Archivos por Etiqueta: samil

Vigo flashback: A ponte de Toralla recuperada

O 25 de outubro de 1997 os vigueses coñecían que a xustiza lles había dado a razón no preito que mantiñan cos propietarios da illa de Toralla polo uso da ponte. Despois dun itinerario xudicial de dez anos, o Tribunal Supremo rexeitaba o último recurso interposto polos insulars, que reclamaban en exclusividade o uso e goce a ponte e das praias. Deste xeito, se liberalizaba o paso pola ponte, sen que para chegar á illa, fose necesario acceder en barco ou a nado. Ademais, a Lei de Costas tamén establecía que os propietarios da illa deberían ceder para dominio público seis metros de terreo a partir da máxima pleamar rexistrada.

Outros aspectos recolleitos na sentenza eran o mantemento da prohibición da entrada de vehículos alleos aos residentes da illa. Así mesmo, non se establecían indemnizacións para o grupo formado polas comunidades de propietarios Torre de Toralla e Castro de Toralla e pola entidade Toralla S.A..

Os propietarios obtiveron unha concesión por 99 anos condicionada ás necesidades do dominio público e decidiron construír a ponte cos seus propios recursos. A entrada en vigor da Lei de Costas de 1989 estableceu que as concesións outorgadas para construír accesos a illas de propiedade privada serían revisadas para que quedasen abertas a uso público en idénticas condicións de utilización que as particulares.

Traducción por Rubens Rocha

Artigo da Voz de Galicia

Vigo flashback: Proxecto Toralla 1978

O 29 de maio de 1978, o Tribunal Supremo sentenciaba a negativa para construír na mencionada insua un edificio de considerable lonxitude e nove plantas de altura. Unha especie de pantalla que viña complementar á xa construída torre.A sentenza viña dar a razón ao Concello de Vigo que nos primeiros anos setenta vetou o proxecto da sociedade Toralla. Os propietarios dos terreos lograran que a comisión provincial de urbanismo aprobase o proxecto en outubro de 1968.
«Vai contra toda idea non só paisaxística senón que ata teño medo de que se afunda a illa», chegou a dicir durante a sesión plenaria do 1 de agosto de 1975 o alcalde Joaquín García Picher, que impediu a ampliación do proxecto. Para iso, aludiu á entrada en vigor provisional do plan xeral do ano 1970. A xogada permitiulle paralizar momentaneamente. Só de momento porque a Audiencia da Coruña anulou o acordo municipal para permitir o desenvolvemento daquel proxecto urbanístico.

O Concello de Vigo recorreu ao Supremo, obtendo finalmente o resultado buscado. Nesta sentenza, o alto tribunal recoñecía á empresa o dereito para construír respecto ao plan xeral, o que consentiría unha ocupación máxima do 33 por cento das parcelas edificables. Isto traducíase nun edificio dun baixo e dúas plantas, pero non aquela pantalla de vivendas.

O alcalde Manuel Soto representou a alegría da maior parte dos habitantes de Vigo, e resaltou o feito de que se trataba da primeira sentenza que estimaba a defensa da paisaxe e a contorna ecolóxica. Na sentenza facíase alusión a esa circunstancia. Nun alarde de gran enxeño, os autores do proxecto bautizara este segundo edificio como Parque. A illa fora comprada aos herdeiros de Martín Echegaray en 1965. A orixinal empresa Toralla S.A. obtivo permisos para construír a ponte, varias defensas contra o mar e a actual torre, así como as 34 parcelas que agora ocupan os chalés.

No proxecto inicial contemplábase tamén un edificio pantalla de nove alturas e 120 metros de lonxitude, que debería achegar 85 vivendas máis. Por certo que tamén se opuxeron aquela mole os propietarios dos pisos da torre e tamén das vivendas unifamiliares.

Traducción Rubens Rocha
Artigo da Voz de Galicia

Convocan unha marcha protesta polo atraso da concesión para a praia canina

ilcanallarubens_praia-santa-baia_alcabre_vigo_2016

Abel Caballero anuncio polo mes de Abril no seu programa de LocaliaVigo que nuns días Vigo contaría cunha nova localización para que os donos e donas de cans poidan gozar a praia coas súas peludos e peludas, e xa estamos en Agosto.

Un grupo de donos e donas cansados de tanta dilatación convocaron para mañá 4 de Agosto unha marcha que irá desde a praia de Samil ata a de Mouriscade -pola parte de atrás do Museo do Mar de Galicia-.

Esta marcha débese a que levan tres averanos que Vigo leva sen unha praia canina. Reprochan ao concello que non se realizou os trámites a tempo e haxa que esperar ata 2017.

O punto de saída desta marcha protesta será ás 20 horas ante o posto da Cruz Vermella situada no paseo do areal de Samil. Xa non é a primeira que fan a última data do 2012.

Fagamos memoria

Desde o 2012 viguese e viguesas levan pedindo unha praia na cal compartir cos seus peludos no verán , dita petición atópase no aire hoxe en día, despois de realizar unha experiencia xa que parece ser que para o alcalde non é importante tal petición popular da cidade, a cal solicitaron máis de 8.000 persoas e numerosas protestas acontecidas na cidade reclamando dita petición.

Segundo Abel Caballero alega que hai dificultades para facer realidade dita petición popular, o alcalde fixo un experimento no 2014, a praia elixida no seu momento foi na illa de Toralla e a máis próxima ao areal de O Vao, o ano pasado eliminouse tal experimento co compromiso de que se recuperaría no 2016.

Tal eliminación foi porque os veciños da zona opuxéronse e producíronse discusións con propietarios dos cans. O ano pasado o Concello estudou outras localizacións, pero pospuxo a este, aínda que o asunto segue no aire, o alcalde prometeu no seu programa de LOCALIA do pasado mes de Abril á petición dunha televidente, en dita promesa a televidente dixo que xa tiñan unha praia asignada para este verán, veran que se atopa no seu ecuador, no dito programa non dixo cal sería a praia, mentres que Caballero negouse falar do tema o pasado 27 de maio deste ano, aínda que asegurou que o están estudando cando en localia asegurou que xa tiñan unha praia para cumprir a petición popular.

A contradición de dicir que xa tiñan a praia a que están en estudando o tema xa é cotián no rexedor vigues, a contradición veu cando un xornalista pregúntolle polo tema o pasado día 27 de maio, a resposta foi que «Seguimos niso, pero non me pregunte», foi a resposta que deu ao xornalista.

Rubens Rocha

ை Vigo flashback: Proxecto recuperación de Samil.

ilcanallarubens_proyecto para recuperar la playa de Samil_2009_2015

No ano 2008 o concello e o goberno Español anunciaron que se iniciarían no 2009 o derrubamento do muro do paseo de Samil concretamente este anuncio foi o día 25 de xullo. A demolición era para recuperar as as dunas comezará pola zona máis próxima á praia de La Fuente.

O cronómetro para o fin do paseo de Samil activábase a súa conta atrás por aquel entón. A súa demolición comezaría a partir do 2009. O secretario xeral do Mar, Juan Carlos Martín Fragueiro, acompañado pola directora xeneral de Sostibilidade da Costa e do Mar, Alicia Paz, realizaron este anuncio o día 24 tras unha reunión co alcalde, Abel Caballero. “Unha vez que estea rematado o estudo técnico gustaríanos comezalo canto antes. Queremos que se empece a partir de 2009”, indicou naquel entón. Unha derruba coa que se pretendía iniciar a recuperación do sistema dunar do areal e oretranqueo da senda para que o ámbito volva á súa forma orixinaria.

As obras de demolición do paseo comezarían dende a praia de La Fuente e estenderíanse en varias fases polos preto de dous quilómetros de longo dos que presume o areal de Samil. O secretario xeral do Mar recordou naquel entón, non obstante, que a intervención requirirá de varios trámites previos como os estudos de impacto ambiental. “Hai unha débeda con esta cidade e esta actuación será un orgullo para os vigueses”, resaltou Juan Carlos Martín Fragueiro, naquel entón recordeille eu persoalmente a Juan Carlos que os devanditos informes levan estando nun caixón moitos anos, uns informes que realizou a universidade da cidade, medioambiente e un informe do senado.

As concesións de restaurantes e kioskos que hai ao longo do paseo actual non interferirán no desenvolvemento dos traballos de demolición asegurou Caballero como tamén asegurou que estes negocios non supoñerían un problema. “Na metade da praia xa non hai porque expiraron, e os que quedan están a punto de facelo”, así recordouno naquel entón. Por este motivo os técnicos decidiron comezar a derruba do paseo polo extremo que linda coa praia de La Fuente, ao ser a zona máis “limpa” e ter caducado xa a licenza do restaurante As Dornas, situado nese extremo do paseo. Recordar que do que dixo quedo resumido en facer un parque facendo así non cumprir coa súa palabra de derrubar o paseo, só cumpriu o que é o derrubamento das Dornas.

O rexedor local aseguraba que o Concello tiña a posibilidade de rescatar todas as concesións que aínda non expiraron. “As indemnizacións non serían moi cuantiosas dado que os prazos nos que caducan son moi reducidos”, argumentou Abel Caballero por aquel entón.

Do que argumentaba se quedo niso nun argumento vacio xa que volvía sacar a concurso para unha nova concesión para o JONATHANS de 30 anos, local que na actualidade está sometido a unha reforma e local que se prevé a súa inauguración a principios deste veran, tal como argumento o pasado ano 2014 que se viña un novo JONATHANS mostrando o proxecto para este local o cal poderán ver abaixo a súa presentación pública.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

O rexedor local recordou no 2008 que no Plan Xeral contemplaba oretranqueo tanto do paseo coma da avenida de Samil. Unha intervención coa que se pretendía -tal e como se recollía no proxecto da Dirección Xeral de Costas- que o ancho do areal alcance ata os 100 metros.

O proxecto para recuperar o sistema dunar de Samil, que impulso o Goberno, levaría consigo a ampliación do ancho de praia en aproximadamente 65 metros dende o muro actual. Un plan que implicaría o traslado de todas as instalacións que se sitúan ao longo do paseo -restaurantes, piscinas, campos deportivos… -. Así e todo, estas non se pecharían ata que estean operativas noutras localizacións.

No bosquexo do proxecto reflectíase tamén a construción dun paseo de madeira para atravesar o areal. A avenida de Samil non só se afastaría da súa situación actual -entre 150 e 200 metros máis atrás-, senón que tamén pasaría a ser de sentido único de circulación. En canto ás zonas verdes da praia, prevíase que estas chegasen ata a estrada.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: Proxecto milla verde.

ilcanallarubens_proyecto milla-verde-grafico

Por maio do 2014 informábase un novo proxecto para a cidade de Vigo, Abel Caballero o gobernante da torre do concello da Detroit Viguesa a conexión “verde” Travesas-Samil, un BULEVAR en que o comparo co Central Park. O BULEVAR pasaríase a chamar agora a “milla verde” que tería 1,8 quilómetros de CoiaSamil o proxecto bautizado como a MILLA VERDE o anuncio 2 meses despois do antigo chamado BULEVAR.

Este proxecto con algúns reaxustes en viais e rotondas tras aceptar en parte 23 alegacións e desestimar 9. Iniciará o procedemento expropiatorio sen descartar acordos de cesión cos donos. Terá unha anchura de 30 metros.

O proxecto da milla verde entre Coia e Samil a través da avenida de Europa está un pouco abandonado na actualidade pero naquel martes 15 xullo, en Faro de Vigo informaba que estaba máis preto de facerse realidade cinco anos despois de que o Concello o encargase ao estudo dos arquitectos Salvador Fraga, Francisco Javier García-Quijada e Manuel Portolés. O consello da Xerencia de Urbanismo aprobou o venres 18 definitivamente o Plan Especial do paseo, unha ambiciosa operación a desenvolver en cinco fases que abranguerá unha franxa de 116.450 metros cadrados e con 1,8 quilómetros de lonxitude. O documento recibiu 32 alegacións na fase de exposición pública, das que 23 teñen sido estimadas parcialmente, aínda que os reaxustes realizados non afectan á superficie do ámbito nin ás características xerais da senda, que tendria 30 metros de ancho con zonas verdes, carril bici e parques, entre outras dotacións públicas para uso dos cidadáns.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

A milla verde recorreria a marxe dereita en sentido descendente da avenida de Europa cara a Samil ao longo de seis ámbitos do PXOM (Cruceiro, Pertegueiras, Dunas, Tomás Paredes, Fontes Pertegueirase Millareira) onde se prevenian urbanizacións que inclúen a reserva de chan para os diferentes tramos do paseo. O Concello iniciará tras a aprobación o expediente de expropiación dos terreos, valorados en 11,7 millóns no proxecto, e estudiaria, segundo sinalaban fontes municipais, acordos cos donos, xa sexa mediante permutas ou a través de cesións da edificabilidade que lles corresponde dentro das urbanizacións previstas. O plan afecta a máis dun centenar de parcelas, catro delas con vivendas.

O proxecto formulábase a longo prazo, en cinco etapas, e a construción do paseo estaba presupostada en 7,8 millóns polo que, sumado ao valor do chan que é necesario ocupar, a operación roldaría os vinte millóns de euros.

Fundación Sales

O paseo cruza os xardíns da Fundación Sales. Os seus responsables presentaron unha alegación solicitando a exclusión dos seus terreos do ámbito do plan ao argumentar, entre outros motivos, que o proxecto divide o xardín, cun patrimonio botánico de gran riqueza, e pon en risco a súa integridade e visibilidade. Os redactores do proxecto responderon a iso dicindo que “non” hai perigo de mutilación ningunha” do espazo natural, e mesmo se deixa marxe para unha posible ampliación futura. O proxecto integraba tamén a braña da Fochanca, formado por bosque de ribeira, unha frondosa vexetación e fauna diversa.

Outro grupo de alegantes solicitaba que se demore a construción do paseo ata que exista un maior desenvolvemento urbanístico do PXOM na zona. Os arquitectos contestaban no seu informe tras estudalo que o Plan Xeral reflicte a milla verde como un “obxectivo prioritario”, e en todo caso a operación se materializaría cun programa de etapas “flexible”.

Os principais reaxustes refírense a viais afectados pola actuación e correccións en datos de propiedades. Os autores do plan especialhabian realizado os cambios para o efecto e proposto alternativas para situar as rotondas que se instalarían na avenida de Europa para mellorar a mobilidade e os accesos a Alcabre e Navia.
Varias das alegacións presentadas sostinieron que o proxecto vulnera as determinacións do Plan Xeral. A iso responderon os redactores que o ámbito a ocupar delimitado no proxecto coincide co do PXOM e simplemente eran necesarios axustes no viario afectado. O plan especial, inicidial neste punto, conta con todos os informes favorables, dende o visto e prace do departamento autonómico de Protección de Patrimonio Cultural ata o de Estradas do Estado e o da área de Mobilidade do Concello. A Xunta determinou polo ano 2009 que non era necesario sometelo ao procedemento de avaliación estratéxica ambiental.

A aprobación definitiva do plan chegaría dous anos despois da inicial. O proxecto naquel entón avanzaba con lentitude e era necesario cubrir todo o trámite expropiatorio ou de ocupación por acordo mutuo. Paralelamente os arquitectos presentaron o proxecto de urbanización. Aínda que as obras dixeron que empezarían no prazo aproximado dun ano na actualidade non se ve tal inicio das obras, aínda serán necesarios varios máis ata despois das municipais do 2015 se o actual alcalde revalida o seu cargo para ver se este proxecto vai poñerse en marcha, todo me indica que parece ser que se así que teriamos o Central Park Vigues segundo así o comparo o gobernante da torre do concello da cidade da Detroit Viguesa, Abel Caballero, segundo Abel Caballero dixo que se recuperaría unha ampla avenida na que agora prima o tráfico de vehículos a motor fronte ao peonil e de ciclistas.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Vigo flashback: Proxecto tren vertebrado

ilcanallarubens_TrenVertebrado_2010_2015

Cos convois aínda na estación da Florida, hai 45 anos na actualidade empezouse a conxecturar cun proxecto de convoi para unir Vigo con Baiona aproveitando a antiga liña.

Hai corenta e cinco anos, enxeñeiros da empresa “Trens Vertebrados S.A. ” ultimaban os estudos económicos para a implantación dun sistema de transporte colectivo entre VigoBaiona tras a desaparición do chamado tranvía da costa. Aproveitábase a antiga liña, barallábase unha autoestrada de peaxe baixo as forquita e, se a cousa fraguaba, anunciábanse dúas liñas máis, VigoPorriño e VigoSamil, traxecto que se faría en dous minutos.

Cando aínda non se cumpriranilcanallarubens_tranviasVigo_Abandono_2015 dous anos da desaparición dos tranvías, que se podrecían á intemperie na Florida e en plena operación anti raís por toda a cidade, para tapalos ou retiralos das rúas “debido á morea de inconvenientes que supoñen para o tráfico rodado e polo estado de abandono en que se encontran”, enxeñeiros da empresa ” Trens Vertebrados S.A. ” culminaban en Vigo os traballos para a realización do estudo económico para a instalación entre Vigo e Baiona do tren vertebrado deseñado polo enxeñeiro vasco Goicoechea Omar, creador do tren Talgo.

O 22 de novembro de 1970 e segundo a crónica de FARO DE VIGO, os enxeñeiros abandonaron a cidade camiño de Santiago para dende alí e por vía aérea regresar a Madrid con toda a documentación precisa para determinar a viabilidade do proxecto, tras ter realizado “un detido recorrido” ao longo da liña acompañados por alto persoal de Tranvías Eléctricos de Vigo, S.A. e poñendo especial atención á capacidade de adaptación desta ás necesidades do novo tren”.

Ao despedir os técnicos, un voceiro da compañía de tranvías manifestaba que quedaban á espera dos resultados do estudo económico para decidir definitivamente se financiaban ou non a instalación do citado tren, aínda que os indicios obtidos lles facían pensar que o proxecto era viable ” e de levarse a cabo viría a reportar un considerable beneficio para toda a zona do Val Miñor“.

Na información de FARO decatábase señor Goicoechea de dirixir el mesmo as obras” da excelente disposición das autoridades provinciais e locais para a materialización do proxecto e a entusiasta actitude do enxeñeiro. Tamén os alcaldes da zona se mostraban encantados cun proxecto que vían como unha solución aos problemas de comunicación e anunciaban a súa intención de apoialo con todos os medios ao seu alcance.

Ao tempo, anunciábase que de realizarse a instalación ” e comprobada a súa bonanza, se procedería ao estudo doutras similares entre Vigo e Porriño e Vigo e Samil, percorrido que neste último caso podería efectuarse en dous minutos unha vez concluída a urbanización da praia.

Os técnicos consideraban que o estado en que se encontraba a liña VigoBaiona permitiría a construción dunha autoestrada de peaxe baixo as forquita do tren, “que ademais de servir como vía de desconxestionamento da estrada actual posibilitaría un abaratamento do prezo dos billetes, o que redundaría en beneficio dos usuarios,”.

Corenta e cinco anos despois séguese botando de menos o tranvía da costa, do tren vertebrado non se volveu saber e a antiga vía é unha estrada chamada autovía.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

PD. Aínda que se barallaron proxectos para Caracas, Madrid e varias poboacións catalás, este tipo de tren só chegou a funcionar en Las Palmas, pero as críticas empezaron coas obras, en 1972 polo forte impacto visual que supoñían os piares e vigas de sustentación. Na primeira proba, o tren circulou á velocidade “do paso dunha persoa” e a oposición mantívose ata o desmantelamento das vigas e forquita, tres anos máis tarde.

Toralla libre e para todos | Vigo

Toralla a illa esquecida e a illa para privilexiados

ilcanallarubens_toralla.png

Así titulo este artigo: Toralla libre e de todos

Eu non atopo explicación mais que a busque e investigue como en Vigo todas as construcións bochornosas de Franco o ditador foron derrubadas mentres segue en vida unha que debería irse á merda e esa unha é o edificio de Toralla, que por certo o edificio de Toralla esta posto como o 9 edificio mais feo e horrible mais espantoso de toda España.

Non entendo como a cruz do Castro non a derrubaron aínda coa lei de memoria histórica. Non entendo porque o scalextric foi derrubado, o cal se empezou a construír en 1976, 70.000.000 de pesetas e 4 anos despois detivéronse as obras, e empezouse a desmantelar metro a metro en 1986 durante 6 meses e cun custo de 90.000.000 das antigas pesetas… unha auténtica tolemia… no 86 do Boletín de Información Municipal (BIM), case monográfico dedicado á demolición do scalextric, que comezaría o 26 dese mes. O seu articulo titular «Vida, paixón e morte do scalextric». Da concepción ciclópea do Imperio, a Vigo quedou o scalextric, como cuña de progreso fascista atravesado na súa garganta urbana.

Volvendo ao de Toralla a soberbia é o principal dos pecados capitais. Quen incorre nel crese por encima de calquera autoridade ou poder. A torre de Toralla, e volvo incorrer que foi construída nos estertores do Franquismo, quedou para a posteridade como exemplo de burla á lei grazas aos ricos compradores de políticos de alto Standing e de baixo Standing. En España non existe as illas privadas ou non existen praias privadas xa que a costa é de todos pero bo neste caso nesta illa esta restrinxida o acceso ao pobo de Vigo cando as illas son publicas non privadas, bo mais ben soamente o pobo pode acceder a dous areais da illa: WoW Que chachi!!.

Dáme noxo a soberbia da xente que di que lle gusta a imaxe que se ve desde a praia do Vao ou desde Samil, esa imaxe que é das mais fotografadas, esa imaxe do atardecer ou anoitecer cando seria unha fotografía mais bela sen esa bochornosa torre construída por en a época escura de España ou sexa a do ditador e aínda por encima os políticos de todas as cores tantos pasados e presentes poñen como imaxe esa illa cando esa imaxe das guías de turismo da cidade debería desaparecer, tal como faise en España xa que en España é coñecida por eliminar restos de historia ou mais ben de borrar historia, os políticos da suposta transición empeñáronse e esforzáronse por supostamente quitar cousas construídas na época escura española.

Véxase por onde se vexa a Illa de Toralla é un dos exemplos máis ilustrativos dun bo atentado terrorista meidoambiental. En Vigo é unha das mostras ilustrativas do que é capaz dona “especulación”.

Nun marco incomparable como é o da ría de Vigo, sitúase este fermoso arquipélago que constituía non fai moito unha das máis belas estampas da nosa cidade. Porque hoxe en día esta preciosa illa atópase urbanizada.

No 65 cometeuse nela un auténtico atentado ecolóxico e permitiuse a construción dunha desproporcionada torre de 70 metros de altura e máis de 30 chalés. Estas construcións poboan o seu territorio esnaquizando esta gran paraxe natural e impedindo aos cidadáns do seu libre goce.

Pasaron os anos e ata o século XIX non se ten constancia da propiedade da illa. Ata o ano 1836 Toralla pertenceu ao Mosteiro de Celanova. Ese ano produciuse a desamortización de Mendizábal, e unha vez desamortizada a illa é comprada polo Marqués de Elduayen, daquela deputado provincial por Pontevedra. Tras a morte de Elduayen os seus familiares deciden vender a illa á empresa Thenaisie Provote. Esta empresa instala unha factoría de salgadura da que hoxe aínda se conserva a plataforma pola que subían as gamelas para depositar o peixe.

En 1884 créase a sociedade Cordelera Ibérica, fábrica de cordaje que constitúe a primeira construción moderna que se produce na illa. A industria era das que facían a cordelería máis longa de Europa, e chegou a ter entre os seus socios ao político Eugenio Montero Ríos e ao fabricante galego Matías López.

A Cordelera Ibérica tivo que pechar nos primeiros anos do Século XX. A súa materia prima prodecía da Illas Filipinas. Como en 1898 España perde a illa, a fábrica ten que importar a mercadoría doutros países, resultando bastante máis caro e facendo que a industria deixase de ser competitiva. Despois, Toralla pasou á familia Lameiro e en 1910 a illa é adquirida por Martín Echegaray.

Echegaray, un vigués enriquecido en Arxentina, acolleu na illa a moitos vigueses que estaban dispostos a promover o tranvía. Unha vez instalado o tranvía en Vigo, sábese que aceptou excursións á illa por 2,50 pesetas. Á morte de Echegaray en 1931, os seus descendentes refuxiaron na illa a algún perseguido, caso do mestre e xornalista Apolinar Torres (ao que fusilarían os franquistas en agosto de 1936) ou o industrial Eugenio Fadrique.Á súa morte, Martín Echegaray tiña máis dun trintena de herdeiros aos que a empresa Toralla S.A. puxo de acordo para comprar a illa en 1965.

Para conseguir grandes beneficios do terreo comprado, construíuse unha enorme torre de 70 metros cuxa autoría correspondeu ao gran arquitecto Xosé Bar Bóo. A pesar das críticas que puidese sufrir o arquitecto, ao seu favor débese dicir que decidiu asumir o proxecto porque outro alternativo habería constituído unha maior pantalla. Aínda así, ao final terminou mal cos promotores daquela obra.

Distribución da Illa de Toralla desde o 2006

Distribución da Illa de Toralla desde o 2006

A empresa ademais conseguiu unha concesión da illa de 99 anos. Ao principio a illa era de uso privado pero unha sentenza do Tribunal Supremo deu a razón ao Concello de Vigo e permitiu que os cidadáns puidesen acceder ás praias.

Hoxe a illa que ocupa 5 hectáreas, está dividida nunha zona pública e outra privada. A parte pública a forma a praia de area fina de 200 metros de longo por 20 de ancho. O resto é todo propiedade privada: vivendas e un parque que ocupa un terzo da illa.

Eu desde o meu pagina web e institucións son un de moitísimos dos que desde hai anos leva loitando pola destrución da torre e os chalés que aí están, Desde varios colectivos cidadáns esíxese ás administracións públicas a desprivatización da illa. E é que un paraíso natural como ese debería ser gozado por todos os vigueses.

A que estaba ben fermosa a illa sen a torre? Pois loitemos para que a tiren e ese espazo sexa goce dos vigueses non da clase alta.

#TorallaDeTodos #TorallaLibre #NaturalezaParaTodos

Rubens Rocha [@ilcanallarubens]

Fontes consultadas arquitecturavigo e hemerotecas.

ை El futuro de la playa de Samil – Vigo

ilcanallarubens_presente_samil_futuro_samil.png
Hablemos de un posible adiós definitivo. El oceanografico, medioambiente (Estado Español), y diversas organizaciones medioambientales han visto como las playas del interior de la ria estan creciendo sus arenales, concretamente las playas de Alcabre y Bouzas conjunto a Chapela, todo es debido al cambio de las corrientes y de la acción humana creada, la ciudad se va quedando pequeña y algunos creen que la solución es comerle metros al mar cuando eso repercute grabemente al medioambiente. Dicho cambio de corrientes ha sido derivado por la construccion de dos construcciones, el paseo de Samil y el muelle de Canido.
Este articulo que tengo el placer de escribir es para hablarles concretamente del adiós difinitvo a una playa emblemática de la ciudad de Vigo. Samil uno de los arenales más de destacados y más concurridos de Vigo. A pesar de que quizás no sea la playa preferida por los propios vigueses es un arenal que a veces no se le valora como se le merece. Su gran concurrencia es debida a la cercanía del centro de Vigo, lo que provoca gran afluencia por medio de autobuses urbanos. Mucha gente del interior de Galicia se acerca a esta playa atraída por sus buenas instalaciones, instalaciones que serán asesinas del arenal, instalaciones que permiten pasar un día entero agradable y no solo de Galicia, sino del país vecino, Portugal. Otro factor en contra para los vigueses es la desembocadura en el lado izquierdo del arenal del mítico río Lagares, ahora convertido en el río en la alcantarilla de Vigo. Sin embargo, este río, hoy mantiene unos niveles de limpieza mucho más dignos que en décadas pasadas lo que provoca una calidad de aguas actualmente más “decentes” en la playa de Samil.

Quizás sea una de las mejores playas de Vigo en cuanto a situación, orientación y tamaño (1.100 m). Se orienta al oeste, al poniente, lo que asegura sol en los días de verano hasta última hora, lo que provoca unos atardeceres espectaculares con el telón de fondo de unas de las islas del Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas, las Islas Cíes. Sus instalaciones, accesos y paseos, a pesar de ser muy criticados, la convierten en una playa cómoda para mucha gente. Pero la gente en si no sabe que la playa esta perdiendo arena y esa arena se esta llendo hacia la parte interior de la ria.
Entre sus instalaciones cuenta con 3 piscinas infantiles, un tobogán, canchas de baloncesto, pista de patinaje, un half-pipe (medio tubo), puesto de Cruz Roja, vigilancia, socorrismo, duchas, lavapiés, aseos, megafonía, aparcamientos, zonas verdes, parques infantiles, merenderos, cafeterías, restaurantes, servicio de baño para discapacitados… La calle que circula más próxima a la playa (Avenida de Samil) cuenta con bolera, discotecas, camping, circuito de automodelismo y otros establecimientos.
Además en la esquina del Lagares se construyó hace alguna década el Complejo Municipal Deportivo Samil que cuenta con 12 pistas de tenis, 3 de paddel y un campo de fútbol.
Dentro de 45 años Samil se convertirá tal como ven en la fotografía que encabeza este articulo, para ello hay que actuar cuanto antes, antes de que suceda que la playa diga chau y adiós para siempre, es necesario que desaparezca todo el paseo y las instalaciones que hay hasta la arboleda para regenerar la playa ya que regenerandola sera la manera de salvarla y no despedirse de ella para toda la vida, no se puede permitir que se gaste dinero totalmente haciendo trasplanten de arenas traídas de ríos y playas de no se sabe donde ya que esas arenas son perjudiciales para los ecosistemas ya que no son las originales de la zona cosa que los políticos no se dan de cuenta ni se preocupan. 

«El proyecto de recuperación de la playa tiene un problema, ese problema son las licencias de varios establecimientos hoteleros. Esto hace que el proyecto en Samil sea a largo plazo. El hotel Samil tiene concesión hasta 2016 cosa que dicho hotel tiene que desaparecer para así regenerar el arenal, el Jonathan hasta el 29 de agosto de 2016 [Actualmente volvieron a sacar a concurso una concesión de 30 años mas (10/03/2015)], el Camaleón hasta el 20 de diciembre de 2019 y el Di San Remo hasta el 20 de octubre de 2025.»

«Precisamente, hace unos meses empezó la fase del proyecto de regeneración de los arenales derribando el restaurante As Dornas, cuya concesión ha caducado, en su lugar se construirá un parque público de 4.000 metros cuadrados rodeado por un espacio ajardinado. En este parque público se ubicarán unas instalaciones deportivas que, con casi toda seguridad, serán canchas de baloncesto cosa que no se puede consentir que metan pavimentado si en realidad se quiere salvar la playa salvar sus arenales pero bueno ese parque será provisional hasta que caduque la licencia de los establecimientos hosteleros que bordean la playa de Samil.»
A mi entender es un gasto inútil el invertir en algo provisional pero bueno siendo optimista en quince años todo lo que hoy se conoce en samil desaparecerá, sino se regenera Samil no sera la Samil que nuestros abuelos y padres iban esa playa que realmente era una playa autentica con una esencia única natural no esa playa que es hoy en día la que nuestros padres odian ir y se van a playas de similitud a la que ellos disfrutaban ya que la actual agobia. 

Los vigueses son unos genios en lo qué a facilidad destruyen el patrimonio natural y patrimonio arquitectónico y luego lo difícil que es arreglarlo y de ahí llega a pasar como ese que cubre una quiniela y no la sella y resulta como se van dando los partidos ve que cada resultado que puso se va cumpliendo y eso hace tirarse de los pelos mal pero mal mal.

Ése es el problema de los políticos de turno, políticos que creen que están haciendo algo bueno para la sociedad como es ponerle a sus votantes cómodas cosas cuando esas cosas luego no se cuidan mas no se saben los pros y contras que generaran esas comodeces que les dan a sus votantes. No saben (o eso espero) que sus decisiones afectan a las ciudades y a los ciudadanos, con suerte, unas decenas de años. Muchas veces el daño causado es casi imposible de reparar (véase el caso del Hotel Bahía  cuyo hotel ha destrozado un mercado histórico de la ciudad olvica y la visión hacia el mar o la torre de Toralla cuya torre ha destrozado una isla virgen en interés de regalarsela a nuevos ricachones) y sin embargo toman decisiones a veces con una ligereza que asusta por lo cual si estas leyendo este articulo te pido y ruego que este te manifiestes y digas BASTA YA, NO QUIERO MATAR SAMIL, NO QUIERO VERLA IR, NO LA QUIERO VER MORIR… manifestaros y digan por favor que tiren ya el paseo y todas las instalaciones artificiales que han destrozado una zona riquísima.

«Hagamos como los vecinos de Coruxo que dijeron basta a ver que el VAO se estaba muriendo… las dunas de O Vao crecieron hasta tres metros desde la regeneración en 2005. Samil no es la única playa que esta muriendo sino la playa de A Punta (Teis). La regeneración del sistema dunar iniciada en 2005, al liberar el espacio que ocupaban el antiguo campo de fútbol, el estanque y la estación náutica –desplazada tierra adentro–, muestra visibles resultados. Las lomas han crecido, según datos de la Concelleria de Medio Ambiente, una altura media de 1,5 metros, y en algunas zonas llegan a los tres. Solo durante el invierno pasado la arena se elevó 70 centímetros. El movimiento afecta también al resto de la parte seca de la playa, la que pueden disfrutar los bañistas. En la parte más próxima a las dunas ganó 60 centímetros estos cinco años.»

«La zona protegida tiene una superficie de 12.390 metros cuadrados, en los que se plantaron 4.650 plantas de diez especies, indispensables para regenerar el sistema y aproximar O Vao a su estado original. La intervención permitió recuperar 21 variedades de flora autóctona, casi todas desaparecidas hace 60 años. También han colonizado las dunas 15 clases de aves.
Además del evidente aumento de altura otros indicadores dan idea del cambio. Los postes que delimitan las colinas ya no están en el mismo lugar en el que se colocaron en 2005. Los técnicos los han cambiado de posición dos veces ante el crecimiento del espacio dunar. También las pasarelas de madera que dan acceso a la playa muestran el incremento de volumen. Desde que se regeneró O Vao hasta el verano de 2008 fueron retiradas en invierno para no interferir en el movimiento de la arena. En 2009 se mantuvieron, y en los meses pasados estaban prácticamente ocultas, señalan fuentes de Medio Ambiente.»

«El proyecto de derribo del paseo y las instalaciones artificiales de Samil, la demolición del paseo de Samil y la reordenación de todo el espacio permitiría ganar alrededor de 120.000 metros cuadrados de playa, lo que llevarse a cabo supondrá un cambio radical. La ministra Elena Espinosa en el año 2008 aseguró que desea que el proyecto se lleve acabo cuanto antes posible ya que hay riesgos que haya un adiós y se comprometió a que no haya el adiós la operación aparece en el PGOM plantea un paseo unos metros por detrás de las dunas, que así crecerían. Se haría por partes, porque también se exige contar con una nueva avenida de Samil, por detrás del hotel, señalaron las mismas fuentes. La avenida se quedaría reducida a una sola dirección, como vial de servicios. La playa cuenta con 2.000 metros y el plan prevé comenzar por donde hay espacio a recuperar e ir avanzando.»
«La ampliación de Samil exige además de demoler el muro y trasladar aparcamientos y servicios la recuperación de las concesiones municipales instaladas a partir de la década de las setenta en primera línea. As Dornas ya es del Concello y el próximo restaurante en revertir a la titularidad de la Administración local será el Jonathan al cual le digo al alcalde que ni se le ocurra volverlo abrir y no le renueve la concesión y que comience su demolición, en 2016. Logró permiso el 30 de agosto de 1976 por 40 años, así que en poco más de siete finaliza su permiso. El segundo está bastante más lejos: el Camaleón obtuvo 35 años, y el 20 de diciembre de 2019 volvería a manos municipales. Por fin, habrá que esperar todavía más por el San Remo, que concluye su permiso de 40 años en el todavía muy lejano 2025.»

Claro que el Concello podría optar por buscar algún tipo de acuerdo con los propietarios que permitiera acelerar el proceso porque según los estudios de Greenpeace España, Medioamabiente y el oceanografíco Samil dentro de 45 años sera lo que se ve en la foto que encabeza este articulo, bien mediante el rescate de la concesión o con una modificación del espacio físico mediante el traslado de la actividad. Desde luego, no va a resultar sencillo en ningún caso. Yo seguiré y el pueblo seguiremos con la lucha de hacer desaparecer todo lo artificial de la playa de Samil ya que no quiero que muera.

Sin embargo la playa ha sido un cúmulo de despropósitos medioambietales desde hace 60 años en donde la playa era un verdadero paraíso natural. Aunque mucha gente no lo sabe, la Playa de Samil se divide en dos arenales que provocan la separación toponímica de la playa. A la derecha y separada por unas rocas se llama Playa de Argazada y se extiende hasta el Cabo do Mar y esta ya está en la parroquia de Alcabre.
El río Lagares desemboca en la parte izquierda de la playa. Cruzando el río tenemos la Playa de A Foz que se separa de A Calzoa tan solo por un pequeño cabo.

Año 1960

Hoy 22 de Junio de 2014 lamentablemente el concello de la ciudad de Vigo ha renovado la concesión al Jonathan con lo cual todo lo firmado y todo plan de regeneración de la playa es una incertidumbre, para mi es una noticia nociva para la ciudad y para el medioambiente, el alcalde Abel Caballero no hizo caso al pueblo, el pueblo le rogaba al alcalde que no renovase la concesión al Jonathan pero el alcalde hizo oídos sordos como esta siendo habitual en estos últimos meses desde su pacto en el presupuesto del concello con el partido popular pero aun así voy a seguir y vamos a seguir el pueblo con la lucha para la regeneración total de la playa de Samil.
ilcanallarubens_proxecto_praia_samil
Aquí tienen la noticia de la renovación de la concesión al Jonathan [Aqui]
Firmas por la regeneración de la playa de Samil y la anulacion de la nueva concesion del Jonathan [Aqui]
Rubens Rocha [@ilcanallarubens]

 

ை -Baile Sorpresa- Flashmob playa Samil, Vigo.

Rubens Rocha – El coreografo Angel Martinez vuelve a la carga, Angel Martinez es un muchacho el cual siempreplayaSamil1 intenta superarse con sus bailes sorpresas en la via urbana de la ciudad de Vigo, las pasadas navidades sorprendió con un flashmob en la calle del príncipe en el centro de la ciudad con una coreografía bien hecha ya que los pasos que creo iban como anillo al dedo, axistieron un centenar de personas en dicho flashmob en el centro de Vigo. Angel quiere superarse y esta vez dando la bienvenida al verano en una de las playas con mas afluencia de la ciudad, la playa de Samil, con tres modalidades: arena, paseo y mar. La gente que desea participar en el flashmob -Baile sorpresa- tienen aquí las coreografías que se harán el día 22 de Junio de 2013. En la coreo del mar esta acargo de una excelente bailarina llamada Arantxa Tomé la coreografía del paseo esta acargo de la bailarina Tamara Rial y como no la de la arena esta hecha por el genial Angel Martinez, 1º la de la arena, 2º paseo y 3º agua. Al terminar esas tres coreografías todos se unirán en la arena para hacer el baile conjunto.. Aquí este humilde bloguero os anima a que participeis. Sino están en la ciudad de Vigo les animo igualmente a venir a que participen porque es una experiencia de la cual la recordaran siempre es una experiencia que merece la pena participar. Recuerden día 22 de Junio en Samil a las 18:15 en la pista de patinaje para dar las últimas indicaciones y a las 19:00 comenzará el baile (que dura 14 minutos en total). Para inscribirse o cualquier otra duda acerca del flashmob dirijirse a el E-mail baile.sorpresa.vigo@gmail.com



A que os gustaron los tutoriales? verdad. Aprendéroslo y páselo lindo yo estaré allí.