulación que eliminaría o espazo reservado para bicicletas en favor dos peatones.

O pouco espazo dispoñible obrigaría tamén a que houbese só un carril para o transporte público, que tería que ser reversible e estar aberto nun ou outro sentido en función das horas e as necesidades. No citado informe se recomiendaba, no entanto, que se só de entrada á cidade. “Aumenta a seguridade e facilita a súa lectura por parte dos potenciais usuarios, especialmente en caso de ser utilizado para servizos de transporte público urbano e taxis”.

Esta solución -agregaban os técnicos- sería compatible tamén coa implantación nun futuro dun metro lixeiro nos 4 metros de carril reservado para transporte público, aínda que isto eliminaría a posibilidade de que circulasen autobuses.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ilcanallarubens_infografia senda verde_Estacion VIGO-URZAIZ-TEIS_2018_Vigo_01

ை Vigo flashback: Proxecto Praza dos cabalos (praza España)

ilcanallarubens_proyectoPLAZAespaña_PlazaDOScabalos_2015

En agosto do ano 2008 informábase que se asinaba o convenio para desenvolver a nova praza de España de Vigo. Segundo cito o alcalde Abel Caballero que permitía “infraestruturas e dotacións moi demandadas”.

O ámbito máis “emblemático” da Detroit Viguesa, a xerencia de urbanismo formulaba que o plan xeral de urbanismo, o de Praza de España, comezaría a construírse de modo efectivo naquel entón na próxima primavera ou sexa no 2009.

O alcalde, Abel Caballero, e os promotores, liderados pola empresa Bruesa, asinaron en agosto de 2008 o convenio que posibilita a súa realización minorando un 30% as plusvalías previstas no anterior plan. Os promotores terían que construír súa costa unha complexa rede de túneles para canalizar o groso do tráfico da que é a principal entrada á cidade e, ademais, asumir un 21% de vivenda protexida sobre un total duns 400 pisos.

Segundo o alcalde vigués naquel entón, xa había unha vintena de convenios asinados para iniciar as obras. Ata 2013 o plan xeral previña a construción dunhas 50.000 vivendas, aínda que pola crise e a incerteza que sofre o sector, a actividade se centraría preferentemente nas de protección pública (un 43% no desenvolvemento completo do plan).

Á súa vez naquel entón, comezaríase un extraordinario despregamento para a creación, nos próximos catro anos, de 2,3 millóns de metros de chan industrial, infraestruturas como a Rolda, que cruzaría a cidade, ou os accesos do AVE, e dotacións de vella urxencia como un macro hospital ou as cidades do Mar, Xustiza e Deporte.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

O 27 de setembro 2012 «La voz de galicia informou que o negociador do maior proxecto urbanístico de Vigo, este da praza da praza dos Cabalos é imputado por suborno e tráfico de influencias no marco da operación Pokémon.

Os indicios polo cal foi imputado apuntarían a diversas operacións nas que a marxe das supostas gratificacións superarían o 10% do custo dos proxectos, e nalgúns casos o suborno achegaríase mesmo a un 20%, segundo sinalan os testemuños consultados na operación xudicial.

O 28 de setembro de 2012 é posto en liberdade tras ser imputado polos delitos de suborno e tráfico de influencias e quedar sometido á obriga de comparecer ante os xulgados cando sexa requirido, liderara as negociacións coa alcaldía de Vigo para levar a cabo a que o rexedor, Abel Caballero, definiu naquel entón como «o meu proxecto estrela» e «a mostra do éxito do Plan Xeral» da cidade, documento que aprobou o socialista no pasado mandato co apoio dos edís do BNG.

O proxecto negociado por Manuel Álvarez co goberno de Caballero estaba deseñado para cambiar por completo a praza de España deVigo e levantar nela catro torres de edificios de ata 18 alturas con 480 vivendas en total, un centro comercial, un aparcadoiro subterráneo de 600 prazas e unha superficie pública de preto de 19.000 metros cadrados, ademais de tres pasos subterráneos. O ámbito urbanístico superaba os 38.000 metros cadrados e requiriría un investimento próximo aos 200 millóns de euros.

Aínda que o propio Álvarez Martínez chegou a aseguro que unhas 500 persoas xa se interesaran polas vivendas e daba a 200 deles como seguros compradores, o proxecto estrela do novo Plan Xeral da cidade non chegou a arrancar a causa da delicada situación financeira de Bruesa, que debeu ata 28 millóns de euros a entidades financeiras antes de entrar en concurso de acredores.

O proxecto, que nacera con no Plan Xeral deseñado inicialmente durante o mandato do nacionalista Lois Pérez Castrillo, e continuouse durante o de Corina Porro, culminouse coa aprobación definitiva do documento urbanístico con Abel Caballero, quen chegou a asegurar que no caso da promoción de praza de España as plusvalías dos promotores se reduciran nun 30%, o que, segundo el, evidenciaba o carácter máis especulativo do plan que herdara de mans do PP.

Fontes do sector da construción de Vigo indicaron naquel entón que Manuel Álvarez, o último dos imputados naquel entón na operación Pokémon contra a corrupción,» retomara a súa actividade promotora por libre tras a crise financeira de Bruesa, que deixou no tinteiro a promoción que lle ocupou ao longo dos últimos anos, e que case con toda probabilidade non verá a luz, cando a súa culminación estaba prevista para o ano 2014 e xa estamos no 2015.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: Proxecto milla verde.

ilcanallarubens_proyecto milla-verde-grafico

Por maio do 2014 informábase un novo proxecto para a cidade de Vigo, Abel Caballero o gobernante da torre do concello da Detroit Viguesa a conexión “verde” Travesas-Samil, un BULEVAR en que o comparo co Central Park. O BULEVAR pasaríase a chamar agora a “milla verde” que tería 1,8 quilómetros de CoiaSamil o proxecto bautizado como a MILLA VERDE o anuncio 2 meses despois do antigo chamado BULEVAR.

Este proxecto con algúns reaxustes en viais e rotondas tras aceptar en parte 23 alegacións e desestimar 9. Iniciará o procedemento expropiatorio sen descartar acordos de cesión cos donos. Terá unha anchura de 30 metros.

O proxecto da milla verde entre Coia e Samil a través da avenida de Europa está un pouco abandonado na actualidade pero naquel martes 15 xullo, en Faro de Vigo informaba que estaba máis preto de facerse realidade cinco anos despois de que o Concello o encargase ao estudo dos arquitectos Salvador Fraga, Francisco Javier García-Quijada e Manuel Portolés. O consello da Xerencia de Urbanismo aprobou o venres 18 definitivamente o Plan Especial do paseo, unha ambiciosa operación a desenvolver en cinco fases que abranguerá unha franxa de 116.450 metros cadrados e con 1,8 quilómetros de lonxitude. O documento recibiu 32 alegacións na fase de exposición pública, das que 23 teñen sido estimadas parcialmente, aínda que os reaxustes realizados non afectan á superficie do ámbito nin ás características xerais da senda, que tendria 30 metros de ancho con zonas verdes, carril bici e parques, entre outras dotacións públicas para uso dos cidadáns.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

A milla verde recorreria a marxe dereita en sentido descendente da avenida de Europa cara a Samil ao longo de seis ámbitos do PXOM (Cruceiro, Pertegueiras, Dunas, Tomás Paredes, Fontes Pertegueirase Millareira) onde se prevenian urbanizacións que inclúen a reserva de chan para os diferentes tramos do paseo. O Concello iniciará tras a aprobación o expediente de expropiación dos terreos, valorados en 11,7 millóns no proxecto, e estudiaria, segundo sinalaban fontes municipais, acordos cos donos, xa sexa mediante permutas ou a través de cesións da edificabilidade que lles corresponde dentro das urbanizacións previstas. O plan afecta a máis dun centenar de parcelas, catro delas con vivendas.

O proxecto formulábase a longo prazo, en cinco etapas, e a construción do paseo estaba presupostada en 7,8 millóns polo que, sumado ao valor do chan que é necesario ocupar, a operación roldaría os vinte millóns de euros.

Fundación Sales

O paseo cruza os xardíns da Fundación Sales. Os seus responsables presentaron unha alegación solicitando a exclusión dos seus terreos do ámbito do plan ao argumentar, entre outros motivos, que o proxecto divide o xardín, cun patrimonio botánico de gran riqueza, e pon en risco a súa integridade e visibilidade. Os redactores do proxecto responderon a iso dicindo que “non” hai perigo de mutilación ningunha” do espazo natural, e mesmo se deixa marxe para unha posible ampliación futura. O proxecto integraba tamén a braña da Fochanca, formado por bosque de ribeira, unha frondosa vexetación e fauna diversa.

Outro grupo de alegantes solicitaba que se demore a construción do paseo ata que exista un maior desenvolvemento urbanístico do PXOM na zona. Os arquitectos contestaban no seu informe tras estudalo que o Plan Xeral reflicte a milla verde como un “obxectivo prioritario”, e en todo caso a operación se materializaría cun programa de etapas “flexible”.

Os principais reaxustes refírense a viais afectados pola actuación e correccións en datos de propiedades. Os autores do plan especialhabian realizado os cambios para o efecto e proposto alternativas para situar as rotondas que se instalarían na avenida de Europa para mellorar a mobilidade e os accesos a Alcabre e Navia.
Varias das alegacións presentadas sostinieron que o proxecto vulnera as determinacións do Plan Xeral. A iso responderon os redactores que o ámbito a ocupar delimitado no proxecto coincide co do PXOM e simplemente eran necesarios axustes no viario afectado. O plan especial, inicidial neste punto, conta con todos os informes favorables, dende o visto e prace do departamento autonómico de Protección de Patrimonio Cultural ata o de Estradas do Estado e o da área de Mobilidade do Concello. A Xunta determinou polo ano 2009 que non era necesario sometelo ao procedemento de avaliación estratéxica ambiental.

A aprobación definitiva do plan chegaría dous anos despois da inicial. O proxecto naquel entón avanzaba con lentitude e era necesario cubrir todo o trámite expropiatorio ou de ocupación por acordo mutuo. Paralelamente os arquitectos presentaron o proxecto de urbanización. Aínda que as obras dixeron que empezarían no prazo aproximado dun ano na actualidade non se ve tal inicio das obras, aínda serán necesarios varios máis ata despois das municipais do 2015 se o actual alcalde revalida o seu cargo para ver se este proxecto vai poñerse en marcha, todo me indica que parece ser que se así que teriamos o Central Park Vigues segundo así o comparo o gobernante da torre do concello da cidade da Detroit Viguesa, Abel Caballero, segundo Abel Caballero dixo que se recuperaría unha ampla avenida na que agora prima o tráfico de vehículos a motor fronte ao peonil e de ciclistas.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: Proxecto do bulevar entre Travesas e Samill

ilcanallarubens_El bulevar entre Travesas y Samill_2014_2015

Por maio do 2014 informábase un novo proxecto para a cidade de Vigo, Abel Caballero o gobernante da torre do concello da Detroit Viguesa fixaba en 22,5 millóns a conexión “verde” Travesas-Samil, un BULEVAR en que o comparo co Central Park. A actuación esixiría expropiacións e compensacións a un centenar de propietarios da avenida de Europa.

O departamento municipal de Urbanismo fixo o custo total da anhelada conexión permanente entre o centro urbano e a praia, isto comunícou o departamento fai xa un ano o día 5 de maio, o denominado plan especial que inclúe un paseo peonil e outros servizos para comunicar directamente Samil co centro urbano a través de 3,5 quilómetros, deles os 1,7 xa existentes Coia e os outros 1,8 quilómetros a desenvolver na avenida de Europa, cun BULEVAR de 30 metros de ancho. Segundo as contas municipais o pasado ano, faría falta un gasto de 22,5 millóns de euros, que se dividiría entre os 11,7 millóns para indemnizacións (2,28 millóns) e expropiacións (9,47) dos terreos necesarios, e outros 10,8 millóns para a urbanización.

Urbanismo remitiu de aquela xa datos sobre os pasos dados, iniciados en 2008 cun anteproxecto e que se aceleraron dende febreiro de 2012 cun estudo a fondo dos arquitectos do estudo Quijada, Portolés e Fraga. Pasado os dous últimos anos, Urbanismo de Vigo ten solicito varios informes, sobre todo a Fomento, ao afectar o ámbito da actuación con Navia, ademais de realizar a cuantificación de como se podería desenvolver o BULEVAR e cal sería o procedemento.

En total, trataríase de algo máis dun centenar de propietarios con terreos incluídos en seis urbanizacións a desenvolver entre o cruzamento da rúa Tomás Paredes con Castelao ata a avenida de Samil. A superficie contemplada alcanza os 116.473 metros cadrados pero só restan 46.785 metros do ámbito da avenida de Europa, o resto son zonas de Navia e Coia de titularidade pública. Unha vía para conseguir as parcelas sería mediante a cesión pero, como recoñecen os autores do traballo, o seu desenvolvemento “fai incerto no tempo a dispoñibilidade dos terreos necesarios”. Outra posibilidade que se barallaba sería a permuta por terreos de patrimonio municipal aínda que ten algúns problemas, sendo o primeiro a determinación do aproveitamento urbanístico do propietario afectado e a indemnización. En todo caso, os autores do estudo sinalaban por aquel entón que a expropiación forzosa poderá utilizarse para executar fases completas mediante a declaración de utilidade pública e interese social, que xa se tería logrado ao considerarse implícita na aprobación do Plan Xeral de Ordenación Municipal e na consideración do devandito ámbito como sistema xeral de espazos libres e zonas protexidas da cidade. “Non obstante, na expropiación forzosa procurarase o acordo amigable para o pagamento en especie ou o recoñecemento de aproveitamentos futuros, acordo ao que se poderá chegar en calquera momento da tramitación,”. “Faise preferible articular a obtención dos terreos mediante convenio urbanístico cos propietarios”, engadiron os arquitectos naquel entón, que obrigaba a prever as indemnizacións en metálico ou as compensacións aos afectados mediante aproveitamentos. O informe estima 95 euros o metros o custo de urbanización en avenida de Europa e outros 25 en Castelao, xa consolidado.

Segundo a información que posúo este proxecto podería facerse realidade se nestas municipais do 2015 Abel Caballero gaña por maioría absoluta senón fose así este proxecto remataría como outros tantos nun caixón despois de custar diñeiro publico.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: Proxecto novo Concello de Vigo

ilcanallarubens_visataereanuevoayuntamiento_2006_2015No ano 2009 Moneo formulaba eliminar a torre do Concello da cidade Detorit Viguesa para prolongar o paseo do Castro mentres que Abel Caballero evitaba dar cifras do custo deste proxecto de Moneo, dicía Cabaleiro por aquel entón que precisaba que se levará a cabo “se a cidade o quere”.

O arquitecto Rafael Moneo presentou o 19 de xuño do 2009 en Vigo o seu proxecto de reforma do Concello e o seu ámbito, un proxecto que formulaba naquel entón a eliminación do actual edificio consistorial e a súa torre, en favor dun novo inmoble no que tamén se integraría a Xerencia de Urbanismo, actualmente nun edificio a parte, na Praza do Rei.

Segundo explicou Moneo naquel entón, a actuación tenia como finalidade “facer posible a convivencia entre a cidade e a natureza” e recuperar o medio”, polo que aposta por prolongar a zona verde do monte do Castro ata o desparecido castelo de San Sebastián. Para iso, elevaríase a cota do ámbito do Concello uns 5 ou 6 metros para salvar o desnivel, e crearíase unha gran praza miradoiro que permitise recuperar as vistas á ría.

En canto ao novo edificio municipal, construiríase nun lateral da praza e proxectaríase en horizontal, cunha superficie de case 19.000 metros cadrados. Tería unha marquesiña acritalar e, entre outros servizos, un auditorio de 400 prazas).
Por outra parte, permitiríase o acceso dende o Paseo de Alfonso a través dunha escaleira mecánica, e actuaríase tamén na zona de Camelias e da panificadora –que se conservaría–, onde se prevé outra praza e edificios de uso dotacional e comercial.

O proxecto tamén recogia a creación dun aparcadoiro subterráneo de varias plantas (con capacidade para unhas 1.330 prazas) e cambios na rúa Cachamuíña, que pasaría a estar soterrada en parte para permitir que se eleve a praza principal á altura de Camelias e do Castro.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Custo e financiamento

Con respecto ao custo de execución desta iniciativa de remodelación, Rafael Moneo evitou precisar cifras e matizou que se trataría de “un guión, non un proxecto”. Non obstante, recordou que actuacións como o aparcadoiro ou as zonas comerciais, se poden “autofinanciar”. “O custo e o financiamento son algo que corresponde a outro momento”, aseverou, e apuntou que “o que se propón é verosímil”, e que “o que necesita é a sensación de que gusta á xente, porque non se pode abordar se unha parte maioritaria da cidade lle dá as costas,”.

Nese sentido, o alcalde, Abel Caballero, coincidiu en sinalar que “o seguinte paso” tras a presentación naquela data é “a opinión cidadá”, e que a reforma deseñada por Moneo “se levará adiante se a cidade quere”. “Este non é un proxecto do alcalde ou do Goberno municipal, ten que ser algo da cidade e require un nivel importante de apoio e contribucións”, apostilou o rexedor cousa que non fixo na actualidade co caso do Bernardo Alfageme que autoimpuxo e incumpriu os acordos prenarios facendo a súa decisión sen contar coa cidadanía.

Este proxecto cando se presento o voceiro da oposición, o concelleiro do PP José Manuel Figueroa, riscou a presentación do proxecto como unha “megafantasía” do alcalde, enmarcada na “política de dilapidación” de Abel Caballero. Advirtio de que a iniciativa é “irrealizable” e un “insulto á intelixencia” porque non é o momento de presentar isto cando hai moitas familias que o están pasando mal”.

Por outra parte, Figueroa criticou que non se tivese invitado ao PPao acto de presentación, no acto se estiveron presentes representantes do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, corporativos, e o director de Caixanova, Luis Pego. A ese respecto naquel entón, advertiu á entidade financeira galega que “sería grave que Caixanova apoiase esta fantasía que non sabemos o que vai custar, mentres que denega créditos a familias, comerciantes e empresarios” dicía Chema Figueroa.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: Proxecto recuperación da Panificadora

ilcanallarubens_panificadora_Vigo_2011_ProyectoBibliotecaO proxecto que manexaba o Concello no ano 2011 era instalar a Biblioteca Pública do Estado no soar da Panificadora conserva ao completo as edificacións da antiga factoría. A sede aloxaríase no edificio principal, onde o Ministerio de Cultura demanda entre 4.500 e 6.000 metros cadrados de superficie para situar toda a súa oferta de servizos e actividades. O espazo dispoñible é superior, co que o departamento de Urbanismo propón na planta baixa unha sala de exposicións temporais acritalar de 500 m2. Os característicos silos, a única construción, que gozaba de protección ata agora destinaríanse a gardar os fondos do arquivo municipal, unha idea que se baralla dende hai anos, posto que a ordenación prevista no Plan Especial do Casco Lanuxe incluía a cesión dos seis almacéns de gran ao Concello. O concelleiro José Mariño explicou naquel entón “o proxecto estase a pechar en coordinación cos técnicos do ministerio”.

Pero o antigo complexo industrial aínda dispón doutras edificacións paralelas a ambos os dous lados da principal e separadas por espazos que se converterían en rúas interiores. A nave orientada cara á Rúa Santiago xa está conectada coa fábrica orixinal, tanto a través da estrutura coma por unha galería. O plan de Urbanismo era naquel entón trasladar alí escolas municipais artísticas. Mariño citaba en particular naquel entón “a de danza e a de teatro, sen descartar outras”, esta de danza e a de teatro na actualidade foron situadas en Navia. Esta nave é a que mellor estado presenta debido a que o teito se cobre de auga coa chuvia en inverno, o que a impermeabiliza. O edificio principal, vítima do abandono como o resto do conxunto, sufriu varios incendios que destruíron en parte a primeira planta, incluído un anaco da cheminea. Esta sería restaurada dentro do plan para a Biblioteca do Estado, xa que se conforma como un sinal de identidade do complexo, O ministerio correría co gasto de todo o relacionado coa sede, mentres que o Concello asumiría a reforma das instalacións restantes e os espazos exteriores.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Aínda quedaría por ocupar o conxunto de edificacións que dan á fronte da rúa Falperra, dende o cruzamento con Cachamuíña ata o Paseo de Alfonso. Foron as últimas das construídas en La Panificadora e están datadas nos anos sesenta do século pasado. Aquí, segundo Mariño, instalaríanse aulas de estudo para satisfacer a demanda destes espazos entre os estudantes da cidade. “Son moi solicitadas e serían un complemento á biblioteca”, apuntaba naquel entón. Como apoio a toda a actividade cultural proxéctanse nas naves pequenos locais comerciais e cafetarías. Este conxunto e a edificación cara á rúa Santiago suman unha superficie de 5.000 metros cadrados. Ao complexo accederíase a través da fronte por Cachamuíña.

A historia de La Panificadora, que no momento da súa apertura foi a máis moderna de España, contaría tamén cun lugar entre os novos usos do complexo. “Temos abundante documentación, planos e información, e a Xerencia está a solicitar máis. Haberá un espazo para consultala, porque é un símbolo do Vigo industrial,” engadiu Mariño naquel enton. Ademais do soar, o proxecto inclúe a expropiación de terreos exteriores no ámbito da rúa Santiago decia de aquel enton Mariño, actuación esta xa estaba prevista no Plan Xeral re apunta Mariño. Na actualidade xa se expropiaron ditas vivendas pero ainda sen rasto deste proxecto no cal se gastaron moitos cartos.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை 24 anos de Praza América

ilcanallarubens_prazaamerica_xardinesmonterorios_24ac3b1os_20151Hai 24 anos que se colocou a escultura de Silverio Rivas na praza de América e se inaugurou o túnel.

Onte 12 abril cara a 24 anos do grande agravio á porta de américa autentica, o 12 de abril 1991 a paisaxe urbana de Vigo sufriu un gran cambio, aínda visible hoxe en día e convertido tamén un dos seus sinais de identidade. Xunto a este texto vén unha fotografía, onde esta a autentica porta de américa e a que todos vostedes coñecedes da cidade de Vigo. A que coñecedes actualmente colocouse no 91 e o monumento foi deseñado por Silverio Rivas. Ten uns 14 metros de altura e 457 toneladas de peso á que acompañan outras dúas máis pequenas na Gran Vía e ao inicio da Avenida deCastelao. Poucos días despois abríase ao tráfico o túnel na mesma zona, un tunel que sufriría o peso de semellante mole de granito, coñécese hoxe en día que as previsións que se fixeron para que o monumento estivese arriba do tunel foron errados. Todo iso supuxo un investimento superior aos 350 millóns de pesetas o que seria hoxe en Euros 2.103.542 €, segundo os datos do concello vigués pero co paso do tempo se tubo que investir mais diñeiro porque a devandita fonte se estaba a afundir.

A autentíca e orixinal porta de américa pódena ver nos xardíns de Monteiro Ríos un lugar onde se pode descansar e facer pícnics. A chegada do monumento da fonte da praza de américa á cidade o 12 de abril de 1991, sufriu varios atrasos. Tívose que esperar á utilización dunha potente grúa que chegou procedente de Tui para poder realizar unha ‘manobra’ que era a máis importante que se executaba en Vigo en toda a súa historia, segundo recoñecían os enxeñeiros e técnicos. Unha loxística na que participaron unha gran cantidade de persoas e que obrigou a despregar unha grande infraestrutura.

As cousas non foron sinxelas para a instalación dunha escultura que nacera en 1990 cando se encargou a súa construción. Realizouse en granito rosa de Porriño (que máis tarde ou granito rosa porriño seria ou emblema dá cidade coa chegada dás humanizacións de Abel Caballero) e o seu deseñador, Silverio Rivas, foi o deseñador. Segundo explicou, tratábase de render unha homenaxe ao Océano Atlántico e a América. Pero tamén aos miles de emigrantes que utilizaron durante moitos anos o porto vigués como lugar de partida para buscar fortuna alén do mar.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை O Centro Comercial Bandeira – Urbanity abrirá o 23 de Maio.

IlCanallaRubens_CentroComercialBandeira_Xaneiro

Confírmase que o Centro Comercial BandeiraUrbanity abrirá as súas portas o 23 de maio tal como dei a exclusiva o 20 de decembro do pasado ano na miña conta oficial de twitter.IlCanallaRubens_TuitEdificioBandeira_Vigo_Exclusiva

Algúns medios de comunicación o xoves 29 de xaneiro publicaron a noticia do Centro Comercial. Segundo as miñas fontes contrastadas como tamén Faro de Vigo e Europa Press o 95% dos locais da superficie comercial xa están ocupados. Como xa se sabia este centro comercial terá un supermercado Mercadona como tamén se sabia que tería un ximnasio “low cost” (Bajo Prezo).

O Centro Comercial BandeiraUrbanity situado nas inmediacións do O Calvario xunto ás fontes da rúa Aragón, o devandito centro comercial esta ancorado nas antigas Bodeas Bandeira respectóuselle a fachada orixinal das antigas adegas.

A fachada orixinal foi numerada e desmotada con delicadeza xa que o inmoble é patrimonio dos vigueses e viguesas –o inmoble está protexido polo seu valor patrimonial. As fachadas do edificio Bandeira foron desmontadas en xaneiro de 2013 e as pedras foron trasladadas ás instalacións dunha empresa especializada de Porriño.

A obra foi paralizada a metade do ultimo mes do ano pasado pola CIG (Confederación Intersindical Galega), por inregularidades nos contratos dos obreiros xa que lles obrigaban a traballar noite e día e festivos cando iso é ilegal. Agora as obras do futuro centro comercial afrontan a súa recta final a contra o reloxo para abrir as portas da superficie comercial o 23 de maio.

A contrata xa construíu case a metade das fachadas do edificio das antigas adegas, mentres que no interior se realizan xa traballos de instalacións e servizos. O grupo Mercadona, que se implantará no complexo, iniciará os traballos de acondicionamento da tenda a principios de febreiro.

En orixe a edificación tiña algo máis de 2.000 metros cadrados mentres que agora, sumados os tres sotos, semisoto e as plantas en altura, alcanzará os 14.000. Ademais de Mercadona está confirmada a implantación dun Burguer King, e na primeira planta e a segunda proxéctase un ximnasio de 2.600 metros cadrados. Os promotores do centro comercial están a realizar os axustes técnicos no Concello, segundo fontes municipais, para dar cabida a este uso. Completarán a oferta varias franquías do sector téxtil. Dos locais dispoñibles, a día de hoxe están pendentes de ser ocupados un ao lado do supermercado e a cafetaría.

O centro comercial, o que Abuin SL fixo un investimento de 20 millóns de euros, contará con 170 prazas de aparcadoiro, e a fase final de construción será simultánea a obras de humanización das rúas aledañas.

O alcalde visitou as obras xunto coa concelleira de Urbanismo e outros edís, destacou a importancia deste centro comercial para fortalecer a actividade comercial da zona.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

#Vigo #Calvario #AdegasBandeira #CentroComercialBandeira