Archivos por Etiqueta: ilcanallarubens

Desmontando o bulo de Abel Caballero | «As partículas algodonosas dos chopos non son alerxénicas»

«As partículas algodonosas dos chopos non son alerxénicas»

A xefa do servizo de Alergoloxía do Complexo Hospitalario Universitario de Vigo (Chuvi) explica que os chopos emiten partículas algodonosas con pole que poden resultar irritantes.

«Poden irritar as vías respiratorias e afectar ás mucosas oculares ou nasais», admite a doutora. Con todo, descarta por completo a capacidade dos grans de pole desta especie arbórea como responsable de calquera tipo de alerxia. «Non son alerxénicos», sentencia a responsable da área de Alerxia dos hospitais de Vigo. A doutora apóiase en estudos avalados pola comunidade científica, polo que desmente a afirmación do alcalde de Vigo, Abel Caballero, que aseguraba onte que estas árbores producían alerxias.

Abel Caballero volve a pingar mal a comunidade cientifica “El alcalde de Vigo, Abel Caballero, proclamó ayer su intención de erradicar esta especie arbórea del espacio urbano de la ciudad. El regidor argumenta que se trata de una especie «nefasta, que emite algodones que producen alergias y que da sensación de agobio». Los jefes del servicio de Alergología de los principales hospitales de Galicia e ingenieros forestales no solo desmontaron la tesis municipal, sino que pusieron en valor la importancia de esta especie en las ciudades para reducir la contaminación y el ruido”.

No xornalismo uno dos seus puntos mais elementais e fundamentais é contrastar se o suxeito ao que se lle esta dando voz di toda a verdade facendo a proba da veracidade, mentres tanto o diario decano da cidade de Vigo o Faro de Vigo non se digno de tal… non se dignou a mostrar a outra cara da información, información que nos afecta a todos e todas as cidadás de Vigo, a saúde que nos dan os arboles grandes non a dan a saúde dos arboles fracos ou como denomino eu mesmo “as arboles anorexicas” que esta a poñer o concello de Vigo desde o ano 2007 cando se desatou a febre de humanizar.

Ligazón no que me baseo para dicir que non contrasta a información: «Adiós a los chopos de Vigo» https://www.farodevigo.es/gran-vigo/2018/07/05/adios-chopos-vigo/1923469.html

Mentres tanto a Voz de Galicia vén contrastar que o dndito polo alcalde da cidade é unha mentira facendo así desmontar o HOAX ( Bulo) que Abel Caballero difunde aos seus veciños e veciñas.

Ligazón no que me baseo para decir tal cousa, que por certo, a Voz de Galicia contrasta a información dita polo alcalde vigues: Caballero: «Todos los chopos tienen que caer» https://www.lavozdegalicia.es/noticia/vigo/vigo/2018/07/06/chopos-caer/0003_201807V6C3991.htm

Mentres tanto cabe sinalar

As árbores no medio ambiente urbano

As árbores son moi beneficiosos para o medio ambiente urbano. Cumpren varias funcións que favorecen á cidade e, polo tanto, aos seus habitantes. En primeiro lugar, melloran a calidade do aire pois son axentes activos que reducen a contaminación atmosférica. Se nas grandes cidades non houbese árbores, o tráfico faría case imposible vivir nelas.

As árbores xeran osíxeno, absorben dióxido de carbono e reteñen os pos e partículas que se manteñen no ambiente. Pero, ademais, tamén reducen o molesto ruído que se produce na maioría das grandes cidades, tráfico, cláxones, sirenas, berros, obras, todos estes molestos sons resultan atenuados polas follaxes das árbores, que fan un labor de barreiras antisonido, de illantes acústicos, atrasando ou, mesmo, detendo as ondas sonoras.

Ademais, regulan e actúan sobre o clima, xa que aumentan a humidade do ambiente e diminúen a temperatura no verán e auméntana no inverno, ademais de xerar correntes de aire e constituír pantallas contra o vento, a choiva, a neve, a saraiba ou os raios solares. Así mesmo, as árbores que non están rodeados de formigón e cemento, purifican as augas que se filtran polo chan, pois as súas raíces actúan como descontaminantes, retendo nutrientes e axentes patógenos. Tamén hai que pensar que as árbores serven como morada de aves, que alegran a cidade coa súa presenza e cantos.

A importancia das árbores

1.Unha árbore grande pode absorber ata 150 kg de CO2 ao ano, por tanto son de gran importancia nunha cidade onde a contaminación adoita ser unha problemática importante. As árbores poden mellorar a calidade do aire, facendo das cidades lugares máis saudables para vivir.

2.Ademais, i na mesma liña que no punto 1, as árbores grandes son excelentes filtros para contaminantes urbanos e partículas finas. Absorben gases contaminantes como monóxido de carbono, óxidos de nitróxeno, ozono e óxidos de sulfuro. Tamén filtran partículas finas como po, sucidade ou fume do aire atrapándoos sobre as follas e a cortiza.

3.As árbores xogan un papel importante no aumento da biodiversidade urbana, proporcionando ás plantas e animais un hábitat, alimento e protección.

4.A localización estratéxica das árbores nas cidades pode axudar a arrefriar o aire entre 2 e 8 graos Celsius, reducindo así o efecto de “illa de calor” urbana, unha acumulación de calor polo inmensa mole de formigón, e demais materiais absorbentes de calor.

5.As investigacións demostran que vivir preto dos espazos verdes urbanos e ter acceso a eles pode mellorar a saúde física e mental, por exemplo diminuíndo a tensión arterial alta e a tensión. Isto, á súa vez, contribúe ao benestar das comunidades urbanas.

6.As árbores maduras regulan o fluxo da auga e desempeñan un papel crave na prevención de inundacións e na redución de riscos de desastres naturais. Un perennifolio ou árbore madura de folla verde permanente, por exemplo, pode interceptar máis de 15 000 litros de auga ao ano.

7.A colocación correcta das árbores ao redor dos edificios pode reducir a necesidade de aire acondicionado nun 30 por cento e reducir as facturas de calefacción no inverno entre un 20 e 50 por cento.

8.As árbores poden contribuír ao aumento da seguridade alimentaria e nutricional local, proporcionando alimentos como froitas, froitos secos e follas tanto para o consumo humano como para a forraxe. A súa madeira, á súa vez, pódese utilizar para cociñar e quentar.

9.A planificación de paisaxes urbanas con árbores pode aumentar o valor dunha propiedade nun 20 por cento.

A verdade é que as árbores e o medio ambiente terían que ser tan respectados nas grandes cidades como as propias persoas.

#AbelCaballeroMinte #Vigo #Galiza
#SOSarbores #SOSsaude #VigoVerde
#ForaHOAX #Informando #VigoVerdade
Foto: Atlántico Diario

Barrio do Cura: cronoloxía da especulación en pleno corazón de Vigo

O pasado mércores 19 Vigo levantábase cunha sorpresa, o proxecto do Barrio do Cura resucitava ao acordar Concello e unha promotora retomar o plan de 2014.

Este humilde blogue publicara diferentes entradas ao respecto do Barrio do Cura.

1º Entrada: 30 novembro, 2011 » Barrio do Cura flashback.

2º Entrada: 28 setembro, 2013 » O Barrio do Cura.

3º Entrada: 28 xuño, 2014 » O concello de Vigo e o sua socia chamada Xentrificacion, a mostra o Barrio do Cura.

4º Entrada: 24 xulio, 2015 » Testemuño dun Vigues que reside nun inmoble en ruínas.

5º Entrada: 28 xuño, 2016 » Vigo flashback: Presentación do proxecto Barrio do Cura.

6º Entrada: 20 xuño, 2018 » O real Barrio do Cura e a sua situación.

Pois ben imos ir ao gran despois desa sorpresa, este proxecto está a piques de volver á vida despois de alcanzarse un acordo entre Concello e o fonod Autonomy Global Opportunities para reactivar un proxecto de recuperación que leva máis dunha década tratando de poñerse en marcha.

Segundo informo Carlos Prego en FdV o convenio recollerá as obrigacións de ambas as partes na recuperación do Barrio do Cura e en Urbanismo farase unha modificación puntual do PXOM de 1993 para adaptalo á lei. O trámite desta nova etapa da actuación urbanística levará un ano e a execución, catro. Un lustro que se se suma a unha historia que arrincou na principios do século XXI:

2004 » Os primeiros pasos do proxecto. En 2004, fai xa case unha década e media, Karpin lanza un ambicioso proxecto para recuperar o Barrio do Cura tras comprar a maior parte das parcelas. O investimento estimado que se facilita entón ascende a 130 millóns. Valery asóciase con Míchel Salgado e José Crespo.

2007 » Diferenzas sobre a vivenda protexida. O proxecto queda en suspenso tres anos despois de lanzarse, a finais de 2007, debido a diferenzas entre o promotor e o Concello sobre a porcentaxe de vivenda protexida. O Concello a fixa nun 29%, mentres Karpin afirma que con ese dato a operación non é viable.

2010 » Reactivación do plan con novo financiamento. O promotor logra novo financiamento co BBVA e o Santander. A firma chega mesmo a presentar o seu proxecto en sociedade na sede do Círculo Financeiro de Vigo. O desenvolvemento do Barrio do Cura volve atrasarse con todo debido a diferenzas en Patrimonio.

2012 » Acordo municipal e poxas en cernes. O Concello e o promotor da actuación asinan un protocolo para desbloquear o proxecto e elabórase un plan especial. A principios de 2013 con todo os bancos estiveron a piques de executar varias veces poxas xudiciais de bens que botarían por terra a actuación.

2014 » Novo investimento para relanzar o proxecto. Grazas a intensas negociacións, a empresa consegue aprazar as poxas. Karpin presenta un novo investidor ruso interesado en entrar na operación. A aprobación do plan preséntase entón como o paso necesario para salvar o proxecto urbanístico.

2015 » Anulación do Plan Xeral de 2008. A finais de 2015 o Tribunal Supremo estima un recurso presentado pola asociación Alternativa Veciñal contra a formulación urbanística, en vigor desde 2008, e anula o Plan Xeral de Ordenación Municipal dese ano. Retómase o PXOM de 1993.

2016 » O Superior anula o PERI do barrio. A principios de febreiro de 2016 transcende a decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia de anular o Plan Especial de Reforma Interior (PERI) de Barrio do Cura ao excluír unha parcela da Casa da Caridade de Vigo Hogar San José.

Agora aten cabos vostedes e miraran e respiraran a esencia da Xentrificación.

 

 

 

O real Barrio do Cura e a sua situación

O grave abandono e detorio no que ten a propiedade ao Barrio do Cura. Este abandono crónico conlevou que, durante os temporais do outono de 2014, o esboraemento de boa parte dos perpiaños dunha das súas partes máis belas, valiosas e recoñecidas: o conxunto de vivendas populares dos números 10,11,12 e 13.

O estado xeral do conxunto, recoñecido como Ben de Interese Cultural de Galicia no 2006, é lamentable, unha vergoña para a nosa cidade, que demostra cales son auténticos intereses do poder político e económico da nosa sociedade.

Dende que a especulación urbanística forzou o despoboamento e abandono deste Barrio e outras zonas incluidas no ” Ámbito de Planeamento Remitido A-4-01″ (cousa odiosa en si mesma) non se teñen feito ningún traballo de consolidación e mantemento destes bens que son patrimonio de todas as galegas.

De tal xeito que todos temos que lamentar o dano (quizais non irreparable, pero si moi custoso e desvirtuador) deste tipico, e ao mesmo tempo senlleiro, conxunto do s XIX que consistia de casas populares que contan cuns interesantes espazos comúns (soportais-pasarela, praziña e lavadoiro).

É evidente que a propiedade (actualmente Valery Karpin & asociados) está a infrixir gravemente a Lei Patrimonio cultural da Comunidade Autónoma de Galicia (en concreto o artigo 91 c) da Lei 8/1995, de 30 de outubre).

Ademáis, a día de hoxe, tampouco se fixeron ningún traballo de reparación dos danos ou sequera consolidación dos perpiaños que está arredor do derrube, co que é posible que se volten a reproducir feitos semellantes.

Fotos Rubens Rocha [IlCanallaRubens]
Texto a cova dos ratos.

PD. As autoridades deberían actuar e sancionar aos responsables COUSA QUE NON O FARÁN XA QUE SON AS SUAS AMIZADES!

Unha alternativa ao PROXECTO CINTAS MECÁNICAS da Gran Vía

 

Unha alternativa para a “Pasarela mecánica da Gran Vía” a cal Abel Ramón Caballero non pensou. Por sentido común, coherencia e viabilidade medioambiental, a Rúa VAZQUEZ VARELA sería a idónea para facer a pasarela mecánica, tanto pola conexión ca estación do “futuro” AVE (falso AVE) e autobuses, a vía verde da antiga vía do tren e como pola comunicación directa ca futura cidade da xustiza… evitando así o impacto medioambental e con elo a talla das árbores na Gran Vía.

»Requisitos

ESO SÍ, a pasarela tería que ser con baixo consumo catalogada como A+++, tería que contar tamén cun equipo auxiliar en caso de fallo de enerxía, tería que contratar o concello de Vigo a xente especializada en manipulación en cadeiras de rodas e cocheciños de bebe para que estas podan ser empregadas por ese sector da cidadanía, instalación de máis árbores e plantas e unha pequena praza do número 1 ao 9, esta praza seria para o disfrute dos veciños e veciñas como os futuros maiores da futura residencia de anciáns e o novo hotel da zona.

»Hemeroteca Recente

NoticiasVigo.es sacaba o día 10 de Maio de 2018: Novo pau a Abel Caballero, a obra de Gran Vía

• A Cadena Ser informaba o día 11 de Maio de 2018: Segundo o informe dos técnicos de patrimonio da Xunta, o proxecto non respecta a contorna da rúa Gran Vía, nin a harmonía do espazo, ao non respectar o valor do conxunto urbano. Os 15 millóns de financiamento europeo quedan agora no aire.

•La Voz de Galicia sacaba o día 12 de Maio de 2018: Caballero busca unha saída para non perder os fondos europeos da Gran Vía

Tras o pau da Xunta, obrigando ao goberno municipal a cambiar o proxecto de reforma da Gran Vía, o alcalde, Abel Caballero, busca unha solución para non perder os fondos europeos cos que ía financiarse a obra, enmarcada no plan Edusi. «Non podo dicir si están en perigo ou non. Hai un proxecto presentado e hai que gastar os fondos», sinalou o rexedor. Europa concedeu a Vigo 15 millóns para fomentar a mobilidade e a accesibilidade dentro do denominado Vigo Vertical. Dese montante, 9 millóns son para remodelar a Gran Vía.

Patrimonio dá un prazo de quince días ao goberno local para que formule as súas alegacións e propostas porque considera que o actual proxecto non é compatible coa contorna.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, manifestouse onte sobre o particular: «Ningún político pode modificar unha decisión técnica da Dirección Xeral de Patrimonio. Polo tanto, correspóndelle ao Concello. E eu espero que adecúe o proxecto ás prescricións dos técnicos da dirección xeral. Non podo dicir outra cousa porque sería non actuar conforme a dereito».

O alcalde de Vigo, Abel Caballero, non puido aclarar si o novo proxecto que lle esixe a Xunta para Gran Vía estará redactado e aprobado no curto prazo de semanas. «En quince días faremos moitas cousas» dixo Caballero, que non as concretou.

Desde a Xunta sinalaron que o Concello pode enviar un escrito solicitando un prazo máis amplo para redactar un novo proxecto. En calquera caso ten que haber comunicación oficial antes de tres meses porque en caso contrario, a Administración autonómica arquivará o expediente da obra e haberá que reinicialo máis adiante, dilatando máis o proceso, co consecuente risco de non ter financiamento.

Segundo o rexedor, a arquitecta da Xunta que informou o proxecto «en ningún momento» recomenda paralo, polo que cre que a decisión partiu desde instancias superiores á funcionaria por motivos «políticos» co fin suposto de que a obra non estea concluída para as próximas municipais. O alcalde sostén que a parte técnica do informe de Patrimonio da Xunta que ordena paralizar o proxecto de Gran Vía «non di unha soa palabra sobre parar a obra e non menciona incompatibilidade algún co contorno». A técnica di literalmente: «Ou conxunto urbano do que forma parte a Gran Vía non que cabe identificar valores socias e culturais (…) debe ser preservado facendo compatibles a conservación deste patrimonio urbano co súa transformación, integrando harmónicamente as intervencións»

Na reunión na que Patrimonio analizou o proxecto de Gran Vía, tamén se informou sobre Porta do Sol e o palco de Bouzas, pero estas dúas últimas resolucións aínda non chegaron ao Concello, polo que Caballero considerou «sorprendente» a rapidez en enviar o informe do bulevar.

O rexedor deu conta dun nutrido número de expedientes municipais que levan moitos meses en Patrimonio e están sen resposta mentres que o da rampla emitiuse cunha «présa desmesurada». Trátase dun «escándalo sen precedentes, unha decisión política, sen aval ou sustento técnico algún», opinou.

O proxecto de Gran Vía aprobouse o 21 de decembro e foi notificado á Xunta o 8 de xaneiro. O 27 de marzo, a Administración autonómica enviou un escrito explicando que «dado que é un espazo singular, parece que o instrumento urbanístico non dáa cobertura» e, a continuación, desde Patrimonio Histórico reclamárono telefonicamente. O Concello enviouno o 11 de abril e «a partir de aí comeza a mobilización política», segundo Caballero. Vinte días despois, en tempo marca» chega esta decisión política, rematou o rexedor.

Prema

A oposición urxiu ao alcalde a presentar« canto antes» un novo proxecto para a Gran Vía que sexa acorde co conxunto arquitectónico con moitos edificios catalogados pola Xunta, segundo dixo a portavoz do PP, Elena Muñoz. A concelleira confía en que non se perdan os fondos europeos si tramítase un novo proxecto. E subliñou que o Concello sabía que o informe de Patrimonio era obrigatorio.

Marea de Vigo insistiu en que en lugar da rampla hai que volver instalar un tranvía circular que percorra a avenida. Para o portavoz Rubén Pérez, «a reforma non debe implicar a talla de árbores nin unha rampla no medio».

»Recado de Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Pois a alternativa para a “Pasarela mecánica da Gran Vía” a cal Abel Ramón Caballero non pensou acábolla de dar eu, espero que bueno que pense e recapacite.

 

ICR-Photographer©

ICR-Photographer©

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

 

Para esta entrada elixín un bo titulo como tamén unha boa imaxe que é a mostra de que o medio ambiente aos cidadáns e cidadás de Vigo como á institución que representa tal cidade impórtalles ben pouco como dicir nada o MEDIO AMBIENTE. Esta é unha editorial/artigo na que fío palabras e feitos reais.

 

Despois da introdución imos á cuestion

 

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

A cidadanía viguesa é un tanto rara ao que é coidar o medio ambiente xa que consigo arrastan a denominada síndrome anos 70, esa síndrome que é o de construír unha cidade sen orde con tal de construír sen importar o que leve por diante xa que o que importa é poñer formigón e ladrillo, así é cidadanía rara por dicilo de forma branda con ese sindrome.

A ciudadania viguesa é esa que se acorda da importancia do medio ambiente cando as súas costas sofren un atentado ou cando os seus bosques son invadidos por eucaliptos cando arden xa que devanditos arboles son os mistos para os bosques.

O curioso disto que mencione anteriormente é ver cando esta cidadanía concienciada cando pasan eses desastres é a capacidade de mutación que ten pasadas unhas semanas, porque digo iso de pasadas unhas semanas? porque pasadas unhas semanas esa cidadanía posiciónanse a favor de botar formigón en bosques… posiciónanse a favor de destruír bosques para construír centros comerciais como “PORTO CABRAL” e ” Recare” este ultimo foi clave para que o PXOM aprobado polo actual alcalde e a concelleira de urbanismo cando o bipartito da Xunta fósese abaixo por non respectar o medio ambiente.

Esas mesmas persoas que se posicionan a favor deses centros comerciais abalados polo alcalde o cal quixo facerse o heroe nos pasados incendios forestais sucedidos en Vigo o pasado ano no mes de outubro, ese alcalde que é un experto en que os cidadáns repitan os seus mantras esquecendo o pasado recente dos seus mantras.

Ese alcalde que pasado uns meses da catástrofe mais recente de Vigo vénselle á cabeza a idea de facer un anel contra lumes natural é o mesmo que dixo aquilo “MENTRES NON HAXA PXOM NON HABRA PORTO CABRAL!”, afirmación totalmente incompatible coa creacion dese anel que prometio que brindara a seguridade da cidadanía xa que realmente Vigo dispón dunha coroa a cal brinda de saúde aos e as viguesas a cal nun dos seus eixos sitúase onde queren construír dito macro proxecto do centro comercial e lecer PORTO CABRAL, proxecto que seria no parque forestal de Cabral- Liñeiriños parque fundamental nesa coroa saudabel… polo cal se cumpre iso de que dito alcalde acórdase da importancia do medio ambiente cando o ve en perigo pero logo tal como di o refraneiro “se che e visto non me acordo”.

O alcalde que temos en Vigo é fanático de “HUMANIZAR” as rúas para mostrarlle ao mundo unha nova imaxe da cidade ao exterior pero eso si humanizar sen integrar os bens naturais que xa hai xa que máis de 4.000 árbores segundo el se puxeron onde xa habia polo cal 4.000 tallas “baixo a escusa de estar enfermos” árbores que se poden salvar pero eso e custoso e segundo el ás árbores son “adornos“, cousa que non esta nada mal pero bueno sigo fiando fino, humanizacións que van cos seus correspondentes xardineiras e as súas respectivas árbores escobillas así é como lles denomino eu aos que poñen para substituír aqueles árbores que levan décadas e centenares de anos na cidade, arboles sans, arboles grandes que en se teñen a súa gran importancia, a cal desenvolverei mais tarde pero isto agora no momento fiando fino, humanizacións que fai pero logo ditas humanizacións non se manteñen xa que hai moitas delas co granito totalmente roto e xardineiras con ervas salvaxes e algunhas sen nada e outras esnquizadas… bueno iso non che ten moita importancia xa que o que máis importancia ten é que este alcalde que temos é tamén fanático de tallar arboles grandes, de onde vén iso de tallar as árbores grandes? pois vén desgraciadamente cando Vigo foi prexudicado por un temporal, cando un deses arboles caiu na Avenida de Castelao enrriba dun coche dun amigo do alcalde e empresario (así o dixo no seu programa Vigo de Cerca da canle localia televigo), pasado o temporal daquel suceso onde só houbo danos materiais empeza a talla indiscriminada de CHOPOS da Avenida de Castelao e logo progresivamente foi tallando outras partes da cidade na que dicía que moitos das árboles estaban enfermos mentres que enxeñeiros e expertos forestais que colaboran en movementos cidadáns e en organizacións non gobernamentais concienciadas co medio ambiente contradicían ao alcalde polas súas decisións de talla de arboles baixo supostamente que estaban enfermos.

O máis recente ao tema de talla de árbores e que as 128 árbores plantados no tramo da Gran Vía comprendido entre Urzaiz e a praza de España desaparecerán coa transformación que planea o Concello para dotar de ramplas mecánicas a esta rúa.

Sen voz o noso verde Gran Vía pende dunha motoserra que borre todos os castiñeiros de indias, non tan indios, nin castiñeiros, pero moi queridos polos vigueses que colleitabamos como o maior dos tesouros as súas castañas dás bruxas. Comentarvos que non se se axudará moito esta curiosidade para salvalos pero aos cabalos (non os pétreos de praza España) resúltanlles especialmente agradables estas castañas, tanto que coñecen esta árbore por media Europa como horse chestnut ou castaña de cabalo.

Aquí líbrase unha batalla contra outras moitas cousas, afirma o grupo creado en Facebook “Salvemos a Gran Vía de Vigo”: o que non nos deixen sen forzudos rederos e que non nos pinten tan de gris o progreso.

No proxecto da obra recolle que quedaremos sen 45 camelios e 29 naranxos do bulevar e sufriremos vendo como os 41 castiñeiros das Indias e os 13 tilos das beirarrúas laterais tállanse, e o alcalde di que poñeran no seu lugar 300 árbores novos “arbores escobilla”.

O futuro da nosa cidade ha de ser para nós verde esperanza. O proxecto contempla o traslado dos 74 camelios e naranxos e a talla doutros 54.

Non saben se conseguirán parar ao xigante de ferro, o que si está claro que ata os Dinosetos indígnanse ante tan pouco sentimento que non é outro que o de sacar para poñer outros miniárbores máis substanciosos, aínda que non para nós, o palmatum, cornus florida, magnolia loebneril ou cotinus coggygria, o ginkgo biloba ou algunhas magnolia kobus, onde vai parar, nada que ver cos nosos queridos aesculus hippocastanum pertencentes á robusta familia dos arces.

O futuro sempre estará nas mans dos que ven máis aló aínda que sempre teñen ese peso do que dita unha sentenza en beneficio, non dicimos nin propio nin impropio porque agora sae á luz co proxecto un “as árbores están malitos e por se caen cortámolos moito antes” e ante isto, confiar na boa fé do que fai o estudo, é o que nos queda para que a talla de 128 árbores de Gran Vía sexa menos dolorosa e en conciencia limpa, veremos o que pasa porque xa vos van avisando que estas escaleiras traerannos á parte de comodidade gastos e contaminación aí van os datos que se manexan, que asustan, e moito.

A cifra final da emisión de CO2 traduciríase en 30 toneladas ao ano. Case ná.

As árbores no medio ambiente urbano

As árbores son moi beneficiosos para o medio ambiente urbano. Cumpren varias funcións que favorecen á cidade e, polo tanto, aos seus habitantes. En primeiro lugar, melloran a calidade do aire pois son axentes activos que reducen a contaminación atmosférica. Se nas grandes cidades non houbese árbores, o tráfico faría case imposible vivir nelas.

As árbores xeran osíxeno, absorben dióxido de carbono e reteñen os pos e partículas que se manteñen no ambiente. Pero, ademais, tamén reducen o molesto ruído que se produce na maioría das grandes cidades, tráfico, cláxones, sirenas, berros, obras, todos estes molestos sons resultan atenuados polas follaxes das árbores, que fan un labor de barreiras antisonido, de illantes acústicos, atrasando ou, mesmo, detendo as ondas sonoras.

Ademais, regulan e actúan sobre o clima, xa que aumentan a humidade do ambiente e diminúen a temperatura no verán e auméntana no inverno, ademais de xerar correntes de aire e constituír pantallas contra o vento, a choiva, a neve, a saraiba ou os raios solares. Así mesmo, as árbores que non están rodeados de formigón e cemento, purifican as augas que se filtran polo chan, pois as súas raíces actúan como descontaminantes, retendo nutrientes e axentes patógenos. Tamén hai que pensar que as árbores serven como morada de aves, que alegran a cidade coa súa presenza e cantos.

A importancia das árbores

1.Unha árbore grande pode absorber ata 150 kg de CO2 ao ano, por tanto son de gran importancia nunha cidade onde a contaminación adoita ser unha problemática importante. As árbores poden mellorar a calidade do aire, facendo das cidades lugares máis saudables para vivir.

2.Ademais, i na mesma liña que no punto 1, as árbores grandes son excelentes filtros para contaminantes urbanos e partículas finas. Absorben gases contaminantes como monóxido de carbono, óxidos de nitróxeno, ozono e óxidos de sulfuro. Tamén filtran partículas finas como po, sucidade ou fume do aire atrapándoos sobre as follas e a cortiza.

3.As árbores xogan un papel importante no aumento da biodiversidade urbana, proporcionando ás plantas e animais un hábitat, alimento e protección.

4.A localización estratéxica das árbores nas cidades pode axudar a arrefriar o aire entre 2 e 8 graos Celsius, reducindo así o efecto de “illa de calor” urbana, unha acumulación de calor polo inmensa mole de formigón, e demais materiais absorbentes de calor.

5.As investigacións demostran que vivir preto dos espazos verdes urbanos e ter acceso a eles pode mellorar a saúde física e mental, por exemplo diminuíndo a tensión arterial alta e a tensión. Isto, á súa vez, contribúe ao benestar das comunidades urbanas.

6.As árbores maduras regulan o fluxo da auga e desempeñan un papel crave na prevención de inundacións e na redución de riscos de desastres naturais. Un perennifolio ou árbore madura de folla verde permanente, por exemplo, pode interceptar máis de 15 000 litros de auga ao ano.

7.A colocación correcta das árbores ao redor dos edificios pode reducir a necesidade de aire acondicionado nun 30 por cento e reducir as facturas de calefacción no inverno entre un 20 e 50 por cento.

8.As árbores poden contribuír ao aumento da seguridade alimentaria e nutricional local, proporcionando alimentos como froitas, froitos secos e follas tanto para o consumo humano como para a forraxe. A súa madeira, á súa vez, pódese utilizar para cociñar e quentar.

9.A planificación de paisaxes urbanas con árbores pode aumentar o valor dunha propiedade nun 20 por cento.

A verdade é que as árbores e o medio ambiente terían que ser tan respectados nas grandes cidades como as propias persoas.

Non descarto en facer a segunda parte desta editorial/artigo xa que da para moito o asunto do MALTRATADO MEDIO AMBIENTE EN VIGO e MENOS PREZADO polo habitante da cidade xa que ten esa bipolaridade reflectida neste humilde blogue da DETORIT VIGUESA e deste home chamado Rubens Rocha.

 

 

Algunas das fontes

La Vanguardia | Ecologia verde | Hemeroteca FdV

A letra pequena das futuras “cintas mecanicas” da Gran Vía de Vigo

Unhas cintas como a desta fotografia van a instalar na Gran Vía de Vigo, unhas cintas nas que o alcalde vende que sera boas para todas as persoas xa que é salvagardar a pendente do 9% da costa que ten a Gran Vía no proxecto Vigo Vertical, non so así vende as cintas mecanicas e para mostra este argumentario.

Argumentario:
»As cintas instalaranse entre Urzáiz e Praza de España para salvar esta pendente do 9% en pouco máis de dous minutos.
»Na actualidade, a paso normal, requírense máis de 10 minutos. Serán catro tramos de ramplas mecánicas cubertas por unha estrutura composta por sucesivos e irregulares pentágonos de cores unidas por cristal.
»O proxecto inclúe unha gran praza pública á altura do Corte Inglés, onde se creará un gran paso de peóns de practicamente 60 metros de ancho entre as rúas Ecuador e Venezuela.
»Este novo espazo estará elevado con respecto á calzada actual.
»A intervención obrigará a trasladar a icónica escultura dos Rederos que preside agora a parte baixa da Gran Vía.
»Abel Caballero asegurou que se colocará en “un emprazamento nobre e visible como se merece”.
»A finais de 2018 poderase percorrer os 650 metros deste tramo da Gran Vía mediante a mecanizada solución.
»O inicio das obras está programado para este o ano 2017.

Eu pregunto; serán para todas as persoas estas cintas mecánicas? tan só encontro nos fabricantes das ditas cintas mecánicas nos seus manuais o seguinte:

Cousas prohibidas:
»Prohibido carriños de bebe.
»Prohibido cadeiras de rodas.
»Prohibido carriños de compra / portamaletas.
»Prohibido sentar na varanda.
»Prohibido meter a man na cinta.

Agora ven o #VigoVerdade, cousas que son certas do Vigo mecánizado

As escaleiras mecánicas da Porta do sol non son para todos os públicos xa que pois quedan fóra a pais e nais cos carriños de bebe, a xente que usa cadeira de rodas, non teñen dispositivo para xente invidente, non ten sistema de emerxencia en caso que falte a enerxía.

O elevador da rúa de Camelias é un elevador para toda clase de cidadán e cidadá, ten dispositivo para xente invidente pero carece dun dispositivo de emerxencia en caso que falte enerxía, devandito elevador pasa períodos longos de avarías, avarías das cales se queixan os veciños da zona, avarías que constan na empresa do mantemento do mesmo elevador.

As escaleiras mecánicas e elevador do parque Pizarro-Ribadavia, as escaleiras non son para todos os públicos xa que pois quedan fóra a pais e nais cos carriños de bebe, a xente que usa cadeira de rodas, non teñen dispositivo para xente invidente, non ten sistema de emerxencia en caso que falte a enerxía mentres que o elevador é un elevador para toda clase de cidadán e cidadá, ten dispositivo para xente invidente pero carece dun dispositivo de emerxencia en caso que falte enerxía. A diferencia das escaleiras mecánicas da Porta do Sol e o elevador da rúa Camelias estes mecanismos electricos estan en funcionamento todo o día mentes que os dito anteriormente estan programados para activarse nunha hora e desactivarse noutra.

Volvo ás cintas futuras de Gran Via, moitas persoas que as empregan Alcampo ou Carrefour para facer as súas compras din ver a pais e nais co carriño de bebe e tamén miran a xente en cadeira de rodas usándoas pero estas persoas no caso de que tales cintas tivesen un fallo e sufrisen un accidente pois o centro comercial non se farían cargo do accidente xa que para eses sectores cidadáns están os ascensores e en caso remoto de non ter a correspondente pegatina que vai na caixa das cintas posta o responsabel e o centro comercial, as cintas só están para os carriños da compra e as persoas que acompañan a estes, ditos carriños están adaptados para poder ser utilizados na devandita plataforma xa que na parte das rodas teñen dita adaptación e as rodas mesmas tamén.

A xente cre que a pendente que ten os Alcampos e os Carrefour é igual á que hai en Gran Vía cosa que non é certa hai mais pendente na Gran Vía que nas áreas mencionadas.

En fin, para que se pon unhas cintas mecanicas na Gran Vía de Vigo?? pensen e saberán eu tan só deixo estes datos e vosas son as conclusións á miña opinión só para veneficiar a unha gran área comercial como é o Corte Ínguas e non pensar nos pequenos e medianos negocios que hai nos laterais da Gran Vía.

Por certo nas infografías  o argumentado pola miña banda o deixan tamén claro para que tipo de xente se fara ditas cintas, toda xente “normal” e nova.

 

Tema árbores

As 128 árbores plantados no tramo da Gran Vía comprendido entre Urzaiz e a praza de España desaparecerán coa transformación que planea o Concello para dotar de ramplas mecánicas a esta rúa. No proxecto da obra recóllese que os 45 camelios e 29 naranjos amargos do bulevar deben ser trasplantados, mentres que os 41 castiñeiros das Indias e os 13 tilos das beirarrúas laterais deben ser tallados.

Rubéns Rocha [@IlCanallaRubens]

Infografías do proxecto

 

 

Vigo flashback: A ponte de Toralla recuperada

O 25 de outubro de 1997 os vigueses coñecían que a xustiza lles había dado a razón no preito que mantiñan cos propietarios da illa de Toralla polo uso da ponte. Despois dun itinerario xudicial de dez anos, o Tribunal Supremo rexeitaba o último recurso interposto polos insulars, que reclamaban en exclusividade o uso e goce a ponte e das praias. Deste xeito, se liberalizaba o paso pola ponte, sen que para chegar á illa, fose necesario acceder en barco ou a nado. Ademais, a Lei de Costas tamén establecía que os propietarios da illa deberían ceder para dominio público seis metros de terreo a partir da máxima pleamar rexistrada.

Outros aspectos recolleitos na sentenza eran o mantemento da prohibición da entrada de vehículos alleos aos residentes da illa. Así mesmo, non se establecían indemnizacións para o grupo formado polas comunidades de propietarios Torre de Toralla e Castro de Toralla e pola entidade Toralla S.A..

Os propietarios obtiveron unha concesión por 99 anos condicionada ás necesidades do dominio público e decidiron construír a ponte cos seus propios recursos. A entrada en vigor da Lei de Costas de 1989 estableceu que as concesións outorgadas para construír accesos a illas de propiedade privada serían revisadas para que quedasen abertas a uso público en idénticas condicións de utilización que as particulares.

Traducción por Rubens Rocha

Artigo da Voz de Galicia

Vigo flashback: Proxecto Toralla 1978

O 29 de maio de 1978, o Tribunal Supremo sentenciaba a negativa para construír na mencionada insua un edificio de considerable lonxitude e nove plantas de altura. Unha especie de pantalla que viña complementar á xa construída torre.A sentenza viña dar a razón ao Concello de Vigo que nos primeiros anos setenta vetou o proxecto da sociedade Toralla. Os propietarios dos terreos lograran que a comisión provincial de urbanismo aprobase o proxecto en outubro de 1968.
«Vai contra toda idea non só paisaxística senón que ata teño medo de que se afunda a illa», chegou a dicir durante a sesión plenaria do 1 de agosto de 1975 o alcalde Joaquín García Picher, que impediu a ampliación do proxecto. Para iso, aludiu á entrada en vigor provisional do plan xeral do ano 1970. A xogada permitiulle paralizar momentaneamente. Só de momento porque a Audiencia da Coruña anulou o acordo municipal para permitir o desenvolvemento daquel proxecto urbanístico.

O Concello de Vigo recorreu ao Supremo, obtendo finalmente o resultado buscado. Nesta sentenza, o alto tribunal recoñecía á empresa o dereito para construír respecto ao plan xeral, o que consentiría unha ocupación máxima do 33 por cento das parcelas edificables. Isto traducíase nun edificio dun baixo e dúas plantas, pero non aquela pantalla de vivendas.

O alcalde Manuel Soto representou a alegría da maior parte dos habitantes de Vigo, e resaltou o feito de que se trataba da primeira sentenza que estimaba a defensa da paisaxe e a contorna ecolóxica. Na sentenza facíase alusión a esa circunstancia. Nun alarde de gran enxeño, os autores do proxecto bautizara este segundo edificio como Parque. A illa fora comprada aos herdeiros de Martín Echegaray en 1965. A orixinal empresa Toralla S.A. obtivo permisos para construír a ponte, varias defensas contra o mar e a actual torre, así como as 34 parcelas que agora ocupan os chalés.

No proxecto inicial contemplábase tamén un edificio pantalla de nove alturas e 120 metros de lonxitude, que debería achegar 85 vivendas máis. Por certo que tamén se opuxeron aquela mole os propietarios dos pisos da torre e tamén das vivendas unifamiliares.

Traducción Rubens Rocha
Artigo da Voz de Galicia

Por que se lembra o 27 de xaneiro o Día Internacional da Conmemoración do Holocausto?

O 27 de xaneiro de cada ano a UNESCO rende tributo ás vítimas do Holocausto. Nesta data conmemórase a liberación en 1945 polas tropas soviéticas do campo de concentración e extermino nazi de Auschwitz- Birkenau.

Durante a Segunda Guerra Mundial, o réxime nazi e os seus colaboradores asasinaron a uns seis millóns de xudeus, -homes, mulleres e nenos-, nun intento de aniquilar sistematicamente á comunidade xudía de Europa.

Aquel 27 de xaneiro de 1945 o exército soviético abría as portas do inferno en Auschwitz- Birkenau, onde aínda se atopaban algo máis de 7.500 prisioneiros, que recuperaban a liberdade tras sobrevivir ao horror dos campos de concentración nazis, onde Adolf Hitler puxo en práctica con mortífero éxito a súa “solución final”.

A Asemblea Xeral das Nacións Unidas estableceu o 1 de novembro de 2005, na Resolución 60/71 designar o 27 de xaneiro Día Internacional de Conmemoración en Memoria das Vítimas do Holocausto. No texto da resolución cítase que, a Asemblea Xeral reafirmando a Declaración Universal de Dereitos Humanos, en que proclama que toda persoa ten todos os dereitos e liberdades enunciados nela, sen facer distinción algunha por motivos de raza, relixión ou de ningunha outra índole.

Lémbrase o artigo 3 da Declaración Universal de Dereitos Humanos, no que se afirma que todo individuo ten dereito á vida, á liberdade e á seguridade da súa persoa.

O artigo 18 da Declaración Universal de Dereitos Humanos e o artigo 18 do Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos, nos que se proclama que toda persoa ten dereito á liberdade de pensamento, de conciencia e de relixión.

Tendo presente que o principio en que se funda a Carta das Nacións Unidas “de preservar ás xeracións vindeiras do flagelo da guerra” testemuña o vínculo indisoluble que existe entre a Organización e a traxedia sen parangón da segunda guerra mundial.

O Holocausto non só afectou profundamente os países onde se cometeron crimes nazis, senón que tamén repercutiu en moitos outros lugares do mundo. Sete decenios despois dos feitos, os Estados Membros comparten a responsabilidade colectiva de abordar os traumas remanentes, manter medidas que permitan unha conmemoración eficaz, coidar dos lugares históricos e promover a educación, a documentación e a investigación. Esta responsabilidade obriga a educar sobre as causas, as consecuencias e a dinámica de tales delitos, así como a fortalecer a *resiliencia dos mozos contra as ideoloxías de odio. O 70º aniversario da Convención para a Prevención e a Sanción do Delito de Xenocidio é máis pertinente que nunca xa que o xenocidio e os crimes atroces séguense repetindo en diversas rexións do mundo.

 

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Xa é a hora da senda verde Vigo-Redondela pola antiga vía do tren?

Xa é a hora da senda verde Vigo-Redondela pola antiga vía do tren?? facemos un repaso desde que se anuncio ata o ultimo do último.

O Concello de Vigo polo mes de Xuño do 2014 propoñía dar unha volta ao proxecto de converter nun corredor verde a vella e xa abandonada vía do tren de acceso á estación de Urzáiz e suscitaba incluír nela un carril exclusivo para o transporte público, ademais doutro para bicicletas que se sumarían ao espazo reservado previsto para o tránsito de peatones. Esta formulación recollíao xa no primeiro Plan de Movilidad Urbana Sostenible que se acaba de sacar a exposición pública como unha das propostas para potenciar no futuro o transporte colectivo e a intermodalidad. Neste caso, a Concellería de Transportes abogaba por esta alternativa para agilizar o acceso cara á futura estación do AVE dos buses interurbanos.

Mentres tanto na actualidade a antiga vía de tren amosa o que veredes no video feito no día de onte, leveime unha sorpresa ao ver que dun ano para outro van desaparecendo as travesas da vía, a semana que ven irei na procura de información ao respeto de ditas desaparicións.

Sigo co que anunciu o Concello por aquel entón, deciase que a formulación municipal pasaba por que se compaxinar o tránsito do transporte público, ciclistas e peatones sobre a antiga vía do ferrocarril desde a conexión da autopista AP-9 en Bos Aires ata Urzáiz. Serían algo máis de dous quilómetros. “Esta proposta aúna funcionalidad lúdica (paseo/bicicleta) nun corredor arbolado, coa posibilidade para os autobuses interurbanos de acceder á nova estación intermodal nas horas punta sen sufrir atrasos asociados ao tráfico da AP-9”, se argumentaba no citado estudo. En todo caso, a idea non pasaba por desviar todo o transporte público por este vial verde. “A intensidade sería suficientemente reducida como para non resultar molesto para os viandantes e ciclistas”, subliñaban os técnicos naquel entón.

Eu por aquel entón me manifestei que é incompatibel acometer o combo de paseo peonil, transporte público e carril bicicleta tan so por dimensións cabería o peonil e un carreiro de bicicletas.

Pero por aquel enton no concello decia que para conseguir esta tripla funcionalidad serían necesarios polo menos dez metros de ancho, dimensión á que non se chega en varios tramos, aínda que o informe contemplaba xa fórmulas para a súa ampliación. “No corredor actual identifícanse zonas de sección moi reducida, en especial nas inmediaciones dos pasos superiores, que se reducen ata por baixo dos 5 metros […]. Poderíase ascender ata 10 no suposto de construción de muros nalgunhas seccións”, sinalaban.

E no video veran que pois non se pode anchear nalgunhas zonas coma as pontes elevadizas do traxecto.

Segundo esta proposta, a senda quedaría distribuída ao ancho por un arcén non transitable (0,5 metros), o carril para o transporte público (4 metros), mediana (1 metro), carril bici (2,5 metros), mediana verde (1 metro) e beirarrúa (2 metros). Os técnicos contemplaban unha segunda formulación que eliminaría o espazo reservado para bicicletas en favor dos peatones.

O pouco espazo dispoñible obrigaría tamén a que houbese só un carril para o transporte público, que tería que ser reversible e estar aberto nun ou outro sentido en función das horas e as necesidades. No citado informe se recomiendaba, no entanto, que se só de entrada á cidade. “Aumenta a seguridade e facilita a súa lectura por parte dos potenciais usuarios, especialmente en caso de ser utilizado para servizos de transporte público urbano e taxis”.

Esta solución -agregaban os técnicos- sería compatible tamén coa implantación nun futuro dun metro lixeiro nos 4 metros de carril reservado para transporte público, aínda que isto eliminaría a posibilidade de que circulasen autobuses.

Nas ultimas elecións municipais, ás da do 2015, a coalición EQUOPiratas Vigo aposta, como un dos seus principais proxectos, desenvolver en colaboración con ADIF un proxecto de construción dunha vía verde polo percorrido da antiga vía do tren de discorre entre a antiga estación de Chapela e a nova estación do AVE no centro de Vigo.

A coalición decia “o proxecto que presentamos tratase dunha real via verde con prohibición de paso de vehículos a motor, soamente deberíase permitir o paso de vehículos de emerxencia sanitaria e de mantemento, e que intenta recuperar este espazo para a mobilidade individual tanto en bicicleta como a pé e incorporar instalacións que permitan o uso deportivo destes espazos, así como o aumento das zonas verdes de lecer neses barrios, tan carente de este tipo de espazos, lembremos que travesía de Vigo non posúe ningún espazo verde para disfrute e relax dos seus veciños”.

Maís información do que a coalición EQUOPiratas prometia naquelas eleccións aquí: https://www.noticiasvigo.es/proxecto-senda-verde-vigo-urzaiz-chapela/

E onte o concello de Vigo decía: O alcalde amosouse este luns satisfeito pola decisión de ADIF de desafectar os terreos, paso previo á sinatura dun convenio que permitirá ao Concello habilitar unha senda verde na antiga vía do tren desde Teis ata Urzáiz. Caballero adiantou que o goberno que preside xa traballa no deseño para os catro quilómetros.

Maís información do que foi onte noticia ao respeito da antiga e vella vía do tren: https://www.noticiasvigo.es/concello-inicia-deseno-da-nova-via-verde-vigo-desde-teis-ata-urzaiz/

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]