Archivos por Etiqueta: Unión Europea

Charla de Yayo Herrero en Vigo

ilcanallarubens_charla-de-yayo-herrero-en-vigo_vigo_2016

“Miradas ecofeministas para transitar un mundo xusto e sostible”

Directora de FUHEM e ex-coordinadora estatal de Ecoloxistas en Acción, Licenciada en Antropoloxía Social e Cultural, Educadora Social e Enxeñeira Técnica Agrícola, Yayo Herrero é un referente nacional e internacional da ecoloxía social, o feminismo e a corrente do decrecemento.

Aspectos esenciais como a enerxía, a tecnoloxía, a información, a economía, a mobilidade, o crecemento, as necesidades humanas, o traballo das mulleres ou a educación, entre outras, han de ser revisados e mesmo dados a volta nunha nova cultura da sustentabilidade.

Organizada por Impórtanos coa Vicerreitoría de Extensión Universitaria da Universidade de Vigo, dentro do obradoiro “Achégate ao Sur” e financiada polo Concello de Vigo e a Dirección Xeral de Relacións Exteriores e coa Unión Europea (Xunta de Galicia).

A charla sera no Auditorio Municipal do Areal (rúa Areal esquina rúa Oporto) no antigo edificio do Rectorado da Universidade de Vigo este xoves 3 de novembro entre ás 19:00h e 21:00h.

 

Esiximos o dereito a decidir como pobo galego sobre o CETA e opoñémonos á súa aplicación provisional

Sánchez_Senra_RdPCETA1-768x486

  • Lídia Senra e Antón Sánchez advertiron en rolda de prensa na mañá do venres 8 das perigosas repercusións que tería a aprobación do CETA
  • Ábrese un calendario no que dende a cidadanía e as organizacións sociais cómpre presionar aos Estados para parar o acordo UE-Canadá

Compostela, 08 de Xullo 2016. A eurodeputada de Alternativa Galega de Esquerda en Europa (AGEe), Lídia Senra, e o coordinador nacional de Anova e vicevoceiro de AGE no Parlamento Galego, Antón Sánchez, ofreceron na  mañá de hoxe unha rolda de prensa no Parlamento Galego para abordar a repercusión que unha aprobación definitiva do CETA (Comprehensive Economic and Trade Agreement/Tratado de libre comercio entre a Unión Europea e Canadá) conlevaría para Galiza.

Renunciando en parte á pretensión inicial da Comisión Europea (CE) de que este negocio de liberalización comercial entre a UE e Canadá entrase en vigor contando tan só ca aprobación do Consello e o Parlamento Europeo, a Comisaria de Comercio, Cecilia Malmström anunciou este martes 5 de xullo que o texto do mesmo pasará a votación nos Estados membro.

Esta “adecuación” da CE ás circunstancias, responde ás protestas levadas adiante dende as organizacións sociais, políticas e colectivos de xuristas europeos que esixían que o CETA fora considerado un tratado mixto, ao tratarse dun texto que obriga á modificación de importantes leis estatais.

Sen embargo, como denunciou hoxe a eurodeputada galega, “non podemos afirmar que se estea a respectar o procedemento codecisorio do acordo mixto cando pretenden aprobalo primeiro a través do Parlamento Europeo e outorgarlle unha vixencia provisional previa ao pronunciamento dos Estados. Isto é unha tomadura de pelo á democracia, unha estratexia argallada pola Comisión para gañar algo de tempo co seguir avanzando no seu plan de neoliberalización comercial.”

O calendario previsto para levar adiante este proceso de ratificación comezará o vindeiro 22 de setembro no Consello informal de Ministras/os de Comercio que vai ter lugar en Bratislava. Seguidamente, o 18 de outubro o Consello deberá valorar autorizar a sinatura do acordo e, no caso de pronunciarse positivamente, o 27 de outubro os xefes/as de Estado asinaríano. O seguinte paso sería a ratificación por parte do Parlamento Europeo, previsíbelmente no pleno de febreiro de 2017.

“Ábrese agora unha batalla importante que dar a nivel social”, salientou hoxe Lídia Senra.  Cómpre acadar que os Gobernos se opoñan ao CETA na reunión do Consello o 22 de setembro e conseguir que as eurodeputadas/os manifesten unha opinión contraria a este tratado no caso de que chegue ao Parlamento Europeo -para o que esta mesma semana foi posta en marcha a campaña CETA Check dende as organizacións sociais-, apostando polo sometemento a votación en cada un dos Estados membros.

Aliás, para Senra “Galiza, como nación sen Estado dentro do contexto español, ten que ter dereito a decidir sobre o CETA ou calquera outro tratado de libre comercio a través do seu Parlamento ou ben a través dun referendo ao pobo galego”. Esta é unha situación que se dá xa en Estados coma o belga, onde se algunha das súas rexións manifesta oposición a este tipo de negocios de liberalización comercial Bélxica vese na obriga de respectala. “Se hai que modificar algunha estrutura ou lexislación para que isto sexa posíbel, que se faga”, reclamou a eurodeputada de AGEe.

Negociado dende o ano 2009 até o ano 2014 con total opacidade, “o CETA (UE-Canadá) é considerado un cabalo de Troya que facilitaría a entrada ao TTIP (UE-EEUU)”, lembrou Senra,  a día de hoxe en pleno proceso de negociación –a 14ª ronda do TTIP terá lugar o vindeiro mércores 13 de xullo en Bruxelas– no medio dun clima de fortísima contestación social.

O CETA, ao igual que o TTIP, é un tratado “pensado para darlle todo o poder ás corporacións transnacionais por riba das lexislacións, indo totalmente en contra da soberanía dos pobos”, reiterou. Así, ao igual que o TTIP co ISDS[1], o CETA incorpora o ICS, un mecanismo a través do cal unha empresa pode demandar a un Estado por aquel lucro cesante que entenda deixe de gañar debido á oposición dun Goberno[2].

A nivel galego, o recoñecemento deste poder ás empresas transnacionais “tería implicado a posibilidade de que a empresa mineira canadense Edgewater puidera demandar á Xunta de Galicia por ter paralizado a mina de Corcoesto en resposta á demanda social”, lembrou a eurodeputada.

Canda o ICS e os tribunais externos privados construídos ad hoc para estes litixios, o CETA inclúe tamén a posibilidade de que empresas públicas europeas podan ser mercadas por empresas privadas canadenses e viceversa. Asemade, o texto do tratado alberga a denominada Cláusula Trinquete, que faría practicamente imposíbel que un servizo puidera ser remunicipalizado.

A nivel do sector agroalimentario, o CETA e o TTIP poñen en entredito o recoñecemento de estándares de calidade, o que na práctica suporía, por exemplo, que no mercado europeo teríamos carne producida con hormonas permitidas en Canadá e os EEUU pero non na UE, así como unha apertura sen precedentes aos alimentos transxénicos.

Aliás, como ten respostado a Comisión Europea a preguntas rexistradas por Alternativa Galega de Esquerda en Europa, está prevista aapertura dun continxente arancelario de carne de vacún así como un incremento da vulnerabilidade das Denominacións de Orixe e as Indicacións Xeográficas Protexidas. Dentro da listaxe de 145 DO´s e IXP´s protexidas dentro da negociación do CETA, ningunha delas é galega, xa que no seu momento nin o Goberno estatal nin o galego fixeron por protexelas.

“Estamos ante un tratado extremadamente perigoso para a cidadanía de ámbalas dúas partes. Dende o pobo galego non podemos deixalo pasar”, concluíu a eurodeputada de AGEe alentando a esixir que “calquera negocio que se acorde sexa en base a garantir os dereitos das persoas e non os negocios das multinacionais, como está a pasar”.

 

[1] Para máis información consultar artigo El maquillaje del TTIP: del ISDS al ICS e/ou publicación Lucha contra el TTIP, el CETA y el ISDS: lecciones de Canadá .

[2]Entre os casos máis recentes están a demanda interposta pola empresa TransCanadá contra o Goberno dos EEUU por non ter autorizado a construción do oleoducto Keystone XL. Entre os exemplos máis controvertidos por ir claramente contra a saúde pública e por estar considerado un caso co que as multinacionais pretendían “mandar un recado” aos países que non acaten as súas normas, destacan o litixio da tabacaleraPhilip Morris contra o goberno de Uruguay por implantar medidas restritivas co consumo de tabaco.

As escolas europeas non ensinan a emprender

Imaxe TICbeat.com

Imaxe TICbeat.com

Un informe da Comisión Europea critica a falta de educación para o emprendemento nos colexios do territorio da UE.

En tempos de crises como os que vivimos, emprender converteuse nunha bo maneira de conseguir un posto de traballo. Por iso, desde todos os ámbitos alúdese á necesidade de que os centros educativos incorporen nos seus programas educativos materias relacionadas co emprendemento empresarial. Con todo, na práctica parece que a mensaxe non calou, tal e como revela un estudo da rede Eurydice, organismo europeo que coordina a información sobre Educación dos países da Unión Europea.

O estudo, denominado “A educación emprendedora nas escolas europeas”, conclúe que, a pesar de que o desenvolvemento e a promoción da educación empresarial foi un dos obxectivos fundamentais de política para a UE e os seus estados membros durante moitos anos, os resultados son escasos. Nun contexto de elevado desemprego xuvenil, crise económica e cambios radicais na economía, a UE considera que o espírito empresarial é un elemento esencial para que os mozos poidan converterse en cidadáns activos, creativos e emprendedores.

Con todo, aínda que hai diferentes niveis de compromiso entre os países integrantes, na súa maioría apenas están a empezar a abordar a educación empresarial como parte das súas políticas de educación. Así, desde o informe faise fincapé en que se debe desenvolver unha mentalidade empresarial nos cidadáns xa que isto pode ser moi positivo tanto na súa vida profesional como privada. Así, convidan os países a fomentar o desenvolvemento dun enfoque coordinado para a educación empresarial en todo o sistema de educación e formación desenvolvendo políticas transversais.

Así está a cousa en España

O informe debulla a situación de ata 33 países, incluíndo os integrantes da UE e outros de ámbito europeo como Noruega, Islandia ou Turquía. Polo que se refire ao noso país, o estudo recolle as referencias á educación en emprendemento que existen tanto na coñecida LOMCE como na Lei 14/2013 de Apoio aos Emprendedores e a súa Internacionalización, aínda que destaca sobre todo o programa Estratexia para o emprendemento e o emprego na poboación nova 2013-2016. Deste, o informe comenta que das 85 medidas incluídas no documento catro son interesantes de acordo aos obxectivos da UE. De calquera xeito, a Comisión Europea revela que non existe unha estratexia específica para a educación empresarial a nivel nacional.

A nivel rexional, o estudo comenta que algunhas Comunidades Autónomas si que desenvolveron correctamente algunhas das estratexias expostas pola UE a nivel rexional. En concreto, cítase ás comunidades andaluza, cántabra e galega por implementar estratexias específicas deste tipo. Tamén se fala de Asturias, Estremadura, Navarra e o País Vasco que desenvolveron outro tipo de accións máis amplas. Para a UE, as accións rexionais centradas no espírito empresarial deben implementarse no currículo en todos os niveis de educación así como na formación do profesorado. Ademais, débese fomentar o establecemento de redes e asociacións coas partes interesadas en que as escolas ensinen a emprender.

Máis información | Rede Eurydice

Rubens Rocha

A Unión Europea e Andorra, en prol da transparencia fiscal

Foto observacoop.org.mx

Foto observacoop.org.mx

Os Estados membros da Unión recibirán os nomes, direccións, números de identificación fiscal e datas de nacemento dos residentes en Andorra.

A transparencia fiscal e a loita contra a fraude e a ocultación de diñeiro en paraísos financeiros é unha das prioridades da Unión Europea nos últimos anos. Para iso,a UE xa asinou o ano pasado acordos con Suíza, Liechtenstein e San Mariño para coñecer mellor os movementos de capital opacos dos seus cidadáns neses países.

A esta lista de nacións únese agora nosa veciña Andorra, en virtude dun acordo asinado hoxe polo que os Estados membros da Unión recibirán os nomes, direccións, números de identificación fiscal e datas de nacemento dos residentes en Andorra, así como outra información financeira.

Así, en 2018, Andorra e os Estados membros da UE intercambiarán automaticamente información sobre as contas financeiras dos residentes da outra parte. Deste xeito garantirase que ambas as partes están mellor equipadas para detectar e perseguir aos evasores fiscais, que xa non poderán aproveitar o segredo bancario para ocultar nos estranxeiro ingresos e activos.

Esta nova medida axústase ao labor da UE para aumentar a transparencia fiscal e combater a fraude e a evasión fiscais, así como á Norma Internacional da OCDE e o G20 para o intercambio automático de información.

Unha batalla máis da loita contra a fraude fiscal

A Unión Europea tamén está a loitar pola transparencia en moitos outros campos, algúns deles que afectan de forma frontal á industria TIC. Nesta liña, a UE está a investigar posibles irregularidades nos acordos fiscais alcanzados por catro multinacionais en distintos países do Vello Continente entre 2010 e 2013 para beneficiarse de importantes reducións fiscais “a dedo” que a UE interpreta como unha axuda oficial a estas empresas, o que lles daría unha importante vantaxe competitiva fronte ás demais.

En concreto, as empresas investigadas son Apple (Irlanda), Amazon e FIAT Finance (Luxemburgo) e Starbucks (Holanda).  Aínda así, o caso podería ser de dimensións moito maiores, xa que a UE tamén pediu información a Chipre, Malta, Reino Unido e Bélxica sobre leste mesmo tema.

Fonte TICbeat

Rubens Rocha

A débeda bancaria de Europa alarma e escorrentan a investidores.

Foto telegraph.co.uk

Foto telegraph.co.uk


Os bancos europeos vense
 menos sólidos desde os seus últimos informes de ganancias.

A débeda bancaria europea de maior risco xerou retornos de ao redor de 8 por cento o ano pasado, segundo datos do índice de Bank of America Merrill Lynch, o que superou todo tipo de investimento crediticio global. En menos de seis semanas deste ano, esas ganancias desapareceron ata despois dos pagos de intereses.

Aos investidores preocúpalles cada vez máis que as ganancias débiles e unha caída dos mercados globais fagan que aos bancos resúltelles máis difícil pagar o interese sobre polo menos algúns deses valores ou recomprarlos coa rapidez que esperaban os investidores. Os bonos permiten aos bancos obviar os pagos de intereses sen entrar nunha falta de pagamento, e convértense en accións en momentos difíciles. Deutsche Bank podería ter problemas para pagar os intereses deses valores o ano próximo, segundo un informe do luns da firma de análise independente CreditSights. O banco tomou a medida pouco común de dicir que ten capacidade suficiente para pagar os cupóns dos dous próximos anos.

“Os temores en relación con eses bonos representan o medo real a que o sistema bancario europeo poida ser máis débil e vulnerable a unha desaceleración do crecemento do que moitos pensaban nun primeiro momento”, dixo Gary Herbert, un administrador de fondos de Brandywine Global Investment Management LLC, que xestiona ao redor de US$69.000 millóns en activos globais de renda fixa. “É o epicentro dos temores respecto do crecemento no plano global, e non augura nada bo”, agregou.

Os temores das firmas administradoras de diñeiro esténdense ata os bonos bancarios máis seguros, o que subliña que os investidores se apartan do risco nun amplo espectro de activos na actualidade, desde accións ata materias primas e bonos empresariais. O custo de protexerse contra falta de pagamentos no caso da débeda financeira europea e estadounidense máis segura –os chamados bonos sénior non garantidos- rubiu ao nivel máis alto desde 2013.

MENOS SÓLIDOS

O ano pasado os investidores mostráronse dispostos a comprar bonos bancarios coa teoría de que as firmas operadoras e as entidades crediticias demasiado grandes para crebar tiñan unha gran solidez. Despois da crise financeira, organismos reguladores e lexisladores fixeron que aos grandes bancos resultáselles máis difícil tomar riscos, distribuír grandes dividendos ou adquirir entidades rivais.

Os bancos europeos ven menos sólidos desde os seus últimos informes de ganancias. Deutsche Bank, por exemplo, deu a coñecer o mes pasado a súa primeira perda anual desde 2008, e as súas accións derrubáronse. As accións de Credit Suisse caeron ao nivel máis baixo desde 1991 logo de que o banco suízo informase sobre a súa maior perda trimestral desde a crise.

Os bancos emitiron ao redor de 91.000 millóns de euros (US$102.000 millóns) dos bonos de maior risco, chamados bonos Tier 1 adicionais, desde abril de 2013. O problema é que non se someteu os valores a probas, e se un banco en problemas non logra rescatalos na primeira oportunidade ou interrompe os pagos de cupóns, os investidores poderían abandonar o barco, o que xeraría unha ampla liquidación nos mercados de crédito corporativo.

“É o primeiro que se elimina das carteiras”, dixo David Butler, un administrador de carteira de Rogge Global Partners, que xestiona uns US$35.000 millóns de activos. “Cando o mercado xeral de crédito cambia, os investidores quedan expostos”.

Rubens Rocha

ை Reino Unido cobraría a empresas por contratar a estranxeiros

ilcanallarubens_Reino Unido cobraría a empresas por contratar a estranxeiros_2016

Pagarían unha taxa de 1.300 euros por cada traballador que cualificado que contraten en países externos á Unión Europea (UE).

O Comité Consultivo instou ademais o Executivo a aumentar o salario mínimo que permite a un traballador non comunitario obter un visado para entrar ao Reino Unido, das actuais 20.800 libras anuais (27.000 euros) a 30.000 libras (39.000 euros).

Segundo o comité, dependente do ministerio de Interior e que asesora ao Goberno do primeiro ministro, David Cameron, en materia de inmigración, a taxa proposta permitirían recadar 250 millóns de libras ao ano (325 millóns de euros) que se poderían destinar a fomentar a contratación de traballadores británicos.

“Elevar o custo da contratación de inmigrantes cualificados e a introdución dunha taxa debería conducir a un maior investimento en traballadores británicos e a reducir o uso de man de obra inmigrante”, dixo nun comunicado o presidente do comité, David Metcalf.

O MAC insta ademais o Goberno a endurecer as normas que permiten ás compañías multinacionais obter visados para os traballadores que son trasladados ao Reino Unido.

O documento publicado hoxe revela ademais que as persoas contratadas en países non comunitarios para traballar no Reino Unido cobran menos que os seus colegas británicos.

Os médicos e enfermeiras que recibiron un visado para traballar nas illas británicas cobran unhas 6.000 libras menos ao ano (7.800 millóns de euros), mentres que os profesores nesa situación perciben 2.000 libras menos (2.600 euros).

Rubens Rocha

ை O prezo dos envíos transfronteirizos dificulta o e-commerce na UE

 

ilcanallarubens_e-commerce_2015

Cada ano, en Europa realízanse case 4.000 millóns de pedidos online, que se traducen na entrega dese mesmo número de paquetes. Pero só unha pequena parte destes envíos realízase dun país a outro da Unión. Por que razón? Fundamentalmente, polos altos custos destas entregas transfronteirizas.

Os consumidores europeos poderían estar a aforrar 11.000 millóns ao anose puidesen elixir entre a gama completa de bens e servizos dispoñibles no mercado europeo. O abaratamento e transparencia dos prezos tamén alentaría, segundo a Comisión Europea, a cada vez máis comerciantes polo miúdo a vender online.

O vicepresidente Andrus Ansip, responsable do mercado único dixital, afirmaba que “hoxe en día, a miúdo custa moito máis enviar que lle envíen a casa algo que compramos noutro país da UE que cando o envío é nacional, mesmo se a distancia percorrida é a mesma. Os altos prezos e a ineficiencia dos servizos de paquetería transfronteiriza disuaden a moita xente de vender ou comprar a outros países da UE. Isto significa que o e-commerce non está a ser usado en todo o seu potencial“.

Pola súa banda, a comisaria de Mercado Interior, Industria e Emprendimiento, Ożbieta Bieńkowska, afirmaba que o seu obxectivo é que os envíos transfronteirizos sexan máis alcanzables para individuos e Pemes, pero non a través da regulación de prezos, senón aumentando a transparencia e a competencia.

Nese sentido, a Comisión Europea fará canto estea na súa man para desalentar o ‘sinsentido’ que representan as amplas diferenzas entre os prezos de entrega dentro da Unión Europea. Unha diferenza que, na maior parte dos casos, non se xustifica por razóns como salarios ou distancia xeográfica.

Que datos apoian o posicionamento da Comisión Europea?

Un novo estudo realizado pola Universidade de Saint-Louis confirma a percepción da Comisión acerca da disparidade de prezos, así como sobre a desconexión entre custo real e prezo da entrega no caso dos envíos transfronteirizos.

Exemplo con prezos de Bélxica, Países Baixos e España

Prezo interno en BE: € 6.50

Prezo interno en NL: € 6.95

Prezo interno en E: €8.58

Prezo de BE a E: € 26,10

Prezo de NL a E: €13,00

Prezo de É a BE e NL: € 32,74

Outro dos datos cos que traballa a CE é a consulta feita pública en maio deste 2015, que mostra que os prezos constitúen un problema real para consumidores e comerciantes polo miúdo ao longo de toda a UE. Uns datos que confirman as conclusións do Eurobarómetro sobre e-commerce (aquí en PDF) publicado nas mesmas datas.

Vía | Dixital Axenda for Europe

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை En Europa, salario mínimo mensual é ata de 1.923 euros

ilcanallarubens_salario mínimo mensual_2015

O salario mínimo en 22 dos 28 países da Unión Europea, que o teñen fixado por lei ou convenio intersectorial, oscila entre os 1.923 euros mensuais de Luxemburgo e os 194 euros de Bulgaria, segundo os datos de Eurostat referidos ao segundo semestre de 2015.

España foi este ano o noveno país europeo en función da contía do seu salario mínimo, con 757 euros, aínda que se sitúa nun segundo bloque, o dos países con retribucións entre os 500 e 1.000 euros.

Este ano, sete estados membros contan cun salario mínimo superior aos 1.000 euros mensuais, encabezado por Luxemburgo (1.923) e seguido por Reino Unido (1.510), Holanda (1.508), Bélxica (1.502), Alemaña (1.473), Irlanda (1.462) e Francia (1.458).

Un segundo bloque, cos cinco estados membros con salarios mínimos que oscilan entre os 500 e os 1.000 euros, está encabezado por Eslovenia (791) e seguido por España (757), Malta (720), Grecia (684) e Portugal (589). Por último e nun terceiro bloque, o daqueles países con salarios inferiores aos 500 euros, sitúanse Polonia (418), Croacia (399), Estonia (390), Eslovaquia (380), Letonia (360), República Checa (338), Hungría (333), Lituania (325), Romanía (235) e Bulgaria (194).

Entre os países nos que máis subiu o salario mínimo este ano atópase Reino Unido, onde, segundo os datos de Eurostat, pasouse de 1.379 euros no primeiro semestre a 1.510 no segundo, 131 euros máis. Por horas, o salario mínimo en Reino Unido varía segundo a idade: 9 euros por hora para maiores de 21 anos; 7,1 euros para o tramo de idade comprendido entre 18 e 21, e 5,2 euros para os menores de 18 anos.

En Irlanda, o salario mínimo mantívose invariable desde 2007 en 8,65 euros para as persoas con experiencia laboral, mentres que en Alemaña é algo menor, 8,5 euros por hora.

En seis países da UE: Dinamarca, Italia, Chipre, Austria, Finlandia e Suecia, o salario mínimo non está fixado por lei.

En Suíza, país europeo que non pertence á UE, tampouco hai salario mínimo, aínda que en maio de 2014 celebrouse un referendo para fixar unha retribución deste tipo que foi rexeitada por máis do 70 % dos suízos.

Se dita proposta aprobouse, Suíza contaría co salario mínimo máis alto de toda Europa, uns 4.050 euros ao mes para un emprego a tempo completo de 42 horas á semana.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Cume de Mercosur, con forte tinguidura política

Foto hoyvenezuela.info

Foto hoyvenezuela.info

Arxentina e Venezuela entraron en disputa por acusacións de Mauricio Macri sobre os presos de conciencia no país caribeño.

O presidente de Arxentina, Mauricio Macri, pediu este luns ante os seus colegas do bloque suramericano Mercosur que Venezuela libere pronto aos que considerou presos políticos, un reclamo que desatou denuncias de inxerencia do país caribeño.

O cume en Asunción, do grupo que reúne a Arxentina, Brasil, Uruguai, Paraguai e Venezuela, estivo marcada polo rozamento entre ambas as nacións suramericanas, que empezara cando o presidente arxentino criticou a política de dereitos humanos venezolana, incluso o mesmo día da súa vitoria hai un mes.

Macri, un enxeñeiro de centrodereita que participou por primeira vez nun encontro do Mercosur, dixo que o bloque non debería tolerar a persecución política por razóns ideolóxicas.

“Quero pedir expresamente aquí diante dos queridos presidentes pola pronta liberación dos presos políticos en Venezuela”, dixo Macri, que asumiu a presidencia o 10 de decembro, durante a súa intervención.

Aínda que o presidente venezolano, o socialista Nicolás Maduro, non viaxou por compromisos internos, a chanceler Delcy Rodríguez acusou o mandatario arxentino de interferir nos asuntos internos do seu país no cume.

“Vostede está a facer ‘inxerencismo’ sobre os asuntos de Venezuela (…) vostede está a defender este tipo de manifestación, esta violencia política”, dixo Rodríguez durante a súa intervención mostrando fotografías das violentas protestas de inicios do 2014 que cobraron a vida de máis de 40 persoas.

A funcionaria venezolana acusou a Macri de querer liberar aos exmilitares que están presos por violacións aos dereitos humanos durante a cruenta ditadura de Arxentina, aínda que publicamente Macri non propuxo ningunha amnistía nin perdón.

Durante a reunión, Paraguai propuxo un protocolo para vixiar o cumprimento dos dereitos humanos nos estados membro, pero non quedou claro se Venezuela adheriríase.

Máis aló dos rozamentos políticos, o encontro de presidentes foi un novo intento de dinamizar unha asociación comercial estancada que debe reforzar a súa integración para superar a crise das súas maiores economías, mentres axiliza pactos comerciais con bloques como a Unión Europea (UE).

“Estamos aínda moi distantes da concreción do anhelado estado común e aínda máis de zona de libre comercio”, dixo o mandatario paraguaio e anfitrión do encontro, Horacio Cartes.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

ை Tenemos depuradora

La nueva depuradora era una necesidad objetiva de esta ciudad, la propia Unión Europea llevaba años instando a mejorar la depuración de nuestras aguas bajo amenaza de una multa millonaria.

Hoy los vigueses debemos estar contentos porque el proceso para construir la nueva depuradora ya está en marcha gracias a que tanto desde la Alcaldía de Vigo como desde el Gobierno estatal se ha realizado una apuesta firme por esta infraestructura que se ocupará de sanear uno de las mayores riquezas de Vigo como es su ría, y a pesar de la falta de voluntad de la Xunta de Galicia en este asunto, que únicamente se ha encargado de obstaculizar y dificultar el proceso.

Hay que recordar que el Ministerio de Medio Ambiente ha tenido que adelantar el importe que le correspondía a la Xunta de Galicia, que a día de hoy no ha invertido ni un euro en una instalación que es de su entera competencia.