Archivos por Etiqueta: galego

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

 

Para esta entrada elixín un bo titulo como tamén unha boa imaxe que é a mostra de que o medio ambiente aos cidadáns e cidadás de Vigo como á institución que representa tal cidade impórtalles ben pouco como dicir nada o MEDIO AMBIENTE. Esta é unha editorial/artigo na que fío palabras e feitos reais.

 

Despois da introdución imos á cuestion

 

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

A cidadanía viguesa é un tanto rara ao que é coidar o medio ambiente xa que consigo arrastan a denominada síndrome anos 70, esa síndrome que é o de construír unha cidade sen orde con tal de construír sen importar o que leve por diante xa que o que importa é poñer formigón e ladrillo, así é cidadanía rara por dicilo de forma branda con ese sindrome.

A ciudadania viguesa é esa que se acorda da importancia do medio ambiente cando as súas costas sofren un atentado ou cando os seus bosques son invadidos por eucaliptos cando arden xa que devanditos arboles son os mistos para os bosques.

O curioso disto que mencione anteriormente é ver cando esta cidadanía concienciada cando pasan eses desastres é a capacidade de mutación que ten pasadas unhas semanas, porque digo iso de pasadas unhas semanas? porque pasadas unhas semanas esa cidadanía posiciónanse a favor de botar formigón en bosques… posiciónanse a favor de destruír bosques para construír centros comerciais como “PORTO CABRAL” e ” Recare” este ultimo foi clave para que o PXOM aprobado polo actual alcalde e a concelleira de urbanismo cando o bipartito da Xunta fósese abaixo por non respectar o medio ambiente.

Esas mesmas persoas que se posicionan a favor deses centros comerciais abalados polo alcalde o cal quixo facerse o heroe nos pasados incendios forestais sucedidos en Vigo o pasado ano no mes de outubro, ese alcalde que é un experto en que os cidadáns repitan os seus mantras esquecendo o pasado recente dos seus mantras.

Ese alcalde que pasado uns meses da catástrofe mais recente de Vigo vénselle á cabeza a idea de facer un anel contra lumes natural é o mesmo que dixo aquilo “MENTRES NON HAXA PXOM NON HABRA PORTO CABRAL!”, afirmación totalmente incompatible coa creacion dese anel que prometio que brindara a seguridade da cidadanía xa que realmente Vigo dispón dunha coroa a cal brinda de saúde aos e as viguesas a cal nun dos seus eixos sitúase onde queren construír dito macro proxecto do centro comercial e lecer PORTO CABRAL, proxecto que seria no parque forestal de Cabral- Liñeiriños parque fundamental nesa coroa saudabel… polo cal se cumpre iso de que dito alcalde acórdase da importancia do medio ambiente cando o ve en perigo pero logo tal como di o refraneiro “se che e visto non me acordo”.

O alcalde que temos en Vigo é fanático de “HUMANIZAR” as rúas para mostrarlle ao mundo unha nova imaxe da cidade ao exterior pero eso si humanizar sen integrar os bens naturais que xa hai xa que máis de 4.000 árbores segundo el se puxeron onde xa habia polo cal 4.000 tallas “baixo a escusa de estar enfermos” árbores que se poden salvar pero eso e custoso e segundo el ás árbores son “adornos“, cousa que non esta nada mal pero bueno sigo fiando fino, humanizacións que van cos seus correspondentes xardineiras e as súas respectivas árbores escobillas así é como lles denomino eu aos que poñen para substituír aqueles árbores que levan décadas e centenares de anos na cidade, arboles sans, arboles grandes que en se teñen a súa gran importancia, a cal desenvolverei mais tarde pero isto agora no momento fiando fino, humanizacións que fai pero logo ditas humanizacións non se manteñen xa que hai moitas delas co granito totalmente roto e xardineiras con ervas salvaxes e algunhas sen nada e outras esnquizadas… bueno iso non che ten moita importancia xa que o que máis importancia ten é que este alcalde que temos é tamén fanático de tallar arboles grandes, de onde vén iso de tallar as árbores grandes? pois vén desgraciadamente cando Vigo foi prexudicado por un temporal, cando un deses arboles caiu na Avenida de Castelao enrriba dun coche dun amigo do alcalde e empresario (así o dixo no seu programa Vigo de Cerca da canle localia televigo), pasado o temporal daquel suceso onde só houbo danos materiais empeza a talla indiscriminada de CHOPOS da Avenida de Castelao e logo progresivamente foi tallando outras partes da cidade na que dicía que moitos das árboles estaban enfermos mentres que enxeñeiros e expertos forestais que colaboran en movementos cidadáns e en organizacións non gobernamentais concienciadas co medio ambiente contradicían ao alcalde polas súas decisións de talla de arboles baixo supostamente que estaban enfermos.

O máis recente ao tema de talla de árbores e que as 128 árbores plantados no tramo da Gran Vía comprendido entre Urzaiz e a praza de España desaparecerán coa transformación que planea o Concello para dotar de ramplas mecánicas a esta rúa.

Sen voz o noso verde Gran Vía pende dunha motoserra que borre todos os castiñeiros de indias, non tan indios, nin castiñeiros, pero moi queridos polos vigueses que colleitabamos como o maior dos tesouros as súas castañas dás bruxas. Comentarvos que non se se axudará moito esta curiosidade para salvalos pero aos cabalos (non os pétreos de praza España) resúltanlles especialmente agradables estas castañas, tanto que coñecen esta árbore por media Europa como horse chestnut ou castaña de cabalo.

Aquí líbrase unha batalla contra outras moitas cousas, afirma o grupo creado en Facebook “Salvemos a Gran Vía de Vigo”: o que non nos deixen sen forzudos rederos e que non nos pinten tan de gris o progreso.

No proxecto da obra recolle que quedaremos sen 45 camelios e 29 naranxos do bulevar e sufriremos vendo como os 41 castiñeiros das Indias e os 13 tilos das beirarrúas laterais tállanse, e o alcalde di que poñeran no seu lugar 300 árbores novos “arbores escobilla”.

O futuro da nosa cidade ha de ser para nós verde esperanza. O proxecto contempla o traslado dos 74 camelios e naranxos e a talla doutros 54.

Non saben se conseguirán parar ao xigante de ferro, o que si está claro que ata os Dinosetos indígnanse ante tan pouco sentimento que non é outro que o de sacar para poñer outros miniárbores máis substanciosos, aínda que non para nós, o palmatum, cornus florida, magnolia loebneril ou cotinus coggygria, o ginkgo biloba ou algunhas magnolia kobus, onde vai parar, nada que ver cos nosos queridos aesculus hippocastanum pertencentes á robusta familia dos arces.

O futuro sempre estará nas mans dos que ven máis aló aínda que sempre teñen ese peso do que dita unha sentenza en beneficio, non dicimos nin propio nin impropio porque agora sae á luz co proxecto un “as árbores están malitos e por se caen cortámolos moito antes” e ante isto, confiar na boa fé do que fai o estudo, é o que nos queda para que a talla de 128 árbores de Gran Vía sexa menos dolorosa e en conciencia limpa, veremos o que pasa porque xa vos van avisando que estas escaleiras traerannos á parte de comodidade gastos e contaminación aí van os datos que se manexan, que asustan, e moito.

A cifra final da emisión de CO2 traduciríase en 30 toneladas ao ano. Case ná.

As árbores no medio ambiente urbano

As árbores son moi beneficiosos para o medio ambiente urbano. Cumpren varias funcións que favorecen á cidade e, polo tanto, aos seus habitantes. En primeiro lugar, melloran a calidade do aire pois son axentes activos que reducen a contaminación atmosférica. Se nas grandes cidades non houbese árbores, o tráfico faría case imposible vivir nelas.

As árbores xeran osíxeno, absorben dióxido de carbono e reteñen os pos e partículas que se manteñen no ambiente. Pero, ademais, tamén reducen o molesto ruído que se produce na maioría das grandes cidades, tráfico, cláxones, sirenas, berros, obras, todos estes molestos sons resultan atenuados polas follaxes das árbores, que fan un labor de barreiras antisonido, de illantes acústicos, atrasando ou, mesmo, detendo as ondas sonoras.

Ademais, regulan e actúan sobre o clima, xa que aumentan a humidade do ambiente e diminúen a temperatura no verán e auméntana no inverno, ademais de xerar correntes de aire e constituír pantallas contra o vento, a choiva, a neve, a saraiba ou os raios solares. Así mesmo, as árbores que non están rodeados de formigón e cemento, purifican as augas que se filtran polo chan, pois as súas raíces actúan como descontaminantes, retendo nutrientes e axentes patógenos. Tamén hai que pensar que as árbores serven como morada de aves, que alegran a cidade coa súa presenza e cantos.

A importancia das árbores

1.Unha árbore grande pode absorber ata 150 kg de CO2 ao ano, por tanto son de gran importancia nunha cidade onde a contaminación adoita ser unha problemática importante. As árbores poden mellorar a calidade do aire, facendo das cidades lugares máis saudables para vivir.

2.Ademais, i na mesma liña que no punto 1, as árbores grandes son excelentes filtros para contaminantes urbanos e partículas finas. Absorben gases contaminantes como monóxido de carbono, óxidos de nitróxeno, ozono e óxidos de sulfuro. Tamén filtran partículas finas como po, sucidade ou fume do aire atrapándoos sobre as follas e a cortiza.

3.As árbores xogan un papel importante no aumento da biodiversidade urbana, proporcionando ás plantas e animais un hábitat, alimento e protección.

4.A localización estratéxica das árbores nas cidades pode axudar a arrefriar o aire entre 2 e 8 graos Celsius, reducindo así o efecto de “illa de calor” urbana, unha acumulación de calor polo inmensa mole de formigón, e demais materiais absorbentes de calor.

5.As investigacións demostran que vivir preto dos espazos verdes urbanos e ter acceso a eles pode mellorar a saúde física e mental, por exemplo diminuíndo a tensión arterial alta e a tensión. Isto, á súa vez, contribúe ao benestar das comunidades urbanas.

6.As árbores maduras regulan o fluxo da auga e desempeñan un papel crave na prevención de inundacións e na redución de riscos de desastres naturais. Un perennifolio ou árbore madura de folla verde permanente, por exemplo, pode interceptar máis de 15 000 litros de auga ao ano.

7.A colocación correcta das árbores ao redor dos edificios pode reducir a necesidade de aire acondicionado nun 30 por cento e reducir as facturas de calefacción no inverno entre un 20 e 50 por cento.

8.As árbores poden contribuír ao aumento da seguridade alimentaria e nutricional local, proporcionando alimentos como froitas, froitos secos e follas tanto para o consumo humano como para a forraxe. A súa madeira, á súa vez, pódese utilizar para cociñar e quentar.

9.A planificación de paisaxes urbanas con árbores pode aumentar o valor dunha propiedade nun 20 por cento.

A verdade é que as árbores e o medio ambiente terían que ser tan respectados nas grandes cidades como as propias persoas.

Non descarto en facer a segunda parte desta editorial/artigo xa que da para moito o asunto do MALTRATADO MEDIO AMBIENTE EN VIGO e MENOS PREZADO polo habitante da cidade xa que ten esa bipolaridade reflectida neste humilde blogue da DETORIT VIGUESA e deste home chamado Rubens Rocha.

 

 

Algunas das fontes

La Vanguardia | Ecologia verde | Hemeroteca FdV

Un cidadán viuse obrigado a devolver un ingreso de Facenda en protesta polo trato aos galegofalantes

Imprimir

Un cidadán viuse obrigado a devolver un ingreso de Facenda en protesta polo trato aos galegofalantes. A coacción de facenda contra o galego provoca molestias e trámites innecesarias só a quen utiliza o galego así o ven a denunciar A MESA pola Normalización Lingüística. A Axencia Tributaria alega excluír o galego e incumprir a lei por falta de medios.

A Axencia Tributaria é unha das administracións que máis negan a posibilidade de uso do galego, até o ponto de as e os contribuíntes que queren usar a súa lingua nos formularios dispoñíbeis teñen que redixilos de novo á marxe dos oficiais.

Con esta actitude facenda chegou a multar á Mesa pola Normalización lingüística por entender que reclamar as notificación en galego era “obstruír” un procedemento. A sanción foi recorrida pola Mesa no tribunal económico- administrativo que lle deu a razón á entidade en defensa da lingua.

O último caso coñecido a través do servizo A Liña do Galego, foi o dunha persoa que se dirixiu en reiteradas ocasión a Facenda, nun trámite de devolución, para reclamar o seu dereito a que os procedementos dun expediente se realizasen, tamén por parte da AEAT, en galego, tal e como recolle  artigo 36.1 da Lei 30/1992:

“A lingua dos procedementos tramitados pola Administración Xeral do Estado será o castellano. Porén o anterior, os interesados que se dirixan aos órganos da Administración Xeral do Estado con sede no territorio dunha Comunidade Autónoma poderán tamén empregar a lingua que sexa cooficial nela. Neste caso, o procedemento tramitarase na lingua elixida polo interesado. (…)”

Ante esta actitude de desprezo e atención discriminatoria, o cidadán viuse na obriga de devolver o ingreso realizado pola administración tributaria como mostra de protesta “coa maneira en que a AEAT trata aos usuarios da lingua galega”.

Finalmente Facenda dignouse a utilizar o galego matizando nun escrito oficial que “nas aplicacións corporativas de Recadación non hai posibilidade de que as comunicacións se realicen en galego”.

A Mesa pola Normalización Lingüística cualificou de lamentábel esta resposta que segundo o seu presidente, Marcos Maceira, “demostra que a Axencia Tributaria non ten ningún interese nin en cumprir a legalidade nin en dar a mínima opción a usar a lingua propia en trámites que ademais son absolutamente obrigatorios”.

“É incríbel e propio dunha obsesión maníaca contra unha lingua oficial, que Facenda alegue falta de medios para usar o galego cando está obrigada legalmente, ou mesmo chegue a perseguir e sancionar a quen está a exercer o dereito a usar a súa lingua no seu propio país”.

A actitude galegófoba de facenda provoca molestias, cargas e trámites innecesarios,  só a quen utiliza o galego. Trátase dunha discriminación aberrante propia do racismo lingüístico, á que se engade a utilización de coaccións directas ou indirectas por parte da administración.

A Mesa insta á Axencia Tributaria a explicar por que é incapaz de manter a legalidade e as obrigas máis elementais de atención e respecto por un dereito básico como é o de uso do galego.

Da entidade a favor do galego lembran  que a administración tamén ten obrigas con respecto ás cidadás e cidadáns e que non pode desprezar continuamente quen só exerce os seus dereitos.

Documento

ilcanallarubens_renta-en-galego_00_2016

O galego: garantía de emprego en Galiza | Campaña de solidariedade coas traballadoras e traballadores de Extel

ilcanallarubens_logo-protesta-extel-movistar_2016
As grandes empresas de luz, auga, telefonía, banca, seguros e incluso a administración pública teñen subcontratados os servizos de atención ao público a través de empresas de centros de chamadas.

Na última década os centros de atención á clientela na Galiza foron pechando encanto as empresas centralizaron o servizo en grandes centros de traballo. Desde o estoupido da crise, as grandes empresas incrementaron a deslocalización dos servizos de atención cara terceiros países.

No noso caso, esta deslocalización agravouse pola exclusión do galego nas relacións comerciais: pecharon centros de traballo na Galiza e o emprego foi levado a outras partes do Estado. Só entre o ano 2010 e 2012 destruíronse no sector da teleatención en Galiza máis de 2.040 postos de traballo e 100.000 galegos e galegas foron obrigados a emigrar pola perda de emprego na nosa terra.

Destrúese emprego e o noso idioma perde un espazo común de grande importancia, o da relación entre nós e as empresas, e ao tempo anúlasenos o dereito de sermos atendidos e entendidos na nosa lingua, que estas empresas desprezan.

Nos últimos días coñecemos outra proposta de despedimento de 205 traballadoras e traballadores na empresa Extel na Coruña, que presta servizos para Movistar. Este ERE responde a unha clara estratexia de deslocalización que pasa por desmantelar o centro de Galiza e cubrir o 1004 desde Bucaramanga, en Colombia, onde xa comezaron a atender as chamadas.

Por todo isto, A MESA pola Normalización Lingüística quere:

1- manifestar o seu apoio ás reivindicacións das traballadoras e traballadores de Extel.

2- Reclamar a Movistar que garanta en todos os casos os postos de traballo na Coruña e por tanto  a atención en galego.

3- Transmitirlle a Movistar que no caso de non atender esta demanda, utilizaremos os servizos de calquera outra compañía que garantir a atención en galego desde Galiza.

Aquí podes asinar e apoiar esta campaña.

A Mesa dirixirase aos grupos municipais de Vigo para que manteñan o uso do galego nos plenos e anulen a reforma do regulamento do pleno

ilcanallarubens_-Elsa-Quintas_queremos-galego_a-mesa_2015-758x507

“Non hai ningún motivo para que se manteña a modificación do regulamento do pleno e o galego deixe de ser a lingua de debate e de utilización normal no máximo órgano goberno de Vigo”

Tras a aprobación no pasado mes de maio do novo regulamento do pleno de Vigo, o galego deixará de ser a lingua de debate de utilización nos plenos malia continuar a ser a lingua do pleno e do concello.

A Mesa pola Normalización Lingüística anunciou hoxe que se dirixirá a todos os grupos da corporación viguesa para que anulen a modificación do regulamento pola que o galego deixa de ser a lingua de expresión nos plenos das e dos representantes públicos. “Como se pode representar un pobo descoñecendo e desprezando a súa lingua?”, preguntouse o presidente da entidade a favor da normalización do galego, Marcos Maceira, que acrecentou que “o mínimo que se pode exixir a alguén que pretende representar a cidadanía é que coñeza e se saiba expresar na lingua propia.

Segundo indicou a reponsábel da Mesa pola Normalización Lingüística en Vigo, Elsa Quintas, “o estatus legal de oficialidade recoñecido até agora para o noso idioma, tanto polo concello como por leis autonómicas como a de uso do galego como lingua oficial de Galiza polas administracións locais, ou a de Normalización Lingüísitica, non era real”, nunha cidade onde “o galego retrocede a un ritmo de vertixe”. Coa modificación aprobada polo PSOE de Vigo, a situación será peor, ao negárselle un recoñecemento oficial e de uso mínimo.

Da Mesa lembraron ao Alcalde, Abel Caballero, como o seu partido se comprometeu no pasado mes de xullo, xunto a outros partidos e á propia Mesa, a promover a normalización da lingua galega, aplicando todos os acordos tomados colectivamente a favor do galego en acordos nacionais e internacionais, desde a Lei de Normalización Lingüística ao Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega ou a Carta Europea das Linguas.

“Se existe unha demanda cidadá en relación á lingua galega, é a da súa reposición e rehabilitación en todos os espazos, incluídos os plenos dos concellos” sinalou a responsábel da Mesa en Vigo, “mesmo persoas que non o falan demandan espazos de uso que lles permitan incorporarse e recuperar o galego”,o que, segundo sinalou, “resulta extremadamente dificil, e resultará máis sen o recoñecemento de oficialiade”.

Quintas recordou que o galego está completamente excluído de ámbitos como a educación infantil en Vigo, onde o 75,90% dos centros non o utilizan nunca.

Rubens Rocha

O galego fora da casa dos vigueses e viguesas

ilcanallarubens_galegofobico_2016

A Voz de Galicia a maña do dia 29 de agosto ou sexa onte sacaba un titular que é o seguinte:

O galego deixa de ser a única lingua para os plenos do Concello de Vigo

E nova viña a decir:

O galego xa non é a lingua de uso obrigado para os membros da corporación do Concello de Vigo nos debates que realicen durante as sesións plenarias. O novo regulamento do pleno pon en pé de igualdade ao galego co castelán no intercambio de pareceres entre concelleiros, a pesar da ordenanza de normalización lingüística existente no Concello desde 1989.

«Nós Debátes utilizarase o galego ou o castelán», recóllese no artigo dous do novo regulamento, cuxa aprobación realizada unicamente cos votos dos concelleiros do PSOE xa foi certificada polo secretario xeral do Concello tras desestimarse as alegacións previas que foran presentadas.

O novo regulamento sinala, iso si, que «o galego é a lingua do pleno», pero matiza esa condición no caso dos debates, como queda apuntado. As convocatorias de sesións, ordénes do día, as propostas de acordo, ditames, votos particulares, emendas, mocións, actas, certificacións, notificacións, recursos, escrituras e outros escritos en nome do pleno redactaranse en galego, preferencia que se levanta con todo para os debates.

No 2010 non era así

O anterior regulamento, vixente desde setembro do 2010, establecía tamén no seu artigo 57 que o galego era a lingua do pleno, sen facer ningún tipo de excepción nin equiparación en circunstancia algunha ao castelán, salvo para os escritos que tivesen que «producir efectos fora dá nosa comunidade».

A condición de lingua prioritaria na vida oficial do Concello vén determinada pola ordenanza de normalización lingüística aprobada en maio de 1989, onde se parte da base de que «o galego, como lingua propia de Galiza, é ou idioma oficial do Concellode Vigo».

Dita posición fundamentábase no Estatuto de Autonomía, en concreto no seu artigo 5.3, no que se lle encomenda aos poderes públicos de toda a comunidade que «garantan e potencien ou emprego do galego en todos os planos dá vida pública».

A mesma ordenanza lingüística do Concello vigués recolle que «os cargos do Concello expresaranse normalmente en galego nos actos públicos realizados en Galiza, sempre que a intervención sexa por razón do propio cargo», aínda que non especifica nada en concreto respecto dos debate plenarios.

Emendas desestimadas

A posibilidade de utilizar o castelán nas discusións nos plenos, motivou a presentación dunha emenda por parte de En Marea, e tamén de organizacións sen representación na corporación como o BNG e a CIG. Todos eles requirían a supresión da dita posibilidade, baseándose na ordenanza municipal de Normalización Lingüística, pero foi desestimada en todos os casos. O informe do secretario municipal especificou ante as devanditas peticións que procedía a desestimación das emendas presentadas para blindar o uso do galego nos debates, engadindo que lei non posibilitaba a estimación das mesmas.

Desestimadas todas as emendas presentadas para evitar o castelán en pé de igualdade

O galego defínese como «a lingua do pleno», pero coa excepción marcada para os debates.

O SERGAS exclúe o galego das súas comunicacións coa cidadanía

img-20160603-wa0024-1024x859-758x636

Marcos Maceira “O Sergas esquece que o galego existe e lles dá nome”“Este desprezo ao galego ten responsábeis e deben ser cesados” img-20160603-wa0025--300x243

A Mesa pola Normalización Lingüística continúa a denunciar a exclusión e desprezo que o Servizo Galego de Saúde amosa cara a lingua galega.

En ningún dos tres perfís que posúen nas redes sociais (@avalia_t; @esaude_sergas; @EscolaSaude) fan uso do galego, a pesar das reclamacións que os propios usuarios lle fan para lles lembrar que o galego existe e debe estar presente no seu día a día e nas comunicacións dun servizo do que fan uso todas as galegas e galegos.

Unha vez máis a Consellaría de Sanidade esquece o artigo 5.3 do Estatuto de Galiza que indica que as institucións “potenciarán o emprego do galego en tódolos planos da vida pública, cultural e informativa, e disporán os medios necesarios para facilita-lo seu coñecemento”.

Esta actitude por parte da Consellaría de Sanidade non é nova, a Mesa Pola Normalización Lingüística xa viña de denunciar hai escasos días recomendou non usar do galego nos exames da Oferta Pública de Emprego do Servizo Galego de Saúde que tiveron lugar a pasada fin de semana.

Na folla de instrucións ficaba claro como para o Sergas e a Xunta de Galiza o galego non é máis que un adorno. Din textualmente que “ En caso de erro tipográfico ou de transcrición do texto editado en galego e o editado en castelán, do cuestionario bilingüe, prevalece este último aos únicos efectos da súa comprensión lóxica, sen prexuízo das aclaracións vinculantes que de viva voz poida advertir o tribunal durante a realización da proba.”

Así mesmo, o Centro de Transfusións de Galicia mantén unha actitude semellante á do Sergas,  excluíndo ao galego nas notificacións que lles envía aos cidadáns e cidadás que fan uso deste servizo.

A Mesa pola Normalización Lingüística trasladou e enviou a súa a queixa e petición de responsabilidades á Valedora do Pobo, á Consellaría de Sanidade e á dirección do Sergas, e reclamou unha actuación inmediata da Secretaría Xeral de Política Lingüística e ao propio presidente da Xunta de Galiza, Alberto Núñez Feixó.

A MESA recoméndalle ao Sergas facer uso do galego xa que “utilizalo é sinxelo e saudábel” e anima a todas as cidadás e cidadáns a facer uso nas redes sociais do hashtag #OGalegoÉSaúde.

Abel Caballero segue desprezando a lingua nai de Galiza.

ilcanallarubens_ensino en galego_2016
Abel Caballero fará dous campamentos de investimento lingüístico, así o comunicou no seu programa de Localia do pasado día 26 de maio, obvio, pero saben de que? de Ingles, mentres tanto deixa de lado o Galego se xa non fose suficiente coas súas bolsas de ingles, como vén facendo desde o 2007, tal e a súa política linguistica como a do PP de Galicia ao respeto do Galego.
O problema de que o galego este deteriorandose reside cando non se fomenta desde a crianza dun neno ou nena, para iso é necesario fomentalo, é preciso un investimento real porporcional como se fai noutros paises da Union Europea.
“Que o galego non chegue nin sequera ao 5% dos nenos e nenas nas principais cidades de Galiza é tremendo”.
Sabemos que o galego é a lingua claramente maioritaria da poboación maior de 65 anos. Case o 90% deste sector ten o galego como lingua de uso habitual. Con todo, esa cifra está por baixo do 20% nos menores de 14 anos. Temos unha liña descendente peligrosísima. É tremenda esa fractura, que se produce no conxunto do país, pero é precisamente onde máis poboación nova vive, nos pobos e nas grandes cidades, onde esa porcentaxe é moi inferior ao 20%.
En Vigo como na Coruña, andan as porcentaxes ao redor do 5%. Son cifras de extinción. En lugares máis rurais ou pobos pequeniños aí si que o galego segue sendo a lingua maioritaria mesmo na poboación máis nova pero non é aí onde está a maioría da poboación. Que o galego non chegue sequera ao 5% dos nenos e nenas nas principais cidades do país é tremendo, un 3% de escolas de infantil usaban o galego nas sete grandes cidades… eses datos da Mesa mostran o que implica o Decreto do Plurilingüismo, que tenta facerse cunha trampa da democracia. Nun centro de ensino no que o 49% queira que o ensino de infantil sexa en galego, vai impoñer o ensino en castelán. A eses nenos e nenas nin sequera déaslle dá a posibilidade de usar o galego. Para que haxa liberdade para o uso de calquera idioma, tes que ter oportunidade de coñecelo. Unha persoa non é libre de falar un
idioma se non o coñece. Iso é o que está a facer agora o ensino con respecto ao galego como os campamentos urbans, como e fomentar máis o Ingles que a lingua nai da galiza.
Estalles coartando aos nenos e nenas a liberdade de poder elixir o galego, porque non teñen a oportunidade de ter a competencia necesaria para usalo… Ou lle damos unha volta a isto ou o damos por imposible.
Cando o concello de Vigo tenta fomentar o galego na cidadanía acaba mostrando que teñen un equipo de goberno que carece de persoal cualificado para promocionalo, para mostra a instantánea que veran de seguido. Vigo e coñecido na Galiza como a cidade Gastrapo polas súas numerosas veces que o empregan para serigrafiado nas papeleiras ou cartaces instucionais como ás pracas identificativas das rúas.
ilcanallarubens_cartaz dinoseto gastrapo_2016
O investimento do concello de Vigo cara á lingua nai é un insulto cara a publicación do primeiro exemplar da obra de Cantares Gallegos, de Rosalía de Castro que se editou en Vigo, obra que marcaría o inicio do “Rexurdimento” ou o renacemento cultural do galego. O alcalde da cidade presume de Vigo e Vigo pero a verdade de defender a lingua nai é efémera ata o punto de insultante, dito alcalde nos plenos municipais non emprega o galego habitualmente so o fala cando lle falan en galego senon segue co seu peculiar español, tamén acontece isto nas roldas de prensa.
Rubens Rocha

ை En Santiago rezan, en Vigo traballan e na Coruña se divirten

ilcanallarubens_SantiagoReza_VigoTraballa_CoruñaDibertese_Estudo_2015

Nunca mellor dito o refrán de que ‘En Santiago rezan, en Vigo traballan e na Coruña se divirten’ despois de coñecer que os galegos consideran que A Coruña é a mellor cidade do país para divertirse e para vivir, segundo se reflicte no estudo Mercociudad sobre as potencialidades da cidade herculina.

Non obstante, A Coruña pasa a segundo lugar cando se pregunta aos galegos pola mellor cidade da comunidade para visitar e estudar, en favor de Santiago de Compostela; e pola mellor para traballar e facer negocios, en favor de Vigo.

O estudo reflicte tamén que a nivel estatal A Coruña ocupa o posto 16 entre as mellores cidades españolas, o doce entre as mellores cidades para divertirse, o 18 entre as mellores para facer negocios, o trece para traballar, o 24 para visitar e o vinte para vivir. Un dato que contrasta coa opinión dos propios coruñeses, que ven a súa cidade a terceira mellor de España, despois de Gijón e San Sebastián.

O mellor da Coruña para o 17 por cento dos coruñeses é o mar e a praia; seguido de que é bonita para un 11,3 por cento; a súa tranquilidade, para un 10,4 por cento; a súa xente, para un 8,5 por cento ou os seus monumentos, para un 6,6 por cento. Mentres, o 15,5 por cento dos galegos cren que o mellor da Coruña é o mar e a praia; o 12,6 por cento, a súa tranquilidade; o 10,4 por cento, os seus monumentos; e o 8,3 por cento o seu tamaño.

A nivel estatal, os españois cren que o mellor da Coruña é a súa tranquilidade (nove por cento); o seu clima, o mar e a praia (o 7,8 por cento); o seu tamaño (o 7,4 por cento); a súa xente (6,8 por cento); a súa boa comunicación (un 6,2 por cento); as súas zonas verdes (un 5,8 por cento); porque é bonita (un 3,7 por cento); e pola súa limpeza (un 3,2 por cento).

Pola contra, coruñeses, galegos e españois coinciden en que o tráfico e os atoamentos son o peor da cidade; seguido pola sucidade e a falta de limpeza. Despois os coruñeses ven que os principais defectos da súa cidade son o transporte público, a dificultade para encontrar emprego e o clima; os galegos o clima, o mal estado das beirarrúas e as obras; e os españois a delincuencia, a falta de seguridade e o transporte público.

A pesar diso, o 64,7 por cento dos coruñeses están moi satisfeitos coa súa cidade e o 29,4 por cento estano bastante; mentres que o 51,2 por cento dos galegos elixirían A Coruña para vivir; unha decisión que tamén tomarían o 51,1 por cento dos españois. De feito, os coruñeses cualifican á súa cidade cun 7,84; mentres que os galegos a puntúan cun 7,39 e os españois cun 7,35.

Rubens Rocha [@Ilcanallarubens]

ை Rosalía de Castro e a súa poesía foi homenaxeada por Google

Ilcanallarubens_RosailiaDeCastro_2015_Doodle

“Adiós, ríos; adiós, fontes; adiós, regatos pequenos; adiós, vista do meus ollos…” (Adiós, ríos; adiós, fuentes; adiós, arroyos pequeños; adiós, vista de mis ojos), rezo onte a páxina de inicio do listing Google en España, dedicada á poetisa galega Rosalía de Castro, de cuxo nacemento se cumplian 178 anos este pasado 24 de febreiro. O próximo 15 de xullo fará cen da súa morte.

O doodle de mostraba un busto da escritora, que loce o pelo recollido e ese abrigo de grandes solapas co que tantas veces foi vista en retratos. De fondo, os verdes e regados montes de Galiza.

A importancia de Rosalía De Castro é vital tanto na literatura española do século XIX coma na literatura galega contemporánea. Os seus Cantares Galegos son entendidos como a primeira grande obra desta última, e iniciaron o camiño que rematou por convertela en musa e símbolo do súa nación, nación de Galiza.

Ao empezar a escribir en galego, Rosalía de Castro tomou unha decisión que axudou a dignificar a lingua do seu pobo, entón relegada ao papel de dialecto e desprezada como canle de expresión oral, onde a tradición escrita parecía cada vez máis afastada. Nada parecía presaxiar entón que hoxe moitas clases nas universidades galegas se impartirían neste idioma, un idioma que esta na actualidade en decadencia por culpa das instrucións, instrucións como a Xunta de Galiza como polo Estado Español.

Rosalía De Castro é unha das principais que Google hoxe en día ofreza os seus servizos no idioma Galego.

Follas Novas e Nas beiras do Sar completan a triloxía fundamental das súas obras, onde exhibiu o poderoso simbolismo dos seus versos -en galego na primeira; en castelán na segunda-, decisivo na poesía moderna española. Nas beiras do Sar, obviadas pola crítica na súa época e condicionada polas dificultades que experimentou Rosalia De Castro nos últimos anos da súa vida, é considerada hoxe como unha das creacións poéticas máis importantes do século XIX e emblema do nacionalismo Galego xunto a Castelao.

A pesar de que nos últimos anos as obras de Rosalía de Castro foron traducidas a distintas linguas, entre elas, o francés, o alemán, o ruso e o xaponés, este doodle só se mostro onte para os usuarios españois de Google. Noutros lugares do mundo, Google conmemora estes días outros aniversarios, como o 230º aniversario da existencia de Praga como capital ou o Día da Independencia da República Dominicana.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Polas fillas dos nosos fillos. Queremos Galego 2015.

IlCanallaRubens_QueremosGalego_2015_Compostela

Compostela, 8 de Febreiro de 2015.- Nunha mañá de sol pero fría, milleiros de persoas chegadas de toda a comunidade autónoma (10.000 segundo o Concello de Santiago e máis de 25.000 segundo a organización) tomaron as rúas Compostelás na defensa da LINGUA GALEGA, non só saíron na defensa da LINGUA GALEGA senón tamén pola CULTURA GALEGA que leva máis de dúas décadas sendo mallada e insultada polos gobernos galegos como tamén do estado español, a movilizacion estivo baixo o lema POLAS FILLAS DOS NOSOS FILLOS. Os manifestantes percorreron o centro de Santiago berrando consignas como «Na Galiza, en galego», «Aínda que se molle, o galego non encolle» e «Da médica ao notario, en galego todo o ano».

Os gobernos de España e Galiza son fortemente sancionados pola Unión Europea polos reiterados incumprimentos da carta europea das linguas.

O auxe dos idiomas frances e ingles, idiomas que son promovidos ata o punto de cubrir espazos que pertencen ao galego.

A marcha prodúciuse nun contexto no que a propia Real Academia Galega (RAG) vén de manifestar publicamente a súa fonda preocupación pola acción de goberno da Xunta neste eido. Fíxoo a finais de xaneiro, dous meses despois de transcender un informe do Instituto Galego de Estatística (IGE) que revela que ata tres de cada catro rapaces falan sempre ou a miúdo en castelán.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

#EuEnGalego‬ #QuermosGallego‬