Archivos por Etiqueta: informacion

A saúde ante o capital | Grazas a todas vós | #OmonteNONseVENDE #PortoCabralNON

En noticiasvigo.es publique o vídeo de Porto Cabral «Máis alá dos números» de “Porto Cabral Cara B” o día 12 de outubro, tivo unha repercusión ata as 0:48h de 3054 reproducións e 40 persoas compartírono.

No meu blogue persoal, este blogue, o ilcanallarubens,  tamén publique dito vídeo cun artigo, tivo unha repercusión ata as 0:48h de 60 visitas.

No meu perfil público de facebook tamén publique dito vídeo, tivo unha repercusión ata as 0:48h de 6682 reproducións e 260 persoas compartírono.

Un total de 9.736 persoas reproducírono e 300 persoas compartírono, grazas a todas esas persoas que compartiron o video, grazas de verdade.

A campaña deshonesta/fraudulenta/rastrera dos promotores do proxecto nun mes lograran menos de 10.000 sinaturas, fala claramente que os vigueses e viguesas non queren aniquilar unha zona verde, destruír un monte da nosa cidade fundamental para a nosa saúde, destruír emprego no comercio local e trasladar negocios do centro urbano ao monte xenerando molestias como as que ocasiona ir ao Hospital Álvaro Cunqueiro.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

O video finaliza cunha frase, e con esa frase pois finalizo este artigo, «LER – DOCUMENTARSE – REFLEXIONAR – DIFUNDIR + info no video»

Que hai detrás do proxecto liñeiriños «PortoCabral»

Anuncios

As tendas na cidade de Vigo, as árbores no monte de Vigo | O vídeo viral que desmonta o proxecto de Liñeiriños “Porto Cabral”

O vídeo foi subido á plataforma de vídeo Youtube o 11 de outubro de este mesmo ano, co titulo Porto Cabral «Mais alá dos números», o usuario ou usuaria da conta de youtube faise chamar Porto Cabral Cara B.

É un vídeo mostra un breve análise do impacto negativo do Centro Comercial Porto Cabral na zona de Vigo, dito vídeo foi publicado na nosa conta facebook para que o poidan visionar.

Cabe sinalar que durante catro meses, os promotores do macrocentro comercial Porto Cabral realizaron unha intensa campaña de recollida de sinaturas en Vigo e a súa comarca, logrando uns 30.000 apoios argumentando que crearán 4.000 postos de traballo.

Este redactor acudiu a unha desas mesas que ubicaron en Vigo para formularlle unha pregunta de interese público, a pregunta foi “Deses supostos 4.000 empregos cantos serán realmente de nova creación?” os integrantes da mesa non superon respostar a esa pregunta.

Agora e a quenda para informar, a todos aqueles que sabemos que Porto Cabral implica destruír unha zona verde, destruír un monte da nosa cidade, destruír emprego no comercio local e trasladar negocios do centro urbano ao monte xenerando molestias como as que ocasiona ir ao Hospital Álvaro Cunqueiro.

O video finaliza cunha frase, e con esa frase pois finalizo este artigo, «LER – DOCUMENTARSE – REFLEXIONAR – DIFUNDIR + info no video», tamén recomendo a lectura do artigo que xa publicamos hai un tempo que poden ler aquí:

Que hai detrás do proxecto liñeiriños -PortoCabral-

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

 

 

As burbullas tóxicas

IMG-20170827-WA0032

A maior parte da xente vive nesa burbulla na que din que é un mundo xusto, unha pequena minoría vive fóra desa burbulla querendo ensinar aos da burbulla que viven nunha ilusión.

Hoxe esa minoría subiu ata Liñeiriños|Cabral a defender o parque, parque no cal desexa vender un indeseado xunto aos seus acólitos a unha empresa privada para un Centro Comercial Temático en vez de coidar do que foi encomendado e iso e coidar o monte non vendelo.

Mentres que os da maior parte desexaban estar na rúa Colon para tirarse dun tobogán despilfarrador de auga, cando hai seca declarada e “O goberno de Vigo recomenda consumo responsable de auga e optimizará o uso público!”. Quen son eles para recomendar algo?

Cando pois fan todo o contrario, como cando chove na cidade limpar as rúas con mangueiras desperdiciando a auga.

Cando pois fan todo o contrario, como cando pois as súas regas automáticas no canto de botar auga á flora bota a auga para as estradas e beirarrúas, que por certo un macetero de 60Litros non necesita estar botarlle auga mais de 30 minutos.

Cando pois fan todo o contrario, como é instalar tobogans pola cidade nos cales se desperdicia moita auga, tobogans que non teñen efecto retorno de auga tal como debería ser.

Algo que nunca chegarei entender é esa xente que se manifestou por unha sanidade pública e en contra da privatización do Hospital Álvaro Cunqueiro, esa xente que di agora SI a Porto de Cabral, esa xente do SI que antepon o CAPITAL para unha empresa á SAÚDE de todas as persoas que facemos cidade.

Algo que nunca chegarei a entender que un individuo como é o da foto se achegásese a Liñeiriños cando pois se manifestou de acordo con PORTO DE CABRAL dicindo “Porto de Cabral non se fará se non hai PXOM” e resulta QUE o día 23/08/2017 Medio Ambiente somete a consulta pública a ordenación provisional do concello de Vigo o PXOM.

Na política viguesa últimamente hai unha clara enfermidade e esa é a denominada BIPOLARIDADE cousa que é tratabel pero non consideran tratarse xa que así esa burbulla desa maioría gústalle vivir BAIXO ESE LEMA “Ollos que no ven corazón que no sente “.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]
Jose Ramon Cabaleiro Rodriguez [Foto]
#Vigo
#OmonteNONseVENDE
#OmonteEdeTODOS
#OmonteEnoso
#NONaPORTOdeCABRAL

As chaves | Proxecto Liñeiriños

Esta editorial que escribirei a continuación narra unha serie de feitos comprobables, esta editorial saíume no día de onte mentres falabamos da actualidade viguesa cunha compañeira.
Nesa actualidade sacamos a relucir o tema máis noxento que existe, ese é o proxecto Liñeiriños ou como o andan a vender popularmente como o Proxecto de Porto Cabral, proxecto que interpoñen a saúde o capital e a destruccíon dun pulmón fundamental para a cidade olivica.

Empezamos coas chaves

01º A finais de Agosto e principios de Setembro do pasado ano, 2016, o grupo Eurofund aterra novamente na cidade de Vigo, en silencio. Sabemos que nunca se foi pero mantiase en silencio.
02º En decembro do pasado ano, 2016, inaugúrase un tramo novo do paseo de Lagares concretamente na altura da praza de abastos de Cabral (Mercado de Cabral), tras a inauguración hai unha reunión, pero na mesma inauguración o presidente da mancomunidade de montes Luisito dá o pistoletazo deixando caer PORTO DE CABRAL.
03º Eurofund emprega os Mass Media e medios subvencionados pola alcaldía de Vigo
04º A inicios deste ano en xaneiro, 2017, sae por todos os medios da cidade menos en noticiasvigo.es a aparición do representante do Grupo Eurofund reavivando o proxecto.
05º Marzo/Abril/Maio a aparición do representante do Grupo Eurofund é constante.
06º Logo deses feitos, a primeira formación en mover ficha e manifestándose non a Porto de Cabral é Marea de Vigo e logo o BNG Vigo e logo EU e logo En Marea e logo BNG (creo lembrar así a orde).
07º En Xuño día se e día tabién sae nos Mass Media constantemente Porto de Cabral.

08º En xullo empeza a campaña de captación de persoas para o apoio do proxecto na cal teñen que facer unha sinatura para presentar as ditas sinaturas para que a Xunta de Galicia de o permiso para facer o CCT en Liñeiriños. (Conseguiron máis de 10.000 firmas segundo os organizadores da campaña).

 

23 sept. 2013 “Porto Cabral traerá a Vigo case tres mil postos de traballo” | No 2017 prometen 4000 empregos.
10º En xullo Luisito e distintos presidentes de federacións de comerciantes da cidade asinan un convenio para impulsar Porto de Cabral, cousa que ao parecer ditos representantes non pensan no impacto que fará nos comerciantes que eles representan.
11º Desde o 1º de Agosto a ata o día de hoxe mesmo unha empresa de enquisas chama aleatoriamente a teléfonos fixos dos habitantes da cidade de Vigo facendo unha enquisa sobre Porto de Cabral, unha enquisa con tons de manipular a opinión e mente da xente.
13º Dise que en setembro ou en outubro o proxecto de Porto de Cabral será debatido no Parlamento Galego (Esta sen confirmar aínda).
14º Núñez Feijóo quere que se realice tal proxecto na cidade de Vigo. Abel Caballero quere que se realice tal proxecto na cidade de Vigo.
15º Falta nada para as eleccións municipais que están aí ao virar a esquiña, e isto Abel Caballero poderiao empregar como un redito político máis como ben sendo a tónica habitual a un ano cara as eleccións.
Estas son as 16 chaves e agora as tedes, tan fagan uso resposable de metalas onde queirades, chaves nas que se falaron na charla, charla cunha gran compañeira, temémonos que o de PORTO DE CABRAL está máis que cociñado ou sexa vaise facer se ou se a pesar do NON rotundo de nós a dito proxecto.
Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]
#NonAPORTOdeCABRAL #OmonteNONseVENDE #oMONTEeNOSO

NON A PORTO CABRAL

O MONTE NON SE VENDE. TEN QUE SER XESTIONADO E DEFENDIDO POR UNHA COMUNIDADE TRANSPARENTE E DEMOCRÁTICA. SERVINDO AOS FINS DA VECIÑANZA TRABALLADORA E NON AOS FINS DOS ESPECULADORES PROVOCADORES DA MISERIA.

O VINDEIRO DOMINGO 27 DE AGOSTO,QUEREMOS CONTAR CON VOS NO MONTE DE COTOGRANDE-CABRAL-VIGO NA ROMARÍA DO PAN DE MILLO

OS VECIÑ@S QUE LEVAMOS ANOS NA DEFENSA DO MONTE VECIÑAL EN MAN COMUN, DESEXAMOS CONVIDAROS A CONCENTRACIÓN – XUNTANZA QUE IMOS TER DE 12H A 14 H CO GALLO DE DITA ROMARÍA

Que hai detrás da obsesión da venda do Parque Liñeiriños a mans privadas

A Xunta Rectora volta cun novo intento de apropiación do monte veciñal para fins diferentes dos propios da súa natureza. Porto Cabral volta sair à palestra parece ser coa finalidade de contruir un macrocentro comercial tematico, a expensas dun monte mancomunal.

Despois de case unha ducia de anos ao fronte da Comunidade de Montes de Cabral, em maio de 1999, a persoa que se puxera à fronte da Parroquia para reivindicar que os montes comunais foran propiedade dos viciños, dá por concluida a súa xestión polo que em maio dese ano , accede à presidencia o actual presidente (Luís Rodríguez),que leva xa 18 anos no cargo. Nun principio e durantRe un periodo corto de tempo foi tamén presidente da Asociación de viciños.

O interés polo monte de Cabral ven xa de antigo. A finais do ano 1999 , com tan só un ano no cargo, suscitouse o primeiro enfrontamento na CM de Cabral pola criación dunha praza de touros e propúñase como ubicación Cotogrande.

En abril do 2000, preséntase unha proposta ante a asembleia de comuneiros que consistía en desenvolver tres proxectos: o Coliseum- praza de touros que faría as funcións de multiusos; un xeriátrico e a estación de transferencias de mercancías de Liñeiriños. Tres proxectos de iniciativa privada. Nunha asembleia moi concurrida, os comuneiros votaron contra estes tres proxectos contra a opinión do presidente da xunta directiva que defendía que se tiña perdido unha grande oportunidade para o desenvolvemento da zona. Fixéronse 3 asembleias sobre este asunto nas que non houbo acordo, ata que na última se botou abaixo.

No ano 2006 comeza a política da CM de alugar o seu monte para verquidos de terra e entullosacambio de diñeiro, nessa altura comeza a se denunciar un aterramento de grandes dimensións realizado pola CM que transforma un pequeno val, cun rego de auga, nuha superficie totalmente chan que mudaba o rasante do río, todo isto sen licencia municipal. Preséntase parte da policia local informando do asunto , denuncia tamén o servizo de protección da natureza de Pontevedra. O seprona presenta tamén escrito onde explicaba a realización dos seguintes feitos:

  • depósito e movementos de terras máis explanación dos mesmos
  • depósito de escombros de obra en lugar non autorizado, misturados coas terras depositadas,
  • realización de canalización de augas procedentes dunha mina sen contar coa preceptiva autorización de Augas de Galicia.

Por este tema incoouse proceemento sancionador ordinario á CM por unha infracción administrativa grave que supón “depósito de escombros de obra en lugar non autorizado”, días máis tarde a proposta de resolución ditamina que se multe a CM de Cabral con 30050,61€. (adxúntases documentación sobre este asunto).

Posteriormente aparece o Proxecto de Parque Liñeiriños, actuación recollida no PXOM de Vigo de 2008 (que non foi aprobado polo que hoxe sigue vixente o do ano 93) e que parece redactado a medida para o encaixe deste proxecto. A nivel político o debate sobre Liñeiriños foi mínimo. Cando Corina Porro chegou á alcaldía, pisou o acelerador de liñeiriños, aínda que de maneira escura, coa burbulla inmobiliaria en fase expansiva, a promotora ING Real Estate quixo executar, na mesma zona onde se impulsaría despois Porto Cabral, un investimento moito maior. Os seus executivos aseguraban ter amarrada a compra de medio millón de metros cadrados coa CM, dentro dunha operación de 1,4 millóns de metros cadrados polo que se desembolsarían 114 millóns de euros, o obxectivo era criar un grande parque comercial onde se asentarían grandes superficies comerciais, zonas residenciais e un hotel. Naquela altura, parece ser que Abel Caballero e a súa concelleira de urbanismo Carmela Silva, foron os encargados de arrefriar o tema, cousa que contrasta coa súa defensa posterior de Porto Cabral. Esta empresa , que tamén impulsou o centro comercial Gran Vía, asinara un convenio coa alcaldía por 1.5 millóns de euros do que se executaron ao redor duns 500.00€. Este proxecto tamén se parou.

Parte do Aeroporto de Peinador está construido em terra comunal de Cabral, Cotogrande, polo que no ano 2011, a Comunidade de Montes ingresa nas súas arcas a cantidade de 7,260,000 € (sete milllóns douscentos sesenta mil euros), para non pagar o imposto de sociedades correspondentes polos ingresos da venda dos terreos a Aena, comprometeuse coa Administración Tributaria a gastar o diñeiro em catro anos e de aí todo este dispendio e sensentido.

Ao longo destes 18 anos de mandato, as Xuntas reitoras, presididas por Luis Rodríguez, non foron quen de facer nengún tipo de ordenación forestal, que unida a unha máis que cuestionable e escurantista xestión económica, fai mirar o futuro com certo pesimismo.

Coas arcas cheas, no ano 2011 (co diñeiro da venda dos terreos), a CM organiza unha mariscada, á que asisten uns 3000 comensais e entre eles o Ministro de Fomento e o Alcalde de Vigo (Isto em campaña electoral) Este acto foi para celebrar o contrato con AENA e tivo un custe de 180.000€.

No comezo do ano 2013, os viciños e comuneiros de Cabral entéranse pola prensa do proxecto Porto Cabral na zona de Parque Liñeiriños. En Febreiro deste ano, os directivos do fondo de inversión Eurofund, Ian Sandford e Salvador Arenere, reúnense co conselleiro de Economía e Industria da Xunta de Galicia e posteriormente co alcalde de Vigo Abel Caballero co obxecto de recabar apoios para PortoCabral, o macrocentro comercial que supostamente proxectan desenvolver en Liñeiriños, Vigo, ocupando uns 300.000 metros cadrados de monte comunal. A receptividade e valoración positiva tanto da Xunta como do Concello de Vigo a PortoCabral son recollidas naquela altura na prensa a pesar de que o proxecto supuña a práctica eliminación da maior parte do monte comunal na parroquia.

Segundo información de prensa naquela altura, plantexaba ocupar ¼ parte de Liñeiriños e ofrecer 187000 metros cadrados para superficie alquilable. Eurofond viña coa disculpa dun investimento de 500 millóns de euros e 3000 postos de traballo. Sinalar que a zona de Liñeiriños estaba contemplado no pxom do 2008 como un ámbito a desenvolver dentro da euro-rexión Galicia-norte de Portugal, O 65% sería de uso comercial e un 35% de uso residencial.

No mes de abril do 2013, os viciños que se tiñan enterado polos medios, fan un chamamento a todas e todos os viciños e viciñas de Cabral e especialmente a comuneiras e comuneiros alertando sobre as intencións da xunta directiva de na asembleia que se ía celebrar o día 21 de abril de vender o monte de Cabral nun proxecto totalmente especulativo, o que pretendía a xunta directiva nesta asembleia era colar un acordo soterrado entre outras cousas (entre 8 pontos) nunha asembleia ordinaria, non convocada para ese fin, e con votación a man alzada, para que se habilitase a xunta directiva para negociar con Eurofond.

Pretendíase conseguir a aprobación dos comuneiros para negociar sem lles expor proxecto nen nada. Previamente a xunta directiva tiña falado con varios colectivos da zona, comentándolles as bondades dun proxecto que ninguén coñecía. O que se pretendía ao falar con estes colectivos como os das traidas de augas, deportes, asociacións diversas de viciños era convencelos de que era bon para a zona para que apoiasen na asembleia e criasen opinión, todo isto sen que houbese exposición pública nen exposición ante os viciños dos obxectivos da CM e sem saber en que realmente consistía o proxecto.

Nesta asembleia, os viciños protestaron polo atropelo e falta de transparencia e rompeuse a asembleia xa non concebían que un asunto de tal transcendencia non se informase e se votase a man alzada.

A xunta directiva ante que o medo de que non saise adiante a súa proposta, arremeteu contra esa asembleia diciendo que fora un boicot ecoloxista o que acontecera e que eran persoas alleas á entidade as que alí participaban. Nada máis lonxe da realidade xa que eran comuneiras e comuneiros indignados.

Convocouse unha nova reunión o 26 de maio na que podemos considerar unha asembleia violenta. Nada máis chegar os comuneiros e comuneiras estaba ateigado de grilleiras da policia e o interior do recinto de guardas de seguridade que decidían quen podía entrar en quen non, e máis dun comuneiro ou comuneira quedou fora sen poder acceder ao recinto. Esta decisión non foi comunicada previamente. Tiveron que pasar tres filtros para poder acceder aon recinto nunha CM onde as asembleias sempre foran abertas. Os opositores a Porto Cabral fan chamamentos entre os viciños e comuneiros a que protesten e esixan máis información e voto en furna contra unha actuación da xunta directiva antidemocrática, de costas á parroquia e incumprindo os propios estatutos da CM. Nesta asembleia de maio, tomada pola policía, foron detidas tres persoas por presuntos insultos e agresións á policía. O obxectivo de todo isto é vender o monte para conseguir cartos e máis cartos e a pregunta é: para que máis cartos se se están a dilapidar os que hai. Naquela altura O IFEVI apareceu tomado por un grande número de policias e gardas de seguranza, a carga policial foi brutal e, o que alí pasou, foi nova na maioría de meios de comunicación, pero a asembleia foi boicoteada ao berro de “Asembleia informativa aberta a toda a parroquia”. Os viciños e viciñas de Cabral, que se opuñan ao proxecto, luitaron sem nengún tipo de complexo nunha luita desigual contra unha directiva máis própria de réximenes autoritarios, e venceron.

Despois desta asembleia de maio, descúbrese unha operación entre a xunta directiva e unha inmobiliaria, nunha operación gravosa para a CM, na que se pretende facer unha permuta de terreos de solo urbano por unhas parcelas de monte que un señor particular mercara en 2005. Esta operación comezou no ano 2006 e culminou a comezos do ano 2012 pero aínda se coñeceu a meiados do 2013. a permuta realizase co titular dunha inmobiliaria denominada Grucave SL, a CM achegou na troca 3140 metros cadrados de terreo industrial na zona de Puxeiros e recebeu a cambio 4300 metros cadrados de terreo rústico clasificado como comunal, a CM invertiu tamén 239580 € para mercar unha parcela de 714 metros cadrados e completar así a finca que lle interesaba á promotora. Todo isto se fixo con informe desfavorable da Xunta.

Fíxose denuncia ante a fiscalía, denuncia que a fiscalía atendeu e denunciou ante o xulgado. No mes de novembro a fiscalía ve indicios de delito e actúa de oficio ante as denuncias dos viciños. Isto que xa era coñecido polos viciños faise público en maio de 2014.

nesa altura sae tamén unha sentencia que da a razón a uns particulares aos que a CM lles reclamaba uns terreos para incorporar á CM, a razón é que estaban no entorno onde se construiría a nave e o que se buscaba era legalizar esa nave.

No mes de outubro de 2013 faise outra asembleia aberta informativa pero con policía. Antes desta asembleia mandóuse por parte da xunta directiva unha circular ás e aos comuneiros coa promesa de postos de traballo e inculcando o medo a que se non vendías ías perder todo porque se ía expropiar.

No mes de novembro en asembleia con votación en urna perden os que apoian porto cabral. 344 votos en contra e 297 votos a favor. O proxecto foi rexeitado a pesar dos sucesivas tentantivas da xunta reitora de levalo adiante. De saír adiante, Eurofund xustificaría a utilidade pública e faríase cos terreos, que serían expropiados.

En decembro de 2013, hai outra asembleia ordinaria de funcionamento ordinario, previamente a esta asembleia tíñanse detectado irregularidades na xestión das contas e aos comuneiros somente se lles da 1 minuto para falar e se reventa a asembleia xa que se aproban a xestión das contas coa xente abucheando, a xunta no medio de aquel caos as da por aprobadas. As irregularidades son moitas, apróbanse as contas de 21 meses (máis dun exercicio) desde o 01/01/2012 ata o 30/09/3013, apróbanse sen votación e entre os abucheos da xente. Esta asembleia está impugnada.

En xuño de 2014 faise outra asembleia ordinaria, a acta da anterior non se somete a votación porque está impugnada , hai unha querela contra o secretario e o presidente por falsificación de documento. Nesta asembleia vótanse as contas dos tres meses que quedaban pendentes do 2013, sométese a votación e perden clamorósamente pero aprobanse igual dicindo que había máis votos a favor, non se fai un 2º reconto , é escandaloso a manipulación da votación. Hai vídeos onde se ve o resultado das votacións. Vóltase impugnar esta asembleia. No segundo ponto do orde do día eran os orzamentos e se suspende a asembleia.

No 2014 fanse aterros en varios pontos da CM. A CM o que fai é alugarse como un vertedeiro para verquer en terros da CM terras que están sacando de obras e material de refugallo.

A finais do ano 2016, a vicepresidencia xeral de urbanismo, resolve contra a CM por varias infraccións urbanísticas cometidas em diversos lugares, Nesta altura as infraccións son as seguintes:

  • Solo urbanizable non programado:
    • Apertura de novos camiños com movementos de terra (excavacións, recheos e explanacións) e de muros de contención.
    • Ampliación de camiños existentes com movementos de terra.
    • Recheos e explanación de terras nunhas superfícies de 1600m2 e 5400m2.

A lei 02/2016 di claramente que non está permitida a apertura de camiños que non estexan expresamente recollidos no planeamento urbanístico ou nos instrumentos de ordeación do territorio, agás no caso dos camiños rurais contidos nos proxectos aprobados pola admón competente en materia de agricultura, minas, montes ou medio ambiente. Tamén di que debe manterse o estado natural dos terreos e as condicións de abancalamento obrigatorio e debe garantirse o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración da topografía dos terreos. A vicepresidencia xeral de urbanismo conclúe que estas obras non son legalizables.

  • Solo urbano coas condicións urbanísticas de aplicación de solo urbano non consolidado:
    • Apertura de novos camiños com movementos de terra (excavacións, recheos e explanacións) e de muros de contención.
    • Recheos e explanación de terras nunhas superfícies de 1500m2 e 13000m2.

Aquí conclúe tamén que as obras non son legalizables.

  • Solo urbano com ordenanza de zonas verdes e libres grao B :
  • Construcción dunha caseta de formigón duns 15m2 para deposito de algas. Concluindo tamén que as obras non son legalizables.

Falamos da mesma Comunidade de Montes que cando a Zona Hidrográfica Galicia-Sur publicou o anuncio somentendo a información pública a implantación dunha senda peonil no río Lagares.Comezou as obras de construcción da senda, desde Manuel Alvarez ata Valadas, sem respetar o periódo de exposición pública e sem licencia municipal. 4960 metros que custaron aproximadamente 1,5 millóns de euros que pagará a Comunidade de Montes, otorgándose uns atributos que deberían ser do Municipio, atopándonos co absurdo de que xa estaban a traballar as máquinas no mesmo periódo que nós estabamos alegando. Ante as denuncias de viciños e organizacións ambientalistas, em outubro de 2014 a Xerencia Municipal de Urbanismo, mandou paralisar as obras e a retirada de materiais e maquinaria e, indicando a súa vez que se lle daría traslado ao ministerio fiscal por posible ilicito de desobediencia regulado no artigo 556 do código penal. Indicar que un total de 129 comuneiros presentaron alegacións contra estas obras e lembraban que nen os orzamentos pasados nen actuais recollían o orzamento destas obras.

O presidente da Comunidade de Montes presentou recurso de reposición contra esta paralización das obras realizadas na marxe do río e consistentes em movementos de terra e construccións de muros de contención na ribeira do río (sem como dixemos houbese licencia municipal nin as autorizacións perceptivas) . O recurso que presentou baseabase em diversos pontos: que a CMVCM ten a misión, por imperativo legal de adoptar as medidas necesarias para a xestión e explotacióndo monte veciñal e que entre estas actuacións está a construcción da senda peonil (a resolución contestalles que essa “misión” das CMVCM non lles autoriza a realizar obras sem as autorizacións oportunas), a necesidade imperiosa de comezar as obras antes da tempada de choivas (a resolución indicalles que tampouco isso é xustificante para incumplir a lei), os perxuizos que ian ter os operarios contratados (ao que se lle contesta que isso é problema da empresa comezar unhas obras sem permisos. Dito recurso foi desestimado e nel indicouse que o proxecto presentado para a autorización de Augas de Galicia non prevé as intervencións na ribeira do Lagares detectadas polos inspectores de urbanismo e policía local e que em nengún parágrafo do informe elaborado contempla a construcción de muros de contención na ribeira do río, a realización de movementos de terra nen a derruba de muros lindantes , o documento propuña únicamente a realización dunha senda de peóns que incluía a construcción de pontes de madeira, sinalización da lonxitude percorrida , actuacións de reforestación ou acondicionamento da senda.

A resposta da Comunidade de Montes foi a de continuar coa obra seguendo a política de feitos consumados destruir totalmente a escasa vexetación de ribeira que había, deforestar e non reforestar e construir valados e paseos de formigón. Segundo a lexislación estatal de augas no se pode construir nada nos primeiros 5m a cada marxem do río salvo algunha excepción que require autorización. Como se pode comprobar, no paseo feito, había feches a menos de 3m do domínio público hidráulico. Na actualidade está comezando coa segunda parte do paseo. Debemos parar isto antes de que non haxa solución porque este paseo vai afectar a unha zona de interés natural que hai que protexer e as obras van significar a destrucción de toda a vexetación e xa pouca queda no Lagares. Non se podem facer as cousas así de calquer maneira, sem nengún tipo de control ambiental, acabando coas poucas zonas verdes que nos quedan.

A nivel administrativo, a actuación da Xunta Rectora da CM de Cabral é totalmente escura, non hai xeito de que se informe dos pasos que se están dando a nivel contable nen noutros terreos.

Estes últimos meses estamos asistindo a un novo episodio dantesco:

A Xunta Rectora volta cun novo intento de apropiación do monte veciñal para fins diferentes dos propios da súa natureza. Porto Cabral volta sair à palestra parece ser coa finalidade de contruir un macrocentro comercial, a expensas dun monte mancomunal

o que atenta contra a conservación e protección do medio natural, suporía o beneficio dunhas poucas mans privadas a costa da expropiación dun monte que é de todos, e afogaría ao comercio local. Debemos lembrar à Consellaría de Medio Rural que lle corresponde velar polo cumprimento da Lei 13/1989, de montes veciñais en man común de Galicia, e en consecuencia garantir que os usos do monte son acordes á súa natureza rústica, sen cambios indebidos ou fraudulentos.

Pisotean as leis e asembleias soberanas. Os viciños xa falaron, votaron e esixiron non máis especulación co noso monte, em novembro de 2013 e dixeron ven alto:

NON A PORTO CABRAL

O MONTE NON SE VENDE. TEN QUE SER XESTIONADO E DEFENDIDO POR UNHA COMUNIDADE TRANSPARENTE E DEMOCRÁTICA. SERVINDO AOS FINS DA VECIÑANZA TRABALLADORA E NON AOS FINS DOS ESPECULADORES PROVOCADORES DA MISERIA.

OS VECIÑ@S QUE LEVAMOS ANOS NA DEFENSA DO MONTE VECIÑAL EN MAN COMUN, DESEXAMOS CONVIDAROS A CONCENTRACIÓN – XUNTANZA QUE IMOS TER DE 12H A 14 H CO GALLO DE DITA ROMARÍA

Se de verdade queres enerxías renovables, deixa de construír

Se de verdade queres enerxías renovables, deixa de construír muíños e hortos solares

Contra os prognósticos máis optimistas, as turbinas eólicas están a xurdir como cogomelos e o prezo da enerxía solar sitúase xa en mínimos históricos. Con todo, cada vez máis países que ata agora lideraban a transición enerxética están a planear frear os seus investimentos e proxectos.

Países como Alemaña ou China teñen tanta enerxía renovable que sinxelamente non poden manexala. Vivimos tempos estraños, uns tempos nos que as enerxías renovables están a piques de morrer de éxito.

Problemas no paraíso (verde)

En 2011, Angela Merkel anunciou que quería pechar todos os reactores nucleares para o ano 2022. Como adoita ocorrer con estas cousas, as dúbidas empezaron a xurdir con forza. Pero a día de hoxe, os parques eólicos do norte xeran tanta enerxía que pagar ás empresas para que apaguen as súas turbinas converteuse en algo habitual.

Como é ben coñecido, o maior problema que temos coas enerxías renovables é que aínda non podemos almacenar ben a electricidade. Por iso, en teoría, as granxas eólicas do norte de Alemaña ían nutrir os estados industriais do sur. Pero non foi así: a gran ‘autoestrada enerxética’ do país está parada por problemas políticos e, todo apunta a que, vai custar moitos millóns máis do previsto.

Por iso, Alemaña está a tomar medidas para frear a súa transición enerxética cara ás renovables. Segundo filtrou a principios de semana o Süddeutsche Zeitung, o goberno alemán pretende reducir os seus obxectivos de creación de parques eólicos no norte do país porque non saben que facer coa enerxía que producen.

Para que nos fagamos unha idea: en 2015, o norte de Alemaña produciu 4.100 xigavatios hora de máis. É dicir, xeraron un exceso equivalente ao necesario para abastecer a 1.2 millóns de fogares durante un ano. Unha descomunal cantidade de enerxía que se deixou perder porque non se podía levar onde era necesaria. A isto, habemos de sumarlle o case mil millóns de gastos de mantemento derivados do excesivo nivel de enerxía que ten a rede.

Pensar no sistema no seu conxunto

Países como India, Australia ou China están a atoparse co mesmo problema. En China, sen ir máis lonxe, a rede de turbinas eólicas ten que permanecer apagada ata un 15% do tempo. E, en moitas provincias, o crecemento da enerxía solar ha feito que non se poida consumir nin a metade do que se produce.

Paradoxalmente, a presión social para construír e desenvolver as enerxías renovables (o investimento en enerxía eólica, solar e térmica) están a poñer en perigo toda a rede eléctrica. E, de paso, están a poñer en evidencia a política enerxética de medio mundo. Sobre todo, os que se están facendo ‘renovables’ sen pensar que ser verde é algo máis que poñer en marcha muíños e hortos solares.

En Texas, a infraestrutura necesaria para levar enerxía desde as zonas desérticas ás grandes cidades do sueste custou 7 mil millóns de dólares. Esta é unha lección moi importante: a transición cara a economías baseadas en enerxías renovables non se pode facer se non pensamos no sistema no seu conxunto.

Reforzar a rede eléctrica non é sexy e os recursos necesarios para a súa renovación non adoitan ser un tema importante no debate público. E iso é un problema. Ao final, vai ser verdade que o máis importante é invisible aos ollos (e ás cámaras dos fotógrafos).

Os nomes da cidade

marea-de-vigo_os-nomes-da-cidade_vigo_2017

A cidade é un palimpsesto. Está composta de sucesivas vagas de poboación, arquitectura e modos de vida que se van superpoñendo como capas de arxila.

Unha desas capas, unha capa que nos permite, en moitos casos, acceder a outras moito máis antigas, a constitúen os nomes de lugar, os topónimos.

Na cidade de Vigo, a toponimia inclúe e vai máis alá do nome oficial das grandes rúas e avenidas. Hai tamén unha toponimia e unha microtoponimia vencellada ao Vigo do pasado: o Vigo da pesca tradicional e o agro, o Vigo das parroquias e dos montes; e hai, ademais, unha toponimia que se afinca no máis afastado do tempo, en idades menos documentadas historicamente, a través dos vestixios de linguas prerromanas que perviviron no galego e na rica autonomía que deixou a nosa lingua.

A toponimia é un valor cultural, un patrimonio inmaterial e unha cartografía para saber quen somos, de onde vimos e cara onde queremos ir.

Convido, a través desta charla, a descubrir con nós este tesouro que son os nomes da cidade.

Día: Martes 7 de Marzo de 2017

Lugar: Rúa Camelias 85

Hora: 20:00 horas

Cartaz

cartaz-marea-de-vigo_toponimia_vigo_2017

Rolda de asembleas nos centros sanitarios de Galicia

ilcanallarubens_asembleas-informativas-sanidade_-dereitos-laborais-_-recortes-_-2017

Os sindicatos, como anunciaron o pasado día 1 en Santiago, inician unha rolda de asembleas nos centros sanitarios de Galicia.

En Vigo, a primeira será o martes día 7 ás 11 horas no Hospital do Meixoeiro. O venres no Hospital Álvaro Cunqueiro ás 11 horas e o Luns 13 será no Nicolás Peña ás 11 horas.

Nas asembleas INFORMARAN das suas demandas de recuperar o recortado nos últimos anos os traballadores-as do SERGAS e da decepcionante reunión co conselleiro de sanidade Vázquez Almuiña, así como das primeiras medidas de presión-mobilización.

Cartaz

cartaz-asembleas-informativas-sindicatos-sanidade_vigo_2017

 

 

Porque están acampando na Praza do Rei do Concello de Vigo?

icr-photographer_ilcanallarubens_-campamento-pola-pobreza_motivos_praza-do-rei_vigo_2017

Porque están acampando na Praza do Rei do Concello de Vigo?

Movementos sociais, políticos, sindicais e cidadans do común queren manifestar a súa preocupación por tres puntos concretos respeto a cidade de Vigo:

a) As cifras oficiais de desafiuzamentos son desgarradoras e nin o Concello nin a Xunta de Galicia nos dán unha solución para erradicalos.
Tamén o bono “aluguer” autonomico de 200€ concédeselle soamente a familias desafiuzadas xudicialmente e non a todas as centos de familias empobrecidas e con baixos ingresos.

Esixinlle a ambas administracións que se poñan de acordo e elaboren un protocolo de urxente de actuacións para atallar esta emerxencia, CREANDO UN PARQUE PÚBLICO DE VIVENDAS EN ALUGUEIRO SOCIAL.

b) Ao mesmo tempo esixen melloras no albergue municipal, que precisa un incremento no número de prazas e un espazo de encontro diurno onde as persoas poidan reconllerese polo día. Ao mesmo tempo e esencial acabar co límite de permanencia de 10 días. Urxe mellorar os servizos e co cumprimento das normas de funcionamiento.

PRECISASE ABRIR UN CENTRO DE INCLUSIÓN SOCIAL

c) Sobre os sen teito. O señor alcalde de Vigo di que non hai ninguén durmindo na rúa, pero o certo é que hai moita xente durmindo nela. Tamén é certo que non hai un censo oficial de persoas sen fogar na cidade e saben que están entre caixeiros, choupanos e pisos pateira que non se corresponde coa informacion do servizo de Benestar Social.

DEBE SER UNHA PRIORIDADE EN VIGO QUE NINGUEN DURMA NA RÚA, QUE TODO O MUNDO TEÑA UNHA OPCIÓN DE REFUXIO DIÚRNO E NOCTRUNRO ESTABLE!

Ata cando van estar acampados na Praza do Rei?

Tras varios escritos presentados ás administracións e non optendo resposta algunha nesta ocasión volven a presentar outro escrito apoiando con esta concentración/manifestación/acampada ata que haxa unha resposta imediata as esixencias mencionadas anteriormente.

Video manifestación

Video do primeiro día pola tarde

Video do sexto día

Video do septimo día

Video do octavo día

O Romance Scam

icr_a-estafa_o-romance-scam

Un dos primeiros ciberconsejos que tentei transmitir desde este blogue centrouse nas relacións persoais a través de internet.  Citas na internet: Cando o amor defráudache.

Segundo a miña opinión unha das principais bondades da internet é a posibilidade de potenciar as relacións persoais sen importar as distancias.

Precisamente estas bondades son as que certos ciberdelincuentes utilizan, en combinación coas principais vulnerabilidades humanas (curiosidade, inocencia, ambición,  confianza) para chegar unha vez máis ás súas vítimas e conseguir os seus propósitos: lucrarse mediante o engano.

E como este blogue nútrese tamén de vosas propias “malas” experiencias, como forma de concienciación aos lectores para evitar caer nos mesmos enganos, con esta entrada vou retomar o tema das coñecidas como “ciberestafas do amor, o  “ROMANCE SCAM”, baseándome nun comentario deixado recentemente nunha das entradas dedicadas ás coñecidas como “Estafas Nixerianas”.

Unha das formas que os ciberdelincuentes utilizan para atopar ás súas vítimas son as páxinas de contactos persoais. Nesta ocasión, Angie, unha lectora do “Blogue de Angelucho” que nos segue desde Colombia,  coñeceu a quen pretendía facerse pasar pola “súa alma xemelga” a través de Internet, e cóntanolo nun comentario que podedes ler en ESTAFAS NIXERIANAS NA REDE (I): Que son? Como funcionan?

Angie decatouse a tempo do engano e da estafa que se lle aveciñaba, pero moitos outros internautas non tiveron esa sorte, e non só sufriron unha rotura de corazón, tamén sufriron unha “rotura de peto” ao ser estafados por estar “cegos” polo  amor e pola falta de información.

Como funcionan as “Romance Scam”?

Para explicar o funcionamento deste tipo de estafas debemos retomar o concepto de cazador que atribuïamos aos “Ciberdepredadores”. Neste caso, os ciberdelincuentes utilizan ese instinto “de cazador” para buscar ás súas vítimas no “seu hábitat”. Os estafadores diríxense ás páxinas de contactos persoais onde saben que atoparán ás súas vítimas.

O primeiro paso do ciberdelincuente é crearse perfís falsos nestes sitios de citas e mesmo en redes sociais, para dar continuidade aos “seus contactos” máis aló do lugar do encontro. Ademais de crear os seus propios “anuncios trampa”, “trabállanse” as súas propios falsos perfís en redes sociais como FACEBOOK ou TAGGED onde mostrarán á persoa por quen se quere facer pasar.

Estes perfís mostrarannos á persoa que todos quixésemos coñecer, independentemente de que se trate dun home ou unha muller, compartirán as súas fotos persoais e familiares máis “entrañables” e mesmo “moi persoais” (omito detalles por aquilo do horario infantil ) mostrándose como persoas moi cariñosas e afables.

Presentásennos a súa vida dependendo do enfoque que queiran dar á estafa, facéndose pasar por unha persoa de exitosa profesión en busca da súa alma xemelga para formar unha familia (normalmente homes en procura das súas vítimas entre mulleres), ou por unha “exuberante” muller que non atopa o home da súa vida, pero que ao ver a nosa foto queda totalmente namorada.

No parágrafo anterior dicirvos que os estafadores tamén se crean perfís facéndose pasar, por exemplo, por un exemplar soldado destinado nun conflito internacional, e do que calquera muller podería namorarse vendo a foto do aposto e condecorado militar, ou pola desamparada e bela herdeira multimillonaria que se atopa internada nun campo de refuxiados onde non teñen apenas alimentos, nin recursos para sobrevivir.

Unha vez preparada a súa “falsa vida” e elixida a vítima comeza o contacto. A elección da vítima pode ser froito do azar, atopando o seu obxectivo entre os anuncios destas páxinas, ou simplemente o resultado do seu traballo ben feito, ao ser a propia vítima quen contacte con eles ao caer no engano dun dos seus “anuncios trampa”.

O que está claro é que non saberemos nunca quen se atopa realmente detrás deses perfís, neste caso se poderemos afirmar que se trata verdadeiramente dunha “relación anónima” podéndonos levar unha gran desilusión se coñecésemos quen se atopa detrás de todo realmente.

É a partir deste momento cando empeza o “particular traballo” do ciberdelincuente, empregando todas as artimañas posibles, entre as que se atopan técnicas  psicolóxicas e de Enxeñería Social, empezará a escoitarnos, a dicir o que queremos “escoitar” para namorarnos. COMEZA A ESTAFA!.

A “relación” comezou, e con iso a estafa. A confianza entre ambos é tan forte que se contan as intimidades máis profundas. Por suposto o estafador irase adaptando á súa vítima, poden mesmo apoiarse entre varios para dar máis credibilidade ao engano non deixando ningún “fío solto”, teñen que ser o máis cribles posible antes de lanzar a súa solicitude de axuda para liquidar un imprevisto económico e que lles coloca nunha situación complicada pero que nós poderemos liquidarlles, e que será a clave da estafa.

      Prometeron viaxar para visitarnos, pero non poden pagar a viaxe e gastos que se xeren.

Necesitan diñeiro para pagar os documentos necesarios que lles esixen no seu país para poder abandonalo.

Un familiar próximo atópase ingresado e necesita unha medicación que non poden conseguir.

Necesitan diñeiro para subornar a quen pode facilitar a súa saída do país.

Necesitan certa cantidade de diñeiro pero non poden retiralo do banco onde teñen millóns, en compensación envíannos un cheque (por suposto falso) que poderemos cobrar posteriormente unha vez que lles enviemos certa cantidade.

Historias como estas mil…. “imaxinación ao poder”, o ciberdelincuente adáptase a ti, ¡son boa xente!

Como poderemos identificar se un contacto puidese tentar estafarnos mediante a técnica do “Romance Scam”?

Para identificar este tipo de estafas é tan sinxelo como facernos preguntas lóxicas que nos fariamos se non estivésemos “cegos de amor” posto que moitas das situacións ou historias que nos conten simplemente non terán demasiado sentido. Por exemplo, unha desvalida e namorada herdeira que se atopa nun campo de refuxiados “Deluxe”, posto que dispoñen da internet para poñerse en contacto co seu “ciberenamorado” , cuiroso!

Ademais a maioría  destas estafas teñen certos indicadores que as identifican como:

  • Nuestr@ namorade@ comeza a profesarnos o seu “amor incondicional” case desde o primeiro momento de comezar o contacto.
  • Pretenden por todos os medios abandonar a páxina onde contactamos, para levarnos á mensaxería privada e redes sociais, mesmo nos propoñen contacto telefónico.
  • Sempre se atopan nun país moi afastado ao noso, normalmente en África,  Europa do Leste, Asia.
  • Envíannos fotos de excesiva “” boa calidade, que poderían ser descargadas da internet.
  • Comunícanse connosco en inglés, ou mesmo no noso idioma utilizando un tradutor online.
  • Estas fotos, tanto de homes como mulleres, corresponden en ocasións con persoas de extrema “beleza”.
  • Prometen viaxar ao noso país para coñecernos, pero sofren algún tipo de contrariedade (problema burocrático para saír do país, enfermidade familiar grave, etc.) aínda que se emendará co desembolso de certa cantidade de diñeiro que nese preciso momento non poden afrontar.
  • O diñeiro solicitado deberá ser enviado a través de plataformas de enviou de diñeiro (Western Union, MoneyGram, etc)
  • Non teñen familiares ou amigos que poidan axudarlles a solucionar o seu problema.

Pero teñen ao “seu ciberpareja” que fará todo o posible por axudarlles, verdade?

E que debemos facer en caso de ser vítimas dunha estafa “Romance Scam”?

Posiblemente cando o “desamor” faga que abramos os ollos e sexamos conscientes do engano será demasiado tarde, e dispoñamos de poucas solucións, pero non estaría de máis seguir certos pasos para, polo menos, tentar arranxar o “roto” que nos fixeron no peto, xa que o corazón deixaránnolo “partío”.

Os pasos para seguir deberían encamiñarse a:

  • Suspender todo contacto co estafador, deberiamos bloquear todo medio polo que se poñan en contacto connosco, ignorando calquera tipo de comunicación e non responder a posibles chamadas.
  • Contactar coa plataforma mediante a que fixemos a transferencia de diñeiro para verificar se se fixo efectiva, e en caso de non ser cobrada cancelar a transferencia.
  • Se o contacto foi realizado a través dalgunha páxina de contactos debemos reportar o perfil do estafador. A páxina web ou rede social non teñen que ser coñecedores da presenza do estafador e se é un sitio de confianza poñerán todos os medios para bloquear e denunciar aos responsables e evitar que se repita a estafa con outros usuarios.
  • Por suposto debes denunciar o que che pasou ante a xustiza.

Para terminar dicirvos que existen moitas páxinas que potencian precisamentecamisola-eu-me-namorei-na-rede este tipo de relacións persoais e que gozan dunha boa reputación e recoñecemento e que como diciamos ao principio da entrada potencian unha das bondades da internet, o permitir as relacións persoais.

E como terminaba o ciberconsejo que vos referencio ao principio, o amor é marabilloso pero ademais é cego e xordo, pero na internet non debemos XAMAIS pechar os ollos.

Como vistes nesta entrada os ciberdelincuentes nos atacán o noso peto a través do noso corazón, non esquezades que…

Nós somos nosa maior vulnerabilidade, pero tamén somos o noso mellor antivirus

 

Traducción feita do Español ao Galego por Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Fuente do artigo elblogdeangelucho.com

#Esperta #Denuncia #Paricipa non sexas complice da estafa e comparte este artigo