Archivos por Etiqueta: redes sociais

O Romance Scam

icr_a-estafa_o-romance-scam

Un dos primeiros ciberconsejos que tentei transmitir desde este blogue centrouse nas relacións persoais a través de internet.  Citas na internet: Cando o amor defráudache.

Segundo a miña opinión unha das principais bondades da internet é a posibilidade de potenciar as relacións persoais sen importar as distancias.

Precisamente estas bondades son as que certos ciberdelincuentes utilizan, en combinación coas principais vulnerabilidades humanas (curiosidade, inocencia, ambición,  confianza) para chegar unha vez máis ás súas vítimas e conseguir os seus propósitos: lucrarse mediante o engano.

E como este blogue nútrese tamén de vosas propias “malas” experiencias, como forma de concienciación aos lectores para evitar caer nos mesmos enganos, con esta entrada vou retomar o tema das coñecidas como “ciberestafas do amor, o  “ROMANCE SCAM”, baseándome nun comentario deixado recentemente nunha das entradas dedicadas ás coñecidas como “Estafas Nixerianas”.

Unha das formas que os ciberdelincuentes utilizan para atopar ás súas vítimas son as páxinas de contactos persoais. Nesta ocasión, Angie, unha lectora do “Blogue de Angelucho” que nos segue desde Colombia,  coñeceu a quen pretendía facerse pasar pola “súa alma xemelga” a través de Internet, e cóntanolo nun comentario que podedes ler en ESTAFAS NIXERIANAS NA REDE (I): Que son? Como funcionan?

Angie decatouse a tempo do engano e da estafa que se lle aveciñaba, pero moitos outros internautas non tiveron esa sorte, e non só sufriron unha rotura de corazón, tamén sufriron unha “rotura de peto” ao ser estafados por estar “cegos” polo  amor e pola falta de información.

Como funcionan as “Romance Scam”?

Para explicar o funcionamento deste tipo de estafas debemos retomar o concepto de cazador que atribuïamos aos “Ciberdepredadores”. Neste caso, os ciberdelincuentes utilizan ese instinto “de cazador” para buscar ás súas vítimas no “seu hábitat”. Os estafadores diríxense ás páxinas de contactos persoais onde saben que atoparán ás súas vítimas.

O primeiro paso do ciberdelincuente é crearse perfís falsos nestes sitios de citas e mesmo en redes sociais, para dar continuidade aos “seus contactos” máis aló do lugar do encontro. Ademais de crear os seus propios “anuncios trampa”, “trabállanse” as súas propios falsos perfís en redes sociais como FACEBOOK ou TAGGED onde mostrarán á persoa por quen se quere facer pasar.

Estes perfís mostrarannos á persoa que todos quixésemos coñecer, independentemente de que se trate dun home ou unha muller, compartirán as súas fotos persoais e familiares máis “entrañables” e mesmo “moi persoais” (omito detalles por aquilo do horario infantil ) mostrándose como persoas moi cariñosas e afables.

Presentásennos a súa vida dependendo do enfoque que queiran dar á estafa, facéndose pasar por unha persoa de exitosa profesión en busca da súa alma xemelga para formar unha familia (normalmente homes en procura das súas vítimas entre mulleres), ou por unha “exuberante” muller que non atopa o home da súa vida, pero que ao ver a nosa foto queda totalmente namorada.

No parágrafo anterior dicirvos que os estafadores tamén se crean perfís facéndose pasar, por exemplo, por un exemplar soldado destinado nun conflito internacional, e do que calquera muller podería namorarse vendo a foto do aposto e condecorado militar, ou pola desamparada e bela herdeira multimillonaria que se atopa internada nun campo de refuxiados onde non teñen apenas alimentos, nin recursos para sobrevivir.

Unha vez preparada a súa “falsa vida” e elixida a vítima comeza o contacto. A elección da vítima pode ser froito do azar, atopando o seu obxectivo entre os anuncios destas páxinas, ou simplemente o resultado do seu traballo ben feito, ao ser a propia vítima quen contacte con eles ao caer no engano dun dos seus “anuncios trampa”.

O que está claro é que non saberemos nunca quen se atopa realmente detrás deses perfís, neste caso se poderemos afirmar que se trata verdadeiramente dunha “relación anónima” podéndonos levar unha gran desilusión se coñecésemos quen se atopa detrás de todo realmente.

É a partir deste momento cando empeza o “particular traballo” do ciberdelincuente, empregando todas as artimañas posibles, entre as que se atopan técnicas  psicolóxicas e de Enxeñería Social, empezará a escoitarnos, a dicir o que queremos “escoitar” para namorarnos. COMEZA A ESTAFA!.

A “relación” comezou, e con iso a estafa. A confianza entre ambos é tan forte que se contan as intimidades máis profundas. Por suposto o estafador irase adaptando á súa vítima, poden mesmo apoiarse entre varios para dar máis credibilidade ao engano non deixando ningún “fío solto”, teñen que ser o máis cribles posible antes de lanzar a súa solicitude de axuda para liquidar un imprevisto económico e que lles coloca nunha situación complicada pero que nós poderemos liquidarlles, e que será a clave da estafa.

      Prometeron viaxar para visitarnos, pero non poden pagar a viaxe e gastos que se xeren.

Necesitan diñeiro para pagar os documentos necesarios que lles esixen no seu país para poder abandonalo.

Un familiar próximo atópase ingresado e necesita unha medicación que non poden conseguir.

Necesitan diñeiro para subornar a quen pode facilitar a súa saída do país.

Necesitan certa cantidade de diñeiro pero non poden retiralo do banco onde teñen millóns, en compensación envíannos un cheque (por suposto falso) que poderemos cobrar posteriormente unha vez que lles enviemos certa cantidade.

Historias como estas mil…. “imaxinación ao poder”, o ciberdelincuente adáptase a ti, ¡son boa xente!

Como poderemos identificar se un contacto puidese tentar estafarnos mediante a técnica do “Romance Scam”?

Para identificar este tipo de estafas é tan sinxelo como facernos preguntas lóxicas que nos fariamos se non estivésemos “cegos de amor” posto que moitas das situacións ou historias que nos conten simplemente non terán demasiado sentido. Por exemplo, unha desvalida e namorada herdeira que se atopa nun campo de refuxiados “Deluxe”, posto que dispoñen da internet para poñerse en contacto co seu “ciberenamorado” , cuiroso!

Ademais a maioría  destas estafas teñen certos indicadores que as identifican como:

  • Nuestr@ namorade@ comeza a profesarnos o seu “amor incondicional” case desde o primeiro momento de comezar o contacto.
  • Pretenden por todos os medios abandonar a páxina onde contactamos, para levarnos á mensaxería privada e redes sociais, mesmo nos propoñen contacto telefónico.
  • Sempre se atopan nun país moi afastado ao noso, normalmente en África,  Europa do Leste, Asia.
  • Envíannos fotos de excesiva “” boa calidade, que poderían ser descargadas da internet.
  • Comunícanse connosco en inglés, ou mesmo no noso idioma utilizando un tradutor online.
  • Estas fotos, tanto de homes como mulleres, corresponden en ocasións con persoas de extrema “beleza”.
  • Prometen viaxar ao noso país para coñecernos, pero sofren algún tipo de contrariedade (problema burocrático para saír do país, enfermidade familiar grave, etc.) aínda que se emendará co desembolso de certa cantidade de diñeiro que nese preciso momento non poden afrontar.
  • O diñeiro solicitado deberá ser enviado a través de plataformas de enviou de diñeiro (Western Union, MoneyGram, etc)
  • Non teñen familiares ou amigos que poidan axudarlles a solucionar o seu problema.

Pero teñen ao “seu ciberpareja” que fará todo o posible por axudarlles, verdade?

E que debemos facer en caso de ser vítimas dunha estafa “Romance Scam”?

Posiblemente cando o “desamor” faga que abramos os ollos e sexamos conscientes do engano será demasiado tarde, e dispoñamos de poucas solucións, pero non estaría de máis seguir certos pasos para, polo menos, tentar arranxar o “roto” que nos fixeron no peto, xa que o corazón deixaránnolo “partío”.

Os pasos para seguir deberían encamiñarse a:

  • Suspender todo contacto co estafador, deberiamos bloquear todo medio polo que se poñan en contacto connosco, ignorando calquera tipo de comunicación e non responder a posibles chamadas.
  • Contactar coa plataforma mediante a que fixemos a transferencia de diñeiro para verificar se se fixo efectiva, e en caso de non ser cobrada cancelar a transferencia.
  • Se o contacto foi realizado a través dalgunha páxina de contactos debemos reportar o perfil do estafador. A páxina web ou rede social non teñen que ser coñecedores da presenza do estafador e se é un sitio de confianza poñerán todos os medios para bloquear e denunciar aos responsables e evitar que se repita a estafa con outros usuarios.
  • Por suposto debes denunciar o que che pasou ante a xustiza.

Para terminar dicirvos que existen moitas páxinas que potencian precisamentecamisola-eu-me-namorei-na-rede este tipo de relacións persoais e que gozan dunha boa reputación e recoñecemento e que como diciamos ao principio da entrada potencian unha das bondades da internet, o permitir as relacións persoais.

E como terminaba o ciberconsejo que vos referencio ao principio, o amor é marabilloso pero ademais é cego e xordo, pero na internet non debemos XAMAIS pechar os ollos.

Como vistes nesta entrada os ciberdelincuentes nos atacán o noso peto a través do noso corazón, non esquezades que…

Nós somos nosa maior vulnerabilidade, pero tamén somos o noso mellor antivirus

 

Traducción feita do Español ao Galego por Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Fuente do artigo elblogdeangelucho.com

#Esperta #Denuncia #Paricipa non sexas complice da estafa e comparte este artigo

Anuncios

ை Facebook o rei da Social Media no 2015

Foto Reuters

Foto Reuters

Mercado de redes sociais o do dominio case total de Facebook . Creación de Mark Zuckerberg ten 83,5% de cota de mercado.

Facebook é o amo, señor e gobernador do mercado das redes sociais. A marca de Mark Zuckerberg pechou o 2015 cunha cota de mercado a nivel mundial de 83,5%. Aumentou en pouco máis de dez puntos porcentuais nun ano, xa que o 2014 pechouno de forma positiva con 73,28%.

A firma StatCounter, que rastrexa estatísticas da internet, informou sobre o peche do ano en Facebook comparando o seu domino contra o doutras redes sociais. O seu competidor máis próximo é Pinterest, que ten unha cota de mercado de 6,57% -o ano pasado tivo 9,38%-.

StatCounter-social_media-ww-monthly-201501-201512-bar

StatCounter-social_media-ww-monthly-201501-201512

 

 

A información de StatCounter explica que o maior dominio de Facebook durante o ano foi entre maio e xullo. En xuño alcanzou a súa máxima cunha cota de mercado de 86,26%.

O mercado en España é distinto para Facebook. A súa hexemonía é case absoluta. Pechou o 2015 co 93,95% da cota de mercado. En abril tivo o seu punto máis alto cando alcanzou o 95,83%, sempre con información proporcionada por StatCounter.StatCounter-social_media-ww-monthly-201501-201512

No segundo lugar para o mercado Español está Twitter. A rede de microblogging apenas alcanzou o 5,57% da cota de mercado. A nivel mundial quedou coa terceira praza cunha cota de 5,32%. Isto marca unha baixa, pois o 2014 concluíu co 6,83%.

O DATO
A cota de mercado estimado pola firma StarCounter toma o acceso a redes sociais como Facebook, Twitter, Pinterest, Tumblr, Google+, YouTube, Reddit e ‘outros’ desde computadoras, dispositivos móbiles e consolas de videoxogos.

Rubens Rocha

ை Os fenómenos das redes que tolearon ao mundo este ano

ilcanallarubens_Os fenómenos das redes_2015

Un desafío de preguntas para un demo e un vestido de cor indefinida son dúas dos eventos que marcaron este 2015.

Un xogo para facerlle preguntas a un suposto demo e un vestido que os internautas non podían deixar de mirar foron dous dos fenómenos que lle deron a moitos material con que matar horas de lecer en Facebook, Twitter e demais. Pero tamén houbo ameazas, dixitais ou físicas. Fagamos un reconto do que marcou as redes sociais este ano.

1) #CharlieCharlieChallenge: o lapis adivinador

ilcanallarubens_lapis si ou non_2015Algúns lle preguntan ás divindades no ceo, outros consultan a un oráculo ou ao tarot. Pero este ano, centos de miles de persoas cruzaron dous lapis sobre un anaco de papel en busca dunha simple resposta: si ou non.

Trátase do #CharlieCharlieChallenge, un xogo que consiste en facer preguntas que Charlie, un misterioso demo, responde movendo os lapis.

O equipo do programa BBC Trending tentou achar a orixe do xogo, e atopouse con que posiblemente tiña raíces mexicanas.

Como adoita ocorrer, a ciencia ten unha explicación para o movemento dos lapis. E é que a forza de gravidade e a situación delicada e inestable na que se atopan permiten que un ínfimo movemento, incluso unha expiración, léveos a cambiar de posición. Só en novembro habíano tuiteado unhas 1.600 veces.

2) O vestido que cambia de cor: azul, branco ou dourado?

ilcanallarubens_vestido azul negro_branco dourado_2015Podería dicirse que foi unha desas preguntas do millón. Todo empezou cando a cantante dunha banda música folk, a escocesa Caitlin McNeill, publicou a foto do vestido da nai da noiva en cuxa voda tocou a súa banda. McNeill e o seu noivo non lograban chegar a un acordo sobre a cor da peza, entón pediu axuda e preguntou: ¿é branco ou azul?

E choveron de todos lados respostas. Incluíndo, por suposto, a celebridades de gran arrastre, como Kim Kardashian ou Julianne Moore.

A ecuación complicouse cando algúns empezaron a argumentar que o vían dourado. Houbo opinións técnicas, houbo explicacións científicas. Ao final, todo depende da forma en que o teu cerebro procese a cor.

3) O falso vídeo porno de Facebook

ilcanallarubens_web_virus_de_face_big_tp1_2015Isto, máis que unha tolemia de redes, foi unha verdadeira ameaza. En febreiro pasado, un suposto vídeo porno comezou a aparecer nos muros de Facebook de persoas en todo o mundo, con outras 20 persoas etiquetadas.

Ao facer clic no suposto vídeo a persoa era redireccionada a sitios onde aparecía o aviso de que Flash Player está desactualizado, e proporcionaba unha suposta ligazón desde onde se pode descargar para poder ver o vídeo en cuestión.

Ao final, un caía nas mans dun maligno malware que roubaba información e instalaba unha extensión que multiplicaba a distribución da mensaxe a outros.

O falso vídeo fixo unha segunda aparición en xuño, con máis forza que a orixinal.

4) Os paus do selfie: inimigo número 1

ilcanallarubens_palo selfi_2015Amados por quen o usa e odiado por quen non, os chamados selfie sticks son fortes contendores ao dubidoso premio a produto tecnolóxico-inimigo público número 1 do ano.

Vítimas do seu propio éxito, os paus de selfie comezaron a ser prohibidos en diversos lugares públicos de gran renome.

Empezando pola Galería Nacional de Londres e o Palacio de Versalles en Francia, pasando polos parques de World Disney World en Estados Unidos. E é que o dispositivo deixou de ser benvido nalgúns dos sitios onde a xente dáballes uso en masa.

“As varillas de extensión portátiles convertéronse nun problema de seguridade cada vez maior para os nosos hóspedes e o noso persoal”, díxolle en xuño o portavoz dos parques Disney á BBC.

Aínda así, o 2015 foi moi positivo para os selfies. Un informe publicado en agosto cifraba nun millón o número de fotos desta natureza que se publican cada día nas redes sociais.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Por que a app de Facebook “cómese” a batería dos smartphons?

ICR-Photographer© facebook app

Trastear en Facebook desde o smartphone constitúe unha ocupación adictiva para moitos usuarios, especialmente neses intres mortos nos que se espera a alguén ou se viaxa no transporte público. Tamén é, con todo, unha especie de buraco negro para a batería do seu teléfono móbil, polo que esta desaparece a un ritmo vertixinoso.

E, para algúns, preocupante. Un informe que circula estas semanas pola rede reporta niveis alarmantes de uso de batería nos novos iPhone 6S Plus, nos que a aplicación móbil da rede social que dirixe Mark Zuckerberg pode chegar a ser a responsable do uso de ata un 15% da pila.

En declaracións á web Tech Times, Jonathan Zdziarski, un investigador especializado en ciberseguridad que examinou o código no que se basea a aplicación de Facebook para iOS explicou por que sucede isto. E, de acordo coa súa análise, todo ten que ver coa geolocalización: a aplicación de Facebook está programada para saber constantemente onde está o dispositivo no que se atopa instalada. Mesmo cando se executa en segundo plano.

Zdziarski sinala que o simple feito de movernos co noso teléfono xa consome máis batería que permanecer na mesma localización, pero que sumar a isto o uso do GPS para enviar os nosos datos de localización gasta aínda máis enerxía.

A pesar da evidente preocupación que as súas revelacións espertaron nalgúns usuarios respecto da privacidade da aplicación de Facebook, Zdziarski achaca este fenómeno simplemente, a un mal uso da enxeñería de software na App Store de Apple, asegurando que isto demostra que Apple non se esforza en revisar as aplicacións dos seus grandes socios todo o que debería.

Pola súa banda, desde Facebook responderon indicando que xa traballan para revisar estes problemas, xa que eles tamén recibiron feedback dalgúns usuarios de iOS que denuncian que a súa aplicación cómese a vida do seu teléfono. Con todo, os portavoces da rede social negan que a súa aplicación siga enviando a localización dos seus usuarios en segundo plano en todos os casos, e aseguran que existe unha opción para desactivar esta función.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]