Archivos por Etiqueta: Ketek Laboratory-Study Zulo S.A.

Desmontando o bulo de Abel Caballero | «As partículas algodonosas dos chopos non son alerxénicas»

«As partículas algodonosas dos chopos non son alerxénicas»

A xefa do servizo de Alergoloxía do Complexo Hospitalario Universitario de Vigo (Chuvi) explica que os chopos emiten partículas algodonosas con pole que poden resultar irritantes.

«Poden irritar as vías respiratorias e afectar ás mucosas oculares ou nasais», admite a doutora. Con todo, descarta por completo a capacidade dos grans de pole desta especie arbórea como responsable de calquera tipo de alerxia. «Non son alerxénicos», sentencia a responsable da área de Alerxia dos hospitais de Vigo. A doutora apóiase en estudos avalados pola comunidade científica, polo que desmente a afirmación do alcalde de Vigo, Abel Caballero, que aseguraba onte que estas árbores producían alerxias.

Abel Caballero volve a pingar mal a comunidade cientifica “El alcalde de Vigo, Abel Caballero, proclamó ayer su intención de erradicar esta especie arbórea del espacio urbano de la ciudad. El regidor argumenta que se trata de una especie «nefasta, que emite algodones que producen alergias y que da sensación de agobio». Los jefes del servicio de Alergología de los principales hospitales de Galicia e ingenieros forestales no solo desmontaron la tesis municipal, sino que pusieron en valor la importancia de esta especie en las ciudades para reducir la contaminación y el ruido”.

No xornalismo uno dos seus puntos mais elementais e fundamentais é contrastar se o suxeito ao que se lle esta dando voz di toda a verdade facendo a proba da veracidade, mentres tanto o diario decano da cidade de Vigo o Faro de Vigo non se digno de tal… non se dignou a mostrar a outra cara da información, información que nos afecta a todos e todas as cidadás de Vigo, a saúde que nos dan os arboles grandes non a dan a saúde dos arboles fracos ou como denomino eu mesmo “as arboles anorexicas” que esta a poñer o concello de Vigo desde o ano 2007 cando se desatou a febre de humanizar.

Ligazón no que me baseo para dicir que non contrasta a información: «Adiós a los chopos de Vigo» https://www.farodevigo.es/gran-vigo/2018/07/05/adios-chopos-vigo/1923469.html

Mentres tanto a Voz de Galicia vén contrastar que o dndito polo alcalde da cidade é unha mentira facendo así desmontar o HOAX ( Bulo) que Abel Caballero difunde aos seus veciños e veciñas.

Ligazón no que me baseo para decir tal cousa, que por certo, a Voz de Galicia contrasta a información dita polo alcalde vigues: Caballero: «Todos los chopos tienen que caer» https://www.lavozdegalicia.es/noticia/vigo/vigo/2018/07/06/chopos-caer/0003_201807V6C3991.htm

Mentres tanto cabe sinalar

As árbores no medio ambiente urbano

As árbores son moi beneficiosos para o medio ambiente urbano. Cumpren varias funcións que favorecen á cidade e, polo tanto, aos seus habitantes. En primeiro lugar, melloran a calidade do aire pois son axentes activos que reducen a contaminación atmosférica. Se nas grandes cidades non houbese árbores, o tráfico faría case imposible vivir nelas.

As árbores xeran osíxeno, absorben dióxido de carbono e reteñen os pos e partículas que se manteñen no ambiente. Pero, ademais, tamén reducen o molesto ruído que se produce na maioría das grandes cidades, tráfico, cláxones, sirenas, berros, obras, todos estes molestos sons resultan atenuados polas follaxes das árbores, que fan un labor de barreiras antisonido, de illantes acústicos, atrasando ou, mesmo, detendo as ondas sonoras.

Ademais, regulan e actúan sobre o clima, xa que aumentan a humidade do ambiente e diminúen a temperatura no verán e auméntana no inverno, ademais de xerar correntes de aire e constituír pantallas contra o vento, a choiva, a neve, a saraiba ou os raios solares. Así mesmo, as árbores que non están rodeados de formigón e cemento, purifican as augas que se filtran polo chan, pois as súas raíces actúan como descontaminantes, retendo nutrientes e axentes patógenos. Tamén hai que pensar que as árbores serven como morada de aves, que alegran a cidade coa súa presenza e cantos.

A importancia das árbores

1.Unha árbore grande pode absorber ata 150 kg de CO2 ao ano, por tanto son de gran importancia nunha cidade onde a contaminación adoita ser unha problemática importante. As árbores poden mellorar a calidade do aire, facendo das cidades lugares máis saudables para vivir.

2.Ademais, i na mesma liña que no punto 1, as árbores grandes son excelentes filtros para contaminantes urbanos e partículas finas. Absorben gases contaminantes como monóxido de carbono, óxidos de nitróxeno, ozono e óxidos de sulfuro. Tamén filtran partículas finas como po, sucidade ou fume do aire atrapándoos sobre as follas e a cortiza.

3.As árbores xogan un papel importante no aumento da biodiversidade urbana, proporcionando ás plantas e animais un hábitat, alimento e protección.

4.A localización estratéxica das árbores nas cidades pode axudar a arrefriar o aire entre 2 e 8 graos Celsius, reducindo así o efecto de “illa de calor” urbana, unha acumulación de calor polo inmensa mole de formigón, e demais materiais absorbentes de calor.

5.As investigacións demostran que vivir preto dos espazos verdes urbanos e ter acceso a eles pode mellorar a saúde física e mental, por exemplo diminuíndo a tensión arterial alta e a tensión. Isto, á súa vez, contribúe ao benestar das comunidades urbanas.

6.As árbores maduras regulan o fluxo da auga e desempeñan un papel crave na prevención de inundacións e na redución de riscos de desastres naturais. Un perennifolio ou árbore madura de folla verde permanente, por exemplo, pode interceptar máis de 15 000 litros de auga ao ano.

7.A colocación correcta das árbores ao redor dos edificios pode reducir a necesidade de aire acondicionado nun 30 por cento e reducir as facturas de calefacción no inverno entre un 20 e 50 por cento.

8.As árbores poden contribuír ao aumento da seguridade alimentaria e nutricional local, proporcionando alimentos como froitas, froitos secos e follas tanto para o consumo humano como para a forraxe. A súa madeira, á súa vez, pódese utilizar para cociñar e quentar.

9.A planificación de paisaxes urbanas con árbores pode aumentar o valor dunha propiedade nun 20 por cento.

A verdade é que as árbores e o medio ambiente terían que ser tan respectados nas grandes cidades como as propias persoas.

#AbelCaballeroMinte #Vigo #Galiza
#SOSarbores #SOSsaude #VigoVerde
#ForaHOAX #Informando #VigoVerdade
Foto: Atlántico Diario
Anuncios

Mañá 5 de xullo de 2018, o pleno do Parlamento Europeo votará se proceder cunha proposta de directiva sobre os dereitos de autor.

Mañá 5 de xullo de 2018, o pleno do Parlamento Europeo votará se proceder cunha proposta de directiva sobre os dereitos de autor. Esta, se se aprobase, danaría significativamente a Internet aberta que hoxe coñecemos.

En lugar de actualizar as leis de dereitos de autor en Europa e promover a participación de toda a cidadanía na sociedade da información, a directiva ameazaría a liberdade en liña e impoñería novos filtros, barreiras e restricións para acceder á Web. Se a proposta aprobásese na súa versión actual, accións como o compartir unha noticia nas redes sociais ou o acceder a ela a través dun motor de procura faríanse máis complicadas na internet; a mesma Wikipedia estaría en risco.

Ata agora opuxéronse firmemente a estas proposta decenas de persoas relevantes no ámbito das tecnoloxías da información —entre elas, o creador da World Wide Web, Tim Berners-Le, e o pioneiro da internet, Vinton Cerf—, 169 académicos, 145 organizacións polos dereitos humanos, a liberdade de prensa, a investigación científica e o desenvolvemento tecnolóxico; e a Fundación Wikimedia, a organización sen ánimo de lucro que promove, entre outros proxectos polo coñecemento libre, esta enciclopedia.

Por estas razóns, a comunidade de Wikipedia en español decidiu escurecer todas as páxinas da enciclopedia antes e durante a votación do texto, isto é, ata as 10 h ( UTC) do 5 de xullo. Queremos seguir ofrecendo unha obra aberta, libre, colaborativa e gratuíta con contido verificable. Chamamos a todos os membros do Parlamento Europeo a votar en contra do texto actual, a abrilo a discusión e a considerar as numerosas propostas do movemento Wikimedia para protexer o acceso ao coñecemento; entre elas, a eliminación dos artigos 11 e 13, a extensión da liberdade de panorama a toda a UE e a preservación do dominio público.

Noutros países do mundo hispanohablante, como Colombia e México, a comunidade de Wikipedia opúxose recentemente a propostas similares. Pedímosche manterche ao tanto do seu desenvolvemento e apoiar este esforzo.

Para máis información sobre a campaña no Parlamento Europeo e como actuar, visita https://meta.wikimedia.org/wiki/European_Parliament_vote_in_2018/es
Podes seguir a comunicación en redes sociais coas etiquetas #WikipediaSeApaga, #SalvemosInternet e #SaveYourInternet.

Este espazo web apoia unha Internet aberta.

Barrio do Cura: cronoloxía da xentrificación en pleno corazón de Vigo

O pasado mércores 19 Vigo levantábase cunha sorpresa, o proxecto do Barrio do Cura resucitava ao acordar Concello e unha promotora retomar o plan de 2014.

Este humilde blogue publicara diferentes entradas ao respecto do Barrio do Cura.

1º Entrada: 30 novembro, 2011 » Barrio do Cura flashback.

2º Entrada: 28 setembro, 2013 » O Barrio do Cura.

3º Entrada: 28 xuño, 2014 » O concello de Vigo e o sua socia chamada Xentrificacion, a mostra o Barrio do Cura.

4º Entrada: 24 xulio, 2015 » Testemuño dun Vigues que reside nun inmoble en ruínas.

5º Entrada: 28 xuño, 2016 » Vigo flashback: Presentación do proxecto Barrio do Cura.

6º Entrada: 20 xuño, 2018 » O real Barrio do Cura e a sua situación.

Pois ben imos ir ao gran despois desa sorpresa, este proxecto está a piques de volver á vida despois de alcanzarse un acordo entre Concello e o fonod Autonomy Global Opportunities para reactivar un proxecto de recuperación que leva máis dunha década tratando de poñerse en marcha.

Segundo informo Carlos Prego en FdV o convenio recollerá as obrigacións de ambas as partes na recuperación do Barrio do Cura e en Urbanismo farase unha modificación puntual do PXOM de 1993 para adaptalo á lei. O trámite desta nova etapa da actuación urbanística levará un ano e a execución, catro. Un lustro que se se suma a unha historia que arrincou na principios do século XXI:

2004 » Os primeiros pasos do proxecto. En 2004, fai xa case unha década e media, Karpin lanza un ambicioso proxecto para recuperar o Barrio do Cura tras comprar a maior parte das parcelas. O investimento estimado que se facilita entón ascende a 130 millóns. Valery asóciase con Míchel Salgado e José Crespo.

2007 » Diferenzas sobre a vivenda protexida. O proxecto queda en suspenso tres anos despois de lanzarse, a finais de 2007, debido a diferenzas entre o promotor e o Concello sobre a porcentaxe de vivenda protexida. O Concello a fixa nun 29%, mentres Karpin afirma que con ese dato a operación non é viable.

2010 » Reactivación do plan con novo financiamento. O promotor logra novo financiamento co BBVA e o Santander. A firma chega mesmo a presentar o seu proxecto en sociedade na sede do Círculo Financeiro de Vigo. O desenvolvemento do Barrio do Cura volve atrasarse con todo debido a diferenzas en Patrimonio.

2012 » Acordo municipal e poxas en cernes. O Concello e o promotor da actuación asinan un protocolo para desbloquear o proxecto e elabórase un plan especial. A principios de 2013 con todo os bancos estiveron a piques de executar varias veces poxas xudiciais de bens que botarían por terra a actuación.

2014 » Novo investimento para relanzar o proxecto. Grazas a intensas negociacións, a empresa consegue aprazar as poxas. Karpin presenta un novo investidor ruso interesado en entrar na operación. A aprobación do plan preséntase entón como o paso necesario para salvar o proxecto urbanístico.

2015 » Anulación do Plan Xeral de 2008. A finais de 2015 o Tribunal Supremo estima un recurso presentado pola asociación Alternativa Veciñal contra a formulación urbanística, en vigor desde 2008, e anula o Plan Xeral de Ordenación Municipal dese ano. Retómase o PXOM de 1993.

2016 » O Superior anula o PERI do barrio. A principios de febreiro de 2016 transcende a decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia de anular o Plan Especial de Reforma Interior (PERI) de Barrio do Cura ao excluír unha parcela da Casa da Caridade de Vigo Hogar San José.

Agora aten cabos vostedes e miraran e respiraran a esencia da Xentrificación.

 

 

 

O real Barrio do Cura e a sua situación

O grave abandono e detorio no que ten a propiedade ao Barrio do Cura. Este abandono crónico conlevou que, durante os temporais do outono de 2014, o esboraemento de boa parte dos perpiaños dunha das súas partes máis belas, valiosas e recoñecidas: o conxunto de vivendas populares dos números 10,11,12 e 13.

O estado xeral do conxunto, recoñecido como Ben de Interese Cultural de Galicia no 2006, é lamentable, unha vergoña para a nosa cidade, que demostra cales son auténticos intereses do poder político e económico da nosa sociedade.

Dende que a especulación urbanística forzou o despoboamento e abandono deste Barrio e outras zonas incluidas no ” Ámbito de Planeamento Remitido A-4-01″ (cousa odiosa en si mesma) non se teñen feito ningún traballo de consolidación e mantemento destes bens que son patrimonio de todas as galegas.

De tal xeito que todos temos que lamentar o dano (quizais non irreparable, pero si moi custoso e desvirtuador) deste tipico, e ao mesmo tempo senlleiro, conxunto do s XIX que consistia de casas populares que contan cuns interesantes espazos comúns (soportais-pasarela, praziña e lavadoiro).

É evidente que a propiedade (actualmente Valery Karpin & asociados) está a infrixir gravemente a Lei Patrimonio cultural da Comunidade Autónoma de Galicia (en concreto o artigo 91 c) da Lei 8/1995, de 30 de outubre).

Ademáis, a día de hoxe, tampouco se fixeron ningún traballo de reparación dos danos ou sequera consolidación dos perpiaños que está arredor do derrube, co que é posible que se volten a reproducir feitos semellantes.

Fotos Rubens Rocha [IlCanallaRubens]
Texto a cova dos ratos.

PD. As autoridades deberían actuar e sancionar aos responsables COUSA QUE NON O FARÁN XA QUE SON AS SUAS AMIZADES!

Festas na noite de San Xoan 2018 nos barrios de Vigo

San Xoán en Vigo é unha experiencia máxica. A tradición de celebrar a noite máis curta do ano remóntase a épocas moi anteriores ao cristianismo, coa celebración do solsticio de verán, na noite do 23 ao 24 de xuño. Os nosos antepasados temían que o sol non volvese ao seu total esplendor. Por esta razón, iniciaban ritos de fogo purificadores ao atardecer, para simbolizar o poder do sol e axudarlle a renovar a súa enerxía.

Vigo celebra San Xoán con entusiasmo, en torno ás fogueiras e realizando todo tipo de ritos tradicionais, nunha noite na que non se dorme e na que se di que se abren as portas a outros mundos. O prato típico da noite de San Xoán son as sardiñas asadas, non deixes de probalas.

Pasada esta noite, nada como vivir un amencer máxico nas Illas Cíes. Co gran sol nacente do solsticio, o ceo e a Ría fundiranse nunha fogueira de luz multicolor que recordar para sempre.

Recomendacións

A tradición manda saltar 9 veces o lume para estar protexido dos malos espíritos, e recóllense plantas aromáticas (herbas de San Xoán), que se deixan en auga toda a noite para lavarnos a cara a mañá seguinte e ter boa saúde o resto do ano.

Cartaces ofeciais do San Xoan 2018 nos barrios de Vigo (Recopilación o 19 de Xuño de 2018)

Bouzas

Berbes

O Freixo Valladares

Garcia Pincher Toysrus

Navia

A Salgueira

Santa Rita

Centro Cultural Valladares

Asociación Veciñal, Cultural, Deportiva de Cabral

Teis

Balaidos – Val do Fragoso

Anpa Balaidos Vigo

Asociación Veciñal San Xurxo de Saiáns

O Pirata Olmos O Pirata

Invasive Samil

Camaleon Samil

Palmera Playa Samil

Casco Vello Alto

 

A miña solidariedade cos CSO de esquerdas e a miña condena ás cargas policiais

 

O que defende as cargas policiais, a que defenda as cargas policiais, cargas sen sentido, cargas contra persoas, defende a represión.

Facendo un balance das últimas cargas policiais como as do Rodea ao Congreso, Rotonda de Coia, Contra a Plataforma Afectados pola Hipoteca, CSOA Escarnio e Maldizer, 1O, CSO A Insumisa e as que virán xa que isto non terán fin xa que aí segue a lei MORDAZA.

O que defende a integridade dun inmoble ATACADO, a que defende a integridade dun inmoble ATACADO, integridade material, cousa que non defendo ataques a sucursais partidarias con violencia, esta defendendo ao capital.

Os CSO ou movementos sociais son persoas, persoas que loitan polos dereitos, dereitos que hoxe en día cada vez quedan menos, a esas persoas que integran espazos como CSO A quinta dá Carminha e CSO Escarnio e Maldizer e CSO A Insumisa e CSO RSP Vigo estes tres xa desaparecidos, os seus labores para coa sociedade son fundamentais, espazos horizontais, espazos asemblearios 101%, loitan polos dereitos.

Hai certas persoas integrantes de partidos de esquerdas que se declaran anticapitalistas agora solidarízanse por un local que foi atacado, se, un local atacado, unha acción que non apoio tanto o ataque ao local como a defensa ao local, pero esas persoas deben de poñerse na pel dos que foron agredidos fisicamente, esas persoas que se que loitan pola maioría social agredida… cargas policiais antes da data estipulada para o abandono do recinto, por iso falo cargas policiais sen sentido, considérome un activista e como activista vin cousas, sentin cousas que esas persoas integrantes de partidos xamáis sentirán xa que son activistas de sofá ou expertos en escritura ou futuros premios literarios estes últimos que fan charlas sobre o mundo AUTOXESTIONADO e LIBERAR ESPAZOS e logo non levan a practica.

Alén da simpatía de cada quen coa dirección de cada proxecto, a formulación de Centros Sociais co carácter de Okupados (os coñecidos como CSO) desafiaron dende o principio a lóxica única do capitalismo e a súa máquina especuladora, en canto levan anos poñendo en cuestión a existencia da mesma propiedade privada. Pareme esencial que dende diferentes frontes se poñan en marcha proxectos de combate que lle fagan fronte a un sistema patriarcal e capitalista que nos quere pequenas e manexables. Cada un dos proxectos son piar da unidade popular tan necesaria e que hoxe é quen a ten máis longa.

En fin son un activista pacifista facendo revolución desde abaixo e sempre condenar as cargas policiais sen sentido xa que como din por aí as cargas policiais son un fracaso do quen ordena o ataque.

CondenO a brutalidade policial, as porras extensibles (prohibidas), ás responsables deste ataque ao movimento social e a todo intento de someter ás persoas que traballan día a día pola transformación social e os espazos comunitarios.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

» Cargas no Rodea o Congreso https://www.youtube.com/watch?v=U4RacmFg8eI
» Cargas na Rotonda Coia https://www.youtube.com/watch?v=dD1_mEskpbg
» Cargas no CSO A Insumisa https://www.youtube.com/watch?v=x8mEwww7fPA
» Cargas no CSOA Escarnio e Maldizer https://www.youtube.com/watch?v=Kum-CObJHxw

Unha alternativa ao PROXECTO CINTAS MECÁNICAS da Gran Vía

 

Unha alternativa para a “Pasarela mecánica da Gran Vía” a cal Abel Ramón Caballero non pensou. Por sentido común, coherencia e viabilidade medioambiental, a Rúa VAZQUEZ VARELA sería a idónea para facer a pasarela mecánica, tanto pola conexión ca estación do “futuro” AVE (falso AVE) e autobuses, a vía verde da antiga vía do tren e como pola comunicación directa ca futura cidade da xustiza… evitando así o impacto medioambental e con elo a talla das árbores na Gran Vía.

»Requisitos

ESO SÍ, a pasarela tería que ser con baixo consumo catalogada como A+++, tería que contar tamén cun equipo auxiliar en caso de fallo de enerxía, tería que contratar o concello de Vigo a xente especializada en manipulación en cadeiras de rodas e cocheciños de bebe para que estas podan ser empregadas por ese sector da cidadanía, instalación de máis árbores e plantas e unha pequena praza do número 1 ao 9, esta praza seria para o disfrute dos veciños e veciñas como os futuros maiores da futura residencia de anciáns e o novo hotel da zona.

»Hemeroteca Recente

NoticiasVigo.es sacaba o día 10 de Maio de 2018: Novo pau a Abel Caballero, a obra de Gran Vía

• A Cadena Ser informaba o día 11 de Maio de 2018: Segundo o informe dos técnicos de patrimonio da Xunta, o proxecto non respecta a contorna da rúa Gran Vía, nin a harmonía do espazo, ao non respectar o valor do conxunto urbano. Os 15 millóns de financiamento europeo quedan agora no aire.

•La Voz de Galicia sacaba o día 12 de Maio de 2018: Caballero busca unha saída para non perder os fondos europeos da Gran Vía

Tras o pau da Xunta, obrigando ao goberno municipal a cambiar o proxecto de reforma da Gran Vía, o alcalde, Abel Caballero, busca unha solución para non perder os fondos europeos cos que ía financiarse a obra, enmarcada no plan Edusi. «Non podo dicir si están en perigo ou non. Hai un proxecto presentado e hai que gastar os fondos», sinalou o rexedor. Europa concedeu a Vigo 15 millóns para fomentar a mobilidade e a accesibilidade dentro do denominado Vigo Vertical. Dese montante, 9 millóns son para remodelar a Gran Vía.

Patrimonio dá un prazo de quince días ao goberno local para que formule as súas alegacións e propostas porque considera que o actual proxecto non é compatible coa contorna.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, manifestouse onte sobre o particular: «Ningún político pode modificar unha decisión técnica da Dirección Xeral de Patrimonio. Polo tanto, correspóndelle ao Concello. E eu espero que adecúe o proxecto ás prescricións dos técnicos da dirección xeral. Non podo dicir outra cousa porque sería non actuar conforme a dereito».

O alcalde de Vigo, Abel Caballero, non puido aclarar si o novo proxecto que lle esixe a Xunta para Gran Vía estará redactado e aprobado no curto prazo de semanas. «En quince días faremos moitas cousas» dixo Caballero, que non as concretou.

Desde a Xunta sinalaron que o Concello pode enviar un escrito solicitando un prazo máis amplo para redactar un novo proxecto. En calquera caso ten que haber comunicación oficial antes de tres meses porque en caso contrario, a Administración autonómica arquivará o expediente da obra e haberá que reinicialo máis adiante, dilatando máis o proceso, co consecuente risco de non ter financiamento.

Segundo o rexedor, a arquitecta da Xunta que informou o proxecto «en ningún momento» recomenda paralo, polo que cre que a decisión partiu desde instancias superiores á funcionaria por motivos «políticos» co fin suposto de que a obra non estea concluída para as próximas municipais. O alcalde sostén que a parte técnica do informe de Patrimonio da Xunta que ordena paralizar o proxecto de Gran Vía «non di unha soa palabra sobre parar a obra e non menciona incompatibilidade algún co contorno». A técnica di literalmente: «Ou conxunto urbano do que forma parte a Gran Vía non que cabe identificar valores socias e culturais (…) debe ser preservado facendo compatibles a conservación deste patrimonio urbano co súa transformación, integrando harmónicamente as intervencións»

Na reunión na que Patrimonio analizou o proxecto de Gran Vía, tamén se informou sobre Porta do Sol e o palco de Bouzas, pero estas dúas últimas resolucións aínda non chegaron ao Concello, polo que Caballero considerou «sorprendente» a rapidez en enviar o informe do bulevar.

O rexedor deu conta dun nutrido número de expedientes municipais que levan moitos meses en Patrimonio e están sen resposta mentres que o da rampla emitiuse cunha «présa desmesurada». Trátase dun «escándalo sen precedentes, unha decisión política, sen aval ou sustento técnico algún», opinou.

O proxecto de Gran Vía aprobouse o 21 de decembro e foi notificado á Xunta o 8 de xaneiro. O 27 de marzo, a Administración autonómica enviou un escrito explicando que «dado que é un espazo singular, parece que o instrumento urbanístico non dáa cobertura» e, a continuación, desde Patrimonio Histórico reclamárono telefonicamente. O Concello enviouno o 11 de abril e «a partir de aí comeza a mobilización política», segundo Caballero. Vinte días despois, en tempo marca» chega esta decisión política, rematou o rexedor.

Prema

A oposición urxiu ao alcalde a presentar« canto antes» un novo proxecto para a Gran Vía que sexa acorde co conxunto arquitectónico con moitos edificios catalogados pola Xunta, segundo dixo a portavoz do PP, Elena Muñoz. A concelleira confía en que non se perdan os fondos europeos si tramítase un novo proxecto. E subliñou que o Concello sabía que o informe de Patrimonio era obrigatorio.

Marea de Vigo insistiu en que en lugar da rampla hai que volver instalar un tranvía circular que percorra a avenida. Para o portavoz Rubén Pérez, «a reforma non debe implicar a talla de árbores nin unha rampla no medio».

»Recado de Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Pois a alternativa para a “Pasarela mecánica da Gran Vía” a cal Abel Ramón Caballero non pensou acábolla de dar eu, espero que bueno que pense e recapacite.

 

ICR-Photographer©

ICR-Photographer©

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

 

Para esta entrada elixín un bo titulo como tamén unha boa imaxe que é a mostra de que o medio ambiente aos cidadáns e cidadás de Vigo como á institución que representa tal cidade impórtalles ben pouco como dicir nada o MEDIO AMBIENTE. Esta é unha editorial/artigo na que fío palabras e feitos reais.

 

Despois da introdución imos á cuestion

 

A bipolaridade da xente Viguesa e a do Alcalde

A cidadanía viguesa é un tanto rara ao que é coidar o medio ambiente xa que consigo arrastan a denominada síndrome anos 70, esa síndrome que é o de construír unha cidade sen orde con tal de construír sen importar o que leve por diante xa que o que importa é poñer formigón e ladrillo, así é cidadanía rara por dicilo de forma branda con ese sindrome.

A ciudadania viguesa é esa que se acorda da importancia do medio ambiente cando as súas costas sofren un atentado ou cando os seus bosques son invadidos por eucaliptos cando arden xa que devanditos arboles son os mistos para os bosques.

O curioso disto que mencione anteriormente é ver cando esta cidadanía concienciada cando pasan eses desastres é a capacidade de mutación que ten pasadas unhas semanas, porque digo iso de pasadas unhas semanas? porque pasadas unhas semanas esa cidadanía posiciónanse a favor de botar formigón en bosques… posiciónanse a favor de destruír bosques para construír centros comerciais como “PORTO CABRAL” e ” Recare” este ultimo foi clave para que o PXOM aprobado polo actual alcalde e a concelleira de urbanismo cando o bipartito da Xunta fósese abaixo por non respectar o medio ambiente.

Esas mesmas persoas que se posicionan a favor deses centros comerciais abalados polo alcalde o cal quixo facerse o heroe nos pasados incendios forestais sucedidos en Vigo o pasado ano no mes de outubro, ese alcalde que é un experto en que os cidadáns repitan os seus mantras esquecendo o pasado recente dos seus mantras.

Ese alcalde que pasado uns meses da catástrofe mais recente de Vigo vénselle á cabeza a idea de facer un anel contra lumes natural é o mesmo que dixo aquilo “MENTRES NON HAXA PXOM NON HABRA PORTO CABRAL!”, afirmación totalmente incompatible coa creacion dese anel que prometio que brindara a seguridade da cidadanía xa que realmente Vigo dispón dunha coroa a cal brinda de saúde aos e as viguesas a cal nun dos seus eixos sitúase onde queren construír dito macro proxecto do centro comercial e lecer PORTO CABRAL, proxecto que seria no parque forestal de Cabral- Liñeiriños parque fundamental nesa coroa saudabel… polo cal se cumpre iso de que dito alcalde acórdase da importancia do medio ambiente cando o ve en perigo pero logo tal como di o refraneiro “se che e visto non me acordo”.

O alcalde que temos en Vigo é fanático de “HUMANIZAR” as rúas para mostrarlle ao mundo unha nova imaxe da cidade ao exterior pero eso si humanizar sen integrar os bens naturais que xa hai xa que máis de 4.000 árbores segundo el se puxeron onde xa habia polo cal 4.000 tallas “baixo a escusa de estar enfermos” árbores que se poden salvar pero eso e custoso e segundo el ás árbores son “adornos“, cousa que non esta nada mal pero bueno sigo fiando fino, humanizacións que van cos seus correspondentes xardineiras e as súas respectivas árbores escobillas así é como lles denomino eu aos que poñen para substituír aqueles árbores que levan décadas e centenares de anos na cidade, arboles sans, arboles grandes que en se teñen a súa gran importancia, a cal desenvolverei mais tarde pero isto agora no momento fiando fino, humanizacións que fai pero logo ditas humanizacións non se manteñen xa que hai moitas delas co granito totalmente roto e xardineiras con ervas salvaxes e algunhas sen nada e outras esnquizadas… bueno iso non che ten moita importancia xa que o que máis importancia ten é que este alcalde que temos é tamén fanático de tallar arboles grandes, de onde vén iso de tallar as árbores grandes? pois vén desgraciadamente cando Vigo foi prexudicado por un temporal, cando un deses arboles caiu na Avenida de Castelao enrriba dun coche dun amigo do alcalde e empresario (así o dixo no seu programa Vigo de Cerca da canle localia televigo), pasado o temporal daquel suceso onde só houbo danos materiais empeza a talla indiscriminada de CHOPOS da Avenida de Castelao e logo progresivamente foi tallando outras partes da cidade na que dicía que moitos das árboles estaban enfermos mentres que enxeñeiros e expertos forestais que colaboran en movementos cidadáns e en organizacións non gobernamentais concienciadas co medio ambiente contradicían ao alcalde polas súas decisións de talla de arboles baixo supostamente que estaban enfermos.

O máis recente ao tema de talla de árbores e que as 128 árbores plantados no tramo da Gran Vía comprendido entre Urzaiz e a praza de España desaparecerán coa transformación que planea o Concello para dotar de ramplas mecánicas a esta rúa.

Sen voz o noso verde Gran Vía pende dunha motoserra que borre todos os castiñeiros de indias, non tan indios, nin castiñeiros, pero moi queridos polos vigueses que colleitabamos como o maior dos tesouros as súas castañas dás bruxas. Comentarvos que non se se axudará moito esta curiosidade para salvalos pero aos cabalos (non os pétreos de praza España) resúltanlles especialmente agradables estas castañas, tanto que coñecen esta árbore por media Europa como horse chestnut ou castaña de cabalo.

Aquí líbrase unha batalla contra outras moitas cousas, afirma o grupo creado en Facebook “Salvemos a Gran Vía de Vigo”: o que non nos deixen sen forzudos rederos e que non nos pinten tan de gris o progreso.

No proxecto da obra recolle que quedaremos sen 45 camelios e 29 naranxos do bulevar e sufriremos vendo como os 41 castiñeiros das Indias e os 13 tilos das beirarrúas laterais tállanse, e o alcalde di que poñeran no seu lugar 300 árbores novos “arbores escobilla”.

O futuro da nosa cidade ha de ser para nós verde esperanza. O proxecto contempla o traslado dos 74 camelios e naranxos e a talla doutros 54.

Non saben se conseguirán parar ao xigante de ferro, o que si está claro que ata os Dinosetos indígnanse ante tan pouco sentimento que non é outro que o de sacar para poñer outros miniárbores máis substanciosos, aínda que non para nós, o palmatum, cornus florida, magnolia loebneril ou cotinus coggygria, o ginkgo biloba ou algunhas magnolia kobus, onde vai parar, nada que ver cos nosos queridos aesculus hippocastanum pertencentes á robusta familia dos arces.

O futuro sempre estará nas mans dos que ven máis aló aínda que sempre teñen ese peso do que dita unha sentenza en beneficio, non dicimos nin propio nin impropio porque agora sae á luz co proxecto un “as árbores están malitos e por se caen cortámolos moito antes” e ante isto, confiar na boa fé do que fai o estudo, é o que nos queda para que a talla de 128 árbores de Gran Vía sexa menos dolorosa e en conciencia limpa, veremos o que pasa porque xa vos van avisando que estas escaleiras traerannos á parte de comodidade gastos e contaminación aí van os datos que se manexan, que asustan, e moito.

A cifra final da emisión de CO2 traduciríase en 30 toneladas ao ano. Case ná.

As árbores no medio ambiente urbano

As árbores son moi beneficiosos para o medio ambiente urbano. Cumpren varias funcións que favorecen á cidade e, polo tanto, aos seus habitantes. En primeiro lugar, melloran a calidade do aire pois son axentes activos que reducen a contaminación atmosférica. Se nas grandes cidades non houbese árbores, o tráfico faría case imposible vivir nelas.

As árbores xeran osíxeno, absorben dióxido de carbono e reteñen os pos e partículas que se manteñen no ambiente. Pero, ademais, tamén reducen o molesto ruído que se produce na maioría das grandes cidades, tráfico, cláxones, sirenas, berros, obras, todos estes molestos sons resultan atenuados polas follaxes das árbores, que fan un labor de barreiras antisonido, de illantes acústicos, atrasando ou, mesmo, detendo as ondas sonoras.

Ademais, regulan e actúan sobre o clima, xa que aumentan a humidade do ambiente e diminúen a temperatura no verán e auméntana no inverno, ademais de xerar correntes de aire e constituír pantallas contra o vento, a choiva, a neve, a saraiba ou os raios solares. Así mesmo, as árbores que non están rodeados de formigón e cemento, purifican as augas que se filtran polo chan, pois as súas raíces actúan como descontaminantes, retendo nutrientes e axentes patógenos. Tamén hai que pensar que as árbores serven como morada de aves, que alegran a cidade coa súa presenza e cantos.

A importancia das árbores

1.Unha árbore grande pode absorber ata 150 kg de CO2 ao ano, por tanto son de gran importancia nunha cidade onde a contaminación adoita ser unha problemática importante. As árbores poden mellorar a calidade do aire, facendo das cidades lugares máis saudables para vivir.

2.Ademais, i na mesma liña que no punto 1, as árbores grandes son excelentes filtros para contaminantes urbanos e partículas finas. Absorben gases contaminantes como monóxido de carbono, óxidos de nitróxeno, ozono e óxidos de sulfuro. Tamén filtran partículas finas como po, sucidade ou fume do aire atrapándoos sobre as follas e a cortiza.

3.As árbores xogan un papel importante no aumento da biodiversidade urbana, proporcionando ás plantas e animais un hábitat, alimento e protección.

4.A localización estratéxica das árbores nas cidades pode axudar a arrefriar o aire entre 2 e 8 graos Celsius, reducindo así o efecto de “illa de calor” urbana, unha acumulación de calor polo inmensa mole de formigón, e demais materiais absorbentes de calor.

5.As investigacións demostran que vivir preto dos espazos verdes urbanos e ter acceso a eles pode mellorar a saúde física e mental, por exemplo diminuíndo a tensión arterial alta e a tensión. Isto, á súa vez, contribúe ao benestar das comunidades urbanas.

6.As árbores maduras regulan o fluxo da auga e desempeñan un papel crave na prevención de inundacións e na redución de riscos de desastres naturais. Un perennifolio ou árbore madura de folla verde permanente, por exemplo, pode interceptar máis de 15 000 litros de auga ao ano.

7.A colocación correcta das árbores ao redor dos edificios pode reducir a necesidade de aire acondicionado nun 30 por cento e reducir as facturas de calefacción no inverno entre un 20 e 50 por cento.

8.As árbores poden contribuír ao aumento da seguridade alimentaria e nutricional local, proporcionando alimentos como froitas, froitos secos e follas tanto para o consumo humano como para a forraxe. A súa madeira, á súa vez, pódese utilizar para cociñar e quentar.

9.A planificación de paisaxes urbanas con árbores pode aumentar o valor dunha propiedade nun 20 por cento.

A verdade é que as árbores e o medio ambiente terían que ser tan respectados nas grandes cidades como as propias persoas.

Non descarto en facer a segunda parte desta editorial/artigo xa que da para moito o asunto do MALTRATADO MEDIO AMBIENTE EN VIGO e MENOS PREZADO polo habitante da cidade xa que ten esa bipolaridade reflectida neste humilde blogue da DETORIT VIGUESA e deste home chamado Rubens Rocha.

 

 

Algunas das fontes

La Vanguardia | Ecologia verde | Hemeroteca FdV

A antiga estación de tren de Vigo cumpriría 140 anos este ano

Declarada monumento a conservar, foi desmantelada e enviada a Redondela onde as súas pedras xacen sen protección algunha

O primeiro pirata, o que teño máis preto de casa chámase Administrador de Infraestruturas Ferroviarias, máis coñecido polo seu acrónimo Adif, herdeiro doutro pirata e outro acrónimo que se chamaba Renfe. Entre eses dous piratas, cuxa obrigación social é administrar e conservar o patrimonio ferroviario, o segundo ademais ten por obrigación transportar viaxeiros e mercadorías por ferrocarril, usurparon ao pobo de Vigo uno dos seus máis prezados bens de interese cultural: a antiga estación, inaugurada en 1881 e declarada Ben de Interese Cultural en 1990, mes arriba, mes abaixo. Recordo que por aqueles anos había un grupo de vigueses de prol entre os que se atopaban o arquitecto Jaime Garrido, o escultor Eiravella e Xosé Luís Méndez Ferrín, defendendo a integridade ameazada de dúas iconas da cidade: o Palacio de Xustiza, que querían demoler para instalar alí unha praza deseñada e xa paga a un arquitecto entón de fama chamado Bofill, e a estación do ferrocarril, substituída desde 1987 por unha bastante anodina que non chegou nin a cumprir as súas vodas de prata posto que foi demolida en 2011.

Na parte que me foi posible, tentei recoller todos os argumentos en defensa daqueles dous inmobles que, por fin, foron declarados bens de interese cultural e por tanto, supostamente, indestructibles. O palacio de xustiza e antigo cárcere foi desmontado e volto restaurar convertido en Museo de Arte Contemporánea.

A estación tamén foi desmontada no 1999 pero nunca chegou a rehabilitarse. Onde están as pedras da estación? A maioría foron roubadas do lugar no que de maneira moi neglixente foron almacenadas pola entón responsable da súa conservación e custodia que era Renfe.

Apiñadas en cheas nun lateral da estación de Redondela, esas pedras foron desaparecendo. Chegou Adif cos seus plans de converter as estacións en multinegocios e seguiu facendo a vista gorda mentres as pedras da estación de Vigo van desaparecendo e as súas cheas apilados en Redondela ban minguando de maneira considerable.

No 2015 Elena Muñoz, portavoz do PP, consideraba «urxente» que se recuperase a vella estación e consideraba que «sería un bo uso trasladala á área de Vigo que se decida para convertela nun centro social». A modo de suxestión, planteba que o tema se debatese na xunta de portavoces do Concello para buscar unha solución de consenso.

Desde a Marea de Vigo, Rubén Pérez cara a unha suxestión moi similar. «Se se consegue que Adif cédalla ao Concello barallamos a súa conversión nun centro cívico de barrio. Decian que o goberno local non tería problemas económicos para culminar o proceso á vista dos fondos que destina a novas humanizacións». Pérez non quixo por aquel entón propoñer unha localización concreta. Limitar a dicir que habería que estudar aqueles barrios nos que non exista un centro deste tipo e por tanto maior necesidade.

Quen vai devolvernos a estación? Quen vai esixir as responsabilidades penais e civís por esa dolosa neglixencia na custodia dun patrimonio que era de todos nós? E o que é máis importante: ante a dubidosa e difícil posibilidade de que alguén esixa esas responsabilidades? quen as vai a pagar?

Eu quero a miña estación. A miña estación centenaria, a estación onde crecín e aprendín, austera, modesta, como correspondía a unha cidade que non malgastaba en fastos nin en faraonismos, ata que os piratas comezaron a roubarlle o seu patrimonio mentres os megalómanos entretíñanse encargando proxectos que non temos diñeiro para pagar xa que o AVE tan só é para petos xenerosos.

As pedras seguen deteriorándose no patio da estación de Redondela, rodeadas de lixo e restos de todo tipo, mentres ao seu ao redor crecen matogueiras. O máis grave é que ninguén as vixía e ao estar nun patio aberto (a porta hai anos que rompeu, sen que fose reparada) é imposible saber se están todas as pedras que chegaron.

A antiga estación de tren de Redondela perdeu gran parte do tráfico coa entrada en servizo do eixo atlántico que discorre por outro trazado, e o escaso persoal que ten durante o día, nunca de noite, limítase a controlar o paso dos trens.

 

Aos que lle dades a razón ao alcalde coa PASSVigo

 

A todos os que lle dades a razón ao alcalde con limitar os descontos aos empadroados a propósito de que xente non empadroada paga impostos porque ao estar a vivir de aluguer pagan lixo, auga , o IBI porrateado (cousa que debe pagar a persoa propietaria da propiedade), ao ter negocios aquí pagan impostos como IBI, IAE, auga , lixo etc.

Espero que cando saiades de Viaxe teñades tamén en conta isto e non vos aproveitedes de descontos que todas as cidades teñen sen distinguir empadroados de non empadroados.

Abel copiou o nome da tarxeta de Londres pero en Londres non hai distinción entre empadroados e non empadroados.

Ler isto e xa me diredes

Que só os de Vigo poidan acceder a tarifas reducidas no transporte urbano corresponde a unha visión do mundo bastante estreita, a dos vigueses que cren que o planeta se acaba no alto de Puxeiros e se dás un paso máis caes ao baleiro. En calquera metrópole, ou gran cidade, que é o mesmo, os organismos que as rexen tratan de facilitar o tránsito de viaxeiros nos servizos de transporte público. Sobre todo, porque unha das grandes preocupacións que teñen os gobernantes é a contaminación e a conservación do medio ambiente. Pero aquí parece que o tema é outro. Estar empadroado dálles acceso a maiores descontos, pero non impiden o acceso a outras rebaixas menores aos visitantes.

Debe ser que ningún deses vigueses que defenden a posición do alcalde e alagan as redes coas súas opinións, merecen descontos no bus ou o metro cando van a Madrid e Barcelona. Nunca compran o bono de dez viaxes nin billetes de dous días. Prefiren o individual porque saben que non teñen dereito a rebaixa onde non pagan impostos. Tampouco, aínda que traballen na capital, sácanse o cartón mensual Porque non poden? Non, porque saben que non deben. En París tamén renuncian á París Pass por non ser abusones. Mesmo se lles deu por irse alí uns meses. Pagan sempre a tarifa máis cara. E cando cruzan o charco ata Nova York, ignoran a New York Pass. Nas súas incursións a Londres, fanlle noxos á o Oyster Card e a Travel Card. Así, un jicho de Redondela pode viaxar con desconto desde Heatrow á estación de metro de Southwark. Sadiq Khan non lles poñerá pegas.

Curiosidade

Pareceme curioso que poñan o requisito do PADRÓN cando pois so me ven a cabeza a sencilla razón que dito alcalde botou da cidade a xente que foi despexada das suas vivendas, si, asi é… a xente despexada das suas casas por problemas económicos, o concello de Vigo non ten alternativa habitacional para os seus habitantes… os habitantes que foron despexados das suas vivendas foron  expatriadas a concellos da contorna de Vigo, si foron obrigados a deixar Vigo e as suas amizades e familiares para ter teito…. cantos habitantes perdeu Vigo nestes últimos anos? moitos e iso non ten nada que ver Feijóo senon o concello de Vigo que vendeu as vivendas para emerxencias sociais escudado no eido de mercar os terreos da cidade da xustiza cando pois xa se sabia que ia para o antigo xeral… en fin, por favor mirade mais alo do discurso que os creedes dun tipo que minte.

Posdata

Por certo botou xente da cidade ou sexa perdeu habitantes e non so habitantes senon cartiños que o estado da por X habitantes e os CARTIÑOS dos propios habitantes.

Nota

Ao fin e ao cabo, non se trata de promover o uso do transporte público e diminuír o uso dos coches particulares na cidade? Pois iso. Tarxeta bus para todo o mundo.

Exclusiva

O que supura aquí é que en 2019 Vitrasa remata concesión e quere seguir tendo un sistema tarifario IMPRESENTABLE que obriga a compensar sempre con recursos públicos con cada mellora do servizo. Os novos buses innecesarios polo tempo de rodaxe dos anteriores e o feito de que paguen eles os envíos masivos da PASSVigo son accións encaminadas a “seguir coa mangantada”.

No ano 2012, Abel Caballero aseguraba que “non se prorrogaría a concesión a Vitrasa mentres el fose o alcalde”, mais, co remate da concesión no 2019, a inexistencia dos pregos para o novo contrato, a inversión que está realizando a concesionaria actual co envío das Pass Vigo, e o adianto da renovación de 12 autobuses no 2017, o grupo municipal da Marea de Vigo non pode senón cuestionarse a existencia dalgún acordo cara a unha prórroga. “Que sentido ten que Vitrasa no último ano de concesión estea investindo miles de euros nunha campaña como a da Pass Vigo” matiza Rubén Pérez.