Archivos en la Categoría: Cultura na rede

A nova lei de copyright pon en perigo internet. Porqué?

 

A Comisión Europea acaba de aprobar unha nova lei, a lei de copyright, esta lei ven a introducir un novo dereito afín para os editores de prensa que “recoñece o importante papel que desempeñan os editores de prensa ao investir en contidos xornalísticos de calidade e crealos” sendo por primeira vez considerados xuridicamente como titulares de dereitos.

Así, indicaban, “atoparanse nunha mellor posición para negociar o uso dos seus contidos cos servizos en liña que os utilizan ou ofrecen acceso a eles, e en mellores condicións para loitar contra a piratería”.

Detrás destas palabras atópanse os que son os dous artigos máis polémicos e discutidos desta proposta de directiva, os artigos 11 e 13.

Artigo 11: usos dixitais das publicacións de prensa

Protección das publicacións de prensa no relativo aos usos dixitais.

  1. Os Estados membros recoñecerán ás editoriais de publicacións de prensa os dereitos previstos no artigo 2 e no artigo 3, apartado 2, da Directiva 2001/29/CE para o uso dixital das súas publicacións de prensa.
  2. Os dereitos contemplados no apartado 1 non modificarán en absoluto nin afectarán de ningún xeito os dereitos que a normativa da Unión establece para os autores e outros titulares de dereitos, en relación coas obras e outras prestacións incorporadas a unha publicación de prensa. Tales dereitos non poderán invocarse fronte aos autores e outros titulares de dereitos e, en particular, non poderán privarlles do dereito para explotar as súas obras e outras prestacións con independencia da publicación de prensa á que se incorporen.
  3. Aplicaranse mutatis mutandis os artigos 5 a 8 da Directiva 2001/29/CE e da Directiva 2012/28/UE no que respecta aos dereitos mencionados no apartado 1.
  4. Os dereitos contemplados no apartado 1 expirarán aos vinte anos da aparición na publicación de prensa. Este prazo calcularase a partir do primeiro día do mes de xaneiro do ano seguinte á data de publicación.

A pesar do ambiguo que pode resultar o documento, esta iniciativa pretende implantar na Unión Europea unha sorte de taxa Google ou canon AEDE, podendo estar afectadas desde as citas ás ligazóns. O seguinte artigo, o 12, alude ás “reclamacións de indemnización xusta”.

Os Estados membros poderán establecer que, cando un autor ceda ou conceda unha licenza dun dereito a unha editorial, tal cesión ou licenza constitúe unha base xurídica suficiente para que a editorial reclame unha parte da indemnización polos usos da obra que tivesen lugar no marco dunha excepción ou limitación do dereito cedido ou obxecto de licenza.

A principal diferenza, a priori, radicaría na súa non obrigatoriedade, co que os editores poderían tanto reclamar os importes aos que terían dereito como renunciar a eles. Ademais, resulta destacable que non tería que haber un cobrador intermedio, como si sucede no caso español, e que o dereito tería unha duración de 20 anos. No equivalente alemán á taxa Google ou canon AEDE, o dereito exclusivo dos editores de prensa era dun ano.

Artigo 13: vixilancia de contidos protexidos por parte de provedores

Uso de contidos protexidos por parte de provedores de servizos da sociedade da información que almacenen e faciliten acceso a grandes cantidades de obras e outras prestacións cargadas polos seus usuarios.

Os provedores de servizos da sociedade da información que almacenen e faciliten acceso público a grandes cantidades de obras ou outras prestacións cargadas polos seus usuarios adoptarán, en cooperación cos titulares de dereitos, as medidas pertinentes para asegurar o correcto funcionamento dos acordos celebrados cos titulares de dereitos para o uso das súas obras ou outras prestacións ou para impedir que estean dispoñibles nos seus servizos obras ou outras prestacións identificadas polos titulares dos dereitos en cooperación cos provedores de servizos. Esas medidas, como o uso de técnicas efectivas de recoñecemento de contidos, serán adecuadas e proporcionadas. Os provedores de servizos proporcionarán aos titulares de dereitos información adecuada sobre o funcionamento e o despregamento das medidas, así como, no seu caso, información adecuada sobre o recoñecemento e uso das obras e outras prestacións.

Os Estados membros velarán por que os provedores de servizos contemplados no apartado 1 implanten mecanismos de reclamación e recurso aos que poidan acceder os usuarios en caso de litixio sobre a aplicación das medidas a que se refire o apartado 1.

Os Estados membros facilitarán, cando cumpra, a cooperación entre os provedores de servizos da sociedade da información e os titulares de dereitos a través de diálogos entre as partes interesadas para determinar as mellores prácticas como, por exemplo, as técnicas de recoñecemento de contidos adecuadas e proporcionadas, tendo en conta, en particular, a natureza dos servizos, a dispoñibilidade das tecnoloxías e a súa eficacia á luz da evolución tecnolóxica.

Este artigo, por outra banda, obriga ás plataformas de contidos a monitorar o que os seus usuarios soben. Os interpelados poden ser prestadores de servizos como operadores de telecomunicacións, provedores de acceso a internet, portais, motores de procura ou calquera cunha web, sempre que se considere que entra dentro da descrición que ofrece a norma.

Falariamos dun filtrado do contido para detectar contidos protexidos mediante dereitos de autor, ao estilo do famoso sistema Content IDE de YouTube. Se ata agora os prestadores debían actuar cando se lles notificaba unha infracción, non tiñan que levar a cabo unha vixilancia ou actuación por defecto, agora sinálase que deberían implantar negociadamente cos titulares de dereitos medidas efectivas contra o mal uso de contidos protexidos.

O artigo 13 insta a adoptar ás plataformas de contidos como Twitter ou Google, “técnicas efectivas de recoñecemento de contidos“.

Este detalle, que incluiría o emprego de algoritmos e sistemas de identificación sofisticados para poder avaliar todo o contido que se sobe ás plataformas, entraría en conflito con directivas anteriores como a relativa ao comercio electrónico. Nela, no seu artigo 15, precisamente establécese que os países “non impoñerán aos prestadores de servizos unha obrigación xeral de supervisar os datos que transmitan ou almacenen, nin unha obrigación xeral de realizar procuras activas de feitos ou circunstancias que indiquen actividades ilícitas”.

Críticas desde o activismo prol dereitos na internet e o sector empresarial

No principio do ano, a posición oficial de España no proceso de discusión e negociación desta directiva europea de copyright puxo en alerta ao sector tecnolóxico do país. Os máximos responsables da Asociación de Empresas de Electrónica, Tecnoloxías da Información, Telecomunicacións e Contidos Dixitais (AMETIC), iCmedia (Federación de Asociacións de Consumidores e Usuarios dos Medios), a Asociación Xeral de Consumidores (ASGECO Confederación) e a Asociación Española de Startups manifestaron a súa “profunda preocupación” pola situación.

Agora a Comisión de asuntos Xurídicos da Parlamento Europeo esta a redactar dita lei, a patronal tecnolóxica reafírmase en declaracións a Genbeta. A pesar de que consideran que a revisión do marco regulatorio de dereitos de autor a nivel europeo é unha tarefa necesaria, cren que os artigos 11 e 13 “prexudican o desenvolvemento da internet en Europa

 

 

Mañá 5 de xullo de 2018, o pleno do Parlamento Europeo votará se proceder cunha proposta de directiva sobre os dereitos de autor.

Mañá 5 de xullo de 2018, o pleno do Parlamento Europeo votará se proceder cunha proposta de directiva sobre os dereitos de autor. Esta, se se aprobase, danaría significativamente a Internet aberta que hoxe coñecemos.

En lugar de actualizar as leis de dereitos de autor en Europa e promover a participación de toda a cidadanía na sociedade da información, a directiva ameazaría a liberdade en liña e impoñería novos filtros, barreiras e restricións para acceder á Web. Se a proposta aprobásese na súa versión actual, accións como o compartir unha noticia nas redes sociais ou o acceder a ela a través dun motor de procura faríanse máis complicadas na internet; a mesma Wikipedia estaría en risco.

Ata agora opuxéronse firmemente a estas proposta decenas de persoas relevantes no ámbito das tecnoloxías da información —entre elas, o creador da World Wide Web, Tim Berners-Le, e o pioneiro da internet, Vinton Cerf—, 169 académicos, 145 organizacións polos dereitos humanos, a liberdade de prensa, a investigación científica e o desenvolvemento tecnolóxico; e a Fundación Wikimedia, a organización sen ánimo de lucro que promove, entre outros proxectos polo coñecemento libre, esta enciclopedia.

Por estas razóns, a comunidade de Wikipedia en español decidiu escurecer todas as páxinas da enciclopedia antes e durante a votación do texto, isto é, ata as 10 h ( UTC) do 5 de xullo. Queremos seguir ofrecendo unha obra aberta, libre, colaborativa e gratuíta con contido verificable. Chamamos a todos os membros do Parlamento Europeo a votar en contra do texto actual, a abrilo a discusión e a considerar as numerosas propostas do movemento Wikimedia para protexer o acceso ao coñecemento; entre elas, a eliminación dos artigos 11 e 13, a extensión da liberdade de panorama a toda a UE e a preservación do dominio público.

Noutros países do mundo hispanohablante, como Colombia e México, a comunidade de Wikipedia opúxose recentemente a propostas similares. Pedímosche manterche ao tanto do seu desenvolvemento e apoiar este esforzo.

Para máis información sobre a campaña no Parlamento Europeo e como actuar, visita https://meta.wikimedia.org/wiki/European_Parliament_vote_in_2018/es
Podes seguir a comunicación en redes sociais coas etiquetas #WikipediaSeApaga, #SalvemosInternet e #SaveYourInternet.

Este espazo web apoia unha Internet aberta.

Así se manipula al consumidor

Como as empresas conseguen lavarnos o cerebro e que compremos as súas marcas.

Martin Lindstrom

Editorial: Xestión 2000

Temática: Empresa | Xestión e liderado / Management

Empresa | Márketing e vendas

Colección: Sen colección

Número de páxinas: 344

Da man do autor do bestseller Buyology chega un retrato impactante sobre o modo en que as grandes multinacionais ocúltannos a verdade e manipulan as nosas mentes.

Sinopse de Así se manipula ao consumidor:

Crea adicción o iPhone? Existen substancias químicas que nos obrigan a ser fieis a unha marca de pintalabios? Pódese persuadir a un bebé desde o momento en que está no ventre da súa nai? Todas estas preguntas e moitas máis atopan a súa resposta no novo e revelador libro de Martin Lindstrom, Así se manipula ao consumidor. O experto en márketing acusa á que foi a súa industria durante o últimos vinte anos. Ser testemuña privilexiada de todo o que ocorría a porta pechada dentro das grandes multinacionais ha permitido a Lindstrom expoñer por primeira vez a magnitude dos trucos e as trampas psicolóxicas que as empresas utilizan para lavarnos o cerebro e conseguir que compremos os seus produtos.

Descargar aquí

Chile desenvolve formigón térmico livián para edificios

Investigadores da UC crean formigón térmico e livián que será probado por multinacional Sacyr.

HEAT en concreto é unha tecnoloxía disruptiva na industria da construción, desenvolvida polos investigadores da Escola de Enxeñería da Universidade Católica (UC) Mauricio López, Sergio Beira e José Carlos Remesar (ex alumno da escola), quen está traballando no produto desde 2012.

Trátase dun formigón estrutural illante térmico, de aí as siglas do seu nome, ultra livián para envolventes exteriores de edificacións, que busca ser unha achega para a construción sustentable.

En novembro, o equipo a cargo obtivo o Premio Sacyr á Innovación en Chile, en recoñecemento á contribución dunha iniciativa innovadora en materia das infraestruturas para o país. O premio, explica Remesar, ademais de entregar $ 15 millóns, outórgalles a oportunidade dunha pilotaxe da solución nalgunhas das obras de Sacyr, pois o gran obxectivo do concurso é poñer en práctica o uso deste novo formigón.

Patentes

Por outra banda, co apoio da Dirección de Transferencia e Desenvolvemento da UC, a fins do ano pasado presentouse unha solicitude de patente nacional e , en outubro, unha internacional vía PCT (o Tratado de Cooperación en materia de Patentes que permite a regulación en 152 países, que constitúe o paso previo para que o próximo ano estendan solicitudes de patente nas zonas que teñan maior potencial de aplicación desta tecnoloxía e representen as mellores vantaxes tecnolóxicas e de comercialización.

O investigador sinala que se requiren dúas etapas de investimento no futuro. A primeira terá o foco no empaquetamiento das solucións construtivas, as patentes internacionais e o escalamiento a nivel piloto da produción, así como casos de éxito no país. A segunda, estará centrada na produción a escala industrial dos compoñentes requiridos, cun investimento estimado de entre US$ 10 e US$ 15 millóns.

Xa tiveron conversacións previas para explorar o mercado e empezar a levantar capital para logo comercializar, pero están a traballar nunha oferta máis seria, con todos os detalles que notaron que se requiren para entrar ao mercado.

Rexeitan a prohibición do anonimato nas redes: sería unha mordaza para a liberdade de expresión

FACUA-Consumidores en Acción mostra a súa absoluta oposición á pretensión do Goberno de prohibir o anonimato nas redes sociais xa que a medida representaría unha mordaza para a liberdade de expresión e a liberdade ideolóxica. A asociación insta a todos os partidos da oposición para que rexeiten a medida anunciada polo PP.

“Non hai demanda social nin necesidade xurídica para aprobar esta aberración.E non nos cremos que o obxectivo sexa acabar con ameazas e difamacións”, advirte o portavoz de FACUA, Rubén Sánchez. “O partido da Lei Mordaza, o partido que utilizou desde o Goberno a unha policía política e a seudoperiodistas para propagar bulos difamatorios contra os seus rivais políticos, disponse agora a atemorizar aos usuarios para que non exerzan o seu dereito para expresar as súas opinións libremente desde o anonimato nas redes sociais”.

“A existencia de persoas que se amparan no anonimato na internet para ameazar, insultar, calumniar e propagar o odio nas redes é un mal menor que hai que asumir nunha sociedade democrática que promove dereitos fundamentais como a liberdade de opinión e expresión e que pode ser combatido con outras vías legais sen necesidade dunha reforma lexislativa tan dura como a que pretende o PP”, sinala Sánchez.

FACUA lembra que leva anos sendo obxecto de cruentas campañas de difamación difundidas desde contas anónimas en Twitter e Facebook, algunhas das cales foron promovidas por Ausbanc e contaron coa difusión do propio Partido Popular. “Fronte aos insultos e calumnias, nunca pedimos unha norma que acabase co anonimato nas redes”, lembra o portavoz da asociación.

“Investigamos e destapamos quen estaban detrás dalgunhas desas contas, pero asumimos que a identidade de moitos dos difamadores nunca sería descuberta”, indica Sánchez. “É o prezo que temos que pagar para garantir unha sociedade onde prevaleza a liberdade de expresión”.

En opinión de FACUA, é o Poder Xudicial o que debe asumir a investigación de ameazas, insultos e calumnias vertidos nas redes sociais desde contas anónimas. Para iso, é necesario que xuíces e fiscais reciban formación no funcionamento das tecnoloxías da información e que se establezan protocolos de colaboración con eles que sexan asumidos polas empresas propietarias das redes sociais, pero nunca unha lexislación que obrigue aos usuarios para facilitar a súa identidade cando dan de alta unha conta.

O virus ‘Loapi’ é capaz de destruír fisicamente o teu smartphone

Un novo virus informático chamado ‘Loapi’ empeza a estenderse polos dispositivos móbiles do noso país e é capaz de destruír, mesmo fisicamente, o noso teléfono. Así o informou ‘elCorreo. com’, que mesmo advirte que unha das maiores empresas para combater estas ameazas, Kapersky, viuse sorprendida polo virus.

Este novo virus ataca ao noso dispositivo de diferentes maneiras, cada unha delas tan daniña como a anterior. En primeiro lugar, un dos seus principais perigos é que se instala dunha forma moi fácil no noso teléfono, xa sexa a través de aplicacións non oficiais ou de visitar segundo que páxinas web.

Publicidade abusiva, roubo de información persoal e recalentamiento do teléfono

Unha vez instalado, o virus comeza a engadir contido que non queremos, especialmente en forma de aplicacións que nós non nos descargamos e de disparar a cantidade de publicidade molesta que vemos.

Todo isto fai aumentar o uso do sistema do noso teléfono, que acaba saturando ao procesador ao facelo traballar a alta velocidade durante todo o día. Así, o sobrecalentamiento do terminal móbil pode acabar provocando que o noso teléfono bote fume, literalmente.

Ademais, o virus tamén é capaz de acceder á información que nós almacenamos no teléfono, como contrasinais e datos bancarios que poden levar a terceiras persoas a comprar sen o noso consentimento.

Os expertos recomendan desactivar a opción que permite descargar contido de fontes descoñecidas

Os expertos na seguridade cibernética aconsellan non instalar aplicacións que non proveñan dun provedor oficial, como Apple Store ou Google Play, e nunca descargarse aplicacións ou arquivos que nos suxiran desde ‘ banners’ publicitarios ou páxinas de dubidosa procedencia.

Neste sentido, recomendan tamén buscar unha opción de todos os teléfonos que impide ao dispositivo a descarga de aplicacións desde fontes descoñecidas e externas. Normalmente poderedes atopar esta opción na configuración do voso teléfono, na apartado ‘Seguridade’, e unha das opcións permitiravos «a instalación de aplicacións de orixe descoñecida». Esta opción debe estar desactivada para aumentar a seguridade do noso smartphone.

Facebook segue sen saber controlar as noticias falsas

O 1 de decembro de 2017 a rede social nai de todas, facebook, nunciou que volve estar visible en España a ferramenta educacional que axuda ás persoas para tomar decisións máis informadas sobre o que len e comparten.

Esta ferramenta forma parte do compromiso da compañía para combater as noticias falsas na rede social. A difusión deste tipo de noticias resulta “daniña para a comunidade” e “contribúe a que o mundo estea menos informado”, explicou Facebook nun comunicado. Xa o pasado abril, a rede social recoñecía que as noticias falsas son “un gran problema” para a plataforma.

“Estamos a tratar de asegurarnos de que o bo xornalismo e os contidos relevantes medren na plataforma, á vez que nos facemos cargo de que o malo, non só as noticias falsas, tamén o *sensacionalismo e o clickbait, non o faga”, dixo entón o responsable do muro da rede social, Adam Mosseri.

Para Facebook, unha noticia falsa é “aquela información deseñada para que se confunda cunha noticia lexítima pero que é intencionadamente enganosa“, en palabras de Mosseri.

Varios días

A ferramenta educacional aparecerá na parte superior da sección de noticias durante varios días para as persoas que utilizan Facebook en España. Nela, os usuarios poderán atopar información e recursos, así como consellos para aprender a identificar noticias falsas.

Facebook centrou a súa loita contra a desinformación e as noticias falsas en tres áreas: acabar cos incentivos económicos, desenvolver novos produtos para frear a súa difusión e axudar á xente para tomar decisións máis informadas cando se atopen unha noticia falsas.

Pero

Seguen sendo un quebradizo de cabeza para a compañía de Mark Zuckerberg, pero tamén é unha frustración para aqueles designados a controlar o seu alcance e a súa aparición na rede social.

Así o recolleu o diario The Guardian, que puido falar con varios dos xornalistas que analizan contido para Facebook e que están preocupados porque, por unha banda, de cando en cando márcase un contido como falso na rede social e porque a súa participación poida facer que a posición de moitos medios de comunicación reláxese en relación con Facebook.

Tamén lamentan que Facebook non estea a ser nada colaborativo nos esforzos por notificar e mostrar lle información falsa que alberga, e iso que estes xornalistas foron escollidos como parte dunha iniciativa da compañía con ese fin.

A preocupación do grupo de ‘*fact-checkers’ de Facebook prodúcese pouco despois de que a compañía admitise que máis de 126 millóns de estadounidenses viron información falsa durante o período electoral, o que segundo moitos estudos e expertos podería facilitar, con axuda doutras redes sociais, a chegada de Donald *Trump á Casa Branca.

A pesar destes feitos, moitos dos xornalistas que traballan con Facebook senten que a compañía só anunciou medidas contra as noticias falsas para mellorar a súa imaxe e non para loitar realmente contra iso. A falta de estatísticas internas do seu traballo e que este non sexa vexa realmente aplicado no contido é o que empuxou a estes expertos para pensar así.

“A relación que teñen coas organizacións de comprobación de feitos é moi pequena e chega moi tarde”, asegura un dos responsables da iniciativa. “Deberían estar a levar isto internamente. Deberían estar a contratar exércitos de moderadores e os seus propios *comprobadores”.

Do mesmo xeito, aseguran que os filtros para poder comprar anuncios e seguir lanzando desinformación seguen sendo inexistentes. “Admitiron e seguirán admitindo diñeiro para estender noticias falsas”.

Os 10 consellos de Facebook para detectar noticias falsas (fake news/hoaxes)

O primeiro dos consellos de Facebook pasa por non confiar nos titulares das noticias, en especial se conteñen admiracións, maiúsculas ou informan de feitos inverosímiis. Ademais, a rede social recomenda comprobar as *URLs para asegurarse de que se trata dunha fonte oficial.

Facebook aconsella tamén revisar outros aspectos como son as fontes e o formato, e de se se trata dun sitio con máis información crible ou se o deseño é estraño ou descoidado. Así mesmo, as fotos e as datas son características que resulta importante revisar, xa que o material gráfico pode manipularse ou sacarse de contexto, do mesmo xeito que a cronoloxía dos feitos.

A rede social remarca a importancia de manter unha postura crítica ante a información, para así poder distinguir as noticias de broma e verificar os feitos consultando as fontes internas empregadas para escribir a noticia, ou ben revisando outros artigos publicados sobre o mesmo tema.

Estas son algunhas suxestións de Facebook para os seus usuarios:

Dúbida dos títulos: De acordo coa rede social, este tipo de contidos adoitan ter títulos rechamantes escritos en maiúsculas e con signos de exclamación, includo con erratas.

Observa con atención o URL: Comproba o dominio. Unha dirección falsa ou que imita unha orixinial pode ser un sinal evidente de contido falso. Moitos sitios de noticias falsas realizan pequenos cambios nas URL das fontes de noticias auténticas para imitalas.

Investiga a fonte: Asegúrache que a noticia estea escrita por unha fonte de confianza. Se provén dunha organización descoñecida, verifica a sección información para obter máis detalles. Usa sitios de noticias e blogues reputados. Sempre é mellor contrastar.

Detecta se o formato é pouco común: Moitos sitios de noticias deste tipo conteñen erros ortográficos ou deseños estraños. Presta atención ás fotos: As noticias falsas adoitan conter imaxes ou vídeos manipulados. En ocasións, é posible que a foto sexa auténtica, pero que a sacaran de contexto.

Comproba as datas: A orde cronolóxica é importante e nas noticias falsas pode resultar ilóxico, ou mesmo poden estar alteradas as datas dos eventos.

Verifica as probas: Comproba as fontes do autor para confirmar que sexan exactas. Se non se achegan probas ou se confía en expertos cuxa identidade non se menciona, é posible que a noticia sexa falsa.

Consulta outros informes xornalísticos: Se ningún outro medio está a reportar a noticia, é posible que sexa falsa. Se aparece en varias fontes de confianza, é máis probable que sexa verdadeira. A noticia é un engano ou unha broma? Facebook asegura que é difícil distinguir unha noticia falsa dunha publicación humorística ou satírica, polo que suxire comprobar se a fonte de onde provén adoita realizar parodias, e se os detalles e o ton da noticia suxiren que pode tratarse dunha broma.

Algunhas noticias son falsas de forma intencionada: Reflexiona acerca das noticias que les e comparte só as que sabes que son cribles. Nós os usuarios somos o mellor filtro.

Cun pouco de sentido común todo mellora nas redes sociais. Facebook introduce unha ferramenta para ensinar a identificar as noticias falsas. Os 10 consellos de Facebook para detectar noticias falsas. Agora xa sabes, se non estas seguro non compartas.

Fontes: El MundoEl PeriodicoFrikipandi

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]

Por un emprego das redes sociais limpo sen suciedade.

 

Por que nos preocupa a neutralidade da Rede (e a ti tamén debería)

Por Scott Arpajian

A neutralidade da Rede é unha das pedras angulares sobre as que se basean o desenvolvemento e a innovación en todo o mundo. Como máximo responsable de Softonic, unha compañía tecnolóxica que opera a nivel mundial cunha gran audiencia – así como cidadán estadounidense – teño un gran interese en comprobar se a Rede seguirá sendo un lugar accesible para todos.

Se non estás tan inmerso no mundo da tecnoloxía como eu, preguntarasche por que os usuarios deben preocuparse tamén por este tema. É moi sinxelo: a neutralidade da Rede é o que preserva o noso dereito para comunicarnos online libremente. Permítenos falar abertamente e sen barreiras, e sentirnos protexidos. Tamén obriga aos provedores de servizos da internet ( ISP) a ofrecernos, como consumidores, redes abertas sen discriminación. No centro deste problema hai un concepto moi sinxelo, pero poderoso: a liberdade.

Aínda que non esteas hoxe en EE.UU. mentres alí vótase acabar coa neutralidade da Rede, se te preguntas por que debería importarche, pensa que é un problema global. As compañías dependentes de provedores de servizos da internet establecidos en Estados Unidos controlan unha porción significativa da economía global. Neste sentido, todos temos un papel nesta historia, e o goberno de Estados Unidos ten a obrigación de asegurar que as condicións sexan xustas para todos.

Por outra banda, hai consideracións prácticas. Eliminar a neutralidade da Rede permitiría a un pequeno número de compañías controlar o que os usuarios poden e non poden ver, e bloquearía contido a aqueles que non poidan permitirse pagalo – basicamente un pay to play -, algo que vai totalmente en contra dos principios sobre os que se construíu Internet: apertura, accesibilidade e liberdade para producir e consumir contido sen importar a capacidade económica do usuario. Como sería Internet se as operadoras – e non as persoas – fosen as únicas que decidisen que sitios, apps ou contidos pódese ver e, en definitiva, cales serían os que triunfen? É un pensamento aterrador.

E non soamente os usuarios veríanse afectados: os desarrolladores pequenos e as startups, que xogan un papel moi importante no crecemento económico, non poderían competir. Isto sería devastador, tanto en termos de innovación potencial, como na nosa capacidade de competir como economía.

Aínda que non esteas hoxe en EE UU mentres alí vótase se acabar coa neutralidade da Rede, se te preguntas por que debería importarche, pensa que é un problema global. As compañías dependentes de provedores de servizos da internet establecidos en Estados Unidos controlan unha porción significativa da economía global. Neste sentido, todos temos un papel nesta historia, e o goberno de Estados Unidos ten a obrigación de asegurar que as condicións sexan xustas para todos.

Falando novamente como representante da miña compañía, quero dicir que como organización opoñémonos incondicionalmente á limitación das eleccións do consumidor.

A empresa que dirixo naceu nunha época na que Internet era un pouco como o Salvaxe Oeste, e floreceu grazas a esa liberdade. Como compañía, sempre apostamos por ofrecer unha igualdade de condicións, proporcionando unha plataforma para grandes e pequenos desarrolladores, locais ou globais, para distribuír o seu software de forma libre e gratuíta. O xogo limpo é a base do que somos e do que facemos. Sen a neutralidade da Rede, a nosa compañía nunca se converteu no que é hoxe.

Un pequeno grupo de grandes compañías non debería estar autorizado a interferir no mercado aberto, a nosa liberdade para operar, a liberdade dos nosos usuarios para acceder a contido ou a liberdade de expresión de calquera persoa. Perder a neutralidade da Rede é perder o Internet que nos permite conseguir tantas cousas… Significa ceder a nosa liberdade para crear, crecer e prosperar online a un grupo de “gardiáns” que queren limitala.

Día Mundial da EPOC 2017

O Día Mundial da Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica (EPOC) é unha data auspiciada pola OMS e a Iniciativa Mundial contra a Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica (GOLD), este ano celebrase o 15 Novembro. Con esta data téntase promover en todo o mundo unha profunda comprensión da enfermidade e unha mellor atención aos pacientes.

EPOC son as siglas que corresponden a Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica, a única patoloxía relacionada co tabaco cuxa mortalidade segue en aumento. A OMS prevé que para o ano 2030 esta doenza erixiuse na terceira causa máis importante de mortalidade en todo o mundo. Os principais factores de risco son o tabaquismo, a contaminación do aire, tanto en espazos pechados como no exterior, e a inhalación de partículas de po e sustancias químicas no lugar de traballo.

O Día Mundial, organizado pola Iniciativa Mundial contra a Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica (GOLD), acompáñase dunha serie actividades a cargo de profesionais da saúde e grupos de pacientes de todo o mundo.

Debido a que a EPOC é unha causa importante de morbimortalidad en todo o mundo e que organizacións como a OMS prevé que para 2030 esta doenza erixiuse na terceira causa máis importante de mortalidade en todo o mundo, no Día Mundial da EPOC, impulsado por Iniciativa Mundial contra a Enfermidade Pulmonar Obstructiva Crónica (GOLD), tenta promover en todo o mundo unha máis profunda comprensión da enfermidade e unha mellor atención aos pacientes.

Guia sobre EPOC

 

Anécdotas do referendum (do ’78)

 

Anécdotas do referendum (do ’78).
– O censo estaba duplicado nun 5% do total, polo que unhas 850.000 persoas podían votar dúas veces.
– De feito, José Manuel Liaño Flores, alcalde da Coruña, votou dúas veces.
– O presidente da Real Academia Galega aparecía nas listas como analfabeto.
– Recibíronse ameazas de bomba en Diario16 e en El Periódico de Cataluña por parte do grupo de extrema dereita AAA
– Tres empresarios de Santiago de Compostela tentaron impedir que os seus traballadores fosen a votar.

Rubens Rocha [@IlCanallaRubens]